Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Χαράλαμπος Χαμπή, Αρ. Υπόθεσης: 8456/14, 18/9/2015

(1), 6

(2), 30, 31 και 38 και Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 όπως αυτός τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα, κατηγορείται ότι στις 10/08/2013 είχε στην κατοχή του 6,6389 γραμμάρια ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Σύμφωνα με τα γεγονότα που παρατέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή στις 10/08/2013 ενώ ο Μ.Κ.7 βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία στην περιοχή Ορόκλινης, κατά την διάρκεια της περιπολίας που είχε ανακόψει τον Κατηγορούμενο. Είχε υποβληθεί ο κατηγορούμενος σε σωματική έρευνα και είχε ανευρεθεί στην μπροστινή δεξιά τσέπη του ένα νάιλον σακουλάκι στο οποίο υπήρχαν 6,6389 γραμμάρια φυτική ύλη κάνναβη. Ερωτηθείς ανέφερε ότι είναι χρήστης και ήταν δική του η κάνναβη. Ανακρινόμενος παραδέχθηκε ενοχή. Η Έκθεση του Κρατικού Χημείου αποκάλυψε ότι οι ναρκωτικές ουσίες που είχαν ανευρεθεί στο σακουλάκι ήταν κάνναβη συνολικού βάρους 6,6389 γραμμάρια. Τα αποτελέσματα του Κρατικού Χημείου είχαν παραληφθεί στις 18/02/2014 και η συγκατάθεση για καταχώριση της ποινικής υπόθεσης είχε παραχωρηθεί στις 22/04/2014. Σύμφωνα με το αρχείο της Κατηγορούσας Αρχής ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου στην αγόρευσή του αναγνώρισε την σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και παράλληλα αναφέρθηκε στους μετριαστικούς παράγοντες που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν στο πρόσωπο του Κατηγορούμενου. Αναφέρθηκε στα άσχημα παιδικά του χρόνια, λόγω του ότι είχε χάσει τον πατέρα του σε πολύ μικρή ηλικία, στο γεγονός ότι η μητέρα του απέκτησε από τον δεύτερό της γάμο ένα αυτιστικό παιδί το οποίο χρειάζεται φροντίδα καθώς και στο γεγονός ότι ο ίδιος δούλευε από τα σχολικά του χρόνια. Σήμερα είναι παντρεμένος με ένα παιδάκι ηλικίας 2 ετών, η μητέρα του αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας για το οποίο θα πρέπει να εγχειριστεί και ο ίδιος αγωνίζεται να βοηθήσει την μητέρα του και την οικογένειά του αφού είναι ο μόνος που εργάζεται με μισθό €900-. Επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι αν του επιβληθεί ποινή στερητική της ελευθερίας του θα απολέσει και την εργασία του και αυτό θα είναι καταστροφικό γιατί η οικογένειά του στερείται τα πάντα. Σήμερα απέχει από την χρήση ουσιών. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του κατέθεσε ιατρική έκθεση που αφορά την υγεία της μητέρας του Κατηγορούμενου καθώς και έκθεση χημείου. Η Έκθεση της Κοινωνικής Λειτουργού αποκαλύπτει ότι ο Κατηγορούμενος είναι 28 ετών και κατάγεται από την Αραδίππου. Εργάζεται ως υπάλληλος σε ξενοδοχείο με μηνιαίο εισόδημα €890- ενώ η σύζυγός του δεν εργάζεται. Είναι νυμφευμένος και έχει ένα τέκνο ηλικίας 2 ετών. Διαμένει σε ιδιόκτητο σπίτι το οποίο είναι επ ονόματι του και της μητέρας του. Υπηρέτησε την θητεία του στην Εθνική Φρουρά. Δήλωσε ότι αντιλαμβάνεται την σοβαρότητα του αδικήματος το οποίο έχει διαπράξει και ότι έχει μεταμεληθεί. Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος αφορά παραβίαση των διατάξεων του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου (Ν. 29/77)και είναι αναντίλεκτα σοβαρής μορφής. Η σοβαρότητά της αντανακλάται μέσα από την ποινή που προβλέπει ο Νόμος. Για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 8 χρόνια. Η επιτακτική ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από αυτού του είδους τα αδικήματα έχει κατ΄ επανάληψη τονιστεί μέσα από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα ναρκωτικά απειλούν, άμεσα πλέον, το ποιό ζωντανό και δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας μας, τη νεολαία. Η αυξητική τάση διάπραξης αδικημάτων αυτής της μορφής και οι ολέθριες συνέπειες που η έκνομη αυτή συμπεριφορά ενέχει, οδήγησαν τα Δικαστήρια, στην προσπάθειά τους να συμβάλουν μέσω των ποινών τους στον αγώνα ενάντια στα ναρκωτικά, στην επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα. Ιδιαίτερα η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες η κατοχή συνδέεται με πρόθεση εμπορίας και/ή διάθεσής τους σε τρία πρόσωπα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Mehmet Sak

(2005)2 Α.Α.Δ. 337). Τα Δικαστήρια έχουν κατ΄ επανάληψη διακηρύξει την αποφασιστικότητά τους να πατάξουν αμείλικτα τη διάθεση ναρκωτικών οποιασδήποτε φύσης και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις ή λόγους βλ. Μαρίνος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466, Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας,

(2007)2 ΑΑΔ 359, Hahrad Hohamed Reza Beyki v. Αστυνομίας,

(2008)2 ΑΑΔ 60. Όπως έχει τονιστεί από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πρόσφατη απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Marcos Alexander Dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ. 297 της οποίας το σκεπτικό υιοθετήθηκε στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Παπαχαραλάμπους,

(2007)2 ΑΑΔ 11. «Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών να υποχρεωθεί να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του.» Αναμφίβολα θα πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ των εμπόρων ναρκωτικών και των χρηστών. Το στοιχείο της αποτροπής προέχει περισσότερο για τους εμπόρους ναρκωτικών, για τους οποίους είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς ερείσματα μετριασμού της ποινής. Όμως παραμένει η αρχή ότι οι ποινές επιβάλλεται να είναι αποτρεπτικές. Βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400. Έχω υπόψη μου τις αρχές που κατεγράφησαν στην απόφαση Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437 στην οποία αναφέρθηκε ότι το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής καθώς και τις αρχές που διατυπώθηκαν στην απόφαση στην υπόθεση Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 82 και Μιχάλης Αριστείδου ν Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 223/09 ημερ. 15/02/2011. Με μέτρο αυτές τις αρχές θα συνυπολογίσω τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου προσθέτοντας ότι η εξατομίκευση δεν πρέπει ν΄ εκμηδενίζει ή ν΄ εξασθενίζει την προσπάθεια η οποία καταβάλλεται για την προστασία του κοινωνικού συνόλου από την σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών βλ. Redjep v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 217 στη σελίδα 221, Hassan v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 356, Χρίστου ν. Δημοκρατίας,

(2007)2 ΑΑΔ 448, Beyki v. Αστυνομίας,

(2008)2 ΑΑΔ 60. Αναφορικά με τις προσωπικές και τις οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, είναι σωστό να λεχθεί ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις λαμβάνονται μεν υπόψη δεν εξουδετερώνουν όμως την ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από την διάδοση του αργού θανάτου και την καταστροφή προσώπων, νέων στην πλειονότητα τους βλ. μεταξύ άλλων Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 220. Σύμφωνα και με το σκεπτικό της απόφασης Μιχάλης Παράρε ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 46/13 ημερ. 20/03/2013 : «Η άσκηση επιβολής ποινής εμπεριέχει ένα εύρος κινήσεων, ανάλογα με τα δεδομένα της κάθε υπόθεσης, άλλως θα αποτελούσε, όπως λέχθηκε στην Τσιάκκα κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 42/10 και 43/10, ημερ. 14.7.2011, «μια μηχανιστική άσκηση, χωρίς περιθώριο ευλυγισίας.». Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής αποτελεί όπως προανέφερα το κύριο γνώρισμα στα αδικήματα αυτής της μορφής. Παραταύτα έχει επίσης νομολογηθεί ότι όταν υπάρχει μεμονωμένο περιστατικό προσωπικής χρήσης μικρής ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β η ποινή φυλάκισης δεν είναι πάντοτε η αρμόζουσα ποινή. Η ανάγκη επιβολής αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής δημιουργεί τις συνθήκες για επιβολή ποινής στερητικής ελευθερίας του παραβάτη. Στην υπόθεση Παγιαβλάς v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240 η ποινή φυλάκισης 4 και 2 μηνών που είχε επιβληθεί από το πρωτόδικο δικαστήριο σε κατηγορούμενο για αδικήματα κατοχής ρητίνης κάνναβης 0,094 γραμμάρια και καπνίσματος τσιγάρου που περιείχε ποσότητα ρητίνης κάνναβης αντίστοιχα, ο οποίος κατηγορούμενος προέβηκε σε παραδοχή, είχε λευκό ποινικό μητρώο, συνεργάστηκε με την αστυνομία άνευ όρων και εκδήλωσε πρόθεση να παύσει πλήρως τη χρήση κάνναβης στο μέλλον, μειώθηκε κατ' έφεση σε ποινή άμεσης φυλάκισης 45 ημερών σε κάθε μια από τις δύο κατηγορίες. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Σατανάς κ.α.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 ποινής φυλάκισης 4 μηνών με αναστολή που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο για μικρή ποσότητα κάνναβης επικυρωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, ο οποίος είναι 28 ετών καθώς επίσης το γεγονός ότι έχει απελευθερωθεί από την κακή συνήθεια της χρήσης ναρκωτικών ουσιών δεν παραβλέπονται. Μη παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι η κάθε ποινή πρέπει να εξατομικεύεται και να αρμόζει στα περιστατικά του συγκεκριμένου παραβάτη λαμβάνω υπόψη μου, μεταξύ άλλων ελαφρυντικών παραγόντων για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής τους ακόλουθους: (α) την ηλικία του Κατηγορούμενου, είναι 28 ετών, (β) την παραδοχή του στο Δικαστήριο, (γ) την μεταμέλειά του, (δ) το λευκό του ποινικό μητρώο (ε) το γεγονός ότι έχει ένα ανήλικο τέκνο (ζ) την προσπάθειά του για νέα ζωή απαλλαγμένη από τις παλιές κακές συνήθειες του παρελθόντος, σημειώνω εδώ την έκθεση χημικού που είχε παραχωρηθεί στο Δικαστήριο (ζ) όσες από τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες, οι οποίες καταγράφονται στην Έκθεση της Κοινωνικής Λειτουργού και μπορούν να ληφθούν υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες, (η) τον χρόνο ο οποίος διέρρευσε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι την επιβολή ποινής. Συνυπολογίζοντας και σταθμίζοντας όλους τους πιο πάνω παράγοντες και μετά από μελέτη και περίσκεψη κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η αρμόζουσα ποινή για τον Κατηγορούμενο είναι αυτή της φυλάκισης. Σε υποθέσεις όπως η παρούσα προέχει το στοιχείο της αποτροπής. Η συχνότητα διάπραξης των αδικημάτων αυτού του είδους, για την οποία λαμβάνω δικαστική γνώση από τον αριθμό υποθέσεων που τίθενται ενώπιον μου καθημερινά, επιβάλλει μια πιο αυστηρή προσέγγιση με απώτερο στόχο την αποτροπή. Συνεπακόλουθα επιβάλλεται στην 2ην Κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολή έκτισης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον Κατηγορούμενο. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 95/72 με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3

(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Σε σχέση με το άρθρο 3

(2)του τροποποιητικού Νόμου 186(Ι)/03, αντλώ καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 323 και ειδικότερα Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)

(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και συγκεκριμένα στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, ικανοποιούμαι ότι οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή έκτισης της ποινής φυλάκισης που του έχει επιβληθεί. Η ποινή φυλάκισης αναστέλλεται για 2 χρόνια. Τα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) ................ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο