ΜΗΛΙΩΤΗΣ & ΣΠΥΡΟΥ ΛΤΔ ν. ΣΩΤΗΡΗΣ Α. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. υπόθεσης: 15889/2013, 14/10/2015

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι εξέδωσε έξι επιταγές επ' ονόματι των κατηγορούμενων οι οποίες δεν εξοφλήθηκαν «καθ' ότι ο κατηγορούμενος άνευ ευλόγου αιτίας προκάλεσε την μη εξόφληση [των]». Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων αναφέρονται σε επιταγές που εκδόθηκαν «την 05/10/2013 ή/και προγενέστερα», «την 05/11/2013 ή/και προγενέστερα», «την 05/12/2013 ή/και προγενέστερα», «την 05/01/2014 ή/και προγενέστερα», «την 05/02/2014 ή/και προγενέστερα» και «την 05/03/2014 ή/και προγενέστερα». Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή και η ακρόαση της υπόθεσης έχει ξεκινήσει. Στο εδώλιο του μάρτυρα βρίσκεται ο ΜΚ
2. Κατά την κυρίως εξέταση του, ο ΜΚ1 ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι ο κατηγορούμενος εξέδωσε όλες τις επίδικες επιταγές στην παρουσία του στις 14.5.
3. Πριν την έναρξη της αντεξέτασης του ΜΚ1, ο συνήγορος του κατηγορούμενου δήλωσε στο Δικαστήριο ότι η αντεξέταση του θα γίνει στη βάση των λεπτομερειών των κατηγοριών όπως αυτές είναι διατυπωμένες στο κατηγορητήριο. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης ο ΜΚ1 ερωτήθηκε αναφορικά με την ημερομηνία έκδοσης των επίδικων επιταγών και επανέλαβε ότι εκδόθηκαν όλες στις 14.5.
4. Πριν την ολοκλήρωση της αντεξέτασης του ΜΚ1, ο συνήγορος των παραπονούμενων υπέβαλε αίτημα για τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Ειδικότερα ζήτησε να του επιτραπεί να τροποποιήσει στις λεπτομέρειες της κάθε κατηγορίας την ημερομηνία έκδοσης της κάθε επιταγής, με την διαγραφή της υφιστάμενης ημερομηνίας και αντικατάσταση της με την ημερομηνία «14.5.2013». Επικαλέστηκε τις σχετικές εξουσίες που παρέχει στο Δικαστήριο το άρθρο 83 του Κεφ. 155 και τη σχετική νομολογία και υποστήριξε ότι το αίτημα θα πρέπει να εγκριθεί διότι υποβάλλεται στα αρχικά στάδια της δίκης, διότι δεν θα επηρεαστεί δυσμενώς η υπεράσπιση του κατηγορούμενου από την τροποποίηση και διότι η τροποποίηση επιδιώκεται για να συνάδει το κατηγορητήριο με τη μαρτυρία του ΜΚ
5. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου ήγειρε ένσταση στο αίτημα. Παρέπεμψε το Δικαστήριο στη δήλωση στην οποία είχε προβεί πριν την έναρξη της αντεξέτασης του και υποστήριξε ότι η αιτούμενη τροποποίηση θα πλήξει την υπεράσπιση αφού, όπως ανέφερε, ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε τις εναντίον του κατηγορίες όπως αυτές είναι διατυπωμένες στο υφιστάμενο κατηγορητήριο: Το άρθρο 83

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να τροποποιήσει κατηγορητήριο «Όταν, σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης φαίνεται στο ∆ικαστήριο ότι το κατηγορητήριο. είναι ελαττωματικό, είτε ουσιαστικά είτε τυπικά, το ∆ικαστήριο δύναται να εκδώσει τέτοιο διάταγµα για τη μεταβολή του κατηγορητηρίου. είτε µε τροποποίησή του ή µε υποκατάστασή του ή µε προσθήκη σε αυτό νέας κατηγορίας ως το ∆ικαστήριο κρίνει αναγκαίο ώστε να ανταποκρίνεται στα περιστατικά της υπόθεσης.» Όπως διαφαίνεται από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης, πριν αποφασίσει το Δικαστήριο πως θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για τροποποίηση του κατηγορητηρίου, πρέπει να προηγηθεί διαπίστωση του ότι αυτό είναι ελαττωματικό[1]. Η ελαττωματικότητα είναι θέμα που αφορά τόσο τα εξωτερικά, τυπικά γνωρίσματα του κατηγορητηρίου και της διατύπωσης των κατηγοριών αλλά και θέμα που άπτεται της μαρτυρίας όπως παρουσιάζεται κατά την εξέλιξη της δίκης[2]. Ουσιαστικής σημασίας είναι κατά πόσο το κατηγορητήριο ανταποκρίνεται στα περιστατικά της υπόθεσης. Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ της διατύπωσης των λεπτομερειών στο κατηγορητήριο και της μαρτυρίας του ΜΚ1. Ενώ δηλαδή στις λεπτομέρειες γίνεται αναφορά σε επιταγές που εκδόθηκαν σε συγκεκριμένες ημερομηνίας ή/και προγενέστερα, η μαρτυρία του ΜΚ1 είναι ότι όλες οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν σε συγκεκριμένη ημερομηνία. Δεν προβαίνω βεβαίως σε αυτό το στάδιο σε οποιαδήποτε διαπίστωση σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα. Στέκομαι μόνο στις αναφορές του ΜΚ1 τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και κατά την αντεξέταση του σε σχέση με την ημερομηνία έκδοσης των επίδικων επιταγών. Ενόψει τη ασυμφωνίας αυτής, καταλήγω ότι υπάρχει αντίστοιχη ελαττωματικότητα στο κατηγορητήριο. Με αυτό το δεδομένο, παραμένει να αποφασιστεί κατά πόσο η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος για τροποποίηση. Καθοριστικής σημασίας στην απόφαση αυτή είναι εάν συνεπεία της τροποποίησης θα επηρεαστεί δυσμενώς ο κατηγορούμενος ή η υπεράσπιση του. Η τάση που προκύπτει από τη νομολογία είναι η τροποποίηση να επιτρέπεται πιο εύκολα στα αρχικά στάδια της διαδικασίας και με περισσότερη φειδώ όσο αυτή εξελίσσεται[3]. Ο λόγος είναι εμφανής. Όσο πιο νωρίς υποβάλλεται το αίτημα για τροποποίηση, τόσο μικρότερο είναι το ενδεχόμενο αρνητικού επηρεασμού του κατηγορούμενου και της υπεράσπισης του. Στην παρούσα περίπτωση το αίτημα υποβάλλεται σε σχετικά πρώιμο στάδιο. Η ακρόαση έχει ξεκινήσει όμως στο εδώλιο του μάρτυρα βρίσκεται ο πρώτος μάρτυρας κατηγορίας, η αντεξέταση του οποίου δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Ακόμα επομένως και μετά την τροποποίηση, η πλευρά του κατηγορούμενου θα έχει την ευκαιρία να αντεξετάσει τον ΜΚ1 επί των τροποποιημένων λεπτομερειών, εάν το επιθυμεί. Συνυπολογίζω επίσης τη φύση της αιτούμενης τροποποίησης. Σημειώνω ότι οι επίδικες επιταγές προσδιορίζονται επαρκώς στο κατηγορητήριο αφού στις λεπτομέρειες γίνεται αναφορά στον αριθμό της κάθε επιταγής, στο ότι αυτές είναι επιταγές της National Bank of Greece (Cyprus), στο ποσό της κάθε επιταγής, στην ταυτότητα του εκδότη και του δικαιούχου. Αυτό το οποίο επιδιώκεται μέσω της αιτούμενης τροποποίησης είναι η διόρθωση της ημερομηνίας έκδοσης της κάθε επιταγής. Συνεπώς, εάν η τροποποίηση επιτραπεί, ο κατηγορούμενος δεν θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια ουσιωδώς διαφορετική υπόθεση εναντίον του. Η φύση της υπόθεσης και η ουσία των λεπτομερειών του κάθε αδικήματος παραμένουν ίδια και αυτό που επιδιώκεται είναι η διόρθωση ενός εκ των στοιχείων που περιγράφουν τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος της κατηγορούσας αρχής. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης των λεπτομερειών των κατηγοριών ως το αίτημα της κατηγορούσας αρχής. ............ Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Lanitis Bros Ltd v Ιατρικών Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας

(1995)2 Α.Α.Δ. 266 [2] Pouris v The Republic

(1983)2 C.L.R. 148, Leonidou v The Police

(1987)2 C.L.R. 96, Κυριάκου v Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 458, Archbold, «Pleading, Evidence and Practice in Criminal Cases» 1993, σελ. 1/87 [3] Συμβούλιο Βελτιώσεως Ξυλοφάγου v Γιαννάκη Κούμα

(1997)2 Α.Α.Δ. 99 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο