Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Jayson Trad κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 16633/14, 22/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B170 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Κ. Λοΐζου Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16633/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας Κατηγορούσα Αρχή V
- Jayson Trad
- Aleco Trad Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 22/12/2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Αντωνίου Κατηγορούμενοι παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν από μία κατηγορία έκαστος. Ο Κατηγορούμενος 1 ότι την 9-11-2014 στη Λεωφ. Μακαρίου στη Λάρνακα οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΝΜ495 σε οδό, χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ σχετικά με τη χρήση του από το πρόσωπο αυτό , τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά σε ευθύνη έναντι τρίτου. Ο Κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ότι επέτρεψε τέτοια οδήγηση. Ο Κατηγορούμενος 1 είναι ο γιος του Κατηγορούμενου
- Οι Κατηγορούμενοι υποστήριξαν ότι δεν γνώριζαν ότι ο Κατηγορούμενος 1 δεν καλυπτόταν για την οδήγηση του συγκεκριμένου οχήματος από το καλυπτικό σημείωμα που ο Κατηγορούμενος 2 είχε εκδώσει για το επίδικο αυτοκίνητο. Ο Κατηγορούμενος 1 είπε ότι την επίδικη μέρα ήταν υπό την εντύπωση ότι το ασφαλιστήριο του επίδικου οχήματος τον κάλυπτε. Το ίδιο και ο Κατηγορούμενος
- Πάντως ήταν η θέση τους ότι για άλλα αυτοκίνητα ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου 2, υπήρχαν καλυπτικά σημειώματα που κάλυπταν και τον Κατηγορούμενο 1, τα οποία και κατέθεσαν ως Τεκμήριο 10 και ήταν με την εντύπωση ότι και για το επίδικο όχημα ο Κατηγορούμενος 1 καλυπτόταν. Προέκυψε με την κατάθεση του καλυπτικού σημειώματος για το επίδικο αυτοκίνητο, ως Τεκμήριο 8, ότι το όνομα του Κατηγορούμενου 1 δεν φαινόταν επ΄αυτού, ενώ το όνομα του Κατηγορούμενου 2 ναι. Κατά το στάδιο της δικής τους μαρτυρίας δέχθηκαν και οι 2, ότι αφού ο Κατηγορούμενος 1 δεν αναγραφόταν επ΄αυτού, δεν καλυπτόταν από αυτό. Αλλά επέμειναν ότι δεν το γνώριζαν την επίδικη μέρα. Επίσης, ήταν η θέση και των 2 Κατηγορούμενων ότι ο Κατηγορούμενος 1 ουδέποτε οδήγησε το επίδικο όχημα, ενώ η θέση που προώθησαν στο Δικαστήριο, ως θα διαφανεί κατωτέρω, δεν είχε ακριβώς έτσι. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του, χωρίς, να είναι απαραίτητο, το Δικαστήριο να προβεί σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας. Αναφορά θα γίνει όπου και στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Προβαίνω σε αυτή την αξιολόγηση με γνώμονα, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος καθενός στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης, κατά την αξιολόγηση, υπόψη μου είχα και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Αντιπαρέβαλα επίσης τις θέσεις κάθε μάρτυρα με τη λοιπή μαρτυρία που κατατέθηκε στην υπόθεση, γραπτή και προφορική, και τη συνοχή και συνέπεια της εκδοχής καθενός με το σύνολο και τη λογική της υπάρχουσας μαρτυρίας. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 162). Ο Κατηγορούμενος 1 είπε - και ο Κ2 υιοθέτησε ενόρκως ως αληθή τα όσα ο γιος του Κ1 είπε- στην μαρτυρία του στο Δικαστήριο, ότι τα πράγματα έγιναν ως εξής: Ο Κατηγορούμενος 1 οδηγούσε στην επίδικη οδό άλλο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΧΑ570 το οποίο υπέστη μηχανική βλάβη και έμεινε στο δρόμο και πριν κάποια φώτα στη Λεωφόρου Μακαρίου, χωρίς να διευκρινιστεί ποια φώτα. Ο Κατηγορούμενος 1 πήρε τότε τηλέφωνο τον πατέρα του, Κατηγορούμενο 2, να έρθει να τον βοηθήσει. Ο Κατηγορούμενος 2 έφτασε στο μέρος με το επίδικο αυτοκίνητο. Κατέβηκε από το όχημα του και πήγε σε βοήθεια του Κατηγορούμενου
- Τότε ο Κατηγορούμενος 2 άρχισε να σπρώχνει το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΧΑ570 και ο Κατηγορούμενος 1 μπήκε μέσα στο επίδικο αυτοκίνητο με σκοπό να το οδηγήσει στο πλησιέστερο πρατήριο βενζίνης Lukoil, το οποίο ήταν ακριβώς μετά τα φώτα στα οποία έμεινε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου
- Τότε ο ΜΚ2 ήρθε σε βοήθεια του Κατηγορούμενου 2 που ήδη έσπρωχνε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΧΑ570 και τον ρώτησε αν είναι μόνος του. Ο Κατηγορούμενος 2 του είπε πως όχι και ότι ήταν και ο γιος του, Κατηγορούμενος 1, πίσω. Με αυτό τον τρόπο είδε ο ΜΚ2 τον Κατηγορούμενο 1, στην θέση του οδηγού του επίδικου οχήματος και όχι επειδή πράγματι οδηγούσε το όχημα. Τότε ο ΜΚ2 είπε στον Κατηγορούμενο 1 να σταματήσει το όχημα. Αυτός το σταμάτησε στο παρακείμενο πρατήριο βενζίνης. Τότε ο ΜΚ2 έκανε έλεγχο και είπε στον Κατηγορούμενο 1 ότι δεν καλύπτονταν από ασφάλεια και ότι αν υπήρχε να έπαιρναν το ασφαλιστήριο στο σταθμό. Οι Κατηγορούμενοι πήγαν στο σπίτι, πήραν το καλυπτικό σημείωμα για το επίδικο αυτοκίνητο και το έδειξαν στους αστυνομικούς στο σταθμό, οι οποίοι αρχικά τους είπαν ότι είναι εντάξει, αλλά αργότερα την ίδια μέρα τους κάλεσαν για να δώσουν κατάθεση, όταν διαπιστώθηκε ότι στο καλυπτικό σημείωμα αναγραφόταν μόνο το όνομα του Κατηγορούμενου
- Τα ίδια ανέφεραν και στις καταθέσεις τους στην αστυνομία, με τη μόνη διαφορά ότι στην Αστυνομία δεν είπαν ότι ο Κατηγορούμενος 1 οδήγησε το αυτοκίνητό για μικρή απόσταση μέχρι το πρατήριο βενζίνης όπου υπέστη τον έλεγχο. Η ανάμειξη της Αστ. 4056 Μ. Παπανικολάου, ΜΚ1, στην υπόθεση ήταν περιορισμένη. Δεν ήταν αυτή που έκανε την καταγγελία ούτε και ήταν η εξεταστής της υπόθεσης. Έλαβε μόνο ανακριτικές καταθέσεις από τους Κατηγορούμενους και κατέγραψε τις απαντήσεις τους στα αγγλικά. Δεν έκανε οποιεσδήποτε άλλες έρευνες. Τους κατηγόρησε επίσης γραπτώς και στα αγγλικά για τα επίδικα αδικήματα. Μετά από μερικές ερωτήσεις αντεξέτασης στην ΜΚ1 από τον Κατηγορούμενο 2, διαφάνηκε στο Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν ήταν σε θέση να εκφράζεται με ακρίβεια στην Αγγλική γλώσσα και ως εκ τούτου η διερμηνεία από τα Αγγλικά στα Ελληνικά δεν ήταν αρκούντως σαφής. Και αυτό παρόλο που ερωτήθηκε από το Δικαστήριο και ανέφερε ότι μιλά και αντιλαμβάνεται πολύ καλά την Αγγλική. Διατάχθηκε έτσι να είναι παρούσα διερμηνέας από τα Αραβικά, που είναι η μητρική γλώσσα του Κατηγορούμενου 2, ως ο ίδιος είπε, στα Ελληνικά και αντίστροφα, η οποία συνέχισε για την υπόλοιπη διαδικασία. Ο Κατηγορούμενος 1 δεν γνωρίζει την Αραβική γλώσσα και έτσι η διερμηνεία συνέχισε για αυτόν από την Αγγλική στην Ελληνική. Θα διαφανεί η σημασία αυτών, κατωτέρω εντός της παρούσας. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ1, εξέφρασε την άποψη ότι ο Κατηγορούμενος 2 ως υπεύθυνος οδηγός ήταν υποχρεωμένος να γνωρίζει ότι η ασφάλεια δεν κάλυπτε τον γιο του. Ο Κατηγορούμενος 2 της υπέβαλε ότι μετά το συμβάν πήγε στην ασφαλιστική του εταιρεία και ζήτησε όπως αναγραφεί και ο γιος του στο ασφαλιστικό συμβόλαιο ως καλυπτόμενο πρόσωπο. Ότι δεν υπήρχε πρόθεση εκ του Κατηγορούμενου 1, ή του Κατηγορούμενου 2 να οδηγήσει ο Κατηγορούμενος 1, ενώ δεν καλυπτόταν από ασφάλεια. Νόμιζαν ότι κάλυπτε τον Κατηγορούμενο 1 η ασφάλεια. Από αυτή τη θέση, είπε η ΜΚ2, προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος 2 γνώριζε ότι κατά τον επίδικο χρόνο ο Κατηγορούμενος 1 δεν καλυπτόταν από το καλυπτικό σημείωμα, Τεκμήριο
- Δέχθηκε στη βάση Πιστοποιητικό Εγγραφής του επίδικου οχήματος ότι αυτό ενεγράφη στον Κατηγορούμενο 2, 3 μέρες πριν την επίδικη ημερομηνία, στις 6/11/2014, ημερομηνία κατά την οποία εκδόθηκε και το καλυπτικό σημείωμα, Τεκμήριο 8, το οποίο κάλυπτε τον Κατηγορούμενο 2 αλλά όχι τον Κατηγορούμενο
- Δέχομαι τη μαρτυρία της, αλλά ως προανέφερα η ανάμειξη της στην υπόθεση άρχισε μετά το επίδικο συμβάν και περιορίστηκε στην λήψη των ανακριτικών τους καταθέσεων και την πρόσαψη σε αυτών των γραπτών κατηγοριών και καταγραφή σχετικών απαντήσεων. Δεν μπορώ να δεχθώ όμως τα όσα κατέγραψε η ΜΚ1, στην Αγγλική ως τις απαντήσεις των Κατηγορούμενων, όταν αυτοί κατηγορήθηκαν γραπτώς. Ότι δηλαδή, ο Κατηγορούμενος 1 είπε: «I wasn't sure that I wasn't insuranced. My dad makes all the insurance papers for all our cars. I was sure that my car had insurance but I didn't know that my name was not in the insurance paper». Ο Κατηγορούμενος 2, φέρεται να απάντησε: «I wasn't hundred percent that he was not covered by insurance. He is been covered by insurance on all of my other cars». Αφ΄ενός, διότι η διατύπωση και η γραμματική στην Αγγλική δεν είναι ορθή και δεν προκύπτει σαφές νόημα από τις καταγραμμένες αυτές απαντήσεις. Kαι αφ΄ετέρου, διότι οι Κατηγορούμενοι αμφισβήτησαν έντονα ότι είπαν έτσι στην Αστυνομία. Επίσης, ως προανέφερα διαπίστωσα ότι η ικανότητα, τουλάχιστον του Κ2, να επικοινωνεί στα αγγλικά δεν ήταν πλήρης. Και οι 2 ανέφεραν ότι στην αστυνομία είπαν ότι δεν ήταν σίγουροι αν ο Κατηγορούμενος 1 καλυπτόταν από την ασφάλεια. Όχι ότι δεν ήταν σίγουροι ότι ο Κατηγορούμενος 1 δεν καλυπτόταν. Αυτό συνάδει με την όλη εκδοχή που υποστήριξαν στο Δικαστήριο. Έτσι κι αλλιώς, το εάν δεν ήταν σίγουροι αν ο Κατηγορούμενος 1 καλυπτόταν από το καλυπτικό σημείωμα, δεν μπορεί να τους βοηθήσει να απεκδυθούν ευθύνης, εάν πράγματι υπέχουν τέτοιας ευθύνης. Ο Αστ. 1154 Ν. Ιγνατίου, ΜΚ2, είπε ότι ο Κατηγορούμενος 1 οδηγούσε το επίδικο όχημα και πέρασε από δίπλα του, στην ίδια κατεύθυνση, με υπηρεσιακή μοτοσυκλέτα. Του φάνηκε νεαρό πρόσωπο και του είπε όταν θα άναβε το πράσινο φανάρι της πορείας του να σταματήσει όπου μπορούσε για να του κάνει έλεγχο. Αυτός σταμάτησε στο βενζινάδικο Lukoil ακριβώς μετά τα φώτα. Έλεγξε από τον φορητό υπολογιστή και είδε ότι δεν υπήρχε καθόλου ασφάλεια για το επίδικο όχημα. Όμως, λόγω του ότι είναι δυνατόν να υπάρχει καλυπτικό σημείωμα και να μην φαίνεται στον υπολογιστή, τους έδωσε χρόνο να παρουσιάσουν ασφάλεια στον αστυνομικό σταθμό. Όταν παρουσίασαν το καλυπτικό σημείωμα, Τεκμήριο 8, διαφάνηκε ότι κάλυπτε μόνο τον Κατηγορούμενο 2 και όχι τον Κατηγορούμενο
- O ΜΚ2 δεν ήταν σε θέση, όμως, να θυμάται αρκετά από τα διαδραματισθέντα της επίδικης μέρας. Δεν θυμόταν αν βοήθησε τον Κατηγορούμενο 2 να σπρώξει το χαλασμένο αυτοκίνητο, αλλά είπε ότι αν πράγματι υπήρχε μηχανική βλάβη, είναι συνήθειο του να βοηθά. Ούτε θυμάται αλλά ούτε και μπορεί να αμφισβητήσει εάν τα 2 οχήματα, πατέρα και γιου, ήταν μπροστά το ένα από το άλλο. Δεν θυμόταν αν έσπρωξε και αυτός το χαλασμένο αυτοκίνητο και είκασε ότι αυτό αν έγινε μπορεί να έγινε και μετά από την καταγγελία. Θυμάται ότι ο Κατηγορούμενο 2 ήρθε μετά από λίγη ώρα, αλλά δεν θυμάται πότε. Είπε ότι θυμάται, μόνο τα ουσιώδη, ως τα χαρακτήρισε. Δεν θυμόταν ούτε ότι ο Κατηγορούμενος 2 τον βρήκε αργότερα την ίδια μέρα στις Φοινικούδες, του είπε ευχαριστώ, προφανώς για τη βοήθεια που του προσέφερε, και ο ΜΚ2 του απάντησε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα. Ήταν επίσης ξεκάθαρο από τα λεγόμενά του, ότι τους Κατηγορούμενους τους θυμόταν, όχι από την επίδικη μέρα αλλά από τις συναντήσεις τους στο Δικαστήριο, όταν η υπόθεση ήταν σε προηγούμενες ημερομηνίες, ορισμένη για ακρόαση. Με αυτά τα δεδομένα, δεν μπορώ να βασιστώ μόνο επί εκείνων που ο ΜΚ2 ανέφερε ότι θυμάται και να εξάξω εξ' αυτών ασφαλή συμπεράσματα. Για το λόγο αυτό απορρίπτω τις θέσεις του, καθ΄ολοκληρία. Αντιθέτως, δέχομαι τις θέσεις των Κατηγορούμενων ως εκφράστηκαν στο Δικαστήριο και υποστηρίζονται και από τις καταθέσεις τους στην Αστυνομία. Μου έδωσαν την εντύπωση ατόμων που ήρθαν στο Δικαστήριο για να βρουν, αυτό που οι ίδιοι έκριναν ως, το δίκαιο τους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Πάντως, είναι ξεκάθαρο ότι το καλυπτικό σημείωμα, Τεκμήριο 8, δεν κάλυπτε τον Κατηγορούμενο 1 να οδηγεί το επίδικο αυτοκίνητο διότι το όνομά του δεν είναι αναγραμμένο επ΄αυτού. Από τη μαρτυρία των ιδίων των Κατηγορουμένων προκύπτει, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος 1 οδήγησε το επίδικο όχημα, με την εξουσιοδότηση του Κατηγορούμενου 2, έστω και για την μικρή εκείνη απόσταση από τα φώτα της Λεωφ. Μακαρίου, όπως λέχθηκε, μέχρι και το παρακείμενο πρατήριο βενζίνης της Lukoil, όπου ο ΜΚ2 διενήργησε τον έλεγχο. Συνεπώς, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος 1 οδήγησε το επίδικο όχημα σε οδό, χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ σχετικά με τη χρήση του ασφαλιστήριο που να αφορά σε ευθύνη έναντι τρίτου, με την εξουσιοδότηση του Κατηγορούμενου
- Κρίνω επομένως και του 2 Κατηγορούμενους ένοχους στην κατηγορία που ο κάθε ένας τους αντιμετωπίζει. .............. (Υπ.) Μαρία Κ. Λοΐζου Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο