Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. PIOTR MAKOL, Αρ. Υπόθεσης: 7047/14, 12/5/2015

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Επιπλέον, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης προσκομίστηκαν 47 τεκμήρια. Από αυτά το Τεκμήριο 36 που είναι η έκθεση του Δρ. Μάριου Καριόλου του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου-Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής ημερομηνίας 22.08.14, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, κατατέθηκε από κοινού από τα μέρη, το περιεχόμενο της οποίας τα μέρη αποδέχονται ως ορθό και αληθές. Τα παραδεχτά γεγονότα που προκύπτουν από το κοινώς αποδεκτό ως ορθό και αληθές περιεχόμενο του προαναφερόμενου εγγράφου εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και αποτελούν αυτόματα μέρος των ευρημάτων του. ΜΚ1 ήταν ο αστυφύλακας 4972 Κώστας Κωνσταντίνου που υπηρετεί στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας και στην κυρίως εξέταση του παρουσίασε γραπτή κατάθεση που προσκομίστηκε ως Τεκμήριο 1 με βάση την οποία αναφέρει ότι στις 13.07.14 υπάλληλος της υπεραγοράς 'Φίλιππος' στην Πέγεια (στο εξής η 'επίδικη υπεραγορά') τηλεφώνησε καταγγέλλοντας κλοπή από αυτή διαφόρων εργαλείων. Υπό την ιδιότητα του εξεταστή της υπόθεσης αυτής ο εν λόγω μάρτυρας μετέβηκε στη σκηνή μαζί με συνάδελφο του όπου και διαπίστωσε ότι ένα άτομο τέθηκε υπό περιορισμό από υπαλλήλους της υπεραγοράς. Εξακριβώνοντας τα στοιχεία του προσώπου που ήταν υπό περιορισμό ο μάρτυρας διαπίστωσε πως επρόκειτο για τον κατηγορούμενο. Επίσης ο ΜΚ1 παρέλαβε από τη σκηνή διάφορα τεκμήρια που έθεσε υπό τη φύλαξη του όπως περιουσία που πιστεύεται ότι ήταν κλοπιμαία αλλά και άλλα όπως ψηφιακό δίσκο και παρειακά επιχρίσματα που απέστειλε για επιστημονικές εξετάσεις. Στη δια ζώσης μαρτυρία του κατάθεσε ως Τεκμήρια 2 μέχρι 9 την κατ' ισχυρισμό κλοπιμαία περιουσία και ειδικότερα: Τεκμήριο 2 - μία μηχανή οξυγονοκόλλησης μάρκας Kemper, ένα ηλεκτρικό κατσαβίδι μάρκας Black & Decker, 3 φλορέντζες μάρκας Fluorescent, 5 φλορέντζες μάρκας Domenique, ένα καλώδιο HDMI μήκους ενός μέτρου μάρκας Cabel, ένα ασύρματο ποντίκι ηλεκτρονικού υπολογιστή μάρκας Element χρώματος μαύρου, ένα καλώδιο ηχείων μήκους 5 μέτρων μάρκας GR Cabel, ένα ενσύρματο ποντίκι ηλεκτρονικού υπολογιστή μάρκας Element χρώματος μαύρου, 3 universal τηλεχειριστήρια χρώματος μαύρου μάρκας Huayu, ένα audio adaptor (μετασχηματιστής ηχείων) μάρκας Cabel χρώματος μαύρου, 4 λιβέρια μάρκας Crowbar και Nail Puner όλα χρώματος μαύρου και ένα καλώδιο USB μήκους 1,5 μέτρου χρώματος μαύρου. Τεκμήριο 3 - μία χτένα για χόρτα μάρκας Magic Fly χρώματος μαύρο και γκρίζο Τεκμήριο 4 - μία ξυλοκοπτική μηχανή μάρκας Black & Decker 2200W χρώματος μαύρο και κόκκινο Τεκμήριο 5 - μία μηχανή κοπής χόρτων μάρκας Black & Decker 600W χρώματος γκρίζο και κόκκινο Τεκμήριο 6 - μία μηχανή κοπής χόρτων μάρκας Black & Decker 450W χρώματος κόκκινο Τεκμήριο 7Α - ένα τρυπάνι μάρκας Black & Decker 900W χρώματος κόκκινο και μαύρο Τεκμήριο 7Β - ένα τρυπάνι μάρκας Black & Decker 900W χρώματος κόκκινο και αργυρό Τεκμήριο 8 - ένα κατσαβίδι μπαταρίας μάρκας Black & Decker 18W χρώματος κόκκινο και μαύρο Τεκμήριο 9 - μία ξυλοκοπτική μηχανή μάρκας TopSun χρώματος πορτοκαλί με μαύρο Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως υπάλληλοι της επίδικης υπεραγοράς του ανάφεραν ότι είχαν δει τον κατηγορούμενο έξω από αυτή και από την έξοδο κινδύνου έχοντας στο πίσω μέρος του κάποια αντικείμενα της υπεραγοράς και όταν τον ρώτησαν τι έκανε εκεί αυτός τράπηκε σε φυγή. ΜΚ2 ήταν ο αστυφύλακας 3854 Χ. Χριστοφόρου που επίσης είναι τοποθετημένος στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας και στην γραπτή κατάθεση του που παρουσίασε ως Τεκμήριο 10 αναφέρει ότι ήταν αυτός που στις 13.07.14 και ώρα 21:20 συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε 'OK'. Αντεξεταζόμενος ο εν λόγω μάρτυρας δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως όταν συνέλαβε τον κατηγορούμενο αυτός φορούσε μόνο ένα κοντό παντελόνι ενώ από τη μέση και πάνω ήταν γυμνός. ΜΚ3 ήταν ο ιδιοκτήτης της επίδικης (παραπονούμενης) υπεραγοράς, Φίλιππος Γεωργίου Φιλίππου. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ο μάρτυρας παρουσίασε ως Τεκμήριο 11 γραπτή κατάθεση που στις 14.07.14 έδωσε στην αστυνομία με βάση την οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι στις 13.07.14 υπάλληλος του τον ενημέρωσε πως εντόπισε τον κατηγορούμενο στην πίσω πλευρά του καταστήματος 'DIY' έξω από την έξοδο κινδύνου να κρατεί διάφορα εργαλεία της υπεραγοράς, ο οποίος μόλις τον αντιλήφθηκε τα άφησε κάτω και τράπηκε σε φυγή προς τη ψησταριά 'Αστροφεγγιά' πλην όμως ο υπάλληλος του τον καταδίωξε, τον έπιασε και ειδοποίησε την αστυνομία. Επίσης σημειώνεται ότι εξ' όσον φάνηκε ο κατηγορούμενος εισήλθε στην υπεραγορά από την είσοδο ως πελάτης, πήγε στο κατάστημα 'DIY' και αφού έκλεψε τα εργαλεία εξήλθε από την έξοδο κινδύνου του εν λόγω καταστήματος που βλέπει στον κύριο δρόμο. Την επόμενη ημέρα ο ιδιοκτήτης του καταστήματος 'Αστροφεγγιά' είπε στον ΜΚ3 ότι μπροστά από τη ψησταριά βρήκε δύο τρυπάνια μάρκας Black & Decker αξίας €275,00 το καθένα σκεπασμένα με μια ανδρική φανέλα χρώματος άσπρου. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο εν λόγω μάρτυρας αναγνώρισε όλα τα αντικείμενα των Τεκμηρίων 2-9 ως περιουσία του καταστήματος 'DIY'. Αναφερόμενος στα Τεκμήρια 3, 4, 5, 6, 7Α, 7Β και 9 ο μάρτυρας είπε ότι αυτά εντοπίστηκαν έξω από την έξοδο κινδύνου του καταστήματος 'DIY' ενώ για τα Τεκμήρια 3, 5, 7Α, 7Β και 9 είπε ότι συνήθως βρίσκονταν πάνω σε πάγκο του καταστήματος 'DIY' (στο εξής 'το κατάστημα'). Όσον αφορά το Τεκμήριο 8 εντοπίστηκε από τον ιδιοκτήτη της ψησταριάς 'Αστροφεγγιά' (στο εξής η 'ψησταριά'). Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ3 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως το κατάστημα 'DIY' είναι παράρτημα μέσα στην υπεραγορά και παρόλο ότι έχουν ξεχωριστές πόρτες κάποιος μπορεί να βρεθεί στο εν λόγω κατάστημα διασχίζοντας την επίδικη υπεραγορά ως ενιαίοι χώροι που είναι. Ο χρόνος που απαιτείται είναι περίπου ένα λεπτό. Οι ώρες λειτουργίας της υπεραγοράς και του καταστήματος 'DIY' τις καθημερινές ημέρες και το Σάββατο είναι 06:00-22:00 ενώ την Κυριακή το κατάστημα 'DIY' κλείνει η ώρα 14:

1. Σε ολόκληρο τον ενιαίο χώρο υπάρχουν 40 κάμερες που καλύπτουν 30%-40%. Στην είσοδο και έξοδο υπάρχει κάμερα. Στο κατάστημα 'DIY' υπάρχει ένας υπάλληλος στο ταμείο και δύο που περιφέρονται για να εξυπηρετούν το κοινό. Πάνω από το ταμείο του καταστήματος υπάρχει μια κάμερα ενώ στην περιοχή που είναι οι μπογιές βρίσκεται και άλλη κάμερα. Η έξοδος κινδύνου βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του καταστήματος. Ο υπάλληλος στο ταμείο δεν έχει οπτική επαφή με την έξοδο κινδύνου επειδή εμποδίζεται από τα ψηλά ράφια. Η έξοδος κινδύνου ενώνεται με χώρο αποθήκη. Ακόμη η έξοδος κινδύνου έχει θέα σε χώρο όπου δίπλα υπάρχει η προαναφερόμενη ψησταριά. Για να αποκτήσει κάποιος από την έξοδο κινδύνου του καταστήματος 'DIY' πρόσβαση στον κύριο δρόμο πρέπει να ακολουθήσει είτε αριστερή κατεύθυνση προς την υπεραγορά είτε δεξιά που είναι το πάρκο είτε από ψηλό τοίχο της ψησταριάς. Η ημέρα του περιστατικού ήταν Κυριακή. Εκείνη την ημέρα 2-3 υπάλληλοι καθάριζαν το πάρκο όπως έκαναν κάθε Κυριακή. Όπως ο μάρτυρας υπολογίζει, ο κατηγορούμενος πήρε τα αντικείμενα που βρίσκονταν σε ράφια ύψους 1,80 μέτρα και τα μετέφερε έξω από το κατάστημα χρησιμοποιώντας την έξοδο κινδύνου, αφήνοντας τα σε εξωτερικό χώρο και σκόπευε να τα μεταφέρει στον τοίχο της ψησταριάς για να τα πάρει αργότερα. Σύμφωνα με τον ΜΚ3, ο κατηγορούμενος κατάφερε να μεταφέρει δύο τρυπάνια στον τοίχο της ψησταριάς που αργότερα του επέστρεψε ο ιδιοκτήτης. Ο ΜΚ3 αναγνώρισε τα επίδικα αντικείμενα ως περιουσία της επιχείρησης του παρόλο ότι δεν έφεραν λογότυπο επειδή υπήρχε κωδικός που ο εν λόγω μάρτυρας έλεγξε και ήταν ο ίδιος με αυτό που ήταν καταχωρημένος στο ηλεκτρονικό σύστημα. Σε σχέση με τα δύο τρυπάνια ο ΜΚ3 απέκλεισε το ενδεχόμενο ο μάρτυρας να τα είχε αγοράσει επειδή το σύστημα βεβαίωνε το αντίθετο. Επίσης ο ΜΚ3 ανάφερε ότι στην περιοχή δεν υπάρχει άλλο κατάστημα 'DIY'. Περαιτέρω, ο μάρτυρας αυτός είπε ο κατηγορούμενος βρέθηκε εντός του καταστήματος σε χρονικό σημείο που δεν έπρεπε να ήταν εκεί. Μέσα από την κάμερα κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης, η καταγραφή των εικόνων της οποίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 12 υπό τη μορφή ψηφιακού δίσκου, ο ΜΚ3 παραδέχεται ότι το άτομο που απεικονίζεται και που πιστεύει ότι είναι ο κατηγορούμενος παίρνει εξάρτημα μόνο μία φορά και κατευθυνόμενος προς την έξοδο κινδύνου βγαίνει προς τα έξω. Ο ΜΚ3 θεωρεί πως ο κατηγορούμενος κατευθύνθηκε στην έξοδο κινδύνου επειδή φαίνεται στο Τεκμήριο 12 να πηγαίνει προς τα δεξιά που δεν υπάρχει άλλη έξοδος ενώ για να κατευθυνόταν προς την έξοδο της υπεραγοράς θα έπρεπε να κινηθεί ολόισα πράγμα που θα καταγραφόταν από κάμερα. ΜΚ4 ήταν ο Dogaru Gabriel Florentin, ο οποίος εργάζεται σαν τεχνικός στην επίδικη υπεραγορά. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ο εν λόγω μάρτυρας παρουσίασε γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία στις 13.07.14, η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σαν Τεκμήρια 13Α (κείμενο στη ρουμάνικη γλώσσα που είναι η μητρική γλώσσα του μάρτυρα) και 13Β (πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα). Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, στις 13.07.14 και περί ώρα 15:00 ο ΜΚ4 ενώ πήγε να κλείσει την πόρτα που οδηγεί πίσω από τη ψησταριά πρόσεξε ένα άτομο που φορούσε άσπρο καπελάκι να έχει στην κατοχή του μία ξυλοκοπτική μηχανή μάρκας TopSun 45cc (βενζινοκίνητη) αξίας €350,00 και μία ξυλοκοπτική μηχανή μάρκας Black & Decker με ρεύμα αξίας €350,00 (Τεκμήρια 4 και 9). Τα πιο πάνω αντικείμενα βρίσκονταν στο έδαφος πίσω από τα πόδια του με τέτοιο τρόπο που έδιδε την εντύπωση ότι προσπαθούσε να τα κρύψει. Το άτομο αυτό βρισκόταν σε χώρο όπου δεν αναμενόταν να βρίσκεται ένας πελάτης της υπεραγοράς και/ή του καταστήματος DIY. Ο ΜΚ4 ρώτησε το άτομο τι έκανε εκεί και αυτός του έδωσε μια δικαιολογία. Όταν όμως ο ΜΚ4 τον ρώτησε για ποιο λόγο τα αντικείμενα βρίσκονταν εκεί αυτός τράπηκε σε φυγή πηδώντας από το κάγκελο ύψους 1,20 μέτρα. Στην προσπάθεια του να διαφύγει του έπεσε το καπελάκι με αποτέλεσμα ο ΜΚ4 να δει το πρόσωπο και τα χαρακτηριστικά του, τα οποία και περιγράφει στην γραπτή κατάθεση του. Στη συνέχεια ειδοποίησε τον προϊστάμενο του και μαζί εντόπισαν και άλλα αντικείμενα έξω από τον τοίχο και συγκεκριμένα στο χώρο της ψησταριάς, τα οποία επίσης περιγράφει στην γραπτή κατάθεση του. Ακολούθως με τη βοήθεια 2 συναδέλφων του εντόπισαν το ίδιο άτομο να περπατά χωρίς φανέλα πλησίον του εστιατορίου King Solomon, ο οποίος μόλις είδε τον ΜΚ4 άρχισε να τρέχει πίσω από το ξενοδοχείο Neptune μέχρι που τελικά ανακόπηκε από τον ΜΚ4 και την παρέα του, τον οποίο και παρέδωσαν στην αστυνομία αφού πρώτα την ειδοποίησαν. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ4, μεταξύ άλλων, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το άτομο που εντόπισε στο χώρο του καταστήματος. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ4 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως βρήκε τον κατηγορούμενο σε απόσταση 2 μέτρων περίπου από το σημείο που ο ίδιος ήταν να στέκεται όρθιο χωρίς να κρατεί οτιδήποτε και σε χώρο που βρίσκεται απέναντι από την έξοδο κινδύνου του καταστήματος και περιμετρικά έχει κάγκελα. Ο ΜΚ4 σχεδίασε άνευ κλίμακας πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής που ο ΜΚ4 εντόπισε τον κατηγορούμενο, το οποίο κατάθεσε ως Τεκμήριο 14 στο οποίο σημείωσε τα εξής: Χ = σημείο που ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε να βρίσκεται Χ1 = έξοδος κινδύνου του καταστήματος Χ3 = αποθήκη Χ4 = ράφι που έχει αντικείμενα Black & Decker Χ5 = έξοδος από το κατάστημα Χ6 = έξοδος από την υπεραγορά Χ7 = η πόρτα κάγκελο Χ8 = σημείο που ο ΜΚ4 βρισκόταν όταν είδε τον κατηγορούμενο Χ9 (στο χώρο στάθμευσης του καταστήματος) = σημείο που ο ΜΚ4 ήταν πριν να πάει στο Χ8 Χ9 (απέναντι από την ψησταριά 'Αστροφεγγιά) = το σημείο που ο κατηγορούμενος πήδηξε από το κάγκελο Χ10 = πορεία κατηγορουμένου στο χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς μετά την καταδίωξη του από τον ΜΚ4 Περαιτέρω ο ΜΚ4 δήλωσε πως δεν είδε και κατ' επέκταση δεν γνωρίζει από που ο κατηγορούμενος ήλθε στο χώρο που τον βρήκε. Όταν τράπηκε σε φυγή ο κατηγορούμενος πήδηξε από τον τοίχο και εισήλθε μέσα στην αυλή της ψησταριάς και ακολούθησε πορεία προς το χώρο στάθμευσης της επίδικης υπεραγοράς. ΜΚ5 ήταν ο αστυφύλακας 1799 Χαράλαμπος Χαραλάμπους που υπηρετεί στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του παρουσίασε σαν Τεκμήριο 15 γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 17.07.14 σύμφωνα με την οποία σημειώνεται ότι στις 14.07.14 έλαβε γραπτή ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο με τη βοήθεια διερμηνέα, η οποία τέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 16 (κείμενο στη ρουμάνικη γλώσσα που είναι η μητρική γλώσσα του μάρτυρα που μεταφράστηκε από τη διερμηνέα κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας) τον οποίο στη συνέχεια συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής καταστήματος και αφού του επίστησε την προσοχή στο νόμο και του εξήγησε το λόγο της σύλληψης του αυτός απάντησε 'εντάξει'. ΜΚ6 ήταν ο αρχιαστυφύλακας 2194 Γεώργιος Γεωργίου που επίσης υπηρετεί στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας. Μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε η γραπτή κατάθεση του που παρουσιάστηκε σαν Τεκμήριο 17 με βάση την οποία αναφέρεται ότι στις 18.09.14 και ώρα 07:10 ο εν λόγω μάρτυρας αναχώρησε για το Αρχηγείο Αστυνομίας και Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στη Λευκωσία με σκοπό να παραδώσει διάφορα τεκμήρια σχετικά με διάφορες υποθέσεις της επαρχίας Πάφου. Επίσης σημειώνεται ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 12:30 ο εν λόγω μάρτυρας παρέλαβε διάφορα τεκμήρια διαφόρων υποθέσεων που αφορούσαν τον αστυνομικό σταθμό Πέγειας, τα οποία και μετέφερε εκεί όπου και τέθηκαν σε φύλαξη. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ6 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως ο ίδιος μετέφερε στο Σταθμάρχη του Αστυνομικού Σταθμού Πέγειας, υπαστυνόμο Χαράλαμπο Δημητρίου, καθώς και στην υπεύθυνη αρχείου όλα τα τεκμήρια που του δόθηκαν από το Αρχηγείο Αστυνομίας και Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας. ΜΚ7 ήταν ο υπαστυνόμος Χαράλαμπος Δημητρίου, υπεύθυνος του Αστυνομικού Σταθμού Πέγειας με καθήκοντα τη διοίκηση των υφισταμένων του σταθμού, την επίβλεψη των υποθέσεων και την ευθύνη για τη φύλαξη των τεκμηρίων του εν λόγω σταθμού. Στην κυρίως εξέταση του ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης παραλήφθηκαν διάφορα τεκμήρια τα οποία αφού παραδόθηκαν στον εξεταστή ετοιμάστηκε σχετικό έντυπο με το οποίο αποστάληκαν μέσω του Αρχηγείου Αστυνομίας στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Το έγγραφο αυτό κατατέθηκε ως Τεκμήριο
2. Με την ολοκλήρωση των επιστημονικών εξετάσεων ο ΜΚ6, κατόπιν εντολών του ΜΚ7, μετέβηκε στις 18.09.14 στη Λευκωσία και μετέφερε πίσω στον σταθμό τα τεκμήρια που είχε αποστείλει. Μεταξύ των τεκμηρίων που ο ΜΚ6 παρέλαβε και μετέφερε στην Πάφο ήταν τα τεκμήρια της υπόθεσης αυτής τα οποία παρέδωσε στον ΜΚ7 μαζί με το σχετικό δελτίο παραλαβής, ο οποίος και προέβηκε στο σχετικό έλεγχο και ακολούθως τα τοποθέτησε στην αποθήκη τεκμηρίων του σταθμού. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης ο ΜΚ7 κατάθεσε τα εξής τεκμήρια: Τεκμήριο 20 - ένα χάρτινο καφέ κουτί από τοίχο αριστερά της πόρτας εξόδου κινδύνου εντός της αποθήκης της υπεραγοράς 'Φίλιππος' στην Πέγεια (α/α.6 Τεκμήριο 19) Τεκμήριο 21 - δειγματοληπτικός έλεγχος (swap) από χερούλι ανοίγματος πόρτας εξόδου κινδύνου από την υπεραγορά προς αποθήκη υπεραγοράς 'Φίλιππος' στην Πέγεια (α/α.4 Τεκμήριο 19) Τεκμήριο 22 - δειγματοληπτικός έλεγχος (swap) από χερούλι ανοίγματος πόρτας εξόδου της αποθήκης της υπεραγοράς 'Φίλιππος' στην Πέγεια (α/α.5 Τεκμήριο 19) Τεκμήριο 23 - δειγματοληπτικός έλεγχος (swap) από εξωτερικό μέρος πλαστικής θήκης με την επιγραφή 'Black & Decker' στην υπεραγορά 'Φίλιππος' στην Πέγεια (α/α.2 Τεκμήριο 19) Τεκμήριο 24 - δειγματοληπτικός έλεγχος (swap) από εξωτερικό μέρος πλαστικής θήκης με την επιγραφή 'Black & Decker' στην υπεραγορά 'Φίλιππος' στην Πέγεια (α/α.3 Τεκμήριο 19) Τεκμήριο 25 - ένα ζευγάρι ανδρικά γυαλιά ηλίου μαύρου χρώματος άγνωστης μάρκας με πλαστικό σκελετό από Snack Bar 'Αστροφεγγιά' στην Πέγεια (α/α.7 Τεκμήριο 19) Τεκμήριο 26 - μία κοντομάνικη φανέλα άσπρου χρώματος που στην μπροστινή μεριά φέρει ένα καράβι στην υπεραγορά 'Φίλιππος' στην Πέγεια (α/α.1 Τεκμήριο 19) Τεκμήριο 27 - δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου με αριθμό δελτίου αλλοδαπού 9553036 που λήφθηκαν στις 15.07.14 και ώρα 08:20 με τη γραπτή του συγκατάθεση στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου (α/α.9 Τεκμήριο 19). Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ7 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως τα προαναφερόμενα τεκμήρια ήταν υπό τη φύλαξη του από τις 18.09.14 που τα μετέφερε ο ΜΚ6 στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας και καθ' όλη τη διάρκεια που αυτά παρέμειναν εκεί. Εξηγώντας τη διαδικασία ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι τα τεκμήρια μεταφέρονται με αστυφύλακα στο ΥΠΕΓΕ Αρχηγείου μαζί με το έντυπο αίτηση και στη συνέχεια αστυφύλακας τα μεταφέρει πίσω στον αρμόδιο αστυνομικό σταθμό συνοδευόμενα από έντυπο παραλαβής. Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε και στη συγκεκριμένη υπόθεση. Τα τεκμήρια τοποθετήθηκαν στην αποθήκη, το κλειδί της οποίας έχει ο μάρτυρας το οποίο έδωσε είτε στο εξεταστή της υπόθεσης είτε στην κοπέλα του αρχείου, τα οποία αρχικά ελέγχθηκαν από οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα και στη συνέχεια ελέγχθηκαν από τον ΜΚ7 προσωπικά, ο οποίος πήγε στην αποθήκη θέτοντας τα υπό την προσωπική φύλαξη του. Σε σχέση με την υπόθεση αυτή τηρείται βιβλιάριο τεκμηρίων που εισέρχονται και εξέρχονται από την αποθήκη. ΜΚ8 ήταν η αστυφύλακας 1055 Σάρα Χαραλάμπους, η οποία και αυτή υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας. Μέρος της κυρίως εξέταση της ήταν γραπτή κατάθεση της που παρουσίασε ως Τεκμήριο
3. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της η εν λόγω αστυφύλακας προέβηκε στις εξής ενέργειες: (α) στις 14.07.14 έλαβε κατάθεση από τον ΜΚ3, (β) ακολούθως την ίδια ημέρα έλεγξε μαζί με συνάδελφο της το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης της επίδικης υπεραγοράς όπου κατά τη γνώμη της φαίνεται ο κατηγορούμενος να παίρνει από το ράφι δύο τρυπάνια μάρκας 'Black & Decker, (γ) στη συνέχεια της ίδιας ημέρας παρέλαβε από τεχνικό ψηφιακό δίσκο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης της υπεραγοράς (Τεκμήριο 12), τον οποίο παρέδωσε σε συνάδελφο της για να σταλεί για επιστημονικές εξετάσεις. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ8 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως στο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης δεν φαίνεται πρόσωπο αλλά απλά κάποιο άτομο να παίρνει τρυπάνια από το ράφι και να φεύγει που σύμφωνα με τις μαρτυρίες των ΜΚ3 και ΜΚ4 επρόκειτο για τον κατηγορούμενο. ΜΚ9 ήταν ο αστυφύλακας 2588 Ανδρέας Παπακλεοβούλου, ο οποίος υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Πάφου ως ειδικός φωτογράφος και ειδικός στη δακτυλοσκοπική εξέταση σκηνών εγκλημάτων. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του παρουσίασε γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 18.07.14, την οποία έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου σαν Τεκμήριο
4. Με βάση το περιεχόμενο της, ο εν λόγω μάρτυρας μετέβηκε στην επίδικη υπεραγορά όπου στην παρουσία της ΜΚ8 έλαβε διάφορες φωτογραφίες, τις οποίες κατάθεσε ως Τεκμήρια 30

(1)μέχρι 30

(16). Ακόμη προέβηκε σε δακτυλοσκοπικές και δειγματολογικές εξετάσεις στη σκηνή από την οποία παρέλαβε τα Τεκμήρια 20, 21, 22, 23, 24 και 26, τα οποία αφού συσκεύασε και σφράγισε κατάλληλα τα παρέδωσε στην ΜΚ8 για τα περαιτέρω. Επίσης στις 16.07.14 ο εν λόγω μάρτυρας, στην παρουσία του αστυφύλακα 1574 στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας, έλαβε αριθμό φωτογραφιών σε τεκμήρια που σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση, τις οποίες κατάθεσε ως Τεκμήρια 31

(1)μέχρι 31

(5). Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ9 δήλωσε κατηγορηματικά, ανάμεσα σ' άλλα, πως όταν μετέβηκε στην επίδικη υπεραγορά ο ΜΚ7 του έδειξε τη φερόμενη διαδρομή που ο δράστης κατ' ισχυρισμό ακολούθησε όπως ο χώρος όπου βρίσκονταν τα ράφια με τα τρυπάνια μάρκας 'Black & Decker αλλά ο ίδιος ήταν αυτός που έκρινε τι να φωτογραφίσει. Ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι πριν από τη φωτογράφηση αφιέρωσε 16 λεπτά εξετάζοντας τη σκηνή και τους σχετιζόμενους χώρους. Περαιτέρω όταν μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας φωτογράφισε τα τεκμήρια που του έδειξαν λέγοντας του ότι επρόκειτο για τεκμήρια που σχετίζονταν με την υπόθεση αυτή, τα οποία δεν είχαν φωτογραφηθεί. Επιπλέον κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας κατάθεσε ως Τεκμήριο 32 τρισέλιδο έγγραφο υπό τον τίτλο 'Μέρος Γ-Αστυνομικές Ενέργειες'. ΜΚ10 ήταν ο αστυφύλακας 1882 Παναγιώτης Κούλουμος που κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του παρουσίασε γραπτή κατάθεση την οποία έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου σαν Τεκμήριο

1. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο εν λόγω μάρτυρας στις 15.07.14 έλαβε από τον κατηγορούμενο, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του, δύο παρειακά επιχρίσματα τα οποία αφού τοποθέτησε σε χακί φάκελο και σφράγισε με αστυνομική ταινία τα παρέδωσε στον αστυφύλακα 4792 για τα περαιτέρω. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ10 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως έλαβε τα παρειακά επιχρίσματα για σκοπούς σύγκρισης. ΜΚ11 ήταν ο ειδικός αστυφύλακας 5373 Νεόφυτος Ευσταθίου ο οποίος και αυτός υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας. Στην κυρίως εξέταση του παρουσίασε σαν Τεκμήριο 34 γραπτή κατάθεση του με βάση την οποία αναφέρεται ότι στις 16.07.14 παρέλαβε από τον ΜΚ1 τα τεκμήρια (της αστυνομίας) που αναγράφονται στο Τεκμήριο 19 (του Δικαστηρίου), τα οποία και μετέφερε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ11 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως τα τεκμήρια που παρέλαβε ήταν συσκευασμένα και αυτά που μετέφερε σύμφωνα με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 19 αφού ο ίδιος τα αρίθμησε ενώ το περιεχόμενο τους αναγράφεται πάνω στο φάκελο. ΜΚ12 ήταν ο αστυφύλακας 2272 Παναγιώτης Πολυβίου, ο οποίος υπηρετεί στον ουλαμό άμεσης επέμβασης. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του παρουσίασε σαν Τεκμήριο 35 γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 14.07.14 μέσα από την οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι στις 13.07.14 ο εν λόγω μάρτυρας δέχτηκε τηλεφώνημα από τον προσωπικό του φίλο Παύλο Παύλου, ο οποίος τον πληροφόρησε ότι σε χωράφι πλησίον του ξενοδοχείου 'Κέφαλος' υπήρχε μια ταξιδιωτική τσάντα εντός της οποίας υπήρχαν διάφορα πράγματα και πιθανό να ήταν κλοπιμαία. Ο μάρτυρας μετέβηκε στο χώρο και συγκεκριμένα σε χωράφι πλησίον του ξενοδοχείου 'Κέφαλος' σε αδιέξοδο στο τέρμα της οδού Τηλεμάχου όπου εντόπισε μια ανοικτή πράσινη τσάντα και σε αυτή υπήρχε δεμένο ένα μικρό γαλάζιο τσαντάκι μάρκας 'Nike' καθώς επίσης ρούχα. Αμέσως ο εν λόγω μάρτυρας έθεσε τα ανευρεθέντα αντικείμενα υπό την ασφαλή του φύλαξη και όταν αργότερα της ίδιας ημέρας αφίχθηκε στη σκηνή η ΜΚ15 της τα παρέδωσε για τα περαιτέρω. Όπως ο μάρτυρας είπε, η ΜΚ15 του ανάφερε ότι τα ανευρεθέντα αποτελούν προϊόντα διάρρηξης και κλοπής που διαπράχτηκαν την ίδια ημέρα από δωμάτιο που χρησιμοποιείτο ως χώρος φύλαξης αποσκευών στο ξενοδοχείο 'Avlida' (στο εξής καλείται το 'επίδικο ξενοδοχείο'). Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ12 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως η τσάντα που εντόπισε ήταν ανοικτή και περιείχε ρούχα. ΜΚ13 ήταν ο αρχιαστυφύλακας 1898 Λούης Γεωργιάδης, ο οποίος υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Πάφου. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ο εν λόγω μάρτυρας παρουσίασε δύο γραπτές καταθέσεις ημερομηνίας 14.07.14 και 20.11.14 αντίστοιχα σαν Τεκμήρια 37Α και 37Β. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 37Α, στις 13.07.14 η ρωσίδα τουρίστρια Amashukeli Tatiana (παραπονούμενη) κατάγγειλε στον μάρτυρα ότι άγνωστος/οι διέρρηξε/αν δωμάτιο του επιδίκου ξενοδοχείου από το οποίο έκλεψαν την ταξιδιωτική της τσάντα πράσινου χρώματος καθώς και ένα μικρό σακίδιο γαλάζιου χρώματος που ήταν πάνω στην τσάντα, τα οποία περιείχαν διάφορα είδη ρουχισμού, ηλεκτρονικά και διάφορα άλλα προσωπικά της αντικείμενα συνολικής αξίας €2.300,
2. Ο εν λόγω μάρτυρας προέβηκε σε επιτόπιες εξετάσεις μέσα από τις οποίες διαπίστωσε πως ο/οι δράστης/ες πέτυχε/αν είσοδο-έξοδο στο δωμάτιο αφού παραβίασε/αν την ξύλινη πόρτα με φυσική βία. Επιθεωρώντας το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ο μάρτυρας διαπίστωσε πως ένα πρόσωπο φαίνεται να έριξε έξω από το παράθυρο του δωματίου προς το χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου δύο ταξιδιωτικές τσάντες και άλλο άτομο να παραλαμβάνει τη μία. Ακολούθως δύο άνδρες και μία γυναίκα επιβιβάστηκαν σε σαλούν όχημα γαλάζιου χρώματος που ήταν σταθμευμένο στο χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου και κατευθύνθηκαν προς την Κάτω Πάφο. Στη συνέχεια η κλοπιμαία τσάντα και σακίδιο που εντοπίστηκαν σε χωράφι κοντά στο ξενοδοχείο 'Κέφαλος' από τον ΜΚ12 αναγνωρίστηκαν από την παραπονούμενη ως δικής της περιουσία. Με βάση το Τεκμήριο 37Β, στις 03.11.014 ο μάρτυρας παρέλαβε από τον αστυφύλακα 2110 Γ. Κούρμουζου ένα ψηφιακό δίσκο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης του επιδίκου ξενοδοχείου. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο ΜΚ13 κατάθεσε τα εξής τεκμήρια: Τεκμήριο 38 - Ψηφιακός δίσκος Τεκμήριο 39 - Αστυνομικό Έντυπο 161 υπό τον τίτλο 'Αίτηση για Επιστημονική Εξέταση Τεκμηρίων' με αρ. αναφοράς ΥΠΕΓΕ 6362/2014 ημερομηνίας 06.11.14 Τεκμήριο 40 - Έκθεση πραγματογνωμοσύνης αρχιαστυφύλακα 4045 Μάριου Πετρίδη ημερομηνίας 13.11.14 από το εργαστήριο φωτογραφίας εικόνας και γραφικών Τεκμήριο 41 - Βιβλιάριο 3 έγχρωμων φωτογραφιών Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ13 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως ήταν ο εξεταστής στην υπόθεση του ξενοδοχείου και για την υπόθεση αυτή δεν έγιναν δακτυλοσκοπικές εξετάσεις. Αναφερόμενος στην καταγραφή των γεγονότων από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του ξενοδοχείου, ο μάρτυρας είπε ότι φαίνεται ξεκάθαρα μια βαλίτσα να πέφτει προς τα έξω χωρίς όμως να φαίνεται ποιο άτομο τη ρίχνει. Ούτε είδε τον κατηγορούμενο να παραλαμβάνει τη τσάντα. Παρόλα μέσα από τον ψηφιακό δίσκο αλλά και από δηλώσεις του κατηγορουμένου υπάρχουν κατά την άποψη του εν λόγω μάρτυρα στοιχεία που συνδέουν τον κατηγορούμενο με την υπόθεση του ξενοδοχείου. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι η παραπονούμενη αναγνώρισε την τσάντα της στο αεροδρόμιο. ΜΚ14 ήταν ο αστυφύλακας 1422 Γιώργος Λεωνίδα, ο οποίος υπηρετεί στο Γραφείο Συλλογής Πληροφοριών της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου. Στην κυρίως εξέταση του ο εν λόγω μάρτυρας προσκόμισε γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 15.07.12, η οποία παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
3. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, στις 13.07.14 καταγγέλθηκε από δύο τουρίστριες από τη Ρωσία ότι την ίδια ημέρα κλάπηκε από ειδικό δωμάτιο φύλαξης αποσκευών εντός του επιδίκου ξενοδοχείου μία ταξιδιωτική τσάντα και διάφορα χρυσαφικά. Ακολούθως της ίδιας ημέρας η ταξιδιωτική βαλίτσα εντοπίστηκε σε παρακείμενο χωράφι. Οι δε παραπονούμενες την ίδια ημέρα ταξίδευσαν για την πατρίδα τους. Στα πλαίσια των ενεργειών που ο εν λόγω μάρτυρας προέβηκε ήταν να ανακρίνει προφορικά τον κατηγορούμενο, ο οποίος του ανάφερε ότι μετέβηκε εκεί μαζί με κάποιο ομοεθνή του και τη φιλενάδα αυτού και με το όχημα τους χρώματος μπλε-γαλάζιο αρνούμενος όμως οποιαδήποτε ανάμιξη του στην υπόθεση αυτή. Όταν του επέστησε την προσοχή στο νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε 'I didn't steal'. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ14 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως μετέβηκε στο γραφείο του διευθυντή, ο οποίος και του έδειξε την καταγραφή από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. ΜΚ15 ήταν η αστυφύλακας 3612 Χρυστάλλα Προδρόμου, η οποία υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Πάφου. Στην κυρίως εξέταση της παρουσίασε σαν Τεκμήριο 43 γραπτή κατάθεση της ημερομηνίας 14.07.14 στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι στις 13.07.14 η εν λόγω μάρτυρας επισκέφτηκε το χώρο όπου διαδραματίστηκε το περιστατικό. Ακολούθως η μάρτυρας επιθεώρησε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης από το οποίο διαπίστωσε ότι ένα πρόσωπο βρισκόταν εντός του δωματίου των αποσκευών, άνοιξε το συρόμενο παράθυρο και έριξε έξω από αυτό όπου είναι ο χώρος στάθμευσης του ξενοδοχείου δύο ταξιδιωτικές τσάντες. Στο χώρο στάθμευσης υπήρχε άλλο άτομο που παρέλαβε μόνο τη μία τσάντα και μετά οι δύο άνδρες και μία γυναίκα επιβιβάστηκαν σε σαλούν όχημα γαλάζιου χρώματος που ήταν σταθμευμένο στο χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου και εγκατέλειψαν την περιοχή με κατεύθυνση την Κάτω Πάφο. Στη συνέχεια η μάρτυρας ειδοποιήθηκε από τον ΜΚ12 για την ύπαρξη μιας ταξιδιωτικής τσάντας χρώματος πράσινου και δεμένο σ' αυτή ένα τσαντάκι γαλάζιου χρώματος μάρκας 'Nike'. Η ΜΚ15 θεώρησε ότι η τσάντα και το μικρό τσαντάκι και το περιεχόμενο τους που εντοπίστηκαν σε χωράφι πιθανόν να συνδέονταν με την υπόθεση του ξενοδοχείου καθότι η περιγραφή τους ταίριαζε. Ακολούθως της ίδιας ημέρας στο χώρο αναχωρήσεων του Διεθνούς Αερολιμένα Πάφου η μάρτυρας υπέδειξε στην παραπονούμενη Amashukeli Tatiana τα πιο πάνω ανευρεθέντα, τα οποία αναγνώρισε ως δική της περιουσία. Κατόπιν ελέγχου η παραπονούμενη επιβεβαίωσε πως όλο το περιεχόμενο ανευρέθηκε με εξαίρεση μία κάμερα μάρκας Samsung αξίας €450,00 που απουσίαζε. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ15 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως στο σημείο που ρίχτηκαν οι βαλίτσες δεν είδε το πρόσωπο που το έπραξε. Από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης η εν λόγω μάρτυρας παρακολούθησε την κάμερα που δείχνει από ποιο δωμάτιο έπεσαν οι βαλίτσες καθώς και την κάμερα που δείχνει το διάδρομο του ξενοδοχείου μπροστά από τον ανελκυστήρα. ΜΚ16, Ανδρέας Στασή, ήταν ο διευθυντής του επιδίκου ξενοδοχείου, ο οποίος στην κυρίως εξέταση του παρουσίασε γραπτή κατάθεση που στις 15.07.14 έδωσε στην αστυνομία, η οποία προσκομίστηκε στο Δικαστήριο σαν Τεκμήριο
4. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, στις 13.07.14 η πελάτιδα του ξενοδοχείου Amashukeli Tatiana κατάγγειλε στην αστυνομία ότι από το δωμάτιο αποσκευών του ξενοδοχείου κλάπηκαν διάφορα προσωπικά της αντικείμενα συνολικής αξίας €2.300,
5. Ο εν λόγω μάρτυρας ακόμη αναφέρει ότι η ξύλινη είσοδος του συγκεκριμένου δωματίου του επιδίκου ξενοδοχείου είναι πάντοτε κλειστή ενώ το αλουμινένιο παράθυρο εντός του δωματίου είναι συνεχώς κλειστό και κλειδωμένο. Επίσης από έλεγχο που έκανε στο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης καταγράφηκαν οι κινήσεις 3 ατόμων και ειδικότερα δύο ανδρών και μίας γυναίκας που κατά τη γνώμη του μάρτυρα εμπλέκονται στην υπόθεση αυτή. Επιπλέον διαπιστώθηκε ότι ένα πρόσωπο βρισκόταν εντός του δωματίου των αποσκευών, άνοιξε το συρόμενο παράθυρο και έριξε έξω από αυτό όπου είναι ο χώρος στάθμευσης του ξενοδοχείου δύο ταξιδιωτικές τσάντες. Στο χώρο στάθμευσης υπήρχε άλλο άτομο που παρέλαβε μόνο τη μία τσάντα και μετά οι δύο άνδρες και μία γυναίκα επιβιβάστηκαν σε σαλούν όχημα γαλάζιου χρώματος που ήταν σταθμευμένο στο χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου και εγκατέλειψαν την περιοχή με κατεύθυνση την Κάτω Πάφο. Στη δια ζώσης μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του ο μάρτυρας αφού είδε το βίντεο βεβαίωσε ότι οι δύο άνδρες και η μία γυναίκα, των οποίων οι κινήσεις έχουν καταγραφεί δεν ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο του περιστατικού πελάτες του ξενοδοχείου και ότι βρίσκονταν παράνομα σ' αυτό. Μέσα από το βίντεο, το περιεχόμενο του οποίου προβλήθηκε στο Δικαστήριο, ο ΜΚ16, ένα από τα άτομα που το παρακολούθησαν, είπε ότι ο μόνος τρόπος που οι δύο βαλίτσες βρέθηκαν κοντά σε μια λίμνη με νερό είναι επειδή έπεσαν από το παράθυρο ύψους ενός μέτρου περίπου από το έδαφος όταν κάποιος τις έριξε. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ16 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως η ξύλινη πόρτα που επικοινωνεί με την άλλη πόρτα του δωματίου των αποσκευών είναι ανοικτή και μπορεί να εισέλθει οποιοσδήποτε. Η πόρτα όμως του δωματίου των αποσκευών είναι συνήθως κλειδωμένη χωρίς όμως να είναι σίγουρος εάν όντως ήταν κλειδωμένη τη δεδομένη εκείνη στιγμή. Όπως ακόμη ο μάρτυρας είπε, είδε ένα άτομο να μπαίνει στο χώρο των αποσκευών. Θεωρεί ότι είναι ο ένας από τους δύο προαναφερόμενους άνδρες ενώ ο άλλος ήταν αυτός που έπιασε την τσάντα. Σε ένα από τα πλάνα του βίντεο ο ΜΚ16 υπέδειξε τον κατηγορούμενο ως ένα από τους δύο προαναφερόμενους άνδρες. Περαιτέρω κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του ο εν λόγω μάρτυρας προχώρησε και χειρόγραφα σχεδίασε πρόχειρα και άνευ κλίμακας σχεδιάγραμμα που δείχνει το χώρο προς το δωμάτιο των αποσκευών του ξενοδοχείου. Το σχεδιάγραμμα αυτό κατατέθηκε ως Τεκμήριο 45 και εξηγήθηκε από τον ΜΚ
6. Ο μάρτυρας πρόσεξε ότι και τα 3 άτομα κινούνταν προς τη ξύλινη πόρτα που επικοινωνεί με την πόρτα του δωματίου αποσκευών. Η δε κάμερα της περιοχής καλύπτει μόνο μέχρι την ξύλινη πόρτα. Σύμφωνα ακόμη με τον ΜΚ16, το παράθυρο από όπου ρίχτηκαν οι βαλίτσες έχει δύο φυλλαράκια συρόμενα τα οποία ενώνονται και διαχωρίζονται με πλάτος 1,10 μέτρα ενώ το ύψος του από το έδαφος είναι 1,30 μέτρα και έχει πεζούλι επενδυμένο με πέτρα με ύψος 60 εκατοστών. Σε σχέση με αυτά τα δεδομένα ο ΜΚ16 δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η βαλίτσα να έπεσε από μόνη της ενώ βρισκόταν στο πεζούλι του παραθύρου και παίρνοντας τη μία να προκάλεσε την πτώση της άλλης. ΜΚ17 ήταν ο αρχιαστυφύλακας 2798 Σάββας Καραολή, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στο κλιμάκιο διαρρήξεων του Τ.Α.Ε. Πάφου. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του παρουσίασε σαν Τεκμήριο 46 γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 15.07.14 με βάση την οποία σημειώνεται ότι στις 15.07.14 ο εν λόγω μάρτυρας έλαβε με τη βοήθεια διερμηνέα γραπτή ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο σε σχέση με το περιστατικό στο επίδικο ξενοδοχείο αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο νόμο και τον πληροφόρησε για την υπόθεση που διερευνάτο, η οποία ανακριτική κατάθεση τέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
7. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ17 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως δεν γνωρίζει αν είχαν γίνει από μέρους της αστυνομίας οποιεσδήποτε ενέργειες για τον εντοπισμό οχήματος μπλε όπου υπάρχει ισχυρισμός ότι ο κατηγορούμενος έφυγε με αυτό από το επίδικο ξενοδοχείο με κατεύθυνση την Κάτω Πάφο. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι οι μάρτυρες κατηγορίας θα πρέπει να κριθούν αξιόπιστοι και στη βάση της προσκομισθείσας περιστατικής μαρτυρίας ο κατηγορούμενος να κριθεί ένοχος στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία της συνηγόρου υπεράσπισης, η οποία ανέπτυξε ενώπιον του Δικαστηρίου το περιεχόμενο γραπτής αγόρευσης της. Παραπέμποντας σε κυπριακή νομολογία αλλά και με σχολιασμό της προσαχθείσας μαρτυρίας η κυρία Πατσαλίδου κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει τις μαρτυρίες των μαρτύρων κατηγορίες ως αναξιόπιστες στη βάση αντιφάσεων που επικαλέστηκε και ελλείψει σωρευτικής εκπλήρωσης των συστατικών στοιχείων των κατ' ισχυρισμό αδικημάτων να αθωώσει τον κατηγορούμενο σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Επίσης, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας

(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Το παρόν κατηγορητήριο περιέχει κατ' ισχυρισμό αδικήματα διάρρηξης και κλοπής που παραπέμπουν σε 2 διαφορετικές υποθέσεις. Τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα της κάθε υπόθεσης φέρονται να διαπράχτηκαν την ίδια ημερομηνία και συγκεκριμένα στις 13.07.14 αλλά σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Στην πρώτη περίπτωση φέρεται να εμπλέκεται κατάστημα ενώ η δεύτερη περίπτωση φέρεται να αφορά ξενοδοχείο που βρίσκονται σε διαφορετικές τοποθεσίες. Παράλληλα, για κάθε μια υπόθεση διεξήχθηκε ξεχωριστή διερεύνηση με ξεχωριστούς αστυνομικούς εξεταστές και διαφορετικούς παραπονούμενους και φερόμενα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Αυτό που κατ' αρχήν θα πρέπει να σημειωθεί είναι ότι μέσα από την εκδίκαση όλης της υπόθεσης παρέμειναν αναντίλεκτα τα πιο κάτω γεγονότα:

(1)Το κατάστημα που κατ' ισχυρισμό έγινε στόχος κλοπής είναι προσαρτημένο στην υπεραγορά με την επωνυμία 'Φίλιππος' και βρίσκεται στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου.

(2)Ο ΜΚ3 είναι ο ιδιοκτήτης της πιο πάνω υπεραγοράς και του καταστήματος.

(3)Το ξενοδοχείο που κατ' ισχυρισμό έγινε στόχος διάρρηξης και κλοπής φέρει ονομασία 'Avlida' και βρίσκεται στην περιοχή Τάφοι των Βασιλέων στην Πάφο.

(4)Διευθυντής του πιο πάνω ξενοδοχείου είναι ο ΜΚ16. Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Θα ασχοληθώ πρώτα με την περίπτωση του καταστήματος. Ο ΜΚ1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης που αφορά το κατάστημα. Η μαρτυρία του εστιάζεται στις διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβηκε για την διερεύνηση της υπόθεσης αυτής καθώς και σε προσωπικές παρατηρήσεις του όταν μετέβηκε στο χώρο. Οι ενέργειες και διαπιστώσεις του αυτές ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο και ούτε προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να τα διαψεύδει. Κάτω από αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα υπό την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή της υπόθεσης ως αληθή και αξιόπιστη περιλαμβανομένου της γραπτής κατάθεσης του που είναι το Τεκμήριο 1 και αποτελεί μέρος της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο. Ειδικότερα από την μαρτυρία του ΜΚ1 δέχομαι ότι ο εν λόγω μάρτυρας ως αστυνομικός εξεταστής και στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης αυτής προέβηκε, στις πιο κάτω αδιαμφισβήτητες ενέργειες και διαπιστώσεις: (α) Στις 13.07.14 καταγγέλθηκε τηλεφωνικώς στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας από υπάλληλο της υπεραγοράς' Φίλιππος' κλοπή διαφόρων εργαλείων από το προσαρτημένο σ' αυτήν κατάστημα. (β) Αμέσως μετά την καταγγελία ο ΜΚ1 μαζί με τον αστυφύλακα 1197 Σωφρόνη Παπαβασιλείου μετέβηκαν επί τόπου όπου πρόσεξε ένα άτομο να βρίσκεται υπό περιορισμό από υπαλλήλους της υπεραγοράς. (γ) Το άτομο που βρισκόταν υπό περιορισμό ήταν γυμνό από τη μέση και πάνω ενώ από τη μέση και κάτω φορούσε παντελονάκι. (δ) Εξακριβώνοντας τα στοιχεία του ατόμου που βρισκόταν υπό περιορισμό μετά από έρευνα στο ηλεκτρονικό αρχείο της αστυνομίας διαπίστωσε πως επρόκειτο για τον κατηγορούμενο. (ε) Μέσα από εξετάσεις εντόπισε στη σκηνή τα Τεκμήρια 2, 3, 4, 5, 6, 8 και 9 τα οποία περισυνέλλεξε και έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας. (στ) Στις 14.07.14 παρέλαβε από τον ΜΚ3 τα Τεκμήρια 7Α και 7Β που επίσης έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας. (ζ) Ακολούθως την ίδια ημέρα παρέλαβε από τον ΜΚ9 τα Τεκμήρια 20, 21, 22, 23, 24 και 26, τα οποία παρέδωσε στον ειδικό αστυφύλακα 5373 Ν. Ευσταθίου για να μεταφερθούν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. (η) Επίσης από τον ΜΚ9 παρέλαβε τα Τεκμήρια 30

(1)-30

(16). (θ) Στις 15.07.14 παρέλαβε από την ΜΚ8 το Τεκμήριο 12, το οποίο παρέδωσε στις 16.07.14 στον ειδικό αστυφύλακα 5373 Ν. Ευσταθίου για να μεταφερθεί στο εργαστήριο φωτογραφίας. (ι) Επιπλέον στις 16.07.14 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 1882 δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου, τα οποία παρέδωσε στον ειδικό αστυφύλακα 5373 Ν. Ευσταθίου για να μεταφερθούν μαζί με τα προαναφερόμενα τεκμήρια στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Η μαρτυρία του ΜΚ2 ήταν τυπικής φύσεως και παρέμεινε αναντίλεκτη μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης. Την αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη στην ολότητα της περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 10 που αποτελεί μέρος της. Ειδικότερα δέχομαι ότι ο εν λόγω μάρτυρας ήταν ο αστυνομικός που απλά στις 13.07.14 και ώρα 21:20 συνέλαβε τον κατηγορούμενο και αφού του εξήγησε τους λόγους σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή στο νόμο αυτός απάντησε 'Ο.Κ.' ενώ αμέσως μετά τον ενημέρωσε για τα δικαιώματα επικοινωνίας του ως κρατούμενος. Η δε θετική αντίληψη του ότι ο κατηγορούμενος ήταν γυμνός από τη μέση και πάνω ενώ από τη μέση και κάτω φορούσε ένα κοντό παντελόνι επαληθεύει την ίδια διαπίστωση του ΜΚ1 αναφορικά με το ίδιο ζήτημα. Η μαρτυρία του ΜΚ3 χωρίζεται σε 3 ξεχωριστές και ανεξάρτητες ενότητες. Η πρώτη ενότητα αφορά τα κατ' ισχυρισμό γεγονότα που ο εν λόγω μάρτυρας επικαλείται ότι του είχαν λεχθεί από τον υπάλληλο του, ΜΚ

1. Πρόκειται για εξ' ακοής μαρτυρία και με δεδομένο ότι το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει ζωντανά στη διαδικασία τον ΜΚ4 που ήλθε και κατάθεσε ενώπιον του, του οποίου όλη την μαρτυρία αξιολογεί πιο κάτω, το κομμάτι αυτό της μαρτυρίας του ΜΚ3 δεν λαμβάνεται υπόψη. Η δεύτερη ενότητα σχετίζεται με τις αναφορές του ΜΚ3 μέσα από τις οποίες δηλώνει ότι από τον ψηφιακό δίσκο (Τεκμήριο 12) αναγνωρίζει τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που καταγράφεται κατά τον επίδικο χρόνο να βρίσκεται εντός του καταστήματος και να παίρνει από το ράφι ένα αντικείμενο και να κατευθύνεται προς την έξοδο κινδύνου του καταστήματος. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει με προσοχή το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
2. Από τη δημόσια προβολή του εν λόγω τεκμηρίου φαίνεται μετά τις 14:00 στις 13.07.14, που με βάση δικαστική γνώση ήταν ημέρα Κυριακή, όταν το επίδικο κατάστημα έπαυσε να λειτουργεί, η παρουσία ενός ατόμου εντός του καταστήματος, το οποίο πήρε μία φορά ένα αντικείμενο από το ράφι και να φεύγει. Επ' αυτού δέχομαι τη θέση του μάρτυρα ότι το άτομο αυτό κατευθύνθηκε προς την έξοδο κινδύνου του καταστήματος καθότι αν πορευόταν ίσια προς την υπεραγορά στην οποία είναι προσαρτημένο και αυτή εκείνη τη στιγμή λειτουργούσε, αυτό θα καταγραφόταν από άλλη κάμερα της υπεραγοράς, πράγμα όμως που δεν συνέβηκε. Ωστόσο από την εικόνα του ψηφιακού δίσκου δεν διακρίνεται με ευκρίνεια το πρόσωπο του οποίου η ύπαρξη καταγράφηκε καθώς επίσης δεν ξεχωρίζουν τέτοια χαρακτηριστικά που θα προσδιόριζαν με σιγουριά ότι το πρόσωπο αυτό που βρισκόταν εντός του καταστήματος τη δεδομένη εκείνη επίδικη στιγμή ήταν ο κατηγορούμενος. Συνεπώς το μέρος αυτό της μαρτυρίας του ΜΚ3 που αφορά δήθεν αναγνώριση του κατηγορουμένου επίσης δεν λαμβάνεται υπόψη. Η τρίτη και τελευταία ενότητα αφορά την μαρτυρία του ΜΚ3 που πηγάζει μέσα από δικές του ενέργειες στις οποίες ο ίδιος προέβηκε καθώς και προσωπικές διαπιστώσεις. Η πτυχή αυτή της μαρτυρίας του ήταν θετική, σαφής και επεξηγηματική. Πρόκειται για μαρτυρία που εμπίπτει στη σφαίρα της προσωπικής του γνώσης. Οι αναφορές του μάρτυρα στην ενότητα αυτή ήταν άμεσες, ευθείς και αυθόρμητες εξαφανίζοντας έτσι κάθε υποψία και/ή πιθανότητα το περιεχόμενο τους να μπορούσε να ήταν προσχεδιασμένο. Οι δε τοποθετήσεις του συνοδεύονται από εξηγήσεις που ο εν λόγω μάρτυρας έδωσε και σε συνδυασμό με την απουσία ουσιωδών αντιφάσεων τις καθιστούν πειστικές απέναντι στο Δικαστήριο. Στη βάση αυτών των παραμέτρων αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη το μέρος αυτό της μαρτυρίας του ΜΚ3 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 11, πάντοτε στο βαθμό και την έκταση της πτυχής αυτής. Συγκεκριμένα αποδέχομαι ότι τα Τεκμήρια 2 μέχρι 9 αποτελούσαν περιουσία του καταστήματος επειδή ο εν λόγω μάρτυρας έλεγξε ότι τα εξειδικευμένα αυτά αντικείμενα έφεραν τον ίδιο κωδικό που είχε καταχωρηθεί γι' αυτά στο ηλεκτρονικό σύστημα του καταστήματος. Περαιτέρω δέχομαι ότι τα πιο πάνω τεκμήρια εντοπίστηκαν από τον ΜΚ3 να βρίσκονται εκτός του καταστήματος και ειδικότερα έξω από την έξοδο κινδύνου του καταστήματος αλλά και προς το χώρο της ψησταριάς ενώ έπρεπε να βρίσκονταν σε πάγκους και ράφια εντός του καταστήματος. Όσον αφορά το Τεκμήριο 12, όπως έχει λεχθεί προηγουμένως, το Δικαστήριο δέχεται ότι ο ψηφιακός δίσκος στις 13.07.14, ημέρα Κυριακή και ώρα μετά τις 14:00, καταγράφει την παρουσία ενός ατόμου εντός του καταστήματος να παίρνει μία φορά ένα αντικείμενο από ράφι και να φεύγει κατευθυνόμενο προς την έξοδο κινδύνου του καταστήματος. Ο ΜΚ4 έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Χωρίς να έχει οποιοδήποτε συμφέρον ήλθε και κατάθεσε και μέσα από τη δια ζώσης μαρτυρία του φάνηκε ότι πρόκειται για ειλικρινή άτομο με αίσθημα σεβασμού προς την αλήθεια. Με παραστατικότητα και λεπτομέρεια αλλά δίχως υπερβολή ήλθε και εξιστόρησε στο Δικαστήριο τα γεγονότα που περιήλθαν στην προσωπική του γνώση και αντίληψη και που πραγματικά διαδραματίστηκαν. Παρά την μακρά αντεξέταση που έτυχε η εκδοχή που ο μάρτυρας παρουσίασε ήταν σταθερή και συνεπής μέχρι το τέλος καθώς επίσης συνάδει με τη χρονική πτυχή των γεγονότων. Οι απαντήσεις που έδωσε ήταν επί της ουσίας των ερωτήσεων που του υπεβλήθηκαν, πράγμα που αποδεικνύει ότι δεν επιδίωκε να τις αποφύγει. Εκεί που δεν γνώριζε κάτι το παραδεχόταν χωρίς περιστροφές ή φτηνές δικαιολογίες και δεν προσπαθούσε να προβεί σε εικασίες. Ο τρόπος που απαντούσε ήταν άμεσος, ευθύς, γρήγορος και αυθόρμητος χωρίς έτσι να σκέφτεται και να προσχεδιάζει την απάντηση που θα έδιδε. Η μαρτυρία ήταν θετική και απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις με αποτέλεσμα το ψηλό επίπεδο αξιοπιστίας του να παραμείνει ανεπηρέαστο μέχρι το τέλος. Η μνήμη του για τα γεγονότα που ο ίδιος βίωσε ήταν σε τέτοιο μεγάλο βαθμό που όταν απρόσμενα του ζητήθηκε από τη συνήγορο υπεράσπισης να καταγράψει αυτά που περίγραφε σε πρόχειρο σχεδιάγραμμα άνευ κλίμακας (Τεκμήριο 14) αυτός το έπραξε χωρίς δισταγμό με αυτά που σημείωνε να προσδίδουν πειστικότητα στις αναφορές του. Η διαφορά που εντοπίζεται στην μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα για το ότι ο κατηγορούμενος φορούσε φανέλα από την μαρτυρία του ΜΚ1 που λέει ότι βρήκε τον κατηγορούμενο που τελούσε υπό περιορισμό να είναι γυμνός από τη μέση και πάνω είναι επουσιώδης και σε καμία περίπτωση κλονίζει την αξιοπιστία του. Επειδή ο ΜΚ4 δεν φαινόταν να ήταν απόλυτα σίγουρος για το ζήτημα αυτό επιλέγω την μαρτυρία του ΜΚ1 που ήταν σίγουρος και η οποία ήταν ότι ο κατηγορούμενος τη στιγμή εκείνη ήταν γυμνός από τη μέση και πάνω. Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι την μαρτυρία του ως αληθή και αξιόπιστη, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίων 13Α και 13Β που αποτελούν μέρος αυτής. Επίσης αποδέχομαι την μαρτυρία που σχετίζεται με το Τεκμήριο 14 καθότι αυτή συνάδει με την υπόλοιπη μαρτυρία του αλλά και γενικότερα με την προσαχθείσα μαρτυρία που έγινε αποδεκτή. Από την μαρτυρία του, ανάμεσα σ' άλλα, αποδέχομαι ότι στις 13.07.14 και μεταξύ των ωρών 15:00-15:30 ο ΜΚ4 ενώ πήγε να κλείσει την πόρτα που οδηγεί πίσω από τη ψησταριά πρόσεξε ένα άτομο που φορούσε άσπρο καπελάκι να στέκεται απέναντι από την έξοδο κινδύνου του καταστήματος και συγκεκριμένα κοντά στο κάγκελο, πίσω από το οποίο είναι η ψησταριά με την επωνυμία 'Αστροφεγγιά'. Πίσω από τα πόδια του ατόμου αυτού και χάμω στο έδαφος βρίσκονταν τα Τεκμήρια 4 και
3. Η μεταξύ τους απόσταση ήταν 2 μέτρα και έτσι ο ΜΚ4 είχε πολύ καλή οπτική επαφή με το άτομο. Όταν ο εν λόγω μάρτυρας τον ρώτησε τι έκανε εκεί το άτομο αυτό του είπε ότι ανάμενε κάποιον να του φέρει ένα μπουκάλι νερό. Όταν όμως στη συνέχεια ο ΜΚ4 τον ρώτησε γιατί τα πιο πάνω αντικείμενα βρίσκονταν εκεί το άτομο τράπηκε σε φυγή πηδώντας από το κάγκελο ύψους 1,20-1,5 μέτρα εντός της αυλής της ψησταριάς ακολουθώντας πορεία στο δρόμο που είναι μεταξύ της ψησταριάς και του χώρου στάθμευσης της επίδικης υπεραγοράς προς την υπεραγορά και στη συνέχεια τρέχοντας με κατεύθυνση τον Κόλπο των Κοραλλίων. Στην προσπάθεια του να διαφύγει του έπεσε το καπελάκι με αποτέλεσμα ο ΜΚ4 να δει το πρόσωπο και τα χαρακτηριστικά του. Λόγω της μεσημεριανής ώρας στο μήνα Ιούλιο υπήρχε επαρκής φυσικός φωτισμός ενώ δεν υπήρχαν αντικείμενα που να εμπόδιζαν την ορατότητα του μάρτυρα προς το άτομο αυτό. Στη συνέχεια ο ΜΚ4 ειδοποίησε τον ΜΚ3 που ήταν ο προϊστάμενος του και μαζί εντόπισαν τα Τεκμήρια 2-9 έξω από την έξοδο κινδύνου του καταστήματος αλλά και προς το χώρο της ψησταριάς. Μετά από πάροδο 30 λεπτών περίπου ο ΜΚ4 με τη βοήθεια 2 συναδέλφων του εντόπισαν το ίδιο άτομο να περπατά χωρίς φανέλα πλησίον του εστιατορίου King Solomon, ο οποίος μόλις είδε τον ΜΚ4 άρχισε να τρέχει πίσω από το ξενοδοχείο Neptune μέχρι που τελικά ανακόπηκε από τον ΜΚ4 και την παρέα του, τον οποίο και παρέδωσαν στην αστυνομία που κατέφθασε σύντομα αφού πρώτα ο ΜΚ4 την ειδοποίησε. Το άτομο αυτό διαπιστώθηκε πως επρόκειτο για τον κατηγορούμενο. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι οι αναφορές του ΜΚ4 ότι στις 13.07.14 και μεταξύ των ωρών 15:00-15:30 ο κατηγορούμενος στεκόταν με τα Τεκμήρια 4 και 9 να βρίσκονται στο έδαφος πίσω του και ότι πήδηξε από το κάγκελο που οδηγούσε στην αυλή της ψησταριάς τρέχοντας τη διαδρομή που ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε και παράλληλα κατέγραψε στο Τεκμήριο 14 καθώς επίσης ότι στη συνέχεια ακινητοποιήθηκε από τον ΜΚ4 και τους συναδέλφους του στο σημείο που εξήγησε, δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση. Το γεγονός αυτό εκμηδενίζει και την όποια μηδαμινή σημασία μπορούσε να αποδοθεί στην προαναφερόμενη διαφορά που εντοπίστηκε μεταξύ του ΜΚ1 και του εν λόγω μάρτυρα για το αν τελικά φορούσε ή όχι φανέλα ο κατηγορούμενος όταν παραδόθηκε στην αστυνομία από τον ΜΚ4 και τους συναδέλφους του. Η μαρτυρία του ΜΚ5 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 15 που είναι η γραπτή κατάθεση του είναι εξ' ολοκλήρου τυπικού χαρακτήρα. Η μοναδική εμπλοκή του συγκεκριμένου μάρτυρα στην υπόθεση αυτή, όπως αυτή καταγράφεται στο Τεκμήριο 15 και ο ίδιος επανέλαβε στη δια ζώσης μαρτυρία του στο Δικαστήριο, ήταν ότι στις 14.07.14 μεταξύ των ωρών 08:50 και 11:10 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ενέργεια που είναι παραδεκτή από την υπεράσπισης και ως εκ τούτου αποδέχομαι. Ο ΜΚ6 ήλθε και κατάθεσε στο Δικαστήριο για σκοπούς απόδειξης της νόμιμης μεταφοράς και διακίνησης συγκεκριμένων τεκμηρίων από το Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας προς τον αστυνομικό σταθμό Πέγειας. Από την στάση και συμπεριφορά του ως μάρτυρας που κρίνεται απόλυτα ειλικρινής καθώς και από την πηγαία και συνάμα θετική εκδήλωση της δια ζώσης κατάθεσης του χωρίς περιστροφές και ουσιώδεις αντιφάσεις δέχομαι ότι η μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 17 που αποτελεί μέρος της, είναι αληθής και αξιόπιστη στην ολότητα της. Περαιτέρω καταλήγω ότι στις 18.09.14 και περί ώρα 07:10 ο εν λόγω μάρτυρας μετέβηκε στη Λευκωσία όπου και παρέδωσε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας διάφορα τεκμήρια διαφόρων υποθέσεων της επαρχίας Πάφου στη βάση σχετικού εντύπου αίτησης. Επίσης καταλήγω ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 12:30 ο συγκεκριμένος μάρτυρας παρέλαβε από το Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας διάφορα τεκμήρια, ανάμεσα στα οποία τα Τεκμήρια 20-27, τα οποία αφού μετέφερε στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας τα παρέδωσε στον ΜΚ7 μαζί με σχετικό δελτίο παραλαβής τεκμηρίων, ο οποίος ως υπεύθυνος (σταθμάρχης) του αστυνομικού αυτού σταθμού κατά τον ουσιώδη χρόνο, μερίμνησε για την ασφαλή φύλαξη τους σε αποθήκη. Από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου και κρίθηκε αποδεκτό δεν έχω αμφιβολία στο να καταλήξω ότι τα Τεκμήρια 20, 21, 22, 23, 24 και 26 ήταν αυτά που ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον ΜΚ9 και τα παρέδωσε στον ειδικό αστυφύλακα 5375 Ν. Ευσταθίου, ο οποίος φρόντισε για την ασφαλή αποστολή τους στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων και ακολούθως μεταφέρθηκαν στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας από τον ΜΚ
4. Ακόμη από την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία καταλήγω χωρίς δισταγμό στο εύρημα ότι το Τεκμήριο 27 ήταν αυτό που επίσης ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον ΜΚ9 και το παρέδωσε στον ειδικό αστυφύλακα 5375 που αυτός με τη σειρά του μερίμνησε για την ασφαλή αποστολή του στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων και συγκρίσεων του με τα Τεκμήρια 20, 21, 22, 23, 24 και
5. Επιπλέον η αποδεκτή μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον μου με οδηγεί χωρίς δεύτερη σκέψη στο εύρημα ότι το Τεκμήριο 25 ήταν αυτό που εντοπίστηκε στη σκηνή από την ΜΚ8, η οποία φρόντισε για την ασφαλή αποστολή του στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Ο ΜΚ7 ήταν ακόμη ένας μάρτυρας που ουσιαστικά χρησιμοποιήθηκε από την κατηγορούσα αρχή για απόδειξη νόμιμης μεταφοράς και διακίνησης συγκεκριμένων τεκμηρίων. Η μαρτυρία του ήταν σαφής, επεξηγηματική και απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις. Με άμεσο, θετικό και ειλικρινή τρόπο απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν χωρίς στοιχείο υπερβολής. Στη βάση αυτών αποδέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητα της ως ορθή και αληθή. Ανάμεσα στην μαρτυρία του αποδέχομαι ότι κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης παραλήφθηκαν, μεταξύ άλλων τα Τεκμήρια 20-27 που αφού παραδόθηκαν στον εξεταστή της υπόθεσης αποστάληκαν στη βάση σχετικού εντύπου στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας μέσω του Αρχηγείου Αστυνομίας. Κατόπιν εξέτασης και αξιολόγησης διαπιστώνω ότι το έντυπο αυτό είναι το Τεκμήριο 19 (Έντυπο Αστ. 161-Αρ. Αναφοράς ΥΠ.Ε.Γ.Ε. 4114/2014, ημερομηνίας 14.07.14). Επίσης δέχομαι ότι ο εν λόγω μάρτυρας έδωσε οδηγίες στον ΜΚ6 να μεταβεί στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στη Λευκωσία και να μεταφέρει τα πιο πάνω αντικείμενα, πράγμα που αυτός έπραξε. Από το σύνολο της ενώπιον μου αποδεκτής μαρτυρίας δεν έχω αμφιβολία να καταλήξω ότι τα αντικείμενα, που ο ΜΚ6 παρέδωσε στον μάρτυρα αυτό δυνάμει σχετικού δελτίου παραλαβής, ελέγχθηκαν και καταγράφηκαν σε βιβλίο τεκμηρίων και ακολούθως με ευθύνη και εν γνώσει του ΜΚ7 τοποθετήθηκαν σε αποθήκη του αστυνομικού σταθμού Πέγειας κάτω από συνθήκες ασφαλούς φύλαξης. Περαιτέρω δεν έχω κανένα δισταγμό να αναφέρω ότι τα πιο πάνω αντικείμενα είναι αυτά που αναλλοίωτα κατατέθηκαν από τον εν λόγω μάρτυρα στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια 20-
6. Δεν έχω ακόμη κανένα στοιχείο που καθ' οιονδήποτε τρόπο να θέτει σε αμφιβολία τη γνησιότητα των τεκμηρίων αυτών. Η ΜΚ8 ήταν μια επιπρόσθετη αστυνομικός που συμμετείχε στη διερεύνηση της περίπτωσης του καταστήματος με περιορισμένο όμως ρόλο. Ήλθε στο Δικαστήριο και χωρίς επιφύλαξη περίγραψε με λεπτομέρεια και παραστατικότητα τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε. Οι απαντήσεις που έδωσε ήταν αυθόρμητες και θετικές και γι' αυτό κρίνονται πειστικές. Παρόλα αυτά να σημειωθεί ότι δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι δύο διαφορές που εντοπίζονται στη μαρτυρία της δεν γίνονται αποδεκτές από το Δικαστήριο για τους λόγους που θα αναφέρω πιο κάτω, πλην όμως αυτές μετά από σφαιρική και συνολική αξιολόγηση της μαρτυρίας της φαίνονται να είναι επουσιώδεις και κατ' επέκταση δεν είναι ικανές στο να κλονίσουν την αξιοπιστία της, το υψηλό επίπεδο της οποίας παρέμεινε αλώβητο. Κατά συνέπεια αποδέχομαι την μαρτυρία της, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 28 που αποτελεί μέρος της, ως αληθή και αξιόπιστη. Ειδικότερα από την μαρτυρία της αποδέχομαι τα πιο κάτω: (α) Στις 14.07.14 έλαβε κατάθεση από τον ΜΚ
7. (β) Την ίδια ημέρα έλεγξε μαζί με συνάδελφο της το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης της επίδικης υπεραγοράς όπου φαίνεται ένα άτομο να παίρνει από το ράφι του καταστήματος δύο τρυπάνια μάρκας 'Black & Decker. (γ) Ακολούθως της ίδιας ημέρας παρέλαβε από τεχνικό ψηφιακό δίσκο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης της υπεραγοράς (Τεκμήριο 12), τον οποίο παρέδωσε σε συνάδελφο της για να σταλεί για επιστημονικές εξετάσεις. Σε σχέση με το Τεκμήριο 12 σημειώνεται ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι είναι πιστό και γνήσιο αντίγραφο από το σκληρό δίσκο του ηλεκτρονικού υπολογιστή του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης στην επίδικη υπεραγορά. Ως εκ τούτου δέχομαι ότι αυτό που καταγράφεται είναι αυτό που συνέβηκε χωρίς οποιαδήποτε αλλοίωση στους συγκεκριμένους χώρους του καταστήματος που καλύπτει στις 13.07.14 κατά τη χρονική στιγμή στην οποία απευθύνεται. Από τη μαρτυρία της δεν δέχομαι τα εξής: (α) Ότι το πρόσωπο που απεικονίζεται στη κάμερα είναι ο κατηγορούμενος διότι αυτό δεν επαληθεύεται μέσα από την προβολή του ψηφιακού δίσκου, κάτι εξάλλου που η ίδια παραδέχτηκε στην αντεξέταση της. Η ουσία όμως παραμένει ότι καταγράφεται στο χώρο του καταστήματος η παρουσία ενός ατόμου τη δεδομένη εκείνη χρονική στιγμή. (β) Οι ώρες που καταγράφονται ότι έλαβε την κατάθεση από τον ΜΚ3 καθότι δεν συνάδουν με τις χρονικές στιγμές του ΜΚ9 που για την ίδια περίοδο επικαλείται την παρουσία της μάρτυρας αυτής στη σκηνή. Εν πάση όμως περιπτώσει παραμένει ως γεγονός η λήψη της κατάθεσης του ΜΚ3 από την εν λόγω μάρτυρα, πράγμα που δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση, προφανώς σε ώρα διαφορετική από αυτή που σημειώνεται χωρίς όμως να είναι εφικτός ο προσδιορισμός της ακριβής ώρας της λήψης της. Ο ΜΚ9 έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η παρουσία του στο γραφείο διερεύνησης σκηνή εγκλημάτων της αστυνομίας από τις 17.04.06 με βασικά καθήκοντα φωτογράφηση σκηνών, λήψη αποτυπωμάτων, απόσπαση δακτυλικών αποτυπωμάτων από τη σκηνή και δειγματοληψίες για την εξέταση γενετικού υλικού και συμμετοχή του στην εξέταση πολλών σκηνών του επιτρέπει σήμερα να διαθέτει πολύχρονη εμπειρία καθώς και πολύτιμες γνώσεις αναφορικά με το αντικείμενο ενασχόλησης του, πράγμα που δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Παρά την μακρά αντεξέταση που έτυχε οι απαντήσεις που έδωσε ήταν σαφείς και τεκμηριωμένες. Ο τρόπος που απαντούσε ήταν ευθύς και άμεσος χωρίς να υπεκφεύγει και/ή να υπερβάλλει. Με λεπτομέρεια εξήγησε το ρόλο που διαδραμάτισε στην υπόθεση αυτή. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από αυθορμητισμό ενώ είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις. Πρόκειται για ένα ειλικρινή μάρτυρα που ήλθε στο Δικαστήριο και κατάθεσε ακριβώς τις ενέργειες στις οποίες ο ίδιος προέβηκε με πλήρη σεβασμό στην αλήθεια. Στη βάση αυτών αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΚ9, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 29 που αποτελεί μέρος αυτής, στην ολότητα της. Ακόμη μέρος της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα στο Δικαστήριο, την οποία και αποδέχομαι κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης, αποτελούν οι 16 έγχρωμες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 30

(1)μέχρι 30

(16)καθώς και οι 5 έγχρωμες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 31

(1)μέχρι 31

(5), η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε όπως δεν αμφισβητήθηκε η ορθότητα των εικόνων που αντικατοπτρίζουν. Όσον αφορά το Τεκμήριο 32, κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης του, δέχομαι ότι αποτελεί μέρος των αστυνομικών ενεργειών που λαμβάνονται στη σκηνή του εγκλήματος από τις αστυνομικές αρχές. Σε σχέση με τις ενέργειες που έκανε ο μάρτυρας ήταν σαφής και επεξηγηματικός. Όπως σημείωσε με λεπτομέρεια, στις 14.07.14 έφθασε στην υπεραγορά η ώρα 09:40 όπου ο ΜΚ7 του έδειξε την κατ' ισχυρισμό διαδρομή του δράστη. Μέχρι η ώρα 09:56 ο ίδιος προέβηκε σε εξέταση της σκηνής και των συναφή χώρων και αποφάσισε τι ακριβώς θα φωτογραφούσε χωρίς υπόδειξη και/ή καθοδήγηση από οποιονδήποτε. Μεταξύ των ωρών 09:56-10:00 ο εν λόγω μάρτυρας έλαβε 16 έγχρωμες φωτογραφίες, τον σκοπό λήψης και την απεικόνιση κάθε μιας εξήγησε στο Δικαστήριο. Κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης έλαβε φωτογραφίες από αντικείμενα που βρίσκονταν στο χώρο υποδοχής του καταστήματος. Περαιτέρω μεταξύ των ωρών 10:05-10:30 έλαβε επί τόπου δείγματα αποτυπωμάτων και δειγματοληψιών στα σημεία που αυτός έκρινε χωρίς καμία παρέμβαση και/ή παρότρυνση από οποιονδήποτε. Τόσο η φωτογράφηση όσο και οι δακτυλοσκοπικές καθώς και οι δειγματολογικές εξετάσεις που συνολικά διάρκεσαν από 09:56 μέχρι 10:30 διεξήχθηκαν στην παρουσία της ΜΚ8. Αυτό είναι ένα γεγονός που δέχομαι επειδή συνάδει χρονικά με την υπόλοιπη αποδεκτή προσαχθείσα μαρτυρία. Την ίδια στιγμή προκύπτει ότι ο χρόνος που σημειώνεται στο Τεκμήριο 11 (10:00-10:20) ότι δαπανήθηκε για τη λήψη κατάθεσης του ΜΚ3 από την ΜΚ8 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τα προαναφερόμενα δείγματα αποτυπωμάτων και δειγματοληψιών αφορούν τα Τεκμήρια 20, 21, 22, 23, 24 και 26, τα οποία αφού ο ΜΚ9 συσκεύασε, σφράγισε κατάλληλα και υπέγραψε, τα παρέδωσε σε συνάδελφο του για να αποσταλούν για επιστημονικές εξετάσεις. Στις 16.07.14 ο ΜΚ9 μετέβηκε στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας όπου στην παρουσία του αστυφύλακα 1574 φωτογράφισε διάφορα αντικείμενα που βρίσκονταν σε δωμάτιο. Από τις πιο πάνω ενέργειες του ΜΚ9 δεν παρατηρείται παρέκκλιση από τον κώδικα αστυνομικών ενεργειών που πραγματεύεται τον χειρισμό τέτοιας περίπτωσης. Ο ΜΚ10 και ο ΜΚ11 είναι δύο αστυνομικοί που η ανάμιξη τους στην υπόθεση αυτή ήταν πολύ περιορισμένη. Τον περιορισμένο αυτό ρόλο τους ο καθένας από αυτούς τον εξήγησε στο Δικαστήριο με τρόπο απλό, αυθόρμητο και σαφή χωρίς να υποπέσουν σε οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις. Αμφότεροι μάρτυρες κρίνονται ειλικρινείς και ως εκ τούτου αποδέχομαι ως αληθείς και αξιόπιστες τις μαρτυρίες τους, περιλαμβανομένου των Τεκμηρίων 33 και 34 που αποτελούν μέρος των μαρτυριών τους αντίστοιχα. Συγκεκριμένα σε σχέση με τον ΜΚ10 δέχομαι ότι στις 15.07.14 έλαβε στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου από τον κατηγορούμενο, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του, δύο παρειακά επιχρίσματα, τα οποία αφού τοποθέτησε σε χακί φάκελο και σφράγισε με αστυνομική ταινία τα παρέδωσε ακολούθως της ίδιας ημέρας στον ΜΚ1 για να αποσταλούν για επιστημονικές εξετάσεις και να συγκριθούν με τα Τεκμήρια 20, 21, 22, 23, 24 και 26 που επίσης είχαν σταλεί για επιστημονικές εξετάσεις. Αναφορικά με τον ΜΚ11 δέχομαι ότι ήταν το πρόσωπο που στις 16.07.14 παρέλαβε από τον ΜΚ1 τα Τεκμήρια 20, 21, 22, 23, 24, 26 και 27, τα οποία και μετέφερε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Ο κατηγορούμενος, όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, άσκησε το δικαίωμα της σιωπής που του παρέχει το άρθρο 74

(1)(γ) της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ.155 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Αναφορικά με το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορουμένου, αυτό δεν προσθέτει οτιδήποτε στα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Ως εκ τούτου του αποδίδω μηδενική βαρύτητα. Θα ασχοληθώ τώρα με την αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε για την περίπτωση του ξενοδοχείου. Η μαρτυρία του ΜΚ12 ήταν τυπικού χαρακτήρα και δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Χωρίς δεύτερη σκέψη και στην απουσία άλλης περί του αντιθέτου μαρτυρίας την αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη μαζί με το Τεκμήριο 35 που αποτελεί μέρος της. Βεβαίως από την μαρτυρία του δεν λαμβάνεται υπόψη το εξ' ακοής μέρος αυτής που αναφέρεται στο τι του είχε λεχθεί από τη συνάδελφο του ΜΚ15 επειδή το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει ζωντανά την κατάθεση της μαρτυρίας της ΜΚ15, την οποία και αξιολογεί στη συνέχεια. Ειδικότερα από την μαρτυρία του ΜΚ12 δέχομαι ότι στις 13.07.14 ο εν λόγω μάρτυρας, κατόπιν πληροφορίας που έλαβε, μετέβηκε σε χωράφι πλησίον του ξενοδοχείου 'Κέφαλος' σε αδιέξοδο στο τέρμα της οδού Τηλεμάχου όπου εντόπισε μια ανοικτή πράσινη τσάντα και σε αυτή υπήρχε δεμένο ένα μικρό γαλάζιο τσαντάκι μάρκας 'Nike' καθώς επίσης ρούχα. Αμέσως ο εν λόγω μάρτυρας έθεσε τα ανευρεθέντα αντικείμενα υπό την ασφαλή του φύλαξη και όταν αργότερα της ίδιας ημέρας αφίχθηκε στη σκηνή η ΜΚ15 της τα παρέδωσε για τα περαιτέρω. Ο ΜΚ14 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν θετικός και ξεκάθαρος στις τοποθετήσεις του. Η μαρτυρία του σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε παρέμεινε αναντίλεκτη και ως εκ τούτου την αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη. Συγκεκριμένα δέχομαι ότι στις 13.07.14 καταγγέλθηκε στην αστυνομία από ρωσίδα τουρίστρια ότι από ειδικό δωμάτιο φύλαξης αποσκευών εντός του ξενοδοχείου 'Avlida' που βρίσκεται στη λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων στην Κάτω Πάφο κλάπηκε μία ταξιδιωτική βαλίτσα με το περιεχόμενο της. Ακόμη δέχομαι ότι αμέσως μετά την καταγγελία ο ΜΚ14 μετέβηκε μαζί με συνάδελφο του στο ξενοδοχείο όπου έλεγξε κάμερες του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης του ξενοδοχείου. Επίσης δέχομαι ότι στις 14.07.14 ο μάρτυρας ανέκρινε προφορικά τον κατηγορούμενο στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου. Όσον αφορά την μαρτυρία του αναφορικά με τις προσωπικές διαπιστώσεις του μέσα από την εμπλοκή του κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης υποστηρίζεται από πραγματική μαρτυρία και ειδικότερα από το περιεχόμενο του ψηφιακού δίσκου του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης που το ξενοδοχείο διέθετε και συνεπώς την αποδέχομαι ως επίσης αληθή και αξιόπιστη. Συγκεκριμένα η διαπίστωση του ότι βλέποντας το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του ξενοδοχείου και συναντώντας τον κατηγορούμενο τον αναγνώρισε ως ένα από τα τρία πρόσωπα που η παρουσία τους απεικονίζεται κοινή στο ξενοδοχείο την επίδικη ημερομηνία του περιστατικού αποδεικνύεται τόσο μέσα από την προβολή στο Δικαστήριο της κάμερας εσωτερικού χώρου του ξενοδοχείου με πεδίο κάλυψης το διάδρομο μπροστά από ανελκυστήρα όσο και από τη φωτογραφία 1 του Τεκμηρίου 41 στα οποία ο κατηγορούμενος εμφανίζεται να φορεί καπέλο σκούρου χρώματος. Πέραν όμως αυτού με σχετική δήλωση της στο Δικαστήριο η συνήγορος υπεράσπισης παραδέχεται ότι ο κατηγορούμενος είναι το τρίτο πρόσωπο στη σειρά που βρίσκεται στο χρονικό σημείο 12:54:51 της πιο πάνω κάμερας και ότι αφού είχε συναντήσει τα άλλα δύο άτομα, ένα άνδρα και μία γυναίκα, μετέβησαν μαζί στο ξενοδοχείο 'Avlida'. Παράλληλα, δέχομαι ότι σε προφορική ανάκριση του κατηγορουμένου ο τελευταίος ανάφερε στον μάρτυρα αυτό ότι στο ξενοδοχείο μετέβησαν όλοι μαζί με όχημα χρώματος μπλε-γαλάζιο, πλην όμως δεν συμμερίζομαι τη θέση του ότι το όχημα που φεύγει από το ξενοδοχείο αμέσως μετά το επίδικο περιστατικό είναι το πιο πάνω όχημα με επιβάτες τον κατηγορούμενο και τα άλλα δύο άτομα καθότι κάτι τέτοιο δεν επαληθεύεται από την εικόνα της κάμερας που καλύπτει εξωτερικό χώρο του ξενοδοχείου. Το ίδιο ισχύει για τη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 41 όπου δεν είναι τέτοιας ποιότητας που να οδηγεί με ασφάλεια ότι το πρόσωπο που στέκεται κοντά στη λίμνη στον εξωτερικό χώρο του ξενοδοχείου είναι το πρόσωπο που ήλθε στο ξενοδοχείο μαζί με τον κατηγορούμενο και την κοπέλα ή ότι είναι πρόσωπο που σχετίζεται με τον κατηγορούμενο. Μπορεί το καπέλο και η φανέλα να είναι του ιδίου χρώματος με αυτά που φορούσε το άτομο με το οποίο κατηγορούμενος μετέβηκε την ίδια ημέρα στο ξενοδοχείο αλλά αυτά από μόνα τους δεν είναι επαρκή για να καθορίσουν ότι το άτομο του οποίου δεν φαίνονται ευκρινώς τα φυσικά χαρακτηριστικά είναι αυτό που σχετίζεται με τον κατηγορούμενο ή ότι είναι ο κατηγορούμενος. Τα όσα ανάφερα για τη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 41 ισχύουν και για τον ψηφιακό δίσκο. Μαζί με τα πιο πάνω αποδέχομαι το Τεκμήριο 42 που αποτελεί μέρος της πιο πάνω αποδεκτής μαρτυρίας στο βαθμό και την έκταση βέβαια που σχετίζεται με τις πιο πάνω πτυχές της μαρτυρίας του ΜΚ14. Ο ΜΚ13 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης που αφορά το περιστατικό στο ξενοδοχείο 'Avlida'. Η μαρτυρία του εστιάζεται στις διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβηκε για την διερεύνηση της υπόθεσης αυτής καθώς και σε προσωπικές παρατηρήσεις του κατά τη εξέταση της περίπτωσης αυτής. Οι ενέργειες του αυτές ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο και ούτε προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να τις διαψεύδει. Σε σχέση με τις παρατηρήσεις του που αφορούν την παρουσία του κατηγορουμένου και των άλλων δύο ατόμων, το όχημα τους, το ρίξιμο των ταξιδιωτικών βαλιτσών, το άτομο που παραλαμβάνει την τσάντα που πέφτει από το επίδικο δωμάτιο και το όχημα που φεύγει με τα άτομα, ισχύουν ακριβώς τα όσα ανάφερα στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ14, στα οποία και παραπέμπω χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμός. Όσον αφορά τη διαπίστωση του ότι υπήρξε παραβίαση με φυσική βία τόσο της πόρτας του επιδίκου δωματίου όσο και του παραθύρου από το οποίο έπεσαν δύο τσάντες, το Δικαστήριο δεν τις αποδέχεται καθότι ουδεμία σαφής και θετική μαρτυρία προσκομίστηκε που τόσο να αναφέρει ότι τη δεδομένη εκείνη στιγμή η πόρτα του επιδίκου δωματίου ήταν κλειστή όσο και να αποκλείει το ενδεχόμενο ότι οι ταξιδιωτικές βαλίτσες έπεσαν ως αποτέλεσμα ανθρώπινης ενέργειας να τις ρίξει αφού πρώτα άνοιξε το παράθυρο. Δεν διαφεύγει ακόμη της προσοχής του Δικαστηρίου ότι για την υπόθεση αυτή δεν έγιναν οποιεσδήποτε επιστημονικές εξετάσεις. Κάτω από αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα υπό την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή της υπόθεσης ως αληθή και αξιόπιστη περιλαμβανομένου των γραπτών καταθέσεων του που είναι τα Τεκμήρια 37Α και 37Β και αποτελούν μέρος της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο, πάντοτε στο βαθμό και την έκταση που προσδιορίστηκε πιο πάνω. Ακόμη μέρος της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα στο Δικαστήριο, την οποία και αποδέχομαι κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης, αποτελούν οι 3 έγχρωμες φωτογραφίες του Τεκμηρίου 41

(1)μέχρι 41

(3), η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε όπως δεν αμφισβητήθηκε η ορθότητα των εικόνων που αντικατοπτρίζουν. Ειδικότερα από την μαρτυρία του ΜΚ13 δέχομαι ότι ο εν λόγω μάρτυρας ως αστυνομικός εξεταστής και στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης αυτής προέβηκε, στις πιο κάτω αδιαμφισβήτητες ενέργειες και διαπιστώσεις: (α) Στις 13.07.14 η ρωσίδα τουρίστρια Amashukeli Tatiana (παραπονούμενη) κατάγγειλε στον μάρτυρα ότι άγνωστος/οι διέρρηξε/αν δωμάτιο του επιδίκου ξενοδοχείου από το οποίο έκλεψαν την ταξιδιωτική της τσάντα πράσινου χρώματος καθώς και ένα μικρό σακίδιο γαλάζιου χρώματος που ήταν πάνω στην τσάντα, τα οποία περιείχαν διάφορα είδη ρουχισμού, ηλεκτρονικά και διάφορα άλλα προσωπικά της αντικείμενα συνολικής αξίας €2.300,

1. (β) Ο εν λόγω μάρτυρας προέβηκε σε επιτόπιες εξετάσεις. (γ) Ο μάρτυρας επιθεώρησε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης μέσα από το οποίο διαπιστώνεται το πέσιμο δύο ταξιδιωτικών τσαντών και άτομο να παραλαμβάνει τη μία. (δ) Στις 03.11.14 ο μάρτυρας παρέλαβε από τον αστυφύλακα 2110 Γ. Κούρμουζου ένα ψηφιακό δίσκο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης του επιδίκου ξενοδοχείου. (ε) Στις 18.11.14 ο μάρτυρας παρέλαβε από τον αρχιαστυφύλακα 4045 Μ. Πετρίδη δύο σετ φωτογραφιών καθώς και την έκθεση πραγματογνωμοσύνης του. Όσον αφορά το Τεκμήριο 38, όπως έχει λεχθεί προηγουμένως, το Δικαστήριο δέχεται ότι ο ψηφιακός δίσκος στις 13.07.14 καταγράφει τις κινήσεις διαφόρων ατόμων από την κάμερα εσωτερικού χώρου του ξενοδοχείου με πεδίο κάλυψης το διάδρομο μπροστά από ανελκυστήρα, μεταξύ των οποίων του κατηγορουμένου που εκείνη τη στιγμή φορούσε καπέλο σκούρου χρώματος και των δύο ατόμων με τα οποία ήλθε μαζί στο ξενοδοχείο καθώς και από την κάμερα με πεδίο κάλυψης εξωτερικού χώρου όπου διαπιστώνεται δύο ταξιδιωτικές βαλίτσες να πέφτουν από το επίδικο δωμάτιο του εν λόγω ξενοδοχείου προς εξωτερικό χώρο και άτομο να παραλαμβάνει μόνο τη μία τσάντα και μετά τρία άτομα να επιβιβάζονται σε όχημα που ήταν σταθμευμένο στο χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου και να εγκαταλείπουν την περιοχή με κατεύθυνση την Κάτω Πάφο. Μέσα από τον ψηφιακό δίσκο δεν είναι εφικτή η αναγνώριση της ταυτότητας αυτών των τριών προσώπων και ούτε μπορεί να αναγνωριστεί εάν το όχημα που εγκαταλείπει το ξενοδοχείο είναι αυτό με το οποίο ο κατηγορούμενος μετέβηκε σ' αυτό μαζί με τα άλλα δύο άτομα. Περαιτέρω αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο ψηφιακός δίσκος είναι πιστό και γνήσιο αντίγραφο από τον σκληρό δίσκο του ηλεκτρονικού υπολογιστή του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης του επίδικου ξενοδοχείου. Ως εκ τούτου δέχομαι ότι αυτά που καταγράφονται είναι αυτά που πραγματικά συνέβησαν χωρίς οποιαδήποτε αλλοίωση. Σε σχέση με το Τεκμήριο 39, κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης του, δεν έχω αμφιβολία ότι είναι το Έντυπο Αστ.161 (Αρ. Αναφοράς ΥΠ.ΕΓ.Ε. 6362/2014, ημερ. 06.11.14) με το οποίο αποστάληκε το Τεκμήριο 38 για σκοπούς εκτύπωσης φωτογραφιών μεγέθυνσης στο φωτογραφικό εργαστήριο της ΥΠ.ΕΓ.Ε. Αναφορικά με το Τεκμήριο 40 που απλά συμπληρώνει τη νόμιμη δημιουργία του Τεκμηρίου 38, κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης του, αποδίδεται βαρύτητα ανάλογη με τον εν λόγω σκοπό του. Η ΜΚ15 ήταν απλή, σαφής και ουσιαστική. Η εντύπωση που δημιούργησε στο Δικαστήριο ήταν πολύ καλή. Οι απαντήσεις της ήταν ξεκάθαρες και τεκμηριωμένες. Ο τρόπος που απαντούσε ήταν ευθύς, άμεσος και αυθόρμητος. Δεν υπερέβαλλε και ούτε έδειξε καθ' οιονδήποτε στιγμή διάθεση να υπεκφύγει στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν. Εκεί που δεν ήταν σίγουρη ή δεν γνώριζε δεν δίσταζε να το αναφέρει. Μέσα από την όλη στάση και συμπεριφορά της από το εδώλιο του μάρτυρα φάνηκε ότι ήταν ειλικρινής μάρτυρας και ήλθε και κατάθεσε με πλήρη σεβασμό στην αλήθεια. Η μαρτυρία της περιορίστηκε στις ενέργειες που η ίδια προέβηκε καθώς και στις προσωπικές διαπιστώσεις της και είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις. Σχεδόν ολόκληρη η μαρτυρία της δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Στη βάση αυτών αποδέχομαι την μαρτυρία της ως αληθή και αξιόπιστη, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 43 που αποτελεί μέρος αυτής. Συγκεκριμένα δέχομαι ότι στις 13.07.14 η εν λόγω μάρτυρας επισκέφτηκε το χώρο του ξενοδοχείου 'Avlida' όπου διαδραματίστηκε το περιστατικό. Ακολούθως η μάρτυρας αυτή έλεγξε από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του ξενοδοχείου κάμερα εσωτερικού χώρου του ξενοδοχείου με πεδίο κάλυψης το διάδρομο μπροστά από ανελκυστήρα όπου διαπίστωσε την παρουσία μίας γυναίκας και δύο ανδρών που θεωρούνταν ύποπτοι για τη διάπραξη των αδικημάτων, τους οποίους όμως δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει. Επίσης έλεγξε κάμερα με πεδίο κάλυψης εξωτερικού χώρου όπου διαπίστωσε δύο βαλίτσες να πέφτουν από δωμάτιο του εν λόγω ξενοδοχείου προς εξωτερικό χώρο. Ακόμη διαπίστωσε ότι στο χώρο στάθμευσης υπήρχε άτομο που παρέλαβε μόνο τη μία τσάντα και μετά δύο άνδρες και μία γυναίκα να επιβιβάζονται σε σαλούν όχημα γαλάζιου χρώματος που ήταν σταθμευμένο στο χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου και να εγκαταλείπουν την περιοχή με κατεύθυνση την Κάτω Πάφο. Περαιτέρω δέχομαι ότι η ΜΚ15 ειδοποιήθηκε από τον ΜΚ12 για την ύπαρξη μιας ταξιδιωτικής τσάντας χρώματος πράσινου και δεμένο σ' αυτή ένα τσαντάκι γαλάζιου χρώματος μάρκας 'Nike' και μετέβηκε στη σκηνή όπου και τα παρέλαβε από τον ΜΚ12, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία του συναδέλφου της (ΜΚ12). Επιθεωρώντας την τσάντα εντόπισε εντός αυτής, εκτός από το πιο πάνω τσαντάκι, ρούχα και προσωπικά αντικείμενα όπως σαπούνι, σαμπουάν και κεριά. Επιπλέον δέχομαι ότι στη συνέχεια της ίδιας ημέρας η ΜΚ15 μετέβηκε στο χώρο αναχωρήσεων του Διεθνούς Αερολιμένα Πάφου όπου στην παρουσία ατόμου που εκτελούσε χρέη διερμηνέα υπέδειξε στην παραπονούμενη Amashukeli Tatiana τα πιο πάνω ανευρεθέντα, τα οποία αναγνώρισε ως δική της περιουσία. Κατόπιν ελέγχου η παραπονούμενη επιβεβαίωσε πως όλη η περιουσία της ανευρέθηκε με εξαίρεση μία κάμερα μάρκας Samsung αξίας €450,00 που απουσίαζε, γεγονός που επίσης αποδέχομαι. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ότι η πιο πάνω παραπονούμενη αναγνώρισε τα προαναφερόμενα ανευρεθέντα αντικείμενα ως δική της περιουσία. Ούτε αμφισβήτησε ότι απουσίαζε μία κάμερα μάρκας Samsung. Η υπεράσπιση ακόμη δεν αμφισβήτησε ότι η αξία της κάμερας που δεν εντοπίστηκε ανερχόταν στα €450,
2. Η μαρτυρία του ΜΚ16 χωρίζεται σε 3 ξεχωριστές και ανεξάρτητες ενότητες. Η πρώτη ενότητα αφορά την περιγραφή που έδωσε για τη διαμόρφωση των χώρων του ξενοδοχείου. Αυτή ήταν αυθόρμητη και λεπτομερής ενώ παράλληλα εξηγήθηκε με σαφήνεια με το πρόχειρο σχεδιάγραμμα άνευ κλίμακας (Τεκμήριο 45) που ο εν λόγω μάρτυρας ετοίμασε με άνεση και ευκολία κατά την αντεξέταση του, προσδίδοντας έτσι πειστικότητα στις αναφορές του. Πρόκειται για μαρτυρία που εμπίπτει στη σφαίρα της προσωπικής του γνώσης και ήταν απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις. Αυτό που, μεταξύ άλλων, αξίζει να σημειωθεί είναι ότι ο εν λόγω μάρτυρας τελικά δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα αν τη δεδομένη χρονική στιγμή η πόρτα του επιδίκου δωματίου ήταν κλειδωμένη ή έστω κλειστή παρά την αρχική του σιγουριά. Αντίθετα αυτό που γνωρίζει και ανάφερε είναι ότι η εν λόγω πόρτα όταν αυτός ήλθε στο ξενοδοχείο περίπου μισή ώρα μετά το περιστατικό ήταν ανοικτή. Από τη δε ξύλινη πόρτα που οδηγεί στη γυάλινη πόρτα του επιδίκου δωματίου μπαινόβγαιναν πολλά και διάφορα άτομα. Ούτε απέκλεισε το γεγονός οι ταξιδιωτικές βαλίτσες να έπεσαν στο έδαφος έξω από το ξενοδοχείο όχι από ανθρώπινη ενέργεια που παραβίασε το παράθυρο αλλά από μόνες τους αφού ο ίδιος δεν πρόσεξε την παρουσία οποιουδήποτε ατόμου εκείνη τη στιγμή εντός του επιδίκου δωματίου και/ή κοντά στο παράθυρο. Μάλιστα, όπως είπε, ουδέποτε είδε τον κατηγορούμενο να εισέρχεται της πιο πάνω ξύλινης πόρτας. Στη βάση αυτών των παραμέτρων αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη το μέρος αυτό της μαρτυρίας του ΜΚ16 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 44, πάντοτε στο βαθμό και την έκταση της πτυχής αυτής. Επίσης αποδέχομαι την μαρτυρία που σχετίζεται με το Τεκμήριο 45 καθότι αυτή συνάδει και συνάμα υποστηρίζει το μέρος αυτό της μαρτυρίας του. Η δεύτερη ενότητα σχετίζεται με τις γενικές διαπιστώσεις του μάρτυρα, οι οποίες επιβεβαιώνονται από το περιεχόμενο του ψηφιακού δίσκου. Αυτές γίνονται αποδεκτές από το Δικαστήριο. Ωστόσο αυθαίρετες διαπιστώσεις που αφορούν αναγνώριση του κατηγορουμένου με ζητήματα αντίδρασης και ενεργειών για τις ταξιδιωτικές βαλίτσες και αποτελούν την τρίτη ενότητα της μαρτυρίας του που όμως δεν επαληθεύονται από το Τεκμήριο 38 ή από άλλη αποδεκτή μαρτυρία δεν λαμβάνονται υπόψη. Ο ΜΚ17 ήταν ακόμη ένας αστυνομικός που είχε περιορισμένο ρόλο στη διερεύνηση της υπόθεσης του ξενοδοχείου. Η μαρτυρία του παραπέμπει σε μία και μοναδική ενέργεια στην οποία προέβηκε που παρέμεινε αναντίλεκτη μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης. Ως εκ τούτου αποδέχομαι τη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 46 που αποτελεί μέρος της. Συγκεκριμένα αποδέχομαι ότι στις 15.07.14 ο μάρτυρας αυτός έλαβε με τη βοήθεια διερμηνέα γραπτή ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο σε σχέση με το περιστατικό στο επίδικο ξενοδοχείο αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο νόμο και τον πληροφόρησε για την υπόθεση που διερευνάτο εναντίον του. Σε σχέση με το Τεκμήριο 47 που είναι η γραπτή ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου ημερομηνίας 15.07.14, το περιεχόμενο της δεν προσθέτει οτιδήποτε στα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Ως εκ τούτου της αποδίδω μηδενική βαρύτητα. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτής και λαμβάνοντας υπόψη μου τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο τόσο στην υπόθεση του καταστήματος όσο και στην περίπτωση του ξενοδοχείου. Αναφορικά με την υπόθεση του καταστήματος έχω καταλήξει στα πιο κάτω ευρήματα: Στις 13.07.14 και μεταξύ των ωρών 15:00-15:30 ο ΜΚ4, υπάλληλος στην υπεραγορά Φίλιππος που βρίσκεται στην Πέγεια, στην οποία προσαρτημένη μέσω ενιαίου χώρου είναι το κατάστημα 'D.I.Y.' που πωλεί υλικά οικοδομής, ενώ πήγε να κλείσει την πόρτα που οδηγεί πίσω από τη ψησταριά με την επωνυμία 'Αστροφεγγιά' πρόσεξε ένα άτομο που φορούσε άσπρο καπελάκι να στέκεται απέναντι από την έξοδο κινδύνου του καταστήματος και συγκεκριμένα κοντά στο κάγκελο, πίσω από το οποίο είναι η εν λόγω ψησταριά. Πίσω από τα πόδια του ατόμου αυτού και χάμω στο έδαφος βρίσκονταν τα Τεκμήρια 4 και
3. Η μεταξύ τους απόσταση ήταν 2 μέτρα και έτσι ο ΜΚ4 είχε πολύ καλή οπτική επαφή με το άτομο. Όταν ο εν λόγω μάρτυρας τον ρώτησε τι έκανε εκεί το άτομο αυτό του είπε ότι ανάμενε κάποιον να του φέρει ένα μπουκάλι νερό. Όταν όμως στη συνέχεια ο ΜΚ4 τον ρώτησε γιατί τα πιο πάνω αντικείμενα βρίσκονταν εκεί το άτομο αυτό τράπηκε σε φυγή πηδώντας από το κάγκελο ύψους 1,20-1,5 μέτρα εντός της αυλής της πιο πάνω ψησταριάς ακολουθώντας πορεία στο δρόμο που είναι μεταξύ της ψησταριάς και του χώρου στάθμευσης της επίδικης υπεραγοράς προς την υπεραγορά και στη συνέχεια τρέχοντας με κατεύθυνση τον Κόλπο των Κοραλλίων. Στην προσπάθεια του το άτομο να διαφύγει του έπεσε το καπελάκι με αποτέλεσμα ο ΜΚ4 να δει το πρόσωπο και τα χαρακτηριστικά του. Λόγω της μεσημεριανής ώρας στο μήνα Ιούλιο υπήρχε επαρκής φυσικός φωτισμός ενώ δεν υπήρχαν αντικείμενα που να εμπόδιζαν την ορατότητα του μάρτυρα προς το άτομο αυτό. Στη συνέχεια ο ΜΚ4 ειδοποίησε τον ΜΚ3 που ήταν ο προϊστάμενος του ταυτόχρονα ο ιδιοκτήτης της προαναφερόμενης υπεραγοράς και του επιδίκου καταστήματος και μαζί εντόπισαν τα Τεκμήρια 2-9 έξω από την έξοδο κινδύνου του καταστήματος αλλά και προς το χώρο της ψησταριάς. Μετά από πάροδο 30 λεπτών περίπου ο ΜΚ4 με τη βοήθεια 2 συναδέλφων του εντόπισαν το ίδιο άτομο να περπατά χωρίς φανέλα πλησίον του εστιατορίου King Solomon, ο οποίος μόλις είδε τον ΜΚ4 άρχισε να τρέχει πίσω από το ξενοδοχείο Neptune μέχρι που τελικά ανακόπηκε από τον ΜΚ4 και την παρέα του. Τότε ο ΜΚ3 και περί ώρα 15:40 τηλεφώνησε στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας καταγγέλλοντας κλοπή διαφόρων εργαλείων από το επίδικο κατάστημα. Αμέσως μετά την καταγγελία και σε σύντομο χρονικό διάστημα ο ΜΚ1 μαζί με τον αστυφύλακα 1197 Σωφρόνη Παπαβασιλείου μετέβηκαν επί τόπου όπου πρόσεξε ένα άτομο να βρίσκεται υπό περιορισμό από υπαλλήλους της υπεραγοράς, τον οποίο και παρέλαβαν. Το άτομο που βρισκόταν υπό περιορισμό ήταν γυμνό από τη μέση και πάνω ενώ από τη μέση και κάτω φορούσε κοντό παντελόνι. Εξακριβώνοντας τα στοιχεία του ατόμου που βρισκόταν υπό περιορισμό μετά από έρευνα στο ηλεκτρονικό αρχείο της αστυνομίας, ο ΜΚ1, ο οποίος διερευνούσε την υπόθεση αυτή υπό την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή, διαπίστωσε πως επρόκειτο για τον κατηγορούμενο. Μέσα από εξετάσεις ο ΜΚ1 εντόπισε στη σκηνή τα Τεκμήρια 2, 3, 4, 5, 6, 8 και 9 τα οποία περισυνέλλεξε και έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας. Ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον ΜΚ3 τα Τεκμήρια 7Α και 7Β που επίσης έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας. Αργότερα της ίδιας ημέρας και συγκεκριμένα περί ώρα 21:20 ο ΜΚ2 συνέλαβε τον κατηγορούμενο και αφού του εξήγησε τους λόγους σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή στο νόμο αυτός απάντησε 'Ο.Κ.' Αμέσως μετά ο ΜΚ2 ενημέρωσε τον κατηγορούμενο για τα δικαιώματα επικοινωνίας του ως κρατούμενος. Στις 14.07.14 μεταξύ των ωρών 08:50 και 11:10 ο ΜΚ5 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Παράλληλα την ίδια ημέρα ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον ΜΚ3 τα Τεκμήρια 7Α και 7Β που επίσης έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας. Ακόμη στις 14.07.14 η ΜΚ8 έλαβε κατάθεση από τον ΜΚ3 ενώ ακολούθως έλεγξε μαζί με συνάδελφο της το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης της επίδικης υπεραγοράς μέσα από το οποίο φαίνεται ένα άτομο να παίρνει από το ράφι του καταστήματος δύο τρυπάνια μάρκας 'Black & Decker. Στη συνέχεια η ΜΚ8 παρέλαβε από τεχνικό ψηφιακό δίσκο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης της υπεραγοράς, τον οποίο παρέδωσε σε συνάδελφο της για να σταλεί για επιστημονικές εξετάσεις. Επίσης την ίδια ημέρα και ώρα 09:40 ο ΜΚ9 μετέβηκε στην υπεραγορά όπου ο ΜΚ7 του έδειξε την κατ' ισχυρισμό διαδρομή του δράστη. Μέχρι η ώρα 09:56 ο ίδιος προέβηκε σε εξέταση της σκηνής και των συναφή χώρων και αποφάσισε τι ακριβώς θα φωτογραφούσε χωρίς υπόδειξη και/ή καθοδήγηση από οποιονδήποτε. Μεταξύ των ωρών 09:56-10:00 ο εν λόγω μάρτυρας έλαβε 16 έγχρωμες φωτογραφίες ενώ μεταξύ των ωρών 10:05-10:30 έλαβε δείγματα αποτυπωμάτων και δειγματοληψίες στα σημεία που αυτός έκρινε χωρίς καμία παρέμβαση και/ή παρότρυνση από οποιονδήποτε. Επρόκειτο για τα Τεκμήρια 20, 21, 22, 23, 24 και 26, τα οποία αφού συσκεύασε και σφράγισε κατάλληλα υπογράφοντας, τα παρέδωσε για να αποσταλούν για επιστημονικές εξετάσεις. Ακολούθως ο ΜΚ1 τα παρέδωσε στον ΜΚ11για να μεταφερθούν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας. Ακόμη ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον ΜΚ9 τα Τεκμήρια 30

(1)-30

(16). Επιπλέον, υπό την ιδιότητα του αστυνομικού εξεταστή της περίπτωσης αυτής, στις 15.07.14 ο ΜΚ1 παρέλαβε από την αστυφύλακα 1055 Σάρα Χαραλάμπους το Τεκμήριο 12, το οποίο παρέδωσε στις 16.07.14 στον ΜΚ11 για να μεταφερθεί στο εργαστήριο φωτογραφίας καθώς επίσης την επόμενη ημέρα (16.07.14) παρέλαβε από τον αστυφύλακα 1882 δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου, τα οποία παρέδωσε στον ΜΚ11 για να μεταφερθεί μαζί με τα προαναφερόμενα τεκμήρια στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις. Τα εν λόγω παρειακά επιχρίσματα είχαν ληφθεί από τον κατηγορούμενο, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του, στις 15.07.14 στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου ως αποτέλεσμα ενέργειας του ΜΚ10, ο οποίος αφού τα τοποθέτησε σε χακί φάκελο και τα σφράγισε με αστυνομική ταινία, τα παρέδωσε ακολούθως της ίδιας ημέρας στον ΜΚ

1. Στις 16.07.14 ο ΜΚ9 μετέβηκε στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας όπου στην παρουσία του αστυφύλακα 1574 φωτογράφισε διάφορα αντικείμενα που βρίσκονταν σε δωμάτιο. Στις 18.09.14 και περί ώρα 07:10 ο ΜΚ6 μετέβηκε κατόπιν οδηγιών του ΜΚ7 στη Λευκωσία όπου και παρέδωσε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας διάφορα τεκμήρια διαφόρων υποθέσεων της επαρχίας Πάφου στη βάση σχετικού εντύπου αίτησης. Επίσης την ίδια ημέρα και περί ώρα 12:30 ο συγκεκριμένος μάρτυρας, στα πλαίσια των εντολών που είχε, παρέλαβε από το Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας διάφορα τεκμήρια, ανάμεσα στα οποία τα Τεκμήρια 20-27, τα οποία αφού μετέφερε στον αστυνομικό σταθμό Πέγειας τα παρέδωσε στον ΜΚ7 μαζί με σχετικό δελτίο παραλαβής τεκμηρίων, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο υπεύθυνος (σταθμάρχης) του αστυνομικού αυτού σταθμού. Με ευθύνη και εν γνώσει του ΜΚ7 τα τεκμήρια αυτά τοποθετήθηκαν σε αποθήκη του αστυνομικού σταθμού Πέγειας κάτω από συνθήκες ασφαλούς φύλαξης. Στις 20.11.14 ο ΜΚ7 μετέφερε στο Δικαστήριο τα πιο πάνω αντικείμενα αναλλοίωτα και χωρίς οτιδήποτε που να θέτει σε αμφιβολία τη γνησιότητα τους, τα οποία κατάθεσε ως τεκμήρια στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας του. Τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων, τα οποία κοινοποιήθηκαν μέσω σχετικής έκθεσης του εργαστηρίου δικανικής γενετικής του Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας ημερομηνίας 22.08.14, δεν συνδέουν τον κατηγορούμενο με αντικείμενα της υπόθεσης του καταστήματος που περισυλλέχτηκαν και αποστάληκαν βάσει του Τεκμηρίου 19 για να συγκριθούν με τα παρειακά επιχρίσματα του. Αναφορικά με την περίπτωση του ξενοδοχείου έχω καταλήξει στα εξής ευρήματα: Στις 13.07.14 καταγγέλθηκε στην αστυνομία από τη ρωσίδα τουρίστρια Amashukeli Tatiana ότι από ειδικό δωμάτιο φύλαξης αποσκευών εντός του ξενοδοχείου 'Avlida' που βρίσκεται στη λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων στην Κάτω Πάφο κλάπηκαν μία ταξιδιωτική βαλίτσα πράσινου χρώματος καθώς και ένα μικρό σακίδιο γαλάζιου χρώματος που ήταν πάνω στην τσάντα, τα οποία περιείχαν διάφορα είδη ρουχισμού, ηλεκτρονικά και διάφορα άλλα προσωπικά της αντικείμενα συνολικής αξίας €2.300,
2. Αμέσως μετά την καταγγελία ο ΜΚ14 μετέβηκε μαζί με συνάδελφο του στο ξενοδοχείο όπου έλεγξε κάμερες του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης του ξενοδοχείου ενώ ο ΜΚ13 προέβηκε σε επιτόπιες εξετάσεις, πέραν του ότι επιθεώρησε και αυτός ως εξεταστής της υπόθεσης αυτής το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Επίσης στις 14.07.14 ο μάρτυρας ανέκρινε προφορικά τον κατηγορούμενο στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου, ο οποίος του ανάφερε ότι στο ξενοδοχείο μετέβησαν όλοι μαζί με όχημα χρώματος μπλε-γαλάζιο. Ο κατηγορούμενος αφού είχε συναντήσει τα άλλα δύο άτομα, ένα άνδρα και μία γυναίκα, μετέβησαν μαζί στις 13.07.14 στο ξενοδοχείο 'Avlida'. Την παρουσία του κατηγορουμένου στο εν λόγω ξενοδοχείο αναγνώρισε ο ΜΚ14 κατόπιν ελέγχου της κάμερας εσωτερικού χώρου του ξενοδοχείου με πεδίο κάλυψης το διάδρομο μπροστά από ανελκυστήρα και ακολούθως μεταξύ τους συνάντησης. Στις 13.07.14 ο ΜΚ12, κατόπιν πληροφορίας που έλαβε ότι εντοπίστηκαν αντικείμενα που πιθανό να ήταν κλοπιμαία, μετέβηκε σε χωράφι πλησίον του ξενοδοχείου 'Κέφαλος' σε αδιέξοδο στο τέρμα της οδού Τηλεμάχου όπου εντόπισε μια ανοικτή πράσινη τσάντα και σε αυτή υπήρχε δεμένο ένα μικρό γαλάζιο τσαντάκι μάρκας 'Nike' καθώς επίσης ρούχα και προσωπικά αντικείμενα όπως σαπούνι, σαμπουάν και κεριά. Αμέσως ο εν λόγω μάρτυρας έθεσε τα ανευρεθέντα αντικείμενα υπό την ασφαλή του φύλαξη και όταν αργότερα της ίδιας ημέρας αφίχθηκε στη σκηνή η ΜΚ15 της τα παρέδωσε για τα περαιτέρω. Την ίδια ημέρα και προτού παραλάβει την ανευρεθείσα περιουσία η ΜΚ15 μετέβηκε επισκέφτηκε το χώρο του ξενοδοχείου 'Avlida' όπου διαδραματίστηκε το περιστατικό. Ακολούθως η μάρτυρας αυτή έλεγξε από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του ξενοδοχείου κάμερα εσωτερικού χώρου του ξενοδοχείου με πεδίο κάλυψης το διάδρομο μπροστά από ανελκυστήρα όπου διαπιστώνεται η παρουσία μίας γυναίκας και δύο ανδρών που θεωρούνταν ύποπτοι για τη διάπραξη των αδικημάτων. Επίσης έλεγξε την κάμερα με πεδίο κάλυψης εξωτερικού χώρου όπου διαπιστώθηκε δύο βαλίτσες να πέφτουν από δωμάτιο του εν λόγω ξενοδοχείου προς εξωτερικό χώρο. Ακόμη από την ίδια κάμερα διαπιστώνεται ότι στο χώρο στάθμευσης υπήρχε άτομο που παρέλαβε μόνο τη μία τσάντα και μετά τρία άτομα να επιβιβάζονται σε σαλούν όχημα που ήταν σταθμευμένο στο χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου και να εγκαταλείπουν την περιοχή με κατεύθυνση την Κάτω Πάφο. Στη συνέχεια της ίδιας ημέρας και μετά που η ΜΚ15 παρέλαβε από τον ΜΚ12 την προαναφερόμενη περιουσία μετέβηκε στο χώρο αναχωρήσεων του Διεθνούς Αερολιμένα Πάφου όπου στην παρουσία ατόμου που εκτελούσε χρέη διερμηνέα υπέδειξε στην παραπονούμενη Amashukeli Tatiana τα πιο πάνω ανευρεθέντα, τα οποία αναγνώρισε ως δική της περιουσία. Κατόπιν ελέγχου η παραπονούμενη επιβεβαίωσε πως όλη η περιουσία της ανευρέθηκε με εξαίρεση μία κάμερα μάρκας Samsung αξίας €450,00 που απουσίαζε. Στις 15.07.14 ο ΜΚ17 έλαβε με τη βοήθεια διερμηνέα γραπτή ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο σε σχέση με το περιστατικό στο επίδικο ξενοδοχείο αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο νόμο και τον πληροφόρησε για την υπόθεση που διερευνάτο εναντίον του. Στις 03.11.14 ο ΜΚ13 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 2110 Γ. Κούρμουζου ένα ψηφιακό δίσκο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης του επιδίκου ξενοδοχείου ενώ στις 18.11.14 ο ίδιος μάρτυρας παρέλαβε από τον αρχιαστυφύλακα 4045 Μ. Πετρίδη δύο σετ φωτογραφιών καθώς και την έκθεση πραγματογνωμοσύνης του. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Το καίριο ερώτημα που χρήζει απάντησης στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας είναι κατά πόσο στις δύο υπό εκδίκαση υποθέσεις ο κατηγορούμενος είναι ο δράστης και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο είναι συνένοχος στη διάπραξη των αδικημάτων που του αποδίδουν. Όλη η μαρτυρία που συνδέει τον κατηγορούμενο και με τις δύο περιπτώσεις είναι περιστατική. Στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 628 τονίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι η ένοχη γνώση και πρόθεση του κατηγορούμενου συνάγεται από το σύνολο της μαρτυρίας καθώς και από τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου και τα γεγονότα της υπόθεσης που συνήθως έχουν τον χαρακτήρα περιστατικής μαρτυρίας. Έχει ακόμη εδώ λεχθεί ότι η περιστατική μαρτυρία, η οποία παρεμπιπτόντως με βάση τη νομολογία δεν είναι υποδεέστερης σημασίας ή ισχύος από την άμεση μαρτυρία, δυνατό να οδηγήσει σε στοιχειοθέτηση των συστατικών στοιχείων του αδικήματος. Σχετικές επί της αποδοχής και αξιολόγησης τέτοιας μαρτυρίας, ως περιστατικής μαρτυρίας, παρέχουν οι υποθέσεις Fournides v. Republic

(1968)2 C.L.R. 73, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172, Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41, Παφίτης και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 και Πέτρου ν. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 331. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να αντληθεί από την πρόσφατη υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Παναγιώτη Νικολάου, Ποινική Έφεση Αρ. 212/2009, ημερομηνίας 10.11.10, απόσπασμα της οποίας παρατίθεται πιο κάτω: «Έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί ότι η περιστατική μαρτυρία δεν είναι υποδεέστερη της άμεσης τοιαύτης, όταν δεν είναι ΄. συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους . (δέστε Παφίτης και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 σελ. 119-120 και Αντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 746).» Όπως έχει περαιτέρω εξηγηθεί στην υπόθεση Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ.41: «Η βασική αρχή είναι ότι, σε ποινικές υποθέσεις στις οποίες η υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στηρίζεται καθ' ολοκληρία ή ουσιαστικά πάνω σε περιστατική μαρτυρία, μετά που τα γεγονότα που κατατέθηκαν ενόρκως αποδειχθούν, το Δικαστήριο πρέπει σαν θέμα νόμου να αποφασίσει όχι μόνο κατά πόσο τα γεγονότα αυτά συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορουμένου αλλά επίσης ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από εκείνο ότι ο κατηγορούμενος διάπραξε το αδίκημα.» Επίσης, χρήσιμη αναφορά γίνεται στην υπόθεση Παφίτης και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102, απόσπασμα της οποίας εκτίθεται ακολούθως: «Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία τη συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. (Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R., 73p 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του.» Στα πλαίσια αξιολόγησης της περιστατικής μαρτυρίας το Δικαστήριο δεν ασχολείται με απομακρυσμένες πιθανότητες αλλά ούτε με σενάρια που ευφάνταστα μπορεί να προωθήσει η υπεράσπιση. Όπως λέχθηκε επίσης στην υπόθεση Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41: «Οι δε διαζευκτικές πιθανότητες πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται εύλογα από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, άλλως πως τα Δικαστήρια θα καλούνται να εξετάζουν πιθανότητες ή θεωρίες, ως προς συμβάντα τα οποία δεν μπορούν εύλογα να εξαχθούν από το υλικό ενώπιον τους και αυτό δεν είναι το έργο του Δικαστηρίου.» Σχετική ακόμη επί του προκειμένου είναι και η απόφαση στην Ανδρέας Σταυρινού ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 706 όπου, μεταξύ άλλων, τονίστηκαν τα εξής: «Ένα Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει τη μαρτυρία στην ολότητα της και να την αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει, πόσον μάλλον να αξιολογεί, διαζευκτικές εκδοχές, πιθανότητες ή θεωρίες που όχι μόνο δεν στοιχειοθετούνται, αλλά πού ούτε καν μπορούν να αναδυθούν σε μια ενδεχόμενη κατάσταση πραγμάτων, στην απουσία μαρτυρικού υλικού, ως αναγκαίου βεβαίως υπαρκτού υπόβαθρου, πάνω στο οποίο να κτίζεται η διαφορετική αυτή συλλογιστική. Προς τούτο συνηγορούν οι υποθέσεις Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41 και Φανιέρος ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 104.» Αναφορικά με την υπόθεση του καταστήματος ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία κλοπής διαφόρων υλικών οικοδομής από αυτό (δεύτερη κατηγορία). Το δε αδίκημα της κλοπής εδράζεται στο άρθρο 255 του Κεφ.154. Το εν λόγω άρθρο αναφέρει τα εξής: "

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή— (

1. i)με τέχνασμα· (
2. ii)με εκφοβισμό· (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς· (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.

(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο." Συνδυασμένη μελέτη των άρθρων 255 και 262 του Κεφ.154 καθιστά αντιληπτό ότι τα συστατικά στοιχεία του υπό εκδίκαση αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) ο κατηγορούμενος απέκτησε κατοχή και αποκόμισε περιουσία του παραπονούμενου και (β) η περιουσία είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και (γ) ότι αυτό έγινε χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη και (δ) ότι ο κατηγορούμενος ενέργησε με δόλιο τρόπο ή (ε) αν ο κατηγορούμενος κατέχει την περιουσία της παραπονούμενης νόμιμα με δόλιο τρόπο σφετερίζεται τη χρήση της για λογαριασμό του ιδίου ή άλλου προσώπου εκτός από την παραπονούμενη και (στ) ότι κατά τον χρόνο απόκτησης κατοχής ο κατηγορούμενος είχε σκοπό να αποστερήσει μόνιμα την περιουσία από την παραπονούμενη. Η 'απόκτηση κατοχής περιουσίας' με βάση το άρθρο 255

(2)του Κεφ.154 περιλαμβάνει τις ακόλουθες περιπτώσεις: (

1. i)με τέχνασμα, (
2. ii)με εκφοβισμό, (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· Ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. Ο δε όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής. Αντικείμενο δε κλοπής μπορεί να αποτελέσει οτιδήποτε έχει αξία και ανήκει σε κάποιο πρόσωπο όπως για παράδειγμα στον παραπονούμενο [άρθρο 255

(3)Κεφ.154]. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν έξω από την πόρτα εξόδου κινδύνου του καταστήματος, δηλαδή σε χώρο που δεν αναμενόταν να χρησιμοποιηθεί από πελάτη και σε ώρα που το κατάστημα δεν λειτουργούσε. Με γνώμονα όμως ότι η υπεραγορά στην οποία είναι προσαρτημένο το κατάστημα λειτουργούσε εκείνη τη στιγμή η παρουσία ενός πελάτη στον περιβάλλοντα χώρο δεν θεωρείται απίθανη για να αποκλειστεί. Το γεγονός ακόμη ότι ο κατηγορούμενος στεκόταν μπροστά από εργαλεία που αυτά βρίσκονταν κάτω στο έδαφος δεν τον καθιστά υπεύθυνο για τη μεταφορά τους εκτός του καταστήματος με σκοπό να αποστερήσει μόνιμα την περιουσία αυτή από τον παραπονούμενο ή καθ' οιονδήποτε τρόπο συνεργό σε κάτι τέτοιο. Η συμπτωματική παρουσία του στο χώρο εκείνο τη δεδομένη εκείνη στιγμή δεν μπορεί να αποκλειστεί με δεδομένο την αδυναμία αναγνώρισης του προσώπου που θεάθηκε να βρίσκεται εντός του καταστήματος και να παίρνει ένα κουτί από το ράφι καθώς επίσης και της μη επιστημονικής σύνδεσης του με οποιοδήποτε από τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν εκτός του καταστήματος. Περαιτέρω αν ο κατηγορούμενος ευθυνόταν για το αδίκημα που του αποδίδουν τότε η μεγάλη ποσότητα αλλά και το είδος των αντικειμένων που εντοπίστηκαν στην αυλή του καταστήματος θα έπρεπε να είναι το αποτέλεσμα πολλών πετυχημένων διαδρομών μεταφοράς τους εκτός του καταστήματος με συμβολή του κατηγορουμένου, οι οποίες θα καταγράφονταν από τις κάμερες του κλειστού συστήματος παρακολούθησης και όχι μόνο μιας μεμονωμένης φοράς αρπαγής ενός αντικειμένου, όπως είναι η προσαχθείσα μαρτυρία, αφήνοντας έτσι ανοικτό το ενδεχόμενο όλα εκείνα τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν έξω από το κατάστημα να μην είχαν μεταφερθεί τη δεδομένη εκείνη στιγμή. Ούτε η συμπεριφορά του κατηγορουμένου να τραπεί σε φυγή δημιουργεί συνθήκες απόκτησης κατοχής περιουσίας του παραπονούμενου από τον πρώτο. Η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής περιέχει κενά και κατ' επέκταση είναι ανεπαρκής για να δημιουργήσει την απαιτούμενη άμεση αιτιώδη σχέση με την ενοχή του κατηγορουμένου. Αυτό που υπάρχει είναι μόνο υποψία και όχι σωρευτική εκπλήρωση των συστατικών στοιχείων του αδικήματος της κλοπής από το κατάστημα. Σε σχέση με την περίπτωση του ξενοδοχείου, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει ότι συνωμότησε μαζί με δύο άλλα άτομα και διέπραξαν τα αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής από δωμάτιο φύλαξης αποσκευών (τρίτη, τέταρτη και πέμπτη κατηγορία). Το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος διέπεται από το άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων, το περιεχόμενο του οποίου εκτίθεται πιο κάτω: "Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή." Με βάση τα όσα έχουν λεχθεί σχετικά στην υπόθεση Giani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134: "... το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Μulcany v. R.

(1868)L.R.34 H.L.328, O/Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold, ανωτέρω, σλ. 2035, παράγρ. 28-4.) Τα άρθρα 371 και 372 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ενσωματώνοντας την πιο πάνω κατά το κοινοδίκαιο έννοια του αδικήματος της συνωμοσίας, κατατάσσουν το αδίκημα στην κατηγορία του κακουργήματος ή του πλημμελήματος ανάλογα με το κατά πόσον αντικείμενο της συνωμοσίας είναι η διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος ή η πραγματοποίηση των σκοπών που εξειδικεύονται στο άρθρο 373." Συνεπώς, η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας δεν συνίσταται στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνωμοσίας. H εκδήλωση (actus reus) του αδικήματος της συνωμοσίας έγκειται στη συμφωνία δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλέπε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence & Practice 2004, παρ. 34-4). Η βάση της κατηγορίας της συνομωσίας είναι η συμφωνημένη συμπεριφορά. Είναι λοιπόν άνευ σημασίας το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Επίσης, ενόσω ο σχεδιασμός παραμένει στο στάδιο της πρόθεσης μόνον δεν υπάρχει αδίκημα. Ακόμη δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (βλέπε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Από την άλλη είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν ποτέ συναντηθεί φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλέπε Barratt

(1996)Crim. L.R. 495). Η συμφωνία των συνωμοτών είναι η προώθηση της πρόθεσης την οποία ο καθένας είχε συλλάβει στο μυαλό του και η οποία μετατρέπεται από κρυφή πρόθεση σε ανοικτή ενέργεια αμοιβαίων διαβουλεύσεων και τελικώς σε συμφωνία. Δεν είναι επομένως αρκετό ότι δύο ή περισσότερα πρόσωπα επιδιώκουν τον ίδιο παράνομο στόχο στον ίδιο χρόνο ή στο ίδιο μέρος, αλλά θα πρέπει ν' αποδειχθεί και σύμπτωση στο μυαλό τους για τον επιδιωκόμενο παράνομο σκοπό. Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Χρειάζεται λοιπόν απαραίτητα συμφωνία και πρόθεση υλοποίησης της παράνομης πράξης. Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). Ερχόμενος στην παρούσα υπόθεση πρέπει να λεχθεί ότι η κοινή παρουσία του κατηγορουμένου με άλλα δύο άτομα στο ξενοδοχείο δεν οδηγεί από μόνη της σε συμπέρασμα συμφωνίας για την διάπραξη διάρρηξης και κλοπής. Το ξενοδοχείο περιλαμβάνει ορισμένους χώρους που κάποιος δύναται να τους επισκεφτεί χωρίς κατ' ανάγκη να είναι ένοικος. Το περιεχόμενο του ψηφιακού δίσκου δεν φανερώνει εικόνα κοινής δράσης του κατηγορουμένου μαζί με τα άλλα δύο άτομα. Ούτε φαίνεται η εκδήλωση οποιασδήποτε ενέργειας ως αποτέλεσμα κοινού σχεδιασμού των τριών αυτών ατόμων. Με γνώμονα τα πιο πάνω καταλήγω ότι η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής είναι ανεπαρκής και αδύνατη για να στοιχειοθετήσει το εν λόγω αδίκημα. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει ακόμη κατηγορίες διάρρηξης και κλοπής από το ξενοδοχείο. Το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου διέπεται από το άρθρο 294(α) του Κεφ.154, οι διατάξεις του οποίου προνοούν ρητά τα εξής: "294. Όποιος— (α) διαρρήχνει και εισέρχεται σε κτίριο, αντίσκηνο ή σκάφος το οποίο χρησιμοποιείται ως κατοικία ανθρώπων ή σε κτίριο που χρησιμοποιείται ως χώρος λατρείας, με σκοπό διάπραξης κακουργήματος σε αυτό· ή είναι ένοχος του κακουργήματος της διάρρηξης..." Μελέτη των πιο πάνω καθιστούν αντιληπτό ότι τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι: (α) Ο κατηγορούμενος διαρρήχνει και εισέρχεται σε χώρο κτιρίου, (β) με σκοπό διάπραξης κακουργήματος. Ο ορισμός της διάρρηξης παρέχεται στο άρθρο 291 του Κεφ.154 και περιλαμβάνει άνοιγμα με ξεκλείδωμα, έλξη, ώθηση, ανύψωση ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο θύρα, παράθυρο, παραθυρόφυλλο, πόρτα υπογείου ή άλλο πράγμα προορισμένο για το κλείσιμο ή για την κάλυψη ανοίγματος σε κάποιο κτίριο ή άνοιγμα που επιτρέπει τη δίοδο από ένα μέρος του κτιρίου σε άλλο. Στο ίδιο άρθρο δίδεται και ο ορισμός της εισόδου που είναι όταν οποιοδήποτε μέρος του σώματός ενός ατόμου ή οποιοδήποτε μέρος οργάνου που χρησιμοποιείται από αυτό, βρίσκεται εντός του κτιρίου. Στην προκειμένη περίπτωση η κατηγορούσα αρχή δεν προσκόμισε σαφή και θετική μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι η πόρτα του επιδίκου δωματίου ήταν κλειδωμένη ή κλειστή τη δεδομένη χρονική στιγμή. Αντίθετα η μαρτυρία που παρέμεινε είναι ότι μισή ώρα μετά που το περιστατικό συνέβηκε η γυάλινη πόρτα του δωματίου εντοπίστηκε να είναι ανοικτή, αφήνοντας έτσι ορατό ενδεχόμενο να ήταν και προηγουμένως ανοικτή. Επιπλέον δεν υπάρχει αποδεκτή μαρτυρία που να δείχνει ότι ο κατηγορούμενος και/ή οποιοδήποτε από τα άλλα δύο άτομα με τα οποία μετέβηκε στο ξενοδοχείο εισήλθε ή εισήλθαν από τη ξύλινη πόρτα και από εκεί στο επίδικο δωμάτιο και με ενέργεια του ή πράξεις τους άνοιξε ή άνοιξαν το παράθυρο από όπου έπεσαν οι ταξιδιωτικές βαλίτσες. Ούτε υπάρχει επιστημονική μαρτυρία που να τους συνδέει καθ' οιονδήποτε τρόπο. Αντίθετα η μαρτυρία που υπάρχει είναι ότι από την ξύλινη πόρτα μπαινόβγαιναν πολλά και διάφορα άλλα άτομα. Κατά συνέπεια η μαρτυρία είναι τέτοια που δεν στοιχειοθετεί στον απαιτούμενο βαθμό οποιοδήποτε από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Τα προαναφερόμενα σημεία σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν υπάρχει επιστημονική μαρτυρία που να συνδέει τον κατηγορούμενο και/ή τους δύο γνωστούς του με τις επίδικες ταξιδιωτικές βαλίτσες καθώς επίσης το γεγονός ότι δεν υπάρχει εύρημα του Δικαστηρίου στη βάση αποδεκτής μαρτυρίας ότι ο κατηγορούμενος είτε οποιοδήποτε από τα άλλα δύο άτομα με τα οποία μετέβηκε στο ξενοδοχείο ήταν αυτός ή αυτά που αμέσως μετά το περιστατικό που έπεσαν οι βαλίτσες τις πήραν και εξαφανίστηκαν, οδηγούν σε αποτυχία τεκμηρίωσης στον απαιτούμενο βαθμό των συστατικών στοιχείων της κλοπής από το δωμάτιο του ξενοδοχείου από τον κατηγορούμενο. Όλα τα πιο πάνω δημιουργούν απλά υποψίες ως προς το κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι ο δράστης στις περιπτώσεις του καταστήματος και του ξενοδοχείου. Κατά προέκταση, υπάρχουν μόνο υποψίες ότι ο κατηγορούμενος ευθύνεται για τη διάπραξη των αδικημάτων και στις δύο υποθέσεις. Τα περιστατικά της υπόθεσης είναι τέτοια που και οι δύο παρούσες περιπτώσεις διαφοροποιούνται από αυτά της υπόθεσης Εφραιμίδου v. Αστυνομίας, Πολιτική Έφεση Αρ. 134/2013, ημερομηνίας 02.05.14, όπου εκεί η επιστημονική σύνδεση της κατηγορουμένης σε συνδυασμό με τα άλλα σωρεία στοιχεία ήταν τέτοιας ποιότητας και στέρεας βάσης που οδήγησαν στην καταδίκη της. Εφόσον η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος απόδειξης της υπόθεσης της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, καταλήγω ότι αυτή απέτυχε να το πράξει. Το κενό που παρατηρείται στα γεγονότα δεν μπορεί να συμπληρωθεί μέσω εικασιών και υποθέσεων όσο εύλογες και αν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Στις υποθέσεις Τούμπας ν. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R.110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 υποδείχθηκε πως εάν στο τέλος της εκδίκασης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής παρουσιάζει ουσιώδη κενά και αδυναμίες καθιστώντας την ανεπαρκή σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί να τεκμηριώσει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σύνδεση του κατηγορουμένου με την αξιόποινη συμπεριφορά που του αποδίδεται και στις δύο προαναφερόμενες υποθέσεις. Υπό το φως των πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει τις υποθέσεις της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον του κατηγορουμένου, ο οποίος απαλλάσσεται και αθωώνεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Έξοδα €510,00 να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. Έξοδα μεταφράστριας €65,00 να καταβληθούν επίσης από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final Judgment Αναφορά: Ποινικό/Διάρρηξη και Κλοπή-Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος/Άρθρα 291, 294(α), 255, 262 και 371 Κεφ.154/Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπρι