ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΠΑΦΟΥ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 6661/13, 28/7/2015

(5)και 11 του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου, Ν.174/86(στο εξής ο «Νόμος»). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος την 16.3.13 στην οδό Νικοδήμου Mυλωνά στην Πάφο, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής CAQ 453 και αρνήθηκε να δώσει δείγμα εκπνοής όταν του ζητήθηκε για προκαταρκτικό έλεγχο της ποσότητας αλκοόλης που είχε στο αίμα του. Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης κάλεσε δύο μάρτυρες, ήτοι τον Αστ.2456 Μ. Κωνσταντινίδη (ΜΚ1) και τον Ε/Αστ.5102 Π. Ηρακλέους (ΜΚ2). Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ο κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Περαιτέρω, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων δήλωσαν ως παραδεκτά τα πιο κάτω γεγονότα, τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο: 1) Στις 16/03/2013 το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής CAQ453 ανήκε στον κατηγορούμενο και το οδηγούσε. 2) Η μηχανή η οποία χρησιμοποιήθηκε για τη διενέργεια του προκαταρκτικού ελέγχου ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση. 3) Το περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών Τεκμήρια 5Α -5Γ είναι αποδεκτό. Μαρτυρία - Αξιολόγηση Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( Ζαβρού v.Χαραλάμπους

(1996)1Α Α.Α.Δ 447, και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα. O ΜΚ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση του (Τεκμήριο 1) δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ.

1. Σε αυτήν αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι υπηρετεί στο τμήμα τροχαίας της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου και είναι ο εξεταστής της παρούσας υπόθεσης. Στις 16.3.13 έλαβε ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 2) από τον κατηγορούμενο, τον οποίο την ίδια ημέρα κατηγόρησε γραπτώς (Τεκμήριο 3) για το αδίκημα της άρνησης παροχής δείγματος εκπνοής για προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης. Στη δια ζώσης μαρτυρία του ανέφερε ότι για να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο βασίστηκε στην κατάθεση του συναδέλφου του Π. Ηρακλέους (ΜΚ2) αλλά και στην κατάθεση του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 2) στην οποία ανέφερε ότι κατανάλωσε αριθμό οινοπνευματωδών ποτών. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είναι σύνηθες το φαινόμενο ύποπτοι για αλκοόλ να παραμένουν υπό κράτηση. Την κατάθεση του ΜΚ2 την παρέλαβε στις 07.00, όπως και όλων των υπολοίπων περιπτώσεων που είχε να εξετάσει και ο κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος στις 14.00 της 16.3.13, λόγω φόρτου εργασίας. Δεν μίλησε με τον ΜΚ2 και αρνήθηκε την υποβολή του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορούμενου ότι επικοινώνησε με το ΜΚ2 ο οποίος του ζήτησε να αφήσει υπό κράτηση τον κατηγορούμενο. Στην ερώτηση του κ. Σιαηλή κατά πόσο η κατανάλωση δύο ουίσκι σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος είχε υπερβεί το επιτρεπόμενο όριο, ο ΜΚ1 είπε ότι δεν είναι σε θέση να απαντήσει την εν λόγω ερώτηση. Τέλος, ανέφερε ότι το αδίκημα που εξέτασε ήταν αυτό της άρνησης παροχής δείγματος εκπνοής και διαφώνησε με τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορούμενου ότι ο τελευταίος έδωσε δείγμα εκπνοής. Η μαρτυρία του ΜΚ1 υπήρξε τυπικής μορφής, καθώς η όλη εμπλοκή του στην υπόθεση περιορίστηκε στη μελέτη της κατάθεσης του ΜΚ2, τη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο και τη διατύπωση της γραπτής κατηγορίας. Ο ΜΚ1 δεν είχε ουσιαστική εμπλοκή στα επίδικα γεγονότα και δεν υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας των όσων διαδραματίστηκαν στη διαδικασία παροχής δείγματος εκπνοής για προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης. Με αυτήν την επισήμανση, η αναφορά του ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος δεν έδωσε δείγμα εκπνοής δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού συνιστά εξ ακοής μαρτυρία η οποία στηρίχθηκε στην κατάθεση (Τεκμήριο 4) του ΜΚ2, η μαρτυρία του οποίου θα αξιολογηθεί πιο κάτω. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 δεν αμφισβητήθηκε η αξιοπιστία του, ούτε και διεφάνη ότι κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του κινήθηκε κακόπιστα ή μεροληπτικά εις βάρος του κατηγορούμενου. Κατά συνέπεια, πέραν της εξ ακοής μαρτυρίας του ΜΚ1 στην οποία αναφέρθηκα πιο πάνω και η οποία δεν γίνεται αποδεκτή, η υπόλοιπη μαρτυρία του κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση του (Τεκμήριο 4) δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ.
2. Σε αυτήν αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι την 16.3.13 ανέκοψε για έλεγχο το όχημα με αρ. εγγραφής CAQ 453 που οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Από τη συνομιλία που είχε μαζί του διαπίστωσε ότι μύριζε αλκοόλ και είχε κόκκινα μάτια. Ζήτησε από τον κατηγορούμενο να δώσει δείγμα για προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης πληροφορώντας τον ταυτόχρονα ότι τυχόν άρνηση του συνιστά ποινικό αδίκημα και θα μπορούσε να συλληφθεί. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει δείγμα εκπνοής και ο ΜΚ2 τον πληροφόρησε ότι τελεί υπό σύλληψη με τον κατηγορούμενο να απαντά ότι δεν μπορούσε να φυσήξει άλλο. Ακολούθως, ο ΜΚ2 του τοποθέτησε χειροπέδες και τον μετέφερε στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου όπου και τέθηκε υπό κράτηση. Περαιτέρω, ο ΜΚ2 δήλωσε ότι είναι εξουσιοδοτημένος χειριστής των συσκευών αλκοτέστ για προκαταρκτική και τελική εξέταση. Στη δια ζώσης μαρτυρία του διευκρίνισε ότι ως άρνηση εννοεί ότι ο κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής. Επίσης, ο ΜΚ2 δήλωσε ότι η συσκευή προκαταρκτικής εξέτασης είναι πολύ απλή και ο καθένας μπορεί να φυσήξει σε αυτήν έστω και αν υπάρχει πρόβλημα υγείας. Στις περιπτώσεις ωστόσο που κάποιος πολίτης έχει πρόβλημα υγείας και παρουσιάσει ιατρικό πιστοποιητικό, τότε εφαρμόζεται άλλη μέθοδος για τη διενέργεια του ελέγχου. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι η συσκευή προκαταρκτικής εξέτασης είναι πολύ απλή στη λειτουργία της και οποιοσδήποτε μπορεί να φυσήξει. Ερωτηθείς από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου κατά πόσο ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να φυσήξει ή φύσηξε χωρίς όμως να δώσει ικανοποιητικό δείγμα, ο ΜΚ2 απάντησε ότι το να τοποθετήσει κάποιος το πλαστικό στόμιο της συσκευής στο στόμα του δεν σημαίνει και ότι φυσά στη συσκευή ή ότι προσπαθεί να φυσήξει. Για να υπάρχει αποτέλεσμα θα πρέπει να φυσήξει 2-3 δευτερόλεπτα με τη δύναμη που φουσκώνεις ένα μπαλόνι. Στις επίμονες ερωτήσεις του κ. Σιαηλή κατά πόσο παρακολουθούσε τον κατηγορούμενο και τον είδε να προσπαθεί να φυσά, ο ΜΚ2 είπε ότι η συσκευή παράγει ένα χαρακτηριστικό ήχο όταν κάποιος φυσά και δεν σημαίνει ότι όποιος προσποιείται ότι φυσά πως πράγματι φυσά. Ερωτηθείς αν ο κατηγορούμενος δεν φύσηξε καθόλου ή αν δεν φύσηξε αρκετά, ο ΜΚ2 απάντησε ότι κατά την προσωπική του άποψη δεν φύσηξε καθόλου. Όσον αφορά τη συσκευή, επισήμανε ότι δεν χρειάζεται δύναμη για να φυσήξεις. Εξήγησε επανειλημμένα στον κατηγορούμενο πώς να φυσήξει και σε σχετική ερώτηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορούμενου, απάντησε ότι δεν θυμόταν αν έδειξε στον κατηγορούμενο πώς να φυσήξει. Περαιτέρω, ο ΜΚ2 είπε ότι δεν θυμάται κατά πόσο ο κατηγορούμενος του ανέφερε το επίδικο βράδυ ότι είχε χρόνιο πρόβλημα με τις αμυγδαλές του. Στην υποβολή του κ. Σιαηλή ότι ο κατηγορούμενος του ζήτησε να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο για να του ληφθεί αίμα, ο ΜΚ2 είπε ότι δεν θυμάται και συμπλήρωσε ότι χωρίς την παρουσίαση ιατρικού πιστοποιητικού που να αναφέρει το πρόβλημα δεν μπορεί να μεταφέρει κάποιον στο νοσοκομείο για εξακρίβωση του ποσοστού αλκοόλης με λήψη αίματος. Σε σχέση με τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου, ο ΜΚ2 δήλωσε ότι ήταν συνεργάσιμος. Ο έλεγχος έγινε ενόσω ο κατηγορούμενος βρισκόταν εντός του οχήματος του και αρνήθηκε την υποβολή του κ. Σιαηλή ότι δεν ήταν σε θέση να διακρίνει κατά πόσο τα μάτια του κατηγορούμενου ήταν κόκκινα καθώς δεν υπήρχε ικανοποιητικός φωτισμός. Τέλος, στην υποβολή του κ. Σιαηλή ότι ο κατηγορούμενος φύσηξε στη συσκευή αλλά λόγω του προβλήματος υγείας του η συσκευή δεν κατέγραψε αποτέλεσμα, ο ΜΚ2 επανέλαβε ότι η λειτουργία της συσκευής είναι πολύ απλή και ο κατηγορούμενος δεν φύσηξε. Ο ΜΚ2 υπήρξε σταθερός και πειστικός στις απαντήσεις του, πλην ενός σημείου στο οποίο θα αναφερθώ πιο κάτω. Σε ερωτήσεις που του τέθηκαν κατά την αντεξέταση του, όπως για παράδειγμα στο κατά πόσο ο κατηγορούμενος του ζήτησε να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο για λήψη αίματος ή κατά πόσο φύσηξε και ο ίδιος στη συσκευή για να δείξει του κατηγορούμενου πώς να φυσήξει, απάντησε ότι δεν θυμόταν. Όπως επίσης απάντησε ότι δεν θυμόταν κατά πόσο ο κατηγορούμενος του δήλωσε το επίδικο βράδυ ότι αντιμετώπιζε χρόνιο πρόβλημα με τις αμυγδαλές του. Τα πιο πάνω θεωρώ ότι είναι ενδεικτικά της ειλικρίνειας του ΜΚ2, του οποίου η μαρτυρία δεν είχε ως γνώμονα την άρνηση κάθε εκδοχής της υπεράσπισης προς το σκοπό καταδίκης του κατηγορούμενου. Από τη μαρτυρία ωστόσο του ΜΚ2 δεν μπορώ να αποδεχθώ τη θέση του ότι ο κατηγορούμενος δεν φύσηξε στη συσκευή. Καταρχάς σημειώνω ότι στην κυρίως εξέταση του διευκρίνισε ότι ως άρνηση εννοεί ότι ο κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής. Επίσης ο ΜΚ2 συμφώνησε με τη θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος τοποθέτησε το στόμιο της συσκευής στο στόμα του. Στο κρίσιμο επομένως ερώτημα κατά πόσο ο κατηγορούμενος φύσηξε στη συσκευή ή όχι, ο ΜΚ2 δεν έδωσε σαφή απάντηση. Η πιο κάτω στιχομυθία ανάμεσα στον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου και το ΜΚ2 είναι ενδεικτική: « κ Σιαηλής: Ε: Από την πείρα σου, από τη χρήση αυτής της μηχανής υπάρχει περίπτωση κάποιος να φυσήξει στη μηχανή και να μην βγάζει αποτέλεσμα η μηχανή αυτή; Δηλαδή το δείγμα να μην είναι ικανοποιητικό για κάποιους λόγους; A. Όταν φυσήξει κάποιος την προκαταρκτική εξέταση αλκοόλης πρέπει να φυσήξει για περίπου 2‑ 3 δευτερόλεπτα με την δύναμη που φουσκώνεις κάποιο μπαλόνι και μπορούμε να πιάσουμε δείγμα προκαταρκτικής εξέτασης αλκοόλης. E. Θέλω να μου ξεκαθαρίσεις όταν είπες του ανθρώπου τούτου να φυσήξει τη μηχανή-- A. Μάλιστα. E. Εσύ τον παρακολουθούσες; Τον έβλεπες; A. Μάλιστα. E. Τον είδες να κάμνει τη χαρακτηριστική κίνηση να φυσά; A. Εντιμότατε δεν σημαίνει ότι όποιος προσποιείται ότι φυσά σημαίνει ότι φυσά. Από ό,τι σας είπα η μηχανή λέει από μόνη της όταν κάποιος φυσήξει ή όχι, δεν είμαι εγώ που το λέω, αυτό εννοώ. E. Μας ανέφερες όμως προηγουμένως ότι χρειάζεται να φυσήξει κάποιος για κάποια δευτερόλεπτα ή 2‑ 3 με τη δύναμη που χρειάζεται για να φουσκώσει ένα μπαλόνι. Ποιο από τα 2 ισχύει; Ο άνθρωπος αυτός δεν φύσηξε καθόλου ή δεν φύσηξε αρκετά, δεν είχε τη δύναμη να φουσκώσει το μπαλόνι και να δείξει η μηχανή; A. Εντιμότατε εγώ πιστεύω προσωπική μου άποψη ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν φύσηξε καθόλου, δηλαδή έστω και λίγο να φυσήξεις εγώ μπορώ να πάρω δείγματα προκαταρκτικής εξέτασης αλκοόλης. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν φύσηξε καθόλου κατά την προσωπική μου άποψη. » Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο ΜΚ2 δεν είδε τον κατηγορούμενο να προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη προκειμένου να αποφύγει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να παράσχει ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής. Παρά το γεγονός ότι ρωτήθηκε συγκεκριμένα, κατά πόσο είδε ή όχι τον κατηγορούμενο να φυσά, ο ΜΚ2 απάντησε με γενικό τρόπο ότι δεν σημαίνει πως όποιος προσποιείται ότι φυσά πως όντως φυσά. Δεν υπάρχει όμως οτιδήποτε απτό στη μαρτυρία του από το οποίο να προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος προσποιήθηκε ότι φυσούσε. Αντιθέτως, αυτό το οποίο προκύπτει από τη μαρτυρία του είναι ότι ο κατηγορούμενος συνεργάστηκε και έβαλε το στόμιο της συσκευής στο στόμα του για να φυσήξει. Η δήλωση του ΜΚ2 ότι ο κατηγορούμενος προσποιήθηκε ότι φυσούσε ή ότι δεν φύσηξε καθόλου αποτελεί απλά την προσωπική γνώμη του ΜΚ2, η οποία ουσιαστικά στηρίχθηκε στο γεγονός ότι η συσκευή δεν έδωσε αποτέλεσμα. Όπως ανέφερε ο ΜΚ2 το κατά πόσο κάποιο πρόσωπο φυσά ή όχι στη συσκευή προκύπτει από την ίδια τη συσκευή. Αυτή η μαρτυρία όμως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή διότι αφενός αποτελεί μαρτυρία γνώμης και αφετέρου η γνώμη ή το συμπέρασμα που εξέφρασε ο ΜΚ2 στερείται υποβάθρου. Όπως αναφέρθηκε η γνώμη του ΜΚ2 στηρίχθηκε στο ότι η συσκευή δεν εντόπισε δείγμα εκπνοής. Δεν δόθηκε όμως η παραμικρή μαρτυρία σχετικά με τη συσκευή κα την ορθότητα της λειτουργίας της. Για να είμαι πιο συγκεκριμένος ο ΜΚ2 δεν υποστήριξε ότι προέβη σε οποιουσδήποτε προκαταρκτικούς ελέγχους για να διαπιστώσει την ορθότητα της λειτουργίας της συσκευής. Επίσης δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε πιστοποίηση για την εν λόγω συσκευή, ούτε και υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι πληροί ένα από τα πρότυπα που έχουν καθοριστεί από τον Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων (βλ. άρθρο 5Α του Νόμου). Ούτε καν το όνομα της συσκευής δεν αναφέρθηκε στο Δικαστήριο. Με αυτά τα δεδομένα το Δικαστήριο, κατά την κρίση μου, δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτό το σκέλος της μαρτυρίας του ΜΚ
3. Ως εκ των ανωτέρω η μαρτυρία του ΜΚ2, με εξαίρεση το σημείο που αναφέρω πιο πάνω, κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη. Αποτελεί σταθερή θέση της νομολογίας μας ότι το Δικαστήριο, αφ' ης στιγμής κρίνει ως αξιόπιστο ένα μάρτυρα μπορεί να δεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (βλ. Ιωσηφίδη ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 243/12 ημερ. 2.5.14). Ο κατηγορούμενος στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του (Τεκμήριο 2). Σε αυτήν, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι στις 16.3.13 είχε μεταβεί με έναν αδελφότεκνο του σε ένα μπαράκι όπου κατανάλωσε δύο ουίσκι. Οδηγώντας για να επιστρέψει στο σπίτι του, κάποιος αστυφύλακας (προφανώς εννοεί τον ΜΚ2) τον ανέκοψε για έλεγχο αλκοόλης. Προσπάθησε να φυσήξει στη συσκευή αρκετές φορές, αλλά λόγω του ότι πονούσε το λαιμό του καθώς έχει χρόνιο πρόβλημα με τις αμυγδαλές του δεν τα κατάφερε. Εισηγήθηκε στον ΜΚ2 να μεταβούν στο νοσοκομείο για να γίνει έλεγχος αλκοόλης μέσω λήψης αίματος, ο ΜΚ2 όμως δεν δέχθηκε και τον μετέφερε στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου. Περαιτέρω, στη δια ζώσης μαρτυρία του ο κατηγορούμενος είπε ότι όταν ανακόπηκε για έλεγχο, ο ΜΚ2 τον ρώτησε κατά πόσο κατανάλωσε αλκοόλ και του απάντησε ότι ήπιε δύο μεζούρες ουίσκι. Διευκρίνισε ότι ο ΜΚ2 φύσηξε και ο ίδιος στη συσκευή για να του δείξει πως πρέπει να φυσά. Ακολούθως ξαναδοκίμασε 2- 3 φορές, χωρίς όμως αποτέλεσμα και στη συνέχεια σταμάτησε διότι δεν μπορούσε να φυσήξει άλλο λόγω του προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει. Όταν έφθασαν στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου και μετά πάροδο λίγης ώρας ο ΜΚ2 ήλθε και του έφερε μία κατάθεση ζητώντας του να την υπογράψει. Όταν τη διάβασε παρατήρησε ότι σε αυτήν αναγραφόταν ότι αρνήθηκε να φυσήξει στη μηχανή. Διαμαρτυρήθηκε στο ΜΚ2 για την εν λόγω αναφορά και αρνήθηκε να την υπογράψει. Αργότερα έδωσε κατάθεση στο ΜΚ1, ο οποίος τον παρότρυνε να βρει δικηγόρο «..για να μάθουν κάποιοι αστυνομικοί να κάνουν σωστά την δουλειά τους». Μετά το επίδικο περιστατικό επισκέφθηκε στις 19.3.13 τον ιατρό του - καρδιολόγο Δρ. Εύρο Λοϊζίδη ο οποίος τον παρέπεμψε και σε ωτορινολαρυγγολόγο τον οποίο επισκέφθηκε την ίδια ημέρα. Οι εν λόγω ιατροί εξέδωσαν στις 19.3.13 τα ιατρικά πιστοποιητικά Τεκμήρια 5Β και 5Γ αντίστοιχα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι τα ιατρικά πιστοποιητικά (Τεκμήρια 5Α, 5Β και 5Γ) σχετίζονται όλα μεταξύ τους καθώς λόγω του προβλήματος με τις αμυγδαλές του επηρεάστηκε η μιτροειδής βαλβίδα της καρδίας του. Επανέλαβε ότι ο ΜΚ2 του παρουσίασε μία κατάθεση και του ζήτησε να την υπογράψει, αλλά ο ίδιος δεν την υπέγραψε διότι σε αυτή αναγραφόταν ότι αρνήθηκε να φυσήξει στη συσκευή. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι η κατάθεση που του παρουσίασε ο ΜΚ2 αποτελείτο από 2-3 σελίδες. Στην ερώτηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής για ποιο λόγο δεν κατάγραψε το εν λόγω γεγονός στην κατάθεση του (Τεκμήριο 2), ο κατηγορούμενος απάντησε ότι στην κατάθεση του απαντούσε τις ερωτήσεις που του έθετε ο ΜΚ
4. Περαιτέρω, ανέφερε ότι δεν κατήγγειλε σε κάποιο αξιωματικό το εν λόγω περιστατικό, αλλά το ανέφερε στον δικηγόρο του. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή του κ. Νεοκλέους ότι ο ΜΚ1 ουδέποτε τον προέτρεψε να βρει δικηγόρο «για να μάθουν κάποιοι αστυνομικοί να κάνουν σωστά τη δουλειά τους». Ερωτηθείς για τον λόγο που επισκέφθηκε ιατρό στις 19.3.13, τρεις μέρες μετά το επίδικο περιστατικό, ο κατηγορούμενος είπε ότι μεσολαβούσε το Σαββατοκύριακο και ακολούθως μετέβη στον ιατρό την Τρίτη, 19.3.13, διότι τη Δευτέρα δεν μπορούσε να απουσιάσει από την εργασία του. Αρνήθηκε τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ότι εξασφάλισε τα πιστοποιητικά (Τεκμήρια 5Β και 5Γ) με σκοπό να τα παρουσιάσει στο Δικαστήριο για να δικαιολογήσει την άρνηση του να δώσει δείγμα εκπνοής. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε επίσης τις υποβολές του κ. Νεοκλέους ότι δεν φύσηξε καθόλου στη συσκευή, ότι κατανάλωσε μεγαλύτερη ποσότητα αλκοόλης από τα δύο ουίσκι που δήλωσε, καθώς και ότι τα μάτια του ήταν κόκκινα. Τέλος, στη θέση του κ. Νεοκλέους ότι ουδέποτε ζήτησε από το ΜΚ2 να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο, ο κατηγορούμενος επανέλαβε ότι του το ζήτησε. Η εικόνα που αποκόμισα από τον κατηγορούμενο ενόσω αυτός κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα ήταν σε γενικές γραμμές καλή. Οι απαντήσεις του χαρακτηρίζονταν από φυσικότητα και αμεσότητα και κατά την αντεξέταση του δεν κλονίστηκε η αξιοπιστία του. Υπάρχουν ωστόσο ορισμένα σημεία της μαρτυρίας του τα οποία δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Συγκεκριμένα: (i) Οι ισχυρισμοί που προέβαλε ότι ο ΜΚ2 του παρουσίασε και του ζήτησε να υπογράψει κατάθεση στην οποία αναγραφόταν ότι αρνήθηκε να φυσήξει στη συσκευή και ότι ο ΜΚ1 του είπε να βρει δικηγόρο για να μάθουν κάποιοι αστυνομικοί να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί προβλήθηκαν για πρώτη φορά κατά τη μαρτυρία του και δεν τέθηκαν στους άμεσα ενδιαφερόμενους ΜΚ 1 και
5. Ενόψει των πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στους εν λόγω ισχυρισμούς. (ii) Επίσης δεν μπορεί να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι λόγω του προβλήματος με τις αμυγδαλές του δεν μπορούσε να φυσήξει άλλο στη συσκευή. Ο κατηγορούμενος παρουσίασε τα ιατρικά πιστοποιητικά (Τεκμήρια 5Α - 5Γ) για να στοιχειοθετήσει τον εν λόγω ισχυρισμό του. Δεν παρουσιάστηκε όμως ιατρική μαρτυρία για να επεξηγηθεί κατά πόσο οι υποτροπιάζουσες πυώδεις αμυγδαλίτιδες και η ρευματική προσβολή της μιτροειδούς βαλβίδας της καρδίας (βλ. Τεκμήρια 5Α - 5Γ) επηρεάζουν την δυνατότητα ενός προσώπου να φυσήξει ή τη δύναμη με την οποία μπορεί να φυσήξει ένα πρόσωπο. Το Δικαστήριο δεν είναι εμπειρογνώμονας και δεν μπορεί να καταλήξει σε οποιαδήποτε ευρήματα σε σχέση με τις επιπτώσεις των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και ιδιαίτερα κατά πόσο έχουν επίπτωση στην ικανότητα του κατηγορουμένου να φυσήξει σε συσκευή προκαταρτικής εξέτασης αλκόολης. Εν πάση περιπτώσει επισημαίνω ότι στα εν λόγω Τεκμήρια δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά ως προς την ικανότητα του κατηγορούμενου να φυσήξει. Ως εκ των ανωτέρω, τα πιο πάνω σημεία από τη μαρτυρία του κατηγορούμενου δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του κατηγορούμενου γίνεται αποδεκτό. Όπως έχει ήδη αναφερθεί αφ' ης στιγμής κριθεί ως αξιόπιστος ένα μάρτυρας, το Δικαστήριο μπορεί να δεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (βλ. Ιωσηφίδη ν. Αστυνομίας ανωτέρω). Ευρήματα Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 16.3.13 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα του με αρ. εγγραφής CAQ 453 στην οδό Νικοδήμου Μυλωνά στην Πάφο και ανακόπηκε για έλεγχο από τον ΜΚ
6. Ο ΜΚ2 διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος μύριζε αλκοόλ και είχε κόκκινα μάτια και ζήτησε από τον τελευταίο να παράσχει δείγμα εκπνοής για προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης. Ο ΜΚ2 εξήγησε στον κατηγορούμενο πώς να φυσήξει στη συσκευή, η οποία ήταν σε λειτουργίσιμη κατάσταση, αλλά παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε ο κατηγορούμενος η συσκευή δεν εντόπισε δείγμα εκπνοής. Ο ΜΚ2 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι τελεί υπό σύλληψη επί του ότι αρνήθηκε να δώσει δείγμα εκπνοής για προκαταρκτική εξέταση αλκοόλης και τον μετέφερε στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου. Αποτελεί επίσης εύρημα μου ότι ο κατηγορούμενος πάσχει από ρευματική προσβολή της μιτροειδούς και αορτικής βαλβίδας που οφείλεται σε υποτροπιάζουσες πυώδεις αμυγδαλίτιδες Νομική Πτυχή Το άρθρο 6 του Νόμου επί του οποίου εδράζεται η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος έχει ως ακολούθως: «6.-

(1)Εις περίπτωσιν καθ' ην αστυνομικός έχει εύλογον υποψίαν ότι- (α) πρόσωπον το οποίον οδηγεί ή πειράται να οδηγήση οιονδήποτε όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου έχει εις το σώμα αυτού οιανδήποτε ποσότητα αλκοόλης ή έχει διαπράξει τροχαίον αδίκημα καθ' ον χρόνον το όχημα ευρίσκεται εν κινήσει ή (β) πρόσωπον ωδήγει ή επειράτο να οδηγήση οιονδήποτε όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου καθ' ον χρόνον είχεν εις το σώμα αυτού οιανδήποτε ποσότητα αλκοόλης και ότι το τοιούτο πρόσωπον εξακολουθεί να έχη εις το σώμα αυτού αλκοόλην ή (γ) πρόσωπον το οποίον ωδήγει ή επειράτο να οδηγήση οιονδήποτε όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου είχε διαπράξει τροχαίον αδίκημα καθ' ον χρόνον το όχημα ευρίσκετο εν κινήσει δύναται, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 9, να ζητήση παρά του προσώπου αυτού όπως παράσχη δείγμα εκπνοής διά προκαταρκτικήν εξέτασιν.

(2)Ανεξαρτήτως της υπάρξεως της εις το εδάφιον

(1)αναφερομένης ευλόγου υποψίας, αστυνομικός δύναται, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 9, να ζητήση παρ' οιουδήποτε προσώπου το οποίον οδηγεί ή πειράται να οδηγήση οιονδήποτε όχημα επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου, όπως παράσχη δείγμα εκπνοής διά προκαταρκτικήν εξέτασιν.

(3)Εις ην περίπτωσιν επισυμβεί τροχαίον ατύχημα, λόγω της παρουσίας οιουδήποτε οχήματος επί τινος οδού ή ετέρου δημοσίου χώρου, αστυνομικός δύναται να ζητήση παρ' οιουδήποτε προσώπου διά το οποίον έχει εύλογον αιτίαν να πιστεύη ότι ωδήγει ή επειράτο να οδηγήση το όχημα κατά τον χρόνον του ατυχήματος, όπως παράσχη δείγμα εκπνοής διά προκαταρκτικήν εξέτασιν τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 9.

(4)Δύναται να ζητηθή παρά προσώπου όπως παράσχη, δυνάμει των διατάξεων των εδαφίων

(1),

(2)ή

(3)δείγμα εκπνοής, είτε εις τον τόπον ένθα τούτο εζητήθη ή εάν τούτο δεν είναι δυνατόν, εις τον πλησιέστερον αστυνομικόν σταθμόν.

(5)Πας όστις, άνευ ευλόγου αιτίας, αρνείται ή αποφεύγει όπως μεταβή εις τον δυνάμει του εδαφίου

(4)καθοριζόμενον αστυνομικόν σταθμόν ή αρνείται ή αποφεύγει καθ' οιονδήποτε τρόπον να παράσχη δείγμα εκπνοής, όταν τούτο ζητηθή παρ' αυτού δυνάμει των διατάξεων του παρόντος άρθρου, είναι ένοχος αδικήματος.

(6)Αστυνομικός δύναται να συλλάβη οιονδήποτε πρόσωπον άνευ δικαστικού εντάλματος εάν το πρόσωπον τούτο αρνείται ή αποφεύγη δι' οιουδήποτε τρόπου να παράσχη το ζητηθέν δυνάμει των διατάξεων του παρόντος άρθρου δείγμα εκπνοής και ο αστυνομικός έχει εύλογον υποψίαν ότι υπάρχει αλκοόλη εις το σώμα του προσώπου αυτού, αλλ' ουδείς συλλαμβάνεται δυνάμει των διατάξεων του παρόντος εδαφίου εάν ούτος ευρίσκεται εις νοσοκομείον τυγχάνων ιατρικής περιθάλψεως.» Περαιτέρω, το άρθρο 5Α του Νόμου αναφέρει τα ακόλουθα σε σχέση με τις συσκευές ανίχνευσης αλκοόλης: «5Α.-

(1)Ο Υπουργός, με διάταγμα του που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, καθορίζει τα πρότυπα τα οποία πρέπει να πληρούν οι συσκευές προκαταρκτικής και τελικής εξέτασης.

(2)Ο Υπουργός δύναται να εκδίδει διατάγματα με τα οποία προστίθενται, ακυρώνονται ή τροποποιούνται πρότυπα για τις συσκευές ανίχνευσης ή προσδιορισμού αλκοόλης στην εκπνοή.

(3)Η πιστοποίηση ότι οι συσκευές προκαταρκτικής και τελικής εξέτασης πληρούν τα πρότυπα τα οποία έχουν καθοριστεί από τον Υπουργό, γίνεται από την αρμόδια αρχή πιστοποίησης.

(4)Η χρήση κάθε συσκευής προκαταρκτικής και τελικής εξέτασης γίνεται μόνο αν έχει εκδοθεί γι' αυτήν πιστοποίηση από την αρμόδια αρχή πιστοποίησης.» Βάρος απόδειξης Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι ( Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε πιο πάνω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Συμπεράσματα Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, δηλαδή τη μαρτυρία που έχω κρίνει ως αποδεκτή και αξιόπιστη, το βάρος απόδειξης, τη νομική πτυχή της υπόθεσης και τα ευρήματα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Συγκεκριμένα δεν υπάρχει η παραμικρή μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ή απέφυγε να παράσχει δείγμα εκπνοής. Μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας ήταν ο ΜΚ2, στη μαρτυρία του οποίου όμως δεν εντοπίζεται οποιοδήποτε στοιχείο που να καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ή ότι προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια προς αποφυγή παροχής ικανοποιητικού δείγματος εκπνοής. Το γεγονός ότι η συσκευή που χρησιμοποιήθηκε δεν εντόπισε δείγμα εκπνοής δεν οδηγεί άνευ ετέρου και στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος απέφυγε να παράσχει δείγμα εκπνοής, αλλά θα πρέπει να υπάρχει μαρτυρία που να αποδίδει κάποια επιλήψιμη συμπεριφορά στον κατηγορούμενο. Σχετικά είναι όσα αναφέρθηκαν στην Ποινική Έφεση 67/2011 ημερομηνίας 13.2.13, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κώστα Δημητρίου: «Η αποφυγή παροχής δείγματος εκπνοής ως συστατικό στοιχείο του αδικήματος πρέπει να αποδεικνύεται με μαρτυρία αναγόμενη στη συμπεριφορά του υφιστάμενου τον έλεγχο ατόμου η οποία, λογικά κρινόμενη, να μπορεί να οδηγήσει με βεβαιότητα σε ένα και μόνο συμπέρασμα ότι το ανεπαρκές δείγμα εκπνοής, ένεκα του οποίου η ένδειξη «insufficient» στη συσκευή, οφείλεται αποκλειστικά στο ότι το υφιστάμενο τον έλεγχο άτομο σκοπίμως ή άλλως πως απέφυγε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να δώσει ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής. Θεωρούμε αυτόδηλο πως η ένδειξη «insufficient» στη συσκευή δεν είναι από μόνη της αρκετή για την απόδειξη του συγκεκριμένου αδικήματος. Απαιτείται προς τούτο και η προσαγωγή σχετικής μαρτυρίας προς απόδειξη της επιλήψιμης συμπεριφοράς εφόσον το αδίκημα δεν είναι αυστηρής ευθύνης (strict liability). Στην υπό κρίση υπόθεση η μαρτυρία που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή δεν μπορούσε να οδηγήσει με τη βεβαιότητα που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις στο συμπέρασμα ότι ο εφεσίβλητος απέφυγε να δώσει δείγμα εκπνοής.» Επιπρόσθετα απουσιάζει ένα βασικό στοιχείο από τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος του άρθρου 6

(5)του Νόμου. Όπως έχει ήδη αναφερθεί προαπαιτούμενο για τη χρήση μίας συσκευής προκαταρκτικής εξέτασης είναι, σύμφωνα με το άρθρο 5Α

(4)του Νόμου, η έκδοση πιστοποίησης από την αρμόδια αρχή πιστοποίησης. Καμία μαρτυρία υπάρχει για πιστοποίηση της συσκευής ή για το ότι πληροί ένα από τα πρότυπα που έχουν καθοριστεί από τον Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων. Ούτε καν μαρτυρία σε σχέση με την ονομασία της συσκευής υπάρχει. Το γεγονός ότι δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι «η μηχανή η οποία χρησιμοποιήθηκε για τη διενέργεια του προκαταρκτικού ελέγχου ήταν σε λειτουργίσιμη κατάσταση» δεν διαφοροποιεί τα πράγματα. Το ότι η μηχανή ήταν σε λειτουργίσιμη κατάσταση, δεν σημαίνει ότι πληροί και ένα από τα καθορισμένα πρότυπα ή ότι εκδόθηκε για αυτήν πιστοποίηση, ή ότι εν πάση περιπτώσει λειτουργούσε ορθά. Τέλος, θεωρώ ότι στην προκείμενη περίπτωση δεν μπορεί να γίνει επίκληση του δόγματος ότι όλα έγιναν σωστά και νομότυπα (omnia praesumuntur rite et solemniter esse acta). Η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι ο κατηγορούμενος φύσηξε, αλλά παρά ταύτα δεν καταγράφηκε αποτέλεσμα. Επομένως, η ορθή λειτουργία της συσκευής ήταν επίδικο θέμα. Το παραδεκτό γεγονός περιορίστηκε στο ότι η συσκευή ήταν σε λειτουργίσιμη κατάσταση. Το γεγονός αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η συσκευή λειτουργούσε και ορθά. Επισημαίνω ότι απουσιάζει οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι ο ΜΚ2 προέβη σε οποιουσδήποτε ελέγχους για να διαπιστώσει την ορθότητα της λειτουργίας της. Επομένως, το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε εύρημα ότι η συσκευή λειτουργούσε ορθά και κανονικά κατά τον επίδικο χρόνο. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.)............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο