Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΑΡΑΤΣΙΝΙΔΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 6637/14, 22/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:B100 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6637/14 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΑΡΑΤΣΙΝΙΔΗΣ Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 22.07.15 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Σ. Συμεού Για Κατηγορούμενο: κα Α. Σαββίδου Κατηγορούμενος: παρών ΠΟΙΝΗ Σε προχωρημένο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα μετά την κατάθεση 14 μαρτύρων κατηγορίας και την προσκόμιση 72 τεκμηρίων, ο κατηγορούμενος προέβηκε σε αλλαγή απάντησης από μη παραδοχή σε παραδοχή στις κατηγορίες 1, 2, 5, 11, 12, 13, 15, 16, 18, 19, 23 και 24. Οι υπόλοιπες κατηγορίες που τον αφορούσαν διεκόπησαν και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος απαλλάχτηκε σ' αυτές. Οι κατηγορίες στις οποίες ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, αφορούν τρεις διαρρήξεις κατοικιών κατά παράβαση του άρθρου 292 του Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων, τρεις κλοπές από κατοικίες κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ.154, δύο κατηγορίες παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Κεφ.154 καθώς επίσης κατηγορίες κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου κατά παράβαση του άρθρου 339 του Κεφ.154, πλαστοπροσωπίας κατά παράβαση του άρθρου 360 του Κεφ.154, κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός άνευ νομίμου δικαιολογίας κατά παράβαση του άρθρου 296(γ) του Κεφ.154 και απαγορευμένου μετανάστη κατά παράβαση των άρθρων 6
(1)(θ) και 19
(2)του Κεφ.105 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων, ο κατηγορούμενος: (α) Ενώ είχε απελαθεί από την Κύπρο βάσει διαταγμάτων κράτησης και απέλασης στις 19.05.13 και η είσοδος του στο νησί δεν επιτρεπόταν, την 01.07.14 εντοπίστηκε στην Πάφο (κατηγορία 5), (β) μεταξύ των ημερομηνιών 25.12.13 και 01.07.14 διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία του Yakimovich Andrey από τη Ρωσία που βρίσκεται στη λεωφόρο Καμάρες αρ.44 στην Τάλα της επαρχίας Πάφου από την οποία έκλεψε ρολόγια συνολικής αξίας €15.000, χρυσαφικά συνολικής αξίας €72.050 και ηλεκτρονικά είδη συνολικής αξίας €13.750 όλα περιουσία του πιο πάνω προσώπου (κατηγορίες 1 και 2), (γ) μεταξύ των ημερομηνιών 26.05.14 και 27.05.14 διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία του Μαρίνου Ηλιάδη που βρίσκεται στην γωνία των οδών Ξυναρίδου και Ομήρου αρ.6, διαμέρισμα αρ. 206 στην Έμπα της επαρχίας Πάφου από την οποία έκλεψε ένα υπολογιστή τσέπης χρώματος ασημί μάρκας Palm μοντέλο Tungsten T3 αξίας €40, περιουσία του πιο πάνω προσώπου (κατηγορίες 15 και 16), (δ) μεταξύ των ημερομηνιών 07.06.14 και 09.06.14 μαζί με την Μαρία Γεωργίου Τσιλικίδου και τον Χρίστο Τσιλικίδη από τη Γεωργία διέρρηξαν και εισήλθαν στην κατοικία του Χαράλαμπου Χαραλάμπους που βρίσκεται στην οδό Αγίου Νικολάου αρ.44 στην Έμπα της επαρχίας Πάφου από την οποία έκλεψαν ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας HP χρώματος γκρίζου και μωβ αξίας €800, ένα tablet μάρκας Samsung Galaxy χρώματος μαύρου αξίας €500, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Nokia Llumia αξίας €200, ένα iphone χρώματος μαύρου αγνώστου αριθμού αξίας €600, μια χρυσή καδένα με ένα μικρό χρυσό σταυρό αξίας €200 και ένα μαχαίρι καφέ χρώματος με λεπίδα μήκους 8 εκατοστών αξίας €20, περιουσία του πιο πάνω προσώπου (κατηγορίες 18 και 19), (ε) στις 26.05.14 και 01.07.14 είχε στην κατοχή του την περιουσία που περιγράφεται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών 11 και 13 για την οποία υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι ήταν κλοπιμαία, (στ) την 01.07.14 στην οδό Καλαμπάκας στην Πάφο, εν καιρώ νυκτός και χωρίς νόμιμη δικαιολογία, είχε στην κατοχή του διαρρηκτικά εργαλεία και συγκεκριμένα ένα κουτί πράσινου χρώματος μάρκας Kiom στο οποίο υπήρχαν 26 εργαλεία για άνοιγμα κλειδαριών, δύο κατσαβίδια με κόκκινη χειρολαβή, (ζ) στις 18.06.14 στο φαρμακείο της Δώρας Χατζηχαραλάμπους που βρίσκεται στη λεωφόρο Ελλάδος αρ.104 στην Πάφο εν γνώσει του και δολίως έθεσε σε κυκλοφορία συνταγή της Ιπποκράτειου Κλινικής υπογραμμένη από τον ιατρό Τάκη Θεοδοσίου για χορήγηση συγκεκριμένου φαρμάκου στο όνομα Γιάννη Σαρίδη παρουσιάζοντας την στον φαρμακοποιό Κλεόπα Χατζηχαραλάμπους (κατηγορία 23), (η) στις 18.06.14 στο πιο πάνω φαρμακείο της Δώρας Χατζηχαραλάμπους με σκοπό την καταδολίευση του φαρμακοποιού Κλεόπα Χατζηχαραλάμπους ψευδώς παρέστησε τον εαυτό του ως τον ιατρό Τάκη Θεοδοσίου από την Πάφο ενώ στην παργματικότητα είναι ο Αντώνιος Καρατσινίδης από την Γεωργία. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Στις 27/1/14 προσήλθε στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου ο Yakimovich Andrey από τη Ρωσία (Μ1) και κατάγγειλε ότι μεταξύ 25-28/03/14 εντόπισε σήμα στο διαδίκτυο από ένα ΙPAD 2 που του έκλεψαν από την κατοικία του στην Λεωφόρο Καμάρες αρ. 44 μεταξύ των ημερομηνιών 25/12/13 με 28/12/13, την οποία διάρρηξη είχε ήδη καταγγείλει στην Αστυνομία. Από την κατοικία του Μ1 είχαν κλαπεί ρολόγια συνολικής αξίας €15,000, χρυσαφικά συνολικής αξίας €72,050 και ηλεκτρονικά είδη συνολικής αξίας €13,750, περιουσία η οποία δεν έχει εντοπιστεί μέχρι και σήμερα, πλην ενός IPAD 2, μιας συσκευής Airport Express Apple €110 και μιας δερμάτινης τσάντας TONY PERROTI που ο Μ1 εντόπισε από το διαδίκτυο να εκπέμπει σήμα από συγκεκριμένες διευθύνσεις στην Κάτω Πάφο. Ο Μ1 με την βοήθεια του εξεταστή της παρούσας υπόθεσης λοχία 2813 Σταμάτη Σταμάτη (Μ24) και με βάση χάρτη που περιείχε το σήμα που εξέπεμπε αναφορικά με το συγκεκριμένο IPAD, ερεύνησαν την κατοικία του Παναγιώτη Ελευθεριάδη (Μ15) κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης. Όταν του επιστήθηκε η προσοχή στον νόμο ο Μ15 ανάφερε ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο μαζί με την τσάντα χρώματος μαύρου μάρκας TONY PERROTI ανήκουν στον κατηγορούμενο ο οποίος φιλοξενείτο στην οικία του κατά τον δεδομένο χρόνο και ο οποίος τα είχε φέρει μαζί του κατά την είσοδο στην κατοικία του. Στις 4/2/14 τα δύο πιο πάνω τεκμήρια, αφού αναγνωρίστηκαν από τον Μ1 ως μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας του, του παραδόθηκαν από τον Μ
- Όσον αφορά την διάρρηξη της κατοικίας του Μ1 διαπιστώθηκε από επιτόπιες εξετάσεις μελών της αστυνομίας ότι ο δράστης/δράστες πέτυχαν είσοδο/έξοδο από την κύρια είσοδο αφού αφαίρεσαν την κλειδωνιά. Αστυφύλακες του ΤΑΕ Πάφου που επισκέφθηκαν την οικία του Μ1 η οποία να σημειωθεί ότι δεν είχε σύστημα συναγερμού, εντόπισαν διάφορα τεκμήρια τα οποία και περισυνέλεξαν όπως δειγματοληψίες και αποτυπώματα μεταξύ των οποίων και ένα μεταλλικό δίκτυ στα σκαλιά εντός της οικίας του Μ
- Όλα τα τεκμήρια αποστάληκαν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για να γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις. Σύμφωνα με την έκθεση του πιο πάνω Ινστιτούτου και συγκεκριμένα του Δρ. Μάριου Καριόλου (Μ13) στο μεταλλικό δίκτυ και συγκεκριμένα στην μέσα πλευρά του εντοπίστηκε το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Την 1/7/14 και ώρα 21:15 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης τόσο για την πιο πάνω υπόθεση όσο και για άλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσης για τις οποίες καταζητείτο από την αστυνομία. Μετά που ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε διεξήχθη έρευνα στο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΒΤ960 που οδηγούσε από μέλη της αστυνομίας. Κατά την έρευνα στο συγκεκριμένο όχημα εντοπίστηκαν διάφορα αντικείμενα και διαρρηκτικά εργαλεία τα οποία περιγράφονται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών 11, 12 και 13 χωρίς ο κατηγορούμενος να δώσει οποιαδήποτε ικανοποιητική εξήγηση τόσο ως προς την προέλευση τους όσο και για την κατοχή τους. Μεταξύ των αντικειμένων που ανευρέθηκαν ήταν και ένα Airport Express Apple αξίας €110 το οποία ο Μ1 αναγνώρισε ως μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας του. Προς τούτο δε παρουσίασε και απόδειξη ότι το αγόρασε από την αλυσίδα καταστημάτων με την επωνυμία 'Public'. Επιπλέον κατά την πιο πάνω έρευνα του οχήματος εντοπίστηκε ένα μαχαίρι μήκους 8cm με λεπίδα αξίας €20, το οποίο ο παραπονούμενος Χαράλαμπος Χαραλάμπους (Μ30) αναγνώρισε ως μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας που κλάπηκε από την οικία του μεταξύ των ημερομηνιών 7/6/14 και 9/6/
- Μέσα από περαιτέρω εξετάσεις ο κατηγορούμενος συνδέθηκε με τη διάρρηξη κατοικίας που περιγράφεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας 18 και κλοπής από αυτή των αντικειμένων που καταγράφονται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας
- O κατηγορούμενος οδηγήθηκε στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Πάφου όπου ο αστυφύλακας 2543 Τρύφωνας Τρύφωνος (Μ9) του έλαβε ανακριτική κατάθεση στην οποία αφού πληροφορήθηκε για τις υποθέσεις που εκκρεμούσαν εναντίον του αυτός απάντησε "Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο". Επίσης κατόπιν ελέγχου των διαβατηριακών του στοιχείων διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος είναι απαγορευμένος μετανάστης αφού απελάθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία στις 19/5/13 μετά που καταδικάστηκε για διάρρηξη κατοικίας και κλοπή από αυτή καθώς και για διάρρηξη καταστήματος. Περαιτέρω η αστυνομία κατείχε πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος είχε διαρρήξει την οικία που αναφέρεται στην κατηγορία
- Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης αυτής μέλη του κλιμακίου διαρρήξεων του Τ.Α.Ε. Πάφου επισκέφθηκαν την οικία του κατηγορούμενου και κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του τελευταίου ερευνήθηκε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΡΧ 138 που χρησιμοποιούσε, το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο στον υπόγειο χώρο αυτής. Κατά την έρευνα εντοπίστηκε ένας υπολογιστής τσέπης μάρκας PALM αξίας €
- Ο υπολογιστής αναγνωρίστηκε από τον παραπονούμενο Μαρίνο Ηλιάδη (Μ24) ως δικό του και ότι ήταν αυτό που κλάπηκε από την κατοικία του μεταξύ των ημερομηνιών 26/5/14 και 27/5/
- Περαιτέρω στις 18/6/14 ο κατηγορούμενος επισκέφτηκε το φαρμακείο της Δώρας Χατζηχαραλάμπους που βρίσκεται στη λεωφόρο Ελλάδος αρ.104 στην Πάφο έχοντας στην κατοχή του συγκεκριμένη ιατρική συνταγή της Κλινικής Ιπποκράτειο υπογραμμένη από τον ιατρό Τάκη Θεοδοσίου (Μ33) για χορήγηση συγκεκριμένου φαρμάκου υποκατάστατου ναρκωτικών ουσιών στο όνομα Γιάννης Σαρίδης. Το συγκεκριμένο ιατρείο είχαν διαρρήξει άγνωστα πρόσωπα μεταξύ των ημερομηνιών 17/6/14 και 18/6/14 από το οποίο είχαν κλέψει μια σφραγίδα με την ονομασία Ιπποκράτειο Νοσηλευτικό Ίδρυμα και την υπογραφή του ιατρού Τάκη Θεοδοσίου. Στις 18/6/14 ο κατηγορούμενος παρουσίασε στον φαρμακοποιό Κλεόπα Χατζηχαραλάμπους (Μ37) συνταγή στο όνομα του Γιάννη Σαρίδη η οποία είχε πλαστογραφηθεί με τον Μ33 να αναφέρει ότι ουδέποτε έκδωσε τέτοια ιατρική συνταγή στον κατηγορούμενο τον οποίο και αναγνώρισε από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του προαναφερόμενου φαρμακείου. Επιπροσθέτως την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε στον Μ37 ως ο Γιάννης Σαρίδης ενώ στην πραγματικότητα ήταν και είναι ο Αντώνης Καρατσινίδης. Σε κατάθεση που λήφθηκε από τον Μ33 αναφέρθηκε ότι ο Γιάννης Σαρίδης είναι διαφορετικό πρόσωπο, τον οποίο γνωρίζει προσωπικά επειδή είναι ασθενής του και ουδεμία σχέση έχει με τον κατηγορούμενο. Ακολούθως ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς για όλα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει και απάντησε "Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο". Καταλήγοντας ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος, ο οποίος τελεί υπό κράτηση από τις 08.07.14, είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ παράλληλα δήλωσε πως έχουν δημιουργηθεί έξοδα ύψους €485 αναφορικά με την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής. Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας, πράγμα που έγινε. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 20 ετών, άγαμος και στο παρόν στάδιο βρίσκεται υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές. Προηγουμένως διέμενε μαζί με τη μητέρα και τα δύο αδέλφια του, που είναι μαθητές και κατ' επέκταση μικρότερης ηλικίας από αυτόν, σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων στην Πάφο με τις συνθήκες διαβίωσης να περιγράφονται ικανοποιητικές. Πριν από τη σύλληψη του ήταν άνεργος και υποστηριζόταν οικονομικά από την μητέρα του. Ο κατηγορούμενος δεν διαθέτει εισοδήματα, αποταμιεύσεις και περιουσιακά στοιχεία αλλά ούτε και χρέη. Ο κατηγορούμενος προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Σε ηλικία τριών ετών η οικογένεια του μετακινήθηκε στην Κύπρο και έκτοτε η οικογένεια του διαμένει στην Πάφο. Η μητέρα του εργάζεται ως υπάλληλος σε εστιατόριο. Ο πατέρας του μετέβηκε πρόσφατα στην Ελλάδα με σκοπό την εξεύρεση εργασίας. Ο κατηγορούμενος φοίτησε σε σχολείο μέχρι την έκτη τάξη του δημοτικού σχολείου, διακόπτοντας την περαιτέρω φοίτηση του λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος. Ακολούθως εργάστηκε για μικρά χρονικά διαστήματα ως εργάτης σε διάφορες εργασίες. Όπως επιπλέον σημειώνεται στην έκθεση, λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η οικογένεια του ο κατηγορούμενος εκδήλωνε παραβατική συμπεριφορά για να μπορεί να καλύπτει τα προσωπικά έξοδα του. Μετά την αποφυλάκιση του κατόπιν καταδίκης του το έτος 2012 για υποθέσεις κλοπών και διαρρήξεων, ο κατηγορούμενος απελάθηκε στην Ελλάδα αλλά επέστρεψε στην Κύπρο μέσω των κατεχομένων περιοχών και εγκαταστάθηκε εκ νέου με την οικογένεια του. Κατά τη παραμονή του στην Ελλάδα ο κατηγορούμενος άρχισε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Επίσης σημειώνεται ότι σε συνεργασία με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Φυλακών ο κατηγορούμενος ακολουθεί πρόγραμμα απεξάρτησης. Επιπροσθέτως ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στομαχικές διαταραχές, για τις οποίες λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει τα πιο κάτω ως ελαφρυντικούς παράγοντες:
(1)Το ότι ο κατηγορούμενος απολογείται για την αξιόποινη συμπεριφορά του.
(2)Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου.
(3)Το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου και η επιπολαιότητα με την οποία διέπραξε τα αδικήματα.
(4)Το ότι μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας επιστράφηκε στους νόμιμους δικαιούχους του και συγκεκριμένα ένα ipad 2, ένα Airport Express Apple αξίας €110, μια δερμάτινη τσάντα χρώματος μαύρου μάρκας TONY PERROTI καθώς και όλα τα αντικείμενα των κατηγοριών 11 και 13.
(5)Το ότι στη διάπραξη των αδικημάτων συμμετείχαν και άλλα άτομα που τελικά δεν οδηγήθηκαν ενώπιον της δικαιοσύνης, στην κατοχή των οποίων περιήλθε αριθμός αντικειμένων. Ερχόμενος στις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου, η εν λόγω συνήγορος υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι πολύ σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας επισύρει, με βάση το άρθρο 292(α) του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης 7 ετών. Αν όμως η διάρρηξη κατοικίας διαπραχτεί την νύχτα τότε ο υπαίτιος, σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης 10 ετών. Το δε αδίκημα της κλοπής τιμωρείται, δυνάμει του άρθρου 262 του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης 3 ετών όμως αν το αντικείμενο κλαπεί από κατοικία και η αξία του υπερβαίνει τις Λ.Κ.£5 (το ισόποσο σε ευρώ), όπως είναι η δική μας περίπτωση, η ποινή φυλάκισης αυξάνεται σύμφωνα με το άρθρο 266(β) σε 5 χρόνια. Περαιτέρω το αδίκημα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου τιμωρείται δυνάμει του άρθρου 339 του Κεφ.154 με ποινή φυλάκισης 3 ετών ενώ η διάπραξη του αδικήματος της πλαστοπροσωπίας επισύρει κατόπιν συνδυασμένης μελέτης των άρθρων 360 και 35 του Κεφ.154 με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή με χρηματική ποινή Λ.Κ.£1.500 (το ισόποσο σε ευρώ) ή και τις δύο αυτές ποινές. Επιπλέον η διάπραξη του αδικήματος της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία επισύρει με βάση το άρθρο 296(γ) του Κεφ.154 ποινή φυλάκισης πέντε ετών ενώ η διάπραξη του αδικήματος παράνομης κατοχής περιουσίας επισύρει σύμφωνα με το άρθρο 309 του Κεφ.154 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Όσον αφορά το αδίκημα του απαγορευμένου μετανάστη, η διάπραξη του με βάση το άρθρο 19
(2)του Κεφ.105 επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι τρία έτη ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ.£5.000 (το ισόποσο σε ευρώ) ή και τις δύο αυτές ποινές. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, όλα σχεδόν τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε εμπίπτουν στην κατηγορία των σοβαρών αδικημάτων του Ποινικού Κώδικα με τον νομοθέτη να δείχνει τη σοβαρότητα που τους αποδίδει μέσω της θέσπισης των προβλεπομένων ποινών στην κείμενη νομοθεσία. Αδικήματα διάρρηξης, κλοπής, παράνομης κατοχής περιουσίας και κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία και άλλων ομοειδών αδικημάτων θεωρούνται αρκετά σοβαρά για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η συνδυασμένη διάπραξη τους παρουσιάζει σήμερα ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση στο νησί, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις διάφορες υποθέσεις που συχνά καταχωρούνται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, μάλιστα πολλές από αυτές, όπως την παρούσα, υπό την μορφή των εκτάκτων περιπτώσεων αναγκάζοντας το Δικαστήριο να διακόπτει το βαρυφορτωμένο πρόγραμμα του προκειμένου να τις επιληφθεί. Ιδιαίτερα πρόσφατα στην επαρχία Πάφου η ραγδαία αύξηση της συχνότητας διάπραξης τέτοιων αδικημάτων έλαβε πολύ ανησυχητικές διαστάσεις (Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565). Εξίσου όμως ανησυχητικό και συνάμα θλιβερό είναι το γεγονός ότι σημειώνεται αυξητική τάση κρουσμάτων διάπραξης τέτοιων σοβαρών αδικημάτων και ειδικότερα στην Πάφο από άτομα πολύ νεαρής ηλικίας. Πρόκειται για αδικήματα που φανερώνουν ασέβεια και καταπατούν κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας. Επίσης, είναι αδικήματα που η διάπραξη τους προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Οι πολίτες της Πάφου είναι ιδιαίτερα αναστατωμένοι και ταυτόχρονα προβληματισμένοι από τα σχεδόν καθημερινά κρούσματα διαρρήξεων και κλοπών που παρατηρούνται στην επαρχία τους. Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381 παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση και έκταση διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: "Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, 'μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία.', η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου Παναγίδη v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης προς διαφύλαξη της έννομης τάξης (σελ. 105-106): Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη." Τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Τα αδικήματα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου και πλαστοπροσωπίας θεωρούνται σοβαρά για τον λόγο ότι ενέχουν το στοιχείο της σοβαρής παρανομίας και της εξαπάτησης αρχών, οργανισμών και ατόμων (Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ματθαίου άλλως Μαλέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Η φύση του είδους του πλαστογραφημένου εγγράφου που χρησιμοποιείται και τίθεται σε κυκλοφορία σκοπεύει να δημιουργήσει μια εσκεμμένη πλασματική εικόνα και σε συνδυασμό με την παρουσίαση μιας πλαστής ταυτότητας να παραπλανήσει το νομικό πρόσωπο ή το άτομο προς το οποίο το πλαστό έγγραφο προορίζεται. Πρόκειται για αδικήματα που υπονομεύουν την εμπιστοσύνη που πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στους πολίτες ενός δημοκρατικού κράτους, όπως είναι η Κύπρος. Η σοβαρότητα των αδικημάτων αυτών ενισχύεται ακόμη από το γεγονός ότι η διάπραξη τους παρουσιάζει ανησυχητική έξαρση στο νησί, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις διάφορες υποθέσεις που συχνά καταχωρούνται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, μάλιστα πολλές από αυτές και πάλι υπό την μορφή των εκτάκτων περιπτώσεων αναγκάζοντας το Δικαστήριο να διακόπτει το βαρυφορτωμένο πρόγραμμα του προκειμένου να τις επιληφθεί. Το δε αδίκημα του απαγορευμένου μετανάστη κρίνεται σοβαρό επειδή ενέχει στοιχείο περιφρόνησης των θεσμών, κανονισμών και αποφάσεων αρμοδίων αρχών και οργάνων της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη σοβαρότητα αυτή να ενισχύεται από την ανησυχητική συχνότητα διάπραξης τέτοιας φύσης αδικημάτων. Η σοβαρότητα των αδικημάτων στη βάση των προαναφερόμενων χαρακτηριστικών που τα διέπουν καλούν την επιβολή αυστηρών ποινών με αποτρεπτικό χαρακτήρα. Η ανάγκη επιβολής αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής δημιουργεί τις συνθήκες για επιβολή ποινής στερητικής ελευθερίας του παραβάτη. Στην υπόθεση Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013 ημερ. 26.03.13, ποινή φυλάκισης 3 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 23 ετών που διέπραξε 3 διαρρήξεις κατοικίας και 3 κλοπές από κατοικία σε διάστημα περίπου 6 μηνών μέσα από την οποία εγκληματική συμπεριφορά ερασιτέχνη αποκόμισε περιουσία σε τιμαλφή και μετρητά αξίας περίπου €64.000 χωρίς οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο να επιστραφεί στους δικαιούχους, κατόπιν παραδοχής, απολογίας και συνεργασίας του με τις αστυνομικές αρχές και που στο μεταξύ δημιούργησε δεσμό και απέκτησε παιδί ηλικίας 2 ετών κατά την επιβολή της ποινής, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Περαιτέρω στην υπόθεση Ilie κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 180-182/2011 ημερ. 16.05.12, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που επιβλήθηκαν σε 3 εφεσείοντες ηλικίας 54 ετών, πατέρα 2 παιδιών εκ των οποίων το ένα ανήλικο και με τη σύζυγο του να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, 21 ετών, πατέρα δύο ανήλικων παιδιών και με τη σύντροφο του να εγκυμονεί και 33 ετών που εκ γενετής αντιμετώπιζε πρόβλημα με το δεξί του αυτί και πατέρα 3 ανηλίκων παιδιών, που διέπραξαν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας, διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από αυτής το χρηματικό ποσό των €680 καθώς ρολόγια και χρυσαφικά αξίας περίπου €220, στην κατοχή των οποίων εντοπίστηκαν μερικά από τα κλοπιμαία αντικείμενα, κατόπιν παραδοχής, δεν κρίθηκαν υπερβολικές από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επίσης στην υπόθεση Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 587 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 32 ετών που διέπραξε 2 διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές από αυτές όταν οι ιδιοκτήτες τους απουσίαζαν προσωπικών αντικειμένων και χρημάτων με μικρό μέρος των κλαπέντων αντικειμένων να ανευρίσκεται, λευκού ποινικού μητρώου, κατόπιν παραδοχής, μεταμέλειας, συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, άθλια οικονομική κατάσταση, χρήστη σκληρών ναρκωτικών που διέπραξε τα αδικήματα για να εξασφαλίσει χρήματα για τη δόση του ενεργώντας κάτω από τη φόρτιση συναισθημάτων, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Επιπλέον στην υπόθεση Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 104 ποινές φυλάκισης 2 ετών και 2,5 ετών αντίστοιχα που επιβλήθηκαν στους εφεσείοντες ηλικίας 18 ετών και 38 ετών που μαζί με άλλους ομοεθνείς τους διέρρηξαν κατοικία εν καιρώ νυκτός από την οποία έκλεψαν Λ.Κ.£2.070 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κύπρου), $6.700 δολάρια Η.Π.Α. και άλλα χρηματικά ποσά σε νόμισμα Κίνας, Ινδονησίας και Βιετνάμ, από τα οποία κλαπέντα ποσά ανευρέθηκε μόνο το ποσό των Λ.Κ.£2.070, με λευκό ποινικό μητρώο, κατόπιν παραδοχής και χωρίς να είχε διωχθεί ο εγκέφαλος της διάπραξης των αδικημάτων, επικυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επιπροσθέτως στην υπόθεση Petrica v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/12 ημερ. 28.03.13 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε σε 2 κατηγορίες διάρρηξης κτιρίου κατά τη διάρκεια νύχτας και κλοπής μειώθηκε κατόπιν προβληματισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 15 μήνες. Παράλληλα στην υπόθεση Ψύλλας v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430 όπου επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ.£350,00 και Λ.Κ.£20,00. Ακόμη στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 222 το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε άτομο που έκλεψε από σταθμευμένο αυτοκίνητο ραδιομαγνητόφωνο αξίας Λ.Κ.£350,00 μαζί με τον άλλο συγκατηγορούμενο του, το οποίο εγκατέστησε στο αυτοκίνητο του. Όταν συνελήφθηκε ομολόγησε αμέσως την πράξη του. Παραδέχθηκε ενοχή και στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη και άλλη παρόμοια υπόθεση. Στη δε υπόθεση Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 το Ανώτατο Δικαστήριο μειώνοντας την ποινή των 6 μηνών του πρωτόδικου δικαστηρίου επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 μηνών για αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής σε κάθε εφεσείοντα που ήταν άτομα νεαρής ηλικίας 22, 20 και 20 ετών αντιστοίχως, χωρίς προηγούμενες καταδίκες, οι οποίοι συνεργάστηκαν με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης και παραδέχθηκαν ενοχή. Η αξία της κλαπείσας περιουσίας ήταν Λ.Κ.£280, της οποίας μεγάλο μέρος βρέθηκε και θα επιστρεφόταν στον ιδιοκτήτη της. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη απουσία ιδιαίτερου προσχεδιασμού καθώς επίσης δύσκολες προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες. Επίσης στην υπόθεση Huseyin Vedat v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 142/2012, ημερομηνίας 22.11.12 ποινή φυλάκισης 4 μηνών που επιβλήθηκε για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας σε σχέση με ποσό €955,00 το οποίο ανευρέθηκε στο πρόσωπο του εφεσείοντα και για το οποίο υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι ήταν κλοπιμαίο, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Δημητρίου v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 46 που αφορούσε τη διάπραξη των αδικημάτων κλοπής επιταγής Λ.Κ.£52,80 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας) των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, πλαστογραφίας εγγράφου, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, απόσπασης περιουσίας δια ψευδών παραστάσεων και πλαστοπροσωπίας, κατόπιν ομολογίας στην αστυνομία, παραδοχής και αποζημίωσης του δικαιούχου επιβλήθηκαν σε άτομο ηλικίας 52 ετών, πατέρα 4 παιδιών που αποζημίωσε τον παραπονούμενο, αφού λήφθηκε υπόψη μία προηγούμενη καταδίκη σε παρόμοιες υποθέσεις, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3, 6, 6, 3 και 4 μηνών αντίστοιχα σε κάθε κατηγορία, παρόλο ότι παρήλθαν πέραν των 3 ετών από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι την επιβολή της ποινής και εν των μεταξύ ο εφεσείοντας συνήψε γάμο και εξασφάλισε μόνιμη εργασία. Επιπλέον στην υπόθεση Καλαθά v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 658 ποινή άμεσης φυλάκισης 14 μηνών σε κατηγορία πλαστογραφίας συμβολαίου ενοικιαγοράς και κυκλοφορίας ιδίου εγγράφου καθώς και 9 μηνών σε κατηγορία απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, ποσού £8.000 με το οποίο χρηματοδοτήθηκε η ενοικιαγορά σε άτομο που ήταν πατέρας τεσσάρων παιδιών ηλικίας 10-18 ετών, μειώθηκε κατ' έφεση σε 9 μήνες στις δύο πρώτες κατηγορίες και σε 6 μήνες στην τρίτη κατηγορία. Επίσης στην υπόθεση Bhatti v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 661 επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 μηνών και 5 μηνών αντίστοιχα σε πρόσωπο που διέπραξε τα αδικήματα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου που ήταν διαβατήριο και της πλαστοπροσωπίας, οι οποίες επικυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ακόμη στην υπόθεση Κουλλαπής v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 273 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ετών για το αδίκημα της πλαστοπροσωπίας, η οποία μειώθηκε κατ' έφεση στο 1 έτος. Ακόμη στην υπόθεση Khaknegad v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 148/2010 ημερομηνίας 24.05.11 επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 15 μηνών σε αδικήματα πλαστογραφίας διαβατηρίου και κυκλοφορίας τέτοιου πλαστού εγγράφου, 3 μηνών σε αδίκημα πλαστοπροσωπίας, 2 μηνών για τη διάπραξη των αδικημάτων της παράνομης εισόδου και παραμονής στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και 15 μηνών στο αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη των προαναφερόμενων αδικημάτων σε άτομο από το Ιράν. Περαιτέρω στην υπόθεση Khlef κ.ά. v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 203 επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 2 και 4 μηνών για τις κατηγορίες της παράνομης εισόδου και του απαγορευμένου μετανάστη αντίστοιχα. Οι εφεσείοντες μάλιστα παρουσιάστηκαν αυτόβουλα την επομένη της άφιξης τους σε αστυνομικό σταθμό. Το Εφετείο τόνισε ότι "το προεξάρχον καθοδηγητικό στοιχείο στις περιπτώσεις αυτές είναι η αποτροπή, που δικαιολογεί την επιβολή αυστηρών ποινών". Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Εν πάσει περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police
(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα και οι συνθήκες που περιβάλουν τη διάπραξη των αδικημάτων τα καθιστούν όντως σοβαρά. Συγκεκριμένα, σε διάστημα λίγο μεγαλύτερο των 6 μηνών περίπου και ειδικότερα από τις 25.12.13 μέχρι την 01.07.14 ο κατηγορούμενος όχι μόνο επέστρεψε στην Κύπρο όπου η είσοδος του στο νησί απαγορευόταν αλλά προέβηκε στη διάπραξη όλων των ποινικών αδικημάτων του κατηγορητηρίου και συνολικά ανέρχονται σε τρεις διαρρήξεις κατοικιών, με όλες τις διαρρήξεις να συνοδεύονται από ισάριθμες κλοπές των οικιών αυτών, όπου μεγάλος αριθμός αντικειμένων σημαντικής αξίας να έχει κλαπεί, δύο κατηγορίες παράνομης κατοχής περιουσίας όπου επίσης μεγάλος αριθμός και ποικιλία αντικειμένων μεγάλης αξίας εντοπίστηκαν στην κατοχή του κατηγορουμένου, αδίκημα κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου συνοδευόμενο από αδίκημα πλαστοπροσωπίας καθώς και αδίκημα κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία. Μάλιστα δύο από αυτές τις διαρρήξεις και κλοπές καθώς και τα δύο αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας αλλά και αυτά της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, της πλαστοπροσωπίας και της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια νύχτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία διαπράχτηκαν σε διάστημα 37 ημερών περίπου και ειδικότερα από 26.05.14 μέχρι 01.07.14. Σαφώς ο κατηγορούμενος επέδειξε συστηματική, σύνθετη και συνάμα επικίνδυνη αλλά και επιζήμια για το κοινό αξιόποινη συμπεριφορά. Σίγουρα η συχνότητα και ευκολία με την οποία ο κατηγορούμενος προέβηκε στη διάπραξη των πολύ σοβαρών αδικημάτων είναι επιβαρυντικός παράγοντας για τον ίδιο. Με βάση το ιστορικό των χρονικών δεδομένων που εκτέθηκε πιο πάνω, προκύπτει ότι αμέσως με την παράνομη επιστροφή του στην Κύπρο, ο κατηγορούμενος αναμίχθηκε με το έγκλημα, διαπράττοντας όλα τα αδικήματα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αυτό παράλληλα αποκαλύπτει ότι σκοπός της επιστροφής του κατηγορουμένου στο νησί ήταν η εκδήλωση της εγκληματικής δραστηριότητας του με απώτερο στόχο την αποκόμιση οφέλους εις βάρος άλλων ατόμων. Παράλληλα, το γεγονός ότι η παράνομη δράση του κατηγορουμένου περιλαμβάνει διάπραξη αδικημάτων την περίοδο των Χριστουγέννων αλλά και την κατοχή μεγάλου αριθμού και ποικιλίας αντικειμένων μεγάλης αξίας καθώς και η συχνότητα και η έκταση της παράνομης δράσης του κατηγορουμένου είναι στοιχεία που δείχνουν το μέγεθος του θράσους, της ψυχρότητας και της αποφασιστικότητας που χαρακτηρίζει τις παράνομες επιχειρήσεις του. Το μέγεθος του θράσους και της ψυχρότητας της δράσης του φαίνεται ακόμη από την παρουσίαση ιατρικής συνταγής της Κλινικής Ιπποκράτειο υπογραμμένη από τον ιατρό Τάκη Θεοδοσίου (Μ33) στον φαρμακοποιό Κλεόπα Χατζηχαραλάμπους για χορήγηση συγκεκριμένου φαρμάκου υποκατάστατου ναρκωτικών ουσιών στο όνομα Γιάννης Σαρίδης παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως τον Γιάννη Σαρίδη. Αυτό είναι κάτι που σαφώς επιβαρύνει τη θέση του κατηγορουμένου. Χωρίς ίχνος δισταγμού και ντροπής ο κατηγορούμενος μαζί με τους συνεργάτες του καταπάτησε κατάφωρα το συνταγματικό δικαίωμα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας των ιδιοκτητών των υποστατικών που υπέστηκαν διάρρηξη και κλοπή αλλά και των νομίμων δικαιούχων όλων αυτών των αντικειμένων που βρέθηκαν παράνομα στην κατοχή του κατηγορουμένου. Παράλληλα η ενέργεια του κατηγορουμένου να επιστρέψει στην Κύπρο παρά το ότι γνώριζε πως απαγορευόταν κάτι τέτοιο φανερώνει πλήρη ασέβεια και υποτίμηση στους κανονισμούς και αποφάσεις των αρμοδίων αρχών και οργάνων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτός είναι παράγοντας που επίσης επιβαρύνει τη θέση του κατηγορουμένου. Δεν παραγνωρίζεται επίσης η μεγάλη ποσότητα και ποικιλία των αντικειμένων που κλάπηκαν καθώς επίσης και η συνολικά μεγάλη αξία της κλαπείσας περιουσίας, πράγμα που παράλληλα σημαίνει ότι προκλήθηκε αντίστοιχη ζημιά στους ιδιοκτήτες της που για το μέρος που δεν επιστράφηκε θα είναι μόνιμη φύσεως ενώ για το μέρος που εντοπίστηκε μέχρι τη στιγμή που επιστράφηκε. Η συνολική αξία της κλαπείσας περιουσίας ανέρχεται στα €103,100 και περιλαμβάνει ρολόγια, διάφορα χρυσαφικά και ηλεκτρονικά είδη μεγάλης ποικιλίας. Ταυτόχρονα δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος μέσα από τις παράνομες δραστηριότητες του απέκτησε οικονομικό όφελος εις βάρος των ιδιοκτητών των κλαπέντων αντικειμένων. Περαιτέρω, δεν αγνοώ το γεγονός ότι η επαναλαμβανόμενη και σύνθετη αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου τερματίστηκε μόνο μετά από καταγγελίες των παραπονούμενων και της άμεσης επέμβασης μελών της αστυνομίας μέσα από συντονισμένες έρευνες. Επιπλέον, μελέτη των γεγονότων και συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων φανερώνουν την εκπόνηση και εκτέλεση οργανωμένου σχεδίου δράσης από μέρους του κατηγορουμένου, πράγμα που επιβαρύνει τη θέση του. Συγκεκριμένα, η επιτυχία του κατηγορουμένου να περιέλθουν στην κατοχή του σωρεία αντικειμένων, η συνεργασία του με άλλα πρόσωπα και η βοήθεια που του παρείχαν στην εκτέλεση των παράνομων δραστηριοτήτων του, η δυσκολία στον εντοπισμό αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού στους χώρους διάπραξης των διαρρήξεων καθώς και η κατοχή διαρρηκτικών οργάνων μεγάλος αριθμός των οποίων εντοπίστηκαν στην κατοχή του αποκαλύπτουν την εκπόνηση οργανωμένου σχεδίου που υλοποιήθηκε κάθε φορά στη βάση προσεκτικού τρόπου δράσης. Σε καμία περίπτωση ο κατηγορούμενος έδρασε επιπόλαια σε αντίθεση με το τι ευσεβάστως εισηγήθηκε η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης. Όλα αυτά είναι στοιχεία επιβαρυντικά για τον κατηγορούμενο, τα οποία και λαμβάνονται υπόψη. Ο προσχεδιασμός αποτελεί σοβαρό επιβαρυντικό παράγοντα και στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται ότι υπήρχε και γι' αυτό λαμβάνεται υπόψη (Γενικός Εισαγγελέας v. Τσαπατσάρη κ.α.
(2000)2 Α.Α.Δ. 304). Από την άλλη, προς όφελος του κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Το λευκό ποινικό μητρώο του. (β) Την παραδοχή του στο Δικαστήριο έστω και αν αυτή έγινε σ' αυτό το στάδιο. (γ) Την απολογία του όπως αυτή εκφράστηκε στο Δικαστήριο δια της συνηγόρου του. (δ) Το νεαρό της ηλικίας του αφού κατά τη διάπραξη των αδικημάτων ήταν 19 ετών. Πρόκειται για ισχυρό ελαφρυντικό παράγοντα που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο χωρίς όμως αυτό να αποτελεί διαβατήριο συγχώρεσης του κατηγορουμένου. (ε) Το ότι μέρος της κλοπιμαίας περιουσίας επιστράφηκε στους νόμιμους δικαιούχους του και συγκεκριμένα ένα ipad 2, ένα Airport Express Apple αξίας €110, μια δερμάτινη τσάντα χρώματος μαύρου μάρκας TONY PERROTI καθώς και όλα τα αντικείμενα των κατηγοριών 11 και 13. (στ) Το ότι στη διάπραξη των αδικημάτων συμμετείχαν και άλλα άτομα που τελικά δεν οδηγήθηκαν ενώπιον της δικαιοσύνης. (ζ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές εκτέθηκαν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα: · Το ότι είναι άνεργος, χωρίς εισοδήματα, αποταμιεύσεις και περιουσιακά στοιχεία καθώς και το ότι πριν από τη σύλληψη του υποστηριζόταν οικονομικά από την μητέρα του. · Το ότι προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης που αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. · Το ότι φοίτησε σε σχολείο μέχρι την έκτη τάξη του δημοτικού σχολείου, διακόπτοντας την περαιτέρω φοίτηση του λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος. · Το ότι κατά την παραμονή του στην Ελλάδα ο κατηγορούμενος άρχισε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών με αποτέλεσμα σήμερα σε συνεργασία με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Φυλακών να ακολουθεί πρόγραμμα απεξάρτησης. · Το πρόβλημα των στομαχικών διαταραχών που αντιμετωπίζει, για τις οποίες λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Όπως προκύπτει πιο πάνω, οι προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου περιλαμβανομένου των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει καθώς και το πολύ νεαρό της ηλικίας του είναι ελαφρυντικοί παράγοντες που μαζί με άλλες παραμέτρους επίσης λήφθηκαν υπόψη από το Δικαστήριο. Όμως δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι στις περιπτώσεις, όπως στην παρούσα υπόθεση, όπου διαπράττονται σοβαρά αδικήματα για τα οποία πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας, το δε νεαρό της ηλικίας κάποιου δεν αποτελεί ασπίδα αποφυγής των συνεπειών σοβαρών εγκληματικών πράξεων του, έτσι ώστε με την εξατομίκευση της ποινής να μην υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής (Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286, Κλεοβούλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 57 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ζαννέτου
(2001)2 Α.Α.Δ. 438). Τα δε οικονομικά προβλήματα δεν μπορούν να θεωρηθούν σε υποθέσεις αδικημάτων εναντίον περιουσίας, όπως την παρούσα, ως τέτοιος ελαφρυντικός παράγοντας που θα δικαιολογούσε παρέκκλιση από την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών και τούτο με στόχο την προστασία της περιουσίας των πολιτών. Σχετική είναι η υπόθεση Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013, ημερομηνίας 26.03.13, στην οποία και παραπέμπω. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ειδικότερα, η σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σε συνδυασμό με την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, καθιστά αναπόφευκτη την επιβολή στον κατηγορούμενο ποινή στερητικής της ελευθερίας του. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας και συχνότητας διάπραξης των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και των περιστατικών της υπόθεσης αυτής, για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος αλλά όχι όμως και το είδος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι εξής ποινές: 1η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2,5 ετών 2η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 5η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 4 μηνών 11η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 4 μηνών 12η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 5 μηνών 13η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 4 μηνών 15η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2,5 ετών 16η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 18η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2,5 ετών 19η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 12 μηνών 23η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 9 μηνών 24η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 5 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα αυτεπάγγελτα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3
(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορουμένου, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή παράγοντας που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου, όπως αυτή αναδύεται από το βαθμό και έκταση της ποικιλόμορφης παράνομης δράσης του, επιτάσσει την επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης χωρίς έτσι να παρέχει περιθώριο στο Δικαστήριο για κάτι διαφορετικό. Θα πρέπει να λεχθεί ότι το Δικαστήριο προβληματίστηκε ιδιαίτερα για την νεαρή ηλικία του εν λόγω κατηγορουμένου, πλην όμως, όπως έχει ήδη ειπωθεί πιο πάνω, η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου, όπως αυτή αναδύεται από το μεγάλο βαθμό και έκταση της ποικιλόμορφης παράνομης δράσης του σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, επιτάσσει την επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης. Εν πάσει περιπτώσει, όπως έχει προηγουμένως λεχθεί, το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου είναι ισχυρός μετριαστικός παράγοντας που λήφθηκε σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο. Γενικότερα όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες λήφθηκαν υπόψη για τη δραστική μείωση των ποινών που του επιβλήθηκαν (βλέπε άρθρο 3
(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και Λεωνίδου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 663). Η έκτιση της ποινής του κατηγορουμένου θα αρχίσει από τις 08.07.14, δηλαδή από την ημερομηνία που τελεί υπό κράτηση για την παρούσα υπόθεση ως υπόδικος. Έξοδα €485 να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Ποινικό/Διάρρηξη-Κλοπή-Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου-Πλαστοπροσωπία/Κατοχή διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός-Παράνομη κατοχή περιουσίας-Απαγορευμένος μετανάστης/Ποινή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο