Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 7149/13, 9/4/2015

(1)και 20 του Κεφ.154 και σε 1 κατηγορία κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια νύκτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία κατά παράβαση των άρθρων 296(γ) και 20 του Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων, στις 02.06.12 ο εν λόγω κατηγορούμενος συνωμότησε μαζί με άλλα άτομα (πρώτη κατηγορία) και διέπραξαν τα ακόλουθα αδικήματα: (α) διέρρηξαν και εισήλθαν στην κατοικία με την ονομασία 'Kalithea Villa' που βρίσκεται στην Αγία Μαρίνα Χρυσοχούς της επαρχίας Πάφου από την οποία έκλεψαν τα αντικείμενα που περιγράφονται στις λεπτομέρειες της τρίτης κατηγορίας, περιουσία της Ειρήνης Αντρέου από την Αγία Μαρίνα Χρυσοχούς (κατηγορίες 2 και 3), (β) διέρρηξαν και εισήλθαν στην κατοικία με την ονομασία 'Charno Villa' που επίσης βρίσκεται στην Αγία Μαρίνα Χρυσοχούς από την οποία έκλεψαν τα αντικείμενα που περιγράφονται στις λεπτομέρειες της έβδομης κατηγορίας, περιουσία του Simon Bayliss από το Ηνωμένο Βασίλειο (κατηγορίες 5 και 6), (γ) διέρρηξαν και εισήλθαν στην αποθήκη της Σ.Π.Ε. Αγίας Μαρίνας στην επαρχία Πάφου από την οποία έκλεψαν ένα πλαστικό κουτί που περιείχε το χρηματικό ποσό των €110,00 σε διάφορα κέρματα, περιουσία της Σ.Π.Ε. Αγίας Μαρίνας (κατηγορίες 8 και 9). Περαιτέρω, στις 02.06.12 ο κατηγορούμενος μαζί με άλλα άτομα εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσαν ζημιές στις προαναφερόμενες κατοικίες και αποθήκη που περιγράφονται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών 4, 7 και 10 αντίστοιχα. Επιπλέον στην ίδια με πιο πάνω ημερομηνία ο κατηγορούμενος μαζί με άλλα άτομα εν καιρώ νυκτός κατείχαν χωρίς νόμιμη δικαιολογία διαρρηκτικά όργανα και συγκεκριμένα δύο κατσαβίδια (κατηγορία 11). Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Την 02/06/12 και περί ώρα 19:10 ο αστυφύλακας 1692 Π. Νικολάου (Μ14) έλαβε πληροφορία ότι αυτοκίνητο μάρκας BMW χρώματος άσπρου με αριθμούς εγγραφής CAT439 που οδηγείτο από άγνωστο πρόσωπο θεάθηκε να κινείται ύποπτα σε αγροτικό δρόμο του χωριού Αγία Μαρίνα της επαρχίας Πάφου, πλησίον της έπαυλης "CHARNO VILLA". Αμέσως μετά την λήψη της πληροφορίας, ο Μ14 μαζί με τον αστυφύλακα 3734 Ε. Ευσταθίου (Μ4) και άλλους συναδέλφους του μετέβηκαν στο χωριό Αγία Μαρίνα προς διερεύνηση της πληροφορίας όπου εκεί ο Μ14 ανέκοψε για έλεγχο το όχημα με αριθμούς εγγραφής CAT439 το οποίο οδηγούσε το πιο πάνω άγνωστο πρόσωπο. Ανακρινόμενος προφορικά στο μέρος το εν λόγω άτομο παραδέχτηκε πως μαζί με άλλα πρόσωπα μεταξύ των οποίων και ο κατηγορούμενος προχώρησαν στην διάπραξη τριών διαρρήξεων, οι δύο αφορούσαν σπίτια στην Αγία Μαρίνα και η τρίτη αποθήκη της Σ.Π.Ε. του χωριού από τα οποία έκλεψαν διάφορα αντικείμενα. Ακολούθως το πιο πάνω άγνωστο πρόσωπο οδήγησε τους αστυνομικούς στους προαναφερόμενους χώρους προς τους οποίους υπέδειξε τις σκηνές όπου διαπράχθηκαν τα αδικήματα. Πρώτος σταθμός υπόδειξης σκηνής αφορούσε την οικία με την ονομασία "CHARNO VILLA", της οποίας ο ιδιοκτήτης Simon Bayliss από την Αγγλία απουσίαζε στο εξωτερικό. Κατόπιν εξετάσεων που διενήργησε στο μέρος ο Μ14 διαπίστωσε ότι οι δράστες πέτυχαν είσοδο στην εν λόγο οικία αφού πρώτα παραβίασαν με αιχμηρό αντικείμενο ένα αλουμινένιο παράθυρο στην πίσω πλευρά της κατοικίας. Εντός της οικίας αυτής υπήρχε αρκετή ακαταστασία και ήταν ευδιάκριτο ότι από το σπίτι έλειπαν αντικείμενα. Μέσα από έλεγχο που έγινε αργότερα διαπιστώθηκε ότι είχαν κλαπεί ένα στρώμα κρεβατιού king size χρώματος άσπρου, σεντόνια, μαξιλάρια μία τηλεόραση Samsung Led 40 ιντζών με το τηλεχειριστήριο της, μία συσκευή παιγνιδιών XBOX, ένα Playstation μαζί με τους μοχλούς του και 40 παιγνίδια σε δισκέτες, δύο τηλεοράσεις LG Technika 22 ιντζών χρώματος μαύρου, ένα DVD Player, ένα ipod docking station, 7 πετσέτες μπάνιου, 6 μαξιλάρια με τα μαξιλαροντύματα τους, 2 κουίλ κρεβατιών με τα ντύματα τους, ένα σετ με μπάλες του μπιλιάρδου και στέκες. Ακόμα προκλήθηκαν ζημιές στην αλουμινένια πόρτα του γκαράζ, στο φωτιστικό του υπνοδωματίου, στην πόρτα του δωματίου όπου βρίσκεται το μπιλιάρδο, στην πόρτα της αποθήκης, στο δωμάτιο της μπανιέρας και σε δύο ανιχνευτές καπνού που καταστράφηκαν, σε ένα κεραμικό βάζο που έσπασε και σε παράθυρα αλουμινίου και στον χώρο του μηχανοστασίου της κολυμβητικής δεξαμενής. Επόμενος σταθμός υπόδειξης σκηνής ήταν η έπαυλη με την ονομασία ¨Καλλιθέα¨. Μέσα από επιτόπιες εξετάσεις που ο Μ14 διεξήγαγε, διαπιστώθηκε ότι οι δράστες εισήλθαν στην οικία αφού άνοιξαν συρόμενο αλουμινένιο παράθυρο της κουζίνας, το οποίο ήταν κλειστό αλλά ανασφάλιστο. Εντός της οικίας υπήρχε ακαταστασία και ήταν ευδιάκριτη η απουσία αντικειμένων από το εσωτερικό της. Επίσης από ξύλο όπου ήταν βιδωμένο ερμάρι υπνοδωματίου της οικίας είχε αφαιρεθεί ένα μικρό μεταλλικό χρηματοκιβώτιο, το οποίο στη συνέχεια ανευρέθηκε πεταμένο κάτω από τη σκάλα της οικίας που οδηγεί από το ισόγειο στον πρώτο όροφο. Ακόμη εντός της πισίνας της οικίας υπήρχαν έπιπλα κήπου τα οποία ρίχτηκαν εκεί από τους δράστες. Μετά από έρευνα της ιδιοκτήτριας Ειρήνης Αντρέου (Μ1) διαπιστώθηκε ότι είχαν κλαπεί μία τηλεόραση μάρκας LG μαύρη 32 ιντσών αξίας €750, ένα DVD Player μάρκας Toshiba χρώματος γκρίζου αξίας €100, μία ασημένια διακοσμητική πιατέλα αξίας €60, μία φωτογραφική μηχανή μαύρου χρώματος μάρκας Sony αξίας €200, μία φωτογραφική μηχανή άγνωστης μάρκας αξίας €100, μία μαύρη βιντεοκάμερα μάρκας Toshiba αξίας €300, μία ξυλοκοπτική μηχανή μάρκας Stihl χρώματος πορτοκαλί αξίας €500, μία πλαστική εργαλειοθήκη χρώματος μαύρου με διάφορα εργαλεία αξία €30, ένα στρογγυλό πιπελό γραφείου χρώματος ασημένιου αξίας 100 ευρώ, μία συσκευή για κρέπες άγνωστης μάρκας χρώματος σκούρου γκρίζου αξίας €70, ένα ζευγάρι ιταλικά παπούτσια άγνωστης μάρκας χρώματος κόκκινου και λεοπαρδαλέ αξίας €200, ένα σετ μαχαιροπίρουνα από ανοξείδωτο ατσάλι αξίας €500, ένα σετ με τρία διακοσμητικά σκεύη ασημένιου χρώματος αξίας €300, μία ζυγαριά ακριβείας μάρκας HYUNDAY χρώματος γκρίζου αξίας €30, ένα σετ από έξι τεμάχια ρούχινα καλαθάκια χρώματος άσπρου και πράσινο αξίας €60 και τα τηλεχειριστήρια της πιο πάνω τηλεόρασης και του προαναφερόμενου DVD, όλα συνολικής αξίας €3.400 και περιουσία της Μ
2. Επιπροσθέτως προκλήθηκαν ζημιές σε ξύλινο τραπεζάκι κήπου, στο προαναφερόμενο ξύλινο ερμάρι, σε πλαστικό κουτί πισίνας και στο ρούχο τριών κρεβατιών κολυμβητικής δεξαμενής συνολικού ύψους €5.
3. Τελευταίος σταθμός υπόδειξης σκηνής από το πιο πάνω πρόσωπο ήταν η αποθήκη της ΣΠΕ Αγίας Μαρίνας. Ο Μ14 προέβηκε επιτόπου σε εξετάσεις μέσα από τις οποίες διαπιστώθηκε ότι οι δράστες αφού έσπασαν την κλειδωνιά προκαλώντας ζημιά ύψους €50, με την οποία κλειδωνιά ήταν κλειδωμένη η εξωτερική πόρτα της αποθήκης εισήλθαν σε αυτή και ακολούθως άνοιξαν τρύπα διαμέτρου περίπου 5 εκατοστών πάνω στο εσωτερικό τοίχο της αποθήκης. Η εν λόγω διάρρηξη έγινε αντιληπτή στις 06:00 της 02/06/12 από άτομο όταν προσήλθε στην εργασία του, γεγονός το οποίο κατάγγειλε στην αστυνομία. Όπως το εν λόγω άτομο διαπίστωσε, προκλήθηκε ακαταστασία και ζημιές στις κτιριακές εγκαταστάσεις της αποθήκης καθώς επίσης από αυτή κλάπηκε μαύρο πλαστικό κουτί που περιείχε περίπου το ποσό των €110 σε διάφορα κέρματα. Ο αστυφύλακας 2464 Κ. Κλεάνθους (Μ9) που μετέβηκε στο χώρο της διάρρηξης αμέσως μετά την καταγγελία προέβηκε σε επιτόπιες εξετάσεις όπου στη σκηνή εντόπισε και παρέλαβε ένα σταυρωτό κατσαβίδι με μαύρη και πορτοκαλιά χειρολαβή και ένα κατσαβίδι με χειρολαβή μαύρη με κίτρινες γραμμές. Ακολούθως μεταξύ των ημερομηνιών 02/06/12-03/06/12 και των ωρών 22:50 έως 01:00, ο Μ14 έλαβε γραπτώς ανακριτική κατάθεση από το πιο πάνω πρόσωπο στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται με λεπτομέρεια στην διάπραξη των αδικημάτων εμπλέκοντας σε αυτά και άλλα πρόσωπα μεταξύ των οποίων και τον κατηγορούμενο. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι την 01/06/12 ενώ ήταν στην Λευκωσία συμφώνησε με άλλα πρόσωπα μεταξύ των οποίων και με τον κατηγορούμενο να μεταβούν στο χωριό του με σκοπό να ανοίξουν την ΣΠΕ Αγίας Μαρίνας και να λάβουν χρήματα. Έτσι στις 02/06/12 και περί ώρα 01:00 το άλλο άτομο αναχώρησε πιο νωρίς από την Λευκωσία, συναντήθηκε με τα άλλα πρόσωπα ανάμεσα στα οποία ήταν και ο κατηγορούμενος έξωθεν του δημοτικού σχολείου Αγίας Μαρίνας όπου εκεί άφησε το αυτοκίνητό του και με αυτοκίνητο που ανήκε σε ένα από τα άλλα πρόσωπα μετέβηκαν στην ΣΠΕ Αγίας Μαρίνας όπου αφού άφησαν το αυτοκίνητο πιο μακριά προχώρησαν στην τέλεση των αδικημάτων. Όπως ανέφερε ο ίδιος κατά την τέλεση των αδικημάτων ο ίδιος εκτελούσε χρέη φρουρού και βοηθού. Επίσης ανέφερε πως από την αποθήκη της ΣΠΕ Αγίας Μαρίνας έκλεψαν ένα κουτί που περιείχε περίπου το ποσό των €100 σε διάφορα κέρματα. Εκεί παρέμειναν από τις 02:00 μέχρι 05:00 της 02/06/
4. Αργότερα εφόσον δεν πέτυχαν τον σκοπό τους που ήταν η κλοπή του χρηματοκιβωτίου, την ίδια ημέρα και ώρα 05:00 το πιο πάνω πρόσωπο οδήγησε τα άλλα πρόσωπα μεταξύ των οποίων και τον κατηγορούμενο στην έπαυλη με την ονομασία ¨Καλλιθέα, όπου, αφού ο κατηγορούμενος την διέρρηξε, εισήλθαν και οι τέσσερις εντός αυτής όπου αφού μάζεψαν τα αντικείμενα που ήθελαν να κλέψουν σε χώρο εντός του σαλονιού της οικίας, παρέμειναν σε αυτή μέχρι τις 12:00 το μεσημέρι περίπου οπότε μετέβησαν στην έπαυλη με την ονομασία "CHARNO VILLA". Όπως το άτομο αυτό ανέφερε, κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην έπαυλη, κάποιοι από αυτούς έκαναν το μπάνιο τους στην πισίνα της οικίας, ενώ κατά την αναχώρησή τους έριξαν και διάφορα έπιπλα κήπου εντός της πισίνας. Επίσης δήλωσε πως από το συγκεκριμένο σπίτι έκλεψαν μια τηλεόραση μεγάλη, μια ξυλοκοπτική μηχανή, διάφορα ασημικά όπως μαχαιροπίρουνα και μπιμπελό, φωτογραφικές μηχανές κ.α. Αφού τα φόρτωσαν στο αυτοκίνητό τους γύρω στις 12:00 το μεσημέρι μετέβηκαν στην "CHARNO VILLA". Eκεί ο κατηγορούμενος παραβίασε με αιχμηρό αντικείμενο παράθυρο της οικίας με αποτέλεσμα όλοι μαζί να εισέλθουν εντός αυτής και να παραμείνουν μέχρι και τις 19:00 περίπου της ίδιας ημέρας οπότε αφού έκλεψαν δύο τηλεοράσεις και διάφορα άλλα αντικείμενα ο κατηγορούμενος μαζί με άλλα πρόσωπα αναχώρησαν με τα κλοπιμαία για την Λευκωσία ενώ το άτομο που έδωσε ανακριτική κατάθεση παρέμεινε στην Αγία Μαρίνα. Όπως ακόμη αυτός εξήγησε, κατά την αναχώρηση τους έκλεψαν ένα στρώμα κρεβατιού, ένα κρεβάτι καθώς και κάποια σεντόνια και μαξιλάρια για να καταστήσουν την μεταφορά των κλοπιμαίων ασφαλή τόσο από πλευράς φθορών όσο και για να μην γίνουν αντιληπτά τα κλοπιμαία κατά την μεταφορά τους. Επιπλέον ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην έπαυλη αυτή όλοι κοιμήθηκαν και ξεκουράστηκαν σ' αυτή. Επίσης ανάφερε ότι γνωρίζει που μεταφέρθηκαν και φυλάχτηκαν τα κλοπιμαία στην Λευκωσία. Παράλληλα κατά το χρόνο λήψης της ανακριτική κατάθεσης του ο Μ14 του υπέδειξε τα δύο κατσαβίδια που ανευρέθηκαν στην σκηνή της διάρρηξης της ΣΠΕ Αγίας Μαρίνας, τα οποία το πιο πάνω πρόσωπο αναγνώρισε ως αυτά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την τέλεση των αδικημάτων ομολογώντας πως ο ίδιος τα μετέφερε από το αυτοκίνητο στο σημείο που το είχαν σταθμευμένο και τα παρέδωσε στον κατηγορούμενο στον χώρο της αποθήκης όταν αυτός του τα ζήτησε. Μετά τη σύλληψη του το πιο πάνω άτομο οδήγησε τον αστυφύλακα 2348 Χ. Χριστοφή (Μ5) στην οδό Γρίβα Διγενή 31, στην Αγλαντζιά της επαρχίας Λευκωσίας όπου του υπέδειξε το μέρος όπου φυλάσσονται τα κλοπιμαία αντικείμενα. Περαιτέρω στις 04/06/12 άλλο πρόσωπο υπέδειξε στον Μ4 και στον αστυφύλακα 3468 Ν. Χατζηχριστοδούλου (Μ10) την έπαυλη ''Kalithea Villa'' ως ένα από τα σπίτια που διέρρηξε μαζί με τον κατηγορούμενο και άλλα πρόσωπα από την οποίαν έκλεψαν διάφορα αντικείμενα. Στις 06/06/12 ο Μ5, έλαβε από το άτομο αυτό ανακριτική κατάθεση στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι μαζί με τον κατηγορούμενο και άλλα πρόσωπα διέρρηξαν τα πιο πάνω αναφερόμενα υποστατικά και από αυτά έκλεψαν διάφορα αντικείμενα, τα οποία αφού φόρτωσαν σε αυτοκίνητο τα μετέφεραν και τα έκρυψαν σε σπίτι στην Αγλαντζιά στην επαρχία Λευκωσίας. Σε σχέση με την έπαυλη ''Kalithea Villa'' εντοπίστηκαν τα πιο κάτω αντικείμενα συνολικής αξίας €2.370 που αποτελούν μέρος της κλαπείσας περιουσίας από την εν λόγω οικία, τα οποία στις 22/09/12 αναγνωρίστηκαν από την Μ1 ως δικά της: - μία τηλεόραση μάρκας LG μαύρη 32 ιντσών αξίας €750, - ένα DVD Player μάρκας Toshiba χρώματος γκρίζου αξίας €100, - μία φωτογραφική μηχανή μαύρου χρώματος μάρκας Sony αξίας €200, - μία μαύρη βιντεοκάμερα μάρκας Toshiba αξίας €300, - μία πλαστική εργαλειοθήκη χρώματος μαύρου με διάφορα εργαλεία αξίας €30, - ένα σετ μαχαιροπίρουνα από ανοξείδωτο ατσάλι αξίας €500, - ένα σετ με τρία διακοσμητικά σκεύη ασημένιου χρώματος αξίας €300, - μία ζυγαριά ακριβείας μάρκας HYUNDAY χρώματος γκρίζου αξίας €30, - τα τηλεχειριστήρια της πιο πάνω τηλεόρασης και του προαναφερόμενου DVD και - μία ασημένια διακοσμητική πιατέλα αξίας €
5. Σε σχέση με την έπαυλη ''Charno Villa'' εντοπίστηκαν τα πιο κάτω αντικείμενα που αποτελούν μέρος της κλαπείσας περιουσίας από την εν λόγω οικία, τα οποία στις 16/10/12 αναγνωρίστηκαν από τον Simon Bayliss ως δικά του: - ένα στρώμα κρεβατιού king size χρώματος άσπρου, - μία τηλεόραση Samsung Led 40 ιντζών με το τηλεχειριστήριο της, - μία τηλεόραση LG Technika 22 ιντζών χρώματος μαύρου, - 2 μαξιλάρια με τα μαξιλαροντύματα τους, - ένα κουίλ κρεβατιού με το ντύμα του. Στις 26/09/12 και ώρα 12:10 ο Μ14 συνέλαβε κατόπιν εξουσιοδοτημένου δικαστικού εντάλματος τον κατηγορούμενο στον χώρο των κεντρικών φυλακών στην Λευκωσία. Όταν του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο, αυτός απάντησε ¨Εν να σας τα πω ούλλα¨. Ο κατηγορούμενος τελούσε υπόδικος στις κεντρικές φυλακές, σχετικά με εκδικαζόμενες εναντίον του υποθέσεις διαρρήξεων. Ακολούθως μεταφέρθηκε στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λευκωσίας για ανάκριση. Την ίδια ημέρα ο Μ14, έλαβε από τον κατηγορούμενο, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του ιδίου, αποτυπώματα και παρειακά επιχρίσματα για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων και συγκρίσεων. Παράλληλα την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος προέβη σε θεληματική κατάθεση στον Μ14 στην οποία, μεταξύ άλλων, παραδέχεται την διάπραξη των προαναφερόμενων αδικημάτων. Ακολούθως την ίδια ημέρα στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λευκωσίας, ο Μ14 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα που διέπραξε και αφού του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στον Νόμο αυτός απάντησε ¨Παραδέχομαι ούλλα τα πιο πάνω¨. Στις 04/12/12 λήφθηκαν τα αποτελέσματα από το Ινστιτούτο Γενετικής στα οποία ο κατηγορούμενος συνδέθηκε με το κατσαβίδι που βρέθηκε στην σκηνή της διάρρηξης της ΣΠΕ Αγίας Μαρίνας μαζί με το άλλο πρόσωπο. Καταλήγοντας η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι δεν έχουν δημιουργηθεί έξοδα. Στρεφόμενη στο ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου η κυρία Μανώλη δήλωσε πως ο κατηγορούμενος βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη στην ποινική υπόθεση 5364/12 όπου στις 26.11.12 καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου σε 14 κατηγορίες νυχτερινής διάρρηξης κατοικίας όπου, αφού λήφθηκε υπόψη η ποινική υπόθεση 610/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που αφορούσε κατηγορίες διάρρηξης, κλοπής και κακόβουλης ζημιάς, του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές άμεσης φυλάκισης από 1, 3, 6 και 9 μήνες αντίστοιχα. Επιπλέον η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι στις 11.12.14 ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας στην ποινική υπόθεση υπ΄ αριθμό 13553/14 σε ποινές φυλάκισης 3, 4 και 5 ετών αντίστοιχα της οποίας η περίοδος άρχισε να κυλά από τις 11.08.14 και παρόλο ότι η παρούσα υπόθεση μπορούσε τότε να είχε ληφθεί υπόψη εντούτοις κάτι τέτοιο δεν έγινε. Τα αδικήματα στα οποία ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε αφορούσαν τρεις διαρρήξεις κατοικίας και δύο κλοπές από κατοικία και διαπράχτηκαν στις 16.07.13, 05.08.13, 13.09.13, 14.09.13, 19.07.14, 20.07.14 και 21.07.
6. Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας, πράγμα που έγινε. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 30 ετών και άγαμος. Πριν από την καταδίκη του ήταν λήπτης δημοσίου βοηθήματος χωρίς να έχει προς όφελος του οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις ή οποιαδήποτε κινητή και/ή ακίνητη περιουσία εγγεγραμμένη εις το όνομα του. Προέρχεται από συγκροτημένη πολυμελή οικογένεια μέτριας κοινωνικοικονομικής κατάστασης με τον πατέρα του να εργάζεται ως μηχανοδηγός και την μητέρα του να είναι συνταξιούχος. Είναι ο μικρότερος από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Οι σχέσεις του με την οικογένεια του περιγράφονται καλές. Ο κατηγορούμενος έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια σε φιλήσυχο οικογενειακό περιβάλλον με τους γονείς του να είναι υπερπροστατευτικοί και να αδυνατούν να αντισταθούν στις απαιτήσεις του. Φοίτησε μέχρι την Α' Τάξη Γυμνασίου και έπειτα διέκοψε τη φοίτηση του λόγω του ότι έμεινε στάσιμος τρεις φορές. Προσπάθησε να φοιτήσει στο Σύστημα Μαθητείας από το οποίο επίσης διέκοψε τη συμμετοχή του. Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά αλλά απαλλάχτηκε από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις μετά πάροδο 6 μηνών λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Σε σχέση με την επαγγελματική του δραστηριότητα επέδειξε αστάθεια εργαζόμενος περιστασιακά σε διάφορες εργασίες. Σε ηλικία 16 ετών περίπου άρχισε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών και δεν εντάχθηκε σε οποιοδήποτε πρόγραμμα απεξάρτησης. Όπως ανάφερε στη λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας που ετοίμασε την έκθεση μετά το τέλος της δικαστικής διαδικασίας επιθυμεί να ενταχθεί σε κέντρο απεξάρτησης. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ο κατηγορούμενος αφού απολογήθηκε για την αξιόποινη συμπεριφορά του απέδωσε τη διάπραξη των αδικημάτων στην προσπάθεια του να εξασφαλίσει χρήματα για τη δόση του χωρίς να αντιλαμβάνεται τι έκανε καθότι τελούσε υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών που είχε λάβει καθοδόν προς την Πάφο από τη Λευκωσία. Σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του ο κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι πολύ σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας επισύρει, με βάση το άρθρο 292(α) του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 7 ετών. Αν όμως η διάρρηξη κατοικίας διαπραχτεί την νύχτα τότε ο υπαίτιος, σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης 10 ετών. Το δε αδίκημα της κλοπής τιμωρείται γενικά, δυνάμει του άρθρου 262 του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης 3 ετών αλλά αν αντικείμενο κλαπεί σε κατοικία και η αξία υπερβαίνει τα €8,54 ο υπαίτιος, υπόκειται με βάση το άρθρο 266(β) του Κεφ.154, σε φυλάκιση 5 χρόνων. Όσον αφορά το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς η διάπραξη του επισύρει, σύμφωνα με το άρθρο 324

(1)του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 2 ετών ή χρηματική ποινή μέχρι €2.562,90. Σε σχέση με το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία, η διάπραξη του επισύρει ποινή φυλάκισης 5 ετών. Τα αδικήματα αυτά θεωρούνται αρκετά σοβαρά για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η συνδυασμένη διάπραξη τους παρουσιάζει σήμερα ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση στο νησί, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ιδιαίτερα πρόσφατα στην επαρχία Πάφου η ραγδαία αύξηση της συχνότητας διάπραξης των αδικημάτων της διάρρηξης, κλοπής, κακόβουλης ζημιάς καθώς και άλλων ομοειδών αδικημάτων έλαβε πολύ ανησυχητικές διαστάσεις (Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565). Πρόκειται για αδικήματα που φανερώνουν ασέβεια και καταπατούν κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας. Επίσης, είναι αδικήματα που η διάπραξη τους προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (Παναγίδης v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Οι πολίτες της Πάφου είναι ιδιαίτερα αναστατωμένοι και ταυτόχρονα προβληματισμένοι από τα σχεδόν καθημερινά κρούσματα διαρρήξεων κατοικιών, κλοπών από αυτές αντικειμένων τους καθώς και πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς στις περιουσίες τους που παρατηρούνται στην επαρχία τους. Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 381 παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση και έκταση διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: "Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, 'μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία.', η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου Παναγίδη v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104 συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης προς διαφύλαξη της έννομης τάξης (σελ. 105-106): Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη." Τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά που διέπουν τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε καλούν την επιβολή αυστηρών ποινών με αποτρεπτικό χαρακτήρα. Είναι γι' αυτό που τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τα αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης και κλοπής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125, Francis Kenneth Smith and another v. The Police

(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police

(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic

(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic

(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας

(1993)2 C.L.R. 158 και Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Στην υπόθεση Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013 ημερ. 26.03.13, ποινή φυλάκισης 3 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 23 ετών που διέπραξε 3 διαρρήξεις κατοικίας και 3 κλοπές από κατοικία σε διάστημα περίπου 6 μηνών μέσα από την οποία εγκληματική συμπεριφορά ερασιτέχνη αποκόμισε περιουσία σε τιμαλφή και μετρητά αξίας περίπου €64.000 χωρίς οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο να επιστραφεί στους δικαιούχους, κατόπιν παραδοχής, απολογίας και συνεργασίας του με τις αστυνομικές αρχές και που στο μεταξύ δημιούργησε δεσμό και απέκτησε παιδί ηλικίας 2 ετών κατά την επιβολή της ποινής, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Περαιτέρω στην υπόθεση Ilie κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 180-182/2011 ημερ. 16.05.12, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που επιβλήθηκαν σε 3 εφεσείοντες ηλικίας 54 ετών, πατέρα 2 παιδιών εκ των οποίων το ένα ανήλικο και με τη σύζυγο του να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, 21 ετών, πατέρα δύο ανήλικων παιδιών και με τη σύντροφο του να εγκυμονεί και 33 ετών που εκ γενετής αντιμετωπίζει πρόβλημα με το δεξί του αυτί και πατέρα 3 ανηλίκων παιδιών, που διέπραξαν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας, διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από αυτής το χρηματικό ποσό των €680 καθώς ρολόγια και χρυσαφικά αξίας περίπου €220, στην κατοχή των οποίων εντοπίστηκαν μερικά από τα κλοπιμαία αντικείμενα, κατόπιν παραδοχής, δεν κρίθηκαν υπερβολικές από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επίσης στην υπόθεση Piliev v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 587 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 32 ετών που διέπραξε 2 διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές από αυτές όταν οι ιδιοκτήτες τους απουσίαζαν προσωπικών αντικειμένων και χρημάτων με μικρό μέρος των κλαπέντων αντικειμένων να ανευρίσκεται, λευκού ποινικού μητρώου, κατόπιν παραδοχής, μεταμέλειας, συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, άθλια οικονομική κατάσταση, χρήστη σκληρών ναρκωτικών που διέπραξε τα αδικήματα για να εξασφαλίσει χρήματα για τη δόση του ενεργώντας κάτω από τη φόρτιση συναισθημάτων, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Επιπλέον στην υπόθεση Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 104 ποινές φυλάκισης 2 ετών και 2,5 ετών αντίστοιχα που επιβλήθηκαν στους εφεσείοντες ηλικίας 18 ετών και 38 ετών που μαζί με άλλους ομοεθνείς τους διέρρηξαν κατοικία εν καιρώ νυκτός από την οποία έκλεψαν Λ.Κ.£2.070 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κύπρου), $6.700 δολάρια Η.Π.Α. και άλλα χρηματικά ποσά σε νόμισμα Κίνας, Ινδονησίας και Βιετνάμ, από τα οποία κλαπέντα ποσά ανευρέθηκε μόνο το ποσό των Λ.Κ.£2.070, με λευκό ποινικό μητρώο, κατόπιν παραδοχής και χωρίς να είχε διωχθεί ο εγκέφαλος της διάπραξης των αδικημάτων, επικυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επιπροσθέτως στην υπόθεση Petrica v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/12 ημερ. 28.03.13 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε σε 2 κατηγορίες διάρρηξης κτιρίου κατά τη διάρκεια νύχτας και κλοπής μειώθηκε κατόπιν προβληματισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 15 μήνες. Παράλληλα στην υπόθεση Ψύλλας v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ.£350,00 και Λ.Κ.£20,00. Ακόμη στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 222 το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε άτομο που έκλεψε από σταθμευμένο αυτοκίνητο ραδιομαγνητόφωνο αξίας Λ.Κ.£350,00 μαζί με τον άλλο συγκατηγορούμενο του, το οποίο εγκατέστησε στο αυτοκίνητο του. Όταν συνελήφθηκε ομολόγησε αμέσως την πράξη του. Παραδέχθηκε ενοχή και στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη και άλλη παρόμοια υπόθεση. Στη δε υπόθεση Lungu κ.α. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 545 το Ανώτατο Δικαστήριο μειώνοντας την ποινή των 6 μηνών του πρωτόδικου δικαστηρίου επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 μηνών για αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής σε κάθε εφεσείοντα που ήταν άτομα νεαρής ηλικίας 22, 20 και 20 ετών αντιστοίχως, χωρίς προηγούμενες καταδίκες, οι οποίοι συνεργάστηκαν με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης και παραδέχθηκαν ενοχή. Η αξία της κλαπείσας περιουσίας ήταν Λ.Κ.£280, της οποίας μεγάλο μέρος βρέθηκε και θα επιστρεφόταν στον ιδιοκτήτη της. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη απουσία ιδιαίτερου προσχεδιασμού καθώς επίσης δύσκολες προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες. Σχετικά με το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς μελέτη της νομολογίας οδηγεί επίσης στην επιβολή ποινής φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Francis Kenneth Smith and another v. The Police

(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police

(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic

(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic

(1987)2 C.L.R. 170 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας

(1993)2 C.L.R. 158. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125 το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι στα πλαίσια προστασίας του κοινού καθώς επίσης για καταστολή αισθημάτων φόβου, τρόμου και κινδύνου αλλά και για αποφυγή της εντύπωσης ότι κυριαρχεί η παρανομία πρέπει να επιβάλλεται αποτρεπτική ποινή για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσίας. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αντώνη Χαραλαμπίδη

(2001)2 Α.Α.Δ. 753, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 μηνών στο αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς. Στην δε υπόθεση Michal Bukowski ν. Αστυνομίας κ.α. Ποινική Έφεση 142/10 και 147/10 ημερομηνίας 04.03.2011 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Εν πάσει περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police

(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα την καθιστούν όντως σοβαρή. Συγκεκριμένα, την ίδια ημέρα (02/06/12) ο κατηγορούμενος ανέπτυξε όλη την εγκληματική δραστηριότητα στην οποία κρίθηκε ένοχος και η οποία αποτελείται από τη διάπραξη 2 διαφορετικών διαρρήξεων κατοικιών, μία διάρρηξη αποθήκης και 3 κλοπών από αυτές τις οικίες και την αποθήκη όπου μεγάλος αριθμός αντικειμένων διαφόρων ειδών σημαντικής αξίας να έχουν κλαπεί, 3 κατηγορίες πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς στις εν λόγω κατοικίες και την αποθήκη, μίας κατηγορίας συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος και μίας κατηγορίας κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία. Όλες δε διαπράχτηκαν μαζί με άλλα άτομα. Σαφώς ο κατηγορούμενος επέδειξε μία επαναλαμβανόμενη, σύνθετη και συνάμα επικίνδυνη αλλά και επιζήμια για το κοινό αξιόποινη συμπεριφορά. Σίγουρα η συχνότητα και ευκολία με την οποία ο κατηγορούμενος προέβηκε στην αυθημερόν διάπραξη των πολύ σοβαρών αδικημάτων μέσα από το ρόλο που αυτός διαδραμάτισε είναι επιβαρυντικός παράγοντας για τον ίδιο. Παράλληλα, η συχνότητα και η έκταση της παράνομης δράσης του κατηγορουμένου κατά τις πρωινές ώρες δείχνει στοιχεία του μεγέθους του θράσους, της ψυχρότητας και της αποφασιστικότητας που χαρακτηρίζουν τις παράνομες επιχειρήσεις του κατηγορουμένου. Δεν παραγνωρίζεται επίσης η ποσότητα και ποικιλία των αντικειμένων που κλάπηκαν καθώς επίσης και η συνολικά μεγάλη αξία της κλαπείσας περιουσίας, πράγμα που παράλληλα σημαίνει ότι προκλήθηκε αντίστοιχη ζημιά και ταλαιπωρία στους ιδιοκτήτες της. Ακόμη λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός ότι για το μέρος της κλαπείσας περιουσίας που δεν εντοπίστηκε η ζημιά που οι νόμιμοι δικαιούχοι της υπέστηκαν θα είναι μόνιμη ενώ για το μέρος της κλαπείσας περιουσίας που εντοπίστηκε οι ιδιοκτήτες της υπέστηκαν ζημιά τουλάχιστο μέχρι την επιστροφή της σ' αυτούς. Ειδικότερα κλάπηκαν ηλεκτρικά είδη, ηλεκτρονικά αντικείμενα, συσκευές, αντικείμενα και εργαλεία σπιτιών, είδη υπόδησης και χρήματα, τα οποία έχουν ήδη καταγραφεί αναλυτικά πιο πάνω. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι μέρος της κλαπείσας περιουσίας, όπως αυτή επίσης σημειώνεται πιο πάνω, εντοπίστηκε όχι όμως από ενέργειες του κατηγορουμένου αλλά μέσα από συντονισμένες αστυνομικές έρευνες. Παράλληλα λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος μέσα από τις πιο πάνω παράνομες δραστηριότητες και συμπεριφορά του απέκτησε, μαζί βέβαια με τους άλλους συνεργάτες του, οικονομικό όφελος εις βάρος των ιδιοκτητών των κλαπέντων αντικειμένων και χρημάτων που τελικά δεν εντοπίστηκαν. Ο κατηγορούμενος μαζί με τους συνεργάτες του καταπάτησαν κατάφωρα το συνταγματικό δικαίωμα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας των ιδιοκτητών των υποστατικών. Εκτός από το μέγεθος του θράσους που υπήρξε στην κλαπείσα περιουσία, ο κατηγορούμενος μαζί με τους συνεργάτες του επέδειξαν πλήρη ασέβεια σε περιουσίες άλλες από αυτές που υπήρξαν αντικείμενο κλοπής όπως η χρήση των επιδίκων κατοικιών για ξεκούραση, η χρήση της κολυμβητικής δεξαμενής για ψυχαγωγία χωρίς την άδεια των ιδιοκτητών τους καθώς επίσης ο βαθμός και η έκταση των κακόβουλων βλαβών που προκλήθηκαν στα εν λόγω υποστατικά που διέρρηξαν μέσα από τις πράξεις και ενέργειες του κατηγορουμένου και των συνεργατών του, δημιουργώντας έτσι μόνιμη ζημιά στους ιδιοκτήτες αυτών. Περαιτέρω, δεν αγνοώ το γεγονός ότι η επαναλαμβανόμενη και σύνθετη αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου τερματίστηκε μόνο μετά από καταγγελίες των παραπονούμενων και της άμεσης επέμβασης μελών της αστυνομίας μέσα από έρευνες. Επιπλέον, μελέτη των γεγονότων και συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, φανερώνουν την εκπόνηση και εκτέλεση οργανωμένου σχεδίου δράσης από μέρους του κατηγορουμένου με τη βοήθεια άλλων ατόμων με τα οποία συνεργάστηκε για τη διάπραξη των αδικημάτων, πράγμα που επιβαρύνει τη θέση του. Συγκεκριμένα, η κοινή πορεία και συνεργασία του με άλλα άτομα σε πρωινές ώρες που οι ιδιοκτήτες των οικιών και της αποθήκης που διέρρηξαν και έκλεψαν απουσίαζαν, η από κοινού εκτέλεση των παράνομων δραστηριοτήτων τους, η αλληλοκάλυψη και βοήθεια που ο ένας παρείχε στον άλλο και ειδικότερα ο ρόλος και η βοήθεια που ο κατηγορούμενος παρείχε επιτυγχάνοντας είσοδο στα υποστατικά, η χρήση διαρρηκτικών εργαλείων προς επίτευξη των διαρρήξεων, η μεταφορά κάθε φορά της κλοπιμαίας περιουσίας έξω από τα υποστατικά, η χρήση στρώματος κρεβατιού, ενός κρεβατιού καθώς και κάποια σεντόνια και μαξιλάρια για να καταστήσουν την μεταφορά των κλοπιμαίων ασφαλή τόσο από πλευράς φθορών όσο και για να μην γίνουν αντιληπτά τα κλοπιμαία κατά την μεταφορά τους αλλά και η χρήση οχήματος και η μεταφορά ολόκληρης της κλοπιμαίας περιουσίας με ευκολία από την Πάφο σε υποστατικό στην Αγλαντζιά της επαρχίας Λευκωσίας αποκαλύπτουν την εκπόνηση οργανωμένου σχεδίου που επιτυχημένα υλοποιήθηκε στη βάση προσεκτικού τρόπου δράσης και μέσω μιας κοινής συνεργασίας με άλλα άτομα με απώτερο στόχο τη διάπραξη των προαναφερόμενων εγκλημάτων. Όλα αυτά είναι στοιχεία επιβαρυντικά για τον κατηγορούμενο, τα οποία και λαμβάνονται υπόψη. Δεν διαφεύγει ακόμη της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη και συγκεκριμένα στην ποινική υπόθεση 5364/12 όπου στις 26.11.12 καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου σε 14 κατηγορίες νυχτερινής διάρρηξης κατοικίας όπου, αφού λήφθηκε υπόψη η ποινική υπόθεση 610/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που αφορούσε κατηγορίες διάρρηξης, κλοπής και κακόβουλης ζημιάς, του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές άμεσης φυλάκισης από 1, 3, 6 και 9 μήνες αντίστοιχα. Αυτό που φαίνεται από τα πιο πάνω είναι ότι ο κατηγορούμενος επανέλαβε τη διάπραξη σοβαρών αδικημάτων, γεγονός που αποτελεί ένδειξη της στάσης και του σεβασμού του προς τους νόμους της πολιτείας (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ματθαίου άλλως Μαλέγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1 και Χατζηνικολάου v. Αστυνομίας

(1976)2 Α.Α.Δ. 63). Βέβαια το Δικαστήριο γνωρίζει ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν οδηγούν στην τιμωρία του παραβάτη για δεύτερη φορά αλλά να επηρεάσουν το βαθμό επιείκειας που το δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να επιδείξει (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Κυπριανίδης κ.α. v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 246 και Περικλέους v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5977/22.02.96). Προς όφελος του κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Την παραδοχή του στο Δικαστήριο. (β) Την απολογία του στο Δικαστήριο. (γ) Η ομολογία της αξιόποινης συμπεριφοράς του στην αστυνομία παρόλο ότι ο κατηγορούμενος ουσιαστικά δεν είχε άλλη επιλογή ένεκα των σωρευτικών εναντίον του στοιχείων που η αστυνομία είχε στο μεταξύ συγκεντρώσει μέσα από τη διερεύνηση της υπόθεσης και αναγκάστηκε να το πράξει όταν η αστυνομία προχώρησε με την ανάκριση του. (δ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές εκτέθηκαν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα: · Το ότι είναι ηλικίας 30 ετών και άγαμος. · Το ότι προέρχεται από πολυμελή οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. · Φοίτησε μέχρι την Α' Τάξη Γυμνασίου και έπειτα διέκοψε τη φοίτηση του λόγω του ότι έμεινε στάσιμος τρεις φορές. · Προσπάθησε να φοιτήσει στο Σύστημα Μαθητείας από το οποίο επίσης διέκοψε τη συμμετοχή του, δείχνοντας έτσι χαμηλό μορφωτικό επίπεδο. · Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά αλλά απαλλάχτηκε από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις μετά πάροδο 6 μηνών λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. · Σε σχέση με την επαγγελματική του δραστηριότητα επέδειξε αστάθεια εργαζόμενος περιστασιακά σε διάφορες εργασίες. · Σε ηλικία 16 ετών περίπου άρχισε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών χωρίς όμως να ενταχθεί σε οποιοδήποτε πρόγραμμα απεξάρτησης. Ένας άλλος ελαφρυντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, στις οποίες είναι χρήστης. Η κατάσταση στην οποία ο κατηγορούμενος βρισκόταν διαπράττοντας τα αδικήματα με μειωμένη αντίσταση αποτελεί μετριαστικό στοιχείο, παρόλο ότι τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα καταδεικνύουν ενεργό ρόλο του κατηγορουμένου, θετική συμμετοχή στο σχέδιο υλοποίησης των παράνομων δραστηριοτήτων καθώς και επιμελή τρόπο δράσης, πλην όμως η κατάσταση αυτή του κατηγορουμένου δεν μπορεί να υποβιβάσει τη σοβαρότητα των εγκλημάτων και την αναγκαιότητα για αυστηρή μεταχείριση του. Ο κατηγορούμενος ακόμη ισχυρίστηκε ότι διέπραξε τα αδικήματα στην προσπάθεια του να αποκτήσει χρήματα για να εξασφαλίσει τη δόση σε ναρκωτική ουσία που είναι χρήστης. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος εγκλημάτησε εναντίον της περιουσίας των παραπονούμενων με σκοπό να εξασφαλίσει λεφτά για να ικανοποιήσει τον εθισμό του σε ναρκωτικά δεν αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο (Piliev v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 587, McInerney

(2003)1 Cr.App.R.627, Lawrence

(1988)10 Cr.App.R.(S.) 463). Τα οικονομικά προβλήματα που προφανώς ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και/ή αντιμετωπίζει δεν μπορεί να θεωρηθούν ως ελαφρυντικός παράγοντας που θα δικαιολογούσε παρέκκλιση από την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, σε υποθέσεις αδικημάτων, όπως στην παρούσα, εναντίον περιουσίας και τούτο με στόχο την προστασία της περιουσίας των πολιτών (Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013, ημερ. 26.03.13, Mixaylov και άλλοι v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 94-96/2011 ημερ. 30.03.12 και Μακρή v. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 42). Γενικότερα οι προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές έχουν εκτεθεί αναλυτικά πιο πάνω, είναι ελαφρυντικοί παράγοντες που μαζί με άλλες παραμέτρους λήφθηκαν υπόψη από το Δικαστήριο. Ωστόσο θα πρέπει να τονιστεί ότι στις περιπτώσεις, όπως στην παρούσα υπόθεση, όπου διαπράττονται σοβαρά αδικήματα για τα οποία πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας έτσι ώστε, όπως προηγουμένως έχει λεχθεί, με την εξατομίκευση της ποινής να μην υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής (Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 104, Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286, Κλεοβούλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 57, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ζαννέτου

(2001)2 Α.Α.Δ. 438 και Μιχαήλ. Ψύλλος v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430). Η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι στις 11.12.14 ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 13553/14 σε ποινή φυλάκισης 5 ετών για αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών της οποίας η περίοδος άρχισε να κυλά από τις 11.08.14 και παρόλο ότι η παρούσα υπόθεση μπορούσε τότε να είχε ληφθεί υπόψη εντούτοις κάτι τέτοιο δεν έγινε. Η εξουσία του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του αδικήματα άλλων ποινικών υποθέσεων κατά την επιμέτρηση και επιβολή ποινής σε μια άλλη ποινική υπόθεση πηγάζει μέσα από τις διατάξεις του άρθρου 81 του Κεφ.155 αλλά και από σχετική νομολογία (Ηρακλέους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 150). Το σκεπτικό αυτό κατ' αρχήν εφαρμόζεται σε ιδίας ή παρόμοιας φύσεως αδικήματα. Στην παρούσα περίπτωση περιλαμβάνονται ιδίας φύσεως και/ή ομοειδή αδικήματα με τις κατηγορίες διάρρηξης και κλοπής που περιέχονταν στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 13553/14 του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας και ως εκ τούτου θα μπορούσαν να είχαν ληφθεί υπόψη αν ζητείτο κάτι τέτοιο. Πρόκειται για αδικήματα που όλα είχαν διαπραχτεί στις 02.06.12 και συγκεκριμένα πριν από τις 11.12.14, ημερομηνία κατά την οποία επιβλήθηκε ποινή στον κατηγορούμενο στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 13553/14 από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας. Έχοντας παράλληλα υπόψη την υπόθεση Παραρέ v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 46/2013, ημερ. 20.03.12, η εφαρμογή του πιο πάνω σκεπτικού επεκτείνεται και σε υποθέσεις διαφορετικών αδικημάτων. Το γεγονός όμως ότι η παρούσα υπόθεση δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 11.12.14 γα να ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση και επιβολής ποινής στον κατηγορούμενο στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 13553/14 από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας προσμετρά, με βάση την νομολογία, υπέρ του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Βέλιου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 99/12, ημερ. 22.01.13 λέχθηκαν τα εξής: "Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, εκεί όπου μια υπόθεση θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψη και δεν λήφθηκε, αυτό δυνατό να αποτελέσει λόγο για μείωση της ποινής που επιβλήθηκε κατά τη μεταγενέστερη εκδίκαση του αδικήματος." Επομένως το πιο πάνω γεγονός πρέπει να προσμετρήσει ουσιωδώς στην όλη ποινική μεταχείριση του κατηγορουμένου υπό το φως της έτερης και προεξάρχουσας αρχής ότι ένας κατηγορούμενος θα πρέπει να τυγχάνει του ευεργετήματος να τιμωρείται μια και μόνο φορά για όλη την εγκληματική του συμπεριφορά την οποία παραδέχεται και ζητεί είτε ο ίδιος, είτε μέσω της κατηγορούσας αρχής, να ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Χωρίς να μπορεί να λεχθεί μετά βεβαιότητα και επ' ακριβώς ποιές θα ήταν ο ποινές στην προηγούμενη υπόθεση αν λαμβάνονταν υπόψη οι υποθέσεις αυτές το Δικαστήριο λαμβάνει τον παράγοντα αυτό προς όφελος του κατηγορουμένου στο βαθμό που μπορεί. Καθοδηγούμενος από τη σχετική επί του θέματος νομολογία και συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ειδικότερα, η σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σε συνδυασμό με την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, καθιστά αναπόφευκτη την επιβολή στον κατηγορούμενο ποινή στερητικής της ελευθερίας του. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας και συχνότητας διάπραξης των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και των περιστατικών της υπόθεσης αυτής, για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος αλλά όχι όμως και το είδος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλεται στον κατηγορούμενο οι εξής ποινές: 1η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3 ετών 2η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3 ετών 3η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2 ετών 4η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 5η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3 ετών 6η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2 ετών 7η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 8η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3 ετών 9η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2 ετών 10η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 11η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα αυτεπάγγελτα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3

(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας

(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορουμένου, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή παράγοντας που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου, όπως αυτή αναδύεται από το βαθμό και έκταση της ποικιλόμορφης παράνομης δράσης του κατηγορουμένου, επιτάσσει την επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης χωρίς έτσι να παρέχει περιθώριο στο Δικαστήριο για κάτι διαφορετικό. Ωστόσο όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες λήφθηκαν υπόψη για τη δραστική μείωση των ποινών που του επιβλήθηκαν (βλέπε άρθρο 3

(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, Στεφάνου v. Αστυνομίας

(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και Λεωνίδου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 663). Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν ή θα είναι διαδοχικές των ποινών που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 13553/14 του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, με γνώμονα ότι η παρούσα ποινική υπόθεση θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψη στην προαναφερόμενη ποινική υπόθεση στις 11.12.14 όταν επιβλήθηκαν ποινές στον κατηγορούμενο. Η δυνατότητα επιβολής διαδοχικής ποινής, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις αρχές της συνολικότητας (the totality principle) και αναλογικότητας, εδράζεται στο άρθρο 117

(2)του Κεφ.155 όπου τονίζεται ότι "Ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε σε πρόσωπο που ήδη καταδικάστηκε σε φυλάκιση, αρχίζει να εκτίεται μετά τη λήξη της προηγούμενης ποινής, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά." Στην υπόθεση Τραλαλάς v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 323 μνημονεύεται η υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123 στην οποία εξετάστηκε το θέμα της επιβολής διαδοχικών ποινών με αναφορά σε αγγλική νομολογία που παρέχει και τις κατευθυντήριες γραμμές. Η βασική αρχή είναι ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται διαδοχικές ποινές σε αδικήματα που είναι όμοια ή σχετίζονται μεταξύ τους ως μέρος μίας ενιαίας ενέργειας που ουσιαστικά συνιστούν μια ενιαία συμπεριφορά αφού αυτό θα οδηγούσε σε υπερβολή και ουσιαστικά την επιβολή μεγαλύτερης ποινής σε μικρότερης σοβαρότητας κατηγορίες (Παναγιώτης Γ. Δημητρίου (Μιχαήλ) v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 21 και Αχιλλέως ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 331). Παράλληλη αρχή είναι ότι εν πάση περιπτώσει το σύνολο των διαδοχικών ποινών που ενδεχομένως να επιβληθούν πρέπει να έχει αναλογία προς τη σοβαρότητα των επί μέρους κατηγοριών. Το Δικαστήριο πρέπει να δει στην υπόθεση από απόσταση και να αναρωτηθεί κατά πόσο η συνολική ποινή είναι αρμόζουσα προς τα δεδομένα της. Στην υπόθεση Χριστοφόρου v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 443 λέχθηκαν τα πιο κάτω σε σχέση με τον τρόπο προσέγγισης ζητήματος διαδοχικής ποινής: "Η αρχή της συνολικότητας της ποινής ισχύει βεβαίως στην Κύπρο όπως ισχύει και στην Αγγλία. Επεκτείνεται πέραν της περίπτωσης διαδοχικών ποινών που επιβάλλονται από το ίδιο δικαστήριο την ίδια ώρα στην ίδια ή σε διαφορετικές υποθέσεις και καλύπτει περιπτώσεις όπως η προκειμένη στην οποία οι ποινές επιβάλλονται από διαφορετικό δικαστήριο σε διαφορετικό χρόνο και σε διαφορετικές υποθέσεις. Ακόμα, δεν περιορίζεται σε αδικήματα που είναι όμοια ή σχετίζονται μεταξύ τους ως μέρος μίας ενιαίας ενέργειας, ως προς τα οποία ο γενικός κανόνας είναι ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται διαδοχικές ποινές (ίδε και Αχιλλέως ν. Αστυνομίας

(1989)1 ΑΑΔ 331). Επίκεντρο της είναι ο τιμωρούμενος και προοπτική της η αποφυγή υπέρμετρης ή δυσανάλογης ποινής ως προς τη συνολική ποινική ευθύνη του. Και υπόβαθρο της είναι οι ευρύτεροι παράμετροι που διέπουν την αναλογικότητα της τιμωρίας προς το έγκλημα και που έχουν έρεισμα στις θεμελιακές αρχές του δικαίου και αναγνώριση στο Σύνταγμα και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υπό το φως των οποίων και θα πρέπει να εφαρμόζεται το άρθρο 117

(2)και να ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ύψος της επιβληθησομένης ποινής. Εφόσον πρόκειται για στέρηση της ελευθερίας του ατόμου για σκοπούς τιμωρίας, η ποινική ευθύνη του τιμωρούμενου πρέπει να αντικρίζεται διαχρονικά σαν σύνολο σε κάθε δεδομένη περίπτωση φυλάκισής του. Ειδικά στην περίπτωση όπως η προκειμένη, στην οποία επιβάλλεται ποινή ενώ ο τιμωρούμενος εκτίει άλλη ποινή, αποτελούν καλό κανόνα τα λεχθέντα από το Richards, J., στην υπόθεση R v. Watts [2000] 1 Cr. App. R. (S.) 460, στην οποία μας ανέφερε ο κ. Πικής: "If the offence had fallen to be dealt with at the same time would the same total sentence have resulted. If not, then the total produced by making the sentences consecutive may be disproportionate and excessive." Ο κανόνας αυτός αντιστοιχεί προς το γενικό κανόνα που το δικαστήριο, όταν εξετάζει το ενδεχόμενο επιβολής συντρεχουσών ή διαδοχικών ποινών, εφαρμόζει ως απόρροια της αρχής της συνολικότητας της ποινής. Όπως το έθεσε ο Lawton, L.J., στην υπόθεση R. v. Barton, October 6, 1972 (αναφερόμενη στο Encyclopaedia of Current Sentencing Practice, section A5-3A) (στην οποία επίσης μας ανέφερε ο κ. Πικής) υποδεικνύοντας το καθήκον του δικαστηρίου: "It must look at the totality of the criminal behaviour and ask itself what is the appropriate sentence for all the offences." Και πάλι δε ο Lawton, L.J., στην υπόθεση R. v. Holderness, July 15, 1974 (αναφερόμενος στην ως άνω Encyclopaedia, section Α5-3Β): "... the step which this Court on numerous occasions has said should be taken, namely of standing back and looking at the overall effect of the sentences which had been passed." Στην προκειμένη περίπτωση το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει ότι τα αδικήματα της υπόθεσης αυτής είναι σοβαρά και βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας. Ωστόσο πρόκειται για αδικήματα ιδίας φύσεως με αυτά που διαπράχτηκαν στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 13553/14 του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας και από τα γεγονότα καθίσταται αντιληπτό ότι αποτελούν προέκταση μιας ενιαίας αξιόποινης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου. Έχοντας εκτιμήσει τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης θεωρώ πως αν αυτή παρουσιαζόταν στις 11.12.14 ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας και λαμβανόταν υπόψη στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 13553/14 η ποινή που το Δικαστήριο θα επέβαλλε στον κατηγορούμενο, με δεδομένο το μέτρο των 5 ετών που έκρινε ως ορθό, δεν θα ήταν αισθητά διαφορετική από εκείνη που επιβλήθηκε. Κατά συνέπεια τυχόν άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έτσι ώστε οι ποινές στην παρούσα υπόθεση να είναι διαδοχικές των ποινών που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 13553/14 θα συνιστούσε υπέρμετρη και/ή δυσανάλογη ποινή ως προς τη συνολική ποινική ευθύνη του κατηγορουμένου. Υπό το φως των πιο πάνω η έκτιση των συντρεχουσών άμεσων ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση αρχίζει να μετρά από τις 11.08.14, ημερομηνία όπου άρχισε να μετρά και η έκτιση των ποινών που του επιβλήθηκαν στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 13553/14 του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας. Τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της αστυνομίας καθότι εκκρεμεί δικαστική διαδικασία εναντίον άλλων προσώπων, εκτός από αυτά που έχουν επιστραφεί και φωτογραφηθεί. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Ποινικό/Διάρρηξη κατοικίας και αποθήκης-Κλοπή-Κακόβουλη Ζημιά-Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος-Κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια νύχτας /Ποινή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο