← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Ρεβέκκας Πέτρου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2107/14, 27/2/2015

Δημοκρατία ν. Ρεβέκκας Πέτρου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2107/14, 27/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2015:4 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2107/14 Δημοκρατία ν.

  1. Ρεβέκκας Πέτρου
  2. Ελευθερίας Διάκου Μιχαήλ Κατηγορουμένων ----------------- Ημερομηνία: 27 Φεβρουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Σ. Συμεού Για Κατηγορούμενη 1 : κ. Δ. Δανιήλ Κατηγορούμενη 1 παρούσα --------------- Π Ο Ι Ν Η Η κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη μετά από ακροαματική διαδικασία σε 90 κατηγορίες. Τριάντα κατηγορίες στοιχειοθετούν το αδίκημα της κλοπής υπό υπαλλήλου κατά παράβαση του άρθρου 268 του Ποινικού Κώδικα. Άλλες τόσες αφορούν το αδίκημα της ψευδούς καταχώρησης λογαριασμών με σκοπό την καταδολίευση κατά παράβαση του άρθρου 313 (β) και (γ) του Ποινικού Κώδικα. Ενώ ισάριθμες άλλες το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Ν. 188

(1)/
  1. Τα γεγονότα και οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, εκτίθενται στην απόφαση μας που δόθηκε στις 25.2.
  2. Τα συνοψίζουμε για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Παραπονούμενη είναι η εταιρεία F & S We Buy Any Gold Ltd, η οποία ασχολείται με την αγορά και πώληση χρυσού και συνάμα λειτουργεί ως ενεχυροδανειστήριο. Το κεντρικό κατάστημα βρίσκεται στην Πάφο, ενώ λειτουργούν άλλα έντεκα παγκυπρίως. Η κατηγορούμενη εργοδοτήθηκε στο λογιστήριο της παραπονούμενης εταιρείας το
  3. Τα καθήκοντα της ήσαν αυξημένα με πολλές απαιτήσεις όπως περιγράφουμε και στην απόφαση μας. Μεταξύ άλλων να παρακολουθεί της ημερήσιες αναφορές των καταστημάτων της εταιρείας που ετοίμαζε και την απέστελνε η κάθε υπεύθυνη του καταστήματος. Να ενημερώνει και να ετοιμάζει καταστάσεις της τράπεζας, καταστάσεις των λογαριασμών των καταστημάτων, να ενημερώνει τους διευθυντές κλπ. Ένας εκ των διευθυντών και μετόχων της εταιρείας είναι ο Θεοφάνης Πέτρου, αδελφός της κατηγορουμένης. Από τους πρώτους μήνες της εργοδότησης της, εμφανίστηκαν κάποια λογιστικά λάθη τα οποία εδιορθώνοντο. Όταν διαπιστώθηκε κάποιο έλλειμμα στο λογαριασμό της εταιρείας Ιωάννου και Ιωάννου, η οποία αγόραζε χρυσό από την παραπονούμενη, αυτό αρχικά θεωρήθηκε λάθος διότι η εν λόγω εταιρεία εξοφλούσε αμέσως την αξία του χρυσού. Εις βάθος έρευνα αποκάλυψε πως η εταιρεία αυτή ουδέν όφειλε. Ο περαιτέρω έλεγχος που διενεργήθηκε από ελεγκτικό οίκο κατέδειξε πως αρκετές επιταγές με δικαιούχο μεταξύ άλλων προσώπων την κατηγορουμένη, ενώ εξαργυρώθηκαν από την ίδια, δεν υπήρξε καταχώρηση τους στα λογιστικά βιβλία της εταιρείας. Η υπόθεση που ετέθη ενώπιον του Κακουργιοδικείου αφορούσε τέτοιες επιταγές. Στα πλαίσια λειτουργίας της, η εταιρεία απέστελλε πάντοτε ως απόθεμα στα ταμεία των καταστημάτων δύο επιταγές των €3.000.- εκάστη. Με την εξαργύρωση της μίας, αποστελλόταν αμέσως άλλη. Η κατηγορούμενη, σε ορισμένες περιπτώσεις, απέστελλε και τρίτη επιταγή σε καταστήματα σε άλλες πόλεις και ζητούσε από τις υπεύθυνες των καταστημάτων, να τις εξαργυρώσουν και της αποστείλουν πίσω τα χρήματα. Πράγμα το οποίο και έπραξαν. Σε αρκετές περιπτώσεις εξαργύρωσε επιταγή, την οποίαν ήταν δικαιούχος ή κατέστη δικαιούχος εξ οπισθογραφήσεως. Η πράξη της εξαργύρωσης δεν καταχωρήθηκε στα λογιστικά της εταιρείας, ούτε τα χρήματα διοχετεύθηκαν σε αυτή. Μετά την αποκάλυψη των γεγονότων τούτων η κατηγορούμενη απολύθηκε από την εργασία της στις 14.7.
  4. Το συνολικά κλοπέν ποσό (με βάση την απόφαση μας) ανέρχεται σε αυτό των €89.
  5. Με αίτημα του συνηγόρου της κατηγορουμένης, συναινούντος του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, λήφθηκε υπ' όψη η υπ' αριθμό 6509/13 υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, την οποία η κατηγορουμένη έχει παραδεχθεί. Η δυνατότητα αυτή παρέχεται από τις πρόνοιες των άρθρων 80(Α)
(1)και 81 του Κεφ. 155 και σκοπεί στην καθιέρωση πρόνοιας η οποία επιτρέπει την συμπερίληψη για σκοπούς ποινής όλων των προηγούμενων πταισμάτων του κατηγορουμένου δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για ένα νέο ξεκίνημα μετά την εκπνοή της ποινής η οποία του επιβάλλεται (Ποινική Δικονομία Γ. Μ. Πικής Αναθεωρημένη Έκδοση 2013). Η ανωτέρω υπόθεση αφορά το αδίκημα της πλαστογραφίας δικαστικού εγγράφου το οποίο διαπράχθηκε τον Ιούλιο του 2011 και συγκεκριμένα διάταγμα γονικής μέριμνας του Οικογενειακού Δικαστηρίου Πάφου με αριθμό 4/
  1. Σύμφωνα με τα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης τα οποία έγιναν αποδεκτά από το συνήγορο της κατηγορουμένης η τελευταία με απώτερο σκοπό τη δυνατότητα πώλησης κατοικίας η οποία ανήκε στα παιδιά της, εκ των οποίων το ένα ήταν ανήλικο, πλαστογράφησε διάταγμα Οικογενειακού Δικαστηρίου. Όπως η ίδια παραδέχθηκε και εξήγησε, με τη χρήση του ηλεκτρονικού της υπολογιστή κατάρτισε πλαστό διάταγμα Οικογενειακού Δικαστηρίου στο οποίο εμφανιζόταν ως η μόνη που είχε τη γονεϊκή μέριμνα (ενώ στην πραγματικότητα τη γονεϊκή μέριμνα είχε η ίδια με το σύζυγο της Κώστα Φιλίππου) και στη συνέχεια μετέβηκε στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου όπου τοποθέτησε την ανάγλυφη σφραγίδα. Ακολούθως, υπέγραψε αγοραπωλητήριο έγγραφο με το Στέφανο Αντωνίου στον οποίο πώλησε το ακίνητο έναντι του ποσού των €100.
  2. Το έγγραφο αυτό κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Πάφου και μετά από έρευνα που προέβη στο Κτηματολόγιο, ο πρώην σύζυγος της Κώστας Φιλίππου σχετικά με την κατοικία που ανήκε στα παιδιά τους, διαπιστώθηκε το πρόβλημα αυτό. Η κατηγορουμένη παραδέχθηκε την εν λόγω υπόθεση όπως ανέφερε ο συνήγορος της, αμέσως τόσο στην αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου. Διέπραξε το συγκεκριμένο αδίκημα λόγω οικονομικών δυσκολιών και κάτω από έντονη ψυχολογική πίεση στην οποία βρισκόταν την περίοδο εκείνη. Παρουσίασε στο Δικαστήριο σχετικές βεβαιώσεις ημερομηνιών 14.8.2014 και 10.12.
  3. Σημείωσε επίσης, πως δεδομένου ότι το αγοραπωλητήριο έγγραφο ακυρώθηκε, κανένα πρόσωπο δεν υπέστη ζημιά. Η κατηγορούμενη δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Έκθεση κοινωνικής έρευνας η οποία υποβλήθηκε στο Δικαστήριο και υιοθετήθηκε στην ολότητα της από το συνήγορο υπεράσπισης, εκθέτει με επάρκεια τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις της κατηγορουμένης. Μεταφέρουμε τα κύρια σημεία της. Η κατηγορούμενη είναι ηλικίας 44 χρόνων, είναι διαζευγμένη μητέρα δύο παιδιών τα οποία σπουδάζουν στην Αθήνα. Προέρχεται από πολύτεκνη οικογένεια, με τις σχέσεις των γονιών της να μην είναι αρμονικές και η ίδια να βιώνει από την παιδική της ηλικία τραυματικές εμπειρίες. Πέραν τούτου υπήρχαν και οικονομικές δυσκολίες, με αποτέλεσμα να μην καλύπτονται οι υλικές ανάγκες των παιδιών. Η κατηγορούμενη αρραβωνιάστηκε σε ηλικία 17 χρόνων, ενώ ήταν ακόμα μαθήτρια Λυκείου. Πλην όμως συνέχισε τη φοίτηση και έλαβε απολυτήριο. Μετά τον αρραβώνα της μετακινήθηκε στο σπίτι των γονέων του αρραβωνιαστικού της, αφού από την πατρική της οικογένεια δεν λάμβανε καμία υποστήριξη. Τέλεσε το γάμο της το 1989, από τον οποίο απέκτησε τα δύο της παιδιά. Η κατηγορούμενη μετά το γάμο της δεν εργάστηκε λόγω της φροντίδας των παιδιών και ιδιαίτερα της κόρης της που γεννήθηκε με προβλήματα στα πόδια και δεν μπορούσε να περπατήσει (Ραβοϊοπποποδία). Η ανήλικη χρειάστηκε στήριξη και βοήθεια από τη μητέρα της. Ο σύζυγος της, δεν της συμπαραστάθηκε ποτέ και μεταξύ τους παρουσιάστηκαν σοβαρά προβλήματα σχέσεων. Ο σύζυγος συνήθιζε να ξενυχτά τα βράδια, να καταναλώνει αλκοόλ και να εξασκεί συστηματικά σωματική και ψυχολογική βία στην κατηγορούμενη και στα παιδιά που ήταν θεατές στους τσακωμούς του ζεύγους. Τα μεταξύ τους προβλήματα ολοένα και αυξάνονταν και στο σπίτι δεν υπήρχε καθόλου επικοινωνία. Το έτος 2003 η κατηγορούμενη αισθάνθηκε έντονα φορτισμένη και δεν άντεξε την καταπίεση του συζύγου με αποτέλεσμα να φύγει για ένα μήνα από το σπίτι και να πάει στην Ινδία χωρίς να γνωρίζει κανένας που ήταν. Όταν επέστρεψε προσπάθησε να κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη των παιδιών της και να βελτιώσει τις σχέσεις τους που είχαν διασαλευτεί λόγω της απομάκρυνσης της από το σπίτι. Στην προσπάθεια της να ανταποκριθεί όσο γίνεται καλύτερα στο γονεϊκό της ρόλο συνεργάστηκε με ψυχίατρο και ψυχολόγο. Μετά την επιστροφή της στο σπίτι τα προβλήματα με το σύζυγο έγιναν πιο έντονα και οδηγήθηκαν στη διάσταση αφού ο σύζυγος, τους εγκατέλειψε και συμβιούσε με άλλη γυναίκα. Το έτος 2007 εκδόθηκε και το διαζύγιο. Τα παιδιά δεν παρουσίασαν ποτέ προβλήματα συμπεριφοράς. Ο γιος της αποφοίτησε με άριστη επίδοση και εξασφάλισε θέση στις Στρατιωτικές Σχολές Ευελπίδων στην Αθήνα. Τα αδικήματα στα οποία κρίθηκε ένοχη η κατηγορούμενη είναι ιδιαίτερα σοβαρά, με τη σοβαρότητά τους να αντικατοπτρίζεται από την ανώτατη προβλεπόμενη ποινή. Το αδίκημα της κλοπής υπό υπαλλήλου (Άρθρο 268) του Ποινικού Κώδικα προέβλεπε - κατά το χρόνο διάπραξης μερικών αδικημάτων ποινή φυλάκισης 14 χρόνων. Σημειώνουμε πως η ανώτατη αυτή ποινή αυξήθηκε με το Ν. 84
(1)/2012 ημερομηνίας 29.06.2012 στα 14 χρόνια από 10 χρόνια που προνοούσε προηγουμένως. Γεγονός που αποκαλύπτει την ανησυχία του Νομοθέτη για τα εγκλήματα αυτού του είδους. Για τα αδικήματα τα διαπραχθέντα κατά παράβαση του Ν.188
(1)/2007 περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες, η προβλεπόμενη ανώτατη ποινή είναι αυτή των 14 χρόνων, ενώ για τα υπόλοιπα, της Καταχώρησης Ψευδών Λογαριασμών η προβλεπόμενη ποινή είναι αυτή της 7ετούς φυλάκισης. Όπως σε κάθε περίπτωση, έτσι και εδώ, θα προσπαθήσουμε να ασκήσουμε το καθήκον της επιμέτρησης της ποινής λαμβάνοντας υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες, έτσι ώστε τελικά η ποινή να αρμόζει τόσο στα αδικήματα, όσο και στην κατηγορούμενη. Θα λάβουμε έτσι υπόψη κατ' αρχήν, τις βασικές αρχές που πηγάζουν από τη νομολογία ως προς τους παράγοντες που προσμετρούν, αλλά και ως προς τον τρόπο αντίκρισης τέτοιων αδικημάτων μέσω ποινών που επιβλήθηκαν ή επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Όπως ορθά τονίστηκε και στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123, παρά το ότι οι προηγούμενες αποφάσεις σε θέματα ποινών, δεν προσφέρουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση, παρέχουν εντούτοις μεγάλη χρησιμότητα στον εντοπισμό περιστάσεων οι οποίες λαμβάνονται υπόψη ως μετριαστικές ή επιβαρυντικές. Μπορούν δε να δίδουν κατευθυντήριες γραμμές ως προς τη φύση και το εύρος των ποινών και να διαμορφώνουν κάποια επίπεδα, εκεί όπου διαφαίνεται μια τάση στηριγμένη πάνω σε στέρεες βάσεις. Αναφορικά ιδιαίτερα με αδικήματα που συνάπτονται με τη σχέση εργοδότη - εργοδοτουμένου, το Αγγλικό Εφετείο αναφέρθηκε σε διάφορους παράγοντες οι οποίοι μπορούν να προσμετρήσουν ως προς το ύψος της ποινής, στις υποθέσεις R. v. Barrick
(1985)7 Cr. App. R. (S.) 142 και R. v. Clark
(1998)2 Cr. App. R. (S.) 95. Σαν τέτοιοι παράγοντες είναι και οι ακόλουθοι: α. Το είδος και ο βαθμός εμπιστοσύνης που εναποτίθεται στον αδικοπραγούντα, περιλαμβανομένου και του αξιώματος που αυτός κατέχει. β. Η χρονική περίοδος κατά την διάρκεια της οποίας η δολιότητα ή κλοπή διαπράττετο. γ. Η όποια χρήση των αποκομισθέντων χρημάτων. δ. Οι επιπτώσεις στο θύμα. ε. Ο αντίκτυπος των αδικημάτων επί του κοινού και της εμπιστοσύνης του. στ. Οι επιπτώσεις επί άλλων εργοδοτουμένων. ζ. Οι επιπτώσεις πάνω στον ίδιο τον αδικοπραγούντα. η. Το δικό του ιστορικό. θ. Μετριαστικοί παράγοντες ιδιάζοντες προς τον ίδιο, όπως κατάσταση υγείας, άσκηση πίεσης λόγω υπερβολικών ευθυνών, η τυχόν μεγάλη καθυστέρηση πέραν των δύο ετών περίπου, μεταξύ του χρονικού σημείου που τέθηκε αντιμέτωπος με την ανεντιμότητα του από την αστυνομία και της έναρξης της δίκης του και οποιαδήποτε βοήθεια αυτός παρέσχε προς την αστυνομία. Οι κατευθυντήριες αυτές γραμμές υιοθετήθηκαν και στην απόφαση Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ 252. Στην υπόθεση εκείνη η οποία αφορούσε μεταξύ άλλων αδικημάτων και αυτό της κλοπής υπό υπαλλήλου τονίζεται η σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία εμπεριέχεται το στοιχείο της παράβασης καθήκοντος και το γεγονός ότι το ύψος του κλαπέντος ποσού λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Είναι νομολογημένο ότι προηγούμενες αποφάσεις επί των ιδίων αδικημάτων βοηθούν το Δικαστήριο δίδοντας του όπως αναφέρθηκε κατευθυντήριες γραμμές ούτως ώστε να υπάρχει μια ομοιόμορφη αντιμετώπιση παρόμοιας φύσεως αδικημάτων χωρίς όμως να παραγνωρίζονται ο ιδιαίτερες συνθήκες διάπραξης που αφορούν την κάθε περίσταση και οι εν γένει αλλαγές που επέρχονται στην κοινωνία με την πάροδο του χρόνου όπως και η συχνότητα και η έξαρση διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. Στην Παναγιώτη Κ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 151/2009 ημερομηνίας 03.02.2011
(2011)2 Α.Α.Δ 19 αφού γίνεται αναφορά στις υποθέσεις Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ 486 και στην Κολοκασίδης (ανωτέρω), επαναλαμβάνεται η επισήμανση που έγινε στην Ανδρονίκου, ότι «η Κολοκασίδης δεν έχει θέσει άκαμπτους κανόνες και ότι δεν πρέπει να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι εκδικάστηκε πριν από 16 χρόνια όταν ενδεχομένως τα εγκλήματα αυτής της φύσης ήταν ολιγότερα. Όπως ορθά επισημαίνεται, η πολυπλοκότητα των συναλλαγών και οι συνθήκες της σύγχρονης κοινωνίας επέβαλαν έκτοτε όχι μόνο την ανάγκη αύξησης της ποινής από επτά σε δέκα χρόνια στα αδικήματα κλοπής [βλ. τον περί Ποινικού Κώδικα (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Νόμο Αρ. 43
(1)/2000], αλλά και την εισαγωγή δια νόμου από το 1996 νέων μεθόδων ανίχνευσης των διαφόρων μεθόδων συγκάλυψης των εσόδων από εγκληματικές ενέργειες». Ας σημειωθεί ότι στην Ανδρονίκου (ανωτέρω) το Ανώτατο Δικαστήριο είχε επικυρώσει την πρωτοδίκως επιβληθείσα ποινή φυλάκισης των 7 ετών. Το αντικείμενο της κλοπής ανήρχετο στο πόσο των Λ.Κ 4.880,
  1. Στη Χαραλάμπους (ανωτέρω) είχε επιβληθεί στον κατηγορούμενο για το αδίκημα της κλοπής υπό υπαλλήλου ποινή φυλάκισης 4 ετών. Εργαζόταν ως λογιστής σε εταιρεία και είχε οικειοποιηθεί το ποσό των €604.
  2. Λήφθηκαν ως μετριαστικοί παράγοντες πέραν της παραδοχής του, η δεινή οικονομική του κατάσταση η οποία προήλθε από το γεγονός ότι συνήψε αρκετά δάνεια για την ανέγερση της οικίας του και αντιμετώπισης των προβλημάτων υγείας του παιδιού του. Η σύζυγός του εν αγνοία του είχε προσφύγει σε δανεισμό από τοκογλύφους με αποτέλεσμα η ενέργεια αυτή να επιφέρει αλυσιδωτές αυξήσεις των χρεών καθώς και αφόρητες πιέσεις για εξόφλησή τους. Στην υπόθεση Αδάμου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 199/2011, ημερομηνίας 09.08.2012, ποινή φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο κατόπιν παραδοχής για το αδίκημα κλοπής υπό υπαλλήλου, η οποία αφορούσε κλοπή καλωδίων αξίας €973.983,40 επικυρώθηκε από το Εφετείο. Προσμέτρησαν ως ελαφρυντικοί παράγοντες η άμεση παραδοχή του εφεσείοντα τόσο στην αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, το λευκό του ποινικό μητρώο, οι προσωπικές του συνθήκες, καθώς και το πρόβλημα υγείας του. Στην Ιωάννου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. Αρ 242/2006, ημερομηνίας 12.12.2008, στον κατηγορούμενο, γραμματέα της Σ.Π.Ε. Πολεμίου, ο οποίος με τις πράξεις του ζήμιωσε τον εργοδότη του με ποσό ύψους £182.625, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών. Λήφθηκε υπόψη η παραδοχή, το γεγονός ότι ποσό £100.000 αφορούσε εικονικά δάνεια με τα οποία εξυπηρετήθηκαν τρίτα άτομα τα οποία τον εκμεταλλεύτηκαν. Υπόψη λήφθηκε επίσης το γεγονός της επιστροφής ποσού £25.
  3. Διαπιστώνεται μέσα από τη Νομολογία του Δικαστηρίου ότι σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι η παραδοχή, οι προσωπικές καταστάσεις και σίγουρα το ύψος του ποσού. Επανερχόμενοι στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης σημειώνουμε ότι η κατηγορούμενη απολάμβανε της πλήρους εμπιστοσύνης του εργοδότη της. Είχε μεν αυξημένα καθήκοντα και ευθύνες, τα οποία όμως συνοδεύονταν με την εμπιστοσύνη που της επιδεικνύετο, ενώ η ίδια από τους πρώτους κιόλας μήνες της εργοδότησης της ξεκίνησε την παράνομη της δραστηριότητα. Αναφέρθηκε ο συνήγορος της στα οικονομικά προβλήματα που η πελάτιδα του αντιμετώπιζε την περίοδο διάπραξης του αδικήματος της πλαστογραφίας. Αντιλαμβανόμαστε τα οικονομικά και άλλα προβλήματα που περνούσε η κατηγορούμενη, πλην όμως δεν εδικαιολογείτο η εκδήλωση τέτοιας συμπεριφοράς ούτε βρίσκει κανένα λογικό έρεισμα, η πλαστογράφηση δικαστικού εγγράφου. Εάν το κάθε άτομο, στην προσπάθεια του να ξεπεράσει τα οικονομικά του προβλήματα προέβαινε σε αυτού του είδους τις πράξεις θα καταργούσαμε το σύστημα δικαιοσύνης. Λαμβάνουμε υπόψη υπέρ της κατηγορουμένης, το λευκό ποινικό της μητρώο. Τις οικογενειακές και προσωπικές της περιστάσεις και τα εν γένει βιώματα της τα οποία ήσαν ιδιαίτερα τραυματικά. Έχουμε κατά νου επιβάλλοντας την ποινή, πως όσο και αν επιβάλλεται η ανάγκη πρόσδοσης αποτρεπτικότητας σε αυτήν, το καθήκον εξατομίκευσης της ώστε να συνάδει με τον συγκεκριμένο παραβάτη - εδώ την κατηγορουμένη - δεν ατονεί. Οφείλουμε να ομολογήσουμε πως οι περιστάσεις της κατηγορουμένης όπως ξετυλίχθηκαν ενώπιον μας, δεν μας άφησαν ασυγκίνητους. Μόνο λύπη μπορεί να προκαλούν. Λύπη γιατί οι συνέπειες των πράξεων της, είναι βέβαιο πως θα επηρεάσουν εκείνους που ήθελε να προστατεύσει. Τα παιδιά της. Για τα οποία όπως μας ανέφερε, καταθέτοντας ενόρκως στο Δικαστήριο ένοιωθε πολύ περήφανη. Οι συνέπειες από τη φυλάκιση κάποιου στην οικογένεια του, αν και λαμβάνονται υπ' όψη δεν είναι όμως τόσο αποφασιστικής σημασίας (Domotov v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328 - 331). Εμείς θα τις συνεκτιμήσουμε. Καθορίζοντας το είδος και ύψος της τιμωρίας, δεν λησμονήσαμε πως το νομοθετικό ανώτατο όριο ποινής στο οποίο υπόκειται ένας κατηγορούμενος, αποτελεί παράγοντα υψίστης σπουδαιότητας, μιας και η ανώτατη προβλεπόμενη στο νόμο ποινή συνιστά τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο το δύσκολο έργο της επιμέτρησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Ghafari v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 442, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632, 636-637), χωρίς ποτέ βεβαίως να παραγκωνίζει την εμπεδωμένη αρχή πως (στο πλαίσιο που εξετάζεται), η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της γεγονότων (βλ. κατ' αναλογίαν, Κουτσούδης v. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 574, 578). Εξαντλώντας κάθε περιθώριο επιείκειας επιβάλλουμε στην κατηγορούμενη τις ακόλουθες ποινές: Κλοπή υπό υπαλλήλου (κατηγορίες 16, 26, 29, 36, 43, 57, 64, 71, 74, 77, 80, 83, 86, 89, 92, 95, 98, 101, 104, 107, 110, 113, 116, 119, 122, 125, 128, 131, 138 και 148), επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 3 χρόνων σε κάθε κατηγορία. Ψευδείς λογαριασμοί με σκοπό την καταδολίευση (κατηγορίες 17, 27, 30, 37, 44, 58, 65, 72, 75, 78, 81, 84, 87, 90, 93, 96, 99, 102, 105, 108, 111, 114, 117, 120, 123, 126, 129, 132, 139 και 149), επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 2 χρόνων σε κάθε κατηγορία. Νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (κατηγορίες 18, 28, 31, 38, 45, 59, 66, 73, 76, 79, 82, 85, 88, 91, 94, 97, 100, 103, 106, 109, 112, 115, 118, 121, 124, 127, 130, 133, 140 και 150), επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 3 χρόνων σε κάθε κατηγορία. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ο χρόνος κατά τον οποίο η κατηγορούμενη τελούσε υπό καθεστώς υπό κράτησης να συνυπολογιστεί ως προνοεί το άρθρο 117
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη η υπ' αριθμό 6509/13 υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. (Υπ)............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (Υπ)............ Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. (Υπ).................... Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./Χ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.