Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ, Αρ. Υπόθεσης: 2067/11, 23/4/2015

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε χωρίς όρκο κατάθεση δίχως να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Επιπλέον κατά την εκδίκαση της υπόθεσης προσκομίστηκαν 42 τεκμήρια. Από αυτά το Τεκμήριο 42, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, κατατέθηκε από κοινού, με αμφότερα μέρη να αποδέχονται το περιεχόμενο του ως ορθό και αληθές. Πρόκειται για την γραπτή κατάθεση του Νίκου Νικολάου ημερομηνίας 08.06.10, διευθυντή του καταστήματος υπ' αριθμό 0670 της Τράπεζας Κύπρου που κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στη λεωφόρο Ποσειδώνος με την οποία σημειώνεται ότι η επιταγή υπ' αριθμό 01794883 της Λαϊκής Τράπεζας για το ποσό των €116 με ημερομηνία πληρωμής 23.07.08 κατατέθηκε στις 28.07.08 στο λογαριασμό υπ' αριθμό 0667-01-001746 που ανήκει στον Θεοδόση Ιωάννου με αριθμό δελτίου ταυτότητας 443084 και διατηρείται στο εν λόγω τραπεζικό υποκατάστημα. Τα παραδεχτά γεγονότα που προκύπτουν από το Τεκμήριο 42 εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και αποτελούν αυτόματα μέρος των ευρημάτων του. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας τόσο των μαρτύρων όσο και του κατηγορουμένου βρίσκεται καταγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Δεν θα παραθέσω το σύνολο της μαρτυρίας των μαρτύρων και των τεκμηρίων γιατί ένα τέτοιο εγχείρημα πέραν του ότι θα ήταν χρονοβόρο θα ήταν και αντιπαραγωγικό και έτσι θα περιοριστώ στα σημεία εκείνα της μαρτυρίας που κατά την κρίση μου αφορούν τα επίδικα θέματα και έχουν ιδιαίτερη σημασία στο κατά πόσο στοιχειοθετείται ή όχι κάθε κατηγορία που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Αναφορά σε λεπτομέρειες μαρτυρίας θα γίνεται εκεί όπου και στο βαθμό που απαιτείται για σκοπούς αξιολόγησης της. Ο ΜΚ1, ως αποθηκάριος στην αστυνομία και υπεύθυνος για την ασφαλή φύλαξη τεκμηρίων, ήλθε απλά και κατάθεσε τα πιο κάτω τεκμήρια χωρίς προσωπικά να έχει οποιαδήποτε ανάμιξη στην υπόθεση αυτή: Τεκμήριο 1 - Βιβλιάριο τιμολογίων σε διπλότυπο μάρκας Camel Τεκμήριο 2 - Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο από Μιχαήλ Μιχάλη Χρίστου προς κατηγορούμενο ημερομηνίας 03.10.07 Τεκμήριο 3 - Βιογραφικό σημείωμα κατηγορουμένου Τεκμήριο 4 - Πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας αναφορικά με το τεμάχιο υπ' αριθμό 3574, αρ. εγγραφής 0/28800, Φ/Σχ. 51/030501, τμήμα 1, τοποθεσία 'Δρόμος Κονιών', ενορία Αγίου Θεοδώρου, δημοτικά όρια Πάφου Τεκμήριο 5 - Βιβλιάριο τιμολογίων σε διπλότυπο μάρκας Camel Τεκμήριο 6Α - Πιστοποιητικό διεύθυνσης εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας Anafi Night Club & Restaurants Limited ημερομηνίας 12.09.03 από το Γραφείο Εφόρου Εταιρειών Τεκμήριο 6Β - Πιστοποιητικό μετόχων της εταιρείας Anafi Night Club & Restaurants Limited ημερομηνίας 22.09.03 από το Γραφείο Εφόρου Εταιρειών Τεκμήριο 6Γ - Έγγραφο υπό τον τίτλο 'Δήλωση-Εξουσιοδότηση' από Μαρία Μιχαήλ με αρ. ταυτότητας 573198 Τεκμήριο 6Δ - Ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 11.08.03 Τεκμήριο 6Ε - Πιστοποιητικό αξιωματούχων της εταιρείας Anafi Night Club & Restaurants Limited ημερομηνίας 22.09.03 από το Γραφείο Εφόρου Εταιρειών Τεκμήριο 6ΣΤ - Πιστοποιητικό σύστασης της εταιρείας Anafi Night Club & Restaurants Limited ημερομηνίας 11.09.03 από το Γραφείο Εφόρου Εταιρειών Τεκμήριο 6Ζ - Συμφωνητικό έγγραφο πώλησης επιχείρησης ημερομηνίας 08.08.03 Τεκμήριο 6Η - Απόδειξη κατάθεσης χρηματικού ποσού €2.000 σε μετρητά ημερομηνίας 03.11.03 από την εταιρεία Anafi Night Club & Restaurants Limited σε λογαριασμό στην Ελληνική Τράπεζα Τεκμήριο 6Θ - Απόδειξη κατάθεσης χρηματικού ποσού €1.500 σε μετρητά ημερομηνίας 23.03.04 από την εταιρεία Anafi Night Club & Restaurants Limited σε λογαριασμό στην Ελληνική Τράπεζα Τεκμήριο 6Ι - Φωτοαντίγραφο του Τεκμηρίου 6Θ Τεκμήριο 7 - Ηλεκτρονικό μήνυμα του κατηγορουμένου ημερομηνίας 29.05.09 Τεκμήριο 8 - Επιταγή Σ.Π.Ε. Πέγειας υπ' αριθμό 08593081 για το ποσό των €662,91 με ημερομηνία πληρωμής 30.08.09 με εκδότη την εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited και δικαιούχο την παραπονούμενη εταιρεία Τεκμήριο 9 - Απόδειξη πώλησης εμπορεύματος τις μετρητοίς υπ' αριθμό 7994 ημερομηνίας 06.08.08 εκδομένη από την παραπονούμενη εταιρεία προς την εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited (προφανώς εκ λάθους αναφέρεται σε A.S.C.C. Limited) για ποσό €1.206,06 Τεκμήριο 10 - Τιμολόγιο υπ' αριθμό 074650 ημερομηνίας 31.07.08 για το ποσό των €717,60 περιλαμβανομένου 15% Φ.Π.Α. εις το όνομα της εταιρείας A.S.C.C. Trading Limited (προφανώς εκ λάθους αναφέρεται σε A.S.C.C. Limited) Τεκμήριο 11 - Τιμολόγιο υπ' αριθμό 074620 ημερομηνίας 22.07.08 για το ποσό των €1.442,10 περιλαμβανομένου 15% Φ.Π.Α. εις το όνομα L.N.K. Enterprises Τεκμήριο 12 - 10 δείγματα γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου σε 10 τεμάχια χαρτιού που λήφθηκαν στις 23.06.10 και ώρα 21:15 στο Τ.Α.Ε. Πάφου στην παρουσία του ΜΚ2 Τεκμήριο 13 - Επιταγή Σ.Π.Ε. Πέγειας υπ' αριθμό 08593082 για το ποσό των €54,69 με ημερομηνία πληρωμής 31.07.08 με εκδότη την εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited και δικαιούχο τον Ανδρέα Γεωργιάδη Τεκμήριο 14 - 10 δείγματα γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου σε 10 φωτοαντίγραφα τιμολογίου που λήφθηκαν στις 23.06.10 και ώρα 21:00 στο Τ.Α.Ε. Πάφου στην παρουσία του ΜΚ2 Τεκμήριο 15 - 10 δείγματα γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου σε 10 φωτοαντίγραφα τιμολογίου που λήφθηκαν στις 23.06.10 στο Τ.Α.Ε. Πάφου στην παρουσία του ΜΚ2 Ο ΜΚ2 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του παρουσίασε σαν Τεκμήριο 16 γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 10.09.

1. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, στις 09.11.09 προέβηκε σε καταγγελία στην αστυνομία ο ΜΚ3, εκ μέρους της παραπονούμενης εταιρείας, ότι ο κατηγορούμενος που ήταν υπάλληλος της παραπονούμενης εταιρείας της υπεξαίρεσε το χρηματικό ποσό των €64.825,27 και εμπορεύματα αξίας €20.478,
2. Στις 25.11.09 ο ΜΚ2 συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος. Ακολούθως την ίδια ημέρα ερεύνησε δυνάμει σχετικού δικαστικού εντάλματος, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 24, την οικία του κατηγορουμένου και το όχημα του με αριθμούς εγγραφής XG881 όπου, ανάμεσα σ' άλλα, εντόπισε τα Τεκμήρια 1, 2, 4, 5, 6 και
3. Επίσης εντοπίστηκε ένας χακί φάκελος που περιείχε ένα πλαστικό διαφανές φάκελο που είχε διάφορα χειρόγραφα έγγραφα ελέγχου αποθέματος εμπορεύματος, ο οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
4. Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης ο ΜΚ2 έλαβε γραπτώς 4 ανακριτικές καταθέσεις ημερομηνίας 26.11.09, 27.11.09 (δύο) και 23.06.10, οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 18, 19, 20 και
5. Στις 04.12.09 και 10.09.10 ο ΜΚ2 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα που αντιμετωπίζει, με τα αστυνομικά έντυπα να κατατίθενται ως Τεκμήρια 22 και
6. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 δήλωσε, μεταξύ άλλων, πως τα προαναφερόμενα τεκμήρια κατακρατήθηκαν από την αστυνομία δυνάμει σχετικού δικαστικού διατάγματος που εξασφαλίστηκε κατόπιν αίτησης της αστυνομίας. Αντίγραφο της αίτησης της αστυνομίας και των εγγράφων που τη συνοδεύουν κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 25Α ενώ πιστό αντίγραφο του δικαστικού διατάγματος κατατέθηκε ως Τεκμήριο 25Β. Ερωτώμενος ποια πρόσωπα είχαν πρόσβαση στο χώρο όπου ο κατηγορούμενος φύλαγε τα εμπορεύματα της παραπονούμενης εταιρείας, ο ΜΚ2 είπε πως αυτά ήταν, εκτός από τον κατηγορούμενο, η σύζυγος του και ο υιός του. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο ΜΚ3, ο οποίος, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, παρουσίασε 4 γραπτές καταθέσεις ημερομηνίας 09.11.09, 25.11.09, 12.02.10 και 26.06.10 αντίστοιχα, οι οποίες προσκομίστηκαν σαν Τεκμήρια 26Α, 26Β, 26Γ και 26Δ. Σύμφωνα με το περιεχόμενο τους, ο κατηγορούμενος προσελήφθηκε από την παραπονούμενη εταιρεία το 1999 για να εξυπηρετεί τις ανάγκες της στην επαρχία Πάφου. Ο τρόπος εργασίας του περιγράφεται μέσα από το Τεκμήριο 26Α. Στις 10.09.09 και αφού το έλλειμμα του ταμείου και του αποθέματος εμπορευμάτων είχε ανέλθει περίπου στα €110.000 η παραπονούμενη εταιρεία πραγματοποίησε αιφνιδιαστικό έλεγχο του αποθέματος προϊόντων στην αποθήκη στην οικία του κατηγορουμένου που η παραπονούμενη ενοικίαζε έναντι του συμφωνημένου μηνιαίου ποσού των €100, καθώς και στο όχημα του. Μέσα από τον έλεγχο και την καταγραφή εντοπίστηκε έλλειμμα στο απόθεμα εμπορεύματος ύψους €20.748,
7. Στις 29.09.09 με οδηγίες του ΜΚ3 παρέλαβαν από τον κατηγορούμενο όλα τα εμπορεύματα που αυτός είχε καθώς και όλα τα έγγραφα που αφορούσαν την παραπονούμενη εταιρεία όπως βιβλία πωλήσεων και βιβλία εισπράξεων. Επίσης ο κατηγορούμενος τους παρέδωσε το ταμείο μαζί με επιταγές και ανείσπραχτα τιμολόγια τοις μετρητοίς και επί πίστωση. Μετά από έλεγχο των εγγράφων αυτών και του ταμείου διαπιστώθηκε έλλειμμα ποσού ύψους €64.825,
8. Ο έλεγχος των στοιχείων που αφορούσαν την περίοδο από 01.10.08 μέχρι 29.09.09 ανατέθηκε στο ελεγκτικό οίκο Π. Καλοπετρίδης & Σία, ο οποίος διαπίστωσε ότι η αναλυτική κατάσταση του ταμείου και η κατάσταση αποθεμάτων συμφωνούσαν με τα στοιχεία που η παραπονούμενη εταιρεία τους διαβίβασε. Η κατάσταση ελλείμματος αποθέματος εμπορευμάτων που ετοιμάστηκε από την παραπονούμενη εταιρεία και ελέγχθηκε από τον πιο πάνω ελεγκτικό οίκο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
9. Όπως ακόμη σημειώνεται στις εν λόγω γραπτές καταθέσεις, τα ποτά που ο κατηγορούμενος διέθεσε δωρεάν σε πελάτες για σκοπούς διαφήμισης της παραπονούμενης εταιρείας κατά τη χρονική περίοδο από 01.01.08 μέχρι 29.09.09 καταγράφηκαν στα τιμολόγια ή στα δελτία αποστολής (way bills). Επίσης στα εν λόγω τεκμήρια σημειώνεται ότι όταν ο κατηγορούμενος του έστελνε επιταγές από πελάτες της παραπονούμενης εταιρείας χωρίς να υπάρχει εκδομένο τιμολόγιο της εταιρείας του, το ποσό της επιταγής αφαιρείτο από το υπόλοιπο ποσό χρημάτων που οφειλόταν προς την παραπονούμενη εταιρεία. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ3 ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι ο κατηγορούμενος λάμβανε καθαρό βασικό μηνιαίο μισθό Λ.Κ.£350 (στην πορεία μετατράπηκε σε €650) πλέον 1,5% προμήθεια επί των συνολικών πωλήσεων της επαρχίας Πάφου (και όχι μόνο στις πωλήσεις που εισπράχτηκαν χρήματα) πλέον το μηνιαίο ποσό των €50 (στην πορεία μετατράπηκε σε €85) για έξοδα. Ο πιο πάνω καθαρός βασικός μηνιαίος μισθός προέκυψε μετά από αφαίρεση του ποσοστού που αναλογεί στον κατηγορούμενο για εισφορά στο ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων στο οποίο συνείσφερε και η παραπονούμενη εταιρεία. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ3, ανάμεσα σ' άλλα, διευκρίνισε πως ο κατηγορούμενος προσελήφθηκε από την παραπονούμενη εταιρεία την 01.11.99 και παρέμεινε στην υπηρεσία της μέχρι τις 29.09.
10. Ο δε υιός του κατηγορουμένου εργοδοτήθηκε από την κατηγορούμενη εταιρεία περί τα τέλη του έτους 2007 όπου και παρέμεινε εκεί μέχρι τις 29.09.
11. Περαιτέρω ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι τα στοιχεία που σχετίζονται με το κατ' ισχυριζόμενο έλλειμμα του ταμείου και του αποθέματος εμπορευμάτων πηγάζουν μέσα από τις πληροφορίες που ο κατηγορούμενος τους έδωσε στις 05.09.06 με τις οποίες είναι η θέση του ΜΚ3 ότι ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε οφειλή ύψους Λ.Κ.£698 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας) καθώς και την 01.01.08 αναφορικά με το απόθεμα εμπορεύματος. Όπως ο μάρτυρας αυτός τόνισε, τυχόν ελλείμματα του παρελθόντος τόσο για το ταμείο όσο και για το απόθεμα προϊόντων τα αγνοεί και τα επωμίζεται η παραπονούμενη εταιρεία. Συνεπώς, όπως ο ΜΚ3 εξήγησε, η καταγγελία του περιστρέφεται από την περίοδο 05.09.06 για το ταμείο και από 01.01.08 για το απόθεμα εμπορεύματος και μέχρι τις 29.09.
12. Ο ΜΚ4 παρουσίασε σαν Τεκμήριο 28 γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 12.03.10 με βάση την οποία αναφέρεται ότι στις 10.11.09 ο οίκος στον οποίο εργάζεται έλαβε οδηγίες από την παραπονούμενη εταιρεία να προβεί σε έλεγχο κατάστασης του ταμείου και κατάστασης των αποθεμάτων εμπορευμάτων που ετοιμάστηκαν από την παραπονούμενη εταιρεία στη βάση στοιχείων. Μέσα από τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι οι καταστάσεις αυτές συμφωνούσαν με τα στοιχεία αυτά που τους είχαν διαβιβαστεί. Αντίγραφο της κατάστασης ελλείμματος ταμείου καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο
13. Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώθηκε γραπτώς από τον ελεγκτικό οίκο, η οποία βεβαίωση καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο
14. Όπως ο εν λόγω μάρτυρας εξήγησε στη δια ζώσης μαρτυρία του, ο έλεγχος διεξήχθη δειγματοληπτικά σε τιμολόγια πωλήσεως τοις μετρητοίς, αποδείξεις εισπράξεως και εμβάσματα που έγιναν στην παραπονούμενη εταιρεία, ότι αυτές οι καταχωρήσεις έγιναν ορθά και αν υποστηρίζονταν από τα κατάλληλα αποδεικτικά στοιχεία. Παρατηρώντας το Τεκμήριο 27, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι ελέγχθηκαν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές της παραπονούμενης εταιρείας για να διαπιστωθεί κατά πόσο οι υπολογισμοί που γίνονταν από το πρόγραμμα ήταν ορθοί, από το αποτέλεσμα των οποίων θεωρεί ότι ήταν. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ4 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως η εμπλοκή του ήταν να ελέγξει κατά πόσο ο υφιστάμενος υπάλληλος του ελεγκτικού οίκου του, ο οποίος μετέβηκε επί τόπου, εκτέλεσε ορθά την εργασία του. Επανεξεταζόμενος ο εν λόγω μάρτυρας βεβαίωσε πως το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 29 αντανακλά τη θέση του ελεγκτικού οίκου του. Μέρος της κυρίως εξέτασης του ΜΚ5 ήταν η γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 12.03.10, η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο
15. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο ΜΚ3 ανέθεσε στον εν λόγω μάρτυρα τον έλεγχο κατάστασης ταμείου της παραπονούμενης εταιρείας με βάση τις πωλήσεις που έγιναν, τα εμβάσματα που ο κατηγορούμενος έκανε στην παραπονούμενη εταιρεία, δηλαδή τα χρήματα που ο κατηγορούμενος παρέδωσε στην παραπονούμενη εταιρεία από τις πωλήσεις καθώς και το υπόλοιπο που δημιουργείτο από τις πωλήσεις και τα εμβάσματα. Επίσης ο ΜΚ4 κλήθηκε να ελέγξει την κατάσταση του αποθέματος εμπορεύματος της παραπονούμενης εταιρείας στη βάση στοιχείων ως προς το πόσα εμπορεύματα ο κατηγορούμενος έπρεπε να είχε στην αποθήκη του, πόσο απόθεμα προϊόντων είχε πραγματικά στην αποθήκη του και τη διαφορά τους. Ο έλεγχος έγινε δειγματοληπτικά και μέσα από αυτό ο μάρτυρας αυτός διαπίστωσε ότι οι πιο πάνω καταστάσεις συμφωνούσαν με τα στοιχεία που του παρουσιάστηκαν από την παραπονούμενη εταιρεία. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ5 ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι η εμπλοκή του ήταν να ελέγξει στη βάση δειγματοληπτικού ελέγχου κατά πόσο τα στοιχεία που του δόθηκαν ήταν αληθή. Όπως εξήγησε, ως ανεξάρτητος ελεγκτής, έλεγξε κατά πόσο το συγκεκριμένο ποσό που αναφέρεται στο λογαριασμό ταμείου αποδεικνύεται από αυθεντικό αρχείο που είναι οι επιταγές που εισπράχθηκαν. Για να καταστήσει κατανοητή τη θέση του έδωσε δύο παραδείγματα από το Τεκμήριο 30 που έλεγξε από κατάλογο επιταγών και πωλήσεις τοις μετρητοίς που αρχικά κατατέθηκαν ως τεκμήρια 'Α' και 'Β' προς αναγνώριση και στη συνέχεια ως Τεκμήρια 33 και 34 αντίστοιχα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ5 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως πέραν από τα στοιχεία που η παραπονούμενη εταιρεία του έδωσε, ο ίδιος δεν αναζήτησε άλλες πληροφορίες. Στην κυρίως εξέταση της η ΜΚ6 παρουσίασε ως μέρος αυτής γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία στις 12.02.10, η οποία προσκομίστηκε ως Τεκμήριο
16. Μέσα από το περιεχόμενο της η εν λόγω μάρτυρας ουσιαστικά επαναλαμβάνει αυτά που ο ΜΚ3 επικαλέστηκε ότι διαδραματίστηκαν αναφορικά με τον κατηγορούμενο. Επίσης πρόσθεσε ότι επειδή το έτος 2007 ο κατηγορούμενος άρχισε να παρουσιάζει έλλειμμα στα εμπορεύματα και διαφορές στην παράδοση χρημάτων στην παραπονούμενη εταιρεία η ίδια μετέβηκε στην Πάφο όπου στην παρουσία του κατηγορουμένου έγινε καταγραφή του αποθέματος που διατηρούσε τόσο στα οχήματα της παραπονούμενης εταιρείας όσο και στην οικία του, από την οποία προέκυψε έλλειμμα του αποθέματος χωρίς όμως να θυμάται το ύψος του. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης της η εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι αυτή ήταν που συμπλήρωσε το Τεκμήριο 33 βάση των επιταγών και των στοιχείων που της διαβίβαζε ο κατηγορούμενος καθώς επίσης ήταν αυτή που άθροιζε τα διάφορα ποσά των τιμολογίων πώλησης τοις μετρητοίς στο Τεκμήριο 34 βάσει των τιμολογίων αυτών που ο κατηγορούμενος της έδιδε. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ6 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως δεν γνωρίζει αν ο κατηγορούμενος είχε οδηγίες από τους ιδιοκτήτες της παραπονούμενης εταιρείας να δίνει δωρεάν προϊόντα της για σκοπούς προώθησης τους. Ούτε γνώριζε αν εις αντάλλαγμα διαφήμισης της παραπονούμενης εταιρείας με ταμπέλλες σε μαγαζιά δίνονταν δωρεάν προϊόντα και ούτε έλαβε από τον κατηγορούμενο κάποια σχετικό έγγραφο για το θέμα αυτό. Εξηγώντας ποια θεωρούσε ύποπτα γεγονότα για να διεξαχθεί έλεγχος στις 10.09.09, η μάρτυρας είπε ότι τα εμπορεύματα που ο κατηγορούμενος έδειχνε ότι υπήρχαν στην αποθήκη του δεν αντικατόπτριζαν το τι αυτός έστελλε στην παραπονούμενη εταιρεία ως πωλήσεις εμπορευμάτων και λεφτών με αποτέλεσμα να έπρεπε να είχε περισσότερο απόθεμα εμπορευμάτων. Η ΜΚ7 ήταν η εμπειρογνώμονας που εξέτασε γραφολογικά το γραφικό χαρακτήρα των Τεκμηρίων 10 και 11 καθώς και την υπογραφή που εμφανίζεται στο πίσω μέρος του Τεκμηρίου 13 με βάση τα δείγματα γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου. Η εξέταση διεξήχθηκε στο εργαστήριο με τη βοήθεια εξοπλισμού όπως μεγεθυντικός φακός και στερεοσκόπιο. Για την εξέταση χρησιμοποιήθηκε η αναλυτική συγκριτική μέθοδος με την οποίαν εντοπίστηκαν τα ιδιαίτερα ατομικά χαρακτηριστικά της αμφισβητούμενης γραφής και συγκρίθηκαν με τα αντίστοιχα ιδιαίτερα ατομικά χαρακτηριστικά των δειγμάτων γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου. Κατά την εξέταση λήφθηκαν υπόψη γραφολογικά γνωρίσματα όπως είναι η μορφή, ο τρόπος σχηματισμού, η κλήση των γραμμάτων, οι μεσογραμματικές και μονολεκτικές αποστάσεις της γραφής, η σχέση και η αναλογία των γραμμάτων και αριθμών. Το αντικείμενο εξέτασης, η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε καθώς και τα συμπεράσματα στα οποία η εν λόγω μάρτυρας κατέληξε περιέχονται σε σχετική έκθεση, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
17. Για την εξαγωγή των συμπερασμάτων χρησιμοποιήθηκε συγκριτικός πίνακας αμφισβητούμενης γραφής και δειγμάτων γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου, ο οποίος κατατέθηκε ως Τεκμήριο
18. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μάρτυρας: (α) η αμφισβητούμενη γραφή στο Τεκμήριο 10, με εξαίρεση τους αριθμούς- γράμματα '10030216D', '08593081' και '08593082 (CASH.)', παρουσιάζει ουσιώδεις ομοιότητες με τα δείγματα γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου έτσι ώστε ο κατηγορούμενος να συνδέεται θετικά με αυτή σε βαθμό τέτοιο που η αμφισβητούμενη γραφή να έχει γίνει από αυτόν (εκτός από τις πιο πάνω εξαιρέσεις), (β) η αμφισβητούμενη γραφή στο Τεκμήριο 11, με εξαίρεση τον αριθμό '2620', παρουσιάζει ομοιότητες με τα δείγματα γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου έτσι ώστε ο κατηγορούμενος να συνδέεται θετικά με αυτή σε βαθμό τέτοιο που η αμφισβητούμενη γραφή να έχει γίνει από αυτόν (εκτός από την προαναφερόμενη εξαίρεση), (γ) η αμφισβητούμενη υπογραφή στο πίσω μέρος της επιταγής (Τεκμήριο 13) παρουσιάζει διαφορές με τα δείγματα γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου ως προς τη μορφή και τρόπο σχηματισμού των γραμμάτων αλλά και της καταληκτικής γραφικής κίνησης με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να μην συνδέεται με αυτή. Ο ΜΚ8, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, παρουσίασε γραπτή κατάθεση που στις 10.05.10 έδωσε στην αστυνομία, την οποία προσκόμισε σαν Τεκμήριο
19. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο κατηγορούμενος έκδωσε το τιμολόγιο υπ' αριθμό 074620 (Τεκμήριο 11) προς την εταιρεία του μάρτυρα που αφορά την πώληση 120 μπουκαλιών Southen Comfort για το συνολικό ποσό των €1.442,
20. Ο ίδιος δεν γνωρίζει για ποιο λόγο ο κατηγορούμενος δεν έγραψε το όνομα του στο Τεκμήριο 11 αλλά 'Πάνος Ιακώβου'. Ωστόσο είπε ότι ο κατηγορούμενος τον είχε πληροφορήσει ότι τα συγκεκριμένα ποτά προέρχονταν από άλλο εισαγωγέα και όχι από την παραπονούμενη εταιρεία με την οποία συνεργάζονταν. Για την εξόφληση του τιμολογίου ο κατηγορούμενος ζήτησε και του εκδόθηκε μια επιταγή με αριθμό 01794883 της Λαϊκής Τράπεζας για το ποσό των €116 με ημερομηνία πληρωμής 23.07.08, στο απόκομμα της οποίας ο εν λόγω μάρτυρας έγραψε τη λέξη 'Xinaris', καθώς και μια δεύτερη επιταγή με αριθμό 01794884 της Λαϊκής Τράπεζας για το ποσό των €1.326,10 με ημερομηνία πληρωμής ένα μήνα μετά, στο απόκομμα της οποίας ο μάρτυρας έγραψε την επωνυμία της παραπονούμενης εταιρείας. Εξηγώντας στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του το λόγο που στα αποκόμματα των πιο πάνω επιταγών έγραψε όνομα διαφορετικό από αυτό που εμφανίζεται στο σχετιζόμενο με αυτές τιμολόγιο (Τεκμήριο 11), ο μάρτυρας είπε ότι το έκανε για δικούς τους λόγους ως διευθυντής εταιρείας. Αντεξεταζόμενος ο εν λόγω μάρτυρας απέρριψε τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι λόγω παρόδου μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία έκδοσης των επιταγών μέχρι την ημερομηνία που έδωσε κατάθεση στην αστυνομία είχε ξεχάσει τα προϊόντα που αγόρασε από την παραπονούμενη εταιρεία και σημείωσε ότι τα αγόρασε προσωπικά από τον κατηγορούμενο. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ9 προσκόμισε δύο γραπτές καταθέσεις ημερομηνίας 08.06.10 και 22.06.10 αντίστοιχα, οι οποίες παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο σαν Τεκμήρια 38 και
21. Με βάση το περιεχόμενο της το Τεκμήριο 10 (τιμολόγιο υπ' αριθμό 074650) εκδόθηκε από τον κατηγορούμενο στην παρουσία του μάρτυρα. Τα χειρόγραφα γραφόμενα, με εξαίρεση τους αριθμούς-γράμματα '10030216D', '08593081' και '08593082 (CASH.)' που γράφτηκαν από τον εν λόγω μάρτυρα, συμπληρώθηκαν από τον κατηγορούμενο στην παρουσία του μάρτυρα. Για την εξόφληση του Τεκμηρίου 10 εκδόθηκε η επιταγή με αριθμό 08593081 με δικαιούχο προς πληρωμή της παραπονούμενη εταιρεία για το ποσό των €662,91 καθώς και η επιταγή με αριθμό 08593082 για το ποσό των €54,
22. Ο αριθμός εγγραφής Φ.Π.Α. συμπληρώθηκε στο Τεκμήριο 10 από τον κατηγορούμενο στην παρουσία του μάρτυρα, ο οποίος αργότερα διαπίστωσε από τιμολόγιο της παραπονούμενης εταιρείας με την οποία συνεργάζεται ότι είναι διαφορετικός. Όπως περαιτέρω σημειώνεται στις εν λόγω γραπτές καταθέσεις, η υπογραφή που υπάρχει στο πίσω μέρος του Τεκμηρίου 13 έγινε από τον κατηγορούμενο στην παρουσία του μάρτυρα. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ9 ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι η εταιρεία του πάντοτε εμπορευόταν από τον κατηγορούμενο με προϊόντα της παραπονούμενης εταιρείας. Ο μάρτυρας ακόμη είπε ότι εκείνη την ημέρα ο κατηγορούμενος δεν του ανάφερε πως τα προϊόντα που σημειώνονταν στο Τεκμήριο 10 προέρχονταν από άλλη εταιρεία ενώ ο ίδιος γνώριζε ότι τα συγκεκριμένα ποτά ήταν της παραπονούμενης εταιρείας. Αντεξεταζόμενος ο εν λόγω μάρτυρας δήλωσε πως ο κατηγορούμενος του έφερε το Τεκμήριο 10 συμπληρωμένο με αριθμό εγγραφής Φ.Π.Α. Ακολούθως έδωσε μαρτυρία η ΜΚ10 που στην κυρίως εξέταση της παρουσίασε γραπτή κατάθεση της ημερομηνίας 22.06.10, η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο
23. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, το Τεκμήριο 8, που αφορά μέρος πληρωμής του τιμολογίου υπ' αριθμό 074650 (Τεκμήριο 10), είναι η επιταγή της Σ.Π.Ε. Πέγειας υπ' αριθμό 08593081 που εκδόθηκε από την εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited με δικαιούχο την παραπονούμενη εταιρεία για το ποσό των €662,91, με ημερομηνία πληρωμής την 30.08.08 και αφού κατατέθηκε σε υποκατάστημα της Ελληνικής Τράπεζας την 01.09.08 στη συνέχεια εξαργυρώθηκε. Σε σχέση με το Τεκμήριο 13, που αφορά το υπόλοιπο πληρωμής του Τεκμηρίου 10, αυτό είναι επίσης επιταγή της Σ.Π.Ε. Πέγειας υπ' αριθμό 08593082 που εκδόθηκε από την εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited με δικαιούχο τον Αντρέα Γεωργιάδη για το ποσό των €54,69, η οποία παρουσιάστηκε οπισθογραφημένη στην Σ.Π.Ε. Πέγειας την 01.08.08 από τον ΜΚ9 και κατατέθηκε σε προσωπικό λογαριασμό του. Τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο ΜΚ11, ο οποίος στην κυρίως εξέταση του παρουσίασε γραπτή κατάθεση του, η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο
24. Με βάση το περιεχόμενο της η επιταγή υπ' αριθμό 01794884 της Marfin Popular Bank που αφορά μέρος πληρωμής του τιμολογίου υπ' αριθμό 074620 (Τεκμήριο 11) εκδόθηκε από την εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited με δικαιούχο την παραπονούμενη εταιρεία και φέρει σφραγίδα του υποκαταστήματος της Marfin Popular Bank στην Παλλουριώτισσα ημερομηνίας 22.08.
25. Επίσης η επιταγή υπ' αριθμό 01794883 της Marfin Popular Bank, που αφορά το υπόλοιπο πληρωμής του Τεκμηρίου 11, εκδόθηκε επίσης από την εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited με δικαιούχο τον Θ. Ιωάννου και φέρει σφραγίδα της Τράπεζας Κύπρου ημερομηνίας 28.07.
26. Ο κατηγορούμενος προέβηκε σε χωρίς όρκο κατάθεση λέγοντας μονολεκτικά πως είναι αθώος. Επιπλέον στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης ο κατηγορούμενος κλήθηκε στην αστυνομία και έδωσε γραπτώς 4 ανακριτικές καταθέσεις ημερομηνίας 26.11.09, 27.11.09 (δύο) και 23.06.10 (Τεκμήρια 18, 19, 20 και 21) μέσα από τις οποίες έδωσε τη δική του εκδοχή. Θεωρώ αχρείαστο να επαναλάβω το περιεχόμενο των εν λόγω καταθέσεων, το οποίο λαμβάνεται υπόψη ως μέρος της προσαχθείσας μαρτυρίας. Παραπομπή σε λεπτομέρειες αυτών θα γίνεται εκεί όπου και στο βαθμό που απαιτείται για σκοπούς αξιολόγησης τους. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι μέσα από το μαρτυρικό υλικό που προσκομίστηκε έχουν αποδειχτεί στον απαιτούμενο βαθμό όλες οι κατηγορίες του κατηγορητηρίου. Είναι η θέση της κυρίας Παπαλαζάρου ότι η προσαχθείσα μαρτυρία προέρχεται από άτομα που είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και θα πρέπει να κριθούν αξιόπιστοι. Όπως η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής επισήμανε, σύμφωνα με τη μαρτυρία αυτή προκύπτει ότι για τη χρονική περίοδο από Οκτώβριο 2007 μέχρι Σεπτέμβριο 2009 ο κατηγορούμενος ήταν ο αποκλειστικός αντιπρόσωπος της παραπονούμενης εταιρείας κατά τη διάρκεια της οποίας δημιουργήθηκε κενό τόσο στα χρήματα του ταμείου όσο και στο απόθεμα των εμπορευμάτων που ο πρώτος όφειλε να παραδώσει στη δεύτερη. Με βάση αυτά τα δεδομένα η κυρία Παπαλαζάρου ζήτησε την καταδίκη του κατηγορουμένου σε όλες τις κατηγορίες του κατηγορητηρίου. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία του συνηγόρου υπεράσπισης, ο οποίος ανέπτυξε ενώπιον του Δικαστηρίου το περιεχόμενο γραπτής αγόρευσης του. Για τους λόγους που προβάλλει ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να μην αποδεχτεί ως αξιόπιστη την μαρτυρία καθενός από τους μάρτυρες κατηγορίας. Είναι η θέση του εν λόγω συνηγόρου ότι από τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής δεν αποδείχτηκαν το ότι η παραπονούμενη εταιρεία ήταν κάτοχος των επιδίκων εμπορευμάτων, το πως πραγματικά προέκυψε το κατ' ισχυρισμό ποσό των €85.303,37 καθώς και το ότι το ποσό αυτό ήταν όντως περιουσία της παραπονούμενης εταιρείας, στοιχεία απαραίτητα για τη στοιχειοθέτηση των κατηγοριών 1 και
27. Σε σχέση με τις κατηγορίες 3 και 5 ο συνήγορος υπεράσπισης ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι η απουσία του άρθρου 334 του Κεφ.154 από τη νομική βάση τους, οι διατάξεις του οποίου παραπέμπουν σε πρόθεση καταδολίευσης, είναι μοιραία για την κατάληξη τους. Πέραν όμως αυτού είναι η θέση του κυρίου Ζαννούπα ότι απουσιάζουν τα συστατικά στοιχεία καταρτισμού πλαστού εγγράφου καθώς και της πρόθεσης καταδολίευσης ένεκα σωρεία αδιευκρίνιστων ζητημάτων επί του περιεχομένου των επίμαχων εγγράφων και που ο εν λόγω συνήγορος παρουσιάζει καθώς επίσης και παράλειψης προσκόμισης μαρτυρίας ότι τα επίμαχα ονόματα στα Τεκμήρια 10 και 11 ήταν υπαρκτά και ότι τα εμπορεύματα που πωλήθηκαν ανήκαν στην παραπονούμενη εταιρεία. Όσον αφορά τις κατηγορίες 4 και 6 είναι η θέση του κυρίου Ζαννούπα ότι ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε που να αποδεικνύει ότι τα Τεκμήρια 10 και 11 ήταν πλαστά και ότι ο κατηγορούμενος ενέργησε με δόλιο τρόπο. Στη βάση αυτών ο εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως εισηγήθηκε όπως το Δικαστήριο αθωώσει τον κατηγορούμενο σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Επίσης, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας

(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Η δε αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εμπειρογνώμονα εδράζεται στις ίδιες αρχές με βάση τις οποίες αξιολογούνται οι μαρτυρίες των κοινών μαρτύρων (Ψάλτης v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 113) και Κίτση v. Γενικού Εισαγγελέα

(2001)!Β Α.Α.Δ. 1077). Το Δικαστήριο μπορεί να δεχτεί μέρος της μαρτυρίας του ενός ή άλλου εμπειρογνώμονα και να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα (Πιττάλης v. Ianira Enterprises Ltd κ.α.

(1997)1 Α.Α.Δ. 814). Βέβαια η συμπεριφορά ενός εμπειρογνώμονα μάρτυρα στο εδώλιο δεν έχει τόση σπουδαιότητα για τη διαπίστωση της αξιοπιστίας του, παρόλο που παραμένει ένα από τα στοιχεία για να κριθεί η αξία της γνώμης του (Vassiliko Cement Works Ltd v. Stavrou

(1978)1 C.L.R. 389, Νικολάου v. Σταύρου

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 746, Star Fiber Glass Ltd v. Elneda Trading Ltd

(1992)1 Α.Α.Δ. 875 και Χαραλάμπους v. Αβραάμ κ.α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 1441). Ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύει το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του για να μπορέσει έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (Νομικό Σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τάκης Ηλιάδης, 1994, σελίδες 138-146, Καούρης v. Δημητρίου

(2008)1Β Α.Α.Δ. 967 και Davie v. Edinburgh Magistrates

(1953)S.C. 34). Στο βαθμό και την έκταση που ο πραγματογνώμονας βασίζει τη γνώμη του σε γεγονότα που του έχουν γνωστοποιηθεί, τα γεγονότα αυτά πρέπει να αποδεικνύονται σύμφωνα με τους αποδεικτικούς κανόνες (Ττοουλιάς v. Δημοκρατία

(1989)2 Α.Α.Δ. 258, Νικολάου v. Σταύρου

(1992)1Β Α.Α.Δ. 746, Republic v. Chacholiades

(1980)2 C.L.R. 481 και Χαραλάμπους v. Σάββα

(1996)1Α Α.Α.Δ. 576). Η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα γίνεται αποδεκτή για να παρέχει το Δικαστήριο με επιστημονική μαρτυρία που μπορεί να μην βρίσκεται μέσα στις γνώσεις και εμπειρίες του Δικαστή (Philippou v. Odysseos

(1989)1 C.L.R. 1). Η μαρτυρία του ΜΚ1 είναι τυπικού χαρακτήρα. Χωρίς να έχει οποιαδήποτε ανάμιξη στην υπόθεση ο μάρτυρας αυτός κλήθηκε απλά από την κατηγορούσα αρχή για να καταθέσει τα Τεκμήρια 1 μέχρι

1. Πέραν της κατάθεσης των εν λόγω τεκμηρίων ο μάρτυρας αυτός δεν είπε τίποτα σχετικό με την υπόθεση αυτή. Βασικά η μαρτυρία του είναι τέτοιου βαθμού και έκτασης τυπική που δεν χρήζει οποιοδήποτε σχολιασμού. Σε σχέση με τα τεκμήρια που κατάθεσε και είχε απλά στην κατοχή και φύλαξη του ως εκτελών χρέη αποθηκάριου στην αστυνομία, αυτά θα αξιολογηθούν στη συνέχεια. Ο ΜΚ2 ήταν ο αστυνομικός εξεταστής της υπόθεσης. Η μαρτυρία του εστιάζεται στις διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβηκε για τη διερεύνηση της υπόθεσης αυτής. Οι ενέργειες του αυτές ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο. Κάτω από αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΚ2 υπό την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή της υπόθεσης που περιστρέφεται γύρω από τις αναντίλεκτες ενέργειες που αυτός έκαμε στα πλαίσια διερεύνησης αυτής της υπόθεσης περιλαμβανομένου της γραπτής κατάθεσης του που είναι το Τεκμήριο 16 και αποτελεί μέρος της όλης μαρτυρίας του στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα από την μαρτυρία του ΜΚ1, δέχομαι ότι ο εν λόγω μάρτυρας υπό την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή και στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης αυτής προέβηκε στις πιο κάτω αδιαμφισβήτητες ενέργειες: (α) Κατόπιν καταγγελίας στην αστυνομία στις 09.11.09 από τον ΜΚ3 ότι μεταξύ της περιόδου 05.09.06 και 29.09.09 ο κατηγορούμενος που ήταν υπάλληλος της παραπονούμενης εταιρείας και είχε την ευθύνη της διανομής οινοπνευματωδών ποτών της στην πόλη και επαρχία Πάφου έκλεψε χρηματικό ποσό €64.825,27 και εμπορεύματα αξίας €20.478,10, ο ΜΚ2 στις 25.11.09 συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 24). (β) Ακολούθως την ίδια ημέρα (25.11.09) ο ΜΚ2 με τη βοήθεια των αστυφυλάκων 1635 και 4073 ερεύνησε με βάση δικαστικό ένταλμα και στην παρουσία του κατηγορουμένου την οικία, υποστατικά και το όχημα με αριθμούς εγγραφής XG881 του κατηγορουμένου στην οδό Σίμου Μενάνδρου 2Β στην Πάφο όπου εντόπισε, ανάμεσα σ' άλλα, τα Τεκμήρια 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και
2. (γ) Με μονομερής αίτηση του στο Δικαστήριο ημερομηνίας 27.11.09 συνοδευόμενη από ένορκο δήλωση ο ΜΚ2 ζήτησε και εξασφάλισε στις 03.12.09 την έκδοση δικαστικού διατάγματος κατακράτησης των τεκμηρίων που περισυλλέγησαν μέσα από την πιο πάνω έρευνα μέχρι την αποπεράτωση κάθε ποινικής διαδικασίας που σχετίζεται με την υπόθεση αυτή (Τεκμήρια 25Α και 25Β). (δ) Στις 26.11.09, 27.11.09 και 23.06.10 ο εν λόγω μάρτυρας έλαβε 4 ανακριτικές καταθέσεις από τον κατηγορούμενο (Τεκμήρια 18, 19, 20 και 21). (ε) Στις 23.06.10 ο ΜΚ2 έλαβε στο Τ.Α.Ε. Πάφου 20 δείγματα γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου σε 20 φωτοαντίγραφα τιμολογίου (Τεκμήρια 14 και 15) και 10 δείγματα γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου σε 10 τεμάχια χαρτιού (Τεκμήριο 12), τα οποία και παρέδωσε στις 30.06.11 στον ΜΚ1 για μεταφορά τους και εξέταση και σύγκρισης τους με τα επίμαχα Τεκμήρια 10, 11 και 13 στο εργαστήριο γραφολογίας της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας. (στ) Στις 04.12.09 και 10.09.10 ο ΜΚ2 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα των κατηγοριών 1, 2, 3, 4, 5 και 6 αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή στο νόμο, τις οποίες ο κατηγορούμενος απέρριψε (Τεκμήρια 22 και 23). Επίσης δέχομαι τη θέση του ΜΚ2, όπως αυτή προέκυψε μέσα από τη διερεύνηση της υπόθεσης, ότι εκτός από τον κατηγορούμενο φαίνεται να είχαν πρόσβαση στον αποθηκευτικό χώρο των εμπορευμάτων της παραπονούμενης εταιρείας τόσο η σύζυγος όσο και ο υιός του κατηγορουμένου. Μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης αποτελούν αναντίλεκτα γεγονότα ότι ο υιός του κατηγορουμένου προσελήφθηκε στην παραπονούμενη εταιρεία έναντι μηνιαίου μισθού ως διανομέας των οινοπνευματωδών ποτών της στην πόλη και επαρχία Πάφου, ουσιαστικά εργαζόμενος κάτω από τις οδηγίες του πατέρα του αντικαθιστώντας τον όταν και όποτε αυτός απουσίαζε για διακοπές. Περαιτέρω αποτελούν αναντίλεκτα γεγονότα ότι οι αποθηκευτικοί χώροι των εμπορευμάτων της παραπονούμενης εταιρείας στην επαρχία Πάφου ήταν ένα δωμάτιο στην οικία του κατηγορούμενου που διέμενε με τη σύζυγο του και ένα από τα δύο οχήματα της παραπονούμενης εταιρείας. Παράλληλα, κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης τους, δέχομαι ότι τα Τεκμήρια 22, 23, 24, 25Α και 25Β αντικατοπτρίζουν μέρος των ενεργειών του ΜΚ
3. Ο ΜΚ3 ήταν ένας μάρτυρας που ήλθε στο Δικαστήριο και κατάθεσε με σεβασμό στην αλήθεια. Από την όλη στάση και συμπεριφορά του κρίνω ότι ήταν ειλικρινής μάρτυρας. Ο τρόπος που απαντούσε ήταν αυθόρμητος και συνεσταλμένος. Μέσα από την σύνολο της μαρτυρίας του δεν έδωσε την εντύπωση ότι ανάφερε ζητήματα είτε που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα είτε που διόγκωναν την αλήθεια. Μέρη της μαρτυρίας του δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο και έτσι, χωρίς να έχω λόγο περί του αντιθέτου, τα αποδέχομαι. Ειδικότερα αποδέχομαι τα πιο κάτω: (α) Το ότι η παραπονούμενη εταιρεία ασχολείτο με την προμήθεια διαφόρων ποτών ανά την Κύπρο. (β) Για τις ανάγκες της πόλης και επαρχίας Πάφου προσλήφθηκε ο κατηγορούμενος, ο οποίος εργάστηκε εκ μέρους και για λογαριασμό της παραπονούμενης εταιρείας ως υπεύθυνος από την 01.11.99 μέχρι την 29.09.
4. (γ) Τα βασικά καθήκοντα του ήταν να τοποθετεί τις παραγγελίες ποτών αναλόγως των αναγκών της Πάφου, να τα διανέμει στους πελάτες, να εκδίδει τιμολόγια είτε τοις μετρητοίς είτε επί πιστώσει, αποδείξεις είσπραξης, να εισπράττει χρήματα από τις πωλήσεις των ποτών στους πελάτες και να διαχειρίζεται το απόθεμα του εμπορεύματος στην αποθήκη. (δ) Ο κατηγορούμενος εργοδοτήθηκε υπό το καθεστώς πλήρους απασχόλησης με καθαρό μηνιαίο μισθό Λ.Κ.£350 (στην πορεία έγινε €650) πλέον 1,5% προμήθεια επί το σύνολο των πωλήσεων στην Πάφο (όχι κατ' ανάγκη μόνο στις πωλήσεις όπου εισπράχτηκαν χρήματα) που στην πορεία αυξήθηκε σε 1,75% πλέον μηνιαίως το ποσό των Λ.Κ.£50 (στην πορεία έγινε €85) πλέον μηνιαίως το ποσό των Λ.Κ.£100 ως αντάλλαγμα για την ενοικίαση ενός δωματίου στην οικία που χρησιμοποιείτο ως αποθήκη των εμπορευμάτων. Η παραπονούμενη εταιρεία ακόμη συνείσφερε στα ταμεία των Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως εργοδότης του κατηγορουμένου από τον οποίο υπάλληλο απέκοπτε επίσης το ποσό που του αναλογούσε ως δική του εισφορά. (ε) Περί το έτος 2007 εργοδοτήθηκε και ο υιός του κατηγορουμένου, ο οποίος παρέμεινε στην υπηρεσία της παραπονούμενης εταιρείας μέχρι τις 29.09.09 με καθήκοντα βοηθού του κατηγορουμένου και αναπλήρωσης του όταν ο κατηγορούμενος απουσίαζε λόγω διακοπών. (στ) Η διαδικασία διεξαγωγής της συνεργασίας μεταξύ της παραπονούμενης εταιρείας και του κατηγορουμένου ήταν αυτή που ο ΜΚ3 περίγραψε μέσα από την μαρτυρία του. Ωστόσο μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ3, που άπτεται επιδίκων θεμάτων και προσκρούουν στην άρνηση του κατηγορουμένου, παρουσιάζει ουσιώδη κενά και αδυναμίες. Συγκεκριμένα αποτελεί ισχυρισμός του εν λόγω μάρτυρα ότι το απόθεμα των εμπορευμάτων παρουσιάζει έλλειμμα ύψους €20.478,10, θέση την οποία ο κατηγορούμενος απορρίπτει. Προς καλύτερη παρουσίαση της θέσης του ο εν λόγω μάρτυρας προσκόμισε κατάσταση αποθέματος εμπορεύματος (Τεκμήριο 27) που ετοιμάστηκε από το λογιστικό τμήμα της παραπονούμενης εταιρείας. Για να έχει όμως το Τεκμήριο 27 οποιαδήποτε αποδεικτική αξία θα πρέπει το περιεχόμενο του να είναι ορθό. Η ορθότητα του περιεχομένου του Τεκμηρίου 27 δεν μπορεί να εκληφθεί ως δεδομένη αλλά θα πρέπει να κριθεί μέσα από αξιολόγηση του. Για να κριθεί ορθό θα πρέπει να συνοδεύεται από τα απαραίτητα στοιχεία, έγγραφα και δικαιολογητικά που να τεκμηριώνουν την ορθότητα των αριθμών που σημειώνονται στο Τεκμήριο 27 και βάση των οποίων ετοιμάστηκε το εν λόγω τεκμήριο. Κάτι τέτοιο όμως δεν έχει γίνει στην προκειμένη περίπτωση. Παράλληλα ο μάρτυρας ουδεμία προσωπική συμμετοχή είχε στην ετοιμασία του εν λόγω τεκμηρίου. Στα πλαίσια ελέγχου της ορθότητας του Τεκμηρίου 27, το περιεχόμενο του οποίου αμφισβητείται από τον κατηγορούμενο, κρίνεται απαραίτητη η προσκόμιση στοιχείων όπως το συμφωνημένο έγγραφο αρχικής καταμέτρησης εμπορεύματος είτε με την έναρξη της συνεργασίας μεταξύ της παραπονούμενης εταιρείας και κατηγορουμένου είτε το 2006 όταν επαναπροσδιορίστηκε η ανάγκη διαχείρισης της αποθήκης, όλα τα ενυπόγραφα δελτία αποστολής και παραλαβής εμπορεύματος από τον κατηγορούμενο (way bills) ανά είδος και ποσότητα, όλα τα τιμολόγια πώλησης τοις μετρητοίς και πίστωσης με είδος, ποσότητα και τιμή πώλησης, πιστωτικές σημειώσεις αν υπάρχουν επιστροφές εμπορευμάτων από πελάτες για οποιονδήποτε λόγο που να περιέχουν είδος, ποσότητα και τιμή εμπορεύματος, έγγραφα που να δείχνουν δωρεάν διάθεση ποτών για σκοπούς διαφήμισης και προώθησης προϊόντων (αν υπάρχουν) καθώς και το συμφωνημένο έγγραφο τελικής καταμέτρησης αποθέματος εμπορευμάτων στην αποθήκη στις 10.09.
5. Με αυτό τον τρόπο παρουσιάζεται συνολική εικόνα της κατάστασης διαφωτίζοντας το Δικαστήριο πόσα εμπορεύματα ανά είδος και ποσότητα αρχικά παραδόθηκαν στον κατηγορούμενο, πόσα επιπλέον από αυτά παραδόθηκαν, πόσα από αυτά επιστράφηκαν στην αποθήκη, πόσα από αυτά πωλήθηκαν στην πορεία και πόσα από κάθε είδος από αυτά εντοπίστηκαν τελικά να βρίσκονται στην αποθήκη της Πάφου (δωμάτιο οικίας και όχημα παραπονούμενης εταιρείας), ως αποτέλεσμα των οποίων δύναται να προσδιοριστεί με τη βοήθεια τιμοκαταλόγου το ύψος του οποιουδήποτε τυχόν ελλείμματος. Τίποτε από τα πιο πάνω όμως δεν έχει παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και γι' αυτό η μαρτυρία στο θέμα αυτό, η οποία περιορίζεται απλά στην ύπαρξη του Τεκμηρίου 27, είναι ελλιπής και αδύνατη. Η παρουσία του Τεκμηρίου 17 δεν βοηθά την κατάσταση καθότι πλην από την κατάθεση του ουδεμία αναφορά υπήρξε επί του περιεχομένου του. Μάλιστα θα μπορούσε να λεχθεί ότι η τοποθέτηση του ΜΚ3 ότι ο ουσιώδης χρόνος καθορίζεται από 05.09.06 μέχρι 29.09.09 αχρηστεύει τη χρησιμότητα του εγγράφου αυτού που απευθύνεται σε προγενέστερες χρονικές περιόδους. Ούτε ο μαθηματικός έλεγχος που ουσιαστικά φαίνεται να διεξήχθη από ελεγκτή (ΜΚ5) διαφοροποιεί την όλη εικόνα. Την ίδια στιγμή τα κενά και οι αδυναμίες της μαρτυρίας γύρω από το ζήτημα αυτό αυξάνονται αν κάποιος λάβει υπόψη του την απουσία προσκόμισης στο Δικαστήριο καταλόγου ειδών ποτών και σχετικού τιμοκαταλόγου που η παραπονούμενη εταιρεία θα πωλούσε στην Πάφο δια του κατηγορουμένου καθώς επίσης και του γεγονότος ότι πρόσβαση στην αποθήκη είχαν, εκτός από τον κατηγορούμενο, ο υιός και η σύζυγος του κατηγορουμένου. Αντίστοιχα κενά και αδυναμίες εντοπίζονται στην μαρτυρία του μάρτυρα αυτού που αφορά ισχυρισμό του ότι η κατάσταση ταμείου παρουσιάζει έλλειμμα ύψους €64.825,27 (Τεκμήριο 30). Η ορθότητα του Τεκμηρίου 30, το περιεχόμενο του οποίου επίσης αμφισβητείται από τον κατηγορούμενο, δεν μπορεί να εκληφθεί ως δεδομένη αλλά να τεκμηριωθεί στη βάση αναγκαίων στοιχείων. Συνεπώς η προσκόμιση στοιχείων και εγγράφων όπως τα τιμολόγια πωλήσεως τοις μετρητοίς και επί πιστώσει, οι αποδείξεις είσπραξης και τα έγγραφα των εμβασμάτων (πληρωμές στην παραπονούμενη εταιρεία από τον κατηγορούμενο) θεωρούνται απαραίτητα για τον προσδιορισμό συνολικής και ορθής εικόνας της κατάστασης του ταμείου. Ο δειγματοληπτικός έλεγχος που διεξήχθη από ελεγκτή (ΜΚ5) δεν είναι αρκετός καθότι, όχι μόνο δεν προσκομίστηκαν τα στοιχεία που έχουν ελεγχθεί, από μόνος του δεν καλύπτει ολόκληρο το Τεκμήριο
6. Κάτω από αυτά τα δεδομένα από τη μαρτυρία του ΜΚ3 περιλαμβανομένου των Τεκμηρίων 26Α, 26Β, 26Γ και 26Δ, δέχομαι μόνο το μέρος που έχει περιγραφεί πιο πάνω ενώ καμία βαρύτητα αποδίδεται στο κομμάτι της μαρτυρίας που αφορά τα Τεκμήρια 27 και
7. Παράλληλα, καμία βαρύτητα αποδίδεται στα Τεκμήρια 17, 27 και 30 για τους λόγους που έχουν σημειωθεί πιο πάνω. Ομοίως καμία αποδεικτική αξία έχουν από μόνα τους και απογυμνωμένα από άλλα συναφή και αλληλένδετα στοιχεία τα Τεκμήρια 33 και
8. Αναφορικά με τον ΜΚ4 η εμπλοκή του στην υπόθεση αυτή περιορίζεται στον έλεγχο εργασίας του υπαλλήλου του (ΜΚ5), στον οποίο ανάθεσε ως προϊστάμενος την εκτέλεση των οδηγιών που ο ελεγκτικός οίκος στον οποίο είναι συνέταιρος έλαβε στις 10.11.09 από την παραπονούμενη εταιρεία και αφορούσαν τον έλεγχο καταστάσεων ταμείου (Τεκμήριο 30) και αποθέματος εμπορευμάτων Πάφου (Τεκμήριο 27) που ετοιμάστηκαν από την παραπονούμενη εταιρεία στη βάση στοιχείων που συγκεντρώθηκαν επίσης από την παραπονούμενη εταιρεία. Ωστόσο στην δια ζώσης μαρτυρία του ο εν λόγω μάρτυρας δεν ξεκαθαρίζει κατά πόσο η κατά τη γνώμη του ορθότητα που διαπιστώνει στην εργασία του υπαλλήλου πηγάζει μέσα από την ορθή λογιστική και/ή ελεγκτική διαδικασία και μεθοδολογία που θεωρεί ότι ακολουθήθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση, δηλαδή ο τρόπος συλλογής στοιχείων, τα είδη στοιχείων που περισυλλέγησαν καθώς και ο δειγματοληπτικός τρόπος ελέγχου, ή πηγάζει μέσα από την προσωπική διαπίστωση του για τον έλεγχο της ορθότητας του περιεχομένου των αποδεικτικών στοιχείων που χρησιμοποιήθηκαν από τον υπάλληλο του αλλά και μέσα από τον έλεγχο της εργασίας του ΜΚ5 για τα Τεκμήρια 27 και
9. Η ουσιώδης αυτή ασάφεια παραμένει και μέσα από τη μελέτη της γραπτής κατάθεσης του στην αστυνομία (Τεκμήριο 28). Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα, με εξαίρεση το περιεχόμενο των οδηγιών που ο ελεγκτικός οίκος Π. Καλοπετρίδη & Σία έλαβε από την παραπονούμενη εταιρεία στις 10.11.09, αποδίδω μηδενική βαρύτητα στην μαρτυρία του ΜΚ4 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 28 που αποτελεί μέρος της. Η μαρτυρία του ΜΚ5 ήταν περιορισμένη και ταυτόχρονα συγκεκριμένη. Ο εν λόγω μάρτυρας εξήγησε τι ακριβώς έλεγξε και με ποιο τρόπο το έπραξε. Ουδεμία εμπλοκή είχε στην καταγραφή του αποθέματος εμπορευμάτων. Ούτε έλεγξε κατά πόσο τεκμηριωνόταν το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 27 στη βάση στοιχείων που θα ζητούσε από την παραπονούμενη εταιρεία να του παρουσιάζονταν. Ο μαθηματικός έλεγχος στον οποίο ουσιαστικά προέβηκε δεν προσθέτει οτιδήποτε στην υφιστάμενη σκιώδης εικόνα. Ο δε δειγματοληπτικός έλεγχος στον οποίο προέβηκε σε σχέση με την κατάσταση ταμείου, στην απουσία προσκόμισης των στοιχείων και εγγράφων επί των οποίων στηρίχτηκε η εργασία του, τον καθιστά άνευ σημασίας, πέραν του γεγονότος ότι δεν καλύπτει όλο το φάσμα του περιεχομένου του Τεκμηρίου
10. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού στο σύνολο της περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 31 κρίνω ότι δεν είναι βοηθητική στο να οδηγήσει το Δικαστήριο σε ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα. Η ΜΚ6 ήταν επίσης ειλικρινής μάρτυρας. Οι απαντήσεις της ήταν θετικές και αυθόρμητες. Η μαρτυρία της είναι πανομοιότυπη με αυτή του ΜΚ3 και έτσι τα κενά και ουσιώδεις αδυναμίες που εντοπίστηκαν στα ζητήματα τεκμηρίωσης καταστάσεων ταμείου και αποθέματος εμπορευμάτων διαπιστώνονται και στην μαρτυρία της ΜΚ
11. Παρόλο ότι η εν λόγω μάρτυρας συμμετείχε στην καταμέτρηση του αποθέματος εμπορευμάτων και ετοιμασία κατάστασης ταμείου, εντούτοις η μαρτυρία της περιορίστηκε σε λεκτικό επίπεδο και παρά το ότι τα στοιχεία που χρησιμοποίησε για την ετοιμασία αυτών των καταστάσεων αντλήθηκαν από διάφορα έγγραφα, αυτά ουδέποτε παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Η ίδια, αν και ερωτήθηκε από το συνήγορο υπεράσπισης, δεν ήταν σε θέση να δώσει λεπτομέρειες επί των κατ' ισχυρισμό ελλειμμάτων με αποτέλεσμα η μαρτυρία της να περιοριστεί σε γενικές πληροφορίες. Από την μαρτυρία της ΜΚ6 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 32 δέχομαι μόνο το κομμάτι αυτής που περιγράφει τα καθήκοντα του κατηγορουμένου καθώς και τον τρόπο διεξαγωγής της εργασίας του. Δέχομαι ακόμη ότι στις 10.09.09 μετέβηκε μαζί με άλλους υπαλλήλους της παραπονούμενης εταιρείας στην Πάφο όπου και προέβηκε σε καταγραφή του αποθέματος εμπορευμάτων από τους χώρους όπου αποθηκεύονταν ενώ στις 29.09.09 μετέβηκε εκ νέου στην Πάφο και με τη βοήθεια συναδέλφων της παρέλαβαν τα εμπορεύματα της παραπονούμενης εταιρείας που μέχρι τότε διαχειριζόταν ο κατηγορούμενος. Η ΜΚ7 κατάθεσε υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα. Η ιδιότητα της αυτή δεν αμφισβητήθηκε από το συνήγορο υπεράσπισης. Ως μάρτυρας άφησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η δε μαρτυρία της παρέμεινε αναντίλεκτη μέσα από την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Πέραν όμως αυτού, η παρουσίαση της μαρτυρίας της έγινε με τρόπο θετικό και πειστικό δίχως να παρέχει περιθώριο αμφισβήτησης οποιονδήποτε πτυχών της. Χωρίς αμφιταλαντεύσεις επί των ζητημάτων με τα οποία ασχολήθηκε έδωσε σαφείς και επιστημονικά τεκμηριωμένες απαντήσεις στις ερωτήσεις που της υπεβλήθηκαν. Με παραστατικότητα εξήγησε λεπτομερώς τη μέθοδο που ακολούθησε, τις πηγές στις οποίες βασίστηκε για την γραφολογική εξέταση και συγκεκριμένα τα δείγματα γραφής του κατηγορουμένου που χρησιμοποίησε καθώς και με ποιο τρόπο εξέτασε τα επίμαχα Τεκμήρια 10, 11 και 13 που κλήθηκε να ελέγξει. Με πλήρη σαφήνεια και ανάλυση παρουσίασε μέσα από σχετικό συγκριτικό πίνακα (Τεκμήριο 36) τον τρόπο εξέτασης δειγμάτων γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου με τις αμφισβητούμενες γραφές προκειμένου να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Μέσα από σχετικό πόρισμα που η ίδια συνέταξε και υπέγραψε (Τεκμήριο 35) καταγράφει και παράλληλα εξηγεί με λεπτομέρεια τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε μαζί με τους λόγους που την οδήγησαν σ' αυτά. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία της ΜΚ7 στην ολότητα της, περιλαμβανομένου των συμπερασμάτων της, ως επιστημονικά ορθή και αξιόπιστη. Μαζί με αυτά αποδέχομαι και τα Τεκμήρια 35 και 36, τα οποία αποτελούν μέρος της μαρτυρίας της που επίσης δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον κατηγορούμενο. Ειδικότερα δέχομαι ότι η γραφή στο Τεκμήριο 10, με εξαίρεση τους αριθμούς-γράμματα '10030216D', '08593081' και '08593082 (CASH.)', έγινε από τον κατηγορούμενο. Ομοίως δέχομαι ότι η γραφή στο Τεκμήριο 11, με εξαίρεση τον αριθμό '2620', επίσης έγινε από τον κατηγορούμενο. Αντίθετα, για τους λόγους που η ΜΚ7 εξήγησε δέχομαι ότι ο κατηγορούμενος δεν συνδέεται με την αμφισβητούμενη υπογραφή στο πίσω μέρος (οπισθογράφηση) της επιταγής υπ' αριθμό 08593082 της Σ.Π.Ε. Πέγειας με ημερομηνία πληρωμής 31.07.08, με δικαιούχο τον Αντρέα Γεωργιάδη για το ποσό των €54,69 (Τεκμήριο 13). Δεν έχω ακόμη αμφιβολία ότι τα Τεκμήρια 12, 14 και 15 είναι τα δείγματα γραφής και υπογραφής του κατηγορουμένου που η ΜΚ7 παρέλαβε από το Τ.Α.Ε. Πάφου και χρησιμοποίησε συγκριτικά με τις αμφισβητούμενες γραφές με τον τρόπο που αναλυτικά και εμπεριστατωμένα έχει εξηγήσει. Αυτό είναι γεγονός που μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης παρέμεινε αναντίλεκτο. Ο ΜΚ8 δεν έκανε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Δεν ήταν καθόλου θετικός μάρτυρας και σε καμία περίπτωση έδειξε ότι ήταν βέβαιος και σίγουρος γι' αυτά που ενόρκως μαρτυρούσε. Αντίθετα από το περιεχόμενο της μαρτυρίας του φαίνεται έντονα η προσπάθεια του να μην αποκαλύψει όλα όσα γνώριζε. Δεν πρόκειται για μάρτυρα που έχει την ταυτότητα του φιλαλήθη. Η δε μαρτυρία του εκτός από το ότι σε διάφορα σημεία της δεν αντέχει τη βάσανο της λογικής εγείροντας έτσι σοβαρά ερωτηματικά ως προς την αλήθεια της, περιέχει ουσιώδεις αντιφάσεις. Τα πιο πάνω στοιχεία παρουσιάζονται σε τέτοιο βαθμό και έκταση που εκμηδενίζουν την αξιοπιστία της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα με αποτέλεσμα η στήριξη πάνω σ' αυτή για την εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων και συμπερασμάτων να καθίσταται αδύνατη. Συγκεκριμένα, από το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΚ8 παρατηρώ τα εξής: (α) Ενώ στο Τεκμήριο 37 (γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία ημερομηνίας 10.05.10) ισχυρίζεται ότι το τιμολόγιο υπ' αριθμό 074620 (Τεκμήριο 11) εκδόθηκε από τον κατηγορούμενο προς την εταιρεία του που ονομάζει J.N.K. Distribution Limited, το Τεκμήριο 11, το οποίο όπως είπε παραλήφθηκε από την εταιρεία του, παρουσιάζεται να έχει εκδοθεί προς κάποια οντότητα με την διαφορετική επωνυμία L.N.K. Enterprises. Ουδεμία εξήγηση έχει δοθεί από τον ΜΚ8 για τη διαφορά αυτή που εντοπίζεται. (β) Ενώ όπως είπε όταν κάποιες φορές που ο κατηγορούμενος τον προμήθευε με ποτά εισαγωγέων άλλων από την παραπονούμενη εταιρεία έκδιδε δικό του τιμολόγιο στην προκειμένη περίπτωση που δεν συνέβηκε το ίδιο και τον είχε πληροφορήσει ότι του πωλεί ποτά από άλλο εισαγωγέα και όχι από την παραπονούμενη εταιρεία, δεν αναρωτήθηκε και δεν ζήτησε εξηγήσεις από τον κατηγορούμενο. (γ) Ξενίζει και προκαλεί αρνητική εντύπωση το γεγονός ότι η εταιρεία του ΜΚ8 στην οποία είναι ιδιοκτήτης και διευθυντής παρέλαβε τιμολόγιο που εκδόθηκε εις το όνομα μιας οντότητας που ουδεμία σχέση έχει με την δική του εταιρεία από άτομο που ουδεμία εμπορική σχέση και συνεργασία είχε μαζί του. Ουδεμία εξήγηση δόθηκε επ' αυτού από τον εν λόγω μάρτυρα. (δ) Η ενέργεια του να σημειώσει στα αποκόμματα των επιταγών που η εταιρία του έκδωσε προς εξόφληση του Τεκμηρίου 11 το όνομα της παραπονούμενης εταιρείας ή μέρος αυτής δεν συνάδει με τη λογική, όπως αυτή προκύπτει από τη γνώση του ότι τα προϊόντα του πιο πάνω τεκμηρίου αγοράστηκαν από εισαγωγέα άλλο από την παραπονούμενη εταιρεία. Το λογικό θα ήταν να αναγραφόταν το πραγματικό όνομα του εισαγωγέα των ποτών που αγόρασε με βάση το τιμολόγιο υπ' αριθμό
12. Η δικαιολογία που ο ΜΚ8 προσπάθησε να δώσει είναι φτηνή και καθόλου πειστική και ως εκ τούτου δεν γίνεται αποδεκτή. (ε) Ενώ στη γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία ο ΜΚ8 αναγνώρισε ευθέως το Τεκμήριο 11, στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του αρχικά δείχνει απροθυμία να το πράξει αλλά στη συνέχεια αλλάζει γνώμη και το αναγνωρίζει. (στ) Ενώ στο Τεκμήριο 37 ο ΜΚ8 επικαλείται ότι ο κατηγορούμενος τον είχε πληροφορήσει ότι τα ποτά που τον προμήθευε δυνάμει του Τεκμηρίου 11 προέρχονταν από εισαγωγέα άλλο από την παραπονούμενη εταιρεία, στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του διαφοροποιείται προβάλλοντας νέο ισχυρισμό ότι ο κατηγορούμενος δεν του είχε πει ότι πωλούσε τα συγκεκριμένα ποτά για λογαριασμό εισαγωγέα άλλου από την παραπονούμενη εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν και γνώριζε ότι εκπροσωπούσε ο κατηγορούμενος. (ζ) Έντεχνα απέφυγε να ξεκαθαρίσει σε ποιο όνομα ή επωνυμία εκδόθηκαν οι επιταγές της Λαϊκής Τράπεζας υπ' αριθμό 01794883 για το ποσό των €116 με ημερομηνία πληρωμής 23.07.08 και με αριθμό 01794884 για το ποσό των €1.326,10 με ημερομηνία πληρωμής ένα μήνα αργότερα, οι οποίες δόθηκαν στον κατηγορούμενο προς εξόφληση του Τεκμηρίου
13. Στη βάση των πιο πάνω το Δικαστήριο δεν δέχεται ως αληθή και αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΚ8 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 37 που αποτελεί μέρος της. Ο ΜΚ9 ήλθε και είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Με θετικότητα και λεπτομέρεια κατάθεσε στο Δικαστήριο αυτά που προσωπικά βίωσε και πραγματικά διαδραματίστηκαν. Η μαρτυρία του επιβεβαιώνεται από τα ευρήματα και συμπεράσματα της ΜΚ
14. Παράλληλα δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο και εξ' ου δεν αντεξετάστηκε επί της ουσίας του περιεχομένου του. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου κάποιες ανακρίβειες που περιέχονται στην μαρτυρία του, πλην όμως αυτές ήταν ήσσονος σημασίας και σε καμία περίπτωση επηρεάζει το ψηλό επίπεδο αξιοπιστίας που χαρακτηρίζει την μαρτυρία του, το οποίο παρέμεινε αλώβητο μέχρι τέλους. Κατά συνέπεια αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ9 ως αληθή και αξιόπιστη περιλαμβανομένου των Τεκμηρίων 38 και 39 που αποτελούν μέρος αυτής. Από την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ωστόσο δεν αποδέχομαι τις προαναφερόμενες ανακρίβειες και συγκεκριμένα ότι στην παρουσία του ο κατηγορούμενος σημείωσε πάνω στο τιμολόγιο υπ' αριθμό 074650 (Τεκμήριο 10) τον αριθμό εγγραφής Φ.Π.Α. Ούτε και δέχομαι τη θέση του εν λόγω μάρτυρα ότι ο κατηγορούμενος οπισθογράφησε το Τεκμήριο 13 στην παρουσία του καθότι κάτι τέτοιο δεν επαληθεύεται από τα αξιόπιστα ευρήματα και συμπεράσματα της εμπειρογνώμονα ΜΚ
15. Αντίθετα αυτά που, μεταξύ άλλων, αποδέχομαι από την μαρτυρία του ΜΚ9 είναι ότι: (α) Η εταιρεία του συνεργαζόταν με την παραπονούμενη εταιρεία για την προμήθεια των οινοπνευματωδών ποτών Jack Daniels και Southern Comfort. (β) Γνώριζε ότι ο αντιπρόσωπος της παραπονούμενης εταιρείας στην Πάφο ήταν ο κατηγορούμενος με τον οποίον η εταιρεία του είχε άμεση επαφή. (γ) Όλα τα χειρόγραφα γραφόμενα του Τεκμηρίου 10, με εξαίρεση τους αριθμούς-γράμματα '10030216D', '08593081' και '08593082 (CASH.)', σημειώθηκαν στην παρουσία του από τον κατηγορούμενο. Αυτό επαληθεύεται από τα ευρήματα και συμπεράσματα της ΜΚ
16. (δ) Γνώριζε ότι τα εμπορεύματα του Τεκμηρίου 10 ήταν της παραπονούμενης εταιρείας και εξ' ου, έχοντας την εντύπωση και/ή γνώση αυτή, προς πληρωμή του εν λόγω τιμολογίου η εταιρεία του έκδωσε την επιταγή της Σ.Π.Ε. Πέγειας υπ' αριθμό 08593081 για το μεγαλύτερο ποσό των €662,91 με ημερομηνία πληρωμής την 30.08.08 (Τεκμήριο 8) προς όφελος της παραπονούμενης εταιρείας. (ε) Για το υπόλοιπο ποσό του πιο πάνω τιμολογίου η εταιρεία του έκδωσε την επιταγή της Σ.Π.Ε. Πέγειας υπ' αριθμό 08593082 με δικαιούχο τον Αντρέα Γεωργιάδη για το ποσό των €54,69 (Τεκμήριο 13) επειδή του το ζήτησε ο κατηγορούμενος. (στ) Επειδή στο Τεκμήριο 10 δεν αναγραφόταν αριθμός εγγραφής Φ.Π.Α. το έδωσε στον κατηγορούμενο, ο οποίος το επέστρεψε με το χώρο όπου πρέπει να σημειώνεται ο αριθμός εγγραφής Φ.Π.Α. να είναι συμπληρωμένος. Αυτή ήταν και η εκ των υστέρων θέση του ΜΚ9, η οποία συνάδει με τα ευρήματα και συμπεράσματα της ΜΚ
17. Δεν έχω ακόμη αμφιβολία στο να καταλήξω ότι τα Τεκμήρια 8 και 13 είναι οι επιταγές που χρησιμοποιήθηκαν για την αποπληρωμή του Τεκμηρίου 10 με τον τρόπο και κάτω από τα δεδομένα και συνθήκες που ο ΜΚ9 περίγραψε, γεγονότα τα οποία και αποδέχομαι ως αληθή. Οι μαρτυρίες των ΜΚ10 και ΜΚ11 δεν αμφισβητήθηκαν επί της ουσίας τους και ως εκ τούτου τις αποδέχομαι στην ολότητα τους ως αληθείς και αξιόπιστες μαζί με τα Τεκμήρια 40 και 41 αντίστοιχα που αποτελούν μέρος αυτών. Ειδικότερα από την μαρτυρία της ΜΚ10 δέχομαι ότι η επιταγή της Σ.Π.Ε. Πέγειας υπ' αριθμό 08593081 που εκδόθηκε από την εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited με δικαιούχο την παραπονούμενη εταιρεία για το ποσό των €662,91, με ημερομηνία πληρωμής την 30.08.08 (Τεκμήριο 8) και αφορά μέρος πληρωμής του τιμολογίου υπ' αριθμό 074650 (Τεκμήριο 10) κατατέθηκε σε υποκατάστημα της Ελληνικής Τράπεζας την 01.09.08 και στη συνέχεια εξαργυρώθηκε, ενώ η επιταγή της Σ.Π.Ε. Πέγειας υπ' αριθμό 08593082 που εκδόθηκε από την εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited με δικαιούχο τον Αντρέα Γεωργιάδη για το ποσό των €54,69 (Τεκμήριο 13) και αφορά το υπόλοιπο πληρωμής του Τεκμηρίου 10 παρουσιάστηκε οπισθογραφημένη στην Σ.Π.Ε. Πέγειας την 01.08.08 από τον ΜΚ9 και ακολούθως κατατέθηκε σε προσωπικό λογαριασμό του. Περαιτέρω από την μαρτυρία του ΜΚ11 δέχομαι ότι η επιταγή υπ' αριθμό 01794884 της Marfin Popular Bank που αφορά μέρος πληρωμής του τιμολογίου υπ' αριθμό 074620 (Τεκμήριο 11) εκδόθηκε από την L.N.K. Enterprises με δικαιούχο την παραπονούμενη εταιρεία και φέρει σφραγίδα του υποκαταστήματος της Marfin Popular Bank στην Παλλουριώτισσα ημερομηνίας 22.08.
18. Επίσης η επιταγή υπ' αριθμό 01794883 της Marfin Popular Bank, που αφορά το υπόλοιπο πληρωμής του Τεκμηρίου 11, εκδόθηκε επίσης από την L.N.K. Enterprises με δικαιούχο τον Θ. Ιωάννου και φέρει σφραγίδα της Τράπεζας Κύπρου ημερομηνίας 28.07.
19. Ο κατηγορούμενος, όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, προέβηκε σε χωρίς όρκο κατάθεση από την θέση στην οποίαν βρισκόταν, εξασκώντας έτσι το δικαίωμα που του παρέχει το άρθρο 74

(1)(γ) της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ.155 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Είναι γνωστό ότι η παροχή χωρίς όρκο κατάθεσης δεν επενεργεί εις βάρος του κατηγορουμένου αλλά ούτε και εκλαμβάνεται ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του. Είναι αποσαφηνισμένο μέσα από τη νομολογία ότι η χωρίς όρκο δήλωση του κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ωστόσο, όπως έχει επίσης νομολογηθεί, η αξία που έχει μία τέτοια δήλωση είναι περιορισμένη αφού δεν υποβάλλεται στη δοκιμασία της αντεξέτασης (Anastassiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Δημοσθένους κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Ιωάννου και Σιμιανός ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, R. v. Frost [1964] 64 Cr. App. R. 284, Σίφουνας v. Δημοκρατίας και Πέτρου v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ.91, Vrakas v. R

(1973)2 CLR 139, Θεμιστοκλέους v. Αστυνομίας

(1981)2 CLR 200, Καντάρ v. Δημοκρατίας

(1978)2 CLR 132). Στην δε υπόθεση Θεοχάρους v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22 τονίστηκε πως η ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου δεν μπορεί να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει την ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε αξιόπιστη. Η αξία που έχει είναι πειστική παρά αποδεικτική. Το Δικαστήριο όμως έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη πριν καταλήξει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της. Έχοντας αξιολογήσει την χωρίς όρκο κατάθεση του κατηγορουμένου, κρίνω ότι αυτή έχει μηδενική βαρύτητα. Η μονολεκτική δήλωση του κατηγορουμένου 'Είμαι αθώος' δεν αφήνει περιθώριο για άλλη επιλογή αφού δεν προσθέτει οτιδήποτε στα επίδικα ζητήματα της παρούσας υπόθεσης. Αναφορικά με τις γραπτές ανακριτικές καταθέσεις του (Τεκμήρια 18, 19, 20 και 21), η μαρτυρία που πηγάζει από αυτές κάθε άλλο διαφωτιστική είναι. Είναι μαρτυρία γενική, αόριστη και ασαφής. Ο κατηγορούμενος δίδει τις δικές του θέσεις κατά τρόπο γενικό και αόριστο χωρίς να τις τεκμηριώνει. Οι ισχυρισμοί του περιορίζονται σε λεκτικό επίπεδο χωρίς να συνοδεύονται από τις απαραίτητες πληροφορίες. Οι απαντήσεις του είναι απογυμνωμένες από ουσιώδεις και σχετικές λεπτομέρειες και σε συνάρτηση με τον τρόπο που αυτός τοποθετείται δεν δίδουν κάποια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων επί καίριων σημείων της υπόθεσης αυτής. Σε κάποια δε κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν ουσιώδη επίδικα ζητήματα ο κατηγορούμενος απέφευγε να απαντήσει επιρρίπτοντας την ίδια στιγμή ευθύνες στο διευθυντή της παραπονούμενης εταιρείας. Σε τελευταία ανάλυση το περιεχόμενο των ανακριτικών καταθέσεων δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να του αποδώσει οποιαδήποτε πειστική αξία, υπό το πρίσμα της υπόλοιπης προσαχθείσας μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή. Περαιτέρω κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης των Τεκμηρίων 1 μέχρι 7 και 9 υπό το πρίσμα του συνόλου της προσαχθείσας μαρτυρίας κρίνω ότι αυτά δεν προσθέτουν οτιδήποτε στα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτής και λαμβάνοντας υπόψη μου τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Κατά τον ουσιώδη χρόνο η παραπονούμενη εταιρεία ασχολείτο με την προμήθεια διαφόρων ποτών ανά την Κύπρο. Για τις ανάγκες της πόλης και επαρχίας Πάφου προσλήφθηκε ο κατηγορούμενος, ο οποίος εργάστηκε εκ μέρους και για λογαριασμό της παραπονούμενης εταιρείας ως υπεύθυνος από την 01.11.99 μέχρι την 29.09.

1. Τα βασικά καθήκοντα του ήταν να τοποθετεί τις παραγγελίες ποτών αναλόγως των αναγκών της Πάφου, να τα διανέμει στους πελάτες, να εκδίδει τιμολόγια είτε τοις μετρητοίς είτε επί πιστώσει, αποδείξεις είσπραξης, να εισπράττει χρήματα από τις πωλήσεις των ποτών στους πελάτες και να διαχειρίζεται το απόθεμα του εμπορεύματος στην αποθήκη. Ο κατηγορούμενος εργοδοτήθηκε υπό το καθεστώς πλήρους απασχόλησης με καθαρό μηνιαίο μισθό Λ.Κ.£350 (στην πορεία έγινε €650) πλέον 1,5% προμήθεια επί το σύνολο των πωλήσεων στην Πάφο (όχι κατ' ανάγκη μόνο στις πωλήσεις όπου εισπράχτηκαν χρήματα) που την πορεία αυξήθηκε σε 1,75% πλέον μηνιαίως το μηνιαίο των Λ,Κ.£50 (στην πορεία έγινε €85) πλέον μηνιαίως το ποσό των Λ.Κ.£100 ως αντάλλαγμα για την ενοικίαση ενός δωματίου στην οικία που χρησιμοποιείτο ως αποθήκη των εμπορευμάτων. Η διαδικασία διεξαγωγής της συνεργασίας μεταξύ της παραπονούμενης εταιρείας και του κατηγορουμένου ήταν αυτή που ο ΜΚ3 περίγραψε μέσα από την μαρτυρία του και έχει καταγραφεί πιο πάνω. Περί το έτος 2007 η παραπονούμενη εταιρεία προσέλαβε και τον υιό του κατηγορουμένου με καθήκοντα βοηθού του κατηγορουμένου και αναπλήρωσης του όταν ο κατηγορούμενος απουσίαζε λόγω διακοπών, ο οποίος παρέμεινε στην υπηρεσία της μέχρι τις 29.09.
2. Ένας από τους πελάτες της παραπονούμενης εταιρείας ήταν η A.S.C.C. Trading Limited την οποία προμήθευε με οινοπνευματώδη ποτά Jack Daniels και Southern Comfort. Η εν λόγω εταιρεία γνώριζε ότι ο αντιπρόσωπος της παραπονούμενης εταιρείας στην Πάφο ήταν ο κατηγορούμενος με τον οποίον είχε άμεση επαφή Περί τις 31.07.08 η παραπονούμενη εταιρεία μέσω του κατηγορουμένου προμήθευσε την πιο πάνω εταιρεία με 60 Southern Comfort έναντι του συνολικού ποσού των €717,
3. Ο κατηγορούμενος στην παρουσία του ΜΚ9 εξέδωσε με το όνομα Ανδρέας Γεωργιάδης το τιμολόγιο υπ' αριθμό 074650 (Τεκμήριο 10) συμπληρώνοντας όλα τα χειρόγραφα γραφόμενα σ' αυτό, με εξαίρεση τους αριθμούς-γράμματα '10030216D', '08593081' και '08593082 (CASH.) Προς εξόφληση του Τεκμηρίου 10 η εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited δια του διευθυντή της (ΜΚ9) έκδωσε την επιταγή της Σ.Π.Ε. Πέγειας υπ' αριθμό 08593081 για το ποσό των €662,91 με ημερομηνία πληρωμής την 30.08.08 (Τεκμήριο 8) προς όφελος της παραπονούμενης εταιρείας καθώς και την επιταγή της Σ.Π.Ε. Πέγειας υπ' αριθμό 08593082 με δικαιούχο τον Αντρέα Γεωργιάδη για το ποσό των €54,69 91 με ημερομηνία πληρωμής την 301.07.08 (Τεκμήριο 13) επειδή του το ζήτησε ο κατηγορούμενος. Επειδή στο Τεκμήριο 10 δεν αναγραφόταν αριθμός εγγραφής Φ.Π.Α. το έδωσε στον κατηγορούμενο, ο οποίος το επέστρεψε με το χώρο όπου πρέπει να σημειώνεται ο αριθμός εγγραφής Φ.Π.Α. να είναι συμπληρωμένος. Το Τεκμήριο 8 κατατέθηκε σε υποκατάστημα της Ελληνικής Τράπεζας την 01.09.08 και στη συνέχεια εξαργυρώθηκε από την παραπονούμενη εταιρεία, ενώ το Τεκμήριο 13 παρουσιάστηκε οπισθογραφημένη στην Σ.Π.Ε. Πέγειας την 01.08.08 από τον ΜΚ9 και ακολούθως κατατέθηκε σε προσωπικό λογαριασμό του. Περαιτέρω περί τις 22.07.08 ο κατηγορούμενος πώλησε στην L.N.K. Εnterprises 120 μπουκάλια Southen Comfort συνολικής αξίας €1.442,
4. Ως αποτέλεσμα της πώλησης ο κατηγορούμενος έκδωσε το τιμολόγιο υπ' αριθμό 074620 στο οποίο όμως σημείωσε σαν όνομα πωλητή 'Πάνος Ιακκώβου'. Για την πληρωμή του εν λόγω τιμολογίου εκδόθηκαν από την εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited η επιταγή υπ' αριθμό 01794884 της Marfin Popular Bank με δικαιούχο την παραπονούμενη εταιρεία και στις 22.08.08 κατατέθηκε σε λογαριασμό της στο υποκατάστημα της Marfin Popula Bank στην Παλλουριώτισσα καθώς επίσης η επιταγή υπ' αριθμό 01794883 της Marfin Popular Bank με δικαιούχο τον Θ. Ιωάννου για το ποσό των €116 με ημερομηνία πληρωμής 23.07.08, η οποία στις 28.07.08 κατατέθηκε στο λογαριασμό του δικαιούχου υπ' αριθμό 0667-01-0011746 στο υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στη λεωφόρο Ποσειδώνος στην Πάφο. Στις 10.09.09 διεξήχθη αιφνιδιαστικός έλεγχος του αποθέματος των εμπορευμάτων της παραπονούμενης εταιρείας στην Πάφο από την ΜΚ6, εκ μέρους και για λογαριασμό της παραπονούμενης εταιρείας, κατά την οποία στην παρουσία του κατηγορουμένου καταγράφηκε το είδος και η ποσότητα των ποτών που εντοπίστηκε. Η ποσότητα αυτή παραλήφθηκε τελικά στις 29.09.
5. Ακολούθησε η παραλαβή όλων των σχετικών εγγράφων και στοιχείων όπως τιμολόγια τοις μετρητοίς και επί πιστώσει, αποδείξεις είσπραξης και άλλα συναφή έγγραφα. Το λογιστικό τμήμα της εταιρείας τότε ετοίμασε κατάσταση ταμείου και αποθέματος εμπορευμάτων. Στις 10.11.09 ο ελεγκτικός οίκος Π. Καλοπετρίδη & Σία έλαβε από την παραπονούμενη εταιρεία οδηγίες να ελέγξει τις πιο πάνω καταστάσεις. Προέβηκε σε μαθηματικό έλεγχο της κατάστασης αποθέματος εμπορευμάτων και σε δειγματοληπτικό έλεγχο της κατάστασης ταμείου. Στις 09.11.09 η παραπονούμενη εταιρεία προέβηκε σε καταγγελία στην αστυνομία εναντίον του κατηγορουμένου ότι μεταξύ της περιόδου 05.09.06 και 29.09.09 ο κατηγορούμενος που ήταν υπάλληλος της παραπονούμενης εταιρείας και είχε την ευθύνη της διανομής οινοπνευματωδών ποτών της στην πόλη και επαρχία Πάφου έκλεψε χρηματικό ποσό €64.825,27 και εμπορεύματα αξίας €20.478,
6. Στις 25.11.09 ο ΜΚ2 συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος. Ακολούθως την ίδια ημέρα (25.11.09) ο ΜΚ2 με τη βοήθεια των αστυφυλάκων 1635 και 4073 ερεύνησε με βάση δικαστικό ένταλμα και στην παρουσία του κατηγορουμένου την οικία, υποστατικά και το όχημα με αριθμούς εγγραφής XG881 του κατηγορουμένου στην οδό Σίμου Μενάνδρου 2Β στην Πάφο όπου εντόπισε, ανάμεσα σ' άλλα, τα Τεκμήρια 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και
7. Στις 26.11.09, 27.11.09 και 23.06.10 ο εν λόγω μάρτυρας έλαβε από τον κατηγορούμενο 4 ανακριτικές καταθέσεις. Στις 23.06.10 ο ΜΚ2 έλαβε στο Τ.Α.Ε. Πάφου 20 δείγματα γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου σε 20 φωτοαντίγραφα και 10 δείγματα γραφής/υπογραφής του κατηγορουμένου σε 10 τεμάχια χαρτιού, τα οποία και παρέδωσε στις 30.06.11 στον ΜΚ1 για μεταφορά τους και εξέταση και σύγκρισης τους με τα επίμαχα Τεκμήρια 10, 11 και 13 στο εργαστήριο γραφολογίας της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας. Στις 04.12.09 και 10.09.10 ο ΜΚ2 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα των κατηγοριών 1, 2, 3, 4, 5 και 6 αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή στο νόμο, τις οποίες ο κατηγορούμενος απέρριψε. Τα αποτελέσματα των γραφολογικών εξετάσεων έδειξαν ότι η γραφή στο Τεκμήριο 10, με εξαίρεση τους αριθμούς-γράμματα '10030216D', '08593081' και '08593082 (CASH.)', έγινε από τον κατηγορούμενο. Επίσης έδειξαν ότι η γραφή στο Τεκμήριο 11, με εξαίρεση τον αριθμό '2620', επίσης έγινε από τον κατηγορούμενο ενώ αντίθετα ο κατηγορούμενος δεν συνδέεται με την αμφισβητούμενη υπογραφή στο πίσω μέρος (οπισθογράφηση) της επιταγής υπ' αριθμό 08593082 της Σ.Π.Ε. Πέγειας (Τεκμήριο 13). Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Η πρώτη κατηγορία του κατηγορητηρίου αφορά το αδίκημα της κλοπής από υπάλληλο, το οποίο διέπεται από τα άρθρα 255 και 268 του Κεφ.154. Οι διατάξεις του άρθρου 268 προνοούν ρητά τα εξής: "Αν ο υπαίτιος κλοπής είναι γραμματέας ή υπηρέτης, αυτό που κλάπηκε είναι περιουσία του εργοδότη του ή πράγμα που περιήλθε στην κατοχή του υπαίτιου για λογαριασμό του εργοδότη του .." Η έννοια της κλοπής καθορίζεται στο άρθρο 255 όπου τονίζεται ότι: "

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή— (

1. i)με τέχνασμα· (
2. ii)με εκφοβισμό· (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς· (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.

(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο." Συνδυασμένη μελέτη των άρθρων 255 και 262 του Κεφ.154 καθιστά αντιληπτό ότι τα συστατικά στοιχεία του υπό εκδίκαση αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) ο κατηγορούμενος είναι υπάλληλος της παραπονούμενης εταιρείας και (β) απέκτησε κατοχή και αποκόμισε περιουσία της παραπονούμενης εταιρείας ή περιουσία της παραπονούμενης εταιρείας περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου για λογαριασμό της παραπονούμενης εταιρείας και (γ) η περιουσία είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και (δ) ότι αυτό έγινε χωρίς τη συναίνεση της παραπονούμενης εταιρείας ως ιδιοκτήτριας και (ε) ότι ο κατηγορούμενος ενέργησε με δόλιο τρόπο ή (στ) αν ο κατηγορούμενος κατέχει την περιουσία της παραπονούμενης εταιρείας νόμιμα με δόλιο τρόπο σφετερίζεται τη χρήση της για λογαριασμό του ιδίου ή άλλου προσώπου εκτός από την παραπονούμενη εταιρεία και (ζ) ότι κατά τον χρόνο απόκτησης κατοχής ο κατηγορούμενος είχε σκοπό να αποστερήσει την περιουσία από την παραπονούμενη εταιρεία. Η 'απόκτηση κατοχής περιουσίας' με βάση το άρθρο 255

(2)του Κεφ.154 περιλαμβάνει τις ακόλουθες περιπτώσεις: (

1. i)με τέχνασμα, (
2. ii)με εκφοβισμό, (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· Ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. Ο δε όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής. Αντικείμενο δε κλοπής μπορεί να αποτελέσει οτιδήποτε έχει αξία και ανήκει σε κάποιο πρόσωπο όπως για παράδειγμα στην παραπονούμενη [άρθρο 255

(3)Κεφ.154]. Στην υπόθεση Κόκκινος v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 628 τονίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι η ένοχη γνώση και πρόθεση του κατηγορουμένου συνάγεται από το σύνολο της μαρτυρίας καθώς και από τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου και τα γεγονότα της υπόθεσης που συνήθως έχουν τον χαρακτήρα περιστατικής μαρτυρίας. Έχει ακόμη εδώ λεχθεί ότι η περιστατική μαρτυρία, η οποία παρεμπιπτόντως με βάση την νομολογία δεν είναι υποδεέστερη σημασίας ή ισχύος από την άμεση μαρτυρία, δυνατό να οδηγήσει σε στοιχειοθέτηση των συστατικών στοιχείων του αδικήματος. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση τα ευρήματα του Δικαστηρίου καθορίζουν ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορητηρίου ήταν υπάλληλος της εταιρείας. Τα καθήκοντα που είχε, το καθεστώς της μόνιμης απασχόλησης κάτω από το οποίο προσελήφθηκε για να εργάζεται σε συνδυασμό με τις απολαβές και τα ωφελήματα που είχε, όπως αυτά καταγράφονται στα ευρήματα του Δικαστηρίου, αποδεικνύουν κάτι τέτοιο. Τα δε χρήματα που κατά καιρούς εισέπραττε εκ μέρους και για λογαριασμό της παραπονούμενης εταιρείας από πελάτες κατόπιν πώλησης ποτών καθώς και τα ποτά που μετά από σχετικές παραγγελίες παραλάμβανε και ανήκαν στην παραπονούμενη εταιρεία και τοποθετούσε στην αποθήκη με σκοπό να τα πωλήσει, έχουν αξία και σαφώς δύναται να αποτελέσουν αντικείμενο κλοπής. Ωστόσο η κατηγορούσα αρχή δεν προσκόμισε οποιαδήποτε θετική και επαρκής μαρτυρία που να αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος απέκτησε κατοχή ή αποκόμισε είτε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων είτε οποιοδήποτε είδος εμπορεύματος με σκοπό τη μόνιμη αποστέρηση του από την παραπονούμενη εταιρεία. Για τους λόγους που έχουν ήδη εξηγηθεί πιο πάνω η μαρτυρία που η κατηγορούσα αρχή προσκόμισε περιέχει ουσιώδη κενά και αδυναμίες με αποτέλεσμα να μην στοιχειοθετούνται σωρευτικά τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Στη δεύτερη κατηγορία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες δυνάμει των σχετικών διατάξεων του Ν.188(Ι)/

1. Η κατάληξη του Δικαστηρίου στην πρώτη κατηγορία συμπαρασύρει σε αποτυχία και τη δεύτερη κατηγορία καθότι οι λόγοι για τους οποίους δεν κατέστη δυνατή η απόδειξη της κλοπής υπό υπαλλήλου ισχύουν και εδώ. Μέσα από την τρίτη και πέμπτη κατηγορία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες πλαστογραφίας, αδίκημα που διέπεται από τα άρθρα 331, 333 και 334 του Κεφ.
2. Στον κατηγορούμενο αποδίδεται ότι στις 22.07.08 και 31.07.08 πλαστογράφησε τα Τεκμήρια 10 και 11 συμπληρώνοντας τα με τα ονόματα 'Πάνος Ιακώβου' και 'Ανδρέας Γεωργιάδης' αντίστοιχα εν γνώσει του ότι τα ονόματα αυτά ήταν φανταστικά. Ο ορισμός της πλαστογραφίας παρέχεται μέσα από το άρθρο
3. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, πλαστογραφία είναι ο καταρτισμός πλαστού εγγράφου με σκοπό καταδολίευσης. Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) Ο κατηγορούμενος καταρτίζει πλαστό έγγραφο και (β) με σκοπό να καταδολιεύσει. Το πότε καταρτίζεται πλαστό έγγραφο εντοπίζεται στις διατάξεις του άρθρου 333 του Κεφ.
4. Ειδικότερα, το εδάφιο (α) του άρθρου αυτού σημειώνει ότι καταρτίζει πλαστό έγγραφο όποιος καταρτίζει έγγραφο που εμφανίζεται ως να μην είναι στην πραγματικότητα Όσον αφορά την πρόθεση καταδολίευσης αυτή, με βάση το περιεχόμενο του άρθρου 334 του Κεφ.154, τεκμαίρεται, αν φαίνεται ότι κατά το χρόνο όταν καταρτίστηκε το πλαστό έγγραφο υπήρχε συγκεκριμένο πρόσωπο, εξακριβωμένο ή όχι, που δύναται να καταδολιευθεί με το έγγραφο. Το τεκμήριο αυτό δεν ανατρέπεται με την απόδειξη ότι ο υπαίτιος έλαβε ή προτίθετο να λάβει μέτρα για να αποτρέψει την καταδολίευση στην πράξη τέτοιου προσώπου ή για το γεγονός ότι ο υπαίτιος είχε ή νόμιζε ότι είχε δικαίωμα στο πράγμα που θα αποκτιόταν με το πλαστό έγγραφο. Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Archbold 35η έκδοση σελ. 775, η έννοια αυτή, όπως έχει δοθεί στα πλαίσια του αγγλικού Forgery Act 1913 στην υπόθεση Welham v. D.P.P. [1960] 44 Cr. App.R. 12 έχει ως εξής: "intend to defraud' means an intend to practice a fraud on someone and would therefore include an intend to deprive another person of a right, or to cause him to act in any way to his detriment or prejudice, or contrary to what would otherwise be his duty, notwithstanding that there was no intention to cause pecuniary or economic loss." Επίσης στη σελίδα 133 της πιο πάνω αγγλική απόφασης σημειώνονται τα εξής: "The important thing about [the definition of defraud] is that it is not limited to the idea of economic loss, nor to the idea of depriving someone of something of value. It extends generally to the purpose of the fraud and deceit. Put shortly, 'with intent to defraud' means 'with intent to practise a fraud' on someone or other... If anyone may be prejudiced in any way by the fraud, that is enough." Αναφορικά με το πότε ένα έγγραφο θεωρείται πλαστό κατατοπιστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Arcbold 2002 par. 22-8, σε σχέση με την ιστορία του αδικήματος της πλαστογραφίας στο κοινοδίκαιο: «The concept of forgery and the rationale of the offence were summarised in paragraphs 41 to 43 of the Law Commission report: "By the middle of the nineteenth century it was established that for the purpose of the law of forgery the fact that determined whether a document was false was not that it contained lies, but that it told a lie about itself. It was in R. v. Windsor

(1865)10 Cox 118, 123 that Blackburn J. said: 'Forgery is the false making of an instrument purporting to be that which it is not, it is not the making of an instrument which purports to be what it really is, but which contains false statements. Telling a lie does not become a forgery because it is reduced into writing.' This test was applied in the Court of Appeal in R. v. Dodge and Harris [1972] 1 Q.B. 416. ... As we have said ... the primary reason for retaining a law of forgery is to penalise the making of documents which, because of the spurious air of authenticity given to them are likely to lead to their acceptance as true statements of the facts related in them. We do not think that there is any need for the extension of forgery to cover falsehoods that are reduced to writing. ... The essential feature of a false instrument in relation to forgery is that it is an instrument which `tells a lie about itself' in the sense that it purports to be made by a person who did not make it (or altered by a person who did not alter it) or otherwise purports to be made or altered in circumstances in which it was not made or altered."» Πρέπει δε να λεχθεί ότι η ίδια ερμηνεία σε σχέση με το θέμα αυτό δίδεται και από τη δική μας νομολογία. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Georghiou v. The Republic

(1984)2 CLR 65 σελ. 91: «No forgery is committed unless the document tells a lie about itself. This proposition is generally sound in law and is reflected in the definition of "forgery" in R. v. Ritson [1869] L.R. 1 C.L.R. 200, defining the crime as the fraudulent making of an instrument which purports to be that which it is not». Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι το καθοριστικό στοιχείο για να θεωρείται ένα έγγραφο πλαστό δεν είναι το γεγονός ότι περιέχει ψέματα αλλά ότι λέει ψέματα για τον εαυτό του. Ερχόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι το άρθρο 334 του Κεφ. 154 απουσιάζει από τη νομική βάση των κατηγοριών, όπως ορθά παρατηρεί ο συνήγορος υπεράσπισης. Ωστόσο από τη στιγμή που όλα τα υπόλοιπα σχετικά άρθρα υπάρχουν η μη συμπερίληψη του άρθρου αυτού στο κατηγορητήριο δεν είναι μοιραία για την κατάληξη της υπόθεσης. Θα ασχοληθώ πρώτα με το τιμολόγιο υπ' αριθμό 074650 (Τεκμήριο 10) - πέμπτη κατηγορία. Αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου ότι το εν λόγω τιμολόγιο εκδόθηκε και συμπληρώθηκε από τον κατηγορούμενο, εκτός από τους αριθμούς-γράμματα '10030216D', '08593081' και '08593082 (CASH.)'. Η εικόνα που το τιμολόγιο πλέον παρουσιάζει μετά την έκδοση και συμπλήρωση του τιμολογίου είναι ότι ο πωλητής υποτίθεται είναι ο 'Ανδρέας Γεωργιάδης' , ο οποίος υποτίθεται ότι πώλησε στην εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited 60 μπουκάλια Southern Comfort υποτίθεται δικής του ιδιοκτησίας για το συνολικό ποσό των €717,60, το οποίο υποτίθεται ότι δικαιούται. Ο τρόπος και η θέση καταγραφής των προσώπων στο επίμαχο τιμολόγιο καθώς και το αναντίλεκτο γεγονός ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση αγοραστής των εμπορευμάτων ήταν η εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited αναπόφευκτα προσδίδουν στο πρόσωπο 'Ανδρέα Γεωργιάδη' ταυτότητα πωλητή των πιο πάνω προϊόντων. Αυτή όμως η εικόνα του εγγράφου είναι εντελώς ψευδής. Η μορφή που το ίδιο το έγγραφο έχει ως προς τον εκδότη, πωλητή, ιδιοκτήτη της ποσότητας των εμπορευμάτων που πωλούνται και ως προς το πρόσωπο που δικαιούται το τίμημα πώλησης ποσώς δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα ο πωλητής είναι η παραπονούμενη εταιρεία, η οποία περί τις 31.07.08 πωλεί μέσω του κατηγορουμένου τα δικά της ποτά μάρκας Southern Comfort, ποσότητας 60 μπουκάλια, στο δικό της συγκεκριμένο πελάτη έναντι του ποσού των €717,60 που δικαιούται να εισπράξει. Συνεπώς το έγγραφο δεν είναι αυτό που δείχνει. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο κατηγορούμενος έχει καταρτίσει ένα πλαστό έγγραφο. Το δεύτερο συστατικό στοιχείο είναι να υπάρχει σκοπός από μέρους του κατηγορουμένου για καταδολίευση. Δεν τίθεται θέμα να καταδολιευτεί η εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited επειδή, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο διευθυντής της ήταν παρών όταν ο κατηγορούμενος έκδιδε το Τεκμήριο

1. Γνώριζε τόσο εξ' όψεως όσο και ονομαστικώς τον κατηγορούμενο που το συμπλήρωσε. Ακόμη γνώριζε πως αγόραζε προϊόντα της παραπονούμενης εταιρείας με την οποία συνεργαζόταν αποκλειστικά για την αγορά αυτού του είδους ποτού και είναι γι' αυτό το λόγο που μία από τις δύο επιταγές που έκδωσε για εξόφληση του συγκεκριμένου τιμολογίου και ειδικότερα αυτή με το μεγαλύτερο ποσό είχε ως δικαιούχο της την παραπονούμενη εταιρεία. Αντίθετα, βάση των δεδομένων που το Δικαστήριο έχει ενώπιον του και με γνώμονα ότι έχει απορριφθεί η θέση του κατηγορουμένου, εύκολα συμπεραίνεται ότι ο καταρτισμός του εν λόγω πλαστού εγγράφου έγινε δολίως καθότι προκύπτει ότι αποσκοπούσε στην αποστέρηση από την παραπονούμενη εταιρεία είσπραξης του συνολικού ποσού που αναγραφόταν ως οφειλόμενο στο Τεκμήριο
2. Η δε ενέργεια του κατηγορουμένου να φροντίσει να αναγραφεί αριθμός εγγραφής Φ.Π.Α., διαφορετικό από αυτό της παραπονούμενης εταιρείας, δείχνει τη δόλια πρόθεση του να αποτρέψει την οποιαδήποτε διασύνδεση και επαφή του εγγράφου αυτού με την παραπονούμενη εταιρεία παρά την πώληση των εμπορευμάτων της σε δικό της πελάτη. Τα πιο πάνω αποτελούν στοιχεία που φανερώνουν πρόθεση του κατηγορουμένου να καταδολιεύσει και/ή να εξαπατήσει την παραπονούμενη εταιρεία. Σε σχέση με το τιμολόγιο υπ' αριθμό 074620 (Τεκμήριο 11) - τρίτη κατηγορία, αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου ότι εκδόθηκε και συμπληρώθηκε από τον κατηγορούμενο, εκτός τον αριθμό '2620'. Ωστόσο δεν υπάρχει σαφής και θετική μαρτυρία ως προς το ποιος ήταν ο πραγματικός πωλητής στη συγκεκριμένη χρονική περίπτωση. Δεν υπάρχει ακόμη μαρτυρία αν ο Πάνος Ιακώβου είναι ή όχι ανύπαρκτο πρόσωπο και ποια ενδεχομένως η σχέση του (αν υπάρχει) με τον κατηγορούμενο. Ούτε και υπάρχει μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι τα εμπορεύματα που πωλήθηκαν και συγκεκριμένα 120 μπουκάλια Southern Comfort είναι ιδιοκτησίας της παραπονούμενης εταιρείας. Επίσης καμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και προς τούτο κανένα εύρημα υπάρχει που να δείχνει ότι η παραπονούμενη εταιρεία είναι ο μοναδικός και αποκλειστικός εισαγωγέας και προμηθευτής του ποτού Southern Comfort. Το γεγονός ότι εκδόθηκε επιταγή προς την παραπονούμενη εταιρεία για το ποσό των €1.326,10 που αποτελεί πληρωμή μέρους του τιμολογίου εγείρει προβληματισμό, πλην όμως αυτό από μόνο του δεν δημιουργεί ταυτότητα πωλητή στην παραπονούμενη εταιρεία. Κατ' επέκταση τα υφιστάμενα δεδομένα δεν οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα καταρτισμού πλαστού εγγράφου από τον κατηγορούμενο υπό τη νομική του έννοια. Επιπλέον δεν υπάρχουν στοιχεία που να μπορούν να δείξουν πρόθεση καταδολίευσης από μέρους του κατηγορουμένου είτε προς την παραπονούμενη εταιρεία είτε προς οποιοδήποτε άλλο φυσικό και/ή νομικό πρόσωπο. Μέσα από την τέταρτη και έκτη κατηγορία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, αδίκημα που πραγματεύεται το άρθρο 339 του Κεφ.
3. Το εν λόγω άρθρο προνοεί ρητά τα εξής: "Όποιος γνωρίζει και θέτει με δόλιο τρόπο σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή ωσάν είχε πλαστογραφήσει το πράγμα για το οποίο γίνεται λόγος." Μελέτη των διατάξεων του πιο πάνω άρθρου καθιστά σαφές ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού είναι: (α) Ο κατηγορούμενος γνωρίζει και (β) με δόλιο τρόπο (γ) θέτει σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο. Αναφορικά με το τιμολόγιο υπ' αριθμό 074620 (Τεκμήριο 11) - τέταρτη κατηγορία, το συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι αυτό που δημιουργήθηκε δεν είναι πλαστό έγγραφο ένεκα ανεπαρκών στοιχείων προδιαγράφει αποτυχία τεκμηρίωσης της τέταρτης κατηγορίας καθότι ελλείπει το συστατικό στοιχείο της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου. Σχετικά με το τιμολόγιο υπ' αριθμό 074650 (Τεκμήριο 10) - έκτη κατηγορία, υπάρχει συμπέρασμα Δικαστηρίου ότι αυτό είναι πλαστό. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι το έγγραφο ήταν πλαστό αφού ο ίδιος το έχει καταρτίσει. Περαιτέρω το ότι το παρέδωσε στο διευθυντή της εταιρείας A.S.C.C. Trading Limited (ΜΚ9) σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος το έθεσε σε κυκλοφορία. Ωστόσο από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού δεν προκύπτει ότι αυτό έγινε με σκοπό την καταδολίευση της εταιρείας A.S.C.C. Trading Limited. Ειδικότερα δεν υπάρχουν στοιχεία που να με οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι αν στο επίδικο τιμολόγιο αναγραφόταν η επωνυμία της παραπονούμενης εταιρείας η εταιρεία A.S.C.C. Trading Limited θα κατέβαλε μικρότερο ποσό. Την ίδια στιγμή όμως, βάση των δεδομένων που το Δικαστήριο έχει ενώπιον του και με γνώμονα ότι έχει απορριφθεί η θέση του κατηγορουμένου, εύκολα συμπεραίνεται ότι η κυκλοφορία του εν λόγω πλαστού εγγράφου έγινε δολίως δυνάμει των στοιχείων που έχουν ήδη σημειωθεί αμέσως προηγουμένως σε σχέση με την πέμπτη κατηγορία, στα οποία και παραπέμπω. Υπό το φως των πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον του κατηγορουμένου αναφορικά με τις κατηγορίες 5 και 6, στις οποίες ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος, ενώ παράλληλα απέτυχε να το πράξει στις κατηγορίες 1, 2, 3 και 4, στις οποίες ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Interim Αναφορά: Ποινικό/Κλοπή από υπάλληλο-Νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες- Πλαστογραφία εγγράφου-Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου/Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο