ΔΗΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΝΑΠΑΣ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΖΗΝΤΙΛΗ κ.α., Αρ. υπόθεσης: 9597/2015, 20/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B151 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. υπόθεσης: 9597/2015 ΔΗΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΝΑΠΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν
- ΑΝΔΡΕΑ ΖΗΝΤΙΛΗ
- THERKON TRADING LIMITED Κατηγορούμενοι 20 Οκτωβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για παραπονούμενους: κ. Κυριακίδης δια Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για κατηγορούμενους: κα Κλαϊδη δια TTC Temple Court Chambers ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στη αίτηση της Κατηγορούσας Αρχής ημερομηνίας 11.9.2015 για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες που αφορούν την ανέγερση οικοδομής άνευ αδείας και άλλα συναφή αδικήματα κατά παράβαση των διατάξεων του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, του περί Δήμων Νόμου 111/85, του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου 90/1972 και του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ.
- Ταυτόχρονα με την καταχώρηση του κατηγορητηρίου, η Κατηγορούσα Αρχή καταχώρησε και μονομερή αίτηση ημερομηνίας 11.9.2015 με την οποία ζητούσαν την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάζονται οι κατηγορούμενοι «ή/και οι αντιπροσώποι ή/και υπαλλήλοι ή/και αξιωματούχοι ή/και οποιαδήποτε πρόσωπα ενεργούν κατόπιν εντολών ή/και σύμβασης με τους καθ' ων η αίτηση, όπως αναστείλουν τη λειτουργία, χρήση και εμπορική εκμετάλλευση της οικοδομής η οποία βρίσκεται και λειτουργεί ως περίπτερο/snack bar εντός του τεμαχίου υπ' αριθμό 425, Φ/Σχ 2-292-373, Τμήμα 08, στην περιοχή Κρυό Νερό, στην Αγία Νάπα, εντός της Επαρχίας Αμμοχώστου. Όταν το Δικαστήριο επιλαμβανόταν της μονομερούς αίτησης, εμφανίστηκε στο Δικαστήριο δικηγόρος εκ μέρους των κατηγορούμενων ο οποίος ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση πριν το Δικαστήριο αποφασίσει επί αυτής. Το αίτημα έγινε αποδεκτό και δόθηκαν από το Δικαστήριο οδηγίες για καταχώρηση ένστασης εντός συγκεκριμένου χρόνου και όρισε την αίτηση για ακρόαση. Η αίτηση της Κατηγορούσας Αρχής υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αργύρη Θεοφίλου, Τεχνικού Επιθεωρητή στο Τμήμα Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Αγίας Νάπας. Επιγραμματικά αναφέρει ότι το τεμάχιο με αριθμό 425, Φ./Σχ. 2-292-373, Τμήμα 08 ανήκει στην κατηγορούμενη 2 εταιρεία της οποίας ο κατηγορούμενος 1 είναι διευθυντής. Αναφέρει ότι εντός του ακινήτου οι κατηγορούμενοι έχουν αναγείρει την επίδικη οικοδομή την οποία περιγράφει ως αποτελούμενη από «μεταλλικές και ξύλινες κατασκευές και λειτουργεί ως περίπτερο - take away - kiosk bar - αποθήκες και καλύφες - σκέπαστρα, εντός κρατικής γης και εντός της ζώνης προστασίας της παραλίας, χωρίς να έχουν εξασφαλίσει άδεια οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι το Δημοτικό Συμβούλιο Αγίας Νάπας». Επισυνάπτει στην ένορκη του δήλωση δέσμη φωτογραφιών της επίδικης οικοδομής, Τεκμήριο
- Συνεχίζει λέγοντας ότι απεστάλη προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 13.11.2014, Τεκμήριο 4, προς τον κατηγορούμενο 1 με την οποία ζητείτο η μετακίνηση ή κατεδάφιση της οικοδομής εντός ταχθείσας προθεσμίας. Ο κατηγορούμενος 1 δεν συμμορφώθηκε και στις 26.8.2015 έγινε επιτόπιος έλεγχος από το Τμήμα Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Αγίας Νάπας, Τεκμήριο 5, στην οποία καταγράφεται ότι δεν εξασφαλίστηκε άδεια για την ανέγερση της οικοδομής. Ακολούθησε, αναφέρει, επιτόπιος έλεγχος από Υγειονομικό Επιθεωρητή του Δήμου Αγίας Νάπας στις 27.8.2015 η οποία καταγράφει αριθμό παρατηρήσεων σε σχετική της έκθεση, Τεκμήριο
- Ο ενόρκως δηλών καταλήγει λέγοντας ότι υπάρχει πραγματικός και ουσιαστικός κίνδυνος για τη δημόσια υγεία και γι' αυτό επείγει η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι κατηγορούμενοι καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση και οι λόγοι ένστασης που προβάλλουν περιλαμβάνουν το ότι η υπό κρίση αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας διότι παραβιάζει το τεκμήριο της αθωότητας, ότι δεν είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ότι οι παραπονούμενοι απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και πληροφορίες και ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κατηγορούμενου 1, σύμφωνα με τον οποίο δεν υπάρχει οικοδομή τη εννοία του νόμου στο επίδικο τεμάχιο και ότι η επίδικη οικοδομή βρίσκεται στην τοποθεσία «Πανταχού» και όχι στην τοποθεσία «Κρυό Νερό». Αναφέρει επίσης ότι «εν πάσει περιπτώσει η επίδικη οικοδομή είναι προσωρινής φύσεως και αποτελεί προσωρινή ξύλινη κατασκευή άνευ θεμελίων και δεν οροθετεί ή περικλείει οποιαδήποτε γη ή χώρο αφού η ξύλινη κατασκευή βρίσκεται πάνω σε τροχούς, με συνέπεια να μην προκαλεί κίνδυνο στην ιδιωτική και δημόσια ασφάλεια του κοινού». Καταλήγει επίσης ότι οι κατηγορούμενοι «έχουν την οικονομική δυνατότητα και την φερεγγυότητα να συμμορφωθούν με τυχόν έκδοση διατάγματος κατεδάφισης». Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς είχαν την ευκαιρία να επιχειρηματολογήσουν υπέρ των εκατέρωθεν θέσεων και έχω μελετήσει τόσο τα επιχειρήματα τους όσο και τη νομολογία στην οποία παρέπεμψαν. Η ουσιαστική δικαιοδοτική βάση της αίτησης είναι το άρθρο 103 του περί Δήμων Νόμου 111/1985 που απαγορεύει και ποινικοποιεί την διατήρηση επαγγελματικών υποστατικών χωρίς άδεια από το συμβούλιο του Δήμου εντός του οποίου αυτό ευρίσκεται. Η παράγραφος
(4)της εν λόγω διάταξης προνοεί ότι: «
(4)Σε διαδικασία δυνάμει του άρθρου αυτού, το δικαστήριο δύναται, τη αιτήσει του ενδιαφερομένου δήμου, να εκδίδει προσωρινό διάταγμα για την αναστολή της λειτουργίας η οποία γίνεται χωρίς άδεια: Νοείται ότι η έκδοση τοιούτου προσωρινού διατάγματος υπόκειται εις τας διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, του περί Δικαστηρίων Νόμου και των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.» Στην παρούσα περίπτωση η αίτηση είχε καταχωρηθεί μονομερώς όμως, για τους λόγους που εξήγησα δόθηκε η ευκαιρία στους κατηγορούμενους να καταχωρήσουν ένσταση και να ακουστούν πριν αυτή αποφασιστεί. Επί του προκειμένου και με αναφορά στην πιο πάνω διάταξη, η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στα πλαίσια «διαδικασίας δυνάμει του άρθρου αυτού» ήτοι στα πλαίσια της παρούσας ποινικής υπόθεσης στην οποία οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν, μεταξύ άλλων, κατηγορίες για παραβάσεις του άρθρου 103 του Ν.111/1985. Όπως δε καθορίζει το άρθρο 103
(4)του Ν. 111/1985 ανωτέρω, η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος υπόκειται στις σχετικές διατάξεις του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
- Οι προϋποθέσεις που διέπουν την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων στη βάση του άρθρου 32 του Ν.14/1960 είναι καλά γνωστές και έχουν επεξηγηθεί επανειλημμένα από τη νομολογία[1]. Συνοψίζονται στο ότι οι αιτητές πρέπει να καταδείξουν: (α) ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, (β) ότι υπάρχουν ορατές πιθανότητες ο αιτών διάδικος να επιτύχει στην κυρίως διαδικασία, και (γ) ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά και, επιπρόσθετα, το Δικαστήριο πρέπει αν ικανοποιηθεί ότι είναι εύλογο και πρόσφορο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Έχω κατά νου τις αρχές που καθορίζει η νομολογία αναφορικά με τον τρόπο που το Δικαστήριο πρέπει να προσεγγίζει και να εξετάζει κατά πόσο, σε μια δεδομένη περίπτωση, πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις[2]. Στην παρούσα υπόθεση, μελετώντας τόσο την έκθεση των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι όσο και τις λεπτομέρειες του κάθε αδικήματος προκύπτει αβίαστα ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Συνεπώς, η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 πληρείται. Σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση, σημειώνω ότι το ζητούμενο είναι να καταδειχθεί σε αυτό το στάδιο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Έχοντας κατά νου τη μαρτυρία που έχουν θέσει ενώπιον μου οι παραπονούμενοι μέσω της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση τους, κρίνω ότι αυτή επαρκεί για να καταδείξει ότι οι παραπονούμενοι έχουν κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας. Παραπέμπω ειδικότερα στην αναφορά στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ότι το επίδικο υποστατικό έχει ανεγερθεί και λειτουργεί χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, στην έκθεση πταίσματος του λειτουργού του Τμήματος Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Αγίας Νάπας (Τεκμήριο 5) και την έκθεση της Υγειονομικής Λειτουργού (Τεκμήριο 6). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60, θεωρώ ότι και αυτή πληρείται. Από την ίδια την φύση των επιδίκων θεμάτων και των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι διαφαίνεται ότι αυτά άπτονται ζητημάτων δημόσιας υγείας και ασφάλειας[3]. Παραπέμπω και πάλιν στα Τεκμήρια 5 και 6 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση. Λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες επιπτώσεις από τη μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ένεκα ακριβώς της φύσης των επιδίκων θεμάτων, κρίνω ότι θα ήταν δύσκολο ή ακόμα και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Τέλος από τα ενώπιον μου δεδομένα, θεωρώ ότι θα ήταν τόσο δίκαιο όσο και πρόσφορο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Καταληκτικά αναφέρω και τα ακόλουθα. Οι κατηγορούμενοι υποστηρίζουν ότι το επίδικο υποστατικό δεν είναι υποστατικό με την έννοια του Νόμου. Παρά το ότι αυτό δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για κατάληξη σε τελικά συμπεράσματα, για σκοπούς της απόφασης μου επί της αίτησης και χωρίς να προκρίνω το τελικό αποτέλεσμα της ποινικής υπόθεσης παραπέμπω στις ερμηνευτικές διατάξεις του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου 90/1972 όπου ο όρος «οικοδομή» ερμηνεύεται ότι «περιλαμβάνει παν οικοδόμημα εξ οιουδήποτε υλικού, τροχόσπιτον, σκηνήν και παν μέρος οικοδομής.». Παραπέμπω επίσης στις ερμηνευτικές διατάξεις του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 όπου στην έννοια του όρου «οικοδομή» περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, κατασκευές από ξύλο. Συνεπώς ο λόγος αυτός ένστασης και το αντίστοιχο επιχείρημα των κατηγορούμενων δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν το αποτέλεσμα αυτής της παρούσας διαδικασίας. Οι κατηγορούμενοι επίσης υποστηρίζουν ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί διότι αναφέρεται σε υποστατικό στην τοποθεσία Κρυό Νερό ενώ το υποστατικό τους ευρίσκεται στην τοποθεσία Πανταχού. Ούτε αυτό το επιχείρημα κρίνω ότι είναι ικανό να επηρεάσει το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας. Θεωρώ ότι στο αιτητικό της αίτησης προσδιορίζεται με επαρκή ακρίβεια η τοποθεσία του υποστατικού αφού γίνεται αναφορά στο τεμάχιο υπ' αριθμό 425, Φ./Σχ. 2-292-373, Τμήμα 08 στην Αγία Νάπα, εντός της Επαρχίας Αγίας Νάπας. Οι λεπτομέρειες αυτές του ακινήτου δεν αμφισβητούνται από τους κατηγορούμενους αλλά τις επαναλαμβάνει ο κατηγορούμενος 1 στην παράγραφο 4 της ένορκης του δήλωσης την οποία η συνήγορος των κατηγορουμένων κατά την αγόρευσης της προέτρεψε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη. Η διαφορά μεταξύ των μερών έγκειται στο κατά πόσο το ακίνητο με αυτά τα στοιχεία βρίσκεται στην τοποθεσία Κρυό Νερό ή στην τοποθεσία Πανταχού. Κρίνω ότι η διαφορά αυτή είναι επουσιώδης. Τα δύο μέρη συμφωνούν αναφορικά με τα στοιχεία ταυτοποίησης του ακινήτου που έχω ήδη παραθέσει τα οποία κρίνω ότι προσδιορίζουν και περιγράφουν επαρκώς και με την απαραίτητη σαφήνεια το ακίνητο εντός του οποίου βρίσκεται το επίδικο υποστατικό. Σε σχέση δε με τη θέση ότι η αίτηση παραβιάζει το τεκμήριο της αθωότητας των κατηγορουμένων και είναι, ως εκ τούτου, καταχρηστική, πρέπει να πω ότι διαφωνώ. Οι παραπονούμενοι, με την καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αίτησης επιδιώκουν την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος εξασκώντας το δικαίωμα που τους παρέχει ρητά το άρθρο 103 του περί Δήμων Νόμου 111/
- Καταληκτικά, ο συνήγορος των παραπονουμένων εισηγήθηκε ότι η ένσταση των κατηγορούμενων δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη διότι καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα. Η συνήγορος των κατηγορουμένων διαφώνησε υποστηρίζοντας ότι εφόσον η αίτηση έγινε δεκτή από το Πρωτοκολλητείο προς καταχώρηση, ακόμα και αν υπήρχε καθυστέρηση αυτή έχει θεραπευτεί. Επί αυτού, σημειώνω ότι όταν το Δικαστήριο επιλήφθηκε της μονομερούς αίτησης είχε δώσει οδηγίες όπως η ένσταση των κατηγορουμένων καταχωρηθεί μέχρι 2.10.
- Η ένσταση των κατηγορουμένων καταχωρήθηκε τελικά στις 5.10.2015, άρα έχει όντως καταχωρηθεί εκπρόθεσμα. Πρόκειται για παρατυπία ενδεχομένως θεραπεύσιμη όμως οι κατηγορούμενοι δεν έλαβαν, ως όφειλαν, οποιοδήποτε μέτρο για να θεραπευθεί η παρατυπία που προέκυψε από το εκπρόθεσμο της καταχώρησης. Η αποδοχή της ένστασης προς καταχώρηση από το Πρωτοκολλητείο δεν είναι ικανή να θεραπεύσει την παρατυπία. Επομένως, η καταχωρηθείσα ένσταση παραμένει εκπρόθεσμη και, ως τέτοια, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Επισημαίνω όμως ότι ακόμα και με αυτό το δεδομένο, οι κατηγορούμενοι είχαν την ευκαιρία να θέσουν τα επιχειρήματα τους ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της αγόρευσης της συνηγόρου τους η οποία αναφέρθηκε με λεπτομέρεια σε όλους τους λόγους ένστασης που προβάλλουν. Όπως διαφαίνεται από την απόφαση μου, όλα όσα έχει αναφέρει η συνήγορος τους έχουν ληφθεί υπόψη και αξιολογηθεί για σκοπούς της κατάληξης μου. Συγκεφαλαιώνοντας, για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α. Το διάταγμα θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης. Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης, αυτά θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της ποινικής υπόθεσης, όπως θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν. ............ Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ενδεικτικά, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557, Louis Vuitton v Δερμοσακ Λτδ κ.α.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1453, Jonedixo Ltd v Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 [2] Ενδεικτικά Odysseos v Pieris Estates and others (ανωτέρω), Κ.Ο.Τ. ν Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. & Ch. Mitsinga Tr. Ltd v Timberland Co
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Pariko Aluminium Designs Ltd v Muskita Aluminium Co. Ltd κ.α.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 [3] Σχετικές οι Georghiades v Rrepublic
(1971)3 C.L.R. 36 και Koupas v Repulic
(1966)3 C.L.R. 765 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο