ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΚΙΡΛΑΠΠΟ ν. SEA GREEN HOMES LTD κ.α., Αρ. υπόθεσης: 5725/2013, 19/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B150 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. υπόθεσης: 5725/2013 ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΚΙΡΛΑΠΠΟ Κατηγορούσα Αρχή ν 1. SEA GREEN HOMES LTD 2. ΑΝΤΡΕΑΣ ΠΕΤΡΟΥ Κατηγορούμενοι 19 Οκτωβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για παραπονούμενους: κα Λουκά Για κατηγορούμενο: κ. Γ. Κούμας ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν δύο κατηγορίες. Η πρώτη αφορά έκδοση επιταγής χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305(Α)
(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Η δεύτερη αφορά απόσπαση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Η ακρόαση της υπόθεσης έχει ξεκινήσει και στο εδώλιο του μάρτυρα βρίσκεται ο πρώτος μάρτυρας κατηγορίας, που είναι ο παραπονούμενος. Κατά τη μαρτυρία του, ο ΜΚ1 ανέφερε μεταξύ άλλων ότι στα πλαίσια συναλλαγής έλαβε από την κατηγορούμενη εταιρεία αριθμό επιταγών. Τρεις από αυτές δεν πληρώθηκαν. Η μια εξ αυτών, η επιταγή με αριθμό 26138064, είναι αυτή που αφορά η πρώτη κατηγορία της παρούσας υπόθεσης. Για τις υπόλοιπες δύο επιταγές ο ΜΚ1 ανέφερε ότι έχουν καταχωρηθεί δύο άλλες ποινικές υποθέσεις, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας η υπόθεση 9233/2013 που αφορά την επιταγή με αριθμό 26138069 και η υπόθεση 9641/2015 που αφορά την επιταγή με αριθμό
- Σημειώνω ότι τα πιο πάνω γεγονότα συνιστούν μόνο καταγραφή μέρους της μαρτυρίας του ΜΚ1 και δεν είναι αποτέλεσμα αξιολόγησης της μαρτυρίας που έχει ακουστεί μέχρι αυτό το σημείο ούτε και συνιστούν διαπιστώσεις ή ευρήματα σε σχέση με τα γεγονότα. Σημειώνω επίσης ότι η εκδίκαση των ποινικών υποθέσεων 9233/2013 και 9614/2015 δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Πριν ο συνήγορος του κατηγορούμενου ολοκληρώσει την αντεξέταση του ΜΚ1, ήγειρε θέμα κατάχρησης της Δικαστικής διαδικασίας. Ειδικότερα, ήταν η θέση του ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει τη συνέχιση της ακρόασης της παρούσας υπόθεσης ενόσω ταυτόχρονα εκκρεμούν οι δύο άλλες ποινικές υποθέσεις αλλά θα πρέπει «να διακόψει» την εκδίκαση της παρούσας. Σε γραπτή του αγόρευση επί του θέματος, υποστήριξε ότι εγείρει το ζήτημα σε αυτό το χρονικό σημείο της διότι τυχόν συνέχιση της διαδικασίας «θα δημιουργήσει συνθήκες μη δίκαιης δίκης και παράβασης των Συνταγματικών δικαιωμάτων των Κατηγορούμενων». Τα επιχειρήματα του συνοψίζονται ως εξής. Από τη μαρτυρία του ΜΚ1 φαίνεται ότι οι τρεις μεταχρονολογημένες επιταγές είχαν εκδοθεί στα πλαίσια της ίδιας συναλλαγής. Αναφορικά με την επίδικη επιταγή στην παρούσα περίπτωση, ο συνήγορος παρέπεμψε στη μαρτυρία του ΜΚ1 σύμφωνα με την οποία η επιταγή είναι επιστραφεί απλήρωτη με την ένδειξη ΚΑΠ, ότι οι δύο άλλες επιταγές ήταν πληρωτέες μεταγενέστερα για να καταλήξει ο συνήγορος ότι «άρα ξεκάθαρα φαίνεται ότι ακόμα και πριν την κατάθεση των επιταγών στη τράπεζα για πληρωμή, ή/και τη στιγμή καταχώρησης των κατηγορητηρίων η πλευρά του Παραπονούμενου γνώριζε εκ των προτέρων τη τύχη των επιταγών». Παρέπεμψε στις οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας αναφορικά με το Κεντρικό Αρχείο Πληροφοριών και ειδικότερα στην πρόνοια ότι κανένα πρόσωπο που έχει καταχωρηθεί στο ΚΑΠ δεν διαγράφεται εκτός, μεταξύ άλλων, «μετά την παρέλευση χρονικής διάρκειας 12 μηνών από την αποδεδειγμένη τακτοποίηση όλων των ακάλυπτων επιταγών του καταχωρημένου προσώπου»[1]. Ο συνήγορος των κατηγορουμένων επιχειρηματολόγησε ότι εφόσον η επιταγή της παρούσας υπόθεσης επιστράφηκε απλήρωτη με την ένδειξη ΚΑΠ και εφόσον αυτή δεν εξοφλήθηκε, δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι και οι άλλες δυο μεταγενέστερες επιταγές θα επιστρέφονταν απλήρωτες και επομένως δεν δικαιολογείται η καταχώρηση ξεχωριστών κατηγορητηρίων αναφορικά με τις άλλες δύο επιταγές. Υποστήριξε ότι όλα τα αδικήματα έπρεπε να συμπεριληφθούν σε ένα κατηγορητήριο αφού, σύμφωνα με τον ΜΚ1, διαπράχθηκαν κατά την ίδια χρονική περίοδο, με τον ίδιο τρόπο και κάτω από τις ίδιες συνθήκες. Κατέληξε λέγοντας ότι «οι κατηγορούμενοι υφίστανται καταπιεστικής μεταχείρισης σε βαθμό που άπτεται της δίκαιης δίκης, χάρισμα που δικαιούται ο κάθε κατηγορούμενος σε μια δίκη. Αναμφίβολα παραβιάζεται η αρχή της ισότητας των όπλων, αφού η Κατηγορούσα Αρχή θα έχει την ευκαιρία να προβάρει συνολικά τρείς φορές την υπόθεση της εναντίον των ιδίων κατηγορούμενων, αφού αυτό το γεγονός θα δώσει την ευκαιρία στην Κατηγορούσα Αρχή να διορθώσει τυχόν λάθη και παραλείψεις της πρώτης δίκης ή/και της δεύτερης». Η συνήγορος του παραπονούμενου διαφώνησε με τη θέση του συναδέλφου της ότι η καταχώρηση τριών ξεχωριστών ποινικών υποθέσεων συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Επισήμανε ότι η παρούσα ποινική υπόθεση καταχωρήθηκε πριν η δεύτερη επιταγή καταστεί πληρωτέα και συνεπώς πριν τη διάπραξη του αδικήματος που αφορά η δεύτερη ποινική υπόθεση. Το ίδιο ισχύει, ανέφερε και για την τρίτη επιταγή. Υποστηρίζοντας περαιτέρω ότι εκτός από την Οδηγία 15(β)(ιι) υπάρχουν και άλλοι τρόποι για διαγραφή προσώπου από το Κεντρικό Αρχείο Πληροφοριών και επομένως, επειδή μια επιταγή είχε επιστραφεί απλήρωτη με την ένδειξη ΚΑΠ αυτό δεν σήμαινε ότι μεταγενέστερες επιταγές θα επιστρέφονταν επίσης απλήρωτες. Οι δύο συνήγοροι, στις αγορεύσεις τους παρέπεμψαν σε σχετική νομολογία προς υποστήριξη των θέσεων τους την οποία έχω μελετήσει με προσοχή. Σαν γενική αρχή, είναι προτιμότερο όπου υπάρχει συνάφεια και σύμπτωση γεγονότων και επιδίκων θεμάτων, κατηγορίες να συμπεριλαμβάνονται στο ίδιο κατηγορητήριο. Με αυτό τον τρόπο εξοικονομείται χρόνος, επισπεύδεται η δικαστική διαδικασία και αποφεύγεται η δημιουργία περιττών εξόδων, ενώ περιορίζονται ο κίνδυνος έκδοσης αντικρουόμενων ή διαφορετικών αποφάσεων από διαφορετικά Δικαστήρια[2]. Επιπρόσθετα, αποτελεί βασική αρχή του δικαίου ότι όπου ένα Δικαστήριο εντοπίζει ότι υπάρχει κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας, τότε έχει καθήκον να επέμβει και να καταστείλει τη συμπεριφορά που συνιστά την κατάχρηση. Κατάχρηση διαδικασίας εντοπίζεται, μεταξύ άλλων, όπου επιδιώκεται ο ίδιος σκοπός με διαφορετικά μέσα, με αποτέλεσμα η διαδικασία να καταλήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό του αντίδικου[3]. Η εξουσία όμως του Δικαστηρίου για καταστολή διαδικασιών που κρίνονται καταχρηστικές πρέπει να ασκείται με φειδώ[4]. Τα προς απόφαση ζητήματα, έχουν εξεταστεί από το Εφετείο στην σχετικά πρόσφατη απόφαση του στην υπόθεση Μεταφορές Γερόλεμος Ν. Γερολέμου Λτδ ν Αδερφοί Σ. Πεκρής (Γενικές Επιχειρήσεις) Λτδ κ.α., Ποινική Έφεση 80/2011 ημερομηνίας 11.9.
- Στην εν λόγω υπόθεση, είχε εφεσιβληθεί απόφαση πρωτόδικου Δικαστηρίου που διέκοψε ως καταχρηστική μια ιδιωτική ποινική υπόθεση. Αυτό διότι, οι παραπονούμενοι είχαν καταχωρήσει 6 διαφορετικές ιδιωτικές ποινικές υποθέσεις για αριθμό μεταχρονολογημένων επιταγών, σε διαφορετικά Επαρχιακά Δικαστήρια, τις οποίες προωθούσαν παράλληλα. Στην εν λόγω υπόθεση, στην οποία παρέπεμψε η συνήγορος των παραπονουμένων, το Εφετείο έλαβε υπόψη ότι οι υποθέσεις που καταχωρήθηκαν ανάγονταν σε χρόνους όπου οι μεταγενέστερες επιταγές δεν είχαν καταστεί πληρωτέες. Επεσήμανε επίσης το Εφετείο ότι δεν ήταν δυνατό να προβλεφθεί με βεβαιότητα ότι τόσο ο παραπονούμενος όσο και οι κατηγορούμενοι θα προωθούσαν τις ίδιες θέσεις και θα παρουσίαζαν την ίδια μαρτυρία κατά την εκδίκαση όλων των υποθέσεων. Στη βάση αυτών των δεδομένων, το Εφετείο κατέληξε ότι δεν υπήρχε κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας, παρά τον αριθμό των ποινικών υποθέσεων που είχαν καταχωρηθεί εναντίον των εφεσίβλητων. Κατέληξε ότι η περίπτωση εκείνη «δεν χαρακτηρίζεται ως εξαιρετική ή τόσο ξεκάθαρα έντονης κατάχρησης ώστε να δικαιολογείται η αναστολή της διαδικασίας». Η πιο πάνω απόφαση είναι δεσμευτική για το παρόν Δικαστήριο. Κρίνω ότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν είναι ουσιωδώς διαφορετικά και, ειδικότερα, δεν διακρίνω ότι οι κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση είναι εκ των πραγμάτων σε δυσμενέστερη θέση από τους εφεσίβλητους στην εν λόγω απόφαση του Εφετείου. Σε αυτή μου την κατάληξη λαμβάνω υπόψη τη μαρτυρία η οποία έχει ακουστεί μέχρι αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Ενόψει των πιο πάνω δεν μπορώ να συμφωνήσω με τη θέση του συνηγόρου των κατηγορουμένων ότι η παρούσα διαδικασία πρέπει να ανασταλεί ως καταχρηστική. Το αίτημα του επομένως απορρίπτεται. ............ Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Οδηγία 15(β)(ιι), Κοινές Οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου και του Εφόρου Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών Αναφορικά με το άνοιγμα και τη Λειτουργία Τρεχούμενων Λογαριασμών, τη Δημιουργία Κεντρικού Αρχείου Πληροφοριών για Εκδότες Ακάλυπτων Επιταγών και Άλλα Συναφή Θέματα
- [2] Μιχάλης Χαραλαμπίδης ν Νικόλαου Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522 και Connelly v D.P.P.
(1964)2 All E.R. 401 [3] Μιχάλης Χαραλαμπίδης ν Νικόλαου Κωμοδρόμου (ανωτέρω). [4] Στυλιανού ν Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 646 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο