Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΑΡΙΣΤΟΣ ΜΑΡΚΙΤΣΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 6577/11, 7/1/2015

(1)του Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 02.03.11 στην Κρήτου Τέρρα της επαρχίας Πάφου εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά ύψους €350,00 σε πέτρινο τοίχο που βρίσκεται περιμετρικά του εστιατορίου με την ονομασία 'Κεφαλόβρυσο', περιουσία του Χρίστου Λάμπη από την Κρήτου Τέρρα. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες και συγκεκριμένα τον αστυφύλακα 1692 Παναγιώτη Νικολάου (ΜΚ1) και τον παραπονούμενο Χρίστο Λάμπη (ΜΚ2). Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον τoυ κατηγορουμένου και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος άσκησε το δικαίωμα της σιωπής καλώντας όμως ένα μάρτυρα υπεράσπισης και συγκεκριμένα τον Αντρέα Χαραλάμπους (ΜΥ), ο οποίος γεννήθηκε στην Κρήτου Τέρρα και διαμένει στον Κάθηκα. Επιπλέον, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης προσκομίστηκαν 4 τεκμήρια. Ο ΜΚ1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του προσκόμισε γραπτή κατάθεση, η οποία παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 1. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, στις 02.02.11 και ώρα 22:20 ενώ ήταν καθήκον στον αστυνομικό σταθμό Πόλεως Χρυσοχούς τηλεφώνησε ο παραπονούμενος καταγγέλλοντας ότι περί ώρα 22:15 της ίδιας ημέρας το όχημα με αριθμούς εγγραφής KVD668 προκάλεσε ζημιά σε πέτρινο τοίχο του εστιατορίου του. Αμέσως ο ΜΚ1 μετέβηκε στη σκηνή μαζί με τον αστυφύλακα 3468 όπου συνάντησε τον παραπονούμενο, ο οποίος του ανάφερε ότι βρισκόταν εντός του σταθμευμένου οχήματος του με σβηστά φώτα σε απόσταση 20 μέτρων περίπου από το εστιατόριο του όταν πρόσεξε ένα όχημα μάρκας Toyota, αρκετά ψηλό μονοκάμπινο, χρώματος κόκκινου με αριθμούς εγγραφής KVD668 να συγκρούεται αρχικά με το μπροστινό του μέρος στον τοίχο του εστιατορίου του παραπονούμενου και στη συνέχεια με όπισθεν σε δεύτερο σημείο του τοίχου αυτού. Από τις συγκρούσεις αυτές μετακινήθηκαν πέτρες. Ο ΜΚ1 προέβηκε σε επιτόπιες εξετάσεις όπου διαπίστωσε ότι επρόκειτο για ανεγειρόμενο πέτρινο τοίχο ύψους 40 εκατοστών περίπου στον περιβάλλοντα χώρο του υποστατικού στα σύνορα του τεμαχίου με το δημόσιο χώρο που χρησιμοποιείτο ως ανθώνας. Μέσα από περαιτέρω εξετάσεις, ο ΜΚ1 ανακάλυψε ότι το κατ' ισχυρισμό ενεχόμενο όχημα είναι εγγεγραμμένο εις το όνομα του κατηγορουμένου. Επικοινωνώντας τηλεφωνικώς με τον κατηγορούμενο και αφού τέθηκε υπόψη του η ύπαρξη ισχυρισμού για κακόβουλη ζημιά από το όχημα του χωρίς όμως να του αναφέρει τον μέρος ο ΜΚ1 του ζήτησε να συναντηθούν μαζί με το όχημα του. Ο κατηγορούμενος εισηγήθηκε συγκεκριμένο χώρο σε συγκεκριμένη ώρα αλλά όταν ο ΜΚ1 πήγε εκεί ο κατηγορούμενος απουσίαζε. Επικοινωνώντας εκ νέου τηλεφωνικώς μαζί του ο κατηγορούμενος του είπε που βρισκόταν, που ήταν το μέρος όπου κατ' ισχυρισμό συνέβηκε το επίδικο περιστατικό. Σε ερώτηση πως είχε αντιληφθεί ότι η καταγγελία αφορούσε εκείνο το μέρος ο κατηγορούμενος είπε ότι το υπολόγισε. Ο ΜΚ1 επέστρεψε στη σκηνή του συμβάντος αλλά ο κατηγορούμενος ήταν εκεί χωρίς το όχημα του. Ζητώντας του ξανά να παρουσιάσει το όχημα του για έλεγχο ο κατηγορούμενος αρνήθηκε. Την επόμενη ημέρα του κατ' ισχυρισμό επεισοδίου ο ΜΚ1 μετέβηκε εκ νέου στη σκηνή όπου έλαβε διάφορες φωτογραφίες. Ακολούθως ο ΜΚ1 έλαβε φωτογραφίες από το όχημα του κατηγορουμένου που έχει ύψος 60 εκατοστών περίπου από το δρόμο. Στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας στην κυρίως εξέταση του ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε 10 έγχρωμες φωτογραφίες από τη σκηνή και το όχημα του κατηγορουμένου ως Τεκμήρια 2

(1)μέχρι 2

(10). Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως όταν επέστρεψε τη δεύτερη φορά στον επίδικο χώρο συνάντησε τον κατηγορούμενο που ήταν μαζί με τον πατέρα του. Αναφερόμενος στις φωτογραφίες της σκηνής ο ΜΚ1 είπε ότι τις έβγαλε το επόμενο πρωί για καλύτερη αποτύπωση του μέρους και της ζημιάς. Παρόλο ότι κατά τη διάρκεια της νύχτας δεν υπήρχε αστυνομικός σκοπός, εντούτοις από τις εξετάσεις που έκανε στο χώρο τόσο το βράδυ του κατ' ισχυρισμό επεισοδίου που πήγε όσο και το επόμενο πρωί η ώρα 06:30 που εκ νέου μετέβηκε διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε παρέμβαση στον επίδικο χώρο. Ακολούθως στη βάση των εξηγήσεων και αναφορών που έτυχε από τον παραπονούμενο ο ΜΚ1 σημείωσε με 'Χ' μέσα από τις φωτογραφίες 2 και 4 του Τεκμηρίου 2 τα σημεία σύγκρουσης του επιδίκου οχήματος με τον τοίχο. Όπως ο εν λόγω μάρτυρας ακόμη είπε, πάνω από τις πέτρες παρά τα σημεία σύγκρουσης εντοπίστηκαν ίχνη αλλά δεν περιείχαν τέτοια χαρακτηριστικά ώστε να συνδεθούν πέραν πάσης αμφιβολίας με τα ελαστικά του επιδίκου οχήματος. Ερωτώμενος σε σχέση με την κατάσταση του επιδίκου οχήματος, ο ΜΚ1 απάντησε ότι το είδε και το φωτογράφησε στον αστυνομικό σταθμό Πόλεως Χρυσοχούς μετά πάροδο 20 ωρών από το κατ' ισχυρισμό επεισόδιο και ύστερα που αυτό είχε πλυθεί. Επιθεωρώντας το όχημα αυτό και στην κατάσταση που το βρήκε ο ΜΚ1 δεν εντόπισε οποιεσδήποτε ενδείξεις που να τον οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το εν λόγω αυτοκίνητο ήλθε σε επαφή με το σημείο 'Χ' των φωτογραφιών 2 και 4 του Τεκμηρίου

1. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ2 (παραπονούμενος) παρουσίασε σαν Τεκμήριο 3 τη γραπτή κατάθεση που στις 03.03.11 έδωσε στην αστυνομία. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο παραπονούμενος στις 23.02.11 προσέλαβε συνεργείο για να του κτίσουν ένα χαμηλό πέτρινο τοίχο ύψους περίπου μισό μέτρο περίπου με σκοπό να δημιουργήσει ανθώνα παράλληλα με το εστιατόριο που είχε. Δύο φορές το συνεργείο έκτισε κομμάτι του τοίχου, το οποίο όμως και τις δύο φορές βρέθηκε χαλασμένο το επόμενο πρωί. Στις 02.03.11 το συνεργείο έκτισε για τρίτη φορά μέρος του τοίχου και ο παραπονούμενος αποφάσισε να παρακολουθήσει διακριτικά το μέρος το βράδυ. Έτσι μετέβηκε στο εστιατόριο του και αφού στάθμευσε το όχημα του σε απόσταση 20 μέτρα περίπου από το σημείο ανέγερσης του τοίχου παρέμεινε εντός αυτού με σβηστά φώτα και μηχανή παρακολουθώντας την περιοχή. Περί ώρα 22:15 πρόσεξε τον κατηγορούμενο να οδηγεί το αρκετά ψηλό όχημα με αριθμούς εγγραφής KVD668, μάρκας Toyota μονοκάμπινο, χρώματος κόκκινου και αρχικά με το μπροστινό του μέρος να συγκρούεται στον τοίχο μετακινώντας μερικές πέτρες και στη συνέχεια με όπισθεν ταχύτητα να συγκρούεται σε δεύτερο σημείο του τοίχου με αποτέλεσμα να μετακινηθούν και άλλες πέτρες. Εκείνη τη στιγμή η περιοχή είχε επαρκή οδικό φωτισμό από δύο πασσάλους της ηλεκτρικής. Η δε ζημιά που προκλήθηκε ανέρχεται στα €350 περίπου. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ2 απέδωσε την ενέργεια αυτή του κατηγορουμένου σε προσωπικές αντιζηλίες που δημιουργήθηκαν εναντίον του από ομάδα προσκείμενη στον νυν κοινοτάρχη της Κρήτου Τέρρα Δέρβη Χαραλάμπους επειδή ο ίδιος είναι φίλος με τον πρώην κοινοτάρχη του χωριού αυτού Πανίκο Νικολάου. Προς ενίσχυση της πιο πάνω θέσης του ο ΜΚ2 ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι ξάδελφος με τον νυν κοινοτάρχη του χωριού ενώ ο ίδιος είναι θείος με τον κατηγορούμενο. Ακολούθως, μέσα από τις φωτογραφίες 2, 5 και 7 του Τεκμηρίου 2 αναγνώρισε τον υπό ανέγερση πέτρινο τοίχο, ανθώνα και πλακόστρωτο του εστιατορίου του καθώς και το όχημα που εμπλέκει ότι ευθύνεται για την πρόκληση της ζημιάς στην περιουσία του. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2, ανάμεσα σ' άλλα, παραδέχτηκε ότι δεν είχε εξασφαλίσει άδεια από τον Έπαρχο Πάφου για την ανέγερση του ανθώνα και του πέτρινου τοίχου αλλά προφορικά είχε λάβει άδεια από το τότε Κοινοτικό Συμβούλιο του χωριού καθώς και από τα άτομα που ήταν υπεύθυνα για τη διαχείριση και παροχή νερού στα υποστατικά του χωριού έτσι ώστε να εμποδίσει την είσοδο νερών στο εστιατόριο το χειμώνα. Παράλληλα ο εν λόγω μάρτυρας απέρριψε κατηγορηματικά τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι κατασκεύασε την υπόθεση αυτή για να πλήξει άτομα της παράταξης του νυν κοινοτάρχη προκειμένου να διασώσει την κατοχή του εστιατορίου του, λέγοντας πως το κατείχε δυνάμει συμφωνητικού εγγράφου. Ερωτώμενος για τα γεγονότα που περιβάλλουν το επίδικο περιστατικό, ο ΜΚ2 είπε ότι εκείνη τη νύχτα μετέβηκε στο χώρο μεταξύ 08:30-09:00 και παρέμεινε εκεί μέχρι η ώρα 09:30 όταν πρόσεξε να περνούν από εκεί με διαφορετικά οχήματα ο πατέρας του κατηγορουμένου, ο οποίος έστριψε και κατευθύνθηκε προς το χωριό Τέρρα, κάποιος Ανδρέας Χαραλάμπους και ένα άλλο άτομο. Ο ΜΚ2 τότε κατευθύνθηκε στην Κρήτου Τέρρα και επειδή αντιλήφθηκε ότι στο σύλλογο από όπου αναχώρησαν τα πιο πάνω 3 άτομα υπήρχαν και άλλα πρόσωπα, επέστρεψε στο χώρο του εστιατορίου του θεωρώντας ότι από τη στιγμή που μεταξύ αυτών βρίσκονταν τα πρόσωπα που υποψιαζόταν ότι ευθύνονταν για τις προηγούμενες ζημιές που εντόπισε στον τοίχο εξακολουθούσε να υπήρχε λόγος για παρακολούθηση του μέρους. Σε κάποια στιγμή είδε το όχημα του κατηγορουμένου να έρχεται από το χωριό Κρήτου Τέρρα με αναμμένα φώτα και να προκαλεί ζημιά στον τοίχο του εστιατορίου του με τον τρόπο που περίγραψε στο Τεκμήριο
2. Προς ενίσχυση της εκδοχής του ο παραπονούμενος τοποθέτησε με πράσινο χρώμα το σημείο 'Χ' στη φωτογραφία 1 του Τεκμηρίου 2 ως το σημείο που αυτός βρισκόταν, με μπλε πέννα πάνω στην ίδια φωτογραφία την πορεία του οχήματος του κατηγορουμένου μέχρι τις δύο συγκρούσεις που είχε με τον τοίχο ως σημεία 'Χ2', 'Χ3' και 'Χ4' ενώ με τα σημεία 'Χ6' και 'Χ7' στη φωτογραφία 4 του Τεκμηρίου 2 υπέδειξε τις συγκρούσεις του οχήματος του κατηγορουμένου με τον τοίχο. Ο ΜΚ2 καθόταν στη θέση του οδηγού στο όχημα της συζύγου του με σβηστά φώτα και τη μηχανή σε απόσταση 15-20 μέτρα από το εστιατόριο με αρκετό φωτισμό. Ενόσω ο κατηγορούμενος κτυπούσε τον τοίχο ο παραπονούμενος δεν αντιδρούσε. Λόγω της στροφής αλλά και με τον τρόπο που το όχημα ερχόταν ο παραπονούμενος δεν μπορεί να πει με σιγουριά αν στον τοίχο κτύπησαν και οι δύο τροχοί του οχήματος, χωρίς όμως ταυτόχρονα να μπορεί να το αποκλείσει. Είναι όμως σίγουρος ότι και τις δύο φορές με ελαφριά ταχύτητα ο ένας τροχός κτύπησε στον τοίχο και ως αποτέλεσμα αυτού κάποιες πέτρες έπεσαν έξω και άλλες μέσα. Όταν ο κατηγορούμενος τελείωσε το έργο του κατευθύνθηκε στο δρόμο του χωριού Τέρρα. Στη συνέχεια ο παραπονούμενος τηλεφώνησε στον τότε κοινοτάρχη και μετά στην αστυνομία. Ο μοναδικός μάρτυρας υπεράσπισης (ΜΥ) παρουσίασε σαν Τεκμήριο 4 τη γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία ημερομηνίας 03.03.11, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Με βάση το περιεχόμενο της εν λόγω κατάθεσης, στις 02.03.11 και ώρα 12:00 ο ΜΥ μετέβηκε στον κυνηγετικό σύλλογο 'Κορνέσιο' που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού Κρήτου Τέρρα όπου και ασχολείτο με τη συντήρηση. Παρέμεινε μόνος στο χώρο εκείνο μέχρι η ώρα 19:00 όταν εκεί έφθασαν ο κατηγορούμενος, ο αδελφός του, ο Δέρβης Χαραλάμπους και κάποιος Δημήτρης Δημητρίου. Η ώρα 23:00 έφυγαν όλοι μαζί από το σύλλογο πηγαίνοντας στην ίδια κατεύθυνση μέχρι τη διασταύρωση της Δρούσιας όπου ο ΜΥ κατευθύνθηκε προς τον Κάθηκα. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι φθάνοντας στη διασταύρωση η ώρα 23:00 μετά που έφυγαν όλοι μαζί από το σύλλογο αν υπήρχε εκεί κάποιο άλλο όχημα με το φωτισμό που υπήρχε αλλά και με την μικρή ταχύτητα που υποχρεούται ένα όχημα να κινείται, σίγουρα θα το πρόσεχε. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ, ανάμεσα σ' άλλα, αποκάλυψε κατόπιν, επιμονής του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, ότι είναι αδελφός του νυν κοινοτάρχη Δέρβη Χαραλάμπους και συνάμα πρώτος εξάδελφος της μητέρας του κατηγορουμένου. Περαιτέρω ο εν λόγω μάρτυρας επέμεινε ότι έφυγαν όλοι μαζί από τον σύλλογο η ώρα 23:00 περίπου και πορεύτηκαν μαζί μέχρι τη διασταύρωση όταν ο κατηγορούμενος κατευθύνθηκε προς τη Δρούσια ενώ ο ίδιος προς τον Κάθηκα. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής πρέπει να απορριφθεί ως αναξιόπιστη και παράλογη. Δικαιολογώντας την πιο πάνω θέση του ο κύριος Βασιλειάδης έκανε αναφορά στα εξής: (α) Σε αντιφάσεις που αυτός εντόπισε ανάμεσα στις μαρτυρίες των δύο μαρτύρων κατηγορίας. Όπως ο εν λόγω συνήγορος ισχυρίστηκε, ο παραπονούμενος (ΜΚ2) υπέδειξε διαφορετικό από τον αστυφύλακα (ΜΚ1) σημείο ως τη θέση που βρισκόταν σταθμευμένο το όχημα που χρησιμοποιήθηκε κατά την επίδικη νύχτα της παρακολούθησης. Επίσης αποδίδει ως αντίφαση το ότι ενώ ο ΜΚ1 δεν ταύτισε τα ίχνη που βρήκε με το όχημα του κατηγορουμένου ο παραπονούμενος εμφανίστηκε σίγουρος να βλέπει το επίδικο όχημα να οδηγείται τη δεδομένη επίδικη χρονική στιγμή του περιστατικού από τον κατηγορούμενο. Ακόμη ο συνήγορος υπεράσπισης ισχυρίζεται ότι παρόλο ότι ο παραπονούμενος είπε πως ο κατηγορούμενος κτύπησε τον τοίχο μία φορά με το μπροστινό μέρος και με το πίσω μέρος εντούτοις ο αστυνομικός στη δική του μαρτυρία είπε ότι ο τοίχος κτυπήθηκε δύο φορές με το πίσω μέρος του επιδίκου οχήματος. Διάσταση μαρτυρίας ο εν λόγω συνήγορος εντοπίζει και στα σημεία πρόσκρουσης του οχήματος στον τοίχο αφού σύμφωνα με ον ίδιο υποδείχτηκαν διαφορετικές θέσεις από έκαστο μάρτυρα κατηγορίας. (β) Η πορεία του οχήματος του κατηγορουμένου σε συνάρτηση με τη θέση του ακινητοποιημένου οχήματος του παραπονούμενου καθιστούσε αντιληπτή την παρουσία του τελευταίου, σε αντίθεση με την αρνητική δήλωση του για το θέμα αυτό στην μαρτυρία του. (γ) Η απουσία σημαδιών από το επίδικο όχημα που να δημιουργεί ένδειξη πρόσκρουσης του με τον τοίχο. (δ) Ο εντοπισμός πετρών σε αντίθετη φορά από αυτή που επιβάλλουν οι νόμοι της φυσικής στην περίπτωση που τις κτυπούσε όχημα πάνω σε τοίχο. Σύμφωνα με τον κύριο Βασιλειάδη η υπόθεση του παραπονούμενου είναι κατασκευασμένη και ο ίδιος είχε κίνητρο να πράξει κάτι τέτοιο προκειμένου να διασώσει την κατοχή του εστιατορίου που θα έχανε μετά την ήττα της ομάδας του στις κοινοτικές εκλογές του χωριού. Την ίδια στιγμή ο εν λόγω συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχτεί την μαρτυρία του ΜΥ ως αξιόπιστη. Στη βάση αυτών ο συνήγορος υπεράσπισης ευσεβάστως εισηγήθηκε όπως το Δικαστήριο αθωώσει τον κατηγορούμενο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, ο οποίος ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι μέσα από την προσαχθείσα μαρτυρία έχουν αποδειχτεί όλα τα συστατικά στοιχεία του υπό εκδίκαση αδικήματος και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενος θα πρέπει να κριθεί από το Δικαστήριο ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Ο κύριος Συμεού κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχτεί ως αληθή και αξιόπιστη την μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας ενώ παράλληλα να απορρίψει την μαρτυρία του ΜΥ ως μεροληπτική, όπως αυτό, κατά τη γνώμη του, διαφάνηκε μέσα από την προσπάθεια του μάρτυρα υπεράσπισης να αποκρύψει γεγονότα αλλά και να προβεί σε ψευδείς αναφορές λόγω της στενής σχέσης που διατηρεί με τον κατηγορούμενο. Είναι ακόμη η θέση του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής ότι οι όποιες διαφορές εντοπίζονται στις μαρτυρίες των μαρτύρων κατηγορίας δεν είναι ουσιώδεις με αποτέλεσμα να μην αλληλοεξουδετερώνονται. Περαιτέρω, ο κύριος Συμεού υπέδειξε ότι η μαρτυρία του παραπονούμενου, ως προς τον τρόπο και πορεία σύγκρουσης του οχήματος με τον τοίχο, η κατασκευή ανθώνα από δύο σειρές πετρών καθώς και οι αναφορές του περί χαμηλού ύψους του υπό ανέγερση τοίχου και χρήσης ψηλού οχήματος με μεγάλα ελαστικά από τον κατηγορούμενο, είναι σαφής πράγμα που κατά την άποψη του εν λόγω εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής καταρρίπτει όλες τις θέσεις της υπεράσπισης περιλαμβανομένου αυτών για αντίθεση στους νόμους φυσικής στο θέμα των πετρών του τοίχου και απουσίας σημαδιών από το επίδικο όχημα που να δείχνει πρόσκρουση στον τοίχο. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Επίσης, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας

(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Από την ενώπιον μου μαρτυρία προκύπτει ότι ο ΜΚ1 ήταν ο αστυνομικός που είχε την ευθύνη της διερεύνησης της υπόθεσης αυτής. Παρόλο ότι ο συνήγορος υπεράσπισης αμφισβήτησε το ρόλο του αστυνομικού εξεταστή στο πρόσωπο του εν λόγω μάρτυρα καθώς και ορισμένες ενέργειες στις οποίες αυτός επικαλέστηκε ότι προέβηκε υπό τη μορφή γενικών και αόριστων υποβολών κατά την αντεξέταση του, εντούτοις ουδεμία μαρτυρία προσφέρθηκε που να οδηγεί σε διαφορετικό αποτέλεσμα. Η αμφισβήτηση της ιδιότητας αλλά και ορισμένων ενεργειών του ΜΚ1 περιορίστηκε απλά και μόνο σε κοινοποίηση διαφωνιών και απλών θεωριών του συνηγόρου υπεράσπισης χωρίς να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ίχνος μαρτυρίας που να τις επιβεβαιώνει. Ως εκ τούτου, οι περί του αντιθέτου λεκτικές διατυπώσεις παρέμειναν μετέωρες και αστήριχτες με αποτέλεσμα η μαρτυρία του ΜΚ1 τόσο ως προς την ιδιότητα και το ρόλο που αυτός διαδραμάτισε μέσα από την παρούσα υπόθεση όσο και για τις διάφορες συγκεκριμένες ενέργειες στις οποίες προέβηκε για την εξέταση της υπόθεσης αυτής να διατηρηθεί άθικτη. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι στο κομμάτι της μαρτυρίας του που αφορά τα σημεία σύγκρουσης του επιδίκου οχήματος στον πέτρινο τοίχο εντοπίζεται διαφορά από την μαρτυρία του παραπονούμενου. Ειδικότερα τα σημεία που υποδείχτηκαν ως κατ' ισχυρισμό θέσεις πρόσκρουσης του επιδίκου οχήματος στον τοίχο είναι διαφορετικά. Δεδομένου των συνεχών αναφορών του εν λόγω μάρτυρα ότι αυτά που αναφέρει είναι αυτά που θυμόταν ότι ο παραπονούμενος του είχε πει και ότι έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από τότε αλλά και το ότι ο ίδιος δεν ήταν παρών όταν το επίδικο περιστατικό κατ' ισχυρισμό διαδραματίστηκε, εξηγήσεις που κρίνω ότι δικαιολογούν τη διάσταση στις μαρτυρίες, οι διαφορές αυτές δεν επηρεάζουν την αξιοπιστία του, το επίπεδο της οποίας παρέμεινε αλώβητα υψηλό μέχρι τέλους. Οι εξ' ακοής αναφορές του αυτές ασφαλώς δεν λαμβάνονται υπόψη. Έτσι και αλλιώς το πρόσωπο που γίνεται αναφορά ότι ήταν παρών στο επίδικο επεισόδιο και το άτομο που εξιστόρησε τα κατ' ισχυρισμό γεγονότα του επιδίκου περιστατικού ήταν ο παραπονούμενος, ο οποίος ήλθε και κατάθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας στο Δικαστήριο, η μαρτυρία του οποίου αξιολογείται πιο κάτω. Κάτω από αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη, η οποία και περιστρέφεται γύρω από τις αναντίλεκτες ενέργειες που αυτός προέβηκε προσωπικά στα πλαίσια διερεύνησης αυτής της υπόθεσης περιλαμβανομένου της γραπτής κατάθεσης του που είναι το Τεκμήριο 1. Ακόμη μέρος της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα στο Δικαστήριο, την οποία και αποδέχομαι κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης, αποτελούν οι 10 έγχρωμες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 2

(1)μέχρι 2

(10), η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε όπως δεν αμφισβητήθηκε η ορθότητα των εικόνων που αντικατοπτρίζουν. Παρόλο ότι οι φωτογραφίες του επιδίκου χώρου λήφθηκαν την επόμενη ημέρα το πρωί εντούτοις, δεδομένης της αναντίλεκτης θέσης του ΜΚ1 ότι από τις εξετάσεις που έκανε στο χώρο προτού τον εγκαταλείψει το βράδυ που πήγε αλλά και η ώρα 06:30 το επόμενο πρωί που εκ νέου μετέβηκε διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε παρέμβαση στον επίδικο χώρο αλλά και με γνώμονα ότι δεν υπήρξε οποιοσδήποτε ισχυρισμός για παρέμβαση στη σκηνή μέχρι που ο ΜΚ1 μεταβεί αρχικά στον επίδικο χώρο καθώς και μέχρι να επιστρέψει σ' αυτόν για τη μετέπειτα συνάντηση του με τον κατηγορούμενο, το γεγονός αυτό δεν επηρεάζει τη γνησιότητα λήψης τους αλλά και την ορθότητα των στοιχείων που απεικονίζουν και απεικόνιζαν κατά τη χρονική στιγμή του επιδίκου περιστατικού. Όσον αφορά τη λήψη φωτογραφιών από το επίδικο όχημα 20 ώρες μετά το επίδικο επεισόδιο, γεγονός που οφείλεται στην άρνηση του κατηγορουμένου να ανταποκριθεί αμέσως σε σχετικό αίτημα του ΜΚ1, αυτό που λαμβάνεται υπόψη είναι οι παρατηρήσεις που μπορούν να αντληθούν από αυτές και σχετίζονται βέβαια με το εν λόγω όχημα, οι οποίες όμως δεν θα μπορούσαν να επηρεαστούν από τη πάροδο του προαναφερόμενου χρονικού διαστήματος και θα μπορούσαν έτσι να ήταν διαφορετικές αν το όχημα περιερχόταν αμέσως στην κατοχή της αστυνομίας για επιθεώρηση. Ειδικότερα από την μαρτυρία του ΜΚ1 δέχομαι ότι στην εν λόγω υπόθεση ο εν λόγω μάρτυρας έφερε την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή και στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης αυτής προέβηκε, στις πιο κάτω ενέργειες: (α) Στις 02.03.11 και ώρα 22:20 ενώ ο ΜΚ1 βρισκόταν σε υπηρεσία στον αστυνομικό σταθμό Πόλεως Χρυσοχούς δέχτηκε τηλεφώνημα από τον παραπονούμενο (ΜΚ2), ο οποίος του κατάγγειλε ότι περί ώρα 22:15 της ίδιας νύχτας το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KVD668 προκάλεσε ζημιά σε πέτρινο τοίχο του εστιατορίου του. (β) Η ώρα 22:35 της ίδιας νύχτας ο ΜΚ1 μετέβηκε μαζί με τον αστυφύλακα 3468 Νεόφυτο Χατζηχριστοδούλου στη σκηνή του επιδίκου περιστατικού όπου βρήκαν εκεί τον παραπονούμενο, ο οποίος τους εξήγησε τι είχε συμβεί και τους υπέδειξε τα σημεία πρόσκρουσης του πιο πάνω οχήματος με τον τοίχο. (γ) Από επιτόπιες εξετάσεις ο ΜΚ1 διαπίστωσε ότι επρόκειτο για υπό ανέγερση πέτρινο τοίχο ύψους 40 εκατοστών περίπου για να χρησιμοποιηθεί ως ανθώνας και κατασκευαζόταν στα σύνορα του τεμαχίου με το δημόσιο δρόμο. Στα δε σημεία που κτυπήθηκε ο τοίχος υπήρχαν στο έδαφος ίχνη από ελαστικά οχήματος χωρίς όμως να είχαν τέτοια χαρακτηριστικά ώστε να συνδεθούν με τα ελαστικά του επιδίκου οχήματος. (δ) Μέσα από γρήγορη και στιγμιαία έρευνα στο ηλεκτρονικό αρχείο της αστυνομίας ο ΜΚ1 διαπίστωσε ότι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής KVD668 ήταν ο κατηγορούμενος. (ε) Αμέσως ο ΜΚ1 τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο και αφού του ανάφερε για την ύπαρξη εναντίον του καταγγελίας περί πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς σε τοίχο χωρίς όμως να του αναφέρει το μέρος ζήτησε να συναντηθούν για να ελέγξει και το όχημα του. Τότε ο κατηγορούμενος πρότεινε να συναντηθούν σε 10 λεπτά στο χώρο που έχει τα μηχανήματα του και συγκεκριμένα στον κύριο δρόμο Πόλεως Χρυσοχούς, κοντά στην πάροδο που οδηγεί στο χωριό Κρήτου Τέρρα. (στ) Αφήνοντας τον παραπονούμενο στην σκηνή του επεισοδίου, ο ΜΚ1 μετέβηκε στο χώρο της προγραμματισμένης συνάντησης περί ώρα 22:40 αλλά ο κατηγορούμενος δεν ήταν εκεί. Περί ώρα 22:55 ο ΜΚ1 τηλεφώνησε εκ νέου στον κατηγορούμενο και διαπίστωσε ότι αυτός βρισκόταν ήδη στο χώρο του επιδίκου περιστατικού. Όταν τον ρώτησε πως είχε αντιληφθεί ότι η καταγγελία αφορούσε εκείνο το μέρος και μετέβηκε εκεί ο κατηγορούμενος είπε ότι το υπολόγισε. (ζ) Περί ώρα 23:00 ο ΜΚ1 συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο στο χώρο του επιδίκου επεισοδίου. Στο μέρος βρισκόταν και ο πατέρας του κατηγορουμένου αλλά όχι το όχημα με αριθμούς εγγραφής KVD

1. Παρά την απαίτηση του ΜΚ1 να το επιθεωρήσει, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να το παρουσιάσει. (ι) Τελικά το επίδικο όχημα παρουσιάστηκε στον αστυνομικό σταθμό Πόλεως Χρυσοχούς μετά πάροδο 20 ωρών πλυμένο, καθαρό και χωρίς να εμφανίζει οποιοδήποτε σημάδι που να το συνδέει με το επίδικο περιστατικό. Επρόκειτο για όχημα ύψος 60 εκατοστών περίπου από το δρόμο. Ασφαλώς το γεγονός ότι το όχημα αυτό δεν είχε κατά το χρόνο της επιθεώρησης του από μέλη της αστυνομίας οποιοδήποτε σημάδι που να το συνδέει με επαφή με τον επίδικο τοίχο δεν έχει οποιαδήποτε βαρύτητα και κατ' επέκταση σημασία και συνεπώς δεν λαμβάνεται υπόψη δεδομένου του καταλυτικού χρονικού διαστήματος των 20 ωρών περίπου που διέρρευσε, εντός του οποίου η δυνατότητα παρέμβασης στην κατάσταση του οχήματος υπό την μορφή διόρθωσης και/ή εξαφάνισης σχετικών στοιχείων είναι πιθανή και συνάμα δυνατή. (κ) Ο ΜΚ1 φωτογράφισε τον επίδικο χώρο περί ώρα 06:30 της 03.03.11 καθώς επίσης το όχημα με αριθμούς εγγραφής KVD668 περί ώρα 17:40 της ίδιας ημέρας. Ο παραπονούμενος (ΜΚ2) έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Με σεβασμό στην αλήθεια ήλθε στο Δικαστήριο και περίγραψε τα γεγονότα εκείνα που διαδραματίστηκαν εντός της σφαίρας της προσωπικής αντίληψης του. Με λεπτομέρεια και παραστατικότητα περίγραψε το επίμαχο περιστατικό σε τέτοιο βαθμό και έκταση που μόνο ένας που ήταν παρών μπορούσε να το πράξει. Η δε μαρτυρία του παραπονούμενου συνάδει με τη χρονική πτυχή των γεγονότων που παρουσιάστηκαν ενώ παράλληλα, ειδικότερα σε σχέση με την παρουσία του κατηγορουμένου στο χώρο του επιδίκου περιστατικού, ενισχύεται σε κάποιο βαθμό από την μαρτυρία του ΜΚ
2. Στοιχεία της αποδεκτής μαρτυρίας του ΜΚ2 όπως η μετάβαση του κατηγορουμένου στο χώρο του περιστατικού όταν ο ΜΚ1 ζήτησε συνάντηση μαζί του χωρίς να του πει από πού προερχόταν η καταγγελία ή τον χώρο του επιδίκου περιστατικού, η απάντηση του κατηγορουμένου στο ερώτημα του ΜΚ2 ότι υπολόγισε σε τι προηγουμένως αναφερόταν ο αστυνομικός εξεταστής καθώς και η άρνηση του κατηγορουμένου να παραδώσει αμέσως το επίδικο όχημα του στην αστυνομία για επιθεώρηση του παρά μόνο αυτό κατέστη δυνατό μετά από 20 ολόκληρες ώρες περίπου, απλά επιβεβαιώνουν την εκδοχή του παραπονούμενου για εμπλοκή του κατηγορουμένου στην υπόθεση αυτή. Ενίσχυση στην εκδοχή του παραπονούμενου αποτελεί η μη αμφισβήτηση του γεγονότος ότι το όχημα με αριθμούς εγγραφής KVD668, το οποίο ο ΜΚ2 αναγνωρίζει ως το όχημα που οδηγείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο του περιστατικού από τον κατηγορούμενο, είναι εγγεγραμμένο στο όνομα του κατηγορουμένου. Επιπλέον ενίσχυση στην εκδοχή του παραπονούμενου είναι το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο του περιστατικού ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής KVD
3. Ένα ακόμη θετικό χαρακτηριστικό που καταγράφεται για τον μάρτυρα αυτό είναι το ότι απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν με αμεσότητα, σαφήνεια και αυθορμητισμό χωρίς προσχεδιασμό και δίχως τάση υπερβολής. Η όλη στάση του από το εδώλιο του μάρτυρα φανερώνουν ένα άτομο σίγουρο και ειλικρινή. Τα αλλότρια κίνητρα περί κατασκευασμένης εκδοχής που του αποδόθηκαν από το συνήγορο υπεράσπισης για να πλήξει άτομα της παράταξης του νυν κοινοτάρχη Δέρβη Χαραλάμπους με τα οποία δεν φαίνεται να διατηρούσε φιλικές σχέσεις προκειμένου να διασώσει την κατοχή του εστιατορίου του και κατ' επέκταση το εισόδημα του, εκτός από το ότι έτυχαν κατάλληλης και δικαιολογημένης απάντησης από τον παραπονούμενο που αποδεικνύουν ότι είναι αβάσιμα στη βάση της κατακυρωμένης προσφοράς και κατοχής του υποστατικού δυνάμει σε ισχύ σχετικού συμφωνητικού εγγράφου, παρέμειναν απλές θεωρίες του κατηγορουμένου στη σφαίρα της φαντασίας του χωρίς να συνοδεύεται από το απαραίτητο πραγματικό υποστηρικτικό υπόβαθρο που τουλάχιστο θα τα καθιστούσε ένα υπαρκτό ενδεχόμενο. Η παράλειψη προσκόμισης από μέρους της υπεράσπισης μαρτυρίας σχετικής με τον ισχυρισμό περί αλλότριων κινήτρων τον οδηγεί σε απόρριψη χωρίς δεύτερη σκέψη. Απλή θεωρία χωρίς να συνοδεύεται από την προσκόμιση αναγκαίας σχετικής μαρτυρίας είναι και η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης που επικαλέστηκε αρχές φυσικής προκειμένου να πείσει ότι αν το όχημα συγκρουόταν με τον τοίχο οι πέτρες θα έπεφταν σε διαφορετικά σημεία από αυτά που φαίνονται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
4. Η ανυπαρξία τέτοιας σχετικής μαρτυρίας από την υπεράσπιση οδηγεί σε αποτυχία την προσπάθεια της να πλήξει την υπόθεση του παραπονούμενου. Η θετικότητα, σιγουριά και η σαφήνεια της ποιότητας της μαρτυρίας του παραπονούμενου φαίνεται μέσα από την περιγραφή της. Με πάσα λεπτομέρεια ο ΜΚ2 περιγράφει κάθε του κίνηση αλλά και κάθε ενέργεια του κατηγορουμένου από τη στιγμή που προσέγγισε το χώρο του επιδίκου περιστατικού. Χωρίς περιστροφές αναλύει και εξηγεί την πορεία συγκρούσεων του οχήματος του κατηγορουμένου με τον τοίχο στο βαθμό και την έκταση που την αντιλήφθηκε δίχως να υπερβάλλει ή να προθέτει γεγονότα ή προβαίνει σε εικασίες, την οποία πορεία υπέδειξε και συνάμα σημείωσε στις σχετικές φωτογραφίες του Τεκμηρίου
5. Επίσης, δίχως ενδοιασμό επισημαίνει και σημειώνει στις σχετικές φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 τα σημεία σύγκρουσης. Παρόλο ότι ευθέως δεν τέθηκε θέμα αδυναμίας αναγνώρισης του κατηγορουμένου από τον παραπονούμενο, εντούτοις οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτή έγινε αποκλείουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Συγκεκριμένα, την ώρα της αναγνώρισης, ο παραπονούμενος βρισκόταν σε απόσταση 15-20 μέτρων από το όχημα που προσέγγισε τον τοίχο του εστιατορίου του. Στην περιοχή και κυρίως στο χώρο των σημείων σύγκρουσης υπήρχε κατά τον ουσιώδη χρόνο του επιδίκου περιστατικού επαρκής οδικός φωτισμός προερχόμενος από λάμπες δύο ηλεκτρικών πασσάλων. Η δε ορατότητα από το σημείο παρακολούθησης που ο παραπονούμενος βρισκόταν μέχρι το ενεχόμενο όχημα καθ' όλη την πορεία του αφότου προσέγγισε τον επίδικο χώρο φθάνοντας στη διασταύρωση ερχόμενος από το κέντρο του χωριού, ήταν καθαρή και απρόσκοπτη χωρίς έτσι να υπάρχουν οποιαδήποτε φυσικά και/ή τεχνητά εμπόδια. Είναι γι' αυτό που ο παραπονούμενος περίγραψε με λεπτομέρεια τον τύπο, είδος, μάρκα, χρώμα και αριθμούς εγγραφής του ενεχόμενου οχήματος καθώς επίσης αναγνώρισε αμέσως από τα φυσικά χαρακτηριστικά που είδε τον κατηγορούμενο ως τον οδηγό του εμπλεκόμενου οχήματος. Η θέση του κατηγορουμένου ότι η εκδοχή του ΜΚ2 πως δεν έγινε αντιληπτός είναι παράλογη στερείται σοβαρότητας και ερείσματος δεδομένης της άρνησης του ότι περί 22:15 που ο παραπονούμενος είπε ότι τον είδε να οδηγά το όχημα του στον τοίχο του εστιατορίου του, βρισκόταν στον χώρο του επιδίκου περιστατικού. Αξιοσημείωτο είναι ακόμη το γεγονός ότι παρά την έντονη και πιεστική αντεξέταση που έτυχε ο παραπονούμενος μέσα από την μαρτυρία του δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις που θα κλόνιζαν την αξιοπιστία του ως μάρτυρα. Βέβαια δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι μέσα από την δια ζώσης μαρτυρία του παραπονούμενου εντοπίστηκε μία διαφορά με το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του (Τεκμήριο 3), η οποία όμως δεν ήταν ουσιώδης έτσι ώστε να κλόνιζε την αξιοπιστία του ως μάρτυρα. Συγκεκριμένα ενώ στο Τεκμήριο 3 ο παραπονούμενος αναφέρει ότι προέβηκε σε παρακολούθηση του επιδίκου χώρου κατά την ημερομηνία του περιστατικού βρισκόμενος στο όχημα του με σβηστά φώτα και μηχανή, στην κατάθεση του στο Δικαστήριο δήλωσε πως το όχημα που χρησιμοποίησε ήταν αυτό της συζύγου του. Όπως φαίνεται πρόκειται για επουσιώδης διάσταση που δεν σχετίζεται με την ουσία της υπόθεσης. Πέραν όμως αυτού, εξετάζοντας τη διαφοροποίηση αυτή υπό το πρίσμα της συνολικής μαρτυρίας του παραπονούμενου σε καμία περίπτωση αυτή από μόνη της είναι ικανή στο να χαρακτηρίσει το μάρτυρα αυτό αναξιόπιστο. Παρόλα αυτά από την μαρτυρία του παραπονούμενου δεν αποδέχομαι το ύψος της ζημιάς των €350,00 που υποστηρίζει ότι υπέστηκε επειδή κανένα αποδεικτικό στοιχείο τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να το δικαιολογεί. Στην βάση των πιο πάνω, το Δικαστήριο αποδέχεται στην ολότητα της την μαρτυρία του παραπονούμενου περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 3 που αποτελεί μέρος της, ως τέτοια που εκφράζει την αληθινή όψη των γεγονότων. Εξαίρεση βέβαια αποτελεί το μέρος της μαρτυρίας που αναφέρεται στο ύψος της ζημιάς στον τοίχο. Αντίθετα ο ΜΥ δεν έκανε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Είναι προφανές ότι ήλθε στο Δικαστήριο όχι για να καταθέσει την αλήθεια στο Δικαστήριο αλλά με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση του κατηγορουμένου, με τον οποίο είναι στενός συγγενής ως πρώτος εξάδελφος της μητέρας του και ταυτόχρονα ομοχώριος. Το γεγονός της στενής συγγένειας απέκρυψε έντεχνα κατά την κυρίως εξέταση του ενώ προσπάθησε να πράξει το ίδιο κατά την αντεξέταση του. Ωστόσο παρόλο ότι αρχικά αρνήθηκε συγγένεια με τον κατηγορούμενο, μέσα από επίμονες ερωτήσεις του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής περί τούτου υποχρεώθηκε να το παραδεχτεί αποδίδοντας την αρχική άρνηση του σε δήθεν λανθασμένη αντίληψη για το πρόσωπο που ερωτήθηκε. Επί της ουσίας της η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα καταρρίπτεται στην ολότητα της από την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ1 με αποτέλεσμα να εγείρεται σοβαρό θέμα αξιοπιστίας της καθιστώντας την έτσι μη πειστική απέναντι στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα, ο ισχυρισμός του ΜΥ ότι ο κατηγορούμενος παρέμεινε στο σύλλογο του μέχρι η ώρα 23:00 περίπου όταν αναχώρησε και κατευθύνθηκε στην Δρούσεια καταρρίπτεται πλήρως από την μαρτυρία του αστυνομικού εξεταστή, ο οποίος στις 23:00 συνάντησε τον κατηγορούμενο μαζί με τον πατέρα του στο χώρο όπου κατ' ισχυρισμό διαδραματίστηκε το επίδικο περιστατικό, οι οποίοι βρίσκονταν εκεί ήδη από προηγουμένως όταν ο ΜΚ1 τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο. Με βάση τα πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν δείχνει καμία εμπιστοσύνη στα λεγόμενα του μάρτυρα υπεράσπισης για να βασιστεί και να καταλήξει σε οποιαδήποτε ευρήματα. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται ως αληθή και αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΥ περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 4 που αποτελεί μέρος αυτής. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, καθώς και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτής, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Στις 23.02.11 ο παραπονούμενος προσέλαβε συνεργείο για να του κτίσουν ένα χαμηλό πέτρινο τοίχο ύψους περίπου μισό μέτρο περίπου με σκοπό να δημιουργήσει ανθώνα παράλληλα με το εστιατόριο που είχε. Δύο φορές το συνεργείο έκτισε κομμάτι του τοίχου, το οποίο όμως και τις δύο φορές βρέθηκε χαλασμένο το επόμενο πρωί. Στις 02.03.11 το συνεργείο έκτισε για τρίτη φορά μέρος του τοίχου και ο παραπονούμενος αποφάσισε να παρακολουθήσει διακριτικά το μέρος το βράδυ. Έτσι μετέβηκε στο εστιατόριο του με το όχημα ης συζύγου του και αφού το στάθμευσε σε απόσταση 15-20 μέτρα περίπου από το σημείο ανέγερσης του τοίχου παρέμεινε εντός αυτού με σβηστά φώτα και μηχανή παρακολουθώντας την περιοχή. Στην περιοχή και κυρίως στο χώρο του υπό ανέγερση τοίχου υπήρχε εκείνη τη νύχτα επαρκής οδικός φωτισμός προερχόμενος από λάμπες δύο ηλεκτρικών πασσάλων. Η δε ορατότητα από το σημείο παρακολούθησης ήταν καθαρή και απρόσκοπτη χωρίς έτσι να υπάρχουν οποιαδήποτε φυσικά και/ή τεχνητά εμπόδια. Περί ώρα 22:15 ο παραπονούμενος πρόσεξε τον κατηγορούμενο, ο οποίος προσέγγισε τη διασταύρωση που το εστιατόριο του παραπονούμενου βρίσκεται ερχόμενος από το κέντρο του χωριού Κρήτου Τέρρα, να οδηγεί με χαμηλή ταχύτητα το αρκετά ψηλό όχημα με αριθμούς εγγραφής KVD668, μάρκας Toyota μονοκάμπινο, χρώματος κόκκινου και αρχικά με το μπροστινό του μέρος να συγκρούεται στον τοίχο μετακινώντας μερικές πέτρες και στη συνέχεια με όπισθεν ταχύτητα να συγκρούεται σε δεύτερο σημείο του τοίχου με αποτέλεσμα να μετακινηθούν και άλλες πέτρες. Σε αμφότερες τις συγκρούσεις χρησιμοποιήθηκαν τροχοί του ψηλού από το έδαφος οχήματος. Τα δύο σημεία σύγκρουσης καταγράφηκαν με τα σημεία 'Χ6' και 'Χ7' στη φωτογραφία 4 του Τεκμηρίου
6. Επίσης η θέση παρακολούθησης από τον παραπονούμενο σημειώθηκε με το σημείο 'Χ' στη φωτογραφία 1 του Τεκμηρίου
7. Ακολούθως ο κατηγορούμενος κατευθύνθηκε προς το χωριό Τέρρα. Ακολούθως την ίδια ημέρα και ώρα 22:20 ο παραπονούμενος (ΜΚ2) τηλεφώνησε στον αστυνομικό σταθμό Πόλεως Χρυσοχούς και συνομίλησε με τον ΜΚ1που εκείνη τη στιγμή βρισκόταν σε υπηρεσία όπου του κατάγγειλε το τι προηγουμένως συνέβηκε από τον κατηγορούμενο. Η ώρα 22:35 της ίδιας νύχτας ο ΜΚ1 μετέβηκε μαζί με τον αστυφύλακα 3468 Νεόφυτο Χατζηχριστοδούλου στη σκηνή του επιδίκου περιστατικού όπου βρήκαν εκεί τον παραπονούμενο, ο οποίος τους εξήγησε τι είχε συμβεί και τους υπέδειξε τα σημεία πρόσκρουσης του πιο πάνω οχήματος με τον τοίχο. Από επιτόπιες εξετάσεις ο ΜΚ1 διαπίστωσε ότι επρόκειτο για υπό ανέγερση πέτρινο τοίχο ύψους 40 εκατοστών περίπου για να χρησιμοποιηθεί ως ανθώνας και κατασκευαζόταν στα σύνορα του τεμαχίου με το δημόσιο δρόμο. Στα δε σημεία που κτυπήθηκε ο τοίχος υπήρχαν στο έδαφος ίχνη από ελαστικά οχήματος χωρίς όμως να είχαν τέτοια χαρακτηριστικά ώστε να συνδεθούν με τα ελαστικά του επιδίκου οχήματος. Μέσα από γρήγορη και στιγμιαία έρευνα στο ηλεκτρονικό αρχείο της αστυνομίας ο ΜΚ1 διαπίστωσε ότι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής KVD668 ήταν ο κατηγορούμενος. Αμέσως ο ΜΚ1 τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο και αφού του ανάφερε για την ύπαρξη εναντίον του καταγγελίας περί πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς σε τοίχο χωρίς όμως να του αναφέρει το μέρος ζήτησε να συναντηθούν για να ελέγξει και το όχημα του. Τότε ο κατηγορούμενος πρότεινε να συναντηθούν σε 10 λεπτά στο χώρο που έχει τα μηχανήματα του και συγκεκριμένα στον κύριο δρόμο Πόλεως Χρυσοχούς, κοντά στην πάροδο που οδηγεί στο χωριό Κρήτου Τέρρα. Περί ώρα 22:40 ο ΜΚ1 μετέβηκε στο χώρο της προγραμματισμένης συνάντησης αλλά ο κατηγορούμενος δεν ήταν εκεί. Περί ώρα 22:55 της ίδιας ημέρας ο ΜΚ1 τηλεφώνησε εκ νέου στον κατηγορούμενο και διαπίστωσε ότι αυτός βρισκόταν ήδη στο χώρο του επιδίκου περιστατικού. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα περί ώρα 23:00 της ίδιας ημέρας ο ΜΚ1 συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο στο χώρο του επιδίκου επεισοδίου. Στο μέρος βρισκόταν και ο πατέρας του κατηγορουμένου αλλά όχι το όχημα με αριθμούς εγγραφής KVD
8. Παρά την απαίτηση του ΜΚ1 να το επιθεωρήσει, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να το παρουσιάσει. Τελικά το επίδικο όχημα παρουσιάστηκε στον αστυνομικό σταθμό Πόλεως Χρυσοχούς μετά πάροδο 20 ωρών πλυμένο, καθαρό και χωρίς να εμφανίζει οποιοδήποτε σημάδι που να το συνδέει με το επίδικο περιστατικό. Επρόκειτο για όχημα ύψος 60 εκατοστών περίπου από το δρόμο. Ο ΜΚ1 φωτογράφισε τον επίδικο χώρο περί ώρα 06:30 της 03.03.11 καθώς επίσης το όχημα με αριθμούς εγγραφής KVD668 περί ώρα 17:40 της ίδιας ημέρας. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Όπως έχει προαναφερθεί ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία πρόκλησης κακόβουλης βλάβης δυνάμει του άρθρου 324

(1)του Κεφ.154. Το άρθρο αυτό προνοεί τα εξής: "Όποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος, το οποίο εκτός αν προνοείται διαφορετικά είναι πλημμέλημα, αυτός αν δεν προβλέπεται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές: Νοείται ότι οι διατάξεις του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου εφαρμόζονται σε ποινική δίωξη που ασκείται δυνάμει του άρθρου αυτού, νοουμένου ότι ο κατηγορούμενος αποδείξει με τέτοιο τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι η ισχυριζόμενη άσκηση ειλικρινούς αξίωσης δικαιώματος ήταν και εύλογη υπό τις περιστάσεις." Από το περιεχόμενο του πιο πάνω άρθρου προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού είναι: (α) Ο κατηγορούμενος καταστρέφει ή προκαλεί ζημιά σε περιουσία και (β) η ενέργεια του κατηγορουμένου είναι εσκεμμένη και παράνομη. Το άρθρο 2 που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο του Κεφ.154 ορίζει ως 'περιουσία' κάθε έμψυχο ή άψυχο που μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο κυριότητας. Το ύψος της ζημιάς δεν είναι συστατικό στοιχείο του εν λόγω αδικήματος. Ούτε η ιδιοκτησία της περιουσίας που καταστρέφεται ή ζημιώνεται αποτελεί μέρος των συστατικών στοιχείων του αδικήματος της κακόβουλης βλάβης (Θωμά v. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 255). Θα πρέπει όμως να αποδειχτεί ότι η περιουσία στην οποία προκλήθηκε ζημιά δεν ανήκε στον κατηγορούμενο (Δρουσιώτης v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 189). Η έννοια του όρου 'εσκεμμένη' εξηγείται στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Archbold έκδοσης 2000 όπου στην παράγραφο 17-47 σημειώνονται πως σημαίνει το να πράττεις κάτι οικειοθελώς γνωρίζοντας ότι υπάρχει κάποιος κίνδυνος να προκληθεί ζημιά ή το να πράττεις κάτι οικειοθελώς χωρίς να σε νοιάζει αν θα επέλθει ζημιά ή όχι. Ακόμη απαιτείται απόδειξη ότι η πρόκληση έγινε χωρίς νόμιμη αιτία (Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 168). Στα πλαίσια διαπίστωσης κατά πόσο στοιχειοθετείται το αδίκημα αυτό δεν πρέπει να λησμονείται και η εξέταση του αν υπάρχει επιτυχής επίκληση της νομοθετικής υπεράσπισης που περιλαμβάνεται μέσα από τη συνδυασμένη μελέτη του άρθρου 8 και της επιφύλαξης του άρθρου 324

(1)του Κεφ.154. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση και με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος πήρε το όχημα του και δύο φορές, αρχικά με το μπροστινό του μέρος να συγκρούεται στον υπό ανέγερση τοίχο μετακινώντας μερικές πέτρες και στη συνέχεια με όπισθεν ταχύτητα να συγκρούεται σε δεύτερο σημείο του ιδίου τοίχου με αποτέλεσμα να μετακινηθούν και άλλες πέτρες, οι οποίες όλες μαζί αποτελούσαν κομμάτι του μερικώς φρεσκοκατασκευασμένου τοίχου. Σαφώς η ενέργεια αυτή του κατηγορουμένου οδήγησε στην πρόκληση ζημιάς στον εν λόγω πέτρινο τοίχο καθότι έχει πλέον αλλοιωθεί η μορφή και το σχήμα του ενώ ο παραπονούμενος θα υποχρεωθεί να καταβάλει τίμημα προκειμένου να επαναφέρει τον τοίχο στην κατάσταση που ήταν πριν από την πράξη του κατηγορουμένου. Ο πέτρινος τοίχος αποτελεί μέρος του εστιατορίου που κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορητηρίου τελούσε υπό νόμιμη κατοχή του παραπονούμενου. Με γνώμονα ότι ο πέτρινος τοίχος εμπίπτει στο πεδίο έννοιας του νομικού ορισμού 'περιουσία', όπως αυτό παρέχεται μέσα από το ερμηνευτικό πλαίσιο του Κεφ.154 (άρθρο 2), το πρώτο συστατικό στοιχείο του υπό εκδίκαση αδικήματος έχει τεκμηριωθεί στον απαιτούμενο βαθμό. Τα δε περιστατικά και τα γεγονότα που περιβάλλουν την πράξη του κατηγορουμένου φανερώνουν μια ενσυνείδητη και παράνομη συμπεριφορά με σκοπό να προκληθεί ζημιά στην περιουσία του παραπονούμενου. Δεν αποκλείεται ο λόγος πίσω από την παράνομη αυτή πράξη του κατηγορουμένου να είναι οι μεταξύ τους διαφαινόμενες κακές σχέσεις συνεπεία της έντασης και του ανταγωνιστικού κλίματος που δημιουργήθηκαν από την ένταξη τους σε ξεχωριστές ομάδες ατόμων που τότε υποστήριζαν διαφορετικό άτομο για την ανάδειξη προέδρου κοινοτικού συμβουλίου του χωριού Κρήτου Τέρρα. Εν πάση περιπτώσει η ενέργεια του κατηγορουμένου, εν γνώσει του ότι ο πέτρινος τοίχος δεν του ανήκει, να οδηγήσει το όχημα του δύο φορές στο εν λόγω υπό ανέγερση τοίχο-ανθώνα και όταν είδε ότι κατεδαφίστηκαν πέτρες να εγκαταλείψει το μέρος, φανερώνει εσκεμμένη και ταυτόχρονα παράνομη πράξη από τον ίδιο. Το ότι ο παραπονούμενος προχώρησε στην κατασκευή του τοίχου χωρίς να εξασφαλίσει σχετική άδεια από τον Έπαρχο Πάφου σε καμία περίπτωση νομιμοποιεί την αξιόποινη πράξη του κατηγορουμένου και ούτε του δίδει οποιοδήποτε δικαίωμα για να ενεργήσει με τον τρόπο που έπραξε. Κατά συνέπεια έχει στοιχειοθετηθεί στον απαιτούμενο βαθμό και το δεύτερο συστατικό στοιχείο του υπό εκδίκαση αδικήματος. Παράλληλα, τα ευρήματα και συμπεράσματα στα οποία το Δικαστήριο κατέληξε δεν δικαιολογούν επιτυχή επίκληση των διατάξεων της νομοθετικής υπεράσπισης που περιέχεται μέσα από τη συνδυασμένη μελέτη του άρθρου 8 και της επιφύλαξης του άρθρου 324

(1)του Κεφ.154 καθότι η ενέργεια του κατηγορουμένου καθώς και η ώρα που επιλέγηκε χαρακτηρίζεται από σκοπιμότητα για πρόκληση ζημιάς στην περιουσία του παραπονούμενου χωρίς την ύπαρξη οποιασδήποτε ειλικρινής αξίωσης δικαιώματος επ' αυτής. Υπό το φως των πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία του κατηγορητηρίου. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final Judgment Αναφορά: Ποινικό/Πρόκληση κακόβουλης βλάβης/Άρθρο 324

(1)Κεφ.154/Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο