Μάρκος Μάρκου ν. Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη και εκκαθαριστή της περιουσίας της εταιρεία «JOANNI MARMI LTD» κ.α., Υπόθεση αρ.: 19256/2012, 21/10/2

(1). Παρά το ότι ο κατηγορούμενος αρ. 2 κατέχει τη θέση διευθυντή των κατηγορουμένων αρ. 1 από τις 19.11.2010 έως και σήμερα, εντούτοις, αυτός σε ουδεμία πράξη παρακίνησης ή ενθάρρυνσης των τελευταίων προέβηκε εν σχέσει με τα επίδικα αδικήματα.

(2). Κατ΄ ακρίβειαν, ο ρόλος του κατηγορούμενου αρ. 2, ως διευθυντή των κατηγορουμένων αρ. 1, υπήρξε μόνον τυπικός. Τη διαχείριση της επαγγελματικής δραστηριότητας των κατηγορουμένων αρ. 1 ασκούσαν τρίτα πρόσωπα, τα οποία και ελάμβαναν όλες τις αποφάσεις. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 τελούσε σε άγνοια και ουδεμία ουσιαστική και/ή αποφασιστική αρμοδιότητα είχε. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Η μαρτυρία έχει εξετασθεί σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα και υπό το πρίσμα των εκατέρωθεν αγορεύσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων. Το ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας θα παρουσιασθεί και θα σχολιασθεί κατά τη συζήτηση η οποία ακολουθεί:

(1)Επί τη βάσει των καταγεγραμμένων, στο κατηγορητήριο, προκύπτει η αυστηρή υποχρέωση της πλευράς του παραπονουμένου (Δημοκρατία ν. Σπύρου

(2000)2 Α.Α.Δ. 107, 144, Σταυρινίδης ν. Δήμου Λεμεσού

(2000)2 Α.Α.Δ. 429, 433, Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363, 365-6) να προσκομίσει θετική, πλήρη και αξιόπιστη μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει τα εξής: (α) Κατά τους μήνες Μάιο, Ιούνιο και Ιούλιο του έτους 2012 ο κατηγορούμενος αρ. 2, ως διευθυντής των κατηγορουμένων αρ. 1, με συγκεκριμένες πράξεις του προέτρεψε, ώθησε αυτούς (παρεκίνησε) να μην καταβάλουν στον παραπονούμενο ποσά ύψους €878,92, €1.608,76 και €1.149,12, ως οι μισθοί του για τους αντίστοιχους μήνες (actus reus). (β) Πράττοντας αυτά ο κατηγορούμενος αρ. 2 είχε πρόθεση να επιφέρει αυτό το οποίο οι συγκεκριμένες πράξεις του επήγοντο (mens rea).

(2)Ως προς τα κεντρικά αυτά ζητήματα ο παραπονούμενος Μάρκος Μάρκου (Μ.Κ.1) εδήλωσε τα εξής: Υπήρξε υπάλληλος των κατηγορουμένων αρ. 1 από το έτος 1980 έως και το Σεπτέμβριο του έτους 2012, οπότε αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω της παραβίασης, εκ μέρους των πρώτων, των όρων εργοδότησής του. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο οι κατηγορούμενοι αρ. 1 είχαν, ως αντικείμενο της επαγγελματικής δραστηριότητάς τους "την επεξεργασία και παραγωγή προϊόντων μαρμάρου, γρανίτη και πέτρας" (δείτε στην παρα. 2 του εγγράφου αρ. 1) και ο ίδιος εργαζόταν ως τεχνίτης. Από τις 19.11.2010 έως και σήμερα μοναδικός διευθυντής, γραμματέας και μέτοχος των κατηγορουμένων αρ. 1 είναι ο κατηγορούμενος αρ. 2 (τεκμήριο 2). Ο κατηγορούμενος αρ. 2 διεδέχθηκε τον αποβιώσαντα αδελφό του. Όμως, αυτός ασχολείτο και εξακολουθεί να ασχολείται επαγγελματικά και με τη γεωργία. Διά της επιστολής τους ημερ. 29.11.2010 οι κατηγορούμενοι αρ. 1 τον επληροφόρησαν πως ο κατηγορούμενος αρ. 2 "ήδη.... ξεκινά τη διαδικασία της διαχείρισης" (τεκμήριο 3). Μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως διευθυντή των κατηγορουμένων αρ. 1, ο κατηγορούμενος αρ. 2 επεσκέπτετο τις εγκαταστάσεις των πρώτων και υπέγραφε τις επιταγές οι οποίες εξεδίδοντο για την πληρωμή μισθών του. Κατά την περίοδο από την 1.10.2010 έως και τις 20.7.2012 οι κατηγορούμενοι αρ. 1 παρέλειψαν να του καταβάλουν "τα νόμιμα ωφελήματα", συμπεριλαμβανομένων των επίδικων μισθών, και ακολούθως τον υποχρέωσαν σε αναγκαστική άδεια. Κατά το Σεπτέμβριο του έτους 2012 και "... επειδή απελπίστηκ(ε) με τη συμπεριφορά των εργοδοτών (του) επικοινώνησ(ε) τηλεφωνικώς με τον υπεύθυνο και διευθυντή της εταιρείας κ. Τάκη Παπαγεωργίου ο οποίος έπαιρνε τις αποφάσεις και ζήτησ(ε) εξηγήσεις. Παρά το γεγονός ότι ο κ. Παπαγεωργίου (του) υποσχέθηκε ότι θα επικοινωνούσ(ε) μαζί (του) για να συζητήσ(ουν) το θέμα, ουδέποτε επικοινώνησ(ε), και όταν προσπαθούσε να επικοινωνήσ(ει) (ο ίδιος) μαζί του τηλεφωνικώς δεν ανταποκρινόταν" (δείτε την παρα. 10 του εγγράφου αρ.1). Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο υπάλληλος των κατηγορουμένων αρ. 1 ήταν και η Χαρούλα Χαραλάμπους Μάστρου η οποία ασκούσε και καθήκοντα σχετικά με τη μισθοδοσία των υπαλλήλων αυτών. Ας σημειωθεί πως η επιστολή ημερ. 29.11.2010 (τεκμήριο 3) δεν φέρει υπογραφή. Το δε περιεχόμενό της έχει ως ακολούθως: " 29/11/2010 Προς κο Μάρκο Μάρκου Η επιχείρηση του εργοστασίου συνεχίζει όπως είχε με ιδιοκτήτρια την εταιρεία JOANNI MARMI LTD. Κάτοχος του χώρου και ιδιοκτήτρια των περιουσιακών στοιχείων είναι η εταιρεία JOANNI MARMI LTD. Ήδη ο κος Τάκης Παπαγεωργίου ξεκινά τη διαδικασία της διαχείρισης, θα είναι δίπλα μας. Προσδοκούμε στη συνέχιση της συνεργασίας μαζί σας. Από τη Διεύθυνση της Εταιρείας JOANNI MARMI LTD". Ο Πέτρος Χήρας (Μ.Κ.2) εδήλωσε τα εξής: Επί τη βάσει ενημέρωσης την οποίαν έλαβε από μέλη της συντεχνίας που εκπροσωπεί και επί τη βάσει του περιεχομένου της επιστολής των κατηγορουμένων αρ. 1 προς τον παραπονούμενο ημερ. 29.11.2010 (τεκμήριο 3) προκύπτει πως, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, ο κατηγορούμενος αρ. 2 ελάμβανε αποφάσεις και ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό των κατηγορουμένων αρ. 1. Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται και από τη συμμετοχή του κατηγορούμενου αρ. 2 σε τρεις συναντήσεις που έλαβαν χώραν με αντικείμενο την επίλυση εργασιακών διαφορών μεταξύ των κατηγορουμένων αρ. 1 και εργοδοτουμένων τους, του παραπονουμένου συμπεριλαμβανομένου. Πρόκειται για τις συναντήσεις ημερ. 24.2.2011, 21.4.2011 και 29.7.2011 (τεκμήρια 7 και 8), τις οποίες συνεκάλεσε ο ίδιος, εκ καθήκοντος, και στις οποίες, εκτός από τον κατηγορούμενο αρ. 2, συμμετέσχε και η Χαρούλα Χαραλάμπους Μάστρου, υπάλληλος των κατηγορουμένων αρ. 1. Εκτός από τις συναντήσεις αυτές υπήρξαν και περιπτώσεις τηλεφωνικής επικοινωνίας του με τον κατηγορούμενο αρ. 2, στα πλαίσια των οποίων συζητήθηκαν οι υποχρεώσεις των κατηγορουμένων αρ. 1 έναντι των υπαλλήλων τους. Τέλος, η ενεργός και αποφασιστική ανάμειξη του κατηγορούμενου αρ. 2 στη διαχείριση των κατηγορουμένων αρ. 1 δηλώνεται και από το γεγονός πως αυτός υπέγραφε τις επιταγές τις οποίες εξέδιδαν οι κατηγορούμενοι αρ. 1.

(3)Τα όσα ο κατηγορούμενος αρ. 2 Τάκης Παπαγεωργίου εδήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου συγκεφαλαιώνονται ως εξής: Μετά τον αιφνίδιο θάνατο του αδελφού του, πρώην ιδιοκτήτη και διευθυντή των κατηγορουμένων αρ. 1, ο ίδιος τον διεδέχθηκε. Ο διορισμός του ως διευθυντή των κατηγορουμένων αρ. 1 υπήρξε μόνον τυπικός και εσκόπευε αποκλειστικώς στη διατήρηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας των κατηγορουμένων αρ. 1, η οποία κατά το χρόνο εκείνο, επαρουσιαζόταν ως προσοδοφόρα. Ο ίδιος ασχολείτο, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, και εξακολουθεί να ασχολείται με την γεωργία και δεν είχε ούτε έχει το χρόνο, τις γνώσεις και τις ικανότητες να διευθύνει την επιχειρηματική δραστηριότητα των κατηγορουμένων αρ.

1. Την ουσιαστική διεύθυνση των κατηγορουμένων αρ. 1 ασκούσε η υπάλληλος τους Χαρούλα Χαραλάμπους Μάστρου η οποία ενεργούσε κατά τρόπον αυταρχικό, συγκεντρωτικό και μονομερή και η οποία επεδείκνυε έναντι του σκαιά συμπεριφορά. Με τις δικές της οδηγίες υπέγραφε τις επιταγές τις οποίες εξέδιδαν οι κατηγορούμενοι αρ.
2. Υπό την ουσιαστική και αποκλειστική διεύθυνση της Χαρούλας Χαραλάμπους Μάστρου οι κατηγορούμενοι αρ. 1 εν τέλει χρεοκόπησαν. Προς αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων των κατηγορουμένων αρ. 1 ο ίδιος συνήψε προσωπικά δάνεια μεγάλου ύψους. Εξ αιτίας των συνεχών και σοβαρών προβλημάτων τα οποία αντιμετώπιζαν οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και εξ αιτίας της αδυναμίας του να αντιδράσει, από τις αρχές του έτους 2012, έως και σήμερα υποφέρει από κατάθλιψη, παρακολουθείται από ιατρό και λαμβάνει σχετική αγωγή (τεκμήριο 11). Διά της επιστολής του ημερ. 5.2.2013 (τεκμήριο 10) απεμάκρυνε την Χαρούλα Χαραλάμπους Μάστρου από την εταιρεία πληροφορώντας την για τις εναντίον της "υπόνοιες και καταγγελίες... για οικονομικές ατασθαλίες και υπεξαίρεση" εις βάρος των κατηγορουμένων αρ. 1 καθώς και για την πρόθεση αυτών να προβούν σε λογιστικούς και άλλους ελέγχους. Η άγνοια και η απειρία του στα ζητήματα που σχετίζονται με τη διεύθυνση μιας επιχείρησης και ιδίως μιας επιχείρησης με αντικείμενο την επεξεργασία και την πώληση μαρμάρων, καθώς, επίσης, και η εμπιστοσύνη την οποίαν αρχικώς έδειξε στην Χαρούλα Χαραλάμπους Μάστρου και οι διαβεβαιώσεις της τελευταίας πώς η ίδια ήταν σε θέση να διαχειρίζεται και να διευθύνει με επιτυχία τους κατηγορούμενους αρ. 1 τον κατέστησαν έναν τυπικό διευθυντή. Όταν κατά πρώτον, αντελήφθηκε τις οικονομικές ατασθαλίες και την κακή διαχείριση εκ μέρους της Χαρούλας Χαραλάμπους Μάστρου δεν την απέλυσε αμέσως γιατί ήταν η μόνη η οποία εγνώριζε τον τρόπο εργασίας των κατηγορουμένων αρ. 1, τους πελάτες και τις διάφορες ανάγκες, υποχρεώσεις και πιστώσεις αυτών. Ήλπιζε πως διατηρώντας τη Χαρούλα Χαραλάμπους Μάστρου στη θέση της θα επετύγχανε την αλλαγή της κατάστασης προς όφελος τόσον των κατηγορουμένων αρ. 1 όσον και των εργοδοτουμένων τους. Εντός του έτους 2012 ενημερώθηκε για τις οφειλές των κατηγορουμένων αρ. 1 έναντι υπαλλήλων τους. Όμως, αδυνατούσε να πράξει ο,τιδήποτε εφ΄ όσον δεν εγνώριζε το πραγματικό ύψος των οφειλών ούτε την πραγματική οικονομική κατάσταση των κατηγορουμένων αρ.
3. Όμως, πιστεύει πως οι κατηγορούμενοι αρ. 1 είχαν τότε τη δυνατότητα να καταβάλουν τους οφειλόμενους μισθούς των υπαλλήλων τους. Τον Ιούλιο του έτους 2011, με πρωτοβουλία της Χαρούλας Χαραλάμπους Μάστρου συνεστήθηκε δεύτερη εταιρεία η "J.Μ. Marni Limited" με κύκλο εργασιών όμοιο με αυτόν των κατηγορουμένων αρ. 1 (τεκμήριο 12). Η σύσταση της εταιρείας αυτής δεικνύει την επιθυμία της Χαρούλας Χαραλάμπους Μάστρου να έχει και τον τυπικό έλεγχο επαγγελματικής δραστηριότητας με αντικείμενο την επεξεργασία και την εμπορία μαρμάρων. Ας σημειωθεί πως το τεκμήριο 12 επιμαρτυρεί πως η εταιρεία "J.Μ. Marni Limited" συνεστήθηκε στις 4.7.2011, πώς μεταξύ των διευθυντών της περιλαμβάνονται ο κατηγορούμενος αρ. 2 και η Χαρούλα Χαραλάμπους Μάστρου και πως η τελευταία κατέχει και τη θέση γραμματέως της εταιρείας. Ο Γιαννάκης Ιωάννου (Μ.Υ.1) επιβεβαίωσε τα όσα ο κατηγορούμενος αρ. 2 εδήλωσε περί του τρόπου λειτουργίας των κατηγορουμένων αρ. 1 κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, περί του τυπικού και μη αποφασιστικού ρόλου του κατηγορούμενου αρ. 2 στη διεύθυνση των κατηγορουμένων αρ. 1 και περί του αυταρχικού, συγκεντρωτικού και μονομερούς τρόπου με τον οποίον διηύθυνε τους κατηγορουμένους αρ. 1 η Χαρούλα Χαραλάμπους Μάστρου.

(4)Από τη μαρτυρία την οποία προσεκόμισε η πλευρά του παραπονούμενου προκύπτει πώς ο κατηγορούμενος αρ. 2 εγκαλείται για τα επίδικα αδικήματα βάσει περιστατικής μαρτυρίας (circumstantial evidence). Δεν επαρουσιάσθηκε άμεση μαρτυρία (direct evidence), αυτόπτη ή αυτήκουου μάρτυρος, αποκαλύπτουσα ότι κατά τους μήνες Μάιο, Ιούνιο και Ιούλιο του έτους 2012 ο κατηγορούμενος αρ. 2 προέβηκε σε συγκεκριμένες ενέργειες δια των οποίων προέτρεψε, ώθησε, δηλ. παρεκίνησε τους κατηγορουμένους αρ. 1 να μην καταβάλουν στον παραπονούμενο τους αντίστοιχους μισθούς του. Συναφώς σημειώνεται πώς «Περιστατική είναι η μαρτυρία η οποία προκύπτει από ή συναρτάται προς τα περιστατικά του εγκλήματος. Αντιδιαστέλλεται προς άμεση μαρτυρία, δηλαδή μαρτυρία η οποία ευθέως αποκαλύπτει τα περιστατικά του εγκλήματος και το έγκλημα.... ποιοτικά η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπτεαι, ούτε είναι υποδεέστερης αξίας από την άμεση μαρτυρία. Η σημασία της έγκειται στα συμπεράσματα που μπορεί να εξαχθούν από το περιεχόμενο της...» (Γεωργίου άλλως Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 444, 450, δείτε και την Fournides v. Republic

(1986)1 C.L.R. 75). Σημειώνεται, επίσης, πώς « ... η περιστατική μαρτυρία για να οδηγήσει σε καταδίκη πρέπει να είναι τέτοια που στο σύνολό της να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και μη ούσα συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων ...» (Καΐμης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 662, 673). Στην απόφαση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172, 200) παρουσιάζεται, με παραστατικότητα, ο τρόπος με τον οποίον λειτουργεί η περιστατική μαρτυρία ως εξής: «Ξεχωριστά (individual) μέρη της περιστατικής μαρτυρίας συχνά παρομοιάζονται με τους κρίκους αλυσίδας. Όπως οι κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους κρίκους, έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σύνολο. Άλλες αποφάσεις παρομοιάζουν την περιστατική μαρτυρία με δίκτυ στερεά συνδεδεμένο, ώστε να συγκρατεί χωρίς κίνδυνο πτώσης το περιεχόμενο του».

(5)Είναι, βεβαίως, γεγονός πώς η παραδεκτή ιδιότητα του κατηγορούμενου αρ. 2 ως διευθυντή των κατηγορουμένων αρ. 1 από τις 19.11.2010 έως και σήμερα, η παραδεκτή εκ μέρους του υπογραφή επιταγών για λογαριασμό των κατηγορουμένων αρ. 1 καθώς και η παραδεκτή εκ μέρους του γνώση για οφειλές των κατηγορουμένων αρ. 1 έναντι υπαλλήλων τους, δύνανται να δημιουργήσουν υποψίες και πιθανολογήσεις για την ενοχή του. Όμως, αυτά τα παραδεκτά γεγονότα δεν συγκεντρώνουν τα χαρακτηριστικά μίας πλήρους και συνεκτικής περιστατικής μαρτυρίας η οποία "να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογική άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και μη ούσα συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων" (Καΐμης ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Αυτά τα αποδεδειγμένα γεγονότα στοιχειοθετούν μεμονωμένους κρίκους, όχι, όμως αλυσίδα γεγονότων τα οποία, ως "θέμα λογικής συνέπειας" [Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω)] οδηγούν στην ενοχή του κατηγορούμενου αρ. 2. Άλλοι κρίκοι για να δημιουργηθεί αυτή η αλυσίδα θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος αρ. 2 βρισκόταν, επί καθημερινής βάσεως, στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης των κατηγορουμένων αρ. 1, συνεννοείτο με πελάτες, πιστωτές και οφειλέτες αυτών καθώς, επίσης, και το γεγονός της εκ μέρους του κατηγορούμενου αρ. 2 προσωπικής και ενυπόγραφης ενημέρωσης των υπαλλήλων των κατηγορουμένων αρ. 1 ότι, πράγματι, αυτός ανέλαβε τη διεύθυνση των τελευταίων.

(6)Επί των όσων ο παραπονούμενος Μάρκος Μάρκου (Μ.Κ.1) και ο Πέτρος Χήρας (Μ.Κ.2) υπέδειξαν ως βάση για την πεποίθησή τους πώς ο κατηγορούμενος αρ. 2 ασκούσε, κατά τους μήνες Μάιο, Ιούνιο και Ιούλιο του έτους 2012 την ουσιαστική διεύθυνση των κατηγορουμένων αρ. 1 και, άρα, παρεκίνησε αυτούς να διαπράξουν τα επίδικα αδικήματα, παρατηρούνται τα ακόλουθα: (α) Η επιστολή ημερ. 29.11.2010 (τεκμήριο 3) δεν φέρει την υπογραφή του κατηγορούμενου αρ. 2, από δε το λεκτικό της προκύπτει πως ο συγγραφέας αυτής είναι άλλος. Οι κανόνες ερμηνείας γραπτών κειμένων και ιδίως η χρήση του γ΄ προσώπου ενικού στη διατύπωση "... ο κος Τάκης Παπαγεωργίου ξεκινά τη διαδικασία της διαχείρισης, θα είναι δίπλα μας" καθιστούν σαφές πώς συγγραφέας του τεκμηρίου 3 δεν είναι ο κατηγορούμενος αρ.

1. Επιπλέον, το τεκμήριο 3 δεν φέρει την υπογραφή του κατηγορούμενου αρ.
2. (β) Εκτός από τη θετική μαρτυρία περί της συμμετοχής του κατηγορουμένου αρ. 2 στις συναντήσεις της 24.2.2011, της 21.4.2011 και της 29.7.2011, ουδεμία μαρτυρία επαρουσιάσθηκε περί της συμμετοχής αυτού σε άλλες συγκεκριμένες συναντήσεις με αντικείμενο την επίλυση εργασιακών διαφορών μεταξύ των κατηγορουμένων αρ. 1 και των εργοδοτουμένων τους. Οι υπόλοιπες αναφορές του Πέτρου Χήρα (Μ.Κ.2) περί των συναντήσεών του με τον κατηγορούμενο αρ. 2 και περί των τηλεφωνικών επικοινωνιών μαζί του υπήρξαν γενικές και αόριστες. Εν πάση περιπτώσει, ούτε ο παραπονούμενος Μάρκος Μάρκου (Μ.Κ.1) ούτε ο Πέτρος Χήρας (Μ.Κ.2) αναφέρθηκαν ρητώς σε ενέργειες και συμπεριφορές του κατηγορούμενου αρ. 2 κατά τους ουσιώδεις χρόνους του Μαΐου, του Ιουνίου και του Ιουλίου του έτους
3. (γ) Γενική, ασαφής και μη δυνάμενη να ληφθεί υπ΄ όψιν είναι η εξ ακοής μαρτυρία του Πέτρου Χήρα (Μ.Κ.2) περί της ενημέρωσης την οποίαν έλαβε από μέλη της συντεχνίας την οποίαν εκπροσωπεί και σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος αρ. 2 ενεργούσε ως ουσιαστικός διευθυντής των κατηγορουμένων αρ.
4. Ο Πέτρος Χήρας (Μ.Κ.2) δεν κατονόμασε τις πηγές της πληροφόρησής του και, έτσι, η μαρτυρία του έχει μηδενική σημασία. (δ) Το γεγονός πως ο κατηγορούμενος αρ. 2, ως μοναδικός διευθυντής των κατηγορουμένων αρ. 1 υπέγραψε επιταγές εκδοθείσες από τον τραπεζικό λογαριασμό των τελευταίων δεν αποτελεί απόδειξη ουσιαστικού ρόλου του.

(7)Καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου, τόσον ο κατηγορούμενος αρ. 2 Τάκης Παπαγεωργίου όσον και ο μάρτυς υπεράσπισης Γιαννάκης Ιωάννου (Μ.Υ.1), άνδρες ώριμης ηλικίας, εδημιούργησαν την εντύπωση προσώπων που προσήλθαν για να πουν την αλήθεια. Και οι δύο απαντούσαν με λόγο απλό, γνήσιο και ευθύ. Σημειώνεται, ιδίως, πως η συχνά αμήχανη στάση και συμπεριφορά του κατηγορούμενου αρ. 2 στο εδώλιο του μάρτυρος συνάδουν με έναν χαρακτήρα μάλλον αδύναμο, ο οποίος δέχεται αβασάνιστα να αναλάβει ευθύνες τις οποίες δεν είναι σε θέση να διεκπεραιώσει και ο οποίος σε περιστάσεις σύνθετες και σοβαρές είναι αδύναμος να αντιδράσει με τον κατάλληλο τρόπο. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 Τάκης Παπαγεωργίου και ο μάρτυς υπεράσπισης Γιαννάκης Ιωάννου (Μ.Υ.1) κρίνονται ως αξιόπιστοι και τα όσα αυτοί εδήλωσαν, και τα οποία συγκεφαλαιώνονται πιο πάνω, κρίνονται ως αληθή.

(8)Αξιολόγηση της ενώπιον του Δικαστηρίου εκατέρωθεν τεθείσας μαρτυρίας οδηγεί στην κατάληξη πώς η πλευρά του παραπονουμένου απέτυχε να αποδείξει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αφ΄ ενός πως κατά τους μήνες Μάϊο, Ιούνιο και Ιούλιο του έτους 2012 ο κατηγορούμενος αρ. 2 ως διευθυντής των κατηγορουμένων αρ. 1 με συγκεκριμένες πράξεις του προέτρεψε, ώθησε, δηλ. παρεκίνησε αυτούς να μην του καταβάλουν τους επίδικους μισθούς του και αφ΄ ετέρου πώς πράττοντας αυτά ο κατηγορούμενος αρ. 2 είχε πρόθεση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η 2η, η 4η και η 6η κατηγορία απορρίπτονται. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται από την 2η, την 4η και την 6η κατηγορία. (Υπ.) .................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο