Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, Αρ. Υπόθεσης: 13184/12, 27/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:B31 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13184/12 Κατηγορούσας Αρχής v. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Κατηγορουμένου ----------------------- Ημερομηνία: 27/02/
- Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ειρ. Σάββα. Κατηγορούμενος : αυτοπροσώπως. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, την κατηγορία της Ανησυχίας κατά παράβαση του άρθρου 95 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, αυτός την 13ην Απριλίου 2012 στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου, σε δημόσιο μέρος, χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε θόρυβο κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την πιο πάνω κατηγορία και η υπόθεση προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία. Η κατηγορούσα αρχή για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κάλεσε τρεις μάρτυρες κατηγορίας, τον Υπ/μο Μάριος Τέμπλαρ (Μ.Κ.1), τον Λοχία Ιωάννη Αγαθοκλέους (Μ.Κ.2) και τον Υπ/μο Αργύρη Φωτίου (Μ.Κ.3). Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, το Δικαστήριο με σχετική ενδιάμεση απόφαση του, έκρινε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου και γι αυτό τον κάλεσε σε απολογία. Αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, αυτός επέλεξε να καταθέσει ενόρκως από το εδώλιο του μάρτυρα. Δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Συνοπτικά η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου έχει ως ακολούθως: Ο Μ.Κ.1, κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου στο ΚΕΜ - ΟΥΛΑΕ. Ανέφερε ότι στις 13/04/2012, ενώ βρισκόταν στο γραφείο του Αξ/κου Υπηρεσίας άκουσε φωνές προερχόμενες από το προαύλιο της ΑΔΕ Πάφου. Βγαίνοντας από το γραφείο είδε ένα άνδρα να φωνάζει δυνατά προς το μέρος του Υπ/μου Α. Φωτίου και να προκαλεί θόρυβο. Από τις φωνές του πιο πάνω άνδρα παρατήρησε ότι βγήκαν έξω από τα γραφεία τους οι επί καθήκοντι Αστυφύλακες του ΚΕΜ και του ΤΑΕ με αποτέλεσμα ο Υπ/μος Α. Φωτίου να τον συλλάβει για το αυτόφωρο αδίκημα της ανησυχίας. Επίσης, είπε ότι λόγω του ότι το πιο πάνω πρόσωπο φώναζε και μιλούσε γρήγορα δεν κατάλαβε τι ακριβώς έλεγε. Περαιτέρω, είπε ότι το γραφείο του ήταν στο ισόγειο και απείχε γύρω στα 20 - 25 μέτρα από τον κατηγορούμενο, τον οποίο αναγνώρισε στο Δικαστήριο. Ο Μ.Κ.2, υιοθετώντας τη γραπτή του κατάθεση - τεκμήριο 2 - αναφέρθηκε στους λόγους της παρουσίας του κατηγορούμενου στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου καθώς επίσης και στη συμπεριφορά του. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι στις 13/04/2012 και ώρα 12:00 προσήλθε στα γραφεία του ΤΑΕ κάποια Yalda Orangifard από το Ιράν και ανέφερε ότι πριν ένα περίπου μηνά ανάθεσε σε κάποιο Praful Shah από την Ινδία την εξεύρεση μεταχειρισμένων επίπλων για επίπλωση της υπό ανέγερσης κατοικίας της. Το εν λόγω πρόσωπο, αφού βρήκε τα έπιπλα, κάλεσε την πιο πάνω αλλοδαπή και αφού τα είδε συμφώνησε όπως προβεί στην αγορά τους για το ποσό των €2,300 πληρώνοντας ως προκαταβολή το ποσό των €
- Στις 12/04/2012 η εν λόγω αλλοδαπή έλεγξε τα έπιπλα και αφού διαπίστωσε ότι δεν είχαν οποιοδήποτε πρόβλημα πλήρωσε στο πιο πάνω πρόσωπο και το υπόλοιπο ποσό των €2,200 έναντι απόδειξης. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Yalda Orangifard, στις 13/04/2012 κατά τον έλεγχο που διενέργησε στα έπιπλα διαπίστωσε ότι δύο από τα τραπεζάκια ήταν γδαρμένα ενώ το κρεβάτι διέφερε από αυτό που προνοούσε η συμφωνία. Μετά από τις πιο πάνω αναφορές της εν λόγω αλλοδαπής, ο μάρτυρας της ανέφερε ότι δεν στοιχειοθετείται η διάπραξη οποιουδήποτε ποινικού αδικήματος, πρόκειται για αθέτηση συμφωνίας και την συμβούλευσε όπως προσφύγει σε αστικές αγωγές αν το επιθυμεί, μέσω δικηγόρου. Την πιο πάνω αλλοδαπή συνόδευε ο κατηγορούμενος και ενώ ο μάρτυρας της ανέφερε τα πιο πάνω, αυτός άρχισε να αντιδρά αναφέροντας του ότι πρόκειται για ποινικό αδίκημα και ότι αν αποταθούν σε δικηγόρο θα χρειαστούν αρκετά χρόνια για να πάρουν αποτέλεσμα. Ακολούθως, η αλλοδαπή αποχώρησε από τα γραφεία του ΤΑΕ απόλυτα ικανοποιημένη μαζί με το σύζυγο της και τον κατηγορούμενο. Την ίδια μέρα και περί ώρα 15:55, μετέβηκε εκ νέου στα γραφεία του ΤΑΕ ο κατηγορούμενος και με θυμωμένο τρόπο και μιλώντας δυνατά έψαχνε τους Αστυνομικούς με τους οποίους είχε μιλήσει προηγουμένως σχετικά με το παράπονο της Yalda Orangifard. Τότε ο Υπ/μος Φωτίου του ζήτησε να ηρεμήσει εξηγώντας του και αυτός ότι πρόκειται για αθέτηση συμφωνίας και την ίδια στιγμή αυτός άρχισε να φωνάζει και να διαμαρτύρεται ότι η Αστυνομία δεν έκαμε σωστό χειρισμό και ότι αν αποταθούν σε δικηγόρο θα κάνει 6 χρόνια να πάρουν αποτέλεσμα. Όταν ο εν λόγω Υπ/μος προσπάθησε να του εξηγήσει ότι αυτή είναι η σωστή διαδικασία άρχισε να φωνάζει προς του μέρος του και ότι θα τον καταγγείλει στον Αρχηγό της Αστυνομίας ότι δεν έκανε καλά τη δουλειά του και του ζητούσε τα στοιχεία του. Αφού του τα έδωσε, ο κατηγορούμενος κατευθύνθηκε προς την έξοδο των γραφείων του ΤΑΕ και κατεβαίνοντας από τις σκάλες φώναζε πολύ δυνατά και γυρίζοντας προς τον Υπ/μο Φωτίου, του είπε επί λέξη: «Θα δεις τι θα σου κάμω και θα σε καταγγείλω στον Αρχηγό.». Περαιτέρω, αναφέρει ότι παρά τις συστάσεις που του έκανε ο Υπ/μος Φωτίου, αυτός συνέχισε να φωνάζει στο προαύλιο της ΑΔΕ Πάφου με αποτέλεσμα από τις φωνές του να βγουν έξω από τα γραφεία τους ο Αξ/κος Υπηρεσίας και οι επί καθήκοντι Αστυνομικοί του ΤΑΕ ως επίσης και οι Αστυφύλακες του ΚΕΜ Πάφου. Τότε ο Υπ/μος Φωτίου τον συνέλαβε για το αυτόφωρο αδίκημα που διέπραττε, δηλαδή της ανησυχίας. Ο Μ.Κ.3 αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση, τεκμήριο 3, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης, ότι στις 13/04/2012 και περί ώρα 15:55 προσήλθε στα γραφεία του ΤΑΕ ο κατηγορούμενος και με θυμωμένο τρόπο και μιλώντας δυνατά έψαχνε τους Αστυνομικούς με τους οποίους είχε μιλήσει προηγουμένως σχετικά με το παράπονο της Yalda Orangifard. Του ζήτησε να ηρεμήσει και του εξήγησε ότι πρόκειται περί αθέτησης συμφωνίας. Την ίδια στιγμή, ο κατηγορούμενος άρχισε να διαμαρτύρεται και να φωνάζει ότι η Αστυνομία δεν έκαμε σωστό χειρισμό και αν αποταθούν σε δικηγόρο θα κάνει έξι χρόνια να πάρουν αποτέλεσμα. Του ξανά εξήγησε ότι αυτή είναι η σωστή διαδικασία και τότε άρχισε να του φωνάζει ότι θα τον καταγγείλει στον Αρχηγό της Αστυνομίας ότι δεν έκανε καλά τη δουλειά του, ζητώντας το όνομα του. Αφού του ανέφερε ποιος ήταν, ο κατηγορούμενος κατευθύνθηκε προς την έξοδο των γραφείων του ΤΑΕ και κατεβαίνοντας από τις σκάλες φώναζε πολύ δυνατά και γυρίζοντας προς αυτόν του ανέφερε επί λέξη: «Θα δεις τι θα σου κάμω και θα σε καταγγείλω στον Αρχηγό». Από τις φωνές του βγήκαν έξω από τα γραφεία τους οι επί καθήκοντι Αστυνομικοί του ΤΑΕ ως επίσης και ο Αξ/κος Υπηρεσίας και οι Αστυφύλακες του ΚΕΜ Πάφου. Τον πλησίασε, τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε, δηλαδή της ανησυχίας, του είπε ότι θα καταγγελθεί και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε: «Ατε ρε». Συνέχισε να φωνάζει δυνατά και τον συνέλαβε και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε: « Σύλλαβε με ρε κοπελλούιν τζαι εν να δεις». Από την αντίπερα όχθη ο κατηγορούμενος στην ένορκη του μαρτυρία, κατέθεσε γραπτή του δήλωση την οποία ανάγνωσε (βλ. τεκμήριο 4). Σε αυτή, αναφέρεται στο λόγο επίσκεψης του στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου συνοδεύοντας του συγκεκριμένους αλλοδαπούς για να προβούν σε καταγγελία αναφορικά με την αγοραπωλησία επίπλων τα οποία δεν ανταποκρίνονταν στη συμφωνία τους. Αναφέρεται στη συμπεριφορά των Αστυνομικών και ότι αυτοί τους προέτρεψαν να πάνε σε ένα δικολάβο γιατί δεν ήταν δική τους δουλειά. Αφού τους παρακάλεσαν επίμονα για να τους βοηθήσουν, τελικά, αναφέρει, συμφώνησαν να καλέσουν στο τηλέφωνο το συγκεκριμένο πρόσωπο που πούλησε τα έπιπλα στους Ιρανούς με σκοπό να του ζητήσουν να τους επιστρέψει τα χρήματα. Ακολούθως, αποχώρησαν από την Αστυνομία εν αναμονή της Αστυνομικής παρέμβασης. Στη συνέχεια, είναι η θέση του, ότι γύρω στις 14:00 της 13ης/04/2012, οι Ιρανοί του τηλεφώνησαν και του είπαν ότι οι Αστυνομικοί τους πληροφόρησαν από τηλεφώνου ότι δεν γινόταν τίποτε και να πάνε σε κάποιο δικολάβο. Μετά από αυτό και γύρω στις 15:00, μετέβηκε εκ νέου στην Αστυνομική Διεύθυνση ο ίδιος για να πληροφορηθεί πώς εξελίχθηκε η υπόθεση. Πλησίασε τον νεαρό Αστυνομικό που ήταν εκεί και τον ρώτησε γιατί δεν τηλεφώνησαν στο πρόσωπο που είχε κρατήσει τα χρήματα των Ιρανών. Ενώ μιλούσε με τον εν λόγω Αστυνομικό ένα πρόσωπο με πολιτική περιβολή και με απότομο και ανοίκειο τρόπο, φωνάζοντας τον ρώτησε «ποιος είσαι εσύ; Είσαι δικηγόρος;» Όταν του απάντησε όχι, τότε με τον ίδιο τρόπο, τον ρώτησε αν είναι φίλος της γυναίκας του Ιρανού. Σε περαιτέρω άρνηση του και στο ότι διερωτήθηκε κατά πόσο πρέπει να είναι φίλος της γυναίκας για να τύχει βοήθειας από την Αστυνομία στην απάτη που υπέστησαν, αυτός εξαγριώθηκε και σε έξαλλο ύφος του είπε «να φύγεις αμέσως και να μην ξαναπατήσεις εδώ.» Ακολούθως, και αφού κατάλαβε ότι δεν υπήρχε τρόπος τα αστυνομικά όργανα να βοηθήσουν τους ξένους, αποχώρησε λέγοντας σιγανά «εντάξει ρε παιδιά, δεν θέλετε να βοηθήσετε τους ανθρώπους, δεν μπορούμε να σας αναγκάσουμε να το κάνετε» και αναχώρησε από τα Γραφεία του ΤΑΕ. Ενώ είχε κατέλθει τη σκάλα που οδηγεί στην έξοδο, ξαφνικά άκουσε κάποιον να φωνάζει σε πολύ ψηλό τόνο, σταμάτησε, στράφηκε προς το μέρος που προέρχονταν οι φωνές και αντίκρυσε το πρόσωπο που πριν από λίγο του είχε επιτεθεί φραστικά, να φωνάζει «Έρκεστε πα στην κκελέν μας εξιούν σας τζαι εν καταλάβετε». Πλησίασε κάτω από το σημείο όπου το άτομο φώναζε και απάντησε σε τόνο συνομιλίας: « Ο Αστυνομικός Σταθμός δεν είναι περιουσία του πατέρα σας αλλά ανήκει στο κράτος και οι πολίτες αισθανόμαστε ελεύθεροι να ερχόμαστε να ζητούμε την βοήθεια σας». Πιο κάτω, ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι αμέσως μετά ο άνθρωπος με την πολιτική περιβολή, αναφώνησε κατακόκκινος από θυμό «είσαι δαμαί ακόμα;» και όρμησε από τη σκάλα φωνάζοντας «είσαι υπό σύλληψη για διατάραξη της δημόσιας ειρήνης.» Ακούγοντας τις φωνές του, οι συνάδελφοι του βγήκαν έξω από τα γραφεία τους. Όταν το συνέλαβε, ανέβηκαν πάνω και ο άνθρωπος αυτός πήρε μια καρέκλα και άρχισε να την ανεβοκατεβάζει στο φθαρμένο ξύλινο δάπεδο φωνάζοντας κάτσε, κάτσε, κάτσε για τουλάχιστο πέντε φορές. Στη συνέχεια είπε ότι κρατήθηκε για τρία τέταρτα περίπου. Αρνείται όλα όσα οι μάρτυρες κατηγορίας ανέφεραν και ισχυρίζεται ότι είναι όλα ψέματα και κακίζει την όλη στάση της Αστυνομίας στην οποία αποτάθηκαν για βοήθεια και ισχυρίζεται ότι ο Υπ/μος διέπραξε σωρεία αδικημάτων και την επόμενη μέρα, κατόπιν συμβουλής που έλαβε, απευθύνθηκε στην Επιτροπή για την Αστυνομική Βία, όπως την ονομάζει αποστέλλοντας τους επιστολή, χωρίς όμως να πάρει οποιαδήποτε απάντηση. Τέλος, ισχυρίζεται ότι η όλη υπόθεση είναι μια φανταστική ιστορία των Αστυνομικών και απορρίπτει τους ισχυρισμούς τους. Έχοντας υπόψη μου την μαρτυρία τα πιο κάτω γεγονότα προκύπτουν να αποτέλεσαν κοινό έδαφος των διαδίκων και/ή από μαρτυρία η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη: Στις 13/04/2012 περί το μεσημέρι ο κατηγορούμενο μαζί με ζεύγος Ιρανών μετέβηκαν στο ΤΑΕ Πάφου για να υποβάλουν παράπονο - καταγγελία ότι ενώ συμφώνησαν να αγοράσουν συγκεκριμένα έπιπλα καταβάλλοντας και συγκεκριμένο χρηματικό ποσό προς ένα πρόσωπο που κατάγεται από την Ινδία, τελικά τους παραδόθηκαν άλλα έπιπλα ή έπιπλα που έφεραν ζημιές. Οι Αστυνομικοί του ΤΑΕ Πάφου τους είπαν ότι δεν έχει διαπραχθεί οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα και έφυγαν. Ακολούθως, την ίδια μέρα το απόγευμα, ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε εκ νέου το ΤΑΕ Πάφου για λόγους που αφορούσαν την εν λόγω υπόθεση, οπόταν και δημιουργήθηκε ένα επεισόδιο μεταξύ αυτού και των Αστυνομικών του ΤΑΕ Πάφου και ειδικότερα του Υπ/μου Αργύρη Φωτίου. Εκείνο το οποίο θα πρέπει να ανευρεθεί ως πραγματικό γεγονός είναι κατά πόσο σε οποιοδήποτε στάδιο κατά την δεύτερη επίσκεψη του κατηγορουμένου στο ΤΑΕ, αυτός φώναζε και προκαλούσε θόρυβο και εν γένει κατά πόσο η συμπεριφορά του ενδέχετο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Επομένως, απαιτείται να προβώ σε αξιολόγηση όλης της ενώπιον μου μαρτυρίας για να καταλήξω σε συγκεκριμένα ευρήματα γεγονότων επί του πιο πάνω και άλλων παρεμφερών γεγονότων που περιβάλουν την παρούσα υπόθεση. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ως ο Αξ/κος Υπηρεσίας ο οποίος από τις φωνές που άκουσε εξήλθε από το γραφείο του. Το γεγονός αυτό δεν έτυχε αμφισβήτησης από τον κατηγορούμενο. Πέραν τούτου, έχει διακρίνει ότι ο μάρτυρας αυτός, παρόλο που στην κατάθεση του και στη μαρτυρία του είπε ότι είδε τον κατηγορούμενο στο προαύλιο της Αστυνομίας να φωνάζει, δεν ήταν σε θέση να πει τι έλεγε αλλά και κατά πόσο και ο Μ.Κ.3 φώναζε. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι δεν μπορεί να το γνωρίζει αυτό και ότι απ' ότι θυμάται, όπως χαρακτηριστικά είπε, φώναζαν τόσο ο κατηγορούμενος όσο και μέλη της δύναμης. Επίσης, ο μάρτυρας αυτός δεν γνώριζε το τι διαμείφθηκε προηγουμένως. Περιορίστηκε να πει ότι άκουσε φωνές και βγήκε έξω χωρίς να μπορεί να διευκρινίσει, ποιος φώναζε και τι λεγόταν. Πέραν του γεγονότος ότι ο μάρτυρας αυτός άκουσε φωνές και εξήλθε από το γραφείο του, που αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων, κρίνω ότι δεν μπορώ να δώσω οποιαδήποτε βαρύτητα σε οποιοδήποτε άλλο μέρος της μαρτυρίας του καθότι έχω διακρίνει ότι δεν ήταν σε θέση να δώσει μια σαφή εικόνα, πέραν της γενικής του τοποθέτησης. Ο Μ.Κ.2 ήταν ο Αστυνομικός ο οποίος ήταν άμεσα εμπλεκόμενος και παρόντας σε όλο το επεισόδιο από την αρχή μέχρι το τέλος και εξέθεσε τα γεγονότα όπως ο ίδιος τα είδε και τα βίωσε. Αναφέρθηκε στην αρχική καταγγελία και παράπονο των αλλοδαπών, ζήτημα που χειρίστηκε ο ίδιος και το τι ακριβώς διαμείφθηκε μεταξύ τους. Ο κατηγορούμενος βρισκόταν παρόν κατά την πρώτη αυτή επίσκεψη και αντιδρούσε για το ότι η Αστυνομία τους είπε ότι δεν εμπλεκόταν διότι κατά τη θέση τους δεν είχε διαπραχθεί οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα. Επίσης, αναφέρθηκε και στη δεύτερη επίσκεψη του κατηγορουμένου και στο ύφος και στον τρόπο του όταν εισήλθε στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου και έψαχνε τους Αστυνομικούς που είχε μιλήσει προηγουμένως, καθώς και στο τι επακολούθησε. Ο μάρτυρας αυτός μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα, απαντούσε με αμεσότητα τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν περιγράφοντας το όλο περιστατικό με σαφήνεια και πάσα λεπτομέρεια. Απέρριψε υποβολές του κατηγορουμένου ότι αυτά που ανέφερε ήταν ψέματα, αναφέροντας ότι φώναζε από την αρχή που εισήλθε στα γραφεία του ΤΑΕ και αργότερα όταν έφυγε και κατέβαινε τις σκάλες αλλά και στο προαύλιο της Αστυνομίας συνέχιζε να φωνάζει αναφερόμενος και σε συγκεκριμένες φράσεις του κατηγορούμενου. Σε κανένα στάδιο της αντεξέτασης του κλονίστηκαν οι αρχικές θέσεις που πρόβαλε αλλά ήταν περαιτέρω επεξηγηματικός και κατηγορηματικός για το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος φώναζε πολύ δυνατά με αποτέλεσμα να βγουν έξω από τα γραφεία τους ο Αξ/κος Υπηρεσίας και οι επί καθήκοντι Αστυνομικοί του ΤΑΕ και του ΚΕΜ Πάφου. Δεν έχω διαπιστώσει κάτι μεμπτό στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και ούτε έχει φανεί σε οποιοδήποτε στάδιο της μαρτυρίας του ότι αυτά που έλεγε δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα και απώτερο σκοπό και στόχο είχαν να εκδικηθεί τον κατηγορούμενο για τον επιμονή του στο να διερευνήσουν την καταγγελία των Ιρανών και να επιληφθούν της υπόθεσης τους. Κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και να εξάξω ασφαλή ευρήματα γεγονότων και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Ο Μ.Κ.3 ήταν ο Υπ/μος στον οποίο ο κατηγορούμενος φώναζε και διαμαρτυρόταν γιατί δεν επιλαμβανόταν η Αστυνομία της καταγγελίας των γνωστών του και ο άμεσα εμπλεκόμενος με το όλο επεισόδιο. Ήταν και αυτού η θέση του ότι ο κατηγορούμενος φεύγοντας από το ΤΑΕ και κατεβαίνοντας τις σκάλες φώναζε πολύ δυνατά προς αυτόν αναφέροντας του συγκεκριμένες φράσεις με αποτέλεσμα να τον συλλάβει για το υπό εκδίκαση αδίκημα. Ο μάρτυρας αυτός, ουσιαστικά, δεν έτυχε αντεξέτασης από τον κατηγορούμενο. Πέραν από την υποβολή σε αυτόν ότι όλα όσα αναφέρει είναι ψέματα, με τον μάρτυρα, να το απορρίπτει, ουδεμία άλλη ερώτηση του υποβλήθηκε παρά τις επισημάνσεις του Δικαστηρίου προς τον κατηγορούμενο και τις συνέπειες που τυχόν να έχει αυτή η στάση του. Είναι νομολογημένο ότι παράλειψη αντεξέτασης ενός μάρτυρα δίδει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεωρήσει τη μαρτυρία του ως αποδεκτή (βλ. Αντρέου v. Δήμου Λάρνακας, ECLI:CY:AD:2014:B272, Ποιν. Έφεση Αρ. 68/11, Ημερ. 16/04/2014 και Χαράλαμπους v. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2014:B114, Ποιν. Έφεση Αρ. 201/12, Ημερ. 14/02/2014). Παρά ταύτα, φαίνεται ότι ο κανόνας αυτός έχει ευρύτερο πεδίο εφαρμογής σε πολιτικές παρά σε ποινικές υποθέσεις (βλ. Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 260). Στην παρούσα υπόθεση, είναι προφανές ότι ο κατηγορούμενος δεν αποδέχεται τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, κάτι το οποίο δήλωσε στο Δικαστήριο και υποβάλλοντας του ότι όλα είναι ψέματα. Επομένως, δεν μπορώ να θεωρήσω ότι την αποδέχεται. Παρά ταύτα όμως, η μη αμφισβήτηση συγκεκριμένων και ουσιαστικών μερών αυτής και στην απουσία οποιουδήποτε άλλου λόγου ή κάτι μεμπτού έχει ως αποτέλεσμα την αποδοχή της. Σε κανένα σημείο έχω διαπιστώσει, κυρίως κατά την κυρίως του εξέταση ότι τα γεγονότα τα οποία ανέφερε διαβάζοντας την γραπτή του κατάθεση ήταν ψευδή. Ούτε μου δόθηκε η εντύπωση ότι τα όσα ανέφερε δεν έλαβαν χώρα όπως τα περιέγραψε με απώτερο σκοπό και στόχο την εκδίκηση του κατηγορουμένου. Συμπερασματικά, δεν έχω διαπιστώσει κάτι μεμπτό στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, συνάδει και με όσα ανέφερε ο Μ.Κ.2 που ήταν παρόν στο όλο επεισόδιο από την αρχή μέχρι τέλους και επομένως κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ σε αυτή και να εξάξω ασφαλή ευρήματα γεγονότων γι αυτό την αποδέχομαι στην ολότητα της. Από την αντίπερα όχθη ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως. Εκείνο το οποίο διαπιστώνω από όλη τη μαρτυρία του είναι ότι προβαίνει σε μια λεπτομερέστατη αναφορά στο τι είχε επισυμβεί κατά την άποψη του τον ουσιώδη χρόνο και κατακρίνει την Αστυνομία για τον τρόπο που χειρίστηκε το παράπονο και καταγγελία των Ιρανών που αρχικά συνόδευσε στο ΤΑΕ Πάφου και μάλιστα τους κατηγορεί για τη διάπραξη διαφόρων ποινικών αδικημάτων. Έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή της μαρτυρίας του κατηγορούμενου και κρίνω ότι παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες για διάφορους λόγους στους οποίους θα αναφερθώ κατωτέρω. Κατ' αρχή πλείστοι από τους ισχυρισμούς που προέβαλε, σε κανένα στάδιο κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας τέθηκαν για να δώσουν τις δικές τους εξηγήσεις και προβάλλονται πρώτη φορά στη μαρτυρία του. Συγκεκριμένα, ενώ πρόβαλε την εκδοχή ότι η συμπεριφορά, προφανώς του Μ.Κ.3 προς αυτόν ήταν απότομη και ανοίκεια περιγράφοντας με πάσα λεπτομέρεια τον τρόπο που τον αντιμετώπισε και τις φράσεις που του ανάφερε, όχι μόνο δεν του έθεσε αυτά τα ζητήματα κατά την αντεξέταση του για τα σημεία αυτά για να δώσει την εκδοχή του αλλά περιορίστηκε μόνο στο να του υποβάλει ότι όσα είπε στην κατάθεση του ήταν ψέματα. Το ίδιο ισχύει και για τη θέση του ότι είναι ο Μ.Κ.3 που φώναζε στις σκάλες της Αστυνομίας πολύ δυνατά με αποτέλεσμα να βγουν έξω οι άλλοι Αστυνομικοί. Ουδέποτε υποβλήθηκε στο μάρτυρα αυτό η θέση αυτή για να δώσει τη δική του εκδοχή. Αφού ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να προβάλει την εκδοχή ότι η Αστυνομία και συγκεκριμένα ο Μ.Κ.3 δεν του συμπεριφέρθηκε ευπρεπώς και μάλιστα με τόσες λεπτομέρειες που αναφέρει στην κατάθεση του, είχε υποχρέωση να του υποβάλει τις θέσεις αυτές για να μπορεί να δώσει τις δικές του εξηγήσεις και το Δικαστήριο να προβεί στα δικά του συμπεράσματα. Το Δικαστήριο, σε μια τέτοια περίπτωση, έχει διακριτική ευχέρεια, αναλόγως των γεγονότων να μην λάβει υπόψη του, ιδιαίτερα στην απουσία σαφούς εξήγησης, μαρτυρία που ενώ ένας των διαδίκων θεωρεί σημαντική για την υπόθεση του, παραλείπει εσκεμμένα ή αμελώς από το να την θέσει στον αντίδικο μάρτυρα προς σχολιασμό (βλ. ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ, ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΤΥΧΕΣ, σελ. 721 των κ.κ. Ηλιάδη και Σάντη). Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι στην παρούσα περίπτωση ο κατηγορούμενος υπερασπίζεται από μόνος του τον εαυτό του και χωρίς δικηγόρο και ενδεχομένως να μην είναι γνώστης των διαδικασιών. Από την άλλη όμως, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι του επεξηγήθηκαν κατ' επανάληψη από το Δικαστήριο οι επιπτώσεις από την μη αντεξέταση του Μ.Κ.3 και του τονίστηκε ότι έχει δικαίωμα να υποβάλει οποιεσδήποτε ερωτήσεις ή θέσεις επιθυμεί, χωρίς να το έχει πράξει και χωρίς να παραθέσει οποιοδήποτε λόγο περί τούτου. Εν όψει των πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν μπορώ να λάβω υπόψη μου την εκδοχή του κατηγορούμενου για το λόγο αυτό. Ουσιαστικά αυτός ισχυρίζεται ότι είναι ο Μ.Κ.3 που διέπραξε αδικήματα, μεταξύ αυτών, και του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο ίδιος χωρίς προηγουμένως να τον φέρει αντιμέτωπο με αυτή τη θέση. Στην R v. Βircham
(1972)Crim. LR 430, δεν επιτράπηκε στον δικηγόρο του κατηγορούμενου να εισηγηθεί στην τελική του αγόρευση ότι ο κατηγορούμενος και άλλος μάρτυς ήσαν οι ένοχοι για το αδίκημα που αντιμετώπιζε ο πελάτης του αφού ο ισχυρισμός δεν είχε υποβληθεί σε κανέναν από αυτούς κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, θα προχωρήσω να αξιολογήσω και την ίδια την εκδοχή του για να καταδειχθεί ότι και αυτή από μόνη της παρουσιάζει αδυναμίες και κενά που δημιουργούν ερωτηματικά και την καθιστούν ανασφαλές υπόβαθρο για το Δικαστήριο. Σε σχέση με το παράπονο των Ιρανών, ενώ αναφέρει ότι η Αστυνομία τους είπε από την πρώτη στιγμή ότι δεν ήταν δικής της αρμοδιότητα και ούτε κατέγραψε το παράπονο των αλλοδαπών, στη συνέχεια αναφέρει ότι μετά από επιμονή τους έδωσαν το τηλέφωνο για να καλέσουν τον Ινδό να επιστρέψει τα χρήματα και αφού αναχώρησαν ανέμεναν την ενημέρωση τους. Διερωτώμαι, αφού η Αστυνομία από τη πρώτη στιγμή εξέλαβε το παράπονο ότι δεν ήταν αρμοδιότητα της και ότι δεν είχε διαπραχθεί ποινικό αδίκημα, γιατί να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια και με ποια αρμοδιότητα; Ύστερα, ακόμη και να τους ανέφεραν κάτι τέτοιο γιατί δεν το έπραξα τη στιγμή εκείνη και θα έπρεπε να αναχωρήσουν από την Αστυνομία ο κατηγορούμενος και οι παραπονούμενοι και μετά να το πράξουν; Πιο κάτω, αναφέρει ότι οι Ιρανοί του τηλεφώνησαν και του είπαν ότι πληροφορήθηκαν από την Αστυνομία δια τηλεφώνου ότι δεν γινόταν τίποτε και να πάνε σε κάποιο δικολάβο. Δηλαδή, ισχυρίζεται ότι πήραν τηλέφωνο τον Ινδό και δεν επιστρέφει τα χρήματα; Και αν είναι έτσι τότε ο ίδιος γιατί να επισκεφθεί εκ νέου την Αστυνομία και να ζητά εξηγήσεις γιατί δεν τηλεφώνησαν στον Ινδό. Τα πιο πάνω, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την δεύτερη επίσκεψη του στον Αστυνομικό Σταθμό πέραν της επιμονής του να αναγκάσει την Αστυνομία να εμπλακεί σε μια υπόθεση η οποία η ίδια θεωρούσε ότι δεν είχε αρμοδιότητα. Περαιτέρω, ενώ αναφέρεται στο τι διαμείφθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ με τον Μ.Κ.3 με πάσα λεπτομέρεια και αφού διαπίστωσε ότι η Αστυνομία δεν επρόκειτο να τους βοηθήσει σύμφωνα με τα λεγόμενα του, ξεκίνησε να φύγει και ενώ είχε κατέλθει την σκάλα που οδηγεί προς την έξοδο ξαφνικά άκουσε τον Μ.Κ.3 να του φωνάζει με πολύ ψηλό τόνο της φωνής του και να του αναφέρει συγκεκριμένες φράσεις. Ουσιαστικά ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι ενώ είχε λήξει το ζήτημα και έφευγε άνευ λόγου και αιτίας και ο ίδιος χωρίς να προβεί σε οτιδήποτε άλλο ο Μ.Κ.3 βγήκε έξω από το γραφείο του και άρχισε να του φωνάζει. Η πιο πάνω εκδοχή και θέση στερείται πειστικότητας και λογικής. Για ποιο λόγο να επισυμβεί ένα τέτοιο επεισόδιο χωρίς ο ίδιος να πράξει οτιδήποτε άλλο αφού ήδη μετά από την συζήτηση που έλαβε χώρα στα γραφεία του ΤΑΕ ο ίδιος τελικά έφυγε; Εκείνο το οποίο παρουσιάζει με την εκδοχή αυτή ο κατηγορούμενος είναι μια άσχημη συμπεριφορά και ένα μένος από την Αστυνομία εναντίον του και συγκεκριμένα από τον Μ.Κ.3 χωρίς ο ίδιος να έχει πράξει οτιδήποτε. Θεωρώ ότι η πιο πάνω εκδοχή που προβλήθηκε δεν συνάδει με τη λογική, δεν έχει καταδειχθεί οτιδήποτε άλλο ή οποιοδήποτε αλλότριο κίνητρο για μια τέτοια συμπεριφορά άνευ λόγου και αιτίας έτσι ώστε που να την καθιστά πιθανή και πιστευτή. Το ενδεχόμενο να υπήρξε κάποια ένταση και φωνές εκ μέρους και του Μ.Κ.3 μετά από συνεχή πρόκληση του κατηγορούμενου και φωνές δικές του είναι πιο πιθανό παρά ότι άνευ λόγου και αιτίας εκδηλώθηκε εναντίον του μια τέτοια συμπεριφορά. Μια τέτοια εκδοχή δεν προβάλλεται όμως και η θέση του κατηγορούμενου όπως παρουσιάστηκε δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του κατηγορούμενου και να εξάξω ασφαλή ευρήματα γεγονότων γι αυτό την απορρίπτω στην ολότητα της. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, την μαρτυρία η οποία αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων και/ή παρέμεινε αναντίλεκτη, τα πιο κάτω αποτελούν τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης: Στις 13/04/2012 και περί ώρα 12:00, ο κατηγορούμενος συνοδεύοντας ένα ζεύγος Ιρανών, μετέβηκε στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου για να προβούν σε καταγγελία - παράπονο σχετικά με την πώληση στους Ιρανούς κάποιων μεταχειρισμένων επίπλων από ένα Ινδό. Συγκεκριμένα, οι Ιρανοί κατέβαλαν στον εν λόγω Ινδό το συνολικό ποσό των €2,300 για την αγορά διαφόρων επίπλων και όταν τα παρέλαβαν διαπίστωσαν ότι δύο από τα τραπεζάκια ήταν γδαρμένα ενώ το κρεβάτι διέφερε από αυτό που προνοούσε η συμφωνία. Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα, η Αστυνομία τους ανέφερε ότι δεν στοιχειοθετείται η διάπραξη οποιουδήποτε αδικήματος, ότι πρόκειται για αθέτηση σύμβασης και να αποταθούν σε κάποιο δικηγόρο. Ο κατηγορούμενος στη θέση αυτή της Αστυνομίας, άρχισε να αντιδρά επιμένοντας ότι πρόκειται για ποινικό αδίκημα και ότι αν αποταθούν σε δικηγόρο θα χρειαστούν αρκετά χρόνια για να πάρουν αποτέλεσμα. Ακολούθως, η αλλοδαπή αποχώρησε από τα γραφεία του ΤΑΕ απόλυτα ικανοποιημένη μαζί με το σύζυγο της και τον κατηγορούμενο. Κατά την ίδια μέρα και περί ώρα 15:55, ο κατηγορούμενος μετέβηκε εκ νέου στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου από μόνος του και με θυμωμένο τρόπο και μιλώντας δυνατά έψαχνε τους Αστυνομικούς με τους οποίους είχε μιλήσει προηγουμένως. Επέμενε ότι η Αστυνομία δεν έκαμε σωστό χειρισμό ενώ ο Μ.Κ.3 προσπαθούσε να του εξηγήσει και να τον ηρεμήσει. Ακολούθως, άρχισε να του φωνάζει ότι θα τον καταγγείλει στον Αρχηγό Αστυνομίας και του ζητούσε τα στοιχεία του, τα οποία του έδωσε. Στη συνέχεια, κατευθύνθηκε προς την έξοδο των γραφείων του ΤΑΕ και κατεβαίνοντας από τις σκάλες φώναζε πολύ δυνατά και γυρίζοντας προς τον Μ.Κ.3 του είπε «Θα δεις τι θα σου κάμω και θα σε καταγγείλω στον Αρχηγό.» Παρά τις συστάσεις που του έγιναν, αυτός συνέχισε να φωνάζει στο προαύλιο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου λέγοντας «ξέρετε ποιος είμαι εγώ», επικαλούμενος πρώην Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου που είναι αδελφός του. Από τις φωνές του κατηγορούμενου βγήκαν έξω από τα γραφεία τους οι επί καθήκοντι Αστυνομικοί του ΤΑΕ και ΚΕΜ Πάφου καθώς επίσης και Αξ/κος Υπηρεσίας. Στη συνέχεια ο Μ.Κ.3 τον πλησίασε και τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε δηλαδή της ανησυχίας, του είπε ότι θα καταγγελθεί και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε: «Άτε ρε». Στη συνέχεια, αφού συνέχισε να φωνάζει τον συνέλαβε για το αυτόφωρο αδίκημα της ανησυχίας και αφού του επέστησε εκ νέου τη προσοχή του στο Νόμο απάντησε: Σύλλαβε με ρε κοπελλούιν τζαι εν να δεις.» ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το άρθρο 95 του Ποινικού Κώδικα έχει ως ακολούθως: «95. Όποιος χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί θόρυβο ή ταραχή σε δηµόσιο χώρο µε τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περίοικους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, είναι ένοχος πληµµελήµατος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών µηνών.» Στην Ανδρέας Ηροδότου v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 373 λέχθηκε ότι το κριτήριο ως προς το κατά πόσο δημιουργήθηκε ανησυχία, είναι αντικειμενικό. Όσον αφορά την έννοια του δημόσιου χώρου, αυτή καθορίζεται στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα ως ακολούθως: «δημόσιος χώρος ή δημόσιο υποστατικό περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτήριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής καθώς και κτήριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση.» Στην Ανδρέας Ηροδότου v. Αστυνομίας (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι ο αστυνομικός σταθμός και ο διάδρομος του αστυνομικού σταθμού έξω από το γραφείο παραπόνων όπου το κοινό έχει ελεύθερη πρόσβαση, αποτελεί δημόσιο χώρο εν τη έννοια του Νόμου (βλ. επίσης Ντζιαν Νετζιήπ v. Της Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 1). ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω νομικές αρχές αλλά και τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσας λογικής αμφιβολίας. Όπως έχει προκύψει ο κατηγορούμενος, έξω από το γραφείο του ΤΑΕ Πάφου και κατεβαίνοντας τις σκάλες φώναζε πολύ δυνατά απευθυνόμενος στο Μ.Κ.3 αναφέροντας του τις φράσεις που καταγράφονται ανωτέρω στα ευρήματα του Δικαστηρίου και συνέχισε με τον ίδιο τρόπο ενώ βρισκόταν στο προαύλιο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, εξήλθαν από τα γραφεία τους οι επί καθήκοντι αστυνομικοί του ΤΑΕ και ΚΕΜ Πάφου καθώς επίσης και ο Αξ/κος Υπηρεσίας. Τα πιο πάνω γεγονότα, αντικειμενικά ιδωμένα κρίνω ότι στοιχειοθετούν το συστατικό στοιχείο του αδικήματος της ανησυχίας, ότι δηλαδή ο θόρυβος και η ταραχή δυνατό να οδηγούσε τους περιοίκους σε ανησυχία ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Περαιτέρω, κρίνω ότι το σημείο και ο τόπος που προκλήθηκε η εν λόγω ανησυχία αποτελεί δημόσιο χώρο εν τη έννοια του Νόμου, όπως αναφέρθηκε και στην σχετική νομολογία ανωτέρω. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχής έχει αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και αυτός κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)........... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο