Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Ανδρέας Γιακουμή, Αρ. Υπόθεσης: 12495/12, 19/1/2015

(5)μάρτυρες κατηγορίας και συγκεκριμένα τον Αστ. 1692 Παναγιώτη Νικολάου (Μ.Κ.1), την κα Κλεοπάτρα Κασάπη (Μ.Κ.2), τον Αστ. 779 Ανδρέα Ιωάννου (Μ.Κ.3), τον Αστ. 3033 Πέτρο Σάββα (Μ.Κ.4) και τον κ. Γιώργο Κατσονούρη (Μ.Κ.5). Επίσης, ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκαν εκ συμφώνου τα πιο κάτω έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός από πλευράς κατηγορουμένου καθώς και ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου η οποία λήφθηκε από τον Αστ. 726 Ιάκωβο Παναγιώτου: 1) Έγγραφο με τα αποτελέσματα αξονικής τομογραφίας του Ιμπραχίμ Μουσταφά στο οποίο καταγράφονται τα ευρήματα και οι τραυματισμοί που εντοπίστηκαν στο κεφάλι (βλ. τεκμήριο Α). 2) Γραπτή κατάθεση του Αστ. 726 Ιάκωβου Παναγή στην οποία αναφέρει ότι στις 05/11/2011 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και περιγράφει την εκδοχή του (βλ. τεκμήριο Β). 3) Ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου ημερομηνίας 05/11/2011 στην οποία ο ίδιος αναφέρει ότι είναι μπογιατζής και ανέλαβε το μπογιάτισμα των υπό ανέγερση καταστημάτων τα οποία βρίσκονται στην οδό Αφροδίτης 12 στο Προδρόμι τα οποία ανήκουν σε συγγενικά του πρόσωπα. Στις 05/11/2011 πήγε μόνος του εκεί γύρω στις 07:00 περίπου και άρχισε δουλειά. Κατά το μεσημέρι και ενώ βρισκόταν στο πατάρι εντός του ενός καταστήματος μπήκε μέσα ένας άγνωστος άνδρας και όταν του μίλησε κατάλαβε ότι είναι από αραβική χώρα και τον ρώτησε αν μπορεί να τον εργοδοτήσει. Βγήκε τις σκάλες και ανέβηκε και αυτός στο πατάρι όπου ήταν ο ίδιος και τον ρώτησε αν ξέρει δουλειά και αν ξανά δούλεψε μπογιατζής. Μιλούσαν για δέκα λεπτά ενώ αυτός συνέχιζε τη δουλειά του μετακινώντας κάποιες κάσιες, ο άνδρας αυτός έκατσε στην σκάλα την αλουμινένια, το τριπόδι που ήταν στο πατάρι. Ξαφνικά ενώ είχε γυρισμένη τη πλάτη του σε αυτό άκουσε ένα δυνατό θόρυβο, γύρισε αμέσως προς αυτόν και είδε ότι έπεσε από το πατάρι στο ισόγειο. Αμέσως έτρεξε και ζήτησε βοήθεια και ειδοποίησε ασθενοφόρο το οποίο ήρθε και τον μετέφερε στο Νοσοκομείο. Αυτός έμεινε στο μέρος και βοήθησε την ξαδέλφη του την Κλεοπάτρα η οποία λιποθύμησε και φώναζε ότι το κατάστημα είχε αίματα στο πάτωμα. Αυτός χωρίς να γνωρίζει οτιδήποτε σοκαρισμένος τα καθάρισε με ένα ρούχο και το πέταξε έξω. Τέλος, αρνείται ότι εργοδοτούσε το εν λόγω πρόσωπο (βλ. τεκμήριο Γ). 4) Γραπτή κατάθεση του Σόλων Κωνσταντίνου, νοσηλευτή στο Νοσοκομείο Πόλης Χρυσοχούς στην οποία αναφέρει ότι μετέβηκε στο μέρος όπου κατόπιν πληροφορίας υπήρχε τραυματισμένο ένα πρόσωπο μαζί με το ασθενοφόρο. Κατά την άφιξη του στη σκηνή βρήκε εντός της ανεγειρόμενης οικοδομής ένα άνδρα πεσμένο ανάσκελα στο πάτωμα, μέσα σε λίμνη αίματος που φαινόταν να έβγαινε από το δεξιό του αυτί. Περαιτέρω, αναφέρει τις ενέργειες που έκανε και την μεταφορά του αρχικά στο Νοσοκομείο Πόλης Χρυσοχούς και αργότερα λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης του στο Νοσοκομείο Πάφου. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή και αφού ο κατηγορούμενος κρίθηκε εκ πρώτης όψεως ένοχος με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση λέγοντας ότι, ό,τι είχε να πει το είπε στην κατάθεση του. Επίσης, δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Συνοπτικά, η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από τους μάρτυρες κατηγορίας έχει ως ακολούθως: Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε στο Δικαστήριο ως ειδικός φωτογράφος και κατέθεσε στο Δικαστήριο δέσμη από φωτογραφίες ως τεκμήριο 2 τις οποίες έλαβε στις 05/11/2011 και ώρα 15:40 στην οδό Αφροδίτης 12, στο Προδρόμι σε ανεγειρόμενη οικοδομή όπου αποτελούσε σκηνή εργατικού ατυχήματος που όπως ενημερώθηκε επεσυνέβηκε ενωρίτερα. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι είναι ξαδέλφη του κατηγορούμενου και διαμένει σε διαμέρισμα πάνω από τα υπό ανέγερση καταστήματα στην οδό Αφροδίτης 12, στο Προδρόμι. Την ανέγερση των εν λόγω καταστημάτων την έδωσαν εργολαβία στον ξάδελφο της Ιάκωβο Γιακουμή και στον Ανδρέα Γιακουμή που είναι μπογιατζής. Στις 05/11/2011 και ώρα 11:20 ενώ βρισκόταν στο σπίτι της άκουσε φωνές και πήγε στο σπίτι της ο κατηγορούμενος και της ζήτησε το τηλέφωνο του Νοσοκομείου διότι, όπως της είπε, κάποιος κτύπησε. Όταν κατέβηκε κάτω στα καταστήματα, είδε ένα άγνωστο σε αυτήν άνθρωπο να βρίσκεται στο πάτωμα και το κεφάλι του να είναι γεμάτο αίματα. Είχε επίσης, αρκετά αίματα στο πάτωμα. Η ίδια δεν γνωρίζει τον άνδρα αυτό ούτε πώς βρέθηκε στο μέρος ούτε κατά πόσο εργαζόταν εκεί. Ήταν η πρώτη φορά που το έβλεπε. Ούτε κατέβηκε ενωρίτερα κάτω στο εν λόγω υπό ανέγερση κατάστημα για να δει αν το άτομο αυτό εργαζόταν εκεί. Ακολούθως, πήγε και αυτή στο Νοσοκομείο όπου μεταφέρθηκε ο συγκεκριμένος άνδρας και όταν επέστρεψε διαπίστωσε ότι κάποιος που ήταν εκεί καθάρισε τα αίματα και κλείδωσε την πόρτα. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι στις 05/11/2011 και ώρα 12:30 κατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Πόλης Χρυσοχούς, μετέβηκε στο Νοσοκομείο Πάφου όπου βρισκόταν τραυματισμένος ο Moustafa Ahmad Ibrahim, αριθμός αλλοδαπού 5504538, 30 ετών από τη Συρία. Μετέβηκε επίσης στη σκηνή του ατυχήματος όπου εντόπισε στους αρμούς του πατώματος ίχνη που πιστεύεται ότι είναι αίμα καθώς και κηλίδες φρέσκιας μπογιάς. Επίσης, ανέφερε ότι λίμνη αίματος που υπήρχε στη σκηνή καθαρίστηκε από προηγουμένως. Δεν γνώριζε και δεν ήταν σε θέση να πει αν με τις υφιστάμενες κηλίδες αίματος προέβηκαν σε επιστημονικές εξετάσεις και άνηκαν στον αλλοδαπό. Περαιτέρω, είπε ότι παρόλο που καθαρίστηκε η λίμνη αίματος θα μπορούσαν να προβούν σε τέτοιες εξετάσεις από τις υφιστάμενες κηλίδες. Πέραν των πιο πάνω, ανέφερε ότι ο συγκεκριμένος αλλοδαπός διέμενε παράνομα στην Κύπρο και στις 22/11/11 στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας του έλαβε ανακριτική κατάθεση στην οποία μεταξύ άλλων παραδέχεται ότι παρέμενε παράνομα στην Κύπρο και ότι παράνομα εργαζόταν στον κατηγορούμενο έναντι του ποσού των €70 την ημέρα. Περαιτέρω, είπε ότι δεν ξέρει που είναι ο αλλοδαπός σήμερα και από ότι γνωρίζει δεν βρίσκεται στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και δεν ξέρει αν είναι εν ζωή. Αναφορικά με την εργοδότηση του από τον κατηγορούμενο είπε ότι η μόνη μαρτυρία που υπάρχει είναι αυτή του αλλοδαπού και κάποιας Cindou Rodica η οποία ισχυρίστηκε ότι ο εργοδότης του αλλοδαπού ήταν κάποιος Ανδρέας και Σίμος. Ο Μ.Κ.4 κατάθεσε ότι εργάζεται στην Υ.Α.Μ. Πάφου και αναφέρθηκε στο καθεστώς παραμονής του αλλοδαπού στην Κύπρο κατά τον ουσιώδη χρόνο. Από έλεγχο που έκανε μέσω του Η/Υ με βάση το αριθμό διαβατηρίου του εν λόγω αλλοδαπού δεν εντοπίστηκαν οποιαδήποτε στοιχεία γι αυτόν. Με βάση την ημερομηνία γέννησης του όμως, καταγωγή και ονοματεπώνυμο που του δόθηκαν εντοπίστηκαν τα στοιχεία Imbrahim Ahmad Moustafa κάτοχος των φακέλων Α2000-06926 και F05-02965.R, του δελτίου εγγραφής αλλοδαπών με αρ. 5504538 και του διαβατηρίου της Συρίας με αρ. 000387593. Σύμφωνα με τις ενδείξεις του Η/Υ ο πιο πάνω αλλοδαπός βρισκόταν στην Κύπρο ως αιτητής Πολιτικού Ασύλου που απέσυρε το αίτημα του στις 30/09/2008 και έκτοτε διέμενε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ο Μ.Κ.5 κατέθεσε ως Επιθεωρητής Εργασία στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας Πάφου και ο οποίος ετοίμασε Έκθεση Διερεύνησης Ατυχήματος για το ατύχημα που επεσυνέβη στις 05/11/2011 σε υπό ανέγερση οικοδομή στην οδό Αφροδίτης 12, στο Προδρόμι της Επαρχίας Πάφου (βλ. τεκμήριο 9). Για ότι αφορά την παρούσα υπόθεση είναι κάποιες αναφορές του στην Έκθεση σε σχέση με την εργοδότηση του συγκεκριμένου αλλοδαπού και το αίμα που υπήρχε στο κατάστημα και καθαρίστηκε. Στην Έκθεση του αναφέρει ότι ο αλλοδαπός εργαζόταν κατά τα τελευταία 3 - 4 χρόνια ως ελαιοχρωματιστής για λογαριασμό κάποιου άγνωστου τους εργολάβου στην Πόλη Χρυσοχούς για τον οποίο δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν τα στοιχεία του. Στον ίδιο εργολάβο εργαζόταν και ο κατηγορούμενος. Σε αρκετές περιπτώσεις όμως (κυρίως τα Σαββατοκυρίακα) ο αλλοδαπός εργαζόταν για λογαριασμό του κατηγορουμένου ο οποίος παράλληλα με την εργασία του αναλάμβανε εργολαβικά από μόνος του κάποιες εργασίες ελαιοχρωματισμού. Ο μάρτυρας αυτός ανέφερε ότι πήρε κατάθεση από τον αλλοδαπό ο οποίος του ανέφερε ότι για περίοδο ενός χρόνου περίπου πριν από το ατύχημα του, είχε εργαστεί αρκετά Σαββατοκυρίακα για λογαριασμό του κατηγορουμένου στη συγκεκριμένη οικοδομή στο Προδρόμι που έγινε το ατύχημα με ημερομίσθιο €70 το οποίο ο κατηγορούμενος του κατέβαλε κάθε 2 - 3 εβδομάδες περίπου. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι δεν γνωρίζει ο ίδιος ποιος ήταν ο εργοδότης του αλλοδαπού κατά το χρόνο που έγινε το ατύχημα και ότι η μόνη μαρτυρία που έχει σε σχέση με το ζήτημα αυτό είναι του αλλοδαπού. Επίσης, σε έρευνα που έκανε στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις δεν εξασφάλισε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία που να συνδέει τον αλλοδαπό με τον κατηγορούμενο. Περαιτέρω, ανέφερε ότι ο αλλοδαπός του είπε ότι καθόλη τη διάρκεια της εβδομάδας είχε άλλο εργοδότη επ' ονόματι Σίμο χωρίς να είναι σε θέση να δώσει άλλες πληροφορίες. Ο ίδιος είπε δεν έκανε άλλες ενέργειες για εντοπισμό του άλλου εργοδότη του διότι τον ενδιέφερε το επίδικο συμβάν και μόνο. Πέραν των πιο πάνω, ανέφερε ότι από τη στιγμή που ένα ατύχημα γίνεται σε οικοδομή, είτε ο τραυματίας εργαζόταν είτε όχι για το γραφείο τους θεωρείται εργατικό ατύχημα. Επίσης, ανέφερε ότι ο ίδιος δεν είδε τον κατηγορούμενο να σφουγγαρίζει και αυτό προκύπτει είπε από την γραπτή κατάθεση του ιδίου όπου παραδέχθηκε ότι καθάρισε το πάτωμα. Τέλος, ανέφερε ότι δεν καταχωρήθηκε οποιαδήποτε υπόθεση που αφορά το εν λόγω εργατικό ατύχημα εναντίον οποιουδήποτε ακόμη και ότι το ζήτημα εκκρεμεί. Επίσης, ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει που είναι ο αλλοδαπός. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω μαρτυρία και εκδοχή της κατηγορούσας αρχής σε συνδυασμό με τη θέση του κατηγορούμενου όπως αυτή εμφαίνεται στην ανακριτική του κατάθεση, τα βασικά γεγονότα τα οποία θα πρέπει να ανευρεθούν είναι κατά πόσο ο συγκεκριμένος αλλοδαπός κατά τον ουσιώδη χρόνο ασκούσε εργασία και εργοδοτείτο από τον κατηγορούμενο καθώς επίσης και κατά πόσο καθάρισε τη λίμνη αίματος στη σκηνή του τραυματισμού του αλλοδαπού εσκεμμένως. Επομένως, επιβάλλεται να προβώ σε αξιολόγηση της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας για να καταλήξω σε συγκεκριμένα ευρήματα γεγονότων. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Επίσης, διατηρώ κατά νου την πάγια αρχή της νομολογίας ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί τη μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στο σύνολο της είτε εν μέρει, αφού προηγουμένως αιτιολογήσει την προσέγγιση του αυτή και εφόσον ουσιαστικά ο μάρτυρας αυτός κριθεί αξιόπιστος (βλ. Παντελής Λαζάρου v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633, Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 και Κώστας Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 219/2012, Ημερ. 29/11/2013). Ο Μ.Κ.1 περιορίστηκε στο να αναφέρει ότι έλαβε φωτογραφίες στη σκηνή του ατυχήματος και αφού εξηγεί τον τρόπο που τις επεξεργάστηκε χωρίς να αλλοιώσει οτιδήποτε, τις εκτύπωσε και τις έδεσε σε βιβλιάριο το οποίο κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 2. Η αυθεντικότητα των εν λόγω φωτογραφιών και οι ενέργειες του μάρτυρα αυτού και ότι τις έλαβε, δεν έτυχαν αμφισβήτησης κατά την αντεξέταση του. Επίσης, δεν έχω διαπιστώσει ότι αυτές δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ή ότι αλλοιώθηκαν. Επομένως, αποδέχομαι τις ενέργειες του μάρτυρα και τις φωτογραφίες που κατέθεσε. Πέραν τούτου, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει οτιδήποτε άλλο σε σχέση με την παρούσα υπόθεση και δεν μπορεί να προκύψουν οποιαδήποτε άλλα ευρήματα από την μαρτυρία του. Η Μ.Κ.2 μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια και τα γεγονότα όπως η ίδια τα αντιλήφθηκε. Η αντεξέταση της είχε διευκρινιστικό ρόλο και τα όσα ανέφερε στην κυρίως της εξέταση δεν έτυχαν αμφισβήτησης. Εκείνο που ρωτήθηκε είναι κατά πόσο είχε δει ξανά το συγκεκριμένο πρόσωπο στην οικοδομή λέγοντας ότι ήταν η πρώτη φορά που το έβλεπε και δεν γνώριζε ποιος ήταν. Δεν έχω διαπιστώσει κάτι μεμπτό στη μαρτυρία της μάρτυρος αυτής και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Ο Μ.Κ.3 ήταν ο Αστυνομικός ο οποίος αρχικά επισκέφθηκε τη σκηνή όπου τραυματίστηκε ο συγκεκριμένος αλλοδαπός και ανέφερε το τι περιήλθε στην αντίληψη του καθώς και τις μετέπειτα ενέργειες του, στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεση. Δεν έχω διαπιστώσει ότι ο μάρτυρας αυτός ήρθε στο Δικαστήριο για να πει ψέματα ή ότι είχε οποιοδήποτε αλλότριο κίνητρο. Κάποιες ασάφειες στη μαρτυρία του ή αδυναμία να εξηγήσει κάποια γεγονότα δεν μπορεί να κλονίσουν την αξιοπιστία του. Για παράδειγμα, ανέφερε ότι από τη λίμνη αίματος που υπήρχε στο σημείο θα μπορούσαν να προβούν σε εξετάσεις και ότι τελικά έκαναν τέτοιες ενώ στη συνέχεια δεν γνώριζε αν έγιναν και είπε ότι τελικά ότι δεν υπάρχουν τέτοιες εξετάσεις. Αυτό οφείλετο σε άγνοια του όμως και στο γεγονός ότι δεν ήταν σε θέση να θυμάται το θέμα αυτό. Πέραν τούτου, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η αναφορά του μάρτυρα ότι ο κατηγορούμενος εργοδοτούσε το θύμα και ότι ήταν ο εργοδότης του, όπως ο ίδιος διευκρίνισε, προέρχεται από τη μαρτυρία του θύματος και κάποιας Cindou Rodica. Επίσης, αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι η εν λόγω Rodica, φιλενάδα του θύματος, τους ανέφερε ότι οι εργοδότες του θύματος ήταν κάποιος Ανδρέας και Σίμος και ότι ουσιαστικά η μόνη μαρτυρία που είχαν για το ζήτημα αυτό ήταν του εν λόγω αλλοδαπού. Προκύπτει δηλαδή, ότι ο ίδιος δεν είχε γνώση για το γεγονός αυτό και ότι η μαρτυρία του αυτή είναι εξ' ακοής και προέρχεται από την ανακριτική κατάθεση του θύματος. Με βάση τον Περί Απόδειξης Νόμο Κεφ. 9 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί από τον Νόμο 32

(1)/2004 το Δικαστήριο δύναται να αποδεχθεί εξ' ακοής μαρτυρία αφού, όπως προκύπτει, βεβαιωθεί για την ορθότητα της και λάβει υπόψη του κάποια κριτήρια κατά την αξιολόγηση της, όπως αναφέρονται στο άρθρο 27 του Νόμου. Στην παρούσα περίπτωση, κατ΄ αρχή δεν έχει δοθεί ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκής εξήγηση για ποιο λόγο το πρόσωπο το οποίο προέβηκε στην αναφορά αυτή δηλαδή το θύμα, δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει. Ο μάρτυρας ερωτούμενος περί τούτου, δεν ήταν σε θέση, όπως προέκυψε, να γνωρίζει πού το πρόσωπο αυτό βρίσκεται. Όπως συγκεκριμένα είπε από ότι έχει αντιληφθεί δεν βρίσκεται στο έδαφος της Δημοκρατίας και στη συνέχεια είπε δεν ξέρω αν βρίσκεται εν ζωή. Οι πιο πάνω αναφορές του μάρτυρα δεν παρέχουν επαρκείς εξηγήσεις αναφορικά με το λόγο που το πρόσωπο αυτό δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει και ούτε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι, πέραν από την γενική αναφορά του μάρτυρα ότι το θύμα ανέφερε ότι εργοδοτείτο από τον κατηγορούμενο., δεν έχουν τεθεί οποιαδήποτε άλλα στοιχεία σε σχέση με τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες προέβηκε στη δήλωση αυτή και με ποιο τρόπο. Να σημειωθεί επίσης, ότι η αναφορά του αυτή έγινε στα πλαίσια λήψης ανακριτικής κατάθεσης από το πρόσωπο αυτό αφού και το ίδιο ενεχόταν στη διάπραξη ποινικών αδικημάτων και ενδεχομένως να είχε κίνητρο να προβεί σε μια τέτοια αναφορά προκειμένου να δικαιολογήσει τη δική του παράνομη συμπεριφορά. Περαιτέρω, προκύπτει από την αντεξέταση του μάρτυρα αυτού, ότι άλλη μαρτυρία που η Αστυνομία κατείχε και συγκεκριμένα αυτή της φιλενάδας του θύματος κατονόμαζε ως εργοδότες του δύο άλλα πρόσωπα εκτός από τον κατηγορούμενο. Επιπρόσθετα, η Μ.Κ.2, η μαρτυρία της οποίας έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο ανέφερε ότι ουδέποτε είδε στην οικοδομή το θύμα προηγουμένως και πάντοτε ανεβαίνοντας προς το σπίτι της έβλεπε μόνο τον κατηγορούμενο να εργάζεται εκεί. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν είναι ασφαλές για το Δικαστήριο να αποδεχθεί το μέρος αυτό της εξ' ακοής μαρτυρίας του μάρτυρα και ως εκ τούτου δεν θα δώσω σε αυτό οποιαδήποτε βαρύτητα. Πέραν των πιο πάνω διευκρινήσεων, αποδέχομαι το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού. Ο Μ.Κ.4 αναφέρθηκε στο καθεστώς παραμονής του αλλοδαπού - θύματος λέγοντας τις ενέργειες τις οποίες έκανε για να το διαπιστώσει. Τα αποτελέσματα της έρευνας του αυτής έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση. Εκείνο το οποίο προκύπτει από τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού είναι ότι με βάση τον αριθμό διαβατηρίου του συγκεκριμένου αλλοδαπού το οποίο του δόθηκε, δεν εντόπισε ένα τέτοιο πρόσωπο καταχωρημένο στο σχετικό μητρώο. Εντόπισε όμως τα στοιχεία που ανέφερε με βάση το ονοματεπώνυμο, καταγωγή και ημερομηνία γέννησης. Εκείνο το οποίο προέκυψε από τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού είναι ότι τα όσα ανέφερε ήταν οι ενδείξεις του Η/Υ με βάση τα στοιχεία τα οποία αναζήτησε τις εν λόγω πληροφορίες. Ο ίδιος είπε ότι δεν είναι σίγουρος ότι πρόκειται για το ίδιο άτομο. Να σημειωθεί επίσης, ότι τα στοιχεία του ατόμου που ανέφερε καταδεικνύουν και άλλο αριθμό διαβατηρίου από αυτόν που του δόθηκε αρχικά. Πέραν τούτου, δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία έτσι ώστε να προκύπτει με την απαραίτητη βεβαιότητα ότι οι πληροφορίες του Η/Υ αφορούσαν το ίδιο το πρόσωπο. Ο μάρτυρας ουδεμία αναφορά έκανε για φωτογραφία του προσώπου αυτού και κατά πόσο υπήρχε μια τέτοια φωτογραφία στα αρχεία του Η/Υ ή στο φάκελο του και επρόκειτο για το ίδιο πρόσωπο με αυτό που τραυματίστηκε και ενέχετο στην παρούσα υπόθεση. Ούτε είδε ο ίδιος το φάκελο αυτό καθεαυτό για να παράσχει περισσότερες λεπτομέρειες οι οποίες να ξεκαθαρίζουν ότι επρόκειτο για το ίδιο πρόσωπο. Επίσης, δεν δόθηκαν οποιεσδήποτε διευκρινήσεις σε σχέση με την ύπαρξη διαφορετικών διαβατηρίων και κατά πόσο και τα δύο άνηκαν στο ίδιο πρόσωπο ή επρόκειτο για δύο διαφορετικά πρόσωπα. Δεδομένων όλων των ανωτέρω, κρίνω ότι δεν μπορώ να εξάξω ασφαλές εύρημα ότι τα στοιχεία που ο μάρτυρας ανάφερε αφορούσαν το εμπλεκόμενο πρόσωπο στην παρούσα υπόθεση. Ο Μ.Κ.5 ήταν ο Επιθεωρητής Εργασία που επισκέφθηκε τη σκηνή όπου τραυματίστηκε ο συγκεκριμένος αλλοδαπός και στη διερεύνηση του εργατικού ατυχήματος κατ' αυτόν που έλαβε χώρα. Κατέθεσε επίσης στο Δικαστήριο σχετική Έκθεση Διερεύνησης Ατυχήματος (βλ. τεκμήριο 9). Ουσιαστικά εκείνο το οποίο προκύπτει από την εν λόγω Έκθεση είναι ο τρόπος με τον οποίο έγινε το συγκεκριμένο συμβάν στην οικοδομή καθώς επίσης και η σχέση του αλλοδαπού με τον κατηγορούμενο. Τα πιο πάνω στοιχεία φαίνεται ότι ουσιαστικά προήλθαν από τις αναφορές του αλλοδαπού προς τον μάρτυρα τον οποίο επισκέφθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου νοσηλευόταν και του έλαβε κατάθεση. Προκύπτει από αυτό αλλά και μετά από διευκρίνιση του μάρτυρα κατά την ανεξέταση, ότι ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε προσωπική γνώση για το συμβάν αλλά και για το κατά πόσο ο αλλοδαπός κατά τον ουσιώδη χρόνο εκτελούσε εργασίες ελαιοχρωματισμού και εργαζόταν για λογαριασμό του κατηγορουμένου. Όλες οι αναφορές του προκύπτουν από τις έρευνες που έκανε και κυρίως από τις αναφορές του αλλοδαπού. Σε σχέση με τις εν λόγω αναφορές, όπως λέχθηκε και ανωτέρω, πρόκειται περί εξ' ακοής μαρτυρία και ισχύουν τα ίδια που ανέφερα ανωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ.3. Ούτε ο μάρτυρας αυτός ήταν σε θέση να αναφέρει πού βρίσκεται ο εν λόγω αλλοδαπός σήμερα. Επίσης, φαίνεται από την κατάθεση που έλαβε από τον εν λόγω αλλοδαπό ότι προκύπτουν αναφορές του και νέα στοιχεία τα οποία δεν αναφέρθηκαν κατά την λήψη κατάθεσης του από τον Αστυνομικό ή τουλάχιστον δεν τέθηκαν έτσι στοιχεία ενώπιον μου από την κατάθεση του στην Αστυνομία. Συγκεκριμένα, ο αλλοδαπός αναφέρει ότι τη συγκεκριμένη μέρα εργάζονταν στη συγκεκριμένη οικοδομή και άλλα τρία άτομα. Δεν εντοπίστηκαν τέτοια άτομα στη σκηνή όμως κατά την ώρα του συμβάντος ούτε αναφέρθηκε οτιδήποτε γι αυτό το ενδεχόμενο από την Αστυνομία. Επίσης, ανέφερε ότι ο εν λόγω αλλοδαπός του είπε ότι ο κατηγορούμενος και αυτός εργάζονταν σε άλλο εργοδότη και ότι ο κατηγορούμενος αναλάμβανε και από μόνος του εργασίες και κυρίως τα Σαββατοκύριακα εργαζόταν κοντά του. Παρόλα αυτά, ουδέποτε εντοπίστηκε ένας τέτοιος άλλος εργοδότης και ο μάρτυρας δεν γνώριζε να πει κατά πόσο πράγματι υπήρχε άλλος εργοδότης ή όχι. Επιπρόσθετα θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο μάρτυρας αυτός έλαβε κατάθεση από τον αλλοδαπό στα πλαίσια διερεύνησης εργατικού ατυχήματος και ενδεχομένως ο εν λόγω αλλοδαπός να είχε και κίνητρο στις εν λόγω αναφορές του. Φαίνεται επίσης, να εμπλέκει και άλλα άτομα και ότι αυτά εργοδοτούνταν τη δεδομένη στιγμή χωρίς αυτό να είχε γίνει προηγουμένως. Όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι καθιστούν επικίνδυνο για το Δικαστήριο την εξαγωγή οποιονδήποτε συμπερασμάτων από τις αναφορές του αλλοδαπού αναφορικά με το τι ακριβώς είχε συμβεί τη δεδομένη στιγμή και το λόγο της παρουσίας του στην οικοδομή. Θα πρέπει να σημειωθεί επίσης, ότι ουδεμία άλλη αποδεκτή μαρτυρία επιβεβαιώνει ή συνάδει με όσα ο αλλοδαπός ανέφερε τόσο στο μάρτυρα αυτό όσο και στον Μ.Κ.3. Η Μ.Κ.2 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος εργαζόταν πάντοτε μόνος του στην οικοδομή και ουδέποτε είδε το συγκεκριμένο πρόσωπο να βρίσκεται στο μέρος. Επίσης, κανένα άλλο στοιχείο δεν καταδεικνύει ότι ο εν λόγω αλλοδαπός εργαζόταν τη δεδομένη στιγμή στην οικοδομή. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου για παράδειγμα κατά πόσο αυτός είχε οποιεσδήποτε μπογιές στα ρούχα του όταν εντοπίστηκε ή οτιδήποτε άλλο που να συνηγορεί προς αυτήν την κατεύθυνση. Ούτε φαίνεται να εντοπίστηκε ή να έγιναν προσπάθειες εντοπισμού του άλλου εργοδότη που ανέφερε ότι είχε και συνήθως εργαζόταν κοντά του και να επιβεβαιωθεί το εν λόγω γεγονός. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι δεν μπορώ θα δώσω βαρύτητα στις αναφορές και του μάρτυρα αυτού και που σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης. Από την αντίπερα όχθη ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση στην οποία υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβηκε ο κατηγορούμενος λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει οποιαδήποτε αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του κατηγορουμένου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Να σημειωθεί επίσης, ότι η ανώμοτη δήλωση δεν υπέχει θέση ένορκης μαρτυρίας και δεν μπορεί να αντικρούσει άλλη μαρτυρία η οποία δόθηκε ενόρκως και κρίθηκε αξιόπιστη. Γενικά, η ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου έχει πειστική παρά αποδεικτική σημασία ή αξία. Όσον αφορά την εν λόγω κατάθεση, υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αποδώσει σ' αυτή. Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με την μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου και να απορρίψει άλλο ασχέτως αν αυτό αποτελεί άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Είναι φυσικό να αποδίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως, ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις. (Βλ. Vrakas α.ο. v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, κρίνω ότι από την κατάθεση του κατηγορουμένου μπορώ να λάβω υπόψη μου τις αναφορές του ότι ανέλαβε το μπογιάτισμα των τριών καταστημάτων που κτίζει η θεία του η Σταυρούλα Κασάπη και ότι τις 05/11/2011 βρισκόταν εκεί και ασχολείτο με το μπογιάτισμα. Επίσης, αποδέχομαι τη θέση του ότι ένας αλλοδαπός τραυματίστηκε στο μέρος και ότι έτρεξε στο σπίτι της ξαδέλφης του και ειδοποίησαν ασθενοφόρο το οποίο ήρθε και παρέλαβε το εν λόγω πρόσωπο και το μετέφερε στο Νοσοκομείο. Οι θέσεις του αυτές συνάδουν και με άλλη αποδεκτή μαρτυρία. Επίσης, αποδέχομαι τις αναφορές του ότι μετά από αυτό ο ίδιος έμεινε εκεί και με ένα ρούχο που χρησιμοποιεί για τη δουλεία του καθάρισε τα αίματα που βρίσκονταν στο πάτωμα. Η πιο πάνω αναφορά του θεωρώ ότι αποτελεί δήλωση ενάντια στο συμφέροντα του και κρίνω ότι μπορώ να την αποδεκτώ. Πέραν των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν μπορώ να λάβω υπόψη μου οποιοδήποτε άλλο μέρος της κατάθεσης του μάρτυρα καθότι αυτό αφορά εξηγήσεις για εκ πρώτης όψεως εγκληματική συμπεριφορά, δεν δόθηκε ενόρκως και δεν υποστηρίζεται από άλλη αποδεκτή μαρτυρία. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, τη μαρτυρία η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη και/ή αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων τα κάτωθι αποτελούν τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης: Ο κατηγορούμενος ασχολείται με εργασίες ελαιοχρωματισμού και ανέλαβε το μπογιάτισμα τριών καταστημάτων τα οποία ανέγειρε η θεία του στην οδό Αφροδίτης 12, στο Προδρόμι. Στις 5/11/2011 βρισκόταν εκεί και ασχολείτο με τις εν λόγω εργασίες σε ένα από τα καταστήματα. Στο συγκεκριμένο μέρος την ημέρα εκείνη τραυματίστηκε κάποιος αλλοδαπός επ' ονόματι Ibrahim Ahmad Moustafa και τα τραύματα που έφερε φαίνονται στο ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο Α. Το σημείο επισκέφθηκε ασθενοφόρο με νοσοκόμο ο οποίος εντόπισε τον εν λόγω αλλοδαπό να βρίσκεται πεσμένος ανάσκελα στο πάτωμα μέσα σε λίμνη αίματος που φαινόταν ότι έβγαινε από το δεξιό του αυτί. Ακολούθως, μεταφέρθηκε με το ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Πόλης Χρυσοχούς και λόγο της σοβαρότητας της κατάστασης του στη συνέχεια στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου για περαιτέρω νοσηλεία. Μετά την μεταφορά του εν λόγω αλλοδαπού στο Νοσοκομείο, ο κατηγορούμενος παρέμεινε στο μέρος και με ένα ρούχο που χρησιμοποιεί για τη δουλεία του καθάρισε τα αίματα που βρίσκονταν στο πάτωμα. NΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος για παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού, στηρίζεται στο άρθρο 14Β του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου Κεφ. 105. Από την ανάγνωση του άρθρου αυτού προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: 1. H εργοδότηση προσώπου από τον κατηγορούμενο, με την έννοια που έχει ο όρος "εργοδότηση" στα πλαίσια του Κεφ. 105. 2. Το πρόσωπο που εργοδοτείται να είναι αλλοδαπός. 3. Να μην έχει εξασφαλιστεί η απαιτούμενη από το Νόμο άδεια για την εργοδότηση του αλλοδαπού. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Πιρίκκη

(2001)2 Α.Α.Δ. 279 αναφέρθηκε ότι το αδίκημα της εργοδότησης αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια συνιστά αδίκημα αυστηρής ευθύνης (strict liability) και αυτό σημαίνει ότι δεν απαιτείται απόδειξη της υποκειμενικής υπόστασης (mens rea) του αδικήματος. Σε τέτοιας φύσης υποθέσεις δεν είναι απαραίτητη η απόδειξη σχέσης εργοδότη - εργοδοτούμενου με την αυστηρή έννοια που δίδει στον όρο το αστικό δίκαιο. Η εργοδότηση με την έννοια της ανάληψης εργασίας από αλλοδαπό μπορεί να λάβει χώρα υπό συνθήκες που δεν απαιτούν συμφωνία εργοδότησης, στενό έλεγχο από τον εργοδότη ή την καταβολή μισθού. Με τη σχετική διάταξη του Νόμου επιχειρείται η άσκηση αυστηρού ελέγχου. Έτσι αυτό που πρέπει να αποδειχθεί είναι πως ο αλλοδαπός προέβαινε σε πράξεις, οι οποίες αποτελούν εργασία. Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί η ύπαρξη εργοδότησης με την έννοια συμφωνίας, ή ελέγχου από τον εργοδότη ή καταβολής ημερομισθίου (βλ. κατ' αναλογία Seraphim v. The Police

(1981)2 C.L.R. 227 και Karaoglanian v. The Police

(1984)2 C.L.R. 161 που αφορούσαν τον Καν. 38 των Κανονισμών του 1972). Ως προς το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, αλλοδαπός σύμφωνα με το Κεφ. 105, είναι οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δεν είναι Κύπριος υπήκοος, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 2 του Συντάγματος (βλ. επίσης Jones v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 355). Τέλος, όσον αφορά το τρίτο συστατικό στοιχείο, δηλαδή την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια αυτό δεν οφείλει να το αποδείξει η κατηγορούσα αρχή αλλά εφόσον αποδειχθεί η εργοδότηση του αλλοδαπού μετατίθεται στους ώμους του κατηγορούμενου το βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι είχε τέτοια άδεια από το αρμόδιο, για την έκδοση αυτής, τμήμα του κράτους (βλ. Ζυπιτής ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 220 και το σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 72). Αναφορικά με τη 2η κατηγορία, το άρθρο 120 του Ποινικού Κώδικα προνοεί τα ακόλουθα: «120. Όποιος, εν γνώσει του ότι βιβλίο, έγγραφο ή άλλο πράγµα οποιουδήποτε είδους δυνατόν να χρησιµοποιηθεί ή δυνατόν να χρησιµεύσει ως αποδεικτικό στοιχείο σε δικαστική διαδικασία, µε σκοπό να αποτρέψει τη χρήση του ως αποδεικτικό στοιχείο, εσκεµµένα καταστρέφει ή καθιστά αυτό δυσανάγνωστο ή ακατανόητο ή αδύνατο να προσδιοριστεί η ταυτότητά του, είναι ένοχος πληµµελήµατος.» Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω νομική πτυχή και τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της στο απαραίτητο βαθμό. Από τα πιο πάνω ευρήματα, πέραν του γεγονότος ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο το οποίο τραυματίστηκε στην οικοδομή όπου ο κατηγορούμενος ασχολείτο με το μπογιάτισμα της, ήταν αλλοδαπός, δεν έχει προκύψει οποιοδήποτε άλλο γεγονός που να στοιχειοθετεί τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της παράνομης εργοδότησης που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Συγκεκριμένα, δεν έχει προκύψει ο λόγος που αυτός βρισκόταν στην εν λόγω οικοδομή και ουσιαστικά κατά πόσο αυτός βρισκόταν εκεί και εργαζόταν ή βρέθηκε εκεί για άλλους λόγους καθώς επίσης και πώς ακριβώς προέκυψε ο τραυματισμός του. Δεδομένου της μη ύπαρξης γεγονότων που να καταδεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος ασκούσε εργασία τη δεδομένη στιγμή δεν μπορεί να προκύψει και κατά πόσο αυτός εργοδοτείτο ή ασκούσε την εν λόγω εργασία για λογαριασμό του κατηγορουμένου. Αναφορικά με την 2η κατηγορία, είναι γεγονός ότι έχει προκύψει ως πραγματικό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος σκούπισε τα αίματα τα οποία υπήρχαν στο πάτωμα του καταστήματος. Ακόμη και να θεωρηθεί ότι τα εν λόγω αίματα θα ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντική δικαστική διαδικασία ή θα χρησίμευαν σε μια τέτοια διαδικασία, δεν μπορεί να προκύψει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος τα καθάρισε εσκεμμένως με σκοπό να αποτρέψει τη χρήση τους ως αποδεικτικό στοιχείο, απαραίτητο συστατικό στοιχείο της κατηγορίας αυτής. Παρά την απόρριψη του μέρους της κατάθεσης του κατηγορουμένου ότι η ξάδελφη του Κλεοπάτρα φώναζε γιατί το κατάστημα της είχε αίματα και ότι ενώ ήταν σοκαρισμένος τα καθάρισε, δεν παύει από το η κατηγορούσα αρχή να έχει την υποχρέωση να αποδείξει και αυτό το συστατικό στοιχείο και να καταρρίψει την εν λόγω εκδοχή που προβλήθηκε. Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο, εν όψει και των υπόλοιπων ευρημάτων του Δικαστηρίου, δεν έχει γίνει. Η Μ.Κ.2 δεν ρωτήθηκε περί τούτου και συγκεκριμένα για τις αναφορές αυτές του κατηγορουμένου σε σχέση με την αντίδραση της για τα αίματα. Το σκούπισμα του αίματος από το πάτωμα και μόνο από τον κατηγορούμενο και στην απουσία οποιονδήποτε άλλων γεγονότων, ιδιαίτερα σε σχέση με τη διάπραξη οποιουδήποτε άλλου αδικήματος από τον κατηγορούμενο, ο λόγος της πράξης του αυτής παραμένει άγνωστος ή τουλάχιστον δεν μπορεί να κριθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αυτό έγινε για τους λόγους που τάσσει το συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου. Έχοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου στον απαιτούμενο βαθμό και ως εκ τούτου αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετωπίζει. . (Υπ.) ...................................... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Παράνομη εργοδότηση- Καταστροφή αποδεικτικού στοιχείου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο