← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΓΓΕΛΗ, Υπόθεση υπ' αρ.: 6119/2014, 9/9/2015

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΓΓΕΛΗ, Υπόθεση υπ' αρ.: 6119/2014, 9/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B127 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Υπόθεση υπ' αρ.: 6119/2014 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή - εναντίον - ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΓΓΕΛΗ Κατηγορουμένης ---------- Ημερομηνία: 09/09/2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Πίπη Για την Κατηγορούμενη: κα Ε. Μιχαηλίδου Κατηγορούμενη Παρούσα ---------- ΑΠΟΦΑΣΗ [Α]. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1. Στην υπόθεση αυτή, η Κατηγορούμενη, τελικώς, αφού κλήθηκε σε απολογία, αντιμετώπισε την ακόλουθη κατηγορία, ως αυτή παρουσιάζεται στο σχετικό κατηγορητήριο: «Αμελής οδήγηση, κατά παράβαση των Άρθρων 8, 19

(1)
(4)και 20Α του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Νόμος 86/72, και Νόμος 80
(1)/2000». [Β]. ΜΑΡΤΥΡΙΑ
  1. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, κλήθηκαν στο Δικαστήριο και κατέθεσαν, οι ακόλουθοι πέντε μάρτυρες: i. Ο Αστυφύλακας 4711, κ. Μ. Κάρουλλα (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ1»), ii. Ο κ. Γ. Σπύρου (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ2»), iii. Λοχ. Αστυφύλακας 882, κ. Γ. Ιακωβίδης (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ3»), iv. Ο Αστυφύλακας 3229, Β. Ιακώβου (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ4»), και v. Η κα Ε. Ευαγγέλου (στο εξής καλούμενη «η ΜΚ5»).
  2. Από πλευράς Υπεράσπισης, επιλέχθηκε η ένορκη κατάθεση από την ίδια την Κατηγορούμενη και δεν κλήθηκε επιπρόσθετα στο Δικαστήριο για να καταθέσει, ο οποιοσδήποτε άλλος μάρτυρας.
  3. Προχωρώ να συνοψίσω, την εκατέρωθεν, των μερών, εκδοχή, σε ότι αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης και να αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία. [Γ]. ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ [Γ - Α]. ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ
  4. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ως αυτές εμφαίνονται στο κατηγορητήριο της υπόθεσης αυτής, η Κατηγορούμενη, την 17ην/10/2013, στην Λεωφόρο Αγίων Αναργύρων της Επαρχίας Λάρνακας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΜΧ112, χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή.
  5. Η Κατηγορούσα Αρχή, με την μαρτυρία που έθεσε υπόψη μου, υποστήριξε την ακόλουθη εκδοχή γεγονότων. i. Την 17ην/10/2013 και περί η ώρα 20:20, ο ΜΚ2 οδηγούσε δίκυκλο μηχανοκίνητο όχημα, στην Λεωφόρο Αγίων Αναργύρων στην Λάρνακα, με πορεία, από την Λεωφόρο Σ. Κυπριανού, προς την συμβολή της εν λόγω Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων με την Οδό Εύξεινου Πόντου, η οποία ελέγχεται από φώτα τροχαίας. ii. Ο ΜΚ2, οδηγούσε το δίκυκλο του, στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων, σύμφωνα με την πορεία του, όταν, παρά το σημείο όπου η Κυκλική Λεωφόρος τελειώνει και εμβάλλει προς την Λεωφόρο Αγίων Αναργύρων, είχε δει, από απέναντι, ένα όχημα, που είχε πορεία, αντίθετη με την δική του, να προβαίνει σε δεξιά στροφή (σύμφωνα με την πορεία που είχε ο ΜΚ2), με κατεύθυνση προς την εκκλησία των Αγίων Αναργύρων και όταν η απόσταση που τους χώριζε, ήταν μόνο 2 ή 3 μέτρα -. Ως αποτέλεσμα, είχε αποκοπεί η ελευθέρα πορεία διέλευσης του δικύκλου που οδηγούσε και είχε συγκρουστεί με το εν λόγω όχημα. Ο ΜΚ2, δεν είχε ευχέρεια να το φέρει σε στάση, - ως χαρακτηριστικά ανέφερε, «δεν πρόλαβε», παρά το γεγονός ότι τα φρένα του δικύκλου του λειτουργούσαν κανονικά -. iii. Αποτέλεσμα της σύγκρουσης, ήταν ο ΜΚ2 να εκτιναχθεί από το δίκυκλο που επέβαινε και στην συνέχεια να πέσει στο οδόστρωμα της λεωφόρου. Το τι επακολούθησε, ο ΜΚ2 δεν το θυμάται, παρά μόνο θυμάται ότι είχε καταλήξει για νοσηλεία στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Λόγω του δυστυχήματος, ο ΜΚ2, είχε υποστεί κάταγμα στο αριστερό του πόδι και τραυματισμό του αριστερού του ώμου. iv. Ο ΜΚ2, υποστήριξε ότι, το δίκυκλο που είχε οδηγήσει την 17ην/10/2013 και με το οποίο είχε εμπλακεί στο δυστύχημα, είναι ιδιοκτησίας του. Είναι ένα σκούτερ μάρκας Piaggio, χρώματος πράσινο και άσπρο και έχει αριθμούς εγγραφής ΕΧΝ397[1]. v. Την σκηνή του δυστυχήματος, είχαν επισκεφτεί, ο ΜΚ1 (Αστ. 4711) και ο Λοχ. Αστ. 4330, κ. Ν. Παλατέ, περί η ώρα 20:
  6. Καταφτάνοντας στην σκηνή, ο ΜΚ1 είχε παρατηρήσει:
(1)μαζεμένους πολλούς νεαρούς από τον συνοικισμό των Αγίων Αναργύρων,
(2)το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΜΧ112, που είχε εμπλακεί στο δυστύχημα με το δίκυκλο του ΜΚ2, να είναι ακινητοποιημένο (στην τελική του θέση μετά το δυστύχημα) και η οδηγός του, δηλαδή η Κατηγορουμένη, να είναι εντός του οχήματος,
(3)ο άλλος ενεχόμενος στο δυστύχημα οδηγός, ο ΜΚ2, να είναι πεσμένος στην άσφαλτο και να τον παραλαμβάνει ασθενοφόρο των Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας,
(4)το δίκυκλο όχημα με το οποίο ο ΜΚ2 είχε εμπλακεί στο δυστύχημα, να απουσιάζει από την σκηνή - κατά την μαρτυρία του ΜΚ1, είχε παραληφθεί από αγνώστους και παρά τον έλεγχο στον οποίο προέβη της γύρω περιοχής, δεν είχε εντοπιστεί -. Επί του προκείμενου, σημειώνεται, ο ΜΚ2, ισχυρίστηκε ότι, δεν γνωρίζει ποιος είχε μετακινήσει και απομακρύνει από την σκηνή του δυστυχήματος το δίκυκλο του. vi. Σύμφωνα με τον ΜΚ1, στην σκηνή, είχε συναντήσει και την ΜΚ5, πυροσβέστη στο επάγγελμα, η οποία του είχε δηλώσει ότι είχε δει το συμβάν. vii. Ο ΜΚ1, αφού είχε αποχωρήσει από την σκηνή του δυστυχήματος το ασθενοφόρο των Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας, στην παρουσία της Κατηγορουμένης, αφού είχε ελέγξει προσεκτικά την σκηνή του δυστυχήματος και το όχημα της Κατηγορουμένης, είχε λάβει διάφορες μετρήσεις και είχε ετοιμάσει πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής (Τεκμήριο ΜΚ2). Ακολούθως και βάσει του πρόχειρου σχεδιαγραφήματος του, είχε ετοιμάσει και το τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής, Τεκμήριο ΜΚ3. viii. Ο προαναφερόμενος έλεγχος του ΜΚ1, του είχε αποκαλύψει τα ακόλουθα:
(1)Το δυστύχημα επισυνέβη στην συμβολή - τύπου «Τ» - της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων με την Κυκλική Λεωφόρο. Κύριος δρόμος, είναι η Λεωφόρος Αγίων Αναργύρων και η εν λόγω Κυκλική Λεωφόρος, είναι πάροδος της.
(2)Η σήμανση για στάση, που πρέπει να είναι χαραγμένη εγκάρσια στην άσφαλτο της Κυκλικής Λεωφόρου (στο τέλος της, πριν την είσοδο προς την Λεωφόρο Αγίων Αναργύρων), δεν ήταν ευκρινώς ορατή. Ως χαρακτηριστικά ανέφερε ο ΜΚ1 στο Δικαστήριο, «οι γραμμές των αλτ στην Κυκλική Λεωφόρο ήταν φθαρμένες σε μεγάλο βαθμό». Σε ότι δε αφορούσε την διαχωριστική γραμμή των δύο λωρίδων κυκλοφορίας της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων, ο ΜΚ1, ανέφερε ότι, τέτοια, δεν υπήρχε.
(3)Η Λεωφόρος Αγίων Αναργύρων, είναι άσφαλτος καλής επιφάνειας και επίπεδος. Ο καιρός ήταν αίθριος και η άσφαλτος της λεωφόρου, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν στεγνή. Στο συγκεκριμένο σημείο της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων όπου επισυνέβη το δυστύχημα, υπάρχει πολύ καλός οδικός φωτισμός, που προέρχεται από ηλεκτρικούς πασσάλους. Συγκεκριμένα, ο οδικός φωτισμός, προερχόταν, από την αριστερή πλευρά της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων (σύμφωνα με την πορεία που ακολουθούσε το όχημα της Κατηγορουμένης), με κυριότερες πηγές φωτός, τους δύο ηλεκτρικούς πάσσαλους που βρίσκονται έναντι από το σημείο της σύγκρουσης, ο ένας σε απόσταση 20 μ από τον άλλο.
(4)Το σημείο της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων, που επισυνέβη το δυστύχημα, είναι εντός κατοικημένης περιοχής και το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας, εκεί, είναι 50 χλμ ανά ώρα.
(5)Η Λεωφόρος Αγίων Αναργύρων, είναι ευθεία και από το σημείο της σύγκρουσης «Χ», - ως σημειώνεται στο τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής -, και προς τις δύο κατευθύνσεις της, είναι δυνατόν κάποιος να δει πεζό ή όχημα, με ή χωρίς φώτα, από απόσταση περί τα 70 μ.
(6)Στην Λεωφόρο Αγίων Αναργύρων, με κατεύθυνση προς την Λεωφόρο Σ. Κυπριανού, 45 μ πριν από το προαναφερόμενο σημείο της σύγκρουσης «Χ», υπάρχει κύρτωμα. Ενώ με κατεύθυνση προς την Οδό Εύξεινου Πόντου, 70 μ από το εν λόγω σημείο σύγκρουσης «Χ», υπάρχει συμβολή δρόμων που ελέγχεται με φώτα τροχαίας.
(7)Το όχημα της Κατηγορουμένης, από την σύγκρουση, υπέστη ζημιά στον μπροστινό καπό της μηχανής του. Με σημείο σύγκρουσης του, το κέντρο περίπου του καπό, με ώθηση από πάνω προς τα κάτω. Στο κέντρο του εν λόγω χτυπήματος, ο ΜΚ1, είχε εντοπίσει μαύρισμα από ελαστικό. Περαιτέρω, στον μπροστινό του προφυλακτήρα (προς τα αριστερά του), στο δεξιό μπροστινό μέρος του καπό μηχανής του και στο αριστερό μπροστινό του φανάρι, στο όχημα της Κατηγορουμένης, ο ΜΚ1 είχε εντοπίσει τριψίματα από κόκκινη μπογιά, γεγονός που, για τον ίδιο, υποδηλοί, ότι, η μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ΜΚ2, ήταν κόκκινου χρώματος. Επιπρόσθετα, στον μπροστινό προφυλακτήρα του οχήματος της Κατηγορουμένης, περίπου στο κέντρο και προς τα κάτω, υπήρχε τριβή από ελαστικό της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε ο ΜΚ2, το οποίο έφερε μεγάλες αραιές οδοντώσεις.
(8)Σε ότι αφορά την μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ΜΚ2, ο ΜΚ1, παρά την προσεκτική παρατήρηση της σκηνής για τυχόν θραύσματα ή μέρη της, δεν είχε εντοπίσει τίποτα. Τα μόνα στοιχεία που είχε εντοπίσει, ήταν κηλίδα βενζίνης και κηλίδα λαδιού μπροστά από το όχημα της Κατηγορουμένης, ως και λεπτή λωρίδα διαρροής λαδιού, που είχε γίνει, κατά την απομάκρυνση της από την σκηνή, προς τα φώτα τροχαίας της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων με την Οδό Εύξεινου Πόντου. Η οποία κηλίδα λαδιού, όσο απομακρυνόταν, έσβηνε, γεγονός που για τον ΜΚ1, υποδηλώνει, ότι είχε πάθει ζημιά η μηχανή της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε ο ΜΚ
  1. ix. Το σημείο της σύγκρουσης «Χ», - ως ο ΜΚ1 το σημείωσε στο πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής (Τεκμήριο ΜΚ2) και εν συνεχεία στο τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής (Τεκμήριο ΜΚ3) -, το εντόπισε ο ίδιος ο ΜΚ1, επί της τελικής θέσης του οχήματος της Κατηγορουμένης. Κατέληξε ως προς αυτό, καθότι, ακριβώς μπροστά από την θέση του οχήματος της Κατηγορουμένης, εκτός από σπασμένα πλαστικά από την μπροστινή γρίλια του οχήματος της Κατηγορουμένης, ο ΜΚ1 είχε εντοπίσει φρέσκες κηλίδες λαδιού και βενζίνης, που είχαν γίνει από την πτώση του άγνωστου δίκυκλου που ο ΜΚ2 οδηγούσε και με το οποίο ενεπλάκη στο δυστύχημα. x. Το σημείο της σύγκρουσης «Χ1», - ως ο ΜΚ1 το σημείωσε στο πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής (Τεκμήριο ΜΚ2) και εν συνεχεία στο τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής (Τεκμήριο ΜΚ3) -, το είχε υποδείξει στον ΜΚ1 η Κατηγορουμένη. Στο συγκεκριμένο μέρος της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων, ο ΜΚ1, δεν είχε εντοπίσει απολύτως κανένα πειστήριο και είχε διαφωνήσει με την Κατηγορουμένη. xi. Ο ΜΚ1, είχε επισκεφτεί τον ΜΚ2 στο Τμήμα Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας και ο ΜΚ2, είχε από την πρώτη στιγμή, ισχυριστεί, ότι οδηγούσε μοτοποδήλατο της ιδιοκτησίας του, με αριθμούς εγγραφής ΕΧΝ397, το οποίο είχε παρουσιαστεί από φίλους του ΜΚ2, στην τροχαία Λάρνακας. Αυτό, σύμφωνα με τον ΜΚ1, είναι σκούτερ χαμηλό, δηλωμένο στο πιστοποιητικό εγγραφής του, ως κόκκινου χρώματος, πλην όμως, στην πραγματικότητα, είναι βαμμένο εξωτερικά, χρώμα πράσινο λαχανί και το εσωτερικό της βάσης των ποδιών του, άσπρο. Το συγκεκριμένο μοτοποδήλατο, είχε παρατηρήσει ο ΜΚ1, είχε ζημιά στην μπροστινή του περόνη, που ήταν στραβωμένη προς τα πίσω και είχε σπασμένο το μπροστινό πράσινο πλαστικό. Δεν είχε καμία διαρροή λαδιού, η μηχανή του ξεκινούσε και λειτουργούσε κανονικά και το κάθισμα του είχε σκόνη από την αχρησία. Με αυτά τα δεδομένα υπόψη, ο ΜΚ1 δεν πιστεύει ότι ήταν αυτό το δίκυκλο με το οποίο ο ΜΚ2 ενεπλάκη στο δυστύχημα, έχοντας υπόψη και την μαρτυρία της ΜΚ5, που είχε δει την σκηνή του δυστυχήματος και του είχε μαρτυρήσει ότι, ο ΜΚ2, οδηγούσε ψηλόφτερη μοτοσυκλέτα, αγωνιστικού τύπου. xii. Οι ζημιές στο όχημα της Κατηγορουμένης, είχαν φωτογραφηθεί από τον ΜΚ3 (Λοχ. Αστ. 882), την 18ην/10/2013, στην παρουσία και καθ' υπόδειξη του ΜΚ
  2. Δέκα από τις φωτογραφίες που είχε λάβει ο ΜΚ3 του οχήματος της Κατηγορουμένης (Τεκμήριο ΓΙ2), τις είχε επιλέξει και απομονώσει σε ξεχωριστό αρχείο και τις είχε εκτυπώσει στο εργαστήριο φωτογραφίας εικόνας και γραφικών της αστυνομίας. xiii. Η ανακριτική κατάθεση της Κατηγορουμένης (Τεκμήριο ΒΙ2), είχε ληφθεί από τον ΜΚ4 (Αστ. 3229), την 19ην/10/2013, αφού αυτός, της είχε προηγουμένως επιστήσει την προσοχή της στον νόμο. Αργότερα την ίδια ημέρα, ο ΜΚ4, και αφού είχε επιστήσει την προσοχή της Κατηγορουμένης στον νόμο, την είχε κατηγορήσει γραπτώς (Τεκμήριο ΒΙ3). Η Κατηγορουμένη, του είχε τότε δώσει μία απάντηση, την οποία ο ΜΚ4 είχε καταγράψει. Ο ΜΚ4, είχε επίσης λάβει και την κατάθεση της αυτόπτη μάρτυρα, ΜΚ5, την 19ην/10/2013 (Τεκμήριο ΒΙ4). xiv. Σύμφωνα με την ΜΚ5, αυτή ακολουθούσε την πορεία του οχήματος της Κατηγορουμένης, από απόσταση περίπου 10 μ. Παράλληλα, από απόσταση περίπου, μεταξύ 30 μ και 40 μ, η ΜΚ5, είχε δει, από απέναντι, μία ψηλόφτερη αγωνιστικού τύπου μοτοσυκλέτα, να κινείται (με αρκετά μεγάλη ταχύτητα) στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας (σύμφωνα με την πορεία της και της Κατηγορουμένης) και στο αριστερότερο μέρος της εν λόγω λωρίδας κυκλοφορίας, με ανασηκωμένο τον μπροστινό της τροχό και να κατευθύνεται προς το μέρος τους. Είχε επίσης δει και το φως της εν λόγω μοτοσυκλέτας, που ήταν «ασπρομπλέ». Ακολούθως, είχε δει και το όχημα της Κατηγορουμένης, που έστριβε προς τα δεξιά (σύμφωνα με την πορεία του) προς την Κυκλική Λεωφόρο, - και πριν ακόμη αυτό εισέρθει στην Κυκλική Λεωφόρο -, να φρενάρει απότομα, να ακινητοποιείται και να συγκρούεται με την εν λόγω μοτοσυκλέτα. Είχε δει στην συνέχεια τον ΜΚ2, που δεν φορούσε κράνος, να τινάζεται στον αέρα, 2 μ με 3 μ πάνω από το όχημα της Κατηγορουμένης και να πέφτει με τον δεξιό του ώμο στην άσφαλτο, πίσω από το όχημα της Κατηγορουμένης. Ακολούθως, είχε πάει προς το μέρος του ΜΚ2, που ήταν τραυματισμένος και είχε καλέσει το Τμήμα Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας και την Αστυνομία. Η μοτοσυκλέτα του ΜΚ2, είχε, μετά την σύγκρουση, ακινητοποιηθεί μπροστά από το όχημα της Κατηγορουμένης. Σύμφωνα με την ΜΚ5, κατά την ώρα του δυστυχήματος, τα μόνα οχήματα στον δρόμο, ήταν το δικό της και τα δύο οχήματα που είχαν εμπλακεί στο δυστύχημα. [Γ - Β]. ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗΣ
  3. Η Κατηγορούμενη, με την ένορκη μαρτυρία της, υποστήριξε την ακόλουθη εκδοχή γεγονότων: i. Είναι η ιδιοκτήτρια και οδηγός του μηχανοκίνητου οχήματος ΚΜΧ
  4. ii. Την 17ην/10/2013 και περί η ώρα 20:20, οδηγούσε το εν λόγω όχημα της στην Λεωφόρο Αγίων Αναργύρων στην Λάρνακα, με κατεύθυνση προς την Λεωφόρο Σ. Κυπριανού. Είχε αναμμένα τα μεγάλα φώτα πορείας του οχήματος της, στην χαμηλή τους στάση. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, λίγο μετά τα φώτα τροχαίας που ελέγχουν την συμβολή της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων με την Οδό Εύξεινου Πόντου, πριν το πρώτο στρίψιμο δεξιά προς την Κυκλική Λεωφόρο και επειδή είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά προς την Κυκλική Λεωφόρο, είχε δείξει με τον δείκτη του οχήματος της για τα της σχετικής πρόθεσης της να στρίψει. Είχε ελέγξει τον δρόμο από απέναντι της και δεν είχε δει οποιαδήποτε κίνηση. Για αυτό τον λόγο, είχε αρχίσει να στρίβει το όχημα της, ελαφριά προς τα δεξιά. Αμέσως προηγουμένως, το όχημα της είχε έρθει σε στάση. iii. Κατά την δεξιόστροφη αυτή κίνηση του οχήματος της, η Κατηγορουμένη, είχε δει, σε απόσταση περίπου 10 μ από αυτήν, να κατευθύνεται προς το μέρος της, μία σκιά από την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων. Η Κατηγορούμενη, είχε τότε αμέσως και ενστικτωδώς, στρίψει απότομα το τιμόνι του οχήματος της προς τα δεξιά, ούτως ώστε να αποφύγει την σύγκρουση και είχε ταυτόχρονα φρενάρει. Σχεδόν ταυτόχρονα (1 με 2 δευτερόλεπτα μετά), αυτή η σκιά, που δεν είχε καταλάβει τι ακριβώς ήταν, είχε συγκρουστεί πάνω στο όχημα της. Δεν είχε δει κάποιο φως, ή οτιδήποτε άλλο πριν την εν λόγω σύγκρουση. iv. Ακολούθως, η Κατηγορουμένη, είχε κατέβει κάτω από το όχημα της και είχε δει, στα δεξιά της και λίγο πίσω από το όχημα της, ένα νεαρό πεσμένο στην άσφαλτο εμφανώς τραυματισμένο. Είχε σοκαριστεί και για αυτό τον λόγο, είχε επιστρέψει πίσω στο όχημα της και είχε κάτσει στην θέση του οδηγού. Είχε τότε δει, κάποια πρόσωπα, να περνούν μπροστά από το όχημα της, για να φύγουν στην συνέχεια, σπρώχνοντας μία ψηλόφτερη μοτοσυκλέτα, με μεγάλους τροχούς. Η Κατηγορουμένη, είχε παραμείνει στην σκηνή του δυστυχήματος, μέχρι και που κατέφθασε το ασθενοφόρο των Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας και η αστυνομία. Στον ΜΚ1, η Κατηγορούμενη, είχε υποδείξει ως το σημείο της σύγκρουσης, το σημείο «Χ1», στο περίπου, γιατί δεν θυμόταν που ακριβώς είχε γίνει η σύγκρουση. [Δ]. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
  5. Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, ποιότητα και σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και καθοδηγούμενος από σειρά παραγόντων που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και η ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η ευλογοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματιζόμενα, η μνήμη τους και οι λόγοι που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεσαν στο Δικαστήριο, η πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα κ.τ.λ.[i]
  6. Προτού προχωρήσω να αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία, θέλω να τονίσω ότι η αξιολόγηση μου δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, δηλαδή υποβάλλοντας την στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας, με βάση την προσέγγιση που η νομολογία μας επιτάσσει στο θέμα αυτό[ii].
  7. Περαιτέρω, η αξιολόγηση της μαρτυρίας, έγινε έχοντας υπόψη, όχι μόνο το σύνολο της μαρτυρίας που δόθηκε, τόσο για την Κατηγορούσα Αρχή όσο και για τον Κατηγορούμενο, αλλά και όλες τις εισηγήσεις του Κατηγορουμένου.
  8. Όλοι οι μάρτυρες που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής, - εκτός της περίπτωσης του ΜΚ2, που για λόγους που επεξηγώ στην συνέχεια της απόφασης μου, απορρίπτω την μαρτυρία του στην ολότητα της - μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση, χωρίς να εντοπίζω στην μαρτυρία τους στοιχεία, τα οποία θα με οδηγούσαν να κρίνω ότι, δεν αποκάλυψαν πλήρως στο Δικαστήριο, τα όσα γεγονότα πραγματικά βίωσαν ή και γνωρίζουν ή και αφορούν αυτή την υπόθεση. Συνεπώς, αποδέχομαι την μαρτυρία τους, στην ολότητα της και βασίζομαι σε αυτήν για να εξάξω τα συμπεράσματα μου.
  9. Διευκρινίζω εδώ, ότι, σε ότι αφορά την μαρτυρία της ΜΚ5, το Δικαστήριο, περιορίζεται, φυσικά, στο μέρος της που αφορούσε τα γεγονότα της υπόθεσης, ως τα βίωσε και όχι στην όποια γνώμη αυτή εξέφρασε σε ότι αφορά τα περιστατικά της υπόθεσης. Όπως π. χ. ήταν η γνώμη που εξέφρασε ως προς το αν θα έβλεπε την μοτοσικλέτα του Κατηγορουμένου, αν βρισκόταν αυτή στην θέση που βρισκόταν το όχημα της Κατηγορουμένης, κατά τον αμέσως προηγούμενο κρίσιμο χρόνο πριν το δυστύχημα. Περαιτέρω, σε ότι αφορά την μαρτυρία της ΜΚ5, δεν αποδέχομαι το μέρος της μαρτυρίας της[iii], που αφορά το ότι ο οδικός φωτισμός στο συγκεκριμένο σημείο που επισυνέβη το δυστύχημα επί της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων, δεν ήταν ικανοποιητικός. Εν προκειμένω, προτιμώ την μαρτυρία του ΜΚ1, γιατί ικανοποιούμε ότι αυτή, σε ότι αφορά το συγκεκριμένο ζήτημα, είναι προϊόν προσεχτικής εξέτασης της σκηνής. Εν αντιθέσει, με την μαρτυρία της ΜΚ5, που είναι το προϊόν, μίας γενικής, ως την εξέλαβα, παρατήρησης.
  10. Εν προκειμένω, παρατηρώ τα ακόλουθα. Ο ΜΚ1, ο οποίος είχε ελέγξει προσεκτικά την σκηνή του δυστυχήματος και το όχημα της Κατηγορουμένης, προέβηκε σε κάποιες πολύ σημαντικές παρατηρήσεις, προσδιοριστικές των πραγματικών περιστατικών αυτής της υπόθεσης, τις οποίες επισημάνω αμέσως μετά. Κατ' αρχήν, διαπίστωσε ότι, στο συγκεκριμένο σημείο της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων όπου επισυνέβη το δυστύχημα, υπάρχει πολύ καλός οδικός φωτισμός, που προέρχεται από ηλεκτρικούς πασσάλους. Και συγκεκριμένα, ότι, ο οδικός φωτισμός, προερχόταν, από την αριστερή πλευρά της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων (σύμφωνα με την πορεία που ακολουθούσε το όχημα της Κατηγορουμένης), με κυριότερες πηγές φωτός, τους δύο ηλεκτρικούς πάσσαλους που βρίσκονται έναντι από το σημείο της σύγκρουσης «Χ», ο ένας σε απόσταση 20 μ από τον άλλο. Παρεμβάλλω, εδώ, γιατί το θεωρώ πολύ σημαντικό, και το εξής. Ο ΜΚ1, είχε προβεί σε προσεκτική εξέταση της σκηνής - σε αντιδιαστολή δηλαδή της απλής παρατήρησης -, προς διαπίστωση των συνθηκών που επισυνέβη το δυστύχημα, το ίδιο βράδυ, αμέσως μετά το δυστύχημα. Δηλαδή, σε χρόνο όπου, η προαναφερόμενη διαπίστωση του, έγινε υπό τις συνθήκες του υπάρχοντος, ως είχε και κατά την στιγμή του δυστυχήματος, οδικού φωτισμού. Υπό αυτές τις συνθήκες λοιπόν, ο ΜΚ1, είχε παρατηρήσει ότι, από το σημείο της σύγκρουσης «Χ», - ως σημειώνεται στο τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής, Τεκμήριο ΜΚ3 -, και προς τις δύο κατευθύνσεις της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων, είναι δυνατόν κάποιος να δει πεζό ή όχημα, με ή χωρίς φώτα, από απόσταση περί τα 70 μ. Τούτο άλλωστε, επιβεβαιώθηκε και από την μαρτυρία της ΜΚ
  11. Η ΜΚ5, πριν ακόμη συγκρουστούν το όχημα της Κατηγορουμένης με την μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ΜΚ2, είχε δει να κατευθύνεται προς το μέρος της, από απέναντι, η μοτοσυκλέτα που οδηγείτο από τον ΜΚ2, όταν η απόσταση του οχήματος της ίδιας, από αυτό της Κατηγορουμένης, που προπορευόταν, ήταν τουλάχιστον περί τα 10 μ και όταν η απόσταση του οχήματος της Κατηγορουμένης, από το σημείο που βρισκόταν η μοτοσυκλέτα, ήταν τουλάχιστον άλλα τριάντα μέτρα. Ως χαρακτηριστικά ανέφερε η ΜΚ5, με αναφορά στο τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής, Τεκμήριο ΜΚ3, η εν λόγω μοτοσυκλέτα, όταν την είχε δει για πρώτη φορά, ήταν λίγο πριν το κύρτωμα στο οδόστρωμα της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων, που σημειώνεται στο σχεδιαγράφημα με το γράμμα «Κ». Θέα της μοτοσυκλέτας, που επισημαίνεται, η ΜΚ5 συνέχισε να έχει, μέχρι και την στιγμή της σύγκρουσης των δύο οχημάτων. Περαιτέρω, πρέπει να επισημανθεί και το γεγονός ότι, σύμφωνα με την ΜΚ5, η μοτοσυκλέτα που οδηγείτο από τον ΜΚ2, εξέπεμπε κατά τον ουσιώδη χρόνο και φως, ασπρομπλέ στο χρώμα. Η ΜΚ5, ήταν επιβεβαιωτική και της θέσης του ΜΚ1, σε ότι αφορούσε το σημείο της σύγκρουσης των δύο οχημάτων. Δηλαδή, ότι αυτά συγκρούστηκαν στο σημείο «Χ», ως αυτό σημειώνεται στο τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής, Τεκμήριο ΚΜ
  12. Ενώ εξίσου σημαντική, είναι και η μαρτυρία της ΜΚ5, ότι ο ΜΚ2, οδηγούσε την μοτοσικλέτα τα του, στο αριστερότερο τμήμα της λωρίδας κυκλοφορίας της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων που επέτρεπε την πορεία του.
  13. Η μαρτυρία της Κατηγορούμενης, ελέγχεται ως αναξιόπιστη και απορρίπτεται. Ενδεικτικά, σημειώνω τα εξής στοιχεία της μαρτυρίας της Κατηγορουμένης, που με οδήγησαν σε αυτό το συμπέρασμα. Η Κατηγορουμένη, είχε από την πρώτη κιόλας στιγμή, - που τούτο της ετέθη προς διερεύνηση μετά το δυστύχημα από τον ΜΚ1 -, αρνηθεί ως ορθό το σημείο της σύγκρουσης (σημειωμένο με το γράμμα «Χ» στο τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής, Τεκμήριο ΜΚ3), ως το είχε εξεύρει ο ΜΚ1, με βάση τα ευρήματα του επί της σκηνής. Επέμενε, χωρίς τούτο να δικαιολογείται από το οποιοδήποτε στοιχείο, στο σημείο που είναι σημειωμένο με το γράμμα «Χ1» στο τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής, Τεκμήριο ΜΚ
  14. Θέση, που πρέπει να σημειωθεί, υποστηρίχθηκε έντονα και κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, ο οποίος εξέφρασε ρητώς την διαφωνία του σε ότι αφορούσε αυτή την θέση της υπεράσπισης, γιατί τα δεδομένα επί της σκηνής, ως προαναφέρθηκαν, δεν το δικαιολογούσαν. Πέραν όμως των ευρημάτων του ΜΚ1 επί της σκηνής, στο Δικαστήριο, δόθηκε μαρτυρία και από την ΜΚ5, η μαρτυρία της οποίας, σε ότι αφορά αυτό το γεγονός, ήταν άμεση και επιμαρτυρεί ως σημείο της σύγκρουσης, το σημείο της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων, που σημειώνεται με το γράμμα «Χ» στο τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής, Τεκμήριο ΜΚ3 και συμφωνεί με την μαρτυρία του ΜΚ
  15. Σε εκείνο το στάδιο της διαδικασίας, είναι που άλλαξε άρδην η γραμμή της υπεράσπισης της Κατηγορουμένης σε ότι αφορά αυτή την πτυχή της υπόθεσης, αφού ήταν προφανές ότι, όλες όσες σχετικές θέσεις είχαν υποβληθεί στον ΜΚ1, δεν είχαν υποβληθεί στην ΜΚ5, της οποίας ούτε και αμφισβητήθηκε η επί του προκείμενου μαρτυρία της. Όταν δε η Κατηγορουμένη είχε πλέον κληθεί σε απολογία, με την μαρτυρία της, είναι ξεκάθαρο ότι δεν υποστήριξε ρητά και απερίφραστα, ως σημείο της σύγκρουσης, το σημείο που είναι σημειωμένο με το γράμμα «Χ1» στο τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής, Τεκμήριο ΜΚ3 αφού και η ίδια εξέφρασε σε σχέση με την ακρίβεια της εν λόγω τοποθέτησης της, αμφιβολία. Ενώ παράλληλα, εύκολα εντοπίζεται, ότι η Κατηγορουμένη, δεν παρουσίασε καμία μαρτυρία, πειστική, που να δημιουργήσει, λογικά, αμφιβολία στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, ως προς αυτή της την πτυχή.
  16. Η μαρτυρία του ΜΚ2, - αν και, έχοντας στη διάθεση του την μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ3, ΜΚ4 και ΜΚ5, το Δικαστήριο μπορεί με ασφάλεια να καταλήξει στα συμπεράσματα του σε ότι αφορά τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης[iv] -, σημειώνεται ότι κρίνεται αναξιόπιστη, γιατί είναι, σε πολλά της σημεία, αντιφατική με την άμεση και θετικότατη μαρτυρία της ΜΚ
  17. Σημειώνω ως απαράδεκτο, ένας νεαρός, ο οποίος από την άμεση μαρτυρία της ΜΚ5 και τα όσα τα ευρήματα του ΜΚ1 επί της σκηνής επιμαρτυρούν, να είχε εμπλακεί στο δυστύχημα με συγκεκριμένου τύπου μοτοσυκλέτα (ψηλόφτερη αγωνιστική)[2] και μετά το δυστύχημα, για τον οποιοδήποτε λόγο, να αρνείται ότι είχε οδηγήσει τέτοιου τύπου μοτοσυκλέτα και μάλιστα, να προσπαθεί να παραπλανήσει, αρχικά την αστυνομία, - με το να παρουσιάσει μια άλλου τύπου μοτοσυκλέτα, ότι ήταν η εμπλεκόμενη στο δυστύχημα - και στην συνέχεια και το Δικαστήριο - με το να συνεχίζει να υποστηρίζει την θέση του αυτή -, σχετικά με το γεγονός αυτό. [Ε]. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
  18. Το αδίκημα της αμελούς οδήγησης, καθορίζεται από το Άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμοι του 1972 μέχρι (Αρ. 3) του 2015, το οποίο ορίζει τα εξής: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού μη καταβάλλων την προσήκουσαν επιμέλειαν και προσοχήν ή μη επιδεικνύων εύλογον μέριμναν δι' έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδόν, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το έν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας διακοσίας λίρας ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.».
  19. Ως έχει νομολογηθεί[v], το κριτήριο για τον καθορισμό της αμέλειας είναι αντικειμενικό. Δεν συναρτάται με τους υποκειμενικούς παράγοντες που προσδιορίζουν τις δυνατότητες του οδηγού για επιμελή οδήγηση, αλλά με την ίδια την οδήγηση και τα εξωτερικά της γνωρίσματα. Επέδειξε ή όχι, ο οδηγός, την επιμέλεια για την ασφάλεια των άλλων, που επέβαλλαν εξ αντικειμένου τα γεγονότα της υπόθεσης[vi]; Αυτό είναι το ερώτημα που σε κάθε περίπτωση πρέπει να απαντάται, βάσει των ιδιαίτερων περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Συναρτάται, ως εκ τούτου, ο προσδιορισμός της απαιτούμενης επιμέλειας, από τα δεδομένα της τροχαίας και τη φροντίδα που εύλογα αναμένεται από πρόσωπο που βρίσκεται στη θέση του οδηγού, να επιδείξει, για την ασφάλεια των άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο.
  20. Στην προκείμενη περίπτωση, η Κατηγορούμενη, δεν επέδειξε την επιμέλεια για την ασφάλεια των άλλων, που επέβαλλαν εξ αντικειμένου τα γεγονότα της υπόθεσης, ως αυτά έχουν αποδειχθεί προς ικανοποίηση μου. Η Κατηγορούμενη, είχε προβεί σε δεξιά στροφή από την Λεωφόρο Αγίων Αναργύρων από όπου πορευόταν, προς την Κυκλική Λεωφόρο, όταν, η διέλευση του οχήματος της από το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Αγίων Αναργύρων δεν ήταν ελεύθερη, λόγω της παρουσίας και κίνησης (με πορεία προς το μέρος της και απολαμβάνοντας προτεραιότητας) της μοτοσικλέτας που οδηγούσε ο ΜΚ2 σε αυτήν. Γεγονός που προκάλεσε και το δυστύχημα[vii]. Περαιτέρω, σημειώνεται ότι, η Κατηγορούμενη, απολάμβανε, δεδομένης της πορείας του οχήματος της και με αναφορά στο σημείο της σύγκρουσης, ορατότητας, τουλάχιστον 70 μ., που της επέτρεπε, να είχε αντιληφθεί
(1)την μοτοσικλέτα του ΜΚ2 στον δρόμο,
(2)ότι ήταν ορατός ο κίνδυνος της σύγκρουσης τους, εάν ξεκινούσε την στροφή του οχήματος της κατά τον προαναφερόμενο τρόπο (ειδικότερα ενόψει και του γεγονότος ότι ο ΜΚ2 οδηγούσε την εν λόγω μοτοσικλέτα με ανασηκωμένο τον μπροστινό της τροχό) και
(3)έγκαιρα να προέβαινε σε διαβήματα αποφυγής της[viii]. 19. Υποστηρικτική της προαναφερόμενης κατάληξης μου, είναι και η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γιωργαλλή ν Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 21, η οποία είχε κριθεί επί πανομοιότυπων γεγονότων. Σε αυτήν, αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Η κατηγορία για αμελή οδήγηση διατυπώθηκε εναντίον της εφεσείουσας με αφορμή τροχαίο δυστύχημα που έγινε στις 2.6.2002 στο χωριό Λειβάδια της επαρχίας Λάρνακας. Η εφεσείουσα, οδηγούσε αυτοκίνητο επί της λεωφόρου Κ. Μάτση με κατεύθυνση το συνοικισμό Λειβαδιών και με πρόθεση να εισέλθει στην οδό Καρπασίας, δεξιά πάροδο της λεωφόρου σε σχέση με την πορεία της. Τη στιγμή που η εφεσείουσα επιχειρούσε να στρίψει με αργή κίνηση δεξιά στην πάροδο, το αυτοκίνητό της συγκρούστηκε με μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού η οποία, καθώς διαπιστώθηκε, ερχόταν εξ αντιθέτου επί της λεωφόρου. Η σύγκρουση έγινε στη δεξιά πλευρά της λεωφόρου και σε απόσταση 7,70 μ. από την αριστερή πλευρά του δρόμου σε σχέση με την κατεύθυνση της εφεσείουσας. Το πλάτος της λεωφόρου στο μέρος που έγινε το δυστύχημα είναι 8 μέτρα. Η μοτοσικλέτα κτύπησε με δύναμη στην αριστερή πίσω πλευρά του αυτοκινήτου της εφεσείουσας. Ο καιρός ήταν αίθριος, η μέρα φωτεινή, η άσφαλτος ξηρή και η ορατότητα της εφεσείουσα υπολογίστηκε στα 150 μ. περίπου από το σημείο του δυστυχήματος. ................................. Η εφεσείουσα ομολόγησε ότι δεν είδε τη μοτοσικλέτα άνκαι είχε ορατότητα 150 μ. και ότι η σύγκρουση έγινε όταν το αυτοκίνητό της βρισκόταν σχεδόν στο σημείο της συμβολής της παρόδου. Το κτύπημα της μοτοσικλέτας στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου ήταν βίαιο, γεγονός το οποίο, με βάση την πείρα και τη λογική, υποδηλώνει ότι η μοτοσικλέτα εκινείτο επί της Κ. Μάτση με κάποια ταχύτητα από κατεύθυνση αντίθετη εκείνης του αυτοκινήτου της εφεσείουσας. Η σύγκρουση των δύο οχημάτων έγινε στην πλευρά του δρόμου στην οποία εκινείτο η μοτοσικλέτα. Το πρωτόδικο δικαστήριο αφού συνεκτίμησε τα πιο πάνω γεγονότα τα οποία αποτέλεσαν τον πυρήνα των διαπιστώσεων του και με σωστή αναφορά στη νομολογία η οποία διέπει το θέμα της αμέλειας των οδηγών μηχανοκινήτων οχημάτων κατέληξε στο λογικό συμπέρασμα ότι η εφεσείουσα στην προσπάθειά της να εισέλθει στην πάροδο, απόφραξε την πορεία της εξ αντιθέτου ερχόμενης μοτοσικλέτας. Η ενέργεια της εφεσείουσας κρίθηκε ότι συνιστούσε αμέλεια αναγόμενη σε παράλειψη άσκησης της φροντίδας και μέριμνας που η εφεσείουσα όφειλε υπό τις περιστάσεις στον οδηγό της μοτοσικλέτας. Οταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης. Βλ. Ξιπτέρα ν. Κυπριανού
(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1696, Κουμή ν. Χίνη, ΠΕ 10237, ημερ. 22.3.00. Η ποινική ευθύνη της εφεσείουσας για αμελή οδήγηση ορθά εντοπίστηκε στην παράλειψή της να ασκήσει το καθήκον της προσοχής και δέουσας παρατηρητικότητας που βαρύνει πάντοτε όλους τους οδηγούς κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις. Βλ.Constantinou v. Katsouris
(1975)2 CLR
  1. Στην προκείμενη περίπτωση η εφεσείουσα παρέλειψε να δει τη μοτοσικλέτα ενώ διατηρούσε αυτή τη δυνατότητα.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  2. Πολύ σχετικές είναι και οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Κωνσταντινίδου ν Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 221 και Χρυσοστόμου ν Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 157, οι οποίες κρίθηκαν βάσει γεγονότων, πανομοιότυπων με την υπόθεση αυτή. [Ζ]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  1. Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω, καταλήγω, ότι, η Κατηγορούσα Αρχή, έχει πετύχει να αποδείξει πέραν από κάθε λογική αμφιβολία την ενοχή της Κατηγορουμένης στην κατηγορία που αντιμετώπισε με το κατηγορητήριο της υπόθεσης αυτής, στην οποία κρίνεται ένοχη. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Αντίθετη, φυσικά, σε σχέση με αυτό το γεγονός, ως διαφαίνεται από την συνέχεια της απόφασης μου, ήταν η μαρτυρία του ΜΚ
  2. [2] - και κατά τον τρόπο που την είχε οδηγήσει -. Σημειώνεται ότι τυχόν ταυτόχρονη αμέλεια του ΜΚ2, δεν επηρεάζει την εξέταση του ζητήματος κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις, η Κατηγορουμένη ήταν και η ίδια αμελής. Δέστε σχετικά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κωνσταντινίδου ν Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 221. [i] Δέστε, μεταξύ άλλων, τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Παπακόκκινου κ.α. ν Σμιρλή κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, C + A Pelecanos Associates Ltd v Πελεκάνου
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1273 και Χ. Γεωργίου ν Δημοκρατίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 174). [ii] Δέστε την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056. [iii] Ως προς τα της ευχέρειας του Δικαστηρίου να βασιστεί σε μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, η οποία συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία αξιοπιστίας, στην απουσία ισχυρών λόγων περί του αντιθέτου, παραπέμπω στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Σάββα ν Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, στην οποία αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, και το εξής: «Ως θέμα αρχής, ένα δικαστήριο έχει την ευχέρεια, εφόσο δεν υπάρχουν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου, να βασισθεί σε μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα η οποία συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία αξιοπιστίας. Τέτοια αντιμετώπιση είναι καθόλα επιτρεπτή. Δεν υπάρχει κανόνας ότι θα πρέπει να γίνει δεκτή είτε να απορριφθεί στην ολότητά της. Στην Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212 έχει επισημανθεί από το Εφετείο στη σελ. 216: "A witness may either be believed or disbelieved (wholly or in part) according to the view taken of his credibility by the Court."». [iv] Η δυνατότητα να γίνει αποδεκτό μέρος της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής και να απορριφθεί άλλο, έχει νομολογιακά αναγνωριστεί. Παραπέμπω εδώ, μεταξύ άλλων, στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Χρυσάνθου ν Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 221, Ανδρονίκου ν Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 486 και Parris v Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 186 και στην απόφαση του Αγγλικού Εφετείου στην υπόθεση R v Oliva [1965] 49 Cr. App. R. 298. [v] Παγκος Παλαιομυλίτης ν Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 300. [vi] Σωκράτους ν Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Βίττη ν Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 31, Θεοφάνους ν Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160 και Derek Knell v Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51. [vii] Δέστε σχετικά τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις, Ξιπτέρα ν Κυπριανού
(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1696 και Κουμή ν Χίνη
(2000)1 Α.Α.Δ. 383. [viii] Δέστε σχετικά, τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Murrel v Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 217, Σάββα ν Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Σωτηρίου ν Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 307, Αβραάμ ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ.16/2011, απόφαση ημερομηνίας 25/04/2012. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.