Δημοκρατία ν. Σάββας Βέργας κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12057/14, 12/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2015:5 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12057/14 Δημοκρατία ν.
- Σάββας Βέργας
- Ευτύχιος Μαληκίδης
- Γεώργιος Μιχαηλίδης
- Ευστάθιος Ευσταθίου
- Βασίλειος Βασιλείου
- Γιώργος Σιαηλής Κατηγορουμένων - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 12 Μαρτίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. A. Αριστείδης (κ. Ν. Κέκκος για να ακούσει απόφαση) Για τον Κατηγορούμενο 6: κ. Α. Αλεξάνδρου με κ. Κ. Σιαηλή Κατηγορούμενος 6 - παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Την εγκυρότητα του κατηγορητηρίου δια του οποίου ο κατηγορούμενος 6 αντιμετωπίζει 8 κατηγορίες σκοπεί να πλήξει η εγειρόμενη από το συνήγορο του, ένσταση. Κύρια θέση και εισήγηση είναι πως το κατηγορητήριο που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου πάσχει στη γένεση του, καθότι δεν έχει συνταχθεί σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται από τη Ποινική Δικονομία Κεφ. 155 και συγκεκριμένα το άρθρο 41 που καθορίζει τον τρόπο και λόγους συνένωσης κατηγορουμένων στο ίδιο κατηγορητήριο. Σύμφωνα με την εισήγηση το μειονέκτημα το οποίο παρουσιάζεται στην παρούσα υπόθεση δεν είναι τυπικής φύσεως και πως περαιτέρω δεν τίθεται απλά θέμα αποσυνένωσης του κατηγορουμένου 6 αλλά ακύρωσης του κατηγορητηρίου στο μέτρο και στο βαθμό που αφορά τον πελάτη του. Με αναφορά στο άρθρο 41 του Κεφ. 155, υπογράμμισε ο συνήγορος, ότι είναι δυνητική η ευχέρεια που παρέχεται για συμπερίληψη διαφόρων προσώπων στο ίδιο κατηγορητήριο και όπως υποδεικνύει καμία από τις περιπτώσεις που θέτει το άρθρο τούτο μπορεί να εφαρμοστεί στην παρούσα. Κάνοντας αναφορά ο συνήγορος στις κατηγορίες τις οποίες περιλαμβάνει το κατηγορητήριο και εξετάζοντας την κάθε μία ξεχωριστά υπέδειξε πως οι πλείστες από αυτές αφορούν αδικήματα τα οποία έχουν διαπραχθεί από το έτος 2007, 2008, 2009, η 7η κατηγορία αφορά το έτος 1999 για διάπραξη αδικημάτων από άλλους πλην του κατηγορουμένου 6, κατηγορούμενους. Η μόνη κοινή κατηγορία εισηγείται ο συνήγορος που αντιμετωπίζει ο πελάτης του με τον κατηγορούμενο 1, είναι η 82η . Οι υπόλοιπες κατηγορίες είναι άσχετες με το υπόλοιπο κατηγορητήριο. Δεν καταλογίζεται στον πελάτη του κοινή δράση με τους υπόλοιπους κατηγορούμενους ούτε και σε σχέση με την χρονική περίοδο που κατ' ισχυρισμό έδρασαν. Μόνη κατηγορία με άλλο πρόσωπο η οποία όμως έπαψε να υπάρχει δεδομένου ότι ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε, είναι η ανωτέρω αναφερθείσα. Αποτελεί εισήγηση του συνηγόρου ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να συνηγορεί υπέρ της συνένωσης των κατηγορουμένων και ιδίως του πελάτη του στο ίδιο κατηγορητήριο. Αλλά αντίθετα θα προκληθεί δυσμενέστατος επηρεασμός των συμφερόντων του για τους πιο κάτω λόγους. - Από το σύνολο των μαρτύρων τα ονόματα των οποίων φαίνονται στο κατηγορητήριο μόνο δύο με τρεις μάρτυρες είναι σχετικοί με τα αδικήματα που καταλογίζονται στο κατηγορούμενο 6 και ενδεχομένως άλλοι αστυνομικοί ή τυπικοί μάρτυρες. Τίποτα το κοινό υπάρχει μεταξύ του έκτου κατηγορούμενου με τους εναπομείναντες κατηγορούμενους 3, 4 και
- Εάν γίνεται επίκληση του αρ. 41(β) της Ποινικής Δικονομίας το οποίο ομιλεί για το ίδιο επεισόδιο, ούτε αυτό ισχύει στη κρινόμενη περίπτωση αφού δεν υπάρχει τέτοιο κοινό επεισόδιο. - Ο αριθμός των κατηγοριών και συνακόλουθα των μαρτύρων που θα καταθέσουν για απόδειξη τους θα καταστήσουν χρονοβόρα τη δίκη και καταπιεστική για τον κατηγορούμενο 6 αφού θα ελλοχεύουν κίνδυνοι εκτροχιασμού της δίκης από τα δίκαια πλαίσια. Θα είναι αναγκασμένος να εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου για να ακούει μαρτυρία άσχετη με αυτόν. Θα είναι αναγκασμένος να εκπροσωπείται από τους δικηγόρους του σε όλες τις δικασίμους με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται με έξοδα. Δεδομένης της δυνατότητας και του δικαιώματος που θα έχουν οι δικηγόροι των υπόλοιπων κατηγορούμενων να αντεξετάζουν τους μάρτυρες που θα καταθέτουν εναντίον του κατηγορούμενου 6 θα υπάρχει η συνεχής ανησυχία ότι ενδεχόμενα κάποιος δικηγόρος με τις ερωτήσεις που θα υποβάλλει «να χαλάσει» την υπερασπιστική γραμμή την οποία ακολουθεί. Αναφορά έκανε ο συνήγορος σε αποφάσεις άλλων Κακουργιοδικείων τα οποία είχαν αποφασίσει παρόμοιο θέμα, πλην όμως υπέδειξε ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει καμία κοινή κατηγορία και με δεδομένη την υποχρέωση να διασφαλίσουμε δίκαιη δίκη θα πρέπει το κατηγορητήριο να ακυρωθεί σε σχέση με τον κατηγορούμενο
- Απαντώντας στην εισήγηση και θέση αυτή ο κ. Αριστείδης παρατήρησε κατ' αρχή ότι υπάρχει μία αντίφαση στις θέσεις του συνηγόρου του κατηγορούμενου
- Ενώ αρχικά παρέπεμψε στο χρόνο σύνταξης του κατηγορητηρίου μετά κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη την παρούσα κατάσταση, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος 1 έχει παραδεχθεί την κατηγορία 82 η οποία ήταν κοινή με τον κατηγορούμενο 6 για να υποστηριχθεί η εισήγηση ότι πλέον ο τελευταίος δεν αντιμετωπίζει κοινή κατηγορία με κανέναν άλλο κατηγορούμενο. Αποτελεί την εισήγηση του δικηγόρου της Δημοκρατίας, πως όλα τα επίδικα αδικήματα διαπράχθηκαν κατά τις εργασίες κατασκευής και λειτουργίας του αποχετευτικού συστήματος στην επαρχία Πάφου. Αρμόδιο όργανο για τη διαχείριση, κατασκευή, λειτουργία και συντήρηση του κεντρικού αποχετευτικού συστήματος της περιοχής της Μείζονος Πάφου είναι το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου και όλες οι έκνομες πράξεις, που τελέστηκαν από τους κατηγορούμενους, ως έκαστη παρουσιάζεται σε κάθε κατηγορία, έλαβαν χώρα στα πλαίσια σύναψης συμβάσεων εκτέλεσης έργου μεταξύ του Σ.Α.ΠΑ και διαφόρων εργοληπτικών / κατασκευαστικών εταιρειών. Υπέδειξε ο συνήγορος ότι όλοι οι κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση πλην του κατηγορούμενου 2 κατείχαν κατά τους επίδικους χρόνους, θέση στο Διοικητικό Συμβούλιο του Σ.Α.ΠΑ, ως εκλελεγμένα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου Πάφου. Όλα τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν όλοι οι κατηγορούμενοι σχετίζονται με ενέργειες στις οποίες προέβησαν υπό τις προαναφερθείσες ιδιότητες τους και οι οποίες είχαν στόχο να προωθήσουν τα συμφέροντα των κατασκευαστικών / εργοληπτικών εταιρειών που συμβλήθηκαν με το Σ.Α.ΠΑ έναντι προσωπικού χρηματικού ανταλλάγματος. Μετά την παραδοχή των κατηγορουμένων 1 και 2 και την αναστολή μεγάλου αριθμού κατηγοριών παρέμειναν προς εκδίκαση 52 κατηγορίες, οκτώ από τις οποίες αφορούν τον 6ο κατηγορούμενο, ενώ μία από αυτές, δηλαδή η κατηγορία 82 αφορά τη κατηγορία της συνομωσίας με συγκατηγορούμενο τον 1ο κατηγορούμενο. Υπεραμυνόμενος της απόφασης του Γενικού Εισαγγελέα για συμπερίληψη του κατηγορούμενου 6 στο ίδιο κατηγορητήριο υπέδειξε πως: α. Η υπόθεση στο σύνολο της παρουσιάζει μια ενιαία διαδρομή γεγονότων. β. Όλες οι κατηγορίες έχουν ως πυρήνα την κατασκευή του αποχετευτικού συστήματος στην επαρχία Πάφου στα πλαίσια της οποίας διεπράχθησαν τα αδικήματα. γ. Η μαρτυρία για τα επιμέρους αδικήματα που αντιμετωπίζει έκαστος των κατηγορουμένων είναι κοινή και συνεπώς θα ήταν διαδικαστικά αδόκιμο και ανώφελο να τεμαχιστεί η μαρτυρία ή να ακουσθεί η ίδια μαρτυρία σε περισσότερες δικαστικές διαδικασίες. δ. Υφίσταται ο ελάχιστος συνεκτικός ιστός μεταξύ των κατηγοριών και κοινή ροή γεγονότων. ε. Υφίσταται ταύτιση σκοπού και μέσων που χρησιμοποίησαν όλοι οι κατηγορούμενοι για τις εγκληματικές τους πράξεις. Θεωρεί ότι η παρούσα υπόθεση εντάσσεται στις πρόνοιες του άρθρου 41(β) που προνοεί για διάφορα ποινικά αδικήματα που έχουν διαπραχθεί στο πλαίσιο της ίδιας πράξης. Ως μια τέτοια ενιαία πράξη χαρακτηρίζει τη κατασκευή του αποχετευτικού συστήματος από το Σ.Α.ΠΑ και τη σύναψη συμβάσεων με εργοληπτικές / κατασκευαστικές εταιρείες. Η Νομοθεσία υπέδειξε ο συνήγορος δεν απαιτεί η πράξη να είναι παράνομη ή έκνομη. Αποδέχεται ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Δημοκρατίας, τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει χωριστές δίκες, ωστόσο εισηγείται, πως αυτή θα πρέπει να ασκείται με βάση το συμφέρον της δικαιοσύνης όταν υπάρχει πιθανότητα πρόκλησης δυσμένειας σε οποιοδήποτε από τους κατηγορούμενους ή πρόκληση προκατάληψης ή αδικίας στην υπεράσπιση. Εισηγείται δε πως πέραν της ταλαιπωρίας που προβάλλει ο κατηγορούμενος 6 ότι θα υποστεί, τίποτα άλλο δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να καθιστά πιθανή ή ενδεχόμενη τη δημιουργία προκατάληψης απέναντι στο πρόσωπο του. Ούτε έγινε αναφορά σε σημεία μαρτυρίας ή γεγονότων τα οποία να καταδεικνύουν ότι ενδεχομένως να υφίσταται άδικη διαδικασία ή άδικη δίκη. Υπέδειξε, πως θα κληθούν περισσότεροι μάρτυρες για τον κατηγορούμενο 6 απ' όσους ο ίδιος αναφέρει, θα κληθούν οι πρώην συγκατηγορούμενοι του και γενικά η μαρτυρία που θα προσκομίσει η Κατηγορούσα Αρχή είναι εν πολλοίς κοινή για όλους τους κατηγορούμενους. Σχολίασε ο συνήγορος και συμφώνησε με τον κ. Αλεξάνδρου ότι δεν εντόπισε Κυπριακή Νομολογία επί του ιδίου θέματος πλην όμως παρέπεμψε σε Αγγλικές Αποφάσεις στις οποίες δεν υφίστατο ούτε κοινή κατηγορία ούτε κοινή μαρτυρία. Στην κρινόμενη περίπτωση, υπογράμμισε ο κ. Αριστείδης, ο κατηγορούμενος 6 αντιμετωπίζει κοινή με τον κατηγορούμενο 1 κατηγορία της συνωμοσίας. Γεγονός που από μόνο του ενισχύει την ορθότητα της απόφασης του Γενικού Εισαγγελέα να καταχωρήσει κοινό κατηγορητήριο. (Archbold Criminal & Pleading Evidence and Practice, Εd. 2011, p. 1-258). Έχουμε εκθέσει τα κύρια σημεία των όσων εξέθεσαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι. Το άρθρο 41 της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ. 155 (το οποίο σύμφωνα με το άρθρο 110 εφαρμόζεται και σε κατηγορητήρια τα οποία καταχωρούνται ενώπιον Κακουργιοδικείου) προβλέπει πως περισσότεροι του ενός κατηγορούμενου μπορούν να διωχθούν και να δικαστούν βάσει του ιδίου κατηγορητηρίου, δεδομένου ότι υπάρχει συνεκτικός ιστός μεταξύ των κατηγοριών που προσάπτονται. Σύμφωνα με τις διατάξεις του, μπορεί να διωχθούν στο ίδιο κατηγορητήριο - εκτός εάν το δικαστήριο διατάξει χωριστές δίκες - πρόσωπα που κατηγορούνται: (α) Για το ίδιο αδίκημα (β) Για διάφορα ποινικά αδικήματα που έχουν διαπραχθεί στο πλαίσιο της ίδιας πράξης (γ) Για ποινικό αδίκημα για το οποίο πρόσωπα θεωρούνται βάσει των προνοιών οποιουδήποτε νομοθετήματος ότι μετείχαν στη διάπραξη του (δ) Για διάπραξη καθώς και για απόπειρα διάπραξης αδικήματος (ε) Για ποινικό αδίκημα που αφορά δόλια κατάχρηση εμπιστοσύνης, δόλια ιδιοποίηση περιουσίας, δόλια παραποίηση λογαριασμών ή δόλιο σφετερισμό και πρόσωπα κατηγορούμενα για αποδοχή ή ανάληψη από τα ίδια του ελέγχου ή της διάθεσης του αντικειμένου του ποινικού αυτού αδικήματος. Κυρίαρχο στοιχείο στην εξάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αποτελεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η διακριτική αυτή εξουσία ασκείται με βάση το συμφέρον της δικαιοσύνης, όπου κρίνεται αναγκαία για εξουδετέρωση της πιθανότητας πρόκλησης δυσμένειας σε οποιονδήποτε από τους κατηγορούμενους. Παράγοντες οι οποίοι προσμετρούν υπέρ του διαχωρισμού της εκδίκασης χωριστών κατηγοριών εναντίον προσώπων, είναι εξίσου σχετικοί και στην περίπτωση κοινής κατηγορίας εναντίον αριθμού ατόμων. Γενικά, το δημόσιο συμφέρον στην πλειονότητα των περιπτώσεων εξυπηρετείται καλύτερα όπου πρόσωπα κατηγορούμενα για το ίδιο αδίκημα δικάζονται από κοινού, παράγων ο οποίος εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης ως και τη διακρίβωση της αλήθειας. Επίκληση στην παρούσα περίπτωση γίνεται της υποπαραγράφου 41(β), η οποία εντάσσει όλα τα πρόσωπα των οποίων τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται να εντάσσονται στο πλαίσιο του ιδίου επεισοδίου (ή όπως είναι το Αγγλικό κείμενο same transaction). Έχουμε παραπεμφθεί από τον κ. Αλεξάνδρου στις αποφάσεις άλλων Κακουργιοδικείων όπου κατά την εξέταση του ιδίου θέματος αναφοράς έτυχε η απόφαση R. v. Assim
(1966)2 All E.R. 881, στην οποία διατυπώνεται ο κανόνας της εκδίκασης διαφορετικών προσώπων ξεχωριστά, και η εξαίρεση της εκδίκασης στα πλαίσια της ίδιας δίκης, όταν τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται, να διαπράχθηκαν στα πλαίσια του ίδιου επεισοδίου. Στο κείμενο της ανωτέρω απόφασης (το οποίο επικαλείται ο κ. Αριστείδης) επισημαίνεται: «Where, however, the matters which constitute the individual offences of the several offenders are, on the evidence, so related, whether in time or by other factors, that the interests of justice are best served by their being tried together, then they can properly be the subject of counts in one indictment and can, subject always to the discretion of the Court, be tried together. Such a rule includes, but is not limited to cases where there is evidence that the several offenders acted in concert. Joint trials are appropriate to incidents which, irrespective of there being a joint charge in the indictment, are contemporaneous (as in case relating to affray), or successive (as in protection racket cases), or linked in a similar manner (as in the case of two individual defendtants committing perjury in the same trial with regard to the same or a closely related fact) but the operation of the rule is not limited to such cases.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Όπου όμως τα θέματα που συνιστούν τα ξεχωριστά αδικήματα των διαφόρων παραβατών είναι, στη βάση του αποδεικτικού υλικού, τόσο συνδεδεμένα, είτε χρονικά ή στη βάση άλλων παραγόντων, ώστε το συμφέρον της δικαιοσύνης να εξυπηρετείται καλύτερα με το να συνεκδικαστούν αυτά μαζί, τότε μπορούν δεόντως να είναι το αντικείμενο κατηγοριών σε ένα κατηγορητήριο και μπορούν, πάντοτε υπό τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, να συνεκδικαστούν. Ένας τέτοιος κανόνας περιλαμβάνει, αλλά δεν εξαντλείται σε υποθέσεις όπου υπάρχει μαρτυρία ότι οι διάφοροι παραβάτες ενήργησαν σε συνέργεια. Συνενωμένες δίκες είναι κατάλληλες σε περιστατικά τα οποία, ανεξαρτήτως του κατά πόσον υπάρχει κοινή κατηγορία στο κατηγορητήριο, είναι ταυτόχρονα (όπως σε υποθέσεις συμπλοκής) ή διαδοχικά (όπως σε υποθέσεις πώλησης προστασίας) ή συνδεδεμένα με ένα παρόμοιον τρόπο (όπως στην υπόθεση δύο κατηγορούμενων που διέπραξαν ψευδορκία στην ίδια δίκη αναφορικά με το ίδιο ή στενά συνδεδεμένο γεγονός), όμως η εφαρμογή του κανόνα δεν περιορίζεται σε αυτές τις υποθέσεις.» Στην ανωτέρω απόφαση, το Δικαστήριο πραγματευόταν υπόθεση όπου δύο κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν έκαστος από μία κατηγορία. Ο ένας παράνομου τραυματισμού κάποιου προσώπου μια συγκεκριμένη ημερομηνία, ενώ ο άλλος κατηγορία πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης σε άλλο πρόσωπο. Τα δύο αδικήματα διαπράχθηκαν την ίδια ημερομηνία. Αμφότεροι οι κατηγορούμενοι εργάζονταν στο ίδιο νυκτερινό κέντρο το οποίο ήταν και ο χώρος διάπραξης των αδικημάτων, ενώ τα θύματα ήσαν πελάτες. Αποφασίσθηκε πως η συμπερίληψη των δύο κατηγορουμένων σε ένα κατηγορητήριο ήταν ορθή, όσο στενά και να ερμηνευθεί ο κανόνας περί συνένωσης κατηγορουμένων. Υπογραμμίσθηκε επίσης από το Εφετείο, ότι η συνένωση των κατηγορουμένων είναι πρέπουσα αν τα αδικήματα που αφορούν οι ξεχωριστές κατηγορίες, είναι τόσο στενά συνδεδεμένα από απόψεως χρόνου ή άλλων λόγων ώστε το συμφέρον της δικαιοσύνης θα εξυπηρετηθεί καλύτερα από μια δίκη. Καθοδήγηση για το θέμα τούτο παρέχεται από το σύγγραμμα Ποινική Δικονομία στην Κύπρο του κ. Πική, δεύτερη αναθεωρημένη έκδοση του Criminal Procedure in Cyprus
(1975)όπου αναφέρει στη σελίδα 118: «(β) Δικαιολογείται η συνένωση κατηγορουμένων στο ίδιο κατηγορητήριο Ευρίσκει έρεισμα η συνένωση κατηγορουμένων στο ίδιο κατηγορητήριο όπου αυτοί ενέχονται στην προαγωγή του ιδίου εγκληματικού σκοπού. Τι συνθέτει την ίδια αλυσίδα γεγονότων είναι, κατά κύριο λόγο, ζήτημα γεγονότων το οποίο επιλύεται με αναφορά στα περιστατικά τα οποία περιβάλλουν τη διάπραξη αδικημάτων. Η ταύτιση σκοπού και μέσων που χρησιμοποιούνται για εγκληματικές πράξεις, είναι μεταξύ των παραγόντων οι οποίοι προσμετρούν στην κρίση της ροής των γεγονότων υπό εξέταση. Η επίτευξη του σκοπού ο οποίος επιδιώκεται, μπορεί να εκτείνεται σε μακράν περίοδο χρόνου κατ΄ ακολουθίαν, οποιοδήποτε κενό στις πράξεις των συγκατηγορουμένων δεν συνιστά αφ΄ εαυτού καθοριστικό παράγοντα.» Χρήσιμο αναφοράς είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Archbold, Criminal Pleading, Evidence and Practice, 2006 στην παράγραφο 1-136α. Ελήφθη από την υπόθεση DPP v. Merriman
(1973)A.C. 584 στην οποία γίνεται παραπομπή. Αναφέρει: «When two or more acts of a similar nature committed by one or more defendants are connected with one another in the time and place of their commission, or by their common purpose, in such a way that they can fairly be regarded as forming part of the same transaction or criminal enterprise they can be charged as one offence in a single count in an indictment.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες πράξεις παρόμοιας φύσεως που διαπράχθηκαν από ένα ή περισσότερους κατηγορούμενους σχετίζονται μεταξύ τους αναφορικά με το χρόνο και τόπο της ίδιας πράξης, ή με κοινό σκοπό, με τέτοιο τρόπο ώστε δίκαια να θεωρηθούν μέρος της ίδιας πράξης ή ίδιας εγκληματικής δραστηριότητας, τότε μπορεί να κατηγορηθούν ως ένα αδίκημα, σε μια κατηγορία στο ίδιο κατηγορητήριο.» Επανερχόμενοι στην υπόθεση μας σημειώνουμε τα εξής: Οι έξι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν 167 κατηγορίες (όπως τροποποιήθηκε το κατηγορητήριο). Μερικοί εξ αυτών όπως οι κατηγορούμενοι 1 και 2 (οι οποίοι έχουν ήδη παραδεχθεί και τους έχει επιβληθεί ποινή) αντιμετωπίζουν μεγάλο αριθμό κατηγοριών. Παρά τον μεγάλο αριθμό κατηγοριών, όλοι οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν ίδιας φύσεως αδικήματα. Του δεκασμού δημόσιου λειτουργού, κατάχρηση εξουσίας, συναλλαγές με αντιπροσώπους που δηλώνουν διαφθορά, αθέμιτη απόκτηση περιουσιακού οφέλους, αδίκημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και αδίκημα συνομωσίας. Τα αδικήματα, από τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, φέρονται να διαπράχθηκαν κατά τη χρονική διάρκεια της κατασκευής του συστήματος αποχετεύσεως Πάφου, όπου κατά τις διαδικασίες ανάληψης συμβολαίων από εργοληπτικούς οίκους, φέρονται να τελούνταν τα αδικήματα του δεκασμού κ.α.. Ξεκινώντας από το 2007-2010, 2013,
- Εξαιρουμένης ομάδας κατηγοριών που αναφέρονται στον κατηγορούμενο 2, που ανάγεται στη χρονική περίοδο 1999-
- Όλοι οι κατηγορούμενοι, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ήσαν μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Σ.Α.ΠΑ ως μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πάφου, πλην του κατηγορούμενου 1 ο οποίος ήταν Δήμαρχος και Πρόεδρος, ενώ ο κατηγορούμενος 2 ήταν ο Διευθυντής και προηγουμένως ο μηχανικός του Σ.Α.ΠΑ. Οι μάρτυρες θα είναι, όπως ανέφερε ο κ. Αριστείδης, εν πολλοίς, κοινοί για όλους. Ο κατηγορούμενος 6 αντιμετωπίζει την ίδια ομάδα κατηγοριών της ίδιας φύσεως αδικημάτων που αντιμετωπίζουν και οι λοιποί. Πρόσθετα αντιμετωπίζει την κατηγορία της παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία (κατηγορία 152). Χρόνος τέλεσης των αδικημάτων για τα οποία θεωρείται υπόλογος ο κατηγορούμενος 6 είναι το χρονικό διάστημα Σεπτεμβρίου 2013 και Ιανουαρίου
- Επιπροσθέτως τούτων, ο κατηγορούμενος 6 αντιμετωπίζει την κατηγορία της συνωμοσίας (κατηγορία 82). Τούτο σύμφωνα με τον κ. Αριστείδη αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό παράγοντα, εν αντιθέσει με τον κ. Αλεξάνδρου, ο οποίος μας καλεί να τον αγνοήσουμε, αφού ήδη ο κατηγορούμενος 1 έχει παραδεχθεί και επομένως δεν υφίσταται πλέον κοινή κατηγορία. Τούτη η εισήγηση ομολογουμένως συγκρούεται με την αρχική τεθείσα θέση της Υπεράσπισης, που υποδείκνυε, ως σημαντικό χρόνο, το χρόνο σύνταξης του κατηγορητηρίου. Σημειώνουμε το εξής: Ακόμη και να εξετάσουμε το κατηγορητήριο, όπως παρέμεινε, μετά την παραδοχή των κατηγορουμένων 1 και 2, η κατηγορία της συνωμοσίας δεν διεγράφη. Ούτε ακυρώθηκε. Ο κατηγορούμενος 6 κατηγορείται και κατά την καταχώρηση του κατηγορητηρίου και τώρα ότι συνωμότησε με τον κατηγορούμενο
- Η ύπαρξη κοινής κατηγορίας, ενώ από μόνη της δεν αποτελεί απαραίτητο παράγοντα, εντούτοις η κατηγορία της συνωμοσίας, παρέχει ασφαλές υπόβαθρο, πέραν των λοιπών γεγονότων για καταχώρηση κοινού κατηγορητηρίου. Αναφέρεται στο σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice, 2011 σελ. 1-258: «It will be a rare case in which those charged with a conspiracy can properly, in the interests of justice, be granted a separate trial; there is a considerable risk with separate trials in such circumstances and on such a charge that the respective juries would hear a different account of events from the defendants they are trying, with a distinct possibility of a miscarriage of justice.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Σπανίως είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης, η ξεχωριστή εκδίκαση ατόμων που κατηγορούνται για συνομωσία. Οι ξεχωριστές δίκες σε τέτοιες περιπτώσεις και για τέτοια κατηγορία ενέχουν τον κίνδυνο οι αντίστοιχοι ένορκοι να ακούσουν διαφορετικά γεγονότα από τους κατηγορούμενους που βρίσκονται ενώπιον τους με σημαντικό ενδεχόμενο λανθασμένης απονομής της δικαιοσύνης.» Κατανοούμε τη θέση και αγωνία της υπεράσπισης για ταλαιπωρία και έξοδα που θα υποστεί ο κατηγορούμενος 6, αφού θα πρέπει να παρίσταται και να λαμβάνει μέρος σε όλες τις δικασίμους. Ανεξαρτήτως του εάν η προσφερόμενη μαρτυρία στρέφεται εναντίον συγκατηγορουμένων. Η ανησυχία του, πως ενδεχομένως, λόγω αντεξέτασης μαρτύρων από συνηγόρους άλλων κατηγορουμένων, επηρεασθεί το δίκαιο της δίκης, με την παρουσίαση γεγονότων ενοχοποιητικών γι' αυτόν, δεν είναι δικαιολογημένη. Ο κατηγορούμενος 6 δε θα δικαστεί από ενόρκους. Θα δικαστεί από Δικαστές, οι οποίοι έχουν την κρίση αποδοχής αποδεκτής μαρτυρίας. Σημειώνουμε πως όπως προκύπτει από το κατηγορητήριο, ο ίδιος μάρτυρας, υπό την ιδιότητα του διευθυντή της ENVITEC, που κατ' ισχυρισμό προέβη σε δεκασμό, φαίνεται να είναι κοινός, τόσο για τον κατηγορούμενο 6 όσο και για τους κατηγορούμενους 1, 2 και
- Τυχόν αποδοχή της εισήγησης θα σήμαινε κατακερματισμό της μαρτυρίας και με αποτέλεσμα να ακουσθεί η ίδια μαρτυρία σε περισσότερες δικασίμους. Βέβαια οι κατηγορούμενοι 1 και 2 έχουν παραδεχθεί, πολλές κατηγορίες έχουν ανασταλεί και συνακόλουθα, πλείστη μαρτυρία δεν θα προσφερθεί. Αυτό σημειώνεται παρενθετικά. Θεωρούμε πως η συμπερίληψη του έκτου κατηγορούμενου στο ίδιο κατηγορητήριο βρίσκει έρεισμα στις προαναφερθείσες αρχές. Τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται (πάντοτε στα πλαίσια του κατηγορητηρίου) εντάσσονται στο ίδιο πλαίσιο γεγονότων, προβάλλεται ταύτιση σκοπού (χρηματικό και προσωπικό όφελος) και υπάρχει τόσο κοινή μαρτυρία όσο και κοινή κατηγορία. Ενώ το μεταξύ των πράξεων χρονικό διάστημα που μεσολαβεί της τέλεσης τους δεν είναι καθοριστικός παράγοντας αναιρετικός της αλληλουχίας των αδικημάτων, ώστε η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να ασκηθεί εναντίον της εκδίκασης του κατηγορουμένου στο ίδιο κατηγορητήριο. Ενόψει όλων των ανωτέρω εκτεθέντων η προδικαστική ένσταση δεν μπορεί να επιτύχει. (Υπ)............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (Υπ)............. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. (Υπ)............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Χ.Κ., Μ.Ι. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο