Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Αντρέας Ρουσουνίδης, Αρ. Υπόθεσης: 5064/12, 25/6/2015

(1)(αα)(β) του Πρώτου Κεφαλαίου και του άρθρου 19

(1)του Πέμπτου Κεφαλαίου του Περί Πολιτικής Αεροπορίας Νόμου 213(Ι)/2002. 2) Αμελής ή Απερίσκεπτος χειρισμός μηχανοκίνητου ανεμοπτέρου, κατά παράβαση των άρθρων 2,

(1)(αα)(β) του Πρώτου Κεφαλαίου και του άρθρου 105

(2)του Δέκατου έκτου Κεφαλαίου του Περί Πολιτικής Αεροπορίας Νόμου 213(Ι)/

1. 3) Παράλειψη απογείωσης από εγκεκριμένο αεροδρόμιο ή άλλο εγκεκριμένο διάδρομο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 4, 40, 41, 243, 250 και 260 του Περί Πολιτικής Αεροπορίας Νόμου 213(Ι)/
2. Όλα τα πιο πάνω αδικήματα, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, φέρεται να έχουν διαπραχθεί την 13ην Αυγούστου του
3. Ο κατηγορούμενος απάντησε μη παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες και η υπόθεση προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία. Η κατηγορούσα αρχή για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κάλεσε τέσσερις

(4)μάρτυρες κατηγορίας και συγκεκριμένα τον Αστ. 2348 Χρ. Χριστοφή (Μ.Κ.1), την κα Περσεφόνη Παπαδοπούλου (Μ.Κ.2), τον Λοχ. 3649 Χ. Δημητρίου (Μ.Κ.3) και την κα Άννα Ξιναρή (Μ.Κ.4). Συνοπτικά η μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου έχει ως ακολούθως: Ο Μ.Κ.1 υιοθετώντας τη γραπτή του κατάθεση - τεκμήριο 1 - ανέφερε ότι στις 13/08/2009 και ώρα 09:10 λήφθηκε πληροφορία από το ΚΕΜ Πάφου ότι ανεμόπτερο κατέπεσε σε περιοχή του χωριού Π. Ακουρδάλειας και ότι για το συμβάν ενήμερο είναι το Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας. Μαζί με τον Λοχ. 349 και στον Αστ. 440 αναχώρησαν για το μέρος και περί ώρα 09:20 έφτασαν στην Π. Ακουρδάλεια όπου λίγο πιο έξω από το χωριό συνάντησαν τον κατηγορούμενο ο οποίος τους ανέφερε ότι αυτός ήταν ο χειριστής του ανεμοπτέρου και ότι ήταν καλά και δεν τραυματίστηκε. Τον ρώτησε ο Λοχ. 3649 πώς συνέβηκε και αυτός του είπε ότι κατά την προσγείωση του υπέστη κάποια βλάβη με αποτέλεσμα το ανεμόπτερο να προσγειωθεί στο έδαφος ανώμαλα χωρίς όμως να τραυματιστεί. Τους παρουσίασε πιστοποιητικά χειριστή ανεμόπτερου που έτυχε εκπαίδευσης στην Ουγγαρία και ότι είναι νόμιμος. Αποστάληκαν τα εν λόγω έγγραφα στο Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας και στις 24/11/2009 παραλήφθηκε σχετική επιστολή από το εν λόγω Τμήμα που ανέφερε ότι μετά από έλεγχο δεν κατείχε τα απαιτούμενα προσόντα αλλά ούτε είχε την άδεια του Πύργου Ελέγχου ούτε ενημέρωσε , ούτε ενέργησε από εγκεκριμένο αεροδρόμιο , ούτε κατέθεσε σχέδιο πτήσεως ως απαιτείται στο εγχειρίδιο αεροναυτικών πληροφοριών της Κύπρου (ΑΙP). Στις 26/02/10 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα που διέπραξε και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Δεν παραδέχομαι, δεν πραγματοποίησα πτήση απλώς έκανα έλεγχο της έλικας, ούτε σκοπό είχα για πτήση και κατέχω όλα τα απαραίτητα πιστοποιητικά, σύμφωνα με επικοινωνία μου με την υπεύθυνη αδειοδότησης κυρία Ξιναρή και τον υπεύθυνο αεροπουμότητας κύριο Παντελή. Ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο φωτογραφίες οι οποίες λήφθηκαν στη σκηνή ως τεκμήριο 2 και τις επεξήγησε. Κατέθεσε επίσης, άδειες που τους παρουσίασε ο κατηγορούμενος ως τεκμήριο 3 καθώς επίσης και την απαντητική επιστολή ημερομηνίας 23/11/2009 του Τμήματος Αεροπορίας ως τεκμήριο

1. Περαιτέρω, κατέθεσε τη γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου ως τεκμήριο
2. Αντεξεταζόμενος είπε ότι ο κατηγορούμενος δεν ανέφερε σε αυτόν ότι ήταν ο χειριστής του ανεμοπτέρου και ο ίδιος δεν είχε καμία συνομιλία μαζί του. Την συνομιλία την είχε με τον Λοχία που ήταν παρόντας και σύμφωνα με τον εν λόγω Λοχία του ανέφερε αυτά. Πιο κάτω σε άλλο μέρος της αντεξέτασης του και ερωτούμενος να πει τι ο κατηγορούμενος τους είπε στο μέρος είπε, αν θυμάται καλά, ότι τους είπε ότι δοκίμαζε την έλικα του ανεμοπτέρου, βγήκε σε κάποιο ύψος με αποτέλεσμα να συγκρουστεί σε κάποια δένδρα και να αποκοπεί το φτερό. Δεν θυμόταν να πει αν τους ανέφερε για κάποιο φίλο του ο οποίος τον βοηθούσε να φτιάξει την έλικα. Περαιτέρω, ανέφερε ότι η πληροφορία που είχαν ήταν ότι πετούσαν δύο ανεμόπτερα στην περιοχή Πόλης Χρυσοχούς και ότι το ένα κατέπεσε και να επισκεφθούν το μέρος για να δουν τι έγινε. Δεν γνωρίζει όμως είπε ότι αν το ανεμόπτερο του κατηγορουμένου ήταν το ένα από αυτά ούτε ο ίδιος ρώτησε κατά πόσο υπήρχε και δεύτερο ανεμόπτερο διότι τη συνομιλία με τον κατηγορούμενο την είχε ο Λοχίας και ούτε θυμάται αν ρώτησε κάτι τέτοιο. Πιο κάτω σε άλλο σημείο είπε ότι από ότι άκουσε και θυμάται, ο κατηγορούμενος τους είπε ότι προσγειώθηκε ανώμαλα και άρα θεωρητικά ότι ήταν εν πτήση. Μετά όμως, είπε, τους εξήγησε ότι είχε πρόβλημα ο έλικας και επειδή την είχε αλλάξει πρόσφατα έκανε δοκιμές για να την ξεκινήσει και σε κάποια στιγμή το ανεμόπτερο σηκώθηκε από το έδαφος χωρίς τη θέληση του. Περαιτέρω, είπε ότι το ανεμόπτερο ήταν σε περιβόλι με δένδρα, ο ίδιος δεν ξέρει αν είχε μηχανική βλάβη ούτε γνωρίζει πώς βρέθηκε εκεί. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι εργάζεται στο Τμήμα Πολιτικής αεροπορίας και αναγνώρισε το τεκμήριο 9 ως την επιστολή που απέστειλε στον Διευθυντή Πολιτικής Αεροπορίας στις 13/08/2009 εκθέτοντας όλα τα γεγονότα που επεσυνέβηκαν. Περαιτέρω, αναφέρθηκε στο τεκμήριο 3 για να πει ότι οι εν λόγω άδειες του κατηγορούμενου δεν έχουν ισχύ στην Κύπρο προσπαθώντας να εξηγήσει τους λόγους και τη διαδικασία που ακολουθείται. Αντεξεταζόμενη, είπε ότι δεν έχει πληροφορηθεί κατά πόσο η συγκεκριμένη άδεια του κατηγορούμενου έχει επικυρωθεί ή αναγνωριστεί από το Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας έτσι ώστε να δικαιούται να πετά τη συγκεκριμένη κατηγορία ανεμοπτέρου εντός της Κύπρου. Εξ' όσον γνωρίζει είπε αυτό δεν έγινε. Περαιτέρω, είπε ότι τα άλλα δύο ανεμόπτερα που θεάθηκαν στην περιοχή να πετούν δεν ανευρέθηκαν ούτε η ίδια έχει γνώση κατά πόσο ο κατηγορούμενος πετούσε το συγκεκριμένο ανεμόπτερο. Ο Μ.Κ.3 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης την κατάθεση του τεκμήριο 6, το περιεχόμενο της οποίας είναι παρόμοιο με αυτό του Μ.Κ.
3. Επισκέφθηκε είπε και αυτός το χωριό Π. Ακουρδάλεια όπου λίγο πιο έξω από το χωριό συνάντησε τον κατηγορούμενο και του ανέφερε αυτά που ανέφερε ο Μ.Κ.1 ότι ο κατηγορούμενος τους είπε. Αντεξεταζόμενος, είπε ότι ο ίδιος δεν είδε το ανεμόπτερο να είναι σε πτήση αλλά ούτε οποιοσδήποτε άλλος το είδε. Ρώτησε είπε τους κατοίκους του χωριού αλλά δεν είδε κανένας τίποτε. Παραδέκτηκε επίσης, ότι το εν λόγω ανεμόπτερο μπορεί να μεταφερθεί με αυτοκίνητο. Η Μ.Κ.4 κατέθεσε ότι εργάζεται στον Τομέα Αδειοδοτήσεων του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας. Είπε ότι στις 26/09/2014 ο κατηγορούμενος απευθύνθηκε κοντά τους και ζήτησε επικύρωση της Ουγγρικής άδειας υπερέλαφρου αεροσκάφους που κατείχε. Η άδεια αυτή που τους παρουσίασε είχε ημερομηνία έκδοσης την 24ην/02/2014 και επικυρώθηκε. Πριν από αυτό, ουδεμία άλλη άδεια τους παρουσίασε για επικύρωση. Εξήγησε επίσης τον τρόπο που αναγνωρίζονται τέτοιες άδειες στην Κύπρο και πότε άδειες χρειάζονται επικύρωση. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, η υπεράσπιση ήγειρε ζήτημα εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και ότι δεν έχει αποδειχθεί μια τέτοια υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου. Αιχμή του δόρατος της εισήγησης ήταν ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο χειριστής του ανεμοπτέρου και ότι αυτό βρισκόταν εν πτήση, απαραίτητο συστατικό στοιχείο για όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, είπε ότι η μαρτυρία βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου και συμφώνησε ουσιαστικά ότι υπάρχει μια αδυναμία στη μαρτυρία σε σχέση με το κατά πόσο ο κατηγορούμενος βρισκόταν εν πτήση και άφησε το όλο ζήτημα στο Δικαστήριο. NOMIKH ΠΤΥΧΗ: Mετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση έτσι ώστε να χρειάζεται να καλέσει τον Κατηγορούμενο σε απολογία. Στην Δικαστική Πρακτική του 1962 [1962] 1 ALL ER 448 η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση Azinas and Another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, o όρος « εκ πρώτης όψεως υπόθεση» υποδηλώνει μια προκαταρκτική θεώρηση των πραγμάτων σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης, δηλαδή την απόδειξη της υπόθεσης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η πρώτη όψη του πράγματος είναι εκείνη η οποία χαρακτηρίζεται από τα εξωτερικά του γνωρίσματα (βλ. Re Kakos

(1985)1 C.L.R. 250). Επίσης, να αναφερθεί ότι στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, ο Δικαστής δεν προβαίνει κατά κανόνα σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και το Δικαστήριο προβαίνει σε μια αντικειμενική θεώρηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Στη γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133 λέχθηκε ότι η απαλλαγή του Κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνο όταν: « (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου.» Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία να δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου,

(2002)2 ΑΑΔ 9). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πική και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή έγκειται στη δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Περαιτέρω, στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Δράκου κ.α, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 5/2012, 6/2012, 7/2012, 8/2012 και 9/2012), Ημερ. 11/12/2012, ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ναθαναήλ ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το εκ πρώτης όψεως στάδιο: «Αρχίζω υπενθυμίζοντας ότι το εκ πρώτης όψεως στάδιο αποτελεί θεμελιώδες στάδιο της ποινικής δίκης προστατεύοντας τον κατηγορούμενο από τη συνέχιση της δίκης ασκόπως ή για λόγους που δεν άπτονται ή δεν αφορούν την καθαυτή και καλώς νοούμενη απονομή της δικαιοσύνης. Στο εκ πρώτης όψεως στάδιο, η κατηγορούσα αρχή έχει ήδη ολοκληρώσει την υπόθεση της. Έχει παραθέσει όλη τη μαρτυρία που έχει στη διάθεση της εναντίον του κατηγορουμένου,(Charalambos Savva "Pambos" v. Police

(1986)2 C.L.R. 30). Αν η μαρτυρία αυτή εκτιμώμενη στο απόγειο της δεν στοιχειοθετεί ή θεμελιώνει ένα ή περισσότερα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή είναι αντινομική και εγγενώς συγκρουόμενη μεταξύ της, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα άφηνε την υπόθεση να προχωρήσει, τότε ο κατηγορούμενος δικαιούται απαλλαγής από το στάδιο αυτό. Πέραν των πιο πάνω, αναφορά θα πρέπει να γίνει και στα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και ποια τα συστατικά στοιχεία τα οποία θα πρέπει να αποδειχθούν. Σε σχέση με την 1ην κατηγορία το άρθρο 19 του Νόμο 213(Ι)/2002 τιτλοφορείται «Δικαίωμα διακυβέρνησης αεροσκάφους». Το άρθρο 19

(1)έχει ως ακολούθως: «Μόνο όποιος κατέχει έγκυρη άδεια χειριστή αεροσκάφους δικαιούται να κυβερνά ή να συγκυβερνά αεροσκάφος του τύπου για τον οποίο έχει εκδοθεί ή επικυρωθεί άδεια». Στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου «Επικύρωση» (validation) σημαίνει τη ρητή δήλωση της Δημοκρατίας ή ενός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ή ενός κράτους που ανήκει στον Ευρωπαϊκό Κοινό Αεροπορικό Χώρο ότι μια Άδεια που εκδόθηκε από ένα από τα κράτη αυτά μπορεί να χρησιμοποιείται όπως μια άδεια που εκδόθηκε από το κράτος που επικυρώνει. Η κατηγορία αρ. 2 εδράζεται στο άρθρο 105

(2)του Νόμου 213(Ι)/2002 που τιτλοφορείται «Επικίνδυνη πτήση» και προνοεί τα ακόλουθα:

1. Απαγορεύεται ο αμελής ή απερίσκεπτος χειρισμός αεροσκάφους.
2. Απαγορεύονται κατά τη διάρκεια της πτήσεως ενέργειες ή παραλείψεις που θέτουν σε αδικαιολόγητο κίνδυνο την ασφάλεια της πτήσεως, πρόσωπα, ζώα, πράγματα ή το περιβάλλον. Σε σχέση με την 3ην κατηγορία, εκείνο για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος είναι για παράλειψη απογείωσης από εγκεκριμένο αεροδρόμιο. Τα άρθρα 40 και 41 του Νόμου αναφέρονται στη χρήση αεροδρομίων και στους περιορισμούς χρήσεως με δικαίωμα στον Υπουργό με διάταγμα να ορίζει εγκεκριμένα αεροδρόμια και διαδρόμους. Έχοντας υπόψη μου την μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου και την νομική πτυχή, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ουσιαστικό και πρώτιστο στοιχείο που θα πρέπει να αποδειχθεί στην παρούσα υπόθεση για στοιχειοθέτηση όλων των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, είναι ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο αυτός βρισκόταν εν πτήση κυβερνώντας το ανεμόπτερο του. Το αδίκημα της 1ης κατηγορίας απαγορεύει τη διακυβέρνηση ανεμοπτέρου χωρίς άδεια. Δηλαδή, η διάπραξη του εξαρτάται από μια τέτοια διακυβέρνηση πρωτίστως που δεν μπορεί να είναι άλλη από το να το πετά και να βρίσκεται σε πτήση. Η δε 2η κατηγορία και το αδίκημα που προνοεί σχετίζεται άμεσα με τον τρόπο χειρισμού του αεροσκάφους εν πτήση ενώ η 3η κατηγορία προϋποθέτει το ανεμόπτερο να βρίσκεται σε πτήση και προηγουμένως ο κατηγορούμενος να το απογείωσε από μη εγκεκριμένο αεροδιάδρομο. Εξετάζοντας την μαρτυρία, πάντοτε στην όψη της και χωρίς αυτή να αξιολογείται, εκείνο το οποίο διαπιστώνεται είναι ότι ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος προτού εντοπιστεί στο σημείο που βρισκόταν το ανεμόπτερο του, αυτός βρισκόταν εν πτήση. Στην καλύτερη περίπτωση εκείνο το οποίο μπορεί να λεχθεί είναι ότι η μαρτυρία που υπάρχει περί τούτου είναι ισχνή και τόσο αδύνατη που κανένα λογικό Δικαστήριο επί οιασδήποτε αξιολόγησης θα μπορούσε να καταδικάσει. Οι Μ.Κ. 1 και 3 δεν γνώριζαν κατά πόσο το ανεμόπτερο αυτό πριν τον εντοπισμό του βρισκόταν σε πτήση. Η αρχική πληροφορία μιλούσε για δύο ανεμόπτερα τα οποία πετούσαν στην περιοχή, αλλά ουδέποτε αυτά εντοπίστηκαν και ούτε συσχετίστηκε το ανεμόπτερο του κατηγορουμένου με ένα από αυτά. Επίσης, παρά τις προσπάθειες τους να εντοπίσουν μια τέτοια μαρτυρία, και συγκεκριμένα από το Μ.Κ.3, ουδεμία μαρτυρία προέκυψε. Περαιτέρω, δεν γνώριζαν πώς το εν λόγω ανεμόπτερο βρέθηκε στο μέρος ούτε αναφέρθηκε τι σχέση έχει με το μέρος αυτό ο κατηγορούμενος. Να σημειωθεί ότι ο Μ.Κ.3 συμφώνησε ότι το συγκεκριμένο ανεμόπτερο μπορεί να μεταφερθεί με αυτοκίνητο κάτι το οποίο φαίνεται και από τις φωτογραφίες τεκμήριο
3. Επιπρόσθετα, ουδεμία εξέταση του ανεμοπτέρου έγινε και ουδεμία εξειδικευμένη μαρτυρία προέκυψε που να καταδεικνύει οτιδήποτε που να σχετίζεται με τη λειτουργία του και κατά πόσο θα μπορούσε να υπάρξει συμπέρασμα ότι προηγουμένως ήταν εν πτήση. Ούτε υπάρχει μαρτυρία κατά πόσο υπήρχαν οποιεσδήποτε ζημιές στο μέρος που να καταδείκνυε ενδεχομένως πτώση του στο σημείο. Υπήρχε μόνο αποκομμένο το ένα του φτερό χωρίς άλλες ζημιές, τουλάχιστον δεν τέθηκε κάτι διαφορετικό ενώπιον μου και χωρίς να προσκομιστεί μαρτυρία που να καταδεικνύει τον τρόπο που δύναται αυτό να αποκοπεί. Η μόνη μαρτυρία που μπορεί να λεχθεί ότι υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με το ζήτημα της πτήσης, είναι κάποιες αναφορές του κατηγορουμένου όταν αρχικά εντοπίστηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας. Ήταν η θέση τους ότι τους ανέφερε ότι ήταν ο χειριστής του ανεμοπτέρου και κατά την προσγείωση του υπέστη κάποια βλάβη και προσγειώθηκε ανώμαλα στο έδαφος. Οι ίδιοι οι μάρτυρες όμως είπαν ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος αργότερα τους είπε ότι προσπαθούσε να δοκιμάσει τον έλικα του ανεμοπτέρου του που είχε αλλάξει πρόσφατα με αποτέλεσμα να αναπτύξει ταχύτητα και να απογειωθεί σε ύψος περίπου 2 μέτρων και να κτυπήσει το δεξί του φτερό σε παρακείμενο δένδρο και να προσγειωθεί στο έδαφος ανώμαλα. Η θέση αυτή μάλιστα καταγράφηκε και στο ημερολόγιο ενεργείας, τεκμήριο
4. Από τις πιο πάνω αναφορές και μόνο του κατηγορούμενου όμως, δεν μπορεί να προκύψει σαφές εύρημα και /ή συμπέρασμα και ποια από τις θέσεις του ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα επί οιασδήποτε αξιολόγησης. Ούτε οποιαδήποτε από αυτές ή καλύτερα η θέση του ότι ουσιαστικά ήταν εν πτήση επιβεβαιώνεται από άλλη μαρτυρία. Εν όψει λοιπόν των ασαφειών στις δηλώσεις του κατηγορουμένου δεν θεωρώ ότι μέρος αυτών θα ήταν ικανό να εγείρει εκ πρώτης όψεως υπόθεση και συγκεκριμένα ότι αυτός ήταν εν πτήση. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρή μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία να εγείρεται εκ πρώτης όψεως ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν εν πτήση, απαραίτητο συστατικό στοιχείο που πρέπει να αποδειχθεί για όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ως αναφέρθηκε και ανωτέρω. Ακόμη και να δεχόμουν ότι υπάρχει μαρτυρία για το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε πτήση αμέσως προηγουμένως της ανεύρεσης του στο σημείο από τους αστυνομικούς, σε σχέση με τη 2η κατηγορία ουδεμία μαρτυρία προσφέρθηκε που να καταδεικνύει τον τρόπο που το ανεμόπτερο κατέπεσε. Του αποδίδεται με βάση το κατηγορητήριο αμελής και απερίσκεπτος χειρισμός ή ότι έθεσε σε αδικαιολόγητο κίνδυνο την ασφάλεια της πτήσης. Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να καταδεικνύει τα αίτια πτώσης του ανεμοπτέρου και που να προκύπτει ένα τέτοιο συμπέρασμα ως οι λεπτομέρειες της κατηγορίας. Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω, η κατάληξη είναι ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να προσκομίσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην όψη της από την οποία να δημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου σε οποιαδήποτε από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασίζεται σε εικασίες και συμπεράσματα όσο εύλογα και αν είναι αυτά. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 1, 2 και 3 που αντιμετωπίζει από το στάδιο αυτό. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)............ Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο