Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. DONAL MOR DUGGAN κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12138/11, 17/2/2015

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος 2 άσκησε το δικαίωμα της σιωπής χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Επιπλέον, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης παρουσιάστηκαν 6 τεκμήρια. Ο ΜΚ1 κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορητηρίου ήταν αποσπασμένος στο Τ.Α.Ε. ως ειδικός φωτογράφος και ειδικός στη διερεύνηση σκηνών εγκλημάτων. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ο εν λόγω μάρτυρας παρουσίασε σαν Τεκμήριο 1 γραπτή κατάθεση σύμφωνα με την οποία στις 17.05.11 στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου έλαβε δύο φωτογραφίες σχετικά με διερευνώμενη υπόθεση κλοπής, τις οποίες αφού αρχειοθέτησε στον κεντρικό υπολογιστή του γραφείου του εκτύπωσε και επισύναψε στην πιο πάνω γραπτή κατάθεση του. Στην κυρίως εξέταση της η ΜΚ2 προσκόμισε γραπτή κατάθεση της στην αστυνομία ημερομηνίας 16.05.11 που παρουσίασε σαν Τεκμήριο 2 αποτελώντας μέρος αυτής, με βάση την οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ενώ στις 16.05.11 εργαζόταν στην υπεραγορά 'Παπαντωνίου' ως υπεύθυνη ταμείων πρόσεξε ένα νεαρό ψηλό παιδί να κρατά δύο τσάντες της υπεραγοράς μαζί με άλλο άτομο αγγλικής καταγωγής που δεν φορούσε φανέλα και είχε τατουάζ πάνω στα χέρια του να συμπεριφέρονται ύποπτα. Τότε η μάρτυρας αυτή παρακολούθησε διακριτικά και είδε τον άγγλο να τοποθετεί δύο μπουκάλες ουίσκι μάρκας Jack Daniels στο καλάθι του και στη συνέχεια να πληρώνει μόνο ένα κουτί πατατάκια ενώ παράλληλα είδε πως δεν υπήρχαν άλλα προϊόντα μέσα στο καλάθι του. Αμέσως η ΜΚ2 ζήτησε και από τους δύο να την ακολουθήσουν αλλά ο άγγλος αντέδρασε και παρά τις προσπάθειες πελατών και υπαλλήλων της υπεραγοράς να τον ανακόψουν αυτός κατάφερε να διαφύγει. Το άλλο άτομο, κυπριακής καταγωγής, παρέμεινε στο χώρο μετά που ακινητοποιήθηκε από την μάρτυρα μαζί με άλλο συνάδελφο της. Εντός της τσάντας του υπήρχαν δύο μπουκάλες ουίσκι μάρκας Jack Daniels, δύο μεγάλες μπουκάλες Coca-Cola, ποτήρια πλαστικά και ψωμί, συνολικής αξίας €90,

1. Λεπτομέρειες της αντίδρασης και του τρόπου διαφυγής του άγγλου από την επίδικη υπεραγορά παρέχονται στη συμπληρωματική γραπτή κατάθεση της ΜΚ2 στην αστυνομία ιδίας ημερομηνίας, η οποία τέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
2. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης της η ΜΚ2 ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι το άτομο κυπριακή καταγωγής που μαζί με τον άγγλο εμπλέκονται στην υπόθεση. Όπως ακόμη η εν λόγω μάρτυρας είπε, η ίδια πέρασε από δίπλα τους και είδε ότι στα καλάθια τους υπήρχαν οι μπουκάλες ουίσκι και όρθιες οι μπουκάλες της Coca-Cola και μετά τοποθετήθηκαν σ' αυτά τα υπόλοιπα προϊόντα ενώ αργότερα αυτά δεν ήταν στο καλάθι τους. Στο σακίδιο του κατηγορουμένου 2 υπήρχε δύο μπουκάλια ουίσκι, τα ποτήρια, το ψωμί και τα μπουκάλια της Coca-Cola ενώ στο σακίδιο του άγγλου υπήρχε δύο μπουκάλια ουίσκι, από τα οποία το πώμα του ενός έσπασε και μέρος του περιεχομένου του χύθηκε και το άλλο έπεσε στο δρόμο και έσπασε. Μέρος της κυρίως εξέτασης της ΜΚ2 αποτελεί και η γραπτή κατάθεση της ημερομηνίας 17.05.11 που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο 4, σύμφωνα με την οποία σημειώνεται ότι η εν λόγω μάρτυρας παρέλαβε από την αστυνομία κλοπιμαία περιουσία και ειδικότερα ένα ψωμί, δύο μπουκάλια Coca-Cola 1,5 λίτρα, τέσσερα κεριά μαλλιών μάρκας VOS, εκατό πλαστικά ποτήρια και τρεις μπουκάλες ουίσκι μάρκας Jack Daniels 70 λίτρων. Αντεξεταζόμενος η ΜΚ2 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως πρόσεξε τον κατηγορούμενο 2 και το άλλο άτομο να βρίσκονται στην κάβα απέναντι από τα ταμεία και να κοιτάζουν παράξενα. Διευκρινίζοντας ότι όταν έγραψε τσάντα στο Τεκμήριο 2 εννοούσε σακίδιο είπε πως ο άγγλος κρατούσε καλάθι και ο κατηγορούμενος 2 είχε ένα μικρό μαύρο σακίδιο στον ώμο του εντός του οποίου υπήρχαν δύο μπουκάλια ουίσκι ενώ στα χέρια του κρατούσε τσάντες (όχι της υπεραγοράς). Τα πατατάκια και πιθανό ένα μπουκάλι νερό τα πλήρωσαν στο περίπτερο, τα οποία και έβαλαν σε μια πλαστική τσάντα της υπεραγοράς χωρίς η μάρτυρας να θυμάται ποιος από τους δύο την κρατούσε. Η μάρτυρας πρόσεξε τον άγγλο να τοποθετεί αρχικά άλλα δύο μπουκάλια στο καλάθι. Παράλληλα, είναι σίγουρη ότι τα προϊόντα που βρίσκονταν στο καλάθι δεν πληρώθηκαν. Σύμφωνα με την ΜΚ2, ο κατηγορούμενος 2 φαίνεται να γνώριζε τον άγγλο αφού ήταν μαζί στην υπεραγορά ενώ για τα επίδικα προϊόντα δεν είχαν απόδειξη πληρωμής. Αμφότεροι πέρασαν από τα ταμεία πήγαν στο περίπτερο και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς την έξοδο χωρίς να πληρώσουν για τα επίδικα προϊόντα όταν η ΜΚ2 τους είπε να την ακολουθήσουν. Ο ΜΚ3 κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορητηρίου εργαζόταν στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου και στην κυρίως εξέταση του προσκόμισε γραπτή κατάθεση του, την οποία παρουσίασε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
3. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 5, στις 16.05.11 ο εν λόγω μάρτυρας πληροφορήθηκε για ένα συμβάν κλοπής διαφόρων προϊόντων στην υπεραγορά 'Παπαντωνίου' στην Κάτω Πάφο. Τότε μετέβηκε εκεί όπου αντίκρισε τον κατηγορούμενο 2 ακινητοποιημένο ενώ ενημερώθηκε για τη διαφυγή του άλλου ατόμου. Ακολούθως ο κατηγορούμενος 2 τους οδήγησε στο άλλο άτομο, το οποίο και τέθηκε στη διάθεση της αστυνομίας. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ3 ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι ο κατηγορούμενος φαινόταν τρομοκρατημένος και φορτισμένος. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ3 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως όταν μετέβηκε στη σκηνή ο κατηγορούμενος 2 βρισκόταν περιορισμένος από την ΜΚ2 και άλλα μέλη της υπεραγοράς εντός της εν λόγω υπεραγοράς. Ο κατηγορούμενος 2 τότε ανάφερε το ονοματεπώνυμο του στον μάρτυρα, ο οποίος έτυχε ενημέρωσης από την ΜΚ2 σε σχέση με το περιστατικό. Ακολούθως ο κατηγορούμενος 2 υπέδειξε σε μέλη της αστυνομίας το χώρο εργασίας καθώς και την οικία του άγγλου. Ο ΜΚ4 κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορητηρίου υπηρετούσε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Πάφου. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του προσκόμισε γραπτή κατάθεση του, την οποία παρουσίασε σαν Τεκμήριο σαν Τεκμήριο
4. Με βάση το περιεχόμενο της, στις 16.05.11 και ώρα 18:25 ο ΜΚ4 ειδοποιήθηκε να μεταβεί στην υπεραγορά 'Παπαντωνίου' για ένα περιστατικό κλοπής, πράγμα που αμέσως έπραξε. Μετά πάροδο 5 λεπτών ο εν λόγω μάρτυρας έφθασε στο μέρος όπου εκεί βρήκε τον ΜΚ3 καθώς και τον ειδικό αστυφύλακα 5651 του ΟΥΛΑΕ Πάφου αλλά και την ΜΚ2, οι οποίοι του υπέδειξαν ένα άτομο ηλικίας 17 ετών, κύπριο της Αγγλίας με το όνομα Αλέξης, που μαζί με άλλο άτομο έκλεψαν διάφορα προϊόντα από την υπεραγορά συνολικής αξίας €90,
5. Ο ΜΚ4 προέβηκε σε επιτόπιες εξετάσεις κατά τη διάρκεια των οποίων η ΜΚ2 του παρέδωσε την κλοπιμαία περιουσία και συγκεκριμένα ένα ψωμί, δύο μπουκάλια Coca-Cola, τέσσερα κεριά μαλλιών, εκατό πλαστικά ποτήρια και τρεις μπουκάλες ουίσκι. Επίσης μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας ήταν και τέταρτο μπουκάλι ουίσκι, το οποίο όμως έσπασε όταν το δεύτερο άτομο τράπηκε σε φυγή. Από το μέρος αναχώρησαν οι δύο συνάδελφοι του μάρτυρα μαζί με το κύπριο προς εντοπισμό του συνεργού του. Ο δε μάρτυρας έλαβε κατάθεση από την ΜΚ2 στην υπεραγορά μεταξύ των ωρών 18:45 και 19:
6. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ3 ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι όταν έφθασε στην υπεραγορά ο κατηγορούμενος 2 βρισκόταν σε αίθουσα πίσω από τα ταμεία. Περαιτέρω, ο εν λόγω μάρτυρας αναγνώρισε τα προϊόντα που του υποδείχτηκαν ως κλοπιμαία από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
7. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ4 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως τα προϊόντα που παραλήφθηκαν ως τεκμήρια δεν ήταν πληρωμένα και αυτό του το είπε η ΜΚ
8. Ο εν λόγω μάρτυρας σημείωσε ακόμη πως στο μέρος του υποδείχτηκε και ένα μαύρο σακίδιο, που όπως επίσης του είπε η ΜΚ2, το κρατούσε ο κατηγορούμενος 2 με την είσοδο του στην υπεραγορά. Διευκρίνισε δε πως σακίδιο είχε και το άλλο άτομο που διέφυγε. Όπως περαιτέρω η ΜΚ2 του ανάφερε, εντός του σακιδίου που είχε ο κατηγορούμενος 2 εντοπίστηκε κλοπιμαία περιουσία της υπεραγοράς και συγκεκριμένα ένα ψωμί, δύο μπουκάλια Coca-Cola εκ των οποίων ένα να έχει ανοιχτεί και ήμισυ περίπου του περιεχομένου του να έχει καταναλωθεί, τέσσερα κεριά μαλλιών, εκατό πλαστικά ποτήρια καθώς και δύο μπουκάλες ουίσκι ενώ στην κατοχή του άλλου προσώπου υπήρχαν δύο μπουκάλες ουίσκι, εκ των οποίων κατά τη διαφυγή του η μία να πέσει στο έδαφος και να σπάσει και η άλλη να είχε χυθεί το ήμισυ του περιεχομένου της. Σύμφωνα με τον ΜΚ4, ο κατηγορούμενος 2 τους ανάφερε προφορικά ότι ήταν μαζί με το άλλο άτομο που διέφυγε και προθυμοποιήθηκε να υποδείξει το άτομο αυτό στην αστυνομία. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα, ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχτεί ως αξιόπιστη την μαρτυρία της ΜΚ2 που ήταν ουσιαστικά η μοναδική μάρτυρας κατηγορίας επί γεγονότων αφού αυτή, κατά τη γνώμη του κυρίου Συμεού, ήταν αληθής και ταυτόχρονα σαφής, κατατοπιστική και δεν έχει κλονιστεί μέσα από την αντεξέταση της. Σύμφωνα με τον κύριο Συμεού, η κατηγορούσα αρχή προσκόμισε μαρτυρία με την οποία απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να πρέπει να κριθεί από το Δικαστήριο ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης, ο οποίος ευσεβάστως εισηγήθηκε πως η μοναδική μάρτυρας κατηγορίας επί γεγονότων (ΜΚ2) προέβηκε σε αυτοαναιρέσεις και υπέπεσε σε αντιφάσεις σε ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας της με αποτέλεσμα να καθίσταται αναξιόπιστη. Είναι η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η παραμονή του κατηγορουμένου 2 στο χώρο χωρίς οποιαδήποτε αντίδραση δεν δείχνει άτομο με δόλια πρόθεση να κλέψει. Επίσης είναι η θέση του εν λόγω συνηγόρου ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε που να δείχνει ότι ο κατηγορούμενος έκλεψε οτιδήποτε καθότι υφίσταται μαρτυρία ότι κάποια αντικείμενα πληρώθηκαν χωρίς όμως να είναι ξεκάθαρο από ποιόν. Στη βάση αυτών ο κύριος Φιλίππου ευσεβάστως εισηγήθηκε όπως το Δικαστήριο αθωώσει τον κατηγορούμενο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Επίσης, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας

(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Η μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν τυπικού χαρακτήρα. Ήταν ο αστυνομικός που απλά μετέβηκε στο μέρος και φωτογράφισε 3 μπουκάλες ουίσκι μάρκας Jack Daniels εκ των οποίων το περιεχόμενο της μίας να είναι στο ήμισυ, 2 μεγάλες μπουκάλες Coca-Cola από τις οποίες η μία να φαίνεται να έχει κατά το ήμισυ καταναλωθεί, 4 κεριά μαλλιών μάρκας VOS, ένα ψωμί και πλαστικά ποτήρια. Χωρίς να έχει αμφισβητηθεί ο τρόπος λήψης των φωτογραφιών καθώς και η γνησιότητα απεικόνισης τους αποδέχομαι την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη μαζί με το Τεκμήριο 1 που αποτελεί μέρος της. Η ΜΚ2, η οποία βασικά ήταν η μοναδική μάρτυρας κατηγορίας επί γεγονότων, δημιούργησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Παρά την έντονη και πιεστική αντεξέταση που έτυχε οι αναφορές της, ιδιαίτερα σε καίρια για την υπόθεση σημεία, ήταν ευθείς και σαφείς. Σε κάθε τι που ερωτήθηκε έδωσε πειστικές εξηγήσεις διαφωτίζοντας έτσι το Δικαστήριο για την υπόθεση αυτή. Ανάμεσα σ' άλλα η εν λόγω μάρτυρας εξήγησε ότι η μία μπουκάλα ουίσκι που φαίνεται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 1 είναι κατά το ήμισυ άδεια επειδή μέρος της ποσότητας της χύθηκε στο πάτωμα όταν έσπασε το πώμα της κατά τη διαφυγή του άλλου ατόμου από την επίδικη υπεραγορά. Ακόμη διαβεβαίωσε το Δικαστήριο ότι οι δύο μπουκάλες Coca-Cola προτού εντοπιστούν στο σακίδιο του κατηγορουμένου 2 τοποθετήθηκαν σε καλάθι που κρατούσε το άλλο πρόσωπο το οποίο διέφυγε και ήταν γεμάτες αναφορικά με την ποσότητα τους. Το στοιχείο του αυθορμητισμού που επίσης χαρακτήριζε τον τρόπο που η ΜΚ2 απαντούσε φανερώνει άτομο που εμπνέει εμπιστοσύνη στα λεγόμενα του χωρίς διάθεση προσχεδιασμού και δίχως τάση υπερβολής. Η δε εκδοχή της ΜΚ2 παρέμεινε καθ' όλη τη διάρκεια της εκδίκασης της υπόθεσης σταθερή ενώ η δια ζώσης μαρτυρία της συνάδει με το περιεχόμενο των γραπτών καταθέσεων της στην αστυνομία (Τεκμήρια 2, 3 και 4). Παράλληλα, η μαρτυρία της παρέμεινε μέχρι το τέλος απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις που θα έπλητταν καίρια την αξιοπιστία της. Με σεβασμό προς την αλήθεια η ΜΚ2 ήλθε στο Δικαστήριο και περίγραψε με παραστατικότητα μόνο τα γεγονότα που περιέπεσαν στη σφαίρα της προσωπικής της αντίληψης. Ορισμένες μικροανακρίβειες εντοπίζονται μέσα από την μαρτυρία της και δεν διέφυγαν της προσοχής του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα μέσα από την μαρτυρία της η ΜΚ2 αναφέρεται κάποτε σε δύο τσάντες του εσωτερικού περιπτέρου της υπεραγοράς και σε κάποια άλλα σημεία της σε δύο τσάντες της υπεραγοράς, χωρίς όμως να είναι ξεκάθαρο αν πρόκειται για το ίδιο πράγμα. Επίσης δεν είναι σαφές αν αυτός που κρατούσε τις δύο τσάντες ήταν ο κατηγορούμενος 2 ή το άλλο πρόσωπο που ήταν μαζί του. Ωστόσο με γνώμονα τις θετικές και κατηγορηματικές αναφορές της ΜΚ2 ότι κανένα από τα προϊόντα που εντοπίστηκαν εντός των δύο σακιδίων που ο κατηγορούμενος 2 αλλά και το άλλο άτομο είχαν μαζί τους ήταν από αυτά που πληρώθηκαν στο περίπτερο καθώς και το ότι κανένα από τα δύο μπουκάλια ουίσκι μάρκας Jack Daniels και τις δύο γεμάτες μπουκάλες Coca-Cola που αρχικά τοποθετήθηκαν στο καλάθι και στη συνέχεια εντοπίστηκαν ως μέρος του περιεχομένου των σακιδίων πληρώθηκαν σε συνάρτηση με το ότι τα αντικείμενα που πληρώθηκαν ήταν στο ταμείο του περιπτέρου και τοποθετήθηκαν σε δύο τσάντες, οι πιο πάνω ασάφειες είναι ήσσονος σημασίας και σε καμία περίπτωση, αξιολογώντας σφαιρικά και στο σύνολο της την μαρτυρία της ΜΚ2, είναι από μόνες τους αρκετές στο να κλονίσουν την αξιοπιστία της εν λόγω μάρτυρος. Σε σχέση με το ότι δεν εντοπίζεται η λέξη 'σακίδιο' μέσα από το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης της στην αστυνομία (Τεκμήριο 2) όταν σ' αυτή γίνεται αναφορά στην παρουσία του κατηγορουμένου 2 στην επίδικη υπεραγορά, λέξη την οποία ανάφερε στη δια ζώσης μαρτυρία της, η ΜΚ2 εξήγησε ότι όταν στη δέκατη γραμμή της δεύτερης σελίδας του Τεκμηρίου 2 κατέγραψε τη λέξη 'τσάντα' εννοούσε σακίδιο. Θεωρώ την εξήγηση αυτή που δόθηκε λογική και συνάμα ικανοποιητική και ως εκ τούτου την αποδέχομαι. Πέραν αυτού η ύπαρξη μαύρου σακιδίου στη σκηνή επιβεβαιώθηκε και από την μαρτυρία του ΜΚ4, ο οποίος όταν ήλθε στο μέρος το είδε προσωπικά. Το γεγονός ότι στο Τεκμήριο 2 η ΜΚ2 αναφέρει τη λέξη 'σακίδιο' για το άλλο άτομο που ήταν μαζί με τον κατηγορούμενο 2 στην επίδικη υπεραγορά δεν αποδεικνύει κάτι και ούτε ανατρέπει την εξήγηση που έδωσε για την ταύτιση της έννοιας της 'τσάντας' με αυτή του 'σακιδίου' αναφορικά με τον κατηγορούμενο

1. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία της ΜΚ2 ως αληθή και αξιόπιστη και ότι εκφράζει την αληθινή όψη των γεγονότων, περιλαμβανομένου των Τεκμηρίων 2, 3 και 4 που αποτελούν μέρος αυτής. Ο ΜΚ3 ήταν ένας από τους αστυνομικούς που μετέβησαν στη σκηνή και προέβηκε σε συγκεκριμένες ενέργειες όπως το να ενημερώσει τον αξιωματικό υπηρεσίας για το τι συνέβηκε καθώς επίσης αργότερα να εντοπίσει με τη βοήθεια του κατηγορουμένου 2 το άλλο άτομο που είχε διαφύγει από την υπεραγορά πηγαίνοντας στο χώρο εργασίας του. Τις ενέργειες αυτές τις αποδέχομαι καθότι δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση. Ωστόσο από τη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα αποδίδω μηδενική βαρύτητα στο μέρος αυτής που αφορά ενημέρωση που έτυχε από την ΜΚ2 σε σχέση με τα γεγονότα που κατ' ισχυρισμό διαδραματίστηκαν. Πρόκειται για εξ' ακοής μαρτυρία και χωρίς να διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η εξ' ακοής μαρτυρία υπόκειται σε αξιολόγηση στη βάση παραμέτρων και δύναται να γίνει αποδεκτή (άρθρο 27 Κεφ.9), από τη στιγμή που η ΜΚ2 ήλθε και κατάθεσε ως μάρτυρας το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να αξιολογήσει όλη την μαρτυρία του ατόμου αυτού που προέβηκε στην αρχική δήλωση. Κατά συνέπεια αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ3 ως αληθή και αξιόπιστη περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 5 που αποτελεί μέρος αυτής, με εξαίρεση το κομμάτι που παραπέμπει σε εξ' ακοής μαρτυρία στο οποίο δεν αποδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα για το λόγο που εξηγήθηκε πιο πάνω. Τα όσα αναφέρθηκαν στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ3 ισχύουν και για τον ΜΚ
2. Ο εν λόγω μάρτυρας μετέβηκε και αυτός ως επί καθήκον αστυφύλακας στο μέρος και προέβηκε σε ενέργειες που παρέμειναν αναντίλεκτες, τις οποίες και αποδέχομαι. Συγκεκριμένα αποδέχομαι ότι ο ΜΚ4: (α) Στις 16.05.11 και περί ώρα 18:25 ενημερώθηκε από το ΚΕΜ Πάφου για το επίδικο περιστατικό και μετέβηκε στη σκηνή μετά πάροδο πέντε λεπτών περίπου. (β) Προέβηκε σε επιτόπιες εξετάσεις και στη σκηνή παρέλαβε από την ΜΚ2 τα προϊόντα που απεικονίζονται στις δύο φωτογραφίες του Τεκμηρίου 1 και στην κατάσταση που αυτά φαίνονται μέσα από αυτές. (γ) Τέταρτο μπουκάλι ουίσκι βρέθηκε σπασμένο ενισχύοντας έτσι την αναφορά της ΜΚ2 στο ζήτημα αυτό. (δ) Στο μέρος πρόσεξε την ύπαρξη μαύρου σακιδίου ενισχύοντας έτσι την μαρτυρία της ΜΚ2 στο θέμα αυτό. (ε) Μεταξύ των ωρών 18:45 και 19:20 της ίδιας ημέρας κατέγραψε την κατάθεση της ΜΚ
3. Όπως και στην περίπτωση του ΜΚ3, ένεκα της ευκαιρίας που το Δικαστήριο είχε να αξιολογήσει ολόκληρη την μαρτυρία της ΜΚ2, αποδίδεται μηδενική βαρύτητα στο κομμάτι της μαρτυρίας του ΜΚ4 που απευθύνεται σε πληροφόρηση που έτυχε από την ΜΚ
4. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ4 ως αληθή και αξιόπιστη περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 6 που αποτελεί μέρος αυτής, με εξαίρεση το κομμάτι που παραπέμπει σε εξ' ακοής μαρτυρία στο οποίο δεν αποδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα για το λόγο που εξηγήθηκε πιο πάνω. Από την άλλη η γραμμή υπεράσπισης, όπως προέκυψε από τις θέσεις που προωθήθηκαν μέσα από την αντεξέταση μαρτύρων, δεν ήταν ξεκάθαρη και σταθερή αλλά ήταν αόριστη, ασαφής και με παλινδρομήσεις. Ειδικότερα σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας υπεβλήθηκε η θέση ότι το άλλο άτομο ήταν που προέβηκε σε κλοπή αντικειμένων χωρίς οποιαδήποτε ανάμιξη του κατηγορουμένου 2, ενώ σε κάποιο άλλο σημείο παρουσιάστηκε η θέση ότι ο κατηγορούμενος 2 ήλθε στην υπεραγορά και το άλλο άτομο του φόρτωσε τις τσάντες που είχε πληρώσει. Ακολούθως προβλήθηκε η θέση ότι κάποια αντικείμενα πληρώθηκαν χωρίς όμως να προσδιορίζεται κάτι το συγκεκριμένο ενώ στην τελική αγόρευση του ο συνήγορος υπεράσπισης ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι επειδή ο κατηγορούμενος 2 μαζί με το άλλο άτομο δεν απομακρύνθηκαν από τα ταμεία της επίδικης υπεραγοράς δεν είχαν πρακτικά τη δυνατότητα να πληρώσουν την αξία των επιδίκων προϊόντων. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτή και λαμβάνοντας υπόψη μου τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Στις 16.05.11 ενώ η ΜΚ2 εργαζόταν στην υπεραγορά 'Παπαντωνίου' στην Κάτω Πάφο ως υπεύθυνη ταμείων πρόσεξε τον κατηγορούμενο 2 μαζί με άλλο άτομο αγγλικής καταγωγής να συμπεριφέρονται ύποπτα. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος 2 μαζί με το άλλο πρόσωπο βρίσκονταν στην κάβα της εν λόγω υπεραγοράς απέναντι από τα ταμεία κοιτάζοντας παράξενα και περίεργα. Η συμπεριφορά αυτή κίνησε τις υποψίες της ΜΚ2, η οποία διακριτικά παρακολουθούσε τις κινήσεις τους με σκοπό να ελέγξει αν τα πιο πάνω άτομα θα πλήρωναν στο ταμείο τα προϊόντα που θα έπαιρναν από την υπεραγορά. Ο κατηγορούμενος 2 κρατούσε στον ώμο του ένα μαύρο σακίδιο. Σακίδιο είχε και το άλλο άτομο, το οποίο επίσης κρατούσε ένα καλάθι εντός του οποίου τοποθέτησε 2 γεμάτες μπουκάλες ουίσκι μάρκας Jack Daniels καθώς και 2 γεμάτες μεγάλες μπουκάλες Coca-Cola. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 2 μαζί με το άλλο άτομο πέρασαν από τα ταμεία και πήγαν στο εσωτερικό περίπτερο της υπεραγοράς. Η ΜΚ2 πρόσεξε ότι στο καλάθι δεν υπήρχαν τα προαναφερόμενα αντικείμενα. Εκεί στο περίπτερο ο κατηγορούμενος 2 και το άλλο άτομο πλήρωσαν πατατάκια και κάποια άλλα αντικείμενα, όχι όμως τα προϊόντα που εντοπίστηκαν αργότερα στα σακίδια τους, τα οποία και τοποθέτησαν σε δύο πλαστικές τσάντες. Μετά από αυτό ο κατηγορούμενος 2 μαζί με το άλλο άτομο κατευθύνθηκαν προς την έξοδο χωρίς να πληρώσουν κάτι άλλο. Εκεί τους ανάμενε η ΜΚ2, η οποία τους ζήτησε να την ακολουθήσουν αλλά ο άγγλος αντέδρασε και παρά τις προσπάθειες πελατών και υπαλλήλων της υπεραγοράς να τον ανακόψουν αυτός κατάφερε να διαφύγει. Ο κατηγορούμενος 2 παρέμεινε στο χώρο μετά που ακινητοποιήθηκε από την μάρτυρα μαζί με άλλο συνάδελφο της. Κατόπιν ελέγχου διαπιστώθηκε ότι στο σακίδιο του κατηγορουμένου 2 υπήρχαν δύο μπουκάλια ουίσκι μάρκας Jack Daniels 70 λίτρων, εκατό πλαστικά ποτήρια, ένα ψωμί και δύο μεγάλα μπουκάλια της Coca-Cola 1,5 λίτρα, από τα οποία το ένα να έχει ανοιχτεί και ήμισυ περίπου του περιεχομένου του να έχει καταναλωθεί, ενώ στο σακίδιο του άγγλου υπήρχαν άλλα δύο μπουκάλια ουίσκι 70 λίτρων, από τα οποία το πώμα του ενός έσπασε και μέρος του περιεχομένου του χύθηκε και το άλλο έπεσε στο δρόμο και έσπασε κατά τη διαφυγή του άλλου ατόμου από την υπεραγορά καθώς και τέσσερα κεριά μαλλιών μάρκας VOS. Τόσο ο κατηγορούμενος 2 όσο και το άλλο άτομο δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε απόδειξη πληρωμής των προϊόντων που εντοπίστηκαν στα σακίδια τους προερχόμενη είτε από την επίδικη υπεραγορά είτε από οποιοδήποτε άλλο κατάστημα. Ακολούθως ειδοποιήθηκε η αστυνομία, μέλη της οποίας μετέβησαν στη σκηνή (ΜΚ3 και ΜΚ4 και ειδικός αστυφύλακας 5651). Περί ώρα 18:30 της ίδιας ημέρας ο ΜΚ4 μετέβηκε στο χώρο όπου και προέβηκε σε επιτόπιες εξετάσεις. Ο δε ΜΚ1 που επίσης μετέβηκε σο χώρο φωτογράφισε τρία μπουκάλια ουίσκι μάρκας Jack Daniels 70 λίτρων από τα οποία το πώμα του ενός έσπασε και μέρος του περιεχομένου του χύθηκε, εκατό πλαστικά ποτήρια, ένα ψωμί, δύο μεγάλα μπουκάλια της Coca-Cola 1,5 λίτρα από τα οποία το ένα να έχει ανοιχτεί και ήμισυ περίπου του περιεχομένου του να έχει καταναλωθεί καθώς και τέσσερα κεριά μαλλιών μάρκας VOS, προϊόντα που εντοπίστηκαν στα σακίδια του κατηγορουμένου 2 αλλά και του άλλου ατόμου. Τα πιο πάνω προϊόντα παρέλαβε στη σκηνή ο ΜΚ4 από την ΜΚ2, ο οποίος πρόσεξε στο χώρο την ύπαρξη μαύρου σακιδίου. Επίσης ο ΜΚ2 κατέγραψε την κατάθεση της ΜΚ2 μεταξύ των ωρών 18:45 και 19:20 της ίδιας ημέρας. Περαιτέρω με τη βοήθεια του κατηγορουμένου 2 ο οποίος τους υπέδειξε το χώρο εργασίας του άλλου ατόμου που είχε διαφύγει, ο ΜΚ3 μαζί με τον ειδικό αστυφύλακας 5651 εντόπισαν το εν λόγω πρόσωπο το οποίο και συνόδευσαν στην αστυνομία. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Όπως έχει λεχθεί πιο πάνω ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει κατηγορία κλοπής. Το αδίκημα της κλοπής εδράζεται στο άρθρο 255 του Κεφ.154. Το εν λόγω άρθρο αναφέρει τα εξής: "

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή— (

1. i)με τέχνασμα· (
2. ii)με εκφοβισμό· (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς· (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.

(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο." Συνδυασμένη μελέτη των άρθρων 255 και 262 του Κεφ.154 καθιστά αντιληπτό ότι τα συστατικά στοιχεία του υπό εκδίκαση αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) ο κατηγορούμενος 2 απέκτησε κατοχή και αποκόμισε περιουσία της παραπονούμενης και (β) η περιουσία είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και (γ) ότι αυτό έγινε χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη και (δ) ότι ο κατηγορούμενος 2 ενέργησε με δόλιο τρόπο ή (ε) αν ο κατηγορούμενος 2 κατέχει την περιουσία της παραπονούμενης νόμιμα με δόλιο τρόπο σφετερίζεται τη χρήση της για λογαριασμό του ιδίου ή άλλου προσώπου εκτός από την παραπονούμενη και (στ) ότι κατά τον χρόνο απόκτησης κατοχής ο κατηγορούμενος 2 είχε σκοπό να αποστερήσει μόνιμα την περιουσία από την παραπονούμενη. Η 'απόκτηση κατοχής περιουσίας' με βάση το άρθρο 255

(2)του Κεφ.154 περιλαμβάνει τις ακόλουθες περιπτώσεις: (

1. i)με τέχνασμα, (
2. ii)με εκφοβισμό, (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· Ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. Ο δε όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής. Αντικείμενο δε κλοπής μπορεί να αποτελέσει οτιδήποτε έχει αξία και ανήκει σε κάποιο πρόσωπο. [άρθρο 255

(3)Κεφ.154]. Όλη η μαρτυρία που συνδέει τον κατηγορούμενο 2 με την παρούσα υπόθεση είναι περιστατική. Στην υπόθεση Κόκκινος v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 628 τονίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι η ένοχη γνώση και πρόθεση του κατηγορουμένου συνάγεται από το σύνολο της μαρτυρίας καθώς και από τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου και τα γεγονότα της υπόθεσης που συνήθως έχουν τον χαρακτήρα περιστατικής μαρτυρίας. Έχει ακόμη εδώ λεχθεί ότι η περιστατική μαρτυρία, η οποία παρεμπιπτόντως με βάση την νομολογία δεν είναι υποδεέστερη σημασίας ή ισχύος από την άμεση μαρτυρία, δυνατό να οδηγήσει σε στοιχειοθέτηση των συστατικών στοιχείων του αδικήματος. Σχετικές επί της αποδοχής και αξιολόγησης τέτοιας μαρτυρίας, ως περιστατικής μαρτυρίας, παρέχουν οι υποθέσεις Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R. 73, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172, Αθηνής v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41, Παφίτης και άλλος v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 και Πέτρου v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 331. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να αντληθεί από την πρόσφατη υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Παναγιώτη Νικολάου, Ποινική Έφεση Αρ. 212/2009, ημερομηνίας 10.11.10, απόσπασμα της οποίας παρατίθεται πιο κάτω: "Έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί ότι η περιστατική μαρτυρία δεν είναι υποδεέστερη της άμεσης τοιαύτης, όταν δε είναι '... συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους ... (δέστε Παφίτης και άλλος v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 σελ. 119-120 και Αντωνίου v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 746)... " Όπως έχει περαιτέρω εξηγηθεί στην υπόθεση Αθηνής v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41: "Η βασική αρχή είναι ότι, σε ποινικές υποθέσεις στις οποίες η υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στηρίζεται καθ' ολοκληρία ή ουσιαστικά πάνω σε περιστατική μαρτυρία, μετά που τα γεγονότα που κατατέθηκαν ενόρκως αποδειχθούν, το Δικαστήριο πρέπει σαν θέμα νόμου να αποφασίσει όχι μόνο κατά πόσο τα γεγονότα αυτά συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορουμένου αλλά επίσης ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από εκείνο ότι ο κατηγορούμενος διάπραξε το αδίκημα." Επίσης, χρήσιμη αναφορά γίνεται στην υπόθεση Παφίτης και άλλος v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102, απόσπασμα της οποίας εκτίθεται ακολούθως: " Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν π ρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. (Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R., 73 p. 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ.172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του." Στα πλαίσια αξιολόγησης της περιστατικής μαρτυρίας το Δικαστήριο δεν ασχολείται με απομακρυσμένες πιθανότητες αλλά ούτε με σενάρια που ευφάνταστα μπορεί να προωθήσει η υπεράσπιση. Όπως λέχθηκε επίσης στην υπόθεση Αθηνής v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41: "Οι δε διαζευκτικές πιθανότητες πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται εύλογα από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, άλλως πως τα Δικαστήρια θα καλούνται να εξετάζουν πιθανότητες ή θεωρίες, ως προς συμβάντα τα οποία δεν μπορούν εύλογα να εξαχθούν από το υλικό ενώπιον τους και αυτό δεν είναι το έργο του Δικαστηρίου." Σχετική ακόμη επί του προκειμένου είναι και η απόφαση στην Ανδρέας Σταυρινού v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 706 όπου, μεταξύ άλλων, τονίστηκαν τα εξής: " Ένα Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει τη μαρτυρία στην ολότητα της και να την αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει, πόσον μάλλον να αξιολογεί, διαζευκτικές εκδοχές, πιθανότητες ή θεωρίες που όχι μόνο δεν στοιχειοθετούνται, αλλά που ούτε καν μπορούν να αναδυθούν σε μια ενδεχόμενη κατάσταση πραγμάτων, στην απουσία μαρτυρικού υλικού, ως αναγκαίου βεβαίως υπαρκτού υπόβαθρου, πάνω στο οποίο να κτίζεται η διαφορετική αυτή συλλογιστική. Προς τούτο συνηγορούν οι υποθέσεις Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41 και Φανιέρος ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 104." Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση και εξετάζοντας την αποδεκτή περιστατική μαρτυρία σε σχέση με το υπό κρίση θέμα διαπιστώνω τα εξής:

(1)Ο κατηγορούμενος 2 εισήλθε στην επίδικη υπεραγορά μαζί με άλλο άτομο και βρέθηκαν στην κάβα κοιτάζοντας παράξενα και περίεργα, συμπεριφορά που αμέσως έγειρε υποψίες στην ΜΚ2, υπεύθυνη των ταμείων της εν λόγω υπεραγοράς.

(2)Ο κατηγορούμενος 2 γνωριζόταν με το άλλο άτομο, γεγονός που παραδέχτηκε και η υπεράσπιση αλλά και αποδεικνύεται και από την εκ των υστέρων ενέργεια του να οδηγήσει μέλη της αστυνομίας στο χώρο εργασίας του φίλου του.

(3)Τόσο ο κατηγορούμενος 2 όσο και ο φίλος του φορούσαν σακίδια εντός των οποίων βρέθηκαν προϊόντα πανομοιότυπα με αυτά που πωλούνται στην επίδικη υπεραγορά.

(4)Δύο μεγάλες μπουκάλες Coca-Cola 1,5 λίτρων καθώς και δύο μπουκάλες ουίσκι μάρκας Jack Daniels 70 λίτρων που αρχικά είχαν τοποθετηθεί σε καλάθι που κρατούσε ο φίλος του κατηγορουμένου 2 εξαφανίστηκαν και εντοπίστηκαν στο σακίδιο που βρισκόταν στον ώμο του κατηγορουμένου 2.

(5)Ο κατηγορούμενος 2 μαζί με το φίλο του πέρασαν από τα ταμεία της υπεραγοράς και πήγαν στο περίπτερο όπου τα αντικείμενα που αγόρασαν τοποθέτησαν σε δύο τσάντες.

(6)Μετά από το περίπτερο ο κατηγορούμενος 2 μαζί με το φίλο του κατευθύνθηκαν προς την έξοδο χωρίς να πληρώσουν οτιδήποτε άλλο.

(7)Στα σακίδια που ο κατηγορούμενος 2 και ο φίλος τους είχαν μαζί τους εντοπίστηκε αριθμός προϊόντων, ιδίων με αυτών που πωλούνται στην επίδικη υπεραγορά, χωρίς να προσκομιστεί οποιαδήποτε απόδειξη πληρωμής τους προερχόμενη είτε από την επίδικη υπεραγορά είτε από οποιοδήποτε άλλο κατάστημα.

(8)Ο κατηγορούμενος 2 δεν έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση ως προς το πώς βρέθηκαν τα προϊόντα στα σακίδια. Η μη ύπαρξη απόδειξης πληρωμής των προϊόντων που εντοπίστηκαν στα σακίδια εντός της επίδικης υπεραγοράς από οποιοδήποτε άλλο κατάστημα σε συνάρτηση με το γεγονός ότι ακριβώς τα ίδια προϊόντα πωλούνταν στην εν λόγω υπεραγορά κατά την επίσκεψη του κατηγορουμένου 2 και του άλλου ατόμου, με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα αντικείμενα αυτά προέρχονται από την υπεραγορά 'Παπαντωνίου' και αποτελούν περιουσία της. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου ενισχύεται από το γεγονός ότι αντικείμενα που όντως αγοράστηκαν τοποθετήθηκαν σε τσάντες σε αντίθεση με προϊόντα που βρέθηκαν στα σακίδια τη στιγμή που ο κατηγορούμενος 2 μαζί με το φίλο του περνούσαν τα ταμεία και κατευθύνονταν προς την έξοδο ενώ αρχικά αυτά βρίσκονταν σε καλάθι. Αντικείμενα όπως τέσσερα μπουκάλια ουίσκι μάρκας Jack Daniels 70 λίτρων, εκατό πλαστικά ποτήρια, ένα ψωμί, δύο μεγάλα μπουκάλια της Coca-Cola 1,5 λίτρα και τέσσερα κεριά μαλλιών μάρκας VOS, τα οποία εντοπίστηκαν στα σακίδια είναι σαφώς περιουσία τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. Ο εντοπισμός των προαναφερομένων προϊόντων στα σακίδια στην έξοδο της υπεραγοράς φανερώνει παροχή αλληλοβοήθειας από τον κατηγορούμενο 2 προς το φίλο του και αντίστροφα ενώ παράλληλα αποδεικνύει απόκτηση κατοχής και αποκόμιση περιουσίας της επίδικης υπεραγοράς, η αξία της οποίας δεν είχε πληρωθεί. Αυτό με τη σειρά του δείχνει ότι η ένοχη πράξη (actus reus) έχει συντελεστεί. Η δε ύποπτη συμπεριφορά που ο κατηγορούμενος 2 επέδειξε μέσα στην υπεραγορά, η τοποθέτηση προϊόντων εντός του σακιδίου του που αρχικά βρίσκονταν σε καλάθι της υπεραγοράς που ο φίλος του κρατούσε, η κοινή πορεία του κατηγορουμένου 2 και του φίλου του να περάσουν τα ταμεία και να κατευθυνθούν προς την έξοδο χωρίς να πληρώσει για τα προϊόντα που απέκρυψε εντός των σακιδίων και γενικότερα τα προαναφερόμενα καταγεγραμμένα σημεία από την περιστατική μαρτυρία φανερώνουν την από μέρους του κατηγορουμένου 2 λήψη ενεργειών και παροχή συνδρομής με δόλιο τρόπο με σκοπό τη μόνιμη αποστέρηση τους από τον ιδιοκτήτη τους που είναι η επίδικη υπεραγορά. Συνοπτικά τονίζεται ότι η πιο πάνω συμπεριφορά του κατηγορουμένου 2 καθώς και το σύνολο της προαναφερόμενης περιστατικής μαρτυρίας αποδεικνύουν ένοχη γνώση και πρόθεση από τον κατηγορούμενο 2 (mens rea). Η απόκρυψη αυτή των προϊόντων στα σακίδια καθώς και η ανακοπή του κατηγορουμένου 2 και του φίλου του στην έξοδο τους από την υπεραγορά από υπαλλήλους της αποδεικνύει ότι η απόκτηση και κατοχή των εν λόγω αντικειμένων έγινε χωρίς τη συναίνεση της επίδικης υπεραγοράς που κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο νόμιμος ιδιοκτήτης τους. Υπό το φως των πιο πάνω και στην απουσία οποιασδήποτε συγκεκριμένης εκδοχής από μέρους της υπεράσπισης στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας που θα μπορούσε να σπείρει την αμφιβολία στοιχειοθετούνται σωρευτικά και στον απαιτούμενο βαθμό όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής. Όπως αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, η περιστατική μαρτυρία οδηγεί συμπερασματικά σε ενοχή του κατηγορουμένου 2. Η αιτιώδης σχέση τη περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου 2 είναι άμεση και δεν συμβιβάζεται με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. Συνεπώς η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος 2 κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final Judgment Αναφορά: Ποινικό/Κλοπή/Άρθρα 255 και 262 Κεφ.154/Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο