Έφορος Φόρου Προστιθέμενης Αξίας ν. Σχολή Οδηγών Χριστάκης Λτδ κ.α., Υπόθεση αρ.: 10376/2013, 25/11/2015

(11)και 48 του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου, Ν.95(Ι)/2000, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια - 1η κατηγορία), · παράλειψη καταβολής των επιβαρύνσεων, οι οποίες επιβλήθηκαν λόγω της μη εμπρόθεσμης καταβολής βεβαιωθέντος Φ.Π.Α. καθώς και λόγω μη εμπρόθεσμης υποβολής φορολογικών δηλώσεων (άρθρα 46 (10Α), 46

(10)και 48 του Ν.95(Ι)/2000 - 11η κατηγορία), · παράλειψη εμπρόθεσμης καταβολής ποσών τα οποία φαίνονται στις φορολογικές δηλώσεις διάφορων περιόδων ως καταβλητέα (άρθρα 46

(9)και 48 του Ν.95(Ι)/2000 - 3η έως και 10η κατηγορία) και · παράλειψη καταβολής ποσών ως επιβαρύνσεις οι οποίες επεβλήθηκαν λόγω μη εμπρόθεσμης υποβολής των φορολογικών δηλώσεων διαφόρων περιόδων και λόγω μη εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. για τις περιόδους αυτές (άρθρα 46

(10)και (10Α) και 48 του Ν.95(Ι)/2000 - 12η έως και 19η κατηγορία). Σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, και συγκεκριμένα στις 25.9.2015, απεσύρθηκε η 2η κατηγορία και συνακολούθως οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 αθωώθηκαν και απηλλάγηκαν από αυτήν. Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 αρνούνται ενοχή. Εντός του φακέλου της διαδικασίας υπάρχει εξουσιοδότηση υπογεγραμμένη από τον κατηγορούμενο αρ. 2, ως εκπρόσωπο των κατηγορουμένων αρ. 1, διά της οποίας δηλώνεται άρνηση σε ολόκληρο το κατηγορητήριο. Ας σημειωθεί πως ο κατηγορούμενος αρ. 2 είναι ο μόνος διευθυντής και ο μόνος γραμματέας των κατηγορουμένων αρ.

1. Αυτός εδήλωσε πώς, λόγω οικονομικής στενότητας, δεν θα εδιόριζε δικηγόρο για να εκπροσωπήσει τον ίδιο και τους κατηγορούμενους αρ. 1 στη διαδικασία και πως θα εμφανιζόταν αυτοπροσώπως. Εξηγήθηκαν στον κατηγορούμενο αρ. 2 αφ΄ ενός το δικαίωμά του να εμφανίζεται, ενώπιον του Δικαστηρίου, αυτοπροσώπως και να χειρίζεται την υπόθεση σε ό,τι αφορά στην προσωπική του ευθύνη και αφ΄ ετέρου η αδυναμία του να πράττει το ίδιο σε ό,τι αφορά στους κατηγορουμένους αρ.
2. Εξηγήθηκε στον κατηγορούμενο αρ. 2 πως, κατά την ακροαματική διαδικασία, οι κατηγορούμενοι αρ. 1, μία νομική οντότητα, δύνανται να εκπροσωπούνται μόνον από δικηγόρο εφ΄ όσον η διεκπεραίωσή της αποτελεί άσκηση δικηγορίας και αυτήν ασκούν μόνον εγγεγραμμένοι και αδειούχοι δικηγόροι (Lindos Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1993)1 Α.Α.Δ. 17, Deux Designs Ltd

(2000)1 (B) A.A.Δ. 828). Mετά από τις εξηγήσεις αυτές, η θέση του κατηγορουμένου αρ. 2 παρέμεινε η ίδια. Έτσι, ακολούθησε διαδικασία απόδειξης όσον αφορά στους κατηγορουμένους αρ. 1 και ακροαματική διαδικασία όσον αφορά στον κατηγορούμενο αρ.

1. Στις λεπτομέρειες των αδικημάτων καταγράφονται τα ακόλουθα πρωτογενή γεγονότα: Ο οφειλόμενος Φ.Π.Α. επιβεβαιώθηκε και ανέρχεται στο ποσόν των €20.
2. Κοινοποιήθηκε δε δια της ειδοποίησης ημερ. 28.3.2012 (1η κατηγορία). Εξ αιτίας της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής του οφειλόμενου αυτού Φ.Π.Α., του κοινοποιηθέντος διά της ειδοποίησης ημερ. 28.3.2012, και εξ αιτίας της μη εμπρόθεσμης υποβολής φορολογικών δηλώσεων προσετέθηκαν, ως οφειλές, φόροι και τόκοι συμποσούμενοι στις €6.224,29 (11η κατηγορία). Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 παρέλειψαν να καταβάλουν εμπροθέσμως διάφορα ποσά, κυμαινόμενα μεταξύ των €81 έως και €115,50, ως οφειλόμενος Φ.Π.Α. επί τη βάσει των φορολογικών δηλώσεων της περιόδου από την 1.6.2011 έως και την 31.5.2013 (3η έως και 10η κατηγορία). Επιπλέον, οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 παρέλειψαν να καταβάλουν διάφορα ποσά κυμαινόμενα μεταξύ των €63,88 και των €70,27, οφειλόμενα λόγω μη εμπρόθεσμης υποβολής φορολογικών δηλώσεων και λόγω μη εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. για την περίοδο από την 1.6.2011 έως και την 30.11.2012 (12η έως και 17η κατηγορία). Τέλος, οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 παρέλειψαν να καταβάλουν εμπροθέσμως ελάχιστα ποσά συνολικού ύψους €18,51, ως οι επιβαρύνσεις λόγω μη εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. για την περίοδο από την 1.12.2012 έως και τις 31.5.2013 (18η και 19η κατηγορία). Προϊούσης της ακροαματικής διαδικασίας απεκαλύφθηκε πως οι κατηγορούμενοι αρ. 1, μία εταιρεία ως δηλώνει η επωνυμία τους, διώκονται ως το υποκείμενο στο Φ.Π.Α. πρόσωπο, ο δε κατηγορούμενος αρ. 2 διώκεται ως ο σύμβουλος ή ο διευθύνων αξιωματούχος αυτών. Την ποινική ευθύνη των αξιωματούχων εταιρείας, η οποία αποτελεί πρόσωπο υποκείμενο στο Φ.Π.Α., για τις παραλείψεις αυτής να συμμορφωθεί με τις σχετικές υποχρεώσεις της, καθιερώνει το άρθρο 48

(1)του Ν.95(Ι)/2000. Πρόκειται για ευθύνη προσωπική, ιδιαίτερη και διακεκριμένη από την ευθύνη του συνεργού (άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Όπως διαπιστώνεται στην απόφαση Μελάς κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2008)2 Α.Α.Δ. 412, 426-7: "... (ο σύμβουλος ή ο διευθύνων αξιωματούχος εταιρείας) μπορεί να μην έχει την ιδιότητα του χρεώστη, αλλά ο σκοπός του νομοθέτη, όπως επισημαίνεται στην Μαρκίδης ν. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Νομικό Ερώτημα)

(2002)2 Α.Α.Δ. 316, στη σελ. 320 είναι ο καταλογισμός ευθύνης και τιμωρίας σε αξιωματούχος ενός νομικού προσώπου, ώστε να διασφαλίζεται η εκπλήρωση των νομικών υποχρεώσεων του νομικού προσώπου, μέσω του κολασμού των αξιωματούχων του." Για να αποδειχθεί το κατηγορητήριο εκλήθηκαν και κατέθεσαν ενόρκως οι λειτουργοί της Υπηρεσίας Φόρου Προστιθέμενης Αξίας ("η Υπηρεσία Φ.Π.Α.") Αθηνά Κκώστη (Μ.Κ.1), Δημήτρης Παττίχης (Μ.Κ.2) και Μιχάλης Μιχαήλ (Μ.Κ.3). Επιπλέον, κατετέθηκε έγγραφη μαρτυρία περιλαμβάνουσα το πιστοποιητικό, το οποίο εξέδωσε ο Έφορος Φόρου Προστιθέμενης Αξίας ("ο Έφορος") δυνάμει της παρα. 10

(1)του Δέκατου Παραρτήματος του Ν.95(Ι)/2000 προς απόδειξη της ιδιότητας των κατηγορουμένων αρ. 1 ως νομικού προσώπου υποκειμένου σε Φ.Π.Α. (τεκμήριο 1), το πιστοποιητικό, το οποίο εξέδωσε ο Έφορος δυνάμει της παρα. 10(α),(β),(γ) και (δ) του Δέκατου Παραρτήματος του Ν.95(Ι)/2000 προς απόδειξη της ακρίβειας των ποσών τα οποία παρουσιάζονται ως οφειλόμενα (τεκμήριο 2), δέσμη πιστοποιητικών εκδοθέντων από τον Έφορο Εταιρειών προς απόδειξη της κανονικής εγγραφής και συνέχισης της νομικής υπόστασης των κατηγορουμένων αρ. 1 καθώς και της ιδιότητας του κατηγορούμενου αρ. 2 ως μόνου διευθυντή και γραμματέως αυτών κατά πάντα ουσιώδη χρόνο (τεκμήριο 3) και την αναφερόμενην, στο κατηγορητήριο, ειδοποίηση ημερ. 28.3.2012 (τεκμήριο 11). Παρενθετικώς σημειώνεται πώς στα πλαίσια εκδίκασης της προκείμενης ποινικής υπόθεσης δεν αποτελεί επίδικο ζήτημα η ορθότητα και η νομιμότητα της διοικητικής απόφασης δια της οποίας επιβεβαιώθηκε, ως οφειλόμενος Φ.Π.Α., το ποσόν των €20.241. Η διοικητική αυτή απόφαση ελέγχεται, ως προς τη νομιμότητα και την εγκυρότητά της, μόνον στα πλαίσια του αναθεωρητικού δικαστικού ελέγχου (Άρθρο 146 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας). Εφ΄ όσον δε παρήλθε άπρακτη η νόμιμη προθεσμία προσβολής αυτής της διοικητικής απόφασης επί ακυρώσει, αυτή είναι οριστική, τεκμαίρεται νόμιμη και αποτελεί προϋπόθεση για την κατ΄ αρχήν γένεση της ποινικής ευθύνης των κατηγορουμένων αρ. 1 (ως του υποκείμενου στο Φ.Π.Α. προσώπου) καθώς και του αξιωματούχου τους (άρθρο 48

(1)του Ν.95(Ι)/2000) (Κυριακίδης κ.ά. ν. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας

(1999)2 Α.Α.Δ.75). Για την προώθηση της υπεράσπισής του κατέθεσε ενόρκως ο ίδιος ο κατηγορούμενος αρ. 2 Χριστάκης Σπύρου και εκάλεσε, ως μάρτυρες υπεράσπισης, άλλους δύο λειτουργούς της Υπηρεσίας Φ.Π.Α., την Διαμάντω Γρηγόρη (Μ.Υ.1) και τον Χαράλαμπο Λοΐζου (Μ.Υ.2). Η ακροαματική διαδικασία διευκολύνθηκε με την εκ συμφώνου κατάθεση δέσμης πρακτικών που αφορούν στην Υπόθεση αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λάρνακας) Έφορος Φόρου Προστιθέμενης Αξίας ν.

1. Σχολή Οδηγών Χριστάκης Λτδ
2. Χριστάκης Σπύρου ("η υπόθεση αρ. 15589/2012 Ε.Δ. Λάρνακας") (τεκμήριο 13). Πρόκειται για τα πρακτικά των δικασίμων ημερ. 24.10.2012, 28.11.2012, 16.1.2013, 20.2.2013, 15.3.2013 και 29.3.2013, τα οποία εδηλώθηκαν, εκατέρωθεν, ως αληθή κατά περιεχόμενον. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Η μαρτυρία έχει εξετασθεί σε συνάρτηση με τα επίδικα ζητήματα και υπό το πρίσμα των τελικών αγορεύσεων. Η παρουσίαση και ο σχολιασμός του κρίσιμου μέρους της θα γίνει κατά τη συζήτηση η οποία ακολουθεί.

(1)Κατ΄ αρχάς σημειώνεται πως ο κατηγορούμενος αρ. 2 δεν αμφισβήτησε την ιδιότητα των κατηγορουμένων αρ. 1 ως προσώπου υποκειμένου σε Φ.Π.Α και ούτε αμφισβήτησε το γεγονός πως, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, ο ίδιος ήταν ο μόνος αξιωματούχος αυτών. Επιπλέον, ο κατηγορούμενος αρ. 2 δεν προέβαλε και εν πάση περιπτώσει δεν ετεκμηρίωσε οιανδήποτε υπεράσπιση εν σχέσει με την 3η έως και την 10η, την 12η έως και την 19η κατηγορία. Η ακρίβεια και η ορθότητα του πιστοποιητικού, το οποίο εξεδόθηκε δυνάμει της παρα. 10

(1)(β), (γ) και (δ) του Δέκατου Παραρτήματος του Ν.95(Ι)/2000 (τεκμήριο 2), όσον αφορά στα ποσά τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της 3ης έως και την 10η καθώς και της 12ης έως και την 19η κατηγορία, παρέμειναν αδιαμφισβήτητες. Ως εκ τούτου οι κατηγορίες αυτές θεωρούνται ως αποδειχθείσες (Μελάς κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2008)2 Α.Α.Δ. 412, 421).

(2)Όσον αφορά στην 1η και την 11η κατηγορία ο κατηγορούμενος αρ. 2 προβάλλει την υπεράσπιση της καταχρηστικής, καταπιεστικής και εκδικητικής δίωξης: Ο κατηγορούμενος αρ. 2, άνδρας μεγάλης ηλικίας, με αντίληψη, λόγο ευπρεπή και στάση και συμπεριφορά αξιοπρεπή και ευγενική, δια της ένορκης κατάθεσής του και δια της αντεξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας προέβαλε την ακόλουθη εκδοχή γεγονότων: Το ποσόν των €20.241 εβεβαιώθηκε ως οφειλόμενος, από τους κατηγορούμενους αρ. 1, Φ.Π.Α. κατά πρώτον διά της ειδοποίησης ημερ. 16.11.2011 (τεκμήριο 10). Εναντίον της ειδοποίησης αυτής υπέβαλε διοικητική ένσταση, ως εδικαιούτο, η οποία, όμως, απερρίφθηκε. Ακολούθησε η έκδοση και η κοινοποίηση της ειδοποίησης ημερ. 28.3.2012 (τεκμήριο 11) η οποία ουδέποτε προσεβλήθηκε είτε δια της υποβολής διοικητικής ένστασης είτε δια της καταχώρησης προσφυγής δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εξ αιτίας και της μη καταβολής του βεβαιωθέντος Φ.Π.Α. ύψους €20.241 κατεχωρίστηκε η υπόθεση αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λάρνακας) (τεκμήρια 9 και 12) στο κατηγορητήριο της οποίας περιλαμβάνονται, ως 1η και 23η κατηγορία, κατηγορίες βασισμένες στην ειδοποίηση ημερ. 28.3.2012 (τεκμήριο 11) και ταυτόσημες με την 1η και την 11η κατηγορία, αντιστοίχως, του προκείμενου κατηγορητηρίου. Η συμπερίληψη, στο προκείμενο κατηγορητήριο, της 1ης και της 11ης κατηγορίας συνιστά καταχρηστική, καταπιεστική και εκδικητική συμπεριφορά του Εφόρου. Και αυτό γιατί, εκκρεμούσης της εκδίκασης της υπόθεσης αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λάρνακος) (τεκμήρια 9 και 14), επετεύχθηκε, μεταξύ του Εφόρου και των κατηγορουμένων αρ. 1, διακανονισμός της οφειλής του βεβαιωθέντος Φ.Π.Α. ύψους €20.

1. Ο διακανονισμός επετεύχθηκε μετά από συνάντηση του τότε Εφόρου κ. Νικολαΐδη με τον κατηγορούμενο αρ. 2 και όσον αφορά σε αυτόν ενημέρωσε το Δικαστήριο η Διαμάντω Γρηγόρη (Μ.Υ.1) εκπρόσωπος του Εφόρου κατά την εκδίκαση της υπόθεσης αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λάρνακας) (τεκμήρια 9, 13 και 14). Ο διακανονισμός προέβλεπε πώς ο βεβαιωθείς, διά της ειδοποίησης ημερ. 28.3.2013 (τεκμήριο 11), Φ.Π.Α. ύψους €20.241 θα εθεωρείτο ως καταβληθείς και εξοφληθείς άμα τη καταβολή του ποσού των €11.000 ως εξής: εφ΄ άπαξ καταβολή του ποσού των €5.000- και ακολούθως καταβολή του υπολοίπου ποσού των €6.000- διά 12 ισόποσων μηνιαίων δόσεων ύψους €500- εκάστη. Πράγματι, στις 8.3.2013 κατεβλήθηκε το ποσόν των €5.000- (τεκμήριο 12). Συνεπεία τούτου, κατά τη δικάσιμο ημερ. 29.3.2013 η υπόθεση αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήρια 9 και 14) ανεστάληκε και διεκόπηκε, οι δε κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 απηλλάγησαν από ολόκληρο το κατηγορητήριο (τεκμήριο 13). Περαιτέρω, και κατ΄ εφαρμογήν πάντοτε του διακανονισμού κατεβλήθηκαν τα εξής ποσά: στις 30.4.2013 το ποσόν των €500, στις 3.6.2013 το ποσόν των €500, στις 2.7.2013 το ποσόν των €500, στις 7.8.2013 το ποσόν των €300 και στις 2.9.2013 το ποσόν των €400 (τεκμήριο 8). Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 είχαν πρόθεση να συμμορφωθούν προς τα συμφωνηθέντα στα πλαίσια του διακανονισμού. Πλην όμως, αυτοί ανέστειλαν την καταβολή των υπόλοιπων δόσεων εφ΄ όσον ο Έφορος κατεχώρισε το προκείμενο κατηγορητήριο το οποίο επεδόθηκε στις 27.9.
2. Πρόθεση των κατηγορουμένων αρ. 1 παραμένει πάντοτε η εξόφληση των συμφωνηθέντων διά του διακανονισμού.

(3)Η ως άνω εκδοχή των γεγονότων τα οποία ακολούθησαν την καταχώρηση της υπόθεσης αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λάρνακας) (τεκμήρια 9 και 12) και τα οποία οδήγησαν στην αναστολή και διακοπή της, ως αυτή προωθήθηκε από τον κατηγορούμενο αρ. 2 κρίνεται ως αληθής και αξιόπιστη. Καθ΄ όλην τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είτε αντεξετάζοντας τους μάρτυρες κατηγορίας είτε καταθέτοντας ο ίδιος ενόρκως ο κατηγορούμενος αρ. 2 Χριστάκης Σπύρου επαρουσιάσθηκε ως ένας συγκροτημένος και ευπρεπής άνδρας μεγάλης ηλικίας ο οποίος είναι σε θέση να αντιληφθεί πλήρως τις καταστάσεις που τον αφορούν, ο οποίος είναι σε θέση να τις μεταφέρει επακριβώς ενώπιον του Δικαστηρίου και ο οποίος δεν θα καταδεχθεί να ισχυρισθεί, ενώπιον του Δικαστηρίου, ψεύδη για ίδιον όφελος. Στο στάδιο της αντεξέτασής του και όταν αντελήφθηκε ότι αμφισβητείται η ειλικρίνεια και η αξιοπιστία του ήταν εμφανής και γνήσια η έκπληξη, η ενόχληση και η αμηχανία την οποίαν αισθάνθηκε.

(4)Επιπροσθέτως, τα όσα ο κατηγορούμενος αρ. 2 Χριστάκης Σπύρου επαρουσίασε ως γεγονότα σχετικά με το διακανονισμό ευρίσκουν έρεισμα στα πρακτικά των δικασίμων κατά την εκδίκαση της υπόθεσης αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λάρνακας) (τεκμήρια 9 και 14). Στα πρακτικά αυτά (τεκμήριο 13) τα οποία, ας υπομνησθεί, κατετέθηκαν εκ συμφώνου και εδηλώθηκαν, εκατέρωθεν, ως αληθή κατά περιεχόμενον εντοπίζονται οι ακόλουθες δηλώσεις της Διαμάντως Γρηγόρη (Μ.Υ.1) εκπροσώπου του Εφόρου, ενώπιον του Δικαστηρίου: (α) Δικάσιμος ημερ. 28.11.2012: "Κα Γρηγόρη: Ο κατηγορούμενος μου έδωσε κάποια αντίγραφα στα οποία ισχυρίζεται ότι δεν χρωστά αυτό το ποσό. Θα ήθελα να τα δω και να κλείσουμε ραντεβού." (β) Δικάσιμος ημερ. 16.1.2013: "Κα Γρηγόρη: Έχει γίνει συνάντηση με τον κ. Σπύρου χτες και τον Έφορο Φ.Π.Α. κ. Νικολαΐδη. Θα ζητήσει χρόνο ο κατηγορούμενος να υποβάλει τις φορολογικές δηλώσεις. Τα ποσά ίσως διαφοροποιηθούν όταν υποβληθούν οι φορολογικές δηλώσεις." (γ) Δικάσιμος ημερ. 15.3.2013: "Κα Γρηγόρη: Έχει καταβληθεί το μισό ποσό. Έχει σταλεί αίτημα από τον κατηγορούμενο στο Γενικό Εισαγγελέα και θα θέλαμε χρόνο να απαντήσουμε δύο εβδομάδες περίπου". (δ) Δικάσιμος ημερ. 29.3.2013: "Κα Γρηγόρη: Έχει καταχωρηθεί αναστολή ποινικής δίωξης από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας." Οι δηλώσεις αυτές της Διαμάντως Γρηγόρη (Μ.Υ.1) είναι ευθυγραμμισμένες με την πρώτη κεντρική θέση του κατηγορουμένου αρ. 2 Χριστάκη Σπύρου σύμφωνα με την οποίαν η υπόθεση αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λάρνακας) (τεκμήρια 9 και 14) ανεστάληκε επειδή υπήρξε διακανονισμός της καταβολής του και εκεί επίδικου Φ.Π.Α. ύψους €20.241 κατόπιν συνάντησής του με τον τότε Έφορο κ. Νικολαΐδη. Οι δηλώσεις αυτές είναι ευθυγραμμισμένες και με την δεύτερη κεντρική θέση του κατηγορουμένου αρ. 2 Χριστάκη Σπύρου σύμφωνα με την οποίαν ο διακανονισμός προέβλεπε πώς ο εκεί επίδικος Φ.Π.Α. καθώς επίσης και το ποσόν των €5.835,35 ως οι σχετικές επιβαρύνσεις, θα εθεωρούντο ως εξοφληθέντα άμα τη καταβολή, εκ μέρους των κατηγορουμένων αρ. 1 του ποσού των €11.000. Υπενθυμίζεται πως στις 8.3.2013 οι κατηγορούμενοι αρ. 1 κατέβαλαν στον Έφορο το ποσόν των €5.000 (τεκμήριο 12) και πως κατά τη δικάσιμο ημερ. 15.3.2013 η εκπρόσωπος του Εφόρου Διαμάντω Γρηγόρη (Μ.Υ.1) εδήλωσε, ενώπιον του Δικαστηρίου, πως "έχει καταβληθεί το ½ ποσό" (τεκμήριο 13). Σημειώνεται, ακόμη, πώς, στα πλαίσια εκδίκασης της προκείμενης υπόθεσης, η ευπαίδευτη εκπρόσωπος του Εφόρου παρεδέχθηκε πώς το καταβληθέν, στις 8.3.2013, ποσόν των €5.000 (τεκμήριο 12) αφορούσε στις οφειλές ως αυτές βεβαιώνονται δια του τεκμηρίου 11 και καταγράφονται στο κατηγορητήριο της υπόθεσης αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λάρνακας) (τεκμήρια 9 και 14) και όχι σε άλλες οφειλές προγενέστερων περιόδων. Επί τη βάσει αυτών των δεδομένων, η ρητή δήλωση της Διαμάντως Γρηγόρη (Μ.Υ.1) ημερ. 15.3.2013 περί καταβολής, εκ μέρους των κατηγορουμένων αρ. 1, του "1/2 ποσο(υ)" ερμηνεύεται λογικώς μόνον ως αναφερομένη στο ήμισυ του ποσού των €11.000.

(5)Η εκ μέρους της ευπαίδευτης εκπροσώπου του Εφόρου, στα πλαίσια εκδίκασης της προκείμενης υπόθεσης, παραδοχή πώς το καταβληθέν στις 8.3.2013, ποσόν των €5.000 (τεκμήριο 12) αφορούσε στις οφειλές ως αυτές βεβαιώνονται διά του τεκμηρίου 11 και καταγράφονται στο κατηγορητήριο της υπόθεσης αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λάρνακας) (τεκμήρια 9 και 14) και όχι σε άλλες οφειλές προγενέστερων περιόδων αναδεικνύει την προχειρότητα και την αδυναμία του Μιχαήλ Μιχαήλ (Μ.Κ.3) να δώσει θετική και αξιόπιστη μαρτυρία: Επισημαίνεται πώς ο μάρτυς αυτός επεχείρησε να δημιουργήσει σύγχυση και αμφιβολία εν σχέσει με το τεκμήριο 12 ισχυριζόμενος πως εφ΄ όσον σε αυτό αναγράφεται η φράση "Για την περίοδο από 01/09/2002 μέχρι 30/11/2002" η καταβολή του ποσού των €5.000 μάλλον αφορά στην εξόφληση οφειλών της περιόδου από την 1.9.2002 έως και τις 30.11.2002 ή άλλη παλαιότερη.

(6)Η προχειρότητα και η αναξιοπιστία των λειτουργών του Τμήματος του Εφόρου, οι οποίοι κατέθεσαν στην προκείμενη υπόθεση είτε ως μάρτυρες κατηγορίας είτε ως μάρτυρες υπεράσπισης, αναδεικνύεται και από το γεγονός ότι ενώ αυτοί είτε αρνήθηκαν το ενδεχόμενο ο Έφορος να προβαίνει σε διακανονισμό με οφειλέτες, ο οποίος να διαλαμβάνει τη μείωση του εν τέλει καταβλητέου ποσού, είτε εδήλωσαν άγνοια για τέτοιο ενδεχόμενο, ο τρόπος χειρισμού της υπόθεσης από την πλευρά της κατηγορούσας αρχής και δηλώσεις της κας Δημοσθένους καταδεικνύουν πώς τέτοιο ενδεχόμενο υπάρχει. Τουλάχιστον κατά τις δικασίμους ημερ. 11.9.2015 και 25.9.2015 η κα Δημοσθένους ανεφέρθηκε σε τέτοιο ενδεχόμενο.

(7)Ουδείς εκ των λειτουργών της Υπηρεσίας Φ.Π.Α., οι οποίοι κατέθεσαν στην προκείμενη υπόθεση είτε ως μάρτυρες κατηγορίας είτε ως μάρτυρες υπεράσπισης, ήσαν παρόντες κατά τη συνάντηση του κατηγορούμενου αρ. 2 Χριστάκη Σπύρου με τον τότε Έφορο κ. Νικολαΐδη. Η μαρτυρία όλων εν σχέσει με το τι πράγματι συνεφωνήθηκε μεταξύ των δύο ανδρών, το οποίο οδήγησε στην αναστολή και διακοπή της υπόθεσης αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λάρνακας) (τεκμήρια 9 και 12), βασίζεται σε υποθέσεις. Συνεπώς, η κατηγορούσα αρχή επικαλούμενη το άρθρο 26 του περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ. 9, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) θα μπορούσε να επιχειρήσει την ανατροπή των όσων ο κατηγορούμενος αρ. 2 Χριστάκης Σπύρου αποδίδει στον τότε Έφορο κ. Νικολαΐδη διά της κλήσης αυτού ενώπιον του Δικαστηρίου.

(8)Είναι γεγονός πως "Η άσκηση της συνταγματικής εξουσίας του Γενικού Εισαγγελέα να αναστέλλει ή διακόπτει ποινική διαδικασία δεν ελέγχεται δικαστικά, όπως έχει, κατ΄ επανάληψη, αποφασιστεί, δηλαδή η άσκηση του δικαιώματος δεν υπόκειται σε δικαστικό αναθερητικό έλεγχο. Παραμένει, όμως, έργο του δικαστηρίου η διασφάλιση δίκαιης δίκης .... που τάσσει το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος, και, γενικά, ο έλεγχος της διαδικασίας, προς διαφύλαξη των σκοπών, που αυτή αποβλέπει να εξυπηρετήσει, αλληλένδετους με την άρτια απονομή της δικαιοσύνης... Το Σύνταγμα καθιστά τη διασφάλιση δίκαιης δίκης ευθύνη του δικαστηρίου - (Άρθρο 30.2 - βλ. επίσης Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών). Η ίδια αρχή αναγνωρίζεται και στο κοινοδίκαιο - (βλ. μεταξύ άλλων, την απόφαση του Λόρδου Devlin στην Conelly v. DPP

(1964)AC, 1254, 1347...", Σάκκος ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 510)".

(9)Επί τη βάσει της αξιόπιστης μαρτυρίας του κατηγορουμένου αρ. 2 Χριστάκη Σπύρου και, ιδίως, επί τη βάσει του αξιόπιστου ισχυρισμού του περί αναστολής της υπόθεσης αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λάρνακας) (τεκμήριο 9 και 12) ένεκα διακανονισμού ο οποίος επετεύχθηκε μεταξύ του ιδίου και του τότε Εφόρου κ. Νικολαΐδη, διακανονισμός ο οποίος ξεκίνησε να υλοποιείται, προκύπτει ο καταχρηστικός και/ή καταπιεστικός χαρακτήρας της 1ης και της 11ης κατηγορίας. Υπενθυμίζεται πώς οι δύο αυτές κατηγορίες είναι ταυτόσημες με κατηγορίες περιεχόμενες στην υπόθεση αρ. 15589/2012 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήρια 9 και 12). Συναφώς αναφέρεται πώς ως «καταχρηστική» χαρακτηρίζεται κατ΄ αρχάς, η δικαστική διαδικασία όταν δι΄ αυτής επιδιώκεται σκοπός όμοιος με σκοπόν ο οποίος επιδιώκεται διαμέσου της παράλληλης προώθησης άλλου ένδικου μέσου (Beogradska DD

(1996)1 C.L.R.911) καθώς, επίσης, και η δικαστική διαδικασία όταν πραγματικός της σκοπός είναι η εξόντωση ή η καταπίεση του αντιδίκου (Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου

(2002)2 Α.Α.Δ. 522, Mills v. Cooper

(1967)2 All ER 100, 104). Η δικαστική εξουσία για παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας εξ αιτίας του καταχρηστικού και/ή καταπιεστικού της χαρακτήρα ασκείται με φειδώ και μόνον εφ΄ όσον η διαδικασία είναι προδήλως καταχρηστική και/ή καταπιεστική. Η σχετική απόφαση πρέπει να λαμβάνεται κατόπιν συνεκτίμησης αφ΄ ενός του συνταγματικού δικαιώματος κάθε προσώπου να προσφεύγει απρόσκοπτα στη δικαιοσύνη και αφ΄ ετέρου της ευθύνης του Δικαστηρίου να περιφρουρεί και να διασφαλίζει την ορθή και αποτελεσματική λειτουργία του (απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 90/2011 Μεταφορές Γερόλεμος Ν. Γερολέμου Λτδ ν. Αδελφοί Σ. Πεκρής (Γενικές Επιχειρήσεις) Λτδ κ.ά. ημερ. 11.09.2013). Η κρίση περί καταχρηστικής και/ή καταπιεστικής διαδικασίας δεν διαμορφώνεται επί τη βάσει υποθέσεων και εικασιών. Τέτοια κρίση διαμορφώνεται επί τη βάσει μαρτυρίας. Σύνοψη του λόγου και των αρχών που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας για την αποτροπή της εκ μέρους διαδίκου κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας παρατίθεται στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Παρέλλα Τζεννάρο

(1995)1 Α.Α.Δ. 217: "Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν στην κατίσχυσή του. Γι΄ αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν συναρτούνται με οποιονδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα, μπορεί να προσλάβουν οποιανδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίον παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου." Υπάρχουν περιπτώσεις όπου συγκεκριμένη δικαστική διαδικασία παρουσιάζεται, εκ πρώτης όψεως, ορθή και νόμιμη. Όμως. εξωγενής μαρτυρία καταδεικνύει τον καταχρηστικό και/ή καταπιεστικό χαρακτήρα της. Στην απόφαση Goldsmith v. Sperrings Ltd

(1977)2 All ER 566 (C.A.) λέχθηκαν, από τον Lord Denning M.R., τα εξής: "Abuse of legal process In a civilized society, legal process is the machinery for keeping order and doing justice. It can be used properly or it can be abused. It is used properly when it is invoked for the vindication of men΄s rights or the enforcement of just claims. It is abused when it is diverted from its true course so as to serve extortion or oppression; or to exert pressure so as to achieve an improper end. When it is so abused, it is a tort, a wrong known to the law. The judges can and will intervene to stop it.... Sometimes abuse can be shown by the very steps being taken in the courts.... At other times the abuse can only be shown by extrinsic evidence that the legal process is being used for an improper purpose. On the face of it in any particular case, the legal process may appear to be entirely proper end correct. What may make it wrongful is the purpose for which it is used. If it is done in order to exert pressure so as to achieve an end which is improper in itself, then it is a wrong known to the law. This appears distinctly from the case which founded this tort. It is Grainger v. Hill

(1838)4 Bing N.C. 212 which arose out of the old process of capias. The plaintiff recovered damages for abuse of the process. It had been abuse because it had been taken, as Tindal CJ said at p.221, "to effect an object not within the scope of the process" and as Bosanquet J. said at p.24 "the process was enforced for an ulterior purpose". Όσον αφορά στο καταχρηστικό χαρακτήρα δικαστικής διαδικασίας γίνεται, επίσης, παραπομπή στην πρόσφατη απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 223/2014 Σπύρος Σπύρου ν. Βαρβάρας Α. Ξενή, ημερ. 11.11.2015. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η 1η και η 11η κατηγορία απορρίπτονται. Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την 1η και 11η κατηγορία. Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην 3η, την 4η, την 5η, την 6η, την 7η, την 8η, την 9η, την 10η, την 12η, την 13η, την 14η, την 15η, την 16η, την 17η, την 18η και την 19η κατηγορία. (Υπ.) ......................... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο