Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Γιώργος Θεοδωρόπουλος, Αρ. Υπόθ.: 16711/12, 21/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B169 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ.: 16711/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Γιώργος Θεοδωρόπουλος Κατηγορουμένου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21.12.2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Γιάλλουρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ταμπούρλας Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος σε μία κατηγορία ότι κατείχε 12.8707 γραμμάτια κοκαΐνης κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 του πρώτου πίνακα άρθρα 6, 30 και 31 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 και σε δεύτερη κατηγορία ότι είχε στην κατοχή του 38.8192 γραμμάτια κάνναβης κατά παράβαση των άρθρων 2,3,6,30,31 του Μέρους ΙΙ του πρώτου Πίνακα και Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσών Νόμου 29/77. Για τις πιο πάνω ποσότητες ναρκωτικών έχει βρεθεί ένοχος σε αντίστοιχες κατηγορίες ότι κατείχε τις συγκεκριμένες ποσότητες με σκοπό να τις προμηθεύει σε άλλα πρόσωπα. Η Αστυνομία είχε πληροφορίες εναντίον του κατηγορούμενου ότι κατείχε ναρκωτικά και εξασφάλισε και εκτέλεσε δικαστικό ένταλμα έρευνας στην οικία του. Η Αστυνομία τον βρήκε να κοιμάται στο δωμάτιο του και στο κομοδίνο δίπλα από το κρεβάτι του βρέθηκαν τα δύο είδη ναρκωτικών σε ποσότητες που τεκμαίρεται ότι τα κατείχε για να τα προμηθεύσει σε άλλους. Βρέθηκε το γενετικό υλικό στα περιτυλίγματα και στις συσκευασίες εντός του οποίου βρέθηκαν τα ναρκωτικά, πράγμα που αποδεικνύει ότι είχε άμεση επαφή με τα ναρκωτικά. Προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι πρόσωπο αφελής και ανίδεος για το παράνομο και το επικίνδυνο των δραστηριοτήτων του παρά μόνο ένιωσε τρομερή δυσφορία επειδή ανακάλυψε τα ναρκωτικά η αστυνομία με αποτέλεσμα τα ναρκωτικά να κατασχεθούν και αυτός να συλληφθεί. Σημειώνω ότι η ποσότητα που κατείχε ήταν μόλις πάνω από το όριο ποσότητας που προβλέπεται από τον νόμο ότι κατέχεται για σκοπό την προμήθεια σε άλλους. ΄Ομως δεν κατείχε μόνο κοκαΐνη ή μόνο κάνναβη αλλά και τα δύο είδη ναρκωτικών, πράγμα που δείχνει πόσο εξοικειωμένος είναι με την κατοχή των ναρκωτικών ως μέρος των συνηθισμένων του δραστηριοτήτων. Το απόθεμα ναρκωτικών ήταν σχετικά μεγάλο και ποικίλων ειδών. Κάπνιζε επίσης τσιγάρο από κάνναβη και κατείχε εξοπλισμό όπως ζυγαριά ακριβείας που χρησιμοποιείται για να συσκευαστούν τα ναρκωτικά σε δόσεις ώστε να διανεμηθούν σε άλλα πρόσωπα. Πρόκειται για πρόσωπο επικίνδυνο για άλλους εξαιτίας των προθέσεων του και εξαιτίας της δυνατότητας του να βλάψει άλλους ανθρώπους εξαιτίας της υπολογίσιμης ποσότητας ναρκωτικών στην κατοχή του. Διά να κατέχει αυτά τα ναρκωτικά σ' αυτες τις ποσότητες σημαίνει ότι ανήκει στην αλυσίδα προσώπων διακίνησης ναρκωτικών και είναι το είδος του παραβάτη στον οποίο αρμόζει η επιβολή αποτρεπτικής φύσεως ποινής διότι είναι αυτά τα πρόσωπα που συνιστούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την νεολαία ως προμηθευτές της πρώτης ζήτησης. Η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή για το αδίκημα της κατοχής της κοκαΐνης είναι και μέχρι διά βίου ποινή φυλακίσεως ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές το ίδιο ισχύει για την κατοχή με σκοπό και την προμήθεια και των δύο ειδών ναρκωτικών που βρέθηκαν στην κατοχή του. Επειδή ο κατηγορούμενος εκδικάζεται συνοπτικά στο Επαρχιακό Δικαστήριο η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή περιορίζεται στα πέντε χρόνια. Το εδάφιο
(4)του άρθρου 30 περιέχει κατευθυντήριες γραμμές για το Δικαστήριο σε σχέση με επιβαρυντικούς και ελαφρυντικούς παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την επιβολή της ποινής. Οι παράγοντες που υπάρχουν στην παρούσα περίπτωση ως τα γεγονότα της υπόθεσης και πρέπει να ληφθούν υπόψη είναι ως ακολούθως: Δεν υπάρχουν επιβαρυντικοί παράγοντες ως αυτοί προδιαγράφονται από τον νόμο όμως και ούτε εντοπίζω μετριαστικούς παράγοντες που προδιαγράφονται ειδικά στο άρθρο 30 εδάφιο
- Ο κατηγορούμενος παρά το γεγονός ότι ήταν χρήστης ναρκωτικών, η συμμετοχή του στο σοβαρό έγκλημα ήταν το αποτέλεσμα οικονομικών κινήτρων. Άλλοι μετριαστικοί παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη είναι ως ακολούθως:
- Λευκό Ποινικό Μητρώο.
- Προσωπικές συνθήκες. Πρόκειται για νεαρό άντρα ηλικίας 29 ετών με πρόβλημα περιστασιακής χρήσης ναρκωτικών και πρόβλημα παραβατικότητας. Tα τελευταία χρόνια διατηρεί σταθερό δεσμό και έχει αποκτήσει μαζί με την συμβία του, νήπιο ηλικίας 2 ετών. Το παρελθόν του κατηγορούμενου ήταν ταραχώδης . Αυτό προκύπτει από δύο προηγούμενες καταδίκες η πρώτη αφορά ποινή φυλάκισης 4 μηνών για διαρρήξεις και η δεύτερη αφορά βία στα γήπεδα όπου του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης των 7 μηνών. Αναγκάστηκε να διακόψει τη φοίτηση του στην Τεχνική Σχολή εξαιτίας καταδίκης με ποινή φυλάκισης. Η οικογένεια του είναι φτωχή και υπέστη σωματική βία από τον πατέρα. Παρά το πρόβλημα της χρήσης ναρκωτικών δεν έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Πριν την φυλάκιση του ως υπόδικος εργαζόταν σε παράνομο καζίνο. Δεν κατόρθωσε ούτε την στρατιωτική του θητεία να ολοκληρώσει εξαιτίας προβλήματος υγείας.
- Καθυστέρηση στην ποινική ευθύνη. Παρά την ύπαρξη κάποιας καθυστέρησης στην διαπίστωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου, δεν θεωρώ ότι αυτός ο παράγοντας επιδρά ουσιαστικά στην αλλοίωση των δεδομένων που υπαγορεύουν την επιβολή ποινής στερητικής ελευθερίας του ατόμου για την περίπτωση του κατηγορούμενου. Καταρχάς μέρος της καθυστέρησης οφείλεται και σε απουσία του κατηγορούμενου σε δύο διαστήματα. Πέραν όμως αυτό δεν κρίνω ότι υπάρχουν εκείνες οι αλλαγές στην προσωπική του ζωή που να δικαιολογούν μία διαφορετική προσέγγιση στο ζήτημα της ποινής. Πρόκειται για πρόσωπο που κατείχε ποικίλας μορφής ναρκωτικών σε υπολογίσιμες ποσότητες. Το γενετικό υλικό που βρέθηκε στα σκευάσματα των ναρκωτικών υποδηλεί ότι αυτός θα πρέπει να επεξεργάστηκε και ίσως και συσκεύασε τα ναρκωτικά. Είχε στην κατοχή του εξοπλισμό άρρηκτα συνδεδεμένο με την προμήθεια ναρκωτικών. Ηλεκτρονικές ζυγαριές επί παραδείγματι χρησιμοποιούνται συνήθως για να διαμοιραστούν τα ναρκωτικά σε δόσεις. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν πρόσωπο που συνεργάσθηκε με την αστυνομία για να καταδώσει τους προμηθευτές του. Στην Αγγλική υπόθεση Ηurst
(1989)11 Cr. App. 8(S), λήφθηκε υπόψη ως μετριαστικό στοιχείο η βοήθεια που παρείχε ο κατηγορούμενος στην αστυνομία προς τον σκοπό της εξιχνίασης του εγκλήματος και της υπόδειξης συνεργατών του. Αυτό δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση και έτσι δεν πρόκειται για άτομο που έχει προβεί σε δύσκολες αποφάσεις και ενέργειες προκειμένου να πείσει ότι αυτό το κεφάλαιο της ζωής έχει οριστικό τέλος. Για αυτό παρά την καθυστέρηση είναι άτομο που πρέπει να τιμωρηθεί και να αναμορφωθεί με την πιο αυστηρή ποινή της φυλάκισης. Η συγκεκριμένη ποσότητα της κοκαΐνης και της κάνναβης δεν είναι συγκλονιστικά μεγάλη, όμως η ποσότητα της κάθε ουσίας ακόμη και ξεχωριστά είναι τέτοια που δεν θα μπορούσε να την καταναλώσει ένα άτομο που είναι περιστασιακός χρήστης. Λαμβάνω υπόψη ότι η κοκαΐνη κατατάσσεται σε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α΄ εξαιτίας του ψηλού κινδύνου εθισμού του χρήστη στην άκρως βλαβερή ουσία για την υγεία. Επομένως η συγκεκριμένη ποσότητα θα μπορούσε θεωρητικά να καταστρέψει την ζωή ή και την υγεία τουλάχιστον ενός ατόμου. Αυτή η διάσταση του ζητήματος καθιστά το συγκεκριμένο αδίκημα εξαιρετικά σοβαρό και υπαγορεύει την επιβολή τιμωρίας που τουλάχιστον να αντανακλά τις πιθανές συνέπειες των πράξεων του κατηγορουμένου στον συνάνθρωπό του. Αυτές οι συνέπειες δεν μετρούνται μόνο αριθμητικά ανάλογα με την ποσότητα της απαγορευμένης ουσίας που βρέθηκε στην κατοχή των κατηγορουμένου αλλά και ανάλογα με τις πιθανές συνέπειες των πράξεων του. Η όλη δραστηριότητα του κατηγορούμενου, ως πρόσωπο που κατείχε ναρκωτικά ποικίλων μορφών σε υπερβολικές ποσότητες επέλεξε σχεδόν αβασάνιστα να διαπράξει το έγκλημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, χωρίς να διαισθάνονται τον κίνδυνο και την ευθύνη για τις πράξεις του. Είναι φανερό ότι χρειάζεται να του επιβληθεί ποινή αρκετά αυστηρή που να τον αφυπνίσει από το λήθαργο της ασυνειδησίας τους και την επικίνδυνη προσήλωση του στο ατομικό του συμφέρον. Πρόκειται για άτομο καλά δικτυωμένο με κύκλους προμήθειας ναρκωτικών. Τέτοια πρόσωπα μόνο εάν απομονωθούν από την κοινωνία υπάρχει ελπίδα αναμόρφωσής τους. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής: • Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά. • Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη. • Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη και τους τρεις αυτούς στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou). Επομένως, παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Η κοκαΐνη είναι απαγορευμένη ουσία η οποία ανήκει στην κατηγορία Τάξεως Α των απαγορευμένων ουσιών, διότι αυτή η ουσία είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για την υγεία του χρήστη και ο χρήστης πολύ εύκολα εθίζεται με τη χρήση αυτής της ουσίας και σε σύντομο χρόνο γίνεται εξαρτώμενός της. Με τη χρήση της κοκαΐνης ο χρήστης νιώθει ένα αίσθημα έντονης συγκίνησης που ακολουθείται από ραγδαία κατάπτωση του οργανισμού. Με την μακρόχρονη χρήση κοκαΐνης ο χρήστης κινδυνεύει από την προσβολή καρδιακών επεισοδίων και άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας. Οι επιπλοκές από την ανεξέλεγκτη χρήση αυτών των ουσιών οδηγεί στην κοινωνική αποσύνθεση και προκαλεί σοβαρά προβλήματα. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να περιφρουρήσει την κοινωνική ευημερία με αποτρεπτικής φύσεως ποινές ώστε να μην υπάρχει η πιθανότητα εξάπλωσης αυτού του κακού στο κοινωνικό σύνολο. Τα κακά από την εξάπλωση και την παράνομη χρήση ναρκωτικών ουσιών θα ήταν δυσβάστακτα για την κοινωνία επειδή, μεταξύ άλλων, • Οι χρήστες παρουσιάζουν πολλαπλά προβλήματα υγείας που έχουν σχέση με την χρήση των ναρκωτικών. Η δαπάνη για την περίθαλψη αυτών των ατόμων θα μπορούσε να λυγίσει τον προϋπολογισμό του κράτους. • Το μεγάλο κόστος συντήρησης αυτής της εξάρτησης οδηγεί αυτά τα πρόσωπα στην διάπραξη και άλλων αδικημάτων για να συντηρούν το πρόβλημά τους. Ο κατηγορούμενος είχε αναμμένο τσιγάρο κάνναβης δίπλα από το απόθεμα ναρκωτικών στο κομοδίνο του. Ένα κίνητρο για την κατοχή τέτοιας ποσότητας ναρκωτικών είναι εξεύρεση πόρων για το δικό του πρόβλημα χρήσης. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξήγησε στην υπόθεση Παγιαβλάς ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6560 ημερ. 7.8.1998, ότι υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όχι μόνο στους εμπόρους των ναρκωτικών αλλά και στους χρήστες ναρκωτικών διότι το πρόβλημα των ναρκωτικών έχει διεισδύσει πλέον βαθιά στην Κυπριακή Κοινωνία και έχει φέρει μαζί του το πρόβλημα σειρά από άλλα κοινωνικά προβλήματα. Τόνισε επίσης ότι η διάκριση όμως αυτή μεταξύ εμπόρων και χρηστών αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Παράλληλα όμως στην υπόθεση Mehdi Afroughi v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7036 ημερ. 26.3.2001, λέχθηκε από το Εφετείο ότι οι χρήστες ως θύματα των εμπόρων ναρκωτικών δεν πρέπει να τιμωρούνται με αποτρεπτικές ποινές της ίδιας έντασης μ' αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους. Σε εκείνη την υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στον παραβάτη που μειώθηκε από τρία έτη σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην υπόθεση Zoran Jovanovic ν Αστυνομίας Ποινική Έφεση 64/05 ημερομηνίας 21.11.2005, το Εφετείο έθεσε κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με τον τρόπο προσέγγισης της επιβολής ποινής σε υποθέσεις παράνομης κατοχής των ναρκωτικών ουσιών: «Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Υπάρχει ανεξέλεγκτη χρήση και διάδοση των ναρκωτικών. Η έξαρση στη διάπραξη των αδικημάτων αυτής της κατηγορίας καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Επομένως όταν επιβάλλεται ποινή το Δικαστήριο πρέπει επιβάλλει ποινή που θα εφαρμόζει αποτελεσματικά τον νόμο και θα προστατεύει την κοινωνία από το κακό της εξάπλωσης των ναρκωτικών στον γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα στα νεαρά πρόσωπα». Στην υπόθεση Κώστα Κωνσταντίνου ν. Αστυνομία [1] όπου τα γεγονότα προσομοιάζουν με την δική μας υπόθεση υπό την έννοια ότι η ποσότητα της κοκαΐνης που κατείχε σε εκείνη την υπόθεση ο εφεσείοντας ήταν μόνο λίγα γραμμάρια μεγαλύτερη, το Εφετείο σχολίασε ότι ποινή φυλάκισης των 12 μηνών ήταν επιεικής δεδομένης και της έλλειψης του ελαφρυντικού της παραδοχής. Στην παρούσα περίπτωση η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι ποινή φυλάκισης. Η ποσότητα των ναρκωτικών που βρέθηκε στην κατοχή του , το είδος των ναρκωτικών και η εμπλοκή του στο σύστημα διανομής και προμήθειας ναρκωτικών υπαγορεύουν την επιβολή αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής. Η συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο σύνολό της είναι τέτοια που συμβάλλει στο γενικό πρόβλημα εξάπλωσης των ναρκωτικών και εάν για τέτοια συμπεριφορά δεν επιβληθεί ποινή στερητικής της ελευθερίας του ατόμου είναι ορατός ο κίνδυνος η παράνομη χρήση των ναρκωτικών να εδραιωθεί στην γενική κοινωνία ως κάτι το σύνηθες. Δεν το θεωρώ ορθό να επιβάλλω μία ποινή φυλάκισης μεγάλης διάρκειας του κατηγορούμενου εξαιτίας του λευκού ποινικού μητρώου του και εξαιτίας της οικογενειακής του κατάστασης. Επίσης λαμβάνω υπόψη μου ότι μόνος του προθυμοποιήθηκε να καταβάλει τα έξοδα της δίκης. Θα πρέπει στο εγγύς μέλλον να αφομοιωθεί στο κοινωνικό σύνολο με την βοήθεια του σωφρονιστικού συστήματος. Για την προσέγγιση αυτή ισχύει η λογική που διατυπώθηκε από το Εφετείο στην υπόθεση Mortimer v. Δημοκρατίας[2] ότι δεν πρέπει να δοθεί αποκλειστική βαρύτητα στο στοιχείο της αποτροπής με αποτέλεσμα να μην ληφθούν υπόψη σειρά περιστάσεων που να δικαιολογούν πιο ήπια μεταχείριση του παραβάτη ο οποίος ίσως σπρώχθηκε ή οδηγήθηκε στην απεχθή συμπεριφορά. Από την άλλη όμως ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος δεν μπορεί παρά να επωφεληθεί από μία ποινή που θα τον απομονώσει από την κοινωνία.. Οι προσωπικές περιστάσεις αν και είναι σημαντικές ως μετριαστικοί παράγοντες, δεν έχουν τέτοιο χαρακτήρα που να δικαιολογούν μία εντελώς διαφορετική προσέγγιση από την επιβεβλημένη για τέτοιες περιπτώσεις. Άμεση ποινή φυλάκισης είναι αναπόφευκτη υπό τις περιστάσεις διαφορετικά δεν επιτυγχάνεται το πρωταρχικό καθήκον του Δικαστηρίου για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου και αποτροπής σοβαρών εγκλημάτων. Οι κατηγορούμενος ήταν μέχρι πρόσφατα μέρος του προβλήματος που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας με την ανεξέλεγκτη εξάπλωση των ναρκωτικών. Είναι βέβαιο ότι αυτός και άλλοι σαν αυτόν επιτελούν σημαντικό ρόλο στην περίπλοκη αλυσίδα διανομής και προμήθειας ναρκωτικών στην κοινωνία. Αυτά τα πρόσωπα βοηθούν και συντηρούν τα πρόσωπα που σκορπούν τον θάνατο στη νεολαία της Κύπρου. Η τιμωρία πρέπει να είναι αυστηρή για να σπάσει ή να αποδυναμωθεί κάθε κρίκος αυτής της αλυσίδας Δεν υπάρχει περιθώριο επιβολής άλλης ποινής εκτός της ποινής φυλάκισης λαμβάνοντας υπόψη το είδος των ναρκωτικών που είχαν στην κατοχή και/ή υπό τον έλεγχο του και το όλο ιστορικό της υπόθεσης. Νοείται ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων δεν δικαιολογούν αναστολή της ποινής και οι προσωπικές περιστάσεις του δράστη δεν είναι τέτοιες που να δικαιολογούν τέτοια απόφαση. Τα κριτήρια που πρέπει να ληφθούν υπόψη για να εξετασθεί ζήτημα αναστολής της ποινής είναι το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά δεδομένα του κατηγορούμενου. Η ποινή φυλάκισης πρέπει να εκτιθεί άμεσα διότι η παρούσα περίπτωση δεν αφορά παραβάτη που από αφέλεια και ασυνείδητα διέπραξε τα σοβαρά αδικήματα για τα οποία έχει βρεθεί ένοχος. Δεν είναι κατάλληλη η παρούσα περίπτωση για αναστολή της ποινής. Συνεπώς, αφού έλαβα υπόψη μου το, λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου , τους άλλους μετριαστικούς παράγοντες που αναλύονται πιο πάνω, τη σοβαρότητα των αδικημάτων, τα γεγονότα της υπόθεσης και της επιβεβλημένης ανάγκης επιβολής αποτρεπτικής ποινής συνυπολογίζοντας όλους τους παράγοντες επιβάλλονται οι ποινές που παρατίθενται πιο κάτω. Επιβάλλεται ποινή φυλάκισης
(18)μηνών σε όλες τις κατηγορίες για τις οποίες έχει βρεθεί ένοχος. Η ποινή φυλάκισης να συντρέχει για κάθε κατηγορία. Η ποινή φυλάκισης να αρχίσει από την ημέρα κράτησης του ήτοι 4.12.2015. Τα έξοδα της δίκης €200 να πληρωθούν από τον κατηγορούμενο και θα πληρωθούν από το ποσό χρημάτων που έχει κατάσχει η Αστυνομία. (Υπ.) ............... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] 2 ΑΑΔ 296
(2012)[2] 2 ΑΑΔ 240
(1998)cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο