ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Mats Moen Denneche, Aρ. Υπόθεσης: 12600/15, 30/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B171 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Aρ. Υπόθεσης: 12600/15 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -v- Mats Moen Denneche Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 30 Δεκεμβρίου, 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Πίπη. Για τον Κατηγορούμενο: κος Λ. Κούσιος. Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ Α. Τα Γεγονότα Ο Κατηγορούμενος, βάσει κατηγορητηρίου που περιέχει 8 κατηγορίες, κατηγορείται ότι στις 23/12/2015 οδηγούσε στον αυτοκινητόδρομο του κυκλικού κόμβου Καλού Χωριού - Ριζοελιάς της Επαρχίας Λάρνακας το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΖΛΒΜ361 χωρίς να καταβάλλει προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Ότι περαιτέρω, κατά την ίδια μέρα και στο ίδιο μέρος, ενεπλάκη σε δυστύχημα το οποίο προκάλεσε ζημιές σε άλλα πρόσωπα και εγκατέλειψε την σκηνή του δυστυχήματος χωρίς να προσφέρει βοήθεια (2η κατηγορία). Ότι παρέλειψε να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να αποφευχθεί η πρόκληση άλλων τροχαίων δυστυχημάτων (3η κατηγορία). Ότι ενεπλάκη σε δυστύχημα στο οποίο τραυματίστηκε άλλο πρόσωπο και δεν ειδοποίησε αμέσως την αστυνομία (4η κατηγορία) και οτι παρέλειψε να δώσει στον οδηγό του άλλου οχήματος το όνομα του όταν του ζητήθηκε (5ην κατηγορία). Με 6ην κατηγορία, κατηγορείται ότι παρέλειψε να συμμορφωθεί σε σήμα τροχαίας που τοποθετήθηκε από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι εισήλθε σε μονόδρομο ενώ αυτό απαγορεύετο. Με 7η κατηγορία, ότι οδηγούσε σε λωρίδα του αυτοκινητόδρομου που προοριζόταν για οχήματα ερχόμενα από την αντίθετη κατεύθυνση. Τέλος, ότι κινείτο με ταχύτητα μεγαλύτερη του νομίμου ορίου ταχύτητας, δηλαδή 130 ΧΑΩ αντί 100ΧΑΩ. Η υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου καταχωρίστηκε στις 28/12/2015 και μέχρι και σήμερα ο κατηγορούμενος τέθηκε υπο κράτηση ως υπόδικος στην βάση σχετικού αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής και σχετικής απόφασης του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι καταγεγραμμένα στα πρακτικά όπως τα ανέφερε η Κατηγορούσα Αρχή και λήφθηκαν υπόψη στο σύνολο τους. Το ίδιο ισχύει και για τα όσα ανέφερε ο συνήγορος του Κατηγορουμένου προς μετριασμό της ποινής του. Συνοπτικά, αναφέρω τα εξής: Ο κατηγορούμενος οδηγούσε το επίδικο όχημα, ως εμφαίνεται στο Τεκμήριο Α, στον αυτοκινητόδρομο Καλού Χωριού προς Αγία Νάπα, από τον Κυκλικό Κόμβο Ριζοελιάς προς τον Κυκλικό Κόμβο Καλού Χωριού, στην αντίθετη φορά κυκλοφορίας του αυτοκινητόδρομου. Το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΥD713 που οδηγείτο από τον Μ4 στο Κατηγορητήριο οδηγείτο προς τον κυκλικό κόμβο Ριζοελιάς σύμφωνα με την ορθή κατεύθυνση του αυτοκινητόδρομου και στην δεξιά λωρίδα. Τα δύο οχήματα συγκρούστηκαν. Το όχημα με αριθμό εγγραφής YD713 (στο εξής το «YD713») μετά την σύγκρουση, ακινητοποιήθηκε στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας του αυτοκινητόδρομου, ως η πορεία του, και το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου κατόπιν της σύγκρουσης με το πιο πάνω όχημα, συγκρούστηκε με κολώνα οδικού φωτισμού, η οποία βρισκόταν δεξιά σε σχέση με την αρχική του πορεία και ακινητοποιήθηκε. Στο YD713 επέβαιναν 5 άτομα. Και οι 5 τραυματίστηκαν σοβαρά, με σοβαρότερο τραυματισμό αυτόν του συνοδηγού. Χρειάστηκε να παρέμβει η πυροσβεστική υπηρεσία για να τον απεγκλωβίσει από το εν λόγω όχημα. Μόλις η αστυνομία πληροφορήθηκε για το ατύχημα μετέβηκε στην σκηνή και ανήβρε ότι ο Κατηγορούμενος εγκατέλειψε το μέρος χωρίς να παράσχει βοήθεια. Εντόπισε συμφωνητικό έγγραφο εντός του αυτοκινήτου ενοικίασης που αυτός οδηγούσε, με το όνομα του αναγραμμένο επ' αυτού αλλά χωρίς διεύθυνση διαμονής. Λήφθηκε αργότερα πληροφορία από ιδιοκτήτη περιπτέρου, ο οποίος ανέφερε ότι αλλοδαπός με λασπωμένα ρούχα και παπούτσια του ζήτησε ταξί να τον μεταφέρει στα Περβόλια. Κατόπιν εξετάσεων, ο οδηγός ταξί οδήγησε την αστυνομία στο μέρος όπου άφησε τον Κατηγορούμενο. Εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης του, τα στοιχεία του τέθηκαν στο Stop List και την ίδια μέρα στις 8 το βράδυ ο κατηγορούμενος μαζί με τον δικηγόρο του εμφανίστηκε σε αστυνομικό σταθμό στη Λευκωσία και ανέφερε τα όσα καταγράφονται στη γραπτή του κατάθεση. Η σύζυγος του Κατηγορουμένου, ανέφερε ότι όταν αυτός επέστρεψε στο σπίτι, της είπε ότι ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα, ήταν πανικοβλημένος και εγκατέλειψε την σκηνή. Και τα 2 οχήματα υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Το YD713 καταστράφηκε ολοσχερώς. Ο συνοδηγός μέχρι και τις 28/12/2015, που λέχθηκαν τα γεγονότα, βρισκόταν διασωληνωμένος στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας με κάταγμα λεκάνης και εσωτερική αιμορραγία. Ο οδηγός του YD713 παραπονέθηκε για πόνους στην μέση και στο σβέρκο και είπε ότι θα επισκεφθεί ξανά τον γιατρό. Ο Μ5 επί του κατηγορητηρίου και επιβάτης στο YD713, ανέφερε πόνους και του χορηγήθηκε κολάρο και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ο Μ6 επί του κατηγορητηρίου και επίσης επιβάτης στο YD713, υπέστη τραύματα στο πρόσωπο και ο Μ7 υπέστη κάταγμα αριστερού μηριαίου οστού και υποβλήθηκε σε εγχείρηση 5 ωρών. Η Κατηγορούσα Αρχή ανέφερε ότι το δυστύχημα επισυνέβη 300 μέτρα από τον κυκλικό κόμβο Ριζοελιάς, κάτι το οποίο ενέχει, βεβαίως, τη σημασία του. Ο Κατηγορούμενος είναι άτομο χωρίς προηγούμενες τροχαίες καταδίκες και χωρίς βαθμούς ποινής. Ο συνήγορος του Κατηγορουμένου, προς μετριασμό της ποινής του, ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος είναι Νορβηγικής καταγωγής και μόνιμος κάτοικος Νορβηγίας. Στην Νορβηγία η οδήγηση είναι στην αντίθετη κατεύθυνση της Κύπρου, στα δεξιά δηλαδή. Ανέφερε ότι ήταν μία ατυχής στιγμή, ένα μεμονωμένο σφάλμα και επισυνέβη λόγω του πως ήταν συνηθισμένος να οδηγεί στην χώρα του. Ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε το μέρος, υπό την εξουσία φόβου και πανικού. Το μεμπτό της πράξης του Κατηγορούμενου δεν αμφισβητήθηκε από το συνήγορο του. Δικαιολόγησε, όμως, το φόβο και πανικό του, βάσει του ότι ήταν τουρίστας σε μία ξένη χώρα. Είπε ότι περιπλανιόταν για 3 ώρες στην περιοχή με τα πόδια και κατέληξε σε περίπτερο στο δρόμο Αραδίππου - Αθηένου, σε γεωγραφικά αντίθετη κατεύθυνση από το μέρος του ατυχήματος. Όταν έφθασε στα Περβόλια όπου διέμενε, συμβουλεύτηκε κύπριο φύλο του, ο οποίος τον παρέπεμψε σε δικηγόρο. Έλαβε νομική συμβουλή και παραδέχθηκε. Αναφέρθη, επίσης, ότι το YD713 ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που συνάντησε στο δρόμο του από τον κυκλικό Κόμβο Ριζοελιάς. Υπογράμμισε ότι η εγκατάλειψη της σκηνής στην παρούσα περίπτωση δεν ήταν περίπτωση εγωιστικής συμπεριφοράς, ούτε απαξίας στους νόμους της Δημοκρατίας, ούτε οφειλόταν σε επιπολαιότητα. Οφείλετο απλώς σε πανικό. Υιοθέτησε πλήρως την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, υπογράμμισε το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και την παραδοχή του αλλά και τα προβλήματα υγείας τα οποία αντιμετωπίζει. Ανέφερε ότι απολογείται σε όλους τους τραυματίες και δηλώνει έτοιμος πέραν από την ασφαλιστική κάλυψη που καλύπτει το όχημα ενοικιάσεως να τους αποζημιώσει στο μέτρο του δυνατού. Κατατέθηκαν, ως δέσμη Τεκμηρίων Β, ιατρικά πιστοποιητικά, το ένα εκ των οποίων αναφέρει στα αγγλικά με χειρόγραφες σημειώσεις του γιατρού που παρακολουθεί τον Κατηγορούμενο στη Νορβηγία (σε ελεύθερη μετάφραση), ότι ο κατηγορούμενος υπόκειται σε ιατρική θεραπεία για ψυχιατρική ασθένεια, ότι χρησιμοποιεί φαρμακευτική αγωγή ως αναφέρεται ανωτέρω στο ίδιο πιστοποιητικό, ότι επηρεάζεται σε ήπιο βαθμό από την ασθένεια του αυτή και ότι ο κατηγορούμενος θεωρείται πλήρως υπόλογος για τις πράξεις του ("is fully accountable"). Δεν υπάρχει οποιαδήποτε γνώση κατάχρησης ουσιών και ο κατηγορούμενος δεν είναι άτομο ψυχωτικό. Τα όσα αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Aναφέρω, συνοψίζοντάς τα, τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος είναι 39 ετών, από την Νορβηγία και έγγαμος. Στην χώρα του εργάζεται ως διευθυντής σε ιδιωτική εταιρεία. Το 2008 είχε ένα ατύχημα με αποτέλεσμα να είναι μέχρι σήμερα με άδεια ασθενείας. Αφίχθηκε με την σύζυγο του στην Κύπρο στις 21/12/2015 για θεραπεία και για βελτίωση της κατάστασης της υγείας του λόγω των κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν στη Δημοκρατία. Φιλοξενείται σε σπίτι φίλων στη Λάρνακα. Ανέφερε, στη λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας, ότι γνωρίζει την σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία κατηγορείται και εκφράζει την μεταμέλεια του. Β. Νομική Πτυχή Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κάθε δικάσαν Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση ποινής, οφείλει να εξισορροπεί δίκαια τη διαφύλαξη της ευνομούμενης πολιτείας από τη μια και την ορθή μεταχείριση του κατηγορουμένου, με την εξατομίκευση της ποινής, από την άλλη, έτσι που να μην πληρώνει με τη τιμωρία του για τη γενική εγκληματικότητα που δυνατό να λειτουργεί σε μια κοινωνία, αλλά για τη συγκεκριμένη δική του πράξη, έχοντας υπόψη και τις ιδιαίτερες περιστάσεις που αφορούν στην προσωπικότητα του. (βλ. ενδεικτικά Φαναράς κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ 50). Σε αδικήματα που παρουσιάζουν έξαρση, οι προσωπικές περιστάσεις και συνθήκες του Κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη, είναι όμως ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Σωτηρίου
(2003)2 ΑΑΔ 331 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Γιάπα
(2006)2 ΑΑΔ 432). Σημειώνω, συναφώς, ότι το στοιχείο της αποτροπής μπορεί να διαδραματίσει ρόλο τόσο στην επιλογή της μορφής της ποινής όσο και στον καθορισμό του ύψους της (Κόκκινος v. Αστυνομίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 135, με αναφορά στην Τροκκούδης v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ.306). Όπως υποδεικνύεται και στην απόφαση Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 220 με αναφορά στην R. v. Reid
(1992)3 All E.R. 873, το αυτοκίνητο αποτελεί αντικείμενο ικανό να προκαλέσει τον θάνατο ή σοβαρή βλάβη, κατά πάντα χρόνο, όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, γεγονός που προσδιορίζει και τις ευθύνες του οδηγού για τη χρήση και το καθήκον του για την προστασία της ασφάλειας τρίτων. Το μέγεθος του κοινωνικού προβλήματος των τροχαίων ατυχημάτων απεικονίζεται στο ακόλουθο απόσπασμα από τη Μενελάου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 232 (στη σελ. 238, Πική, Π.): « [...] τα τροχαία δυστυχήματα έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, διαπίστωση που άπτεται τόσο της επιλογής των τιμωρητικών μέσων όσο και του ύψους της ποινής, μέσα στο πλαίσιο που επιλέγεται. Τα οδικά δυστυχήματα έχουν αποβεί χαίνουσα πληγή για την κυπριακή κοινωνία. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, τραυματισμούς και υλική ζημία είναι τεράστιες. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να αδιαφορήσει μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Αυτό επιβάλλει το καθήκον του Δικαστηρίου για την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, που έχει ως λόγο την καθήλωση, μέσω της τιμωρίας της, της παράνομης συμπεριφοράς, που, στην περίπτωση της οδικής αμέλειας, χαρακτηρίζει ο έντονος αντικοινωνικός χαρακτήρας.» Τα αδικήματα για τα οποία ο Κατηγορούμενος κατηγορείται είναι σοβαρά. Tόσο το κάθε ένα ξεχωριστά, όσο και σε συνδυασμό μεταξύ τους, καθότι συνθέτουν μια γενικά απαράδεκτη οδική συμπεριφορά. Οι σοβαρότερες, πάντως, από τις κατηγορίες του κατηγορητηρίου, είναι οι κατηγορίες 1 και 2. Αφ' ενός ο Κατηγορούμενος οδηγούσε χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε ατύχημα και αφ' ετέρου, αφού ενεπλάκη στο ατύχημα εγκατέλειψε την σκηνή. Σε σχέση με την 1η κατηγορία ο περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμος, Ν.86/72, ως τροποποιήθηκε, προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι και ενός έτους, πρόστιμο μέχρι και €1708 και 2 μέχρι 4 βαθμούς ποινής. Σε σχέση με την 2η κατηγορία, το άρθρο 235Α του Ποινικού Κώδικα αναφέρει: «235Α.-
(1)Όποιος, αφού εμπλακεί σε ατύχημα το οποίο προκαλεί το θάνατο άλλου προσώπου ή σωματική βλάβη σε άλλο πρόσωπο, εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.
(2)Όποιος, αφού εμπλακεί σε ατύχημα το οποίο προκαλεί ζημιά σε περιουσία, εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.
(3)Εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, αφού λάβει υπόψη όλες τις συνθήκες της υπόθεσης, πρόσωπο το οποίο καταδικάζεται δυνάμει του εδαφίου
(1)ή
(2)στερείται του δικαιώματος κατοχής άδειας οδηγού για περίοδο που δεν είναι μικρότερη του ενός χρόνου από της ημερομηνίας της καταδίκης, όπως το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο.» Η σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται και από τις προβλεπόμενες στον Νόμο ποινές, είναι δε από τα πλέον σοβαρά τροχαία αδικήματα. Ο ίδιος ο νομοθέτης προνοεί αυστηρότερη ποινή στην περίπτωση που υπάρχουν τραυματισμοί από την περίπτωση όπου υπάρχουν μόνο υλικές ζημιές. Ανάλογο καθήκον έχει και το Δικαστήριο, πάντα ασκώντας αυτό συνυπολογίζοντας και το έτερο καθήκον του, για εξατομίκευση της ποινής, ως αναφέρθηκε πιο πάνω. Η όλη συμπεριφορά ατόμου που, μετά από ατύχημα, εγκαταλείπει τη σκηνή, αποτελεί οπωσδήποτε αντικοινωνική και εγωιστική συμπεριφορά. Στην υπόθεση Ανδρέας Πουμπουρής ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφεση 103/2007 ημερ. 14.1.2008 όπου το θύμα ατυχήματος που προκάλεσε ο Κατηγορούμενος αφέθηκε αβοήθητο αφού ο τελευταίος εγκατέλειψε τη σκηνή, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ο σκοπός για τον οποίο θεσπίστηκε η πιο πάνω διάταξη [αναφέρεται στο άρθρο 235Α του Ποινικού Κώδικα] είναι προφανής και νομίζουμε πως δεν χρειάζεται οποιαδήποτε εξειδίκευση. Ωστόσο επιγραμματικά θα επαναλάβουμε το αυτονότητο ότι δηλαδή κάθε οδηγός που εμπλέκεται σε τροχαίο δυστύχημα έχει νομική και ηθική υποχρέωση να σταματά και να προσφέρει βοήθεια στο θύμα του δυστυχήματος. Η έγκαιρη παροχή βοήθειας μπορεί να σώσει τη ζωή του θύματος ενώ η εγκατάλειψη του μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στο θάνατο. Συνιστά άκρως εγωιστική συμπεριφορά η εγκατάλειψη θύματος τροχαίου δυστυχήματος χωρίς βοήθεια, όταν μάλιστα είναι τέτοιες οι συνθήκες ώστε να καθίσταται απομακρυσμένη η παροχή βοήθειας μέσα σε σύντομο χρόνο.» Λαμβάνω υπόψη μου, μετριαστικά υπέρ του Κατηγορούμενου, το λευκό του ποινικό μητρώο. Την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, ένδειξη μεταμέλειας. Μεταμέλεια δεικνύει και το γεγονός ότι παραδόθηκε στην Αστυνομία όταν έλαβε συμβουλή δικηγόρου. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου μετριαστικά υπέρ του, σε μικρότερο βεβαίως βαθμό από τα προαναφερθέντα, την ιατρική του κατάσταση και τον πανικό, υπό το καθεστώς του οποίου, όπως λέχθηκε, εγκατέλειψε τη σκηνή του ατυχήματος (βλ. σχετικά Ιωάννης Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ 389). Θα λάβω επίσης υπόψη μου, μετριαστικά, ότι το ατύχημα επισυνέβη 300 μέτρα από τον πλησιέστερο κυκλικό κόμβο και στις 04.00 το πρωί, γεγονός που τείνει να επιβεβαιώσει τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι συγχύστηκε ως προς την ορθή πλευρά της τροχαίας κίνησης στην Κύπρο. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι το YD713 είναι το πρώτο αυτοκίνητο που συνάντησε στο δρόμο του. Επιβαρυντικά, για τον Κατηγορούμενο θα λάβω υπόψη ότι ενώ κινείτο στον αυτοκινητόδρομο, στην αντίθετη φορά της οδικής κυκλοφορίας δημιούργησε ατύχημα. Από το οποίο τραυματίστηκαν 5 άτομα, ένας εκ των οποίων σοβαρά, και μέχρι και τις 28/12/15 που λέχθηκαν τα γεγονότα από την Κατηγορούσα Αρχή, αυτός παρέμενε στην εντατική του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας. Δημιουργήθηκαν και σοβαρές υλικές ζημιές. Το YD713 καταστράφηκε ολοσχερώς. Το όχημα ενοικιάσεως που ο Κατηγορούμενος οδηγούσε υπέστη εκτεταμένες ζημιές. Παρά τους τραυματισμούς και τις ζημιές που προκάλεσε, ο Κατηγορούμενος επέλεξε, έστω και υπό καθεστώς πανικού, διότι περί επιλογής πρόκειται, να εγκαταλείψει το μέρος αφήνοντας τους τραυματίες αβοήθητους και χωρίς να καλέσει οποιονδήποτε σε βοήθεια τους. Ενήργησε εγωιστικά και χωρίς να λαμβάνει υπόψη το καλώς νοούμενο συμφέρων των τραυματιών που νόμιμα χρησιμοποιούσαν τον δρόμο τη στιγμή εκείνη. Άφησε, επίσης, το όχημα ενοικιάσεως στο μέρος όπου αυτό ακινητοποιήθηκε, έκφανση επίσης εγωιστικής συμπεριφοράς, και όπου δυνητικά μπορούσε να προκαλέσει και άλλο ατύχημα, ως φαίνεται στο Τεκμήριο Α. Επιβαρυντικά, θα λάβω επίσης υπόψη μου το γεγονός ότι το όνομα του ανευρέθη, μόνο μετά την εξέταση του ασφαλιστήριου συμβολαίου που υπήρχε στο ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο. Επίσης, ότι μέχρι και τις 20:00 της 23.12.15 που παραδόθηκε, δεν ανευρέθηκε, παρά τις έρευνες της αστυνομίας στον τόπο που ο οδηγός ταξί τον άφησε στα Περβόλια, ένδειξη ότι κρυβόταν. Έλαβε, ευτυχώς, νομική συμβουλή και παραδόθηκε. Πέραν του τιμωρητικού, για τους σκοπούς που πρέπει να εξυπηρετεί οποιαδήποτε ποινή και δη ποινή φυλάκισης, βλέπετε την Παρατήρηση στην υπόθεση Panayiotis Efstathiou Mirachis v. The Police
(1965)2 C.L.R. 28: «Observation: When all other alternatives are considered unsuitable to meet the particular case in hand, the Court may well have to resort to imprisonment. But in such a case, the sentence has to be justified upon one of the purposes to be served by such a sentence. Rehabilitation, mainly in the interest of the offender ; deterrence, mainly in the public interest and protection; retribution in the proper enforcement of the law; all these matters have to be considered and weighed together with the consequences and probable effect of imprisonment on the particular offender.» Περαιτέρω, βρίσκω η ποινή στέρησης της άδειας οδηγού να είναι ισχυρό όπλο στα χέρια του ποινικού Δικαστή και να εξυπηρετεί όλους τους πιο πάνω αναφερόμενους σκοπούς. Ενέχει τόσο το στοιχείο της τιμωρίας, όσο και τα στοιχεία της αναμόρφωσης και της αποτροπής, αφού εξανεμίζει την πιθανότητα διάπραξης άλλων τροχαίων αδικημάτων κατά τη διάρκεια ισχύος της και μέσω της δυσκολίας στη διακίνηση που αυτή δημιουργεί, ο παραβάτης δύναται σε καθημερινή βάση να νοιώθει τις επιπτώσεις και συνέπειες των παράνομων πράξεών του. Εν προκειμένω, λόγω της αναχώρησης του Κατηγορούμενου από την Κύπρο, η στέρηση της άδειας οδηγού δεν θα επιτελέσει στο έπακρο τους πιο πάνω σκοπούς. Θα προχωρήσω και θα επιβάλω ποινή στερητική της άδειας οδηγού για περισσότερο χρόνο από ότι θα επέβαλλα σε ημεδαπό, υπό τις ίδιες περιστάσεις, όχι γιατί ο αλλοδαπός υπόκειται σε δυσμενή μεταχείριση αλλά ακριβώς ώστε οι σκοποί της επιβολής ποινής να μην εξουδετερωθούν, λόγω της απουσίας του από τη Δημοκρατία. Στην βάση όλων των πιο πάνω, δεν έχω αμφιβολία ότι η μόνη πρέπουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή της ποινής φυλάκισης και της στέρησης της άδειας οδήγησης του Κατηγορούμενου. Δεν μου διαφεύγει ότι η ποινή φυλάκισης είναι το ύστατο μέτρο στα χέρια του ποινικού δικαστή και πρέπει να χρησιμοποιείται με φειδώ και όπου οι περιβάλλουσες το αδίκημα και τον παραβάτη συνθήκες, δεν αφήνουν άλλη επιλογή, διότι κάθε άλλη ποινή θα ήταν επιεικέστερη του ορθού (βλ. μεταξύ άλλων Zac & others ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 6 και Γ.Ε. ν. Πατατάρης
(1994)2 ΑΔ 128). Γ. Ποινές Υπό τις περιστάσεις, κρίνω ότι χρήζουν και επιβάλλω τις εξής ποινές: Στην κατηγορία 1, 2 μήνες φυλάκιση, 4 Βαθμούς Ποινής και στέρηση του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης για οποιοδήποτε μηχανοκίνητο όχημα στην Κυπριακή Δημοκρατία για 6 μήνες, από σήμερα. Στην 2η κατηγορία, 3 μήνες φυλάκιση, 8 Βαθμούς Ποινής και στέρηση του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης για οποιοδήποτε μηχανοκίνητο όχημα στην Κυπριακή Δημοκρατία για 2 χρόνια, από σήμερα. Στην 3η κατηγορία, 1 μήνα ποινή φυλάκισης. Στην 4η κατηγορία, 1 μήνα ποινή φυλάκισης. Στην κατηγορία 5, δεν επιβάλλω καμία ποινή παρόλη την παραδοχή, διότι δεν άκουσα γεγονότα που να την στοιχειοθετούν. Στην κατηγορία 6, δεν επιβάλλω καμία ποινή παρόλη την παραδοχή, διότι δεν άκουσα γεγονότα που να την στοιχειοθετούν. Στην κατηγορία 7 δεν επιβάλλω καμία ποινή, παρόλη την παραδοχή διότι την οδήγηση στην αντίθετη φορά της τροχαίας κίνησης στον αυτοκινητόδρομο, την έλαβα υπόψη ως στοιχείο της αμελούς οδήγησης της Κατηγορίας 1. Στην κατηγορία 8 δεν επιβάλλω καμία ποινή, διότι δεν άκουσα γεγονότα που να την στοιχειοθετούν. Δεν έλαβα, επομένως, την εν λόγω ταχύτητα υπόψη ούτε κατά την επιμέτρηση της ποινής στις υπόλοιπες κατηγορίες. Οι ποινές φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού θα συντρέχουν μεταξύ τους. 4. Δυνατότητα Αναστολής ποινών φυλάκισης Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό, κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου, ως τροποποιήθηκε με το νόμο 186(Ι)/2003, αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Τα δύο θέματα είναι χωριστά. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της. Όπως έχει σημειωθεί στη Δημητρίου v. Δημοκρατίας
(1976)2 J.S.C. 386, η οποία ακόμη και μετά την τροποποίηση του σχετικού Νόμου, είναι καλή νομολογία, μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι και οι ακόλουθοι: (α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Δεν μου διαφεύγει, βεβαίως, ότι μετά την πιο πάνω τροποποίηση, η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να καθοδηγηθεί και από ευρύτερους παράγοντες, ώστε η επιβληθείσα ποινή να αρμόζει στον συγκεκριμένο παραβάτη, υπό τα δικά του συγκεκριμένα περιστατικά (βλ. μεταξύ άλλων, Αργυρίδης ν. Αστυνομίας Π.Ε. 64-69/2013, ημερ. 21/6/2013). Είναι επίσης, βασικό αξίωμα της επί του θέματος νομολογίας, ότι Κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή από κάποιον με προηγούμενες καταδίκες στο ιστορικό του. Παρά το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, παρά την άμεση παραδοχή του και παρά τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω ως ελαφρυντικά, κρίνω ότι οι ποινές φυλάκισης δεν μπορούν να ανασταλούν. Η επιείκεια του Δικαστηρίου εξαντλήθηκε στην επιλογή του ύψους των ποινών φυλάκισης και δεν μπορεί να επεκταθεί και στην αναστολή τους. Ιδιαιτέρως, δεν μπορώ να παραβλέψω τη ζημιά που ο κατηγορούμενος με τη παράνομη συμπεριφορά του, ιδίως με την εγκατάλειψη σκηνής, προκάλεσε στο συνεκτικό ιστό της κοινωνίας ως σύνολο αλλά και σε 5 μέλη της, που βρίσκονται αυτή τη στιγμή τραυματισμένα και με αβέβαιη τη μελλοντική τους ιατρική κατάσταση. Οι ποινές φυλάκισης θα εκτιθούν άμεσα και ο χρόνος κράτησης θα αρχίσει να μετρά από την 28/12/15, ημερομηνία από την οποία ο Κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση ως υπόδικος. ............... Μ. Κ. Λοΐζου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο