Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Διονίδης Καμινίδης, Αρ. Υπόθεσης: 4068/14, 11/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:B24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΑΓΙΟΜΑΜΙΤΗ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4068/14 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου -V- Διονίδης Καμινίδης, εκ Κεντρικές Φυλακές Κατηγορουμένων ____________________________ Ημερομηνία: 11 Φεβρουαρίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ Ν. Νεοκλέους Για Κατηγορούμενους : κα Θεοχάρους Κατηγορούμενος : παρών ____________________________ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος μετά από παραδοχή κρίθηκε ένοχος στις πιο κάτω αναφερόμενες 15 κατηγορίες: στην 1η κατηγορία αμελής οδήγηση, στην 2η κατηγορία αμελής Οδήγηση, στην 3η κατηγορία εγκατάλειψη σκηνής δυστυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας, στην 4η κατηγορία παράλειψη αναφοράς δυστυχήματος, στην 7η κατηγορία χρήση μηχανοκίνητο οχήματος άνευ ασφάλειας, έναντι κινδύνου τρίτου μέρους στην 8η κατηγορία χρήση μηχανοκίνητου οχήματος άνευ ασφαλείας έναντι κινδύνου τρίτου μέρους, στην 9η κατηγορία οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος ενώ ήταν ακυρωμένη η εγγραφή του από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων, στη 10η κατηγορία οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος ενώ ήταν ακυρωμένη η εγγραφή του από τον Έφορο Μηχ. Οχημάτων, στην 11η κατηγορία χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας, στη 12η κατηγορία χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας, στην 13η κατηγορία χρήση μηχανοκίνητου οχήματος με ανασταλείσα άδεια κυκλοφορίας, στην 14η κατηγορία χρήση μηχανοκίνητου οχήματος με ανασταλείσα άδεια κυκλοφορίας, στη 15η κατηγορία οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, στη 16η κατηγορία οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, στη 17η κατηγορία οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος σε δρόμο και παράλειψη χρήσης ζώνης ασφαλείας. Σε σχέση με τις κατηγορίες υπ' αρ. 5 και 6, που αφορούσαν την οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης, καταχωρήθηκε προφορικά αναστολή της ποινικής δίωξης στις 6.2.15 και ο κατηγορούμενος σε σχέση με αυτές απαλλάχθηκε. Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως εκτέθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο της κατηγορούσας αρχής δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση και συνοπτικά έχουν ως ακολούθως Στις 12.10.12 περί ώρα 20:15 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής KKD 921 στην οδό Αλεξανδρουπόλεως με βόρεια κατεύθυνση. Σε κάποιο σημείο του δρόμου απώλεσε τον έλεγχο του οχήματος του προς τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, σύμφωνα με την πορεία του, και χτύπησε ελαφρά στην πισινή αριστερή πόρτα του οχήματος με αρ. εγγραφής ΚΥΥ
- Η οδηγός του εν λόγω οχήματος ακολούθησε τον κατηγορούμενο, ο οποίος προσπάθησε να διαφύγει, και κατάφερε να ανακόψει την πορεία του. Σε συνομιλία που είχε με τον κατηγορούμενο, ο τελευταίος αρνήθηκε ότι χτύπησε το όχημα της και απομακρύνθηκε προς άγνωστη κατεύθυνση. Μετά πάροδο λίγων λεπτών και περί ώρα 20.25 ο κατηγορούμενος οδηγώντας το όχημα με αρ. εγγραφής KKD 921 στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της οδού Αριστοτέλη Σάββα με βόρεια κατεύθυνση προς την οδό Πανίκου Χ»Παναγή, απώλεσε τον έλεγχο του οχήματος του προς τα δεξιά, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και συγκρούστηκε μετωπικά με το όχημα με αρ. εγγραφής KWL 659 που οδηγούσε ο Πάτροκλος Μακρή. Ο εν λόγω Μακρή τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γ.Ν. Πάφου, όπου κρατήθηκε για νοσηλεία μέχρι τις 15.10.12 λόγω μετατόπισης συνδέσμων του αυχένα. Ο κατηγορούμενος μετά το δεύτερο δυστύχημα που προκάλεσε, εξήλθε του οχήματος του τραυματισμένος και εγκατέλειψε τρέχοντας τη σκηνή καταδιωκόμενος από πολίτες και μέλη της αστυνομίας. Από τις εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε πως το όχημα με αρ. εγγραφής KKD 921 ήταν δηλωμένο ως κλοπιμαίο. Στις 13.10.12 εκδόθηκε εναντίον του ένταλμα σύλληψης. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε στις 24.12.12 στη Λευκωσία και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης την οποία εκτίει στις κεντρικές φυλακές. Στις 16.7.13 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε στις κεντρικές φυλακές για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση. Τέλος, ο κ. Νεοκλέους ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, ούτε και με βαθμούς ποινής. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου αναγνώρισε την σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων και μετέφερε στο Δικαστήριο την ειλικρινή απολογία και μεταμέλεια του πελάτη της. Η κα. Θεοχάρους στην αγόρευση της προς μετριασμό της ποινής αναφέρθηκε στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι την καταχώρηση του κατηγορητηρίου και μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή. Ανέφερε μάλιστα ότι μετά την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων καταχωρήθηκε εναντίον του κατηγορούμενου η Υπόθεση 5/13 ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, στην οποία ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε στις 7.1.13 και εκτίει ποινή φυλάκισης 3,5 ετών. Σύμφωνα με την κα. Θεοχάρους ο κατηγορούμενος αναμένεται να αποφυλακιστεί περί τα τέλη Φεβρουαρίου
- Σημείωσε η κα. Θεοχάρους ότι εάν οι διωχτικές αρχές καταχωρούσαν ενωρίτερα την παρούσα υπόθεση, τότε θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής στα πλαίσια της Υπόθεσης 5/
- Όσον αφορά τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, η ευπαίδευτη συνήγορος του υιοθέτησε την κοινωνικοοικονομική έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας (Τεκμήριο Α). Σύμφωνα με αυτήν ο κατηγορούμενος αντιμετώπισε δύσκολα παιδικά και εφηβικά χρόνια, καθώς υπήρξε μάρτυρας συχνών διαπληκτισμών μεταξύ των γονέων του λόγω της εξάρτησης του πατέρα του από το αλκοόλ. Περαιτέρω, καταγράφεται πως υπήρξε θύμα σωματικής κακοποίησης από τον πατέρα του. Ο ίδιος είναι πατέρας ενός παιδιού ηλικίας 6 ετών, με το οποίο μέχρι πρότινος δεν διατηρούσε επαφή. Μετά την κράτηση του στις φυλακές και τη φαρμακευτική αγωγή που ακολουθεί επικοινωνεί πλέον με το παιδί του. Τέλος, η κα. Θεοχάρους κάλεσε το Δικαστήριο να επιδείξει την μέγιστη δυνατή επιείκεια στο πρόσωπο του κατηγορούμενου. Αναμφίβολα, οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρές. Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας,
(2003)2 Α.Α.Δ. 220, το αυτοκίνητο αποτελεί, ως υποδεικνύει το Δικαστήριο με αναφορά στην R. v. Reid
(1992)3 All E.R. 873, αντικείμενο ικανό να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρή βλάβη, κατά πάντα χρόνο, όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, γεγονός που προσδιορίζει και τις ευθύνες του οδηγού για τη χρήση και το καθήκον του για την προστασία της ασφάλειας τρίτων. Χωρίς να παραγνωρίζω τη σοβαρότητα ενός εκάστου των αδικημάτων που παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος, θεωρώ ως την πλέον σοβαρότερη την κατηγορία υπ' αρ. 3 που αφορά την εγκατάλειψη της σκηνής του δυστυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας. Το άρθρο 235Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, αναφέρει τα ακόλουθα: «
(1)Όποιος, αφού εμπλακεί σε ατύχημα το οποίο προκαλεί το θάνατο άλλου προσώπου ή σωματική βλάβη σε άλλο πρόσωπο, εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.
(2)Όποιος, αφού εμπλακεί σε ατύχημα το οποίο προκαλεί ζημιά σε περιουσία, εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.
(3)Εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, αφού λάβει υπόψη όλες τις συνθήκες της υπόθεσης, πρόσωπο το οποίο καταδικάζεται δυνάμει του εδαφίου
(1)ή
(2)στερείται του δικαιώματος κατοχής άδειας οδηγού για περίοδο που δεν είναι μικρότερη του ενός χρόνου από της ημερομηνίας της καταδίκης, όπως το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο». Η όλη συμπεριφορά ατόμου που, μετά από ατύχημα, εγκαταλείπει την σκηνή χωρίς να ενδιαφερθεί για την τύχη των επηρεαζομένων και χωρίς την παροχή σε αυτούς οιασδήποτε βοήθειας, αποτελεί αντικοινωνική και εγωϊστική συμπεριφορά. Στην Ανδρέας Πουμπουρής v Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 1, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε και στο άρθρο 235Α του Ποινικού Κώδικα, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ο σκοπός για τον οποίο θεσπίστηκε η πιο πάνω διάταξη είναι προφανής και νομίζουμε πως δεν χρειάζεται οποιαδήποτε εξειδίκευση. Ωστόσο, επιγραμματικά θα επαναλάβουμε το αυτονόητο ότι δηλαδή κάθε οδηγός οχήματος που εμπλέκεται σε τροχαίο δυστύχημα έχει νομική και ηθική υποχρέωση να σταματά και να προσφέρει βοήθεια στο θύμα του δυστυχήματος. Η έγκαιρη παροχή βοήθειας μπορεί να σώσει τη ζωή του θύματος ενώ η εγκατάλειψη του μπορεί ακόμη να οδηγήσει και στο θάνατο. Συνιστά άκρως εγωιστική συμπεριφορά η εγκατάλειψη θύματος τροχαίου δυστυχήματος χωρίς βοήθεια, όταν μάλιστα, είναι τέτοιες οι συνθήκες ώστε να καθίσταται απομακρυσμένη η παροχή βοήθειας μέσα σε σύντομο χρόνο.» Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μια και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Ο κατηγορούμενος, με την όλη συμπεριφορά του, όπως αυτή εξειδικεύεται στα γεγονότα που εκτέθηκαν πιο πάνω, επέδειξε πλήρη αδιαφορία για τις συνέπειες των πράξεων του, ειδικότερα σε σχέση με τον παραπονούμενο Πάτροκλο Μακρή. Η οδική συμπεριφορά αυτή είναι απαράδεκτη και οι επιβαλλόμενες ποινές πρέπει να αντανακλούν την ανάγκη αποτροπής της. Το καθήκον ωστόσο του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί στις περιπτώσεις εκδίκασης σοβαρών αδικημάτων, όπως εν προκειμένω (Θεοχάρους ν. Αστυνομίας
(2008)Α.Α.Δ. 575). Στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής και προς όφελος του κατηγορουμένου λαμβάνω υπόψη μου την παραδοχή του στο Δικαστήριο έστω και αν αυτή δεν υπήρξε άμεση (βλ. Χαρτούμπαλος v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28) καθώς και την απολογία του. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνω ιδιαίτερα υπόψη μου ως μετριαστικό παράγοντα και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου όπως αυτές φαίνονται στην σχετική Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και έχουν εκτεθεί ενώπιον μου από την ευπαίδευτη συνήγορο του, προσδίδοντας ιδιαίτερη σημασία στα δύσκολα παιδικά και εφηβικά του χρόνια αλλά και στο γεγονός ότι πλέον επιδιώκει να έχει επαφή με τον ανήλικο υιό του. Εκλαμβάνω το γεγονός αυτό ως μία γενικότερη αλλαγή του τρόπου αντιμετώπισης της ζωής εκ μέρους του κατηγορουμένου. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου αναφέρθηκε στο ζήτημα της καθυστέρησης συσχετίζοντας το και με το γεγονός ότι τα επίδικα αδικήματα θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη κατά την επιβολή ποινής στην Υπόθεση 5/13 για την οποία εκτίει ποινή φυλάκισης. Το γεγονός αυτό από μόνο του θεωρώ πως δεν αποτελεί μετριαστικό παράγοντα, καθώς ο κατηγορούμενος έστω κι αν δεν είχε σχηματιστεί η παρούσα ποινική υπόθεση εναντίον του είχε το δικαίωμα να ζητήσει όπως τα επίδικα αδικήματα ληφθούν υπόψη στην προηγούμενη υπόθεση (βλ. άρθρο 81 Κεφ. 155, καθώς και τις υποθέσεις Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138 και Φράγκου ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 13). Σημειώνω επίσης ότι δεν προβλήθηκε από την υπεράσπιση ότι ο κατηγορούμενος ζήτησε όπως τα παρόντα αδικήματα ληφθούν υπόψη και παρά ταύτα αγνοήθηκε το εν λόγω αίτημά του. Ασφαλώς όμως το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος εκτίεει ήδη ποινή φυλάκισης θα ληφθεί υπόψη μου στα πλαίσια της αρχής της συνολικότητας της ποινής. Περαιτέρω, λαμβάνω σοβαρά υπόψη το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 12.10.12 και η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 29.5.14, δηλαδή 19 περίπου μήνες από την διάπραξη τους. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση από την κατηγορούσα αρχή για τον χρόνο που διέρρευσε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Σημειώνω επίσης ότι υπήρχε ευθύς εξαρχής μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου, εξ ου και την επόμενη ημέρα διάπραξης των αδικημάτων εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος συνελήφθη στις 24.12.12, καταχωρήθηκε εναντίον του η Υπόθεση 5/13 του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, στα πλαίσια της οποίας του επεβλήθη ποινή φυλάκισης την οποία εκτίει μέχρι σήμερα. Για τα επίδικα αδικήματα συνελήφθη στις κεντρικές φυλακές στις 16.7.13 και παρά ταύτα η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε μόλις στις 29.5.14. Ενόψει των πιο πάνω, καταλήγω, ότι για το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης ευθύνη έχει η κατηγορούσα αρχή. Η καθυστέρηση είναι ένας παράγοντας που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Έχει νομολογηθεί ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής, δηλαδή αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Εκτός στις περιπτώσεις που θεωρείται απόλυτα αναγκαίο, είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα της διάπραξης του αδικήματος - (βλ. Μεταξύ άλλων, Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου
(1991)2 Α.Α.Δ. 5, σελ. 10 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα
(1991)2 Α.Α.Δ. 71, σελ. 77)». Όπως έχει επισημανθεί στη νομολογία μας, η αποτίμηση της καθυστέρησης ως παράγοντα ελαφρυντικού της ποινής τείνει να μετριάσει την απόσταση που δημιουργείται ως προ το άτομο του παραβάτη, μεταξύ του χρόνου που διαπράττεται το αδίκημα και του χρόνου της τιμωρίας του (Σωτήρης Αβραάμ v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 365). Θεωρώ πως υπό τις περιστάσεις ο χρόνος που παρήλθε είναι ικανός να επηρεάσει τόσο το είδος όσο και το ύψος της ποινής. Χωρίς να παραγνωρίζω τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και ειδικότερα αυτού της τρίτης κατηγορίας και την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιες περιπτώσεις, εντούτοις στην παρούσα υπόθεση, για τους λόγους που ανέφερα ανωτέρω, έχοντας επίσης κατά νου την αρχή της συνολικότητας της ποινής κρίνω πως δεν ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης. Το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από την διάπραξη του αδικήματος, θεωρώ ότι δεν καθιστά επιβεβλημένη την επιβολή ποινής φυλάκισης. Συνυπολογίζοντας επομένως όλα τα ανωτέρω και επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία επιβάλλω ποινή προστίμου ύψους €150,00. Στην δεύτερη κατηγορία επιβάλλω ποινή προστίμου ύψους €150,00. Στην τρίτη κατηγορία επιβάλλω ποινή προστίμου ύψους €550,00 και 5 βαθμούς ποινής. Στο άρθρο 235Α
(3)του Ποινικού Κώδικα αναφέρεται ότι εκτός εάν συντρέχουν ειδικοί λόγοι πρόσωπο το οποίο καταδικάζεται δυνάμει των εδαφίων 1 και 2 του εν λόγω άρθρου στερείται της δυνατότητας κατοχής άδειας οδηγού για περίοδο που δεν είναι μικρότερη του ενός έτους. Εν προκειμένω λαμβάνοντας υπόψη μου τον χρόνο που διέρρευσε από την διάπραξη του αδικήματος μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας υπόθεσης, αλλά και μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή, σε συνδυασμό με το ότι ο κατηγορούμενος αναμένεται ότι θα αποφυλακιστεί περί τα τέλη Φεβρουαρίου και η άδεια οδήγησης μπορεί να αποτελέσει παράγοντα βοηθητικό στην επανένταξη του (Ελευθερίου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 327) θεωρώ ότι τυχόν στέρηση της άδειας οδήγησης του θα συνιστούσε υπέρμετρη υπό τις περιστάσεις τιμωρία. Στην τέταρτη κατηγορία επιβάλλω ποινή προστίμου ύψους €100,
- Στην έβδομη κατηγορία δεν θα επιβάλλω οποιαδήποτε ποινή, καθώς τα γεγονότα της εμπεριέχονται σε αυτά της όγδοης κατηγορίας. Στην όγδοη κατηγορία επιβάλλω ποινή προστίμου ύψους €200,
- Στις κατηγορίες 9-13 δεν θα επιβάλω οποιαδήποτε ποινή, καθώς αφενός τα γεγονότα τους εμπεριέχονται σε αυτά της κατηγορίας
- Αφετέρου θεωρώ πως η επιβολή ποινής σε κάθε μία εκ των αναφερόμενων κατηγοριών θα συνιστούσε παράβαση της αρχής της συνολικότητας της ποινής υπό την έννοια ότι θα οδηγούσε σε υπέρμετρη ή δυσανάλογη ποινή ως προς τη συνολική ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου (Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 443). Στην δέκατη τέταρτη κατηγορία επιβάλλω ποινή προστίμου ύψους €200,
- Στην δέκατη πέμπτη κατηγορία δεν θα επιβάλλω ποινή, καθώς τα γεγονότα της εμπεριέχονται σε αυτά της δέκατης έκτης. Στην δέκατη έκτη κατηγορία επιβάλλω ποινή προστίμου ύψους €100,
- Στην δέκατη έβδομη κατηγορία δεν θα επιβάλλω οποιαδήποτε ποινή. Λαμβάνοντας υπόψη μου ότι ο κατηγορούμενος εκτίει ακόμα ποινή φυλάκισης στις κεντρικές φυλακές και αναμένεται να αποφυλακιστεί περί τα τέλη Φεβρουαρίου 2015, διατάσσεται όπως οι πιο πάνω ποινές προστίμου καταβληθούν με μηνιαίες δόσεις ύψους €170,00 έκαστη δόση. Η πρώτη δόση να είναι πληρωτέα στις 2.4.15 και οι επόμενες την πρώτη μέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι τελικής εξόφλησης. (Υπ.)........... Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο