Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΑΚΗΣ ΧΟΥΡΣΟΥΛΙΔΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 4232/12, 21/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:B67 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4232/12 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής v. ΑΚΗΣ ΧΟΥΡΣΟΥΛΙΔΗΣ Κατηγορουμένου ----------------------- Ημερομηνία: 21/05/
- Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χρ. Περγαντή. Για τον Κατηγορούμενο : κα Μ. Παπαδημήτρη. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, την κατηγορία της Κλεπταποδοχής κατά παράβαση του άρθρου 306(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορία αρ.1) και την κατηγορία της Παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορία αρ. 2). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 28ην Σεπτεμβρίου 2011 στην οδό Πλαταιών 9, Κέντια Κώρτ 2, Διαμ. 102 στην Πάφο, κατακρατούσε μια μηχανή παιχνιδιού αφής μάρκας SMART 2.1, τύπου PHOTO PLAY, με αρ. εργ. 0231900010731, αξίας €1,500 περιουσία της εταιρείας «S. & S GAMES» γνωρίζοντας ότι η πιο πάνω αποτελούσε προϊόν κλοπής. Αναφορικά με τη 2ην κατηγορία και σύμφωνα πάλι με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στον ίδιο τόπο και χρόνο, είχε στην κατοχή του τρεις οθόνες ηλεκτρονικού υπολογιστή μάρκας Crown και μια οθόνη ηλεκτρονικού υπολογιστή μάρκας ΑΟC, συνολικής αξίας €200, για τις οποίες υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαίες. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε και τις δύο πιο πάνω κατηγορίες και η υπόθεση προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία. Η κατηγορούσα αρχή για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κάλεσε έξι μάρτυρες κατηγορίας, τον Αστ. 3281 Χαρ. Ιωάννου (Μ.Κ.1), τον κ. Βάσο Χαραλάμπους (Μ.Κ.2), τον κ. Ανδρέα Πολυβίου (Μ.Κ.3), τον Α/Αστ. 3142 Π. Ζωττή (Μ.Κ.4), τον Αστ. 495 Γ. Δημητρίου (Μ.Κ.5) και τον Α/Αστ. 1898 Λ. Γεωργιάδη (Μ.Κ.6). Επίσης, κατατέθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα εκ μέρους του κατηγορούμενου και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο η γραπτή κατάθεση του Αστ. 3144 Π. Σιμιλλίδη (τεκμήριο Α) και το γεγονός ότι η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου ημερομηνίας 30/09/2011 λήφθηκε από τον πιο πάνω Αστυφύλακα και κατατέθηκε ως τεκμήριο Β. Με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία. Αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Επίσης, κάλεσε ως μάρτυρα υπεράσπισης τον κ. Παναγιώτη Δήμου (Μ.Υ.1). Συνοπτικά, η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου έχει ως ακολούθως: Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι στις 9/04/2011 δέχθηκε καταγγελία από τον Ανδρέα Πολυβίου ότι στις 09/04/2011 μεταξύ των ωρών 01:00 - 07:30 διαρρήχθηκε η μπυραρία του με την ονομασία «MEMORIES» και κλάπηκαν από αυτή διάφορα αντικείμενα και χρηματικά ποσά, μεταξύ αυτών και μια παιγνιδομηχανή τύπου Touchscreen. Έγιναν έρευνες όπου διαπιστώθηκε ότι παραβιάστηκε η πλαϊνή συρόμενη αλουμινένια μπαλκονόπορτα της μπυραρίας. Δεν εντοπίστηκε αρκετή ποσότητα γενετικού υλικού ώστε να επιτρέψει περαιτέρω διερεύνηση. Περαιτέρω, ο μάρτυρας ανέφερε ότι στις 05/11/2011 παρέλαβε από τον Αστ. 1898 Λ. Γεωργιάδη τη συγκεκριμένη μηχανή παιγνιδιού και μπρελόκ το οποίο έφερε άσπρο χαρτονάκι με τα διακριτικά Τ.Τ. 35 και κλειδί. Κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 2 φωτογραφίες που απεικονίζουν τα πιο πάνω αντικείμενα. Τα κλειδιά είπε παραδόθηκαν από τον Βάσο Χαραλάμπους στον Αστ. 1898 και αντιστοιχούν στις κλειδωνιές της μηχανής η οποία ήταν δική του. Ο Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι είναι προϊστάμενος της εταιρείας «S & S GAMES» η οποία ασχολείται με εγκατάσταση, συντήρηση και επιδιόρθωση παιχνιδιών ψυχαγωγίας και μεταξύ αυτών τοποθετεί μηχανές τύπου «touch machine». Κατά το μήνα Μάρτιο του 2011 έβαλε μια τέτοια μηχανή στην μπυραρία με την επωνυμία «ΜEMORIES». Κατά τον Απρίλιο ή Μαϊο τον πήρε τηλέφωνο ο ιδιοκτήτης της μπυραρίας και του ανέφερε ότι η μπυραρία του διαρρήχθηκε και μεταξύ των κλοπιμαίων ήταν και η εν λόγω μηχανή και ότι κατάγγειλε την υπόθεση στο Τ.Α.Ε. Πάφου. Στις 29/09/2011 ειδοποιήθηκε από την Αστυνομία για να πάει να δει μια μηχανή του ιδίου τύπου η οποία βρέθηκε στην κατοχή ενός προσώπου. Όταν πήγε την αναγνώρισε ως αυτή που έβαλε στην πιο πάνω μπυραρία από τα διακριτικά που τοποθέτησε με tipex σε αυτή αλλά και από το κλειδί που κατέχει για να την ανοίγει το οποίο ταιριάζει. Η μηχανή αυτή που αναγνώρισε είναι αυτή που απεικονίζεται στο τεκμήριο 2, το ίδιο και τα κλειδιά με το μπρελόκ. Σε σχέση με τα κλειδιά της μηχανής, είπε ότι αυτά έρχονται από το εργοστάσιο με τη μηχανή και δεν έχει κανένας άλλος τα ίδια παρά μόνο ο ίδιος ο οποίος ανοίγει κάθε μήνα τη μηχανή στην παρουσία του προσώπου στο υποστατικό του οποίου τη τοποθετεί και μοιράζουν τις εισπράξεις. Επίσης, είπε ότι δεν μπορεί να γίνει αντικλείδι στην Κύπρο και να μπορεί να ανοίξει κάποιος άλλος την εν λόγω μηχανή. Περαιτέρω, είπε ότι οι κλειδωνιές της μηχανής δεν ήταν παραβιασμένες και ότι δεν μπορεί κάποιος να τις ανοίξει παρά μόνο ο ίδιος που κατέχει τα κλειδιά. Ο Μ.Κ.3 ήταν ο ιδιοκτήτης της μπυραρίας «MEMORIES» και ανέφερε ότι στις 09/04/2011 διαρρήχθηκε η μπυραρία και μεταξύ των αντικειμένων που κλάπηκαν από αυτή ήταν και μια μηχανή touchscreen την οποία τοποθέτησε στη μπυραρία του ο Μ.Κ.2 πριν από ένα περίπου μήνα. Ο ίδιος ήρθε σε συμφωνία με τον Μ.Κ.2 όπως μοιράζουν τις εισπράξεις της μηχανής κάθε μήνα και ότι αυτός δεν είχε κλειδιά για να την ανοίγει παρά μόνο ο Μ.Κ.2 το οποίο έκανε στην παρουσία του. Ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι παρέλαβε από τον Αστ. 495 Γ. Δημητρίου τέσσερις οθόνες ηλεκτρονικού υπολογιστή, οι τρείς εξ' αυτών μάρκας CROWN και η μια AOC τις οποίες κατέθεσε ως τεκμήρια 8, 9, 10 και
- Οι εν λόγω οθόνες είπε, βρέθηκαν στην οικία του κατηγορούμενου και της συζύγου του. Επίσης, ανέφερε ότι αναφορικά με ένα εκτυπωτή που ανευρέθηκε στην οικία του κατηγορούμενου, οι εξηγήσεις του για την κατοχή του επιβεβαιώθηκαν και δεν κατηγορήθηκε για αυτόν. Αναφορικά με την μηχανή είπε ότι μελετώντας το μαρτυρικό υλικό ο κατηγορούμενος έδωσε κάποια τηλέφωνα των προσώπων που κατ' ισχυρισμό την τοποθέτησαν στο πρακτορείο στοιχημάτων που διατηρούσε. Ο ίδιος προσπάθησε να εντοπίσει τα άτομα αυτά μέσω των τηλεφώνων που του έδωσε ο κατηγορούμενος αλλά τα τηλέφωνα αυτά δεν υφίσταντο. Ακολούθως, έκανε έρευνα μέσω της Α.ΤΗ.Κ. για εξεύρεση περισσότερων στοιχείων και εντοπισμό των προσώπων που προηγουμένως κατείχαν τα τηλέφωνα αυτά, αλλά δεν υπήρχαν διαθέσιμες άλλες πληροφορίες. Ο Μ.Κ.5 κατέθεσε ως το πρόσωπο το οποίο στις 28/09/2011 προέβηκε σε έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου και της συζύγου του, όπου εντόπισε μεταξύ άλλων και τα τεκμήρια 8,9,10,11 καθώς επίσης και τη μηχανή touchscreen. Ο κατηγορούμενος σε ανακριτική του κατάθεση ανέφερε ότι έναν εκτυπωτή που ανευρέθηκε στην οικία του τον αγόρασε από συγκεκριμένο κατάστημα στην Πάφο, κάτι το οποίο επιβεβαιώθηκε ενώ για την μία οθόνη μάρκας AOC ότι την έκαναν δώρο στη γυναίκα του οι γονείς της πριν από 4 - 5 χρόνια. Για τις άλλες τρεις οθόνες ανέφερε ότι τις αγόρασε από κάποιους Γεωργιανούς τους οποίους γνωρίζει με τα μικρά τους ονόματα ως Ρόμαν, Άλικ και Ντίμα για το ποσό των €70 την κάθε μια. Όσον αφορά τη μηχανή είπε ότι του την έφερε ο Σπύρος ο καλαμαράς και την τοποθέτησε στο πρακτορείο στοιχημάτων που διατηρούσε στην οδός Βασιλέως Κωνσταντίνου στην Πάφο περί τα τέλη Ιουλίου του
- Τέλη Αυγούστου το 2011 το πρακτορείο έκλεισε και τον έπαιρνε τηλέφωνο να έρθει να την πάρει και αυτός δεν του απαντούσε και την πήρε στο σπίτι του. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας, παραδέχτηκε ότι σύμφωνα με τις εξετάσεις του η αξία εκάστης οθόνης κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν γύρω στα €
- Ο Μ.Κ.6 ανέφερε ότι παρέλαβε από τον Μ.Κ.5 την μηχανή και στην παρουσία του στο Τ.Α.Ε. Πάφου ο Μ.Κ.2 είδε και την αναγνώρισε ως δική του και αυτή που τοποθέτησε στην μπυραρία του Μ.Κ.3 και ξεκλείδωσε και άνοιξε το αριστερό πλευρό της εν λόγω μηχανής. Από την αντίπερα όχθη, ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση υιοθετώντας το περιεχόμενο των καταθέσεων του. Περαιτέρω, ανέφερε τα ακόλουθα: «Εγώ δεν γνώριζα ούτε μου πέρασε από το μυαλό ότι η μηχανή της 1ης κατηγορίας ήταν κλεμμένη. Ούτε αντιλήφθηκα να συμβαίνει οτιδήποτε με τη μηχανή αυτή. Το πρόσωπο που μου την έφερε μου την παρουσίασε για δική του και δεν αντιλήφθηκα να μην μου έλεγε την αλήθεια. Η μηχανή αυτή δεν ήταν δική μου ούτε είχα λόγο να έχω στην κατοχή μου την μηχανή αυτή αν ήξερα ότι ήταν κλοπιμαία. Αναφορικά με τις οθόνες της 2ης κατηγορίας, να αναφέρω ότι η μία ήταν δώρο στην γυναίκα μου και τις άλλες τις αγόρασα. Είμαι αθώος.» Πέραν των πιο πάνω, ο κατηγορούμενος κάλεσε και ως μάρτυρα υπεράσπισης τον κ. Παναγιώτη Δήμου (Μ.Υ.1). Ο Μ.Υ.1 κατέθεσε στο Δικαστήριο ότι είναι κλειδαράς και διατηρεί κατάστημα στην Κ. Πάφο. Αναγνώρισε τη μηχανή που φαίνεται στις φωτογραφίες - τεκμήριο 2 - και είπε ότι τέτοιου είδους μηχανές τις έφερναν πελάτες στο κατάστημα του για να τους αλλάξουν κλειδωνιές ή να τους κάνουν αντικλείδια. Διαφώνησε με τη θέση ότι δεν μπορεί να γίνει αντικλείδι για τέτοιες μηχανές. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ως ο εξεταστής της υπόθεσης της κλοπής στην μπυραρία «MEMORIES» και ακολούθως της κλεπταποδοχής από τον κατηγορούμενο της μηχανής touch screen που κλάπηκε από αυτή. Δεν έχω διαπιστώσει κάτι μεμπτό στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού ή ότι τα όσα ανέφερε στα πλαίσια διερεύνησης των εν λόγω υποθέσεων δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Η θέση του ότι στις 09/04/2011 έγινε διάρρηξη και κλοπή στην εν λόγω μπυραρία, με τον τρόπο που ανέφερε όπως διαπίστωσε η Αστυνομία μετά από σχετικές έρευνες, δεν έτυχε αμφισβήτησης από την υπεράσπιση και ουσιαστικά αποτέλεσε κοινό έδαφος. Προκύπτει επίσης, από τη μαρτυρία του ότι η υπόθεση αυτή παρέμεινε ανεξιχνίαστη και δεν εντοπίστηκε ο δράστης ή δράστες. Περαιτέρω, οι αναφορές του ότι η εν λόγω μηχανή touch screen που απεικονίζεται στο τεκμήριο 2 είναι αυτή που κλάπηκε από την εν λόγω μπυραρία και αυτή που ανευρέθηκε στην οικία του κατηγορουμένου, επίσης δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση, αλλά αντιθέτως το γεγονός αυτό δηλώθηκε και ως παραδεκτό γεγονός. Επίσης, η θέση του ότι το μπρελόκ αποτελούμενο από τρία κλειδιά ότι είναι τα κλειδιά της εν λόγω μηχανής, πάλι δεν αμφισβητείται και ότι είναι αυτά που παραδόθηκαν από τον Μ.Κ.2. Πέραν τούτου, δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα στη θέση του ότι τα εν λόγω τρία κλειδιά ήταν τα ίδια καθότι η θέση του αυτή δεν προκύπτει από δική του γνώση αλλά από ενημέρωση από τον Μ.Κ.2 που ήταν ο κάτοχος τους. Επομένως, η ακριβή περιγραφή των εν λόγω κλειδιών θα προκύψει από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω, αποδέχομαι τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού με την πιο πάνω διευκρίνιση. Ο Μ.Κ.2 ήταν ο ιδιοκτήτης της εν λόγω μηχανής. Εξήγησε τον τρόπο και τον χρόνο που την τοποθέτησε στην μπυραρία MEMORIES καθώς επίσης την αναγνώρισε ως τη μηχανή αυτή δίνοντας εξηγήσεις για αυτή την αναγνώριση. Το γεγονός ότι η μηχανή που ανευρέθηκε στην οικία του κατηγορούμενου είναι η μηχανή του μάρτυρα αυτού και η οποία κλάπηκε από την πιο πάνω μπυραρία, όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω, αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός. Πέραν των πιο πάνω, για τις υπόλοιπες αναφορές του μάρτυρα δεν έχω διαπιστώσει ότι αυτές δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα ή ότι έλεγε ψέματα. Ο μάρτυρας αυτός μου έκανε πολύ καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα, ήταν σταθερός στην εκδοχή του και δεν διαπιστώνεται να είχε οποιοδήποτε συμφέρον στην υπόθεση ή αλλότριο κίνητρο εναντίον του κατηγορουμένου. Ουσιαστικό από τη μαρτυρία του είναι ότι ο μάρτυρας αυτός παρέδωσε στην Αστυνομία και τα κλειδιά της εν λόγω μηχανής τα οποία έρχονται μαζί με την μηχανή και τα οποία κατείχε μόνο ο ίδιος και τα χρησιμοποιούσε μόνο ο ίδιος για να ανοίγει τη μηχανή κάθε μήνα περίπου και να παραλαμβάνει τις εισπράξεις. Ήταν η θέση του ότι οι κλειδωνιές της μηχανής δεν ήταν παραβιασμένες και ότι τα κλειδιά που είχε στην κατοχή του ταίριαζαν. Οι θέσεις του αυτές δεν έτυχαν αμφισβήτησης. Πέραν τούτου, ήταν η θέση του ότι δεν μπορεί να γίνει αντικλείδι από τη κλειδωνιά της μηχανής καθότι όσες φορές χάλασαν κάποια κλειδιά των μηχανών αυτών προσπάθησαν και δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν αντικλείδι και αναγκάστηκαν να αλλάξουν κλειδωνιά. Ο μάρτυρας αυτός ασχολείται με την εργασία του για 34 χρόνια όπως ανέφερε και από την πείρα του είπε ότι δεν μπορεί να γίνει αντικλείδι. Η θέση που εξέφρασε αφορά την προσωπική του πείρα για τις μηχανές αυτές και θεωρώ ότι μπορώ να την αποδεκτώ. Δεν είναι ειδικός αλλά εξέφρασε τη θέση του από την εμπειρία του σε άλλες περιπτώσεις. Όπως το έθεσε όμως προκύπτει ότι δεν μπορεί να γίνει αντικλείδι από την κλειδωνιά. Θεωρώ ότι μπορώ να προβώ σε ανάλογο εύρημα εν όψει των πιο πάνω εξηγήσεων που ο μάρτυρας έδωσε. Λαμβανομένου υπόψη μου των πιο πάνω, ολόκληρης της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού και της εντύπωση που απεκόμισα από αυτόν κατά την προφορική του εξέταση στο εδώλιο του μάρτυρα και των εξηγήσεων που έδωσε για κάθε ζήτημα, κρίνω ότι μπορώ να αποδεκτώ τη μαρτυρία του και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Ο Μ.Κ.3 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Ήταν ο ιδιοκτήτης της μπυραρίας MEMORIES και αναφέρθηκε στη διάρρηξη και κλοπή διαφόρων αντικειμένων από αυτή στις 9/4/2011 μεταξύ αυτών και της μηχανής touch screen. Δεν διαπιστώνεται κάτι μεμπτό στη μαρτυρία του, η αντεξέταση του ήταν περιορισμένη και διευκρίνισε ότι πάντοτε η μηχανή αυτή ανοιγόταν στην παρουσία του από τον Μ.Κ.2 και όχι από οποιοδήποτε άλλο υπάλληλο του. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Ο Μ.Κ. 4 ανέλαβε ως ο εξεταστής της υπόθεσης που αφορά την παράνομη κατοχή των 4 οθονών Η/Υ και της μηχανής που βρέθηκαν στην οικία του κατηγορουμένου και στις ενέργειες που προέβηκε. Η μαρτυρία του μάρτυρα αυτού δεν έτυχε αμφισβήτησης από την υπεράσπιση η οποία ήταν περιορισμένη και είχε διευκρινιστικό χαρακτήρα. Ούτε διαπιστώνεται κάτι το μεμπτό σε αυτή. Να αναφερθεί επίσης ότι ο μάρτυρας αυτός προέβηκε και σε διερεύνηση των ισχυρισμών του κατηγορουμένου σε σχέση με την προέλευση της μηχανής. Εξήγησε με πάσα λεπτομέρεια τις ενέργειες που έκανε για εντοπισμό των κατόχων των συγκεκριμένων τηλεφώνων που έδωσε ο κατηγορούμενος και κατέθεσε προς τούτο και σχετικό ημερολόγιο ενεργείας. Από την έρευνα του αυτή προέκυψε ότι τα τηλέφωνα αυτά δεν υφίσταντο, ήταν διαθέσιμα και δεν υπήρχαν λεπτομέρειες και στοιχεία των προηγούμενων τους κατόχων. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και όλες τις ενέργειες που έπραξε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Ο Μ.Κ.5 ήταν αυτός που παρέλαβε όλα τα τεκμήρια από την οικία του κατηγορούμενου. Δεν έχω διαπιστώσει κάτι μεμπτό στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και στις ενέργειες που προέβηκε στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης και θεωρώ ότι μπορώ να την αποδεκτώ. Ο Μ.Κ.6 επίσης αναφέρθηκε στην εμπλοκή του στην υπόθεση αυτή. Δεν έτυχε αντεξέτασης και ουσιαστικά η μαρτυρία του που αφορούσε τη διακίνηση τεκμηρίων αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Από την αντίπερα όχθη ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση και υιοθέτησε το περιεχόμενο των γραπτών του καταθέσεων. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβηκε ο κατηγορούμενος λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου
(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει οποιαδήποτε αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του κατηγορουμένου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police
(1981)2 C.L.R. 200). Να σημειωθεί επίσης, ότι η ανώμοτη δήλωση δεν υπέχει θέση ένορκης μαρτυρίας και δεν μπορεί να αντικρούσει άλλη μαρτυρία η οποία δόθηκε ενόρκως και κρίθηκε αξιόπιστη. Γενικά, η ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου έχει πειστική παρά αποδεικτική σημασία ή αξία. Στην R. v. Coughlan
(1976)64 Cr. App. R. 11, λέχθηκε στη σελ. 17 το εξής (σε ελεύθερη μετάφραση): «Αυτό που λέγεται σε μια κατάθεση, δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα, αλλά η ενδεχόμενη αξία της είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική. Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα, με μαρτυρία που βρίσκεται μπροστά στους ενόρκους, μπορεί όμως να κάμει τους ενόρκους να δουν τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως.» Παραπέμπω επίσης, στην Πολύβιος Σίφουνας κ.α. v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 91 όπου επαναδιατυπώθηκε ότι η αξία της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορουμένου είναι μάλλον περιορισμένη αφού δεν υποβάλλεται στη δοκιμασία της αντεξέτασης. Αναφορικά με τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση γραπτών καταθέσεων παραπέμπω στις Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109, Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359 και Φίλιππος Κωνσταντινίδης v. Της Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ.
- Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω νομικές αρχές, κρίνω ότι δεν μπορώ να δώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στο περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορουμένου. Οι αναφορές του σε αυτή αποτελούν εξηγήσεις για εκ πρώτης όψεως εγκληματική συμπεριφορά, δεν δόθηκαν ενόρκως για να εξεταστεί η αξιοπιστία τους και δεν συνάδουν ούτε υποστηρίζονται από άλλη αποδεκτή μαρτυρία. Δεν θεωρώ ότι έχουν οποιαδήποτε πειστική αξία έτσι ώστε να τους δοθεί βαρύτητα. Πέραν τούτου, ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκονται και οι δύο καταθέσεις που ο κατηγορούμενος έδωσε στην Αστυνομία, τα τεκμήρια Β και
- Έχοντας υπόψη μου τον τρόπο που οι καταθέσεις ενός κατηγορουμένου αντιμετωπίζονται σε τέτοιους είδους υποθέσεις (βλ. Archbold 2009, para. 2195 και R v. Ηulbert, 69 Cr. App. R 243) και την ανωτέρω νομολογία σε σχέση γενικά με το πώς αξιολογείται μια κατάθεση ενός κατηγορούμενου θα προχωρήσω να εξετάσω το περιεχόμενο τους. Από τις καταθέσεις του κατηγορούμενου κρίνω ότι μπορώ να λάβω υπόψη μου την θέση του σε σχέση με το επάγγελμα του κατά τον ουσιώδη χρόνο. Συγκεκριμένα, μπορώ να λάβω υπόψη μου ότι κατά το έτος 2009 είχε ανοίξει πρακτορείο στοιχημάτων το οποίο έκλεισε μετά από έξι μήνες και ότι κατά τον Ιούνιο του 2011 άνοιξε εκ νέου πρακτορείο στοιχημάτων της εταιρεία Royal στην οδό Βασιλέως Κωνσταντίνου στην Πάφο. Η θέση του αυτή δίνει μια άλλη υφή στα γεγονότα, δεν συγκρούεται ούτε καταρρίπτεται από άλλη αποδεκτή μαρτυρία και κατά κάποιο τρόπο υποστηρίζεται και από τη μαρτυρία του Μ.Κ.
- Επίσης, θεωρώ ότι μπορώ να λάβω υπόψη μου τη θέση του ότι τις τρεις οθόνες των Η/Υ τις είχε στο πρακτορείο στοιχημάτων του. Πέραν των πιο πάνω, δεν μπορώ να δώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στις υπόλοιπες αναφορές του στις καταθέσεις του σε σχέση με τον τρόπο απόκτησης και κατοχής των οθονών των Η/Υ. Αν και δεν φαίνεται να συγκρούονται με άλλη αποδεκτή μαρτυρία εντούτοις αυτές δεν δόθηκαν ενόρκως για να εξεταστεί η αξιοπιστία τους, δεν υποστηρίζονται από άλλη μαρτυρία και αποτελούν εξηγήσεις για εκ πρώτης όψεως εγκληματική συμπεριφορά. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η αναφορά του σε σχέση με την απόκτηση των τριών οθονών Η/Υ είναι γενικές και αόριστες. Αναφέρει ότι τις αγόρασε από τρία άτομα λέγοντας μόνο τα μικρά τους ονόματα χωρίς περαιτέρω στοιχεία. Όσον αφορά την εκδοχή του σε σχέση με την μηχανή touch screen και από πού βρήκε αυτή παρατηρούνται τα εξής: O κατηγορούμενος στην κατάθεση του τεκμήριο 16 όταν του γίνεται επίστηση της προσοχής του για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, αναφέρει ότι του την έφερε στο πρακτορείο του κάποιος Σπύρος καλαμαράς και μοιράζονταν τα χρήματα. Όταν έκλεισε το πρακτορείο και αναζήτησε το εν λόγω πρόσωπο για να την πάρει πίσω, αυτός δεν απαντούσε τα τηλέφωνα και έτσι την κράτησε. Στην κατάθεση του τεκμήριο Β όταν του γίνεται επίστηση για το αδίκημα της κλεπταποδοχής φαίνεται να δίνει περισσότερες λεπτομέρειες σε σχέση με τον τρόπο απόκτησης της εν λόγω μηχανής και να εμπλέκει και κάποιο Άντρο, προφανώς υπάλληλο του πιο πάνω Σπύρου για τον οποίο δεν γνωρίζει περισσότερα στοιχεία του και ότι συμφώνησε με αυτόν ότι θα μοίραζαν τα χρήματα της μηχανής 50 -
- Επίσης, αναφέρει ότι σε λίγες μέρες από την τοποθέτηση της μηχανής το εν λόγω πρόσωπο ήρθε και άνοιξε τη μηχανή και μοίρασαν τα χρήματα και έκτοτε δεν τον είδε ξανά. Επίσης, αναφέρει ότι ο ίδιος δεν είχε κλειδιά. Ουσιαστικά ο κατηγορούμενος προβάλει την εκδοχή ότι η εν λόγω μηχανή τοποθετήθηκε από τον εν λόγω Άντρο που θεωρούσε υπάλληλο του Σπύρου του καλαμαρά. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του δίνει λεπτομέρειες και τηλέφωνα του εν λόγω Σπύρου. Επίσης, αναφέρει ότι όταν έκλεισε το πρακτορείο του δεν μπορούσε να τον εντοπίσει και τα τηλέφωνα ήταν κλειστά. Η πιο πάνω εκδοχή που προβάλει σε σχέση με τον τρόπο απόκτησης της μηχανής και τον τρόπο εκμετάλλευσης δεν υποστηρίζεται από την υπόλοιπη μαρτυρία αλλά αντιθέτως καταρρίπτεται. Η θέση του αυτή είναι συνυφασμένη με τον τρόπο λειτουργίας της εν λόγω μηχανής στο πρακτορείο του και ότι μοιράζονταν τα χρήματα με τον Σπύρο τον καλαμαρά και ότι μάλιστα κάποιος Άντρος την άνοιξε μια φορά και μοίρασαν τα χρήματα. Η θέση αυτή ότι η μηχανή ανοίχθηκε ή ήταν δυνατό ένα τέτοιο ενδεχόμενο καταρρίπτεται από την υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία και συγκεκριμένα του Μ.Κ.
- Ο εν λόγω μάρτυρας αναφέρει ότι οι κλειδωνιές της μηχανής όταν ανευρέθηκε ήταν οι ίδιες, δεν ήταν παραβιασμένες, τα μοναδικά κλειδιά αυτών τα κατείχε ο ίδιος και δεν αναφύεται από τα γεγονότα οποιοδήποτε ορατό και συγκεκριμένο σενάριο να έγινε κατορθωτή η δημιουργία αντικλειδιού λαμβάνοντας υπόψη και την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Υ.1 η οποία ακολουθεί. Επομένως, οι πιο πάνω αναφορές του για τον τρόπο απόκτησης της μηχανή και τα περί ανοίγματος της μηχανής δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτές και απορρίπτονται. Αποτελούν ψέμα του κατηγορούμενου και δεν μπορεί να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Το γεγονός αυτό θα αξιολογηθεί κατωτέρω μαζί με την υπόλοιπη μαρτυρία. Ο Μ.Υ.1 κατέθεσε υπό την ιδιότητα του ως κλειδαράς με σκοπό να καταδείξει ότι ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο δυνατή η εκτύπωση αντικλειδιού για τέτοιου είδους μηχανές. Κατ' αρχή το ότι ο μάρτυρας αυτός είναι κλειδαράς δεν έτυχε αμφισβήτησης και μπορώ να τον αποδεκτώ ως τέτοιο. Πέραν τούτου, κρίνω ότι η μαρτυρία του ήταν γενική επί του ζητήματος. Αναφέρθηκε γενικά σε μηχανές του είδους σαν αυτού με την επίδικη και ότι μπορεί να γίνει αντικλείδι. Αντεξεταζόμενος και όταν ρωτήθηκε κατά πόσο έκανε ξανά αντικλείδι για τη συγκεκριμένη μηχανή είπε ότι μπορεί να μην ήρθε στο κατάστημα του η συγκεκριμένη άλλα άλλη παρόμοια. Επίσης, δεν μπορούσε να περιγράψει τη συγκεκριμένη μηχανή και πόσες κλειδωνιές είχε. Πέραν τούτου, είπε ότι σε τέτοιου είδους μηχανές άλλαζαν κλειδωνιές ή τους έφερναν τα κλειδιά και έκαναν αντικλείδια. Ουσιαστικά και μετά από διευκρίνιση του Δικαστηρίου ο μάρτυρας είπε ότι για να κάνει αντικλείδι χρειάζεται το κλειδί και όταν δεν το είχε άλλαζαν κλειδωνιά. Παρά τη θέση του ότι υπάρχουν προγράμματα στον υπολογιστή με συγκεκριμένους κωδικούς και μπορούν από αυτά να κάνουν αντικλείδια εντούτοις δεν έδωσε περισσότερα στοιχεία και κατά πόσο για τη συγκεκριμένη μηχανή μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο. Εκείνο το οποίο προκύπτει από τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού είναι ότι μπορούσε να αλλάξει τις κλειδωνιές για τις εν λόγω μηχανές ή να κάνει αντικλείδι όταν είχε μπροστά του το κλειδί. Πέραν τούτου, δεν έχει καταδειχθεί ούτε μπορεί να προκύψει το ασφαλές συμπέρασμα ότι μπορούσε να κάνει κλειδί για τη συγκεκριμένη μηχανή έχοντας μόνο τη κλειδωνιά μπροστά του. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, τα παραδεκτά γεγονότα και τη μαρτυρία η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη ή αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων τα κάτωθι αποτελούν τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης: Στις 09/04/2011 έγινε διάρρηξη στην μπυραρία MEMORIES η οποία βρίσκεται στην οδό Ιάσωνος 12 - 13 στην Κ. Πάφου και κλάπηκαν από αυτή διάφορα ηλεκτρονικά αντικείμενα και το χρηματικό ποσό των €3,
- Μεταξύ των αντικειμένων που κλάπηκαν ήταν και μια μηχανή αφής παιγνιδιού μάρκας SMART 2.1 τύπου PHOTO PLAY, χρώματος γκρίζου μοντέλου 2550301-15-01 με αρ. εργ. 0231900010731 αξίας €1,
- Η μηχανή αυτή τοποθετήθηκε στην εν λόγω μπυραρία κατά το Μάρτιο του 2011 από το Βάσο Χαραλάμπους - Μ.Κ.2 προϊστάμενο της εταιρείας «S & S Games» η οποία ασχολείται με την εγκατάσταση, συντήρηση και επιδιόρθωση παιχνιδιών ψυχαγωγίας. Η μηχανή αυτή θα ανοιγόταν κάθε μήνα από τον Μ.Κ.2 στην παρουσία του ιδιοκτήτη της μπυραρίας - Μ.Κ.3 - και θα μοίραζαν τα χρήματα. Η μηχανή αυτή εισάγεται από τη Σουηδία και συνοδεύεται από τα κλειδιά της. Έχει τρεις κλειδωνιές και τρία κλειδιά τα οποία κατείχε αποκλειστικά και μόνο ο Μ.Κ.2 και κανένας άλλος. Στην περίπτωση που χαλούσε κάποιο κλειδί τέτοιας μηχανής δεν μπορούσε να γίνει αντικλείδι από την κλειδωνιά και αναγκάζονταν να αλλάξουν κλειδωνιά. Η πιο πάνω διάρρηξη και κλοπή παρέμεινε ανεξιχνίαστη. Στις 28/09/2011 διενεργήθηκε έρευνα από την Αστυνομία στην οικία όπου διέμενε ο κατηγορούμενος με τη σύζυγο του όπου ανευρέθηκε μεταξύ άλλων η πιο πάνω μηχανή. Επίσης, κατά την έρευνα ανευρέθηκαν και τα πιο κάτω: α) Μια οθόνη Η/Υ μάρκας CROWN 17 ιντζών μοντέλο MT-NI-DYLM1784 χρώματος μαύρου με αρ. εργ, ΜΜΑ7P2YC08091013, β) Μια οθόνη Η/Υ ΛOC χρώματος μαύρου με ασημί μοντέλο TFT1780PSA με αρ. εργοστασίου Ε9977JA008169, γ) Μια οθόνη Η/Υ μάρκας CROWN 17 ιντζών μοντέλο MT-NI-DYLM1784 χρώματος μαύρου με αρ. εργοστασίου MMA7P2YC08091146 και δ) Μια οθόνη Η/Υ μάρκας CROWN 17 ιντζών μοντέλο MT-NI-DYLM1784 χρώματος μαύρου με αρ. εργοστασίου MMA7P2YC
- Όλες οι πιο πάνω οθόνες ήταν συνολικής αξίας €
- Επίσης, εντοπίστηκε και ένας εκτυπωτής για τον οποίο ο κατηγορούμενος έδωσε ικανοποιητική εξήγηση σε σχέση με την κατοχή του. Έχει προκύψει επίσης, ότι ο κατηγορούμενος κατά τον Ιούλιο του 2011 άνοιξε εκ νέου πρακτορείο στοιχημάτων της εταιρείας ROYAL το οποίο έκλεισε περί τα τέλη Αυγούστου του
- Επίσης, προηγουμένως και κατά το έτος 2009 διατηρούσε πάλι ένα τέτοιο πρακτορείο στοιχημάτων και τις 3 οθόνες Η/Υ τις είχε στο εν λόγω πρακτορείο. Περαιτέρω, σε σχέση με τον τρόπο απόκτησης και χρήσης της μηχανής, η θέση του ότι του την πήρε στο πρακτορείο στοιχημάτων που διατηρούσε κάποιος Σπύρος καλαμαρά και ότι κάποιος Άντρος με τον οποίο συμφώνησαν ότι θα μοίραζαν τα έσοδα της 50 - 50 μετά από λίγες μέρες άνοιξε τη μηχανή και μοίρασαν τα χρήματα, είναι ψευδής. Οι δε εξηγήσεις που ο κατηγορούμενος δίνει στις καταθέσεις του στην Αστυνομία σε σχέση με την ανεύρεση και τον τρόπο απόκτησης των 4 οθόνων του Η/Υ απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το άρθρο 306(α) του Ποινικού Κώδικα έχει ως ακολούθως: «Όποιος απεδέχεται ή κατακρατεί περιουσία, που γνωρίζει ότι αυτή εκλάπηκε ή αποκτήθηκε µε οποιοδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις που συνιστούν κακούργηµα ή πληµµέληµα, είναι ένοχος ποινικού αδικήµατος του ίδιου βαθµού (κακουργήµατος ή πληµµελήµατος) και υπόκειται— (α) στην περίπτωση κακουργήµατος, σε φυλάκιση πέντε χρόνων·» Όπως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: α) Να αποδέχεται ή να κατακρατεί περιουσία, β) Η περιουσία αυτή να έχει κλαπεί ή να αποκτήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα, και γ) Ο κατηγορούμενος να έχει γνώση περί τούτου. Εκείνο το οποίο παρουσιάζει δυσκολία στην απόδειξη του αδικήματος αυτού, συνήθως είναι η απόδειξη της γνώσης καθότι συνήθως δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία περί τούτου αλλά περιστατική. Θα πρέπει να λεχθεί όμως ότι τέτοιου είδους μαρτυρία, δεν υπολείπεται σε δύναμη οποιασδήποτε άλλης μορφής μαρτυρίας. Εκείνο το οποίο απαιτείται όμως, είναι τα σκόρπια μέρη της να μπορεί να αποκτήσουν τέτοια συνεκτικότητα που να εδραιώνουν, με ακαταμάχητη πειστικότητα, την καταδίκη για ένα έγκλημα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ευστάθιου Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ.9 και Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R.73). Η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συμβιβάζεται μόνο με την εκδοχή ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά περιπλέον πρέπει τα γεγονότα να μην συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα εκτός από το συμπέρασμα ενοχής του κατηγορουμένου (βλ. Vrakas v. Republic
(1973)2 CLR 139, Vouniotis v. Republic
(1975)2 CLR 34, Anastasiadis v. Republic
(1977)2 CLR 97). Όταν όλες οι σημαντικές πτυχές της περιστατικής μαρτυρίας δεν συμβιβάζονται με οτιδήποτε άλλο παρά με συμπέρασμα ενοχής, η περιστατική μαρτυρία μπορεί να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορούμενου. Όταν όμως βασικά σημεία της περιστατικής μαρτυρίας συμβιβάζονται όχι μόνο με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά και με μια άλλη λογική εξήγηση που προκύπτει από τη μαρτυρία, τότε η περιστατική μαρτυρία από μόνη της δεν μπορεί να θεμελιώσει την ενοχή του κατηγορούμενου (βλ. επίσης το σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, σελ. 26 -36). Περαιτέρω, έχει νομολογηθεί ότι προσφάτως κλαπείσα περιουσία μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα γνώσης και συνακολούθως σε ενοχή. Εκτός αν δοθεί εξήγηση που οδηγεί προς άλλη κατεύθυνση την οποία το Δικαστήριο αξιολογεί, με συνέπεια την αθώωση αν τη δεχτεί ή αν δεν είναι διατεθειμένο να την αποκλείσει (βλ. Μιχάλης Ψύλλας v. Aστυνομίας (Αρ.2)
(2011)2 Α.Α.Δ. 466). Πέραν των πιο πάνω, η συμπεριφορά του κατηγορουμένου μπορεί να προσλάβει ιδιαίτερη σημασία. Ψέμα του κατηγορουμένου σε σχέση με την κλοπιμαία περιουσία μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα γνώσης. Το ψεύδος ή η ψευδή δήλωση όμως, θα πρέπει να τείνει να καταδείξει και οδηγήσει σε ενοχοποιητικά συμπεράσματα. Σύμφωνα με τη νομολογία θα πρέπει να ικανοποιούνται τέσσερα κριτήρια έτσι ώστε κάποιο ψέμα εκτός Δικαστηρίου να συνιστά ενοχοποιητική περιστατική μαρτυρία ως ακολούθως: α) Το ψέμα πρέπει να είναι ηθελημένο. β) Πρέπει να αναφέρεται σε ουσιώδες ζήτημα. γ) Το κίνητρο για το ψέμα πρέπει να είναι η επίγνωση της ενοχής και ο φόβος της αλήθειας. Το δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου ότι είναι ενδεχόμενο κάποιος να λέει ψέματα στην προσπάθεια του, για παράδειγμα, να προβάλει μια δίκαιη υπόθεση ή από ντροπή ή από πανικό. δ) Το ψέμα πρέπει να αποδεικνύεται με ανεξάρτητη μαρτυρία είτε με παραδοχή, είτε με μαρτυρία από ανεξάρτητο μάρτυρα. (βλ. Αλ Χαματ κ.α. v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 117, Παφίτης v Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 449 και Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Όσο αφορά τη δεύτερη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, η νομική της βάση είναι το άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, το οποίο έχει ως ακολούθως: «309. Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο ή οποιαδήποτε άλλην περιουσία, για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους.» Όπως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι α) η κατοχή κινητής περιουσίας και β) η ύπαρξη εύλογης υπόνοιας ότι είναι κλοπιμαία (βλ. CZARI FERENCZ v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 242/2012, Ημερ. 3/7/2014). Όσον αφορά το εύλογο των υπονοιών, αυτό αποδεικνύεται ως αντικειμενικό γεγονός από το σύνολο της μαρτυρίας, κριτής του οποίου είναι το Δικαστήριο και όχι με την έκφραση υποκειμενικής κρίσης και αντίληψης του οποιουδήποτε (βλ. Τζώννης Καριπίδης v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 237). Περαιτέρω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι εκείνο το οποίο αναζητείται είναι εύλογες υπόνοιες ότι τα αντικείμενα είναι προϊόν κλοπής και όχι ότι πράγματι αποτελούν προϊόν κλοπής (βλ. Police v. Neoklis Haralambous & Stefanis Yanni 14 C.L.R. 109). Περαιτέρω, σύμφωνα με τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου, εφόσον αποδειχθούν τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία του αδικήματος, παρέχεται η υπεράσπιση στον κατηγορούμενο να αποδείξει το νόμιμο της κατοχής τους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω νομικές αρχές αλλά και τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσας λογικής αμφιβολίας. Σε σχέση με την 1ην κατηγορία έχει προκύψει ότι η συγκεκριμένη μηχανή είναι προϊόν κλοπής που έγινε στην μπυραρία ΜΕΜΟRIES στην Κ. Πάφο στις 09/04/2011 και άνηκε ουσιαστικά στην εταιρεία «S & S GAMES». Έχει προκύψει επίσης, ότι αυτή ανευρέθηκε στις 28/09/2011 στην οικία του κατηγορούμενου και αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι την κατείχε. Εν όψει των πιο πάνω ευρημάτων κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ότι ο κατηγορούμενος κατακρατούσε περιουσία η οποία ήταν προϊόν κλοπής. Εκείνο το οποίο απομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο είχε γνώση του γεγονότος ότι αποτελούσε προϊόν κλοπής. Έχει προκύψει ότι ο κατηγορούμενος διατηρούσε πρακτορείο στοιχημάτων από τον Ιούλιο του 2011 μέχρι το τέλος Αυγούστου του 2011. Επίσης, έχει προκύψει ότι η μηχανή αυτή που αποτελούσε προϊόν κλοπής βρέθηκε κατά κάποιο άγνωστο τρόπο στην κατοχή του κατηγορούμενου και συγκεκριμένα στην οικία του. Πέραν τούτου, δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος είχε γνώση για το γεγονός ότι η εν λόγω μηχανή που κατείχε ήταν κλοπιμαία. Το θέμα όμως στην παρούσα υπόθεση δεν τελειώνει εδώ αφού στα ευρήματα του Δικαστηρίου έχει ενσωματωθεί και το ψέμα που ο κατηγορούμενος ανέφερε στις καταθέσεις του σε σχέση με τον τρόπο απόκτησης και χρήσης της εν λόγω μηχανής. Στην προσπάθεια του να εξηγήσει τον τρόπο απόκτησης της και τη λειτουργία της εν λόγω μηχανής κατέφυγε στο ψέμα. Πρόκειται για ψέμα που έλαβε χώρα εκτός Δικαστηρίου και θα πρέπει να εξεταστεί κατά πληρεί τις πιο πάνω προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία έτσι ώστε να κατατείνει σε ενοχοποιητικά συμπεράσματα. Οι αναφορές του αυτές στις καταθέσεις προκύπτει να έγιναν ηθελημένα και να αφορούσαν ουσιώδες ζήτημα της υπόθεσης. Επίσης, το γεγονός αυτό αποδείχθηκε με ανεξάρτητη μαρτυρία. Εκείνο το οποίο απομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο το κίνητρο του στην αναφορά αυτή ήταν η επίγνωση ενοχής και ο φόβος της αλήθειας. Αυτό θα πρέπει να εξαχθεί από όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και την υπόλοιπη μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου. Να ξεκαθαρίσω ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της κλεπταποδοχής και εκείνο το οποίο αναζητείται ήταν κατά πόσο το κίνητρο του στο να πει ψέματα ήταν η γνώση του για το γεγονός ότι η μηχανή που κατείχε ήταν κλοπιμαία. Σίγουρα ο κατηγορούμενος δεν είπε το πιο πάνω ψέμα από πανικό ή φόβο ή με σκοπό να παρουσιάσει μια δίκαιη υπόθεση γι αυτό. Το ερώτημα είναι κατά πόσο το είπε με σκοπό να αποκρύψει τη γνώση του για το γεγονός ότι ήταν κλοπιμαία ή ενδεχομένως για να καλύψει οποιαδήποτε άλλη παράνομη συμπεριφορά του. Το τελευταίο αυτό ενδεχόμενο, κρίνω ότι, εν όψει και της υπόλοιπης μαρτυρίας, δεν μπορεί να αποκλειστεί. Στην Χριστάκης Π. Χαρλάμπους v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 259 στην οποία ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορία απόπειρας φόνου λέχθηκε ότι τα ψεύδη του κατηγορούμενου σε σχέση με τις κινήσεις του τη δεδομένη στιγμή, δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να τα είπε με σκοπό να απομακρύνει τον εαυτό του από άλλο επεισόδιο στο οποίο εμπλεκόταν και όχι από αυτό για το οποίο κατηγορείτο. Επομένως, θεωρώ ότι τα ψέματα του κατηγορούμενου στην παρούσα δεν θα μπορούσαν να αποδοθούν μόνο στο ότι αυτός γνώριζε ότι η μηχανή ήταν κλοπιμαία και ήθελε να αποκρύψει αυτή του τη γνώση. Το ενδεχόμενο να ήθελε να αποκρύψει τον τρόπο που αυτή ήρθε στην κατοχή του και κάτω από συνθήκες ύποπτες που ήγειραν υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία ή κάτω από άλλες συνθήκες δεν μπορεί να αποκλειστεί. Εν όψει τούτου, θεωρώ ότι τα ψέματα αυτά δεν πληρούν την πιο πάνω προϋπόθεση έτσι ώστε να μπορούν να ληφθούν υπόψη και να κατατείνουν σε ενοχοποιητικά στοιχεία. Επομένως και ελλείψει και οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας, το συστατικό στοιχείο της γνώσης δεν έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω που είναι και η κατάληξη μου, ακόμη και να δεχόμουν ότι τα ψέματα του κατηγορουμένου πληρούσαν τις προϋποθέσεις της νομολογίας, πάλι δεν θεωρώ ότι θα ήταν ικανά από μόνα τους να οδηγήσουν σε απόδειξη του στοιχείου της γνώσης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και σε καταδίκη του κατηγορουμένου. Το ψέμα του κατηγορουμένου γενικά ενισχύει άλλη αποδεκτή μαρτυρία ενοχοποιητική για ένα κατηγορούμενο και την επιβεβαιώνει (βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ. 504-507) . Στην Ιερόθεος Χριστοδούλου άλλως Ρόπας και άλλοι v. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(2000)2 ΑΑΔ 628 τονίζεται ότι: «Καταφυγή στο ψεύδος προς το σκοπό απόκρυψης κρίσιμων γεγονότων, κατατείνει σε ενοχοποιητικά συμπεράσματα - (Mawaz Khan v. Reginam [1967] 1 All E.R. 80· George O. Philotas v. The Republic
(1967)2 C.L.R. 13). Καθώς εξηγήσαμε στην Αλ-Χάματ και άλλων ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 117, προσφυγή στο ψεύδος δε στοιχειοθετεί (θετικά) τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος· παρέχει, όμως, μαρτυρία «η οποία επεξηγεί και ρίπτει φως στη συμπεριφορά του κατηγορουμένου και δίδει εγκληματικό χαρακτήρα σε πράξεις για τις οποίες χωρεί και αθώα εξήγηση», (σελ. 137) - (βλ., επίσης, Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 444)». Λαμβάνοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, κρίνω ότι ακόμη και να δεχόμουν το ψεύδος του κατηγορούμενου, υπό τις παρούσες περιστάσεις, δεν θα μπορούσε να οδηγήσει στο ασφαλές συμπέρασμα της γνώσης του ότι η εν λόγω μηχανή ήταν κλοπιμαία κατά την παραλαβή της. Ουδεμία άλλη ενοχοποιητική μαρτυρία υπάρχει που να καταδεικνύει γνώση έτσι ώστε το ψεύδος του κατηγορούμενου και γενικά η αντίδραση και συμπεριφορά του, να την ενισχύει και να την επιβεβαιώνει. Όσον αφορά την 2η κατηγορία έχει προκύψει ότι οι οθόνες ανευρέθηκαν στην οικία του κατηγορουμένου και αυτές ανέρχονταν σε τέσσερις στον αριθμό. Η εξήγηση που ο κατηγορούμενος έδωσε στην κατάθεση του απορρίφθηκε από το Δικαστήριο για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Το ερώτημα είναι κατά πόσο με τα πιο πάνω ευρήματα μπορεί να προκύψει το συμπέρασμα ότι αυτές κατέχονταν από τον κατηγορούμενο υπό συνθήκες που δημιουργούν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαίες. Ο αριθμός τω εν λόγω οθονών αν και ενδεχομένως σε άλλες περιστάσεις να είχε ιδιαίτερη σημασία, στην παρούσα θεωρώ ότι δεν μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο εν όψει της προηγούμενης ασχολίας του κατηγορουμένου. Αυτός είχε πρακτορείο στοιχημάτων το οποίο έκλεισε και ο αριθμός αυτός των οθονών χρησίμευε για τη λειτουργία του εν λόγω πρακτορείου. Η απουσία οποιασδήποτε αποδεκτής από το Δικαστήριο εξήγησης από τον κατηγορούμενο για τον τρόπο απόκτησης τους και μόνο, δεν θεωρώ ότι υπό τις παρούσες συνθήκες θα μπορούσε να οδηγήσει στο ασφαλές συμπέρασμα ότι εγείρονται εύλογες υπόνοιες ότι αυτές ήταν κλοπιμαίες. Δεν υπάρχουν οποιαδήποτε άλλα στοιχεία που να συνηγορούν προς μια τέτοια κατεύθυνση πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Εν όψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει την υπόθεση της στον απαιτούμενο βαθμό και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενο αθωώνεται και απαλλάσσεται και από τις κατηγορίες αρ. 1 και 2 που αντιμετωπίζει. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)........... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο