Δημοκρατία ν. Νικόλας Κουλούρης, Αρ. Υπόθεσης: 2504/15, 28/7/2015

(2), 51 και 55 Πρώτο Παράρτημα των περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113

(1)/2004, κατοχή, μεταφορά και χρήση εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4,

(4)(δ) και (ζ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ.

1. Για την κατηγορία 1 που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος καταχωρήθηκε αναστολή ποινικής δίωξης εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να απαλλαγεί από την κατηγορία εκείνη. Τα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του κατηγορούμενου και τα όσα προστέθηκαν από τον ίδιο δεν έτυχαν αμφισβήτησης από τον εκπρόσωπο της Δημοκρατίας. Στις 21.3.2105 μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο παραπονούμενος Ηλίας Μούζος και ο κατηγορούμενος συμφώνησαν να συναντηθούν στην οικία του κατηγορουμένου στο Μέσα Χωριό. Ο κατηγορούμενος τον υποδέχθηκε φιλικά και τον κέρασε. Στη συνέχεια κατευθύνθηκαν πεζοί σε διπλανή οικία στην Οδό Θέτιδος 5 και εισήλθαν από πλαϊνή πόρτα. Κατά την είσοδο τους στην οικία λογομάχησαν έντονα και ο κατηγορούμενος εισήλθε σε δωμάτιο της πιο πάνω αναφερομένης οικίας, τον ακολούθησε ο παραπονούμενος και τον είδε να ανοίγει πόρτα ερμαριού, να βγάζει από μέσα ένα πιστόλι και ακολούθως να τον σημαδεύει. Ο παραπονούμενος αντέδρασε, χτύπησε με το χέρι του, το χέρι του κατηγορουμένου για να μην τον πυροβολήσει, το όπλο εκπυρσοκρότησε αλλά ο παραπονούμενος δεν ένιωσε οποιοδήποτε πόνο. Ο κατηγορούμενος έκανε δύο με τρία βήματα προς τα πίσω και πυροβόλησε τον παραπονούμενο με ακόμα δύο πυροβολισμούς. Αμέσως ο παραπονούμενος έτρεξε, εξήλθε από την οικία και ενώ έτρεχε κατάλαβε ότι αιμορραγούσε και ένα αυτοκίνητο χρώματος μαύρου τον μετέφερε στο Νοσοκομείο. Τη μεταφορά του παραπονούμενου στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου την είδε ο Μ.3 που βρισκόταν έξω από το Τμήμα Πρώτων Βοηθειών. Κατά την είσοδο στο Νοσοκομείο ο παραπονούμενος ανέφερε ότι τον πυροβόλησε ο κατηγορούμενος. Ο ιατρός Π. Παπαδόπουλος, Μ.4, ενημερώθηκε από τον τραυματία / παραπονούμενο ότι τον είχε πυροβολήσει ο κατηγορούμενος σε ένα ακατοίκητο σπίτι πλησίον της οικίας του τελευταίου. Τα ίδια ανέφερε ο παραπονούμενος και στους αστυνομικούς του ΤΑΕ που επισκέφθηκαν το Νοσοκομείο (Μ.29 και Μ.14). Η ιατρική εξέταση κατέδειξε ότι ο παραπονούμενος έφερε τραύματα στη ραχεία επιφάνεια πίσω, πλάγια δεξιά και τραύματα στο αριστερό χέρι τα οποία προκλήθηκαν με πιστόλι. Εγχειρίστηκε στο Νοσοκομείο Πάφου, μεταφέρθηκε στην Εντατική Μονάδα λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης του και παρέμεινε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου για 15 ημέρες. Τα μέλη του ΤΑΕ Πάφου εντόπισαν στο Μέσα Χωριό το σημείο διάπραξης των αδικημάτων που πρόκειτο για εγκατελλημένη οικία στην Οδό Θέτιδος 5 και στην οποία εντόπισαν ίχνη αίματος τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Ο κατηγορούμενος μετέβη στην οικία του πεθερού του την ίδια μέρα περί ώρα 16:50 και τον αναζήτησε γιατί απουσίαζε τη συγκεκριμένη στιγμή. Όταν επέστρεψε ο πεθερός του, του ανέφερε ότι συνέβη κάτι τρομερό και ότι πυροβόλησε αυτόν που δίνει ναρκωτικά στη σύζυγο του, εννοώντας τον παραπονούμενο. Ο πεθερός του τον ρώτησε για το όπλο και ο κατηγορούμενος του ανέφερε, «επαλέψαμε», χωρίς άλλες διευκρινήσεις. Τον συμβούλευσε να παραδοθεί στην αστυνομία. Ο κατηγορούμενος αναζητήθηκε τόσο στην οικία του όσο και στο κατάστημα που διατηρεί χωρίς αποτέλεσμα. Εντοπίστηκε περί ώρα 19:45 από τον Αστ. 2639, Μ. 15 εντός του αυτοκινήτου του με αριθμούς εγγραφής LAG 535 σε κοντινή απόσταση από την οικία του. Μεταφέρθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου, όπου ανακρινόμενος προφορικά από το Βοηθό Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου, παραδέχθηκε ότι πυροβόλησε τον παραπονούμενο και ακολούθως πέταξε σε ανοιχτό χώρο το πιστόλι το οποίο μπορούσε να υποδείξει. Έγιναν έρευνες στο σημείο που υπέδειξε ότι πέταξε το πιστόλι περί ώρα 22:10 της ίδιας μέρας χωρίς εντοπισμό του λόγω του σκότους. Μετά από έρευνα στις 22.3.15 εντοπίστηκε το πιστόλι στο σημείο που υπέδειξε ο κατηγορούμενος και όταν του υποδείχθηκε απάντησε ότι «αυτό είναι το πιστόλι που πυροβόλησα τον Ηλία». Πρόκειται για ημιαυτόματο πιστόλι τύπου Tokarev με αριθμό κατασκευής 14076534661967, διαμετρήματος 7.62 επί 25 χιλ. με εφαρμοσμένη κενή γεμιστήρα το οποίο σύμφωνα με την έκθεση του Υπαστυνόμου Χριστάκη Αντωνίου της ΥΠΕΓΕ, ήταν σε καλή και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Ο κατηγορούμενος δεν είναι κάτοχος αδείας οποιουδήποτε πυροβόλου ή μη πυροβόλου όπλου. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση της Ιατροδικαστού Αγγελικής Παππέτα ο παραπονούμενος υπέστη τους πιο κάτω τραυματισμούς:
2. Τραυματισμός από πυροβόλο όπλο στο κάτω τριτημόριο του αριστερού αντιβραχίου (πύλη εισόδου) μεγίστης διαμέτρου 1,3 εκατ., με πύλη εξόδου στον έσω κόνδυλο της αριστερής χειρός με εκχυμώσεις πέριξ, μεγίστης διαμέτρου 2 εκ.
3. Τραυματισμός από πυροβόλο όπλο στην πλάγια δεξιά θωρακική χώρα, (πύλη εισόδου), με έξοδο αριστερά παρασπονδύλια (στο ύψος θωρακικής μοίρας), με εκχυμώσεις πέριξ, μεγίστης διαμέτρου 0,5 εκ.
4. Έγινε αξονική τομογραφία όπου παρατηρήθηκε εκτεταμένη πνευμονική θλάση (αιμορραγική εξίδρωση μέσα στις κυψελίδες και τους ενδιάμεσους χώρους), δεξιού κάτω λοβού με έκταση σε όλα τα τμήματα. Μικρός αιμοθώρακας ελεύθερος.
5. Πρόκειται για τραυματισμό με πυροβόλο όπλο εξ αποστάσεως. Ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Έχει ετοιμαστεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, Τεκμήριο Α, η οποία περιγράφει τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες. Σύμφωνα με την έκθεση, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 38 χρονών, γεννήθηκε στη Χίο και διέμενε στη Κέρκυρα. Προέρχεται από συγκροτημένη πολυμελή οικογένεια, καλής οικονομικής κατάστασης και είναι ο δεύτερος στη σειρά από τα τέσσερα παιδιά. Ο πατέρας του καταγόταν από την Κέρκυρα και απεβίωσε το
6. Η μητέρα του είναι συνταξιούχος και ζει στην Κέρκυρα όπου ζουν και οι άλλες τρεις έγγαμες αδελφές του. Είναι απόφοιτος σχολής τουριστικών επαγγελμάτων μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής. Υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία, φοίτησε στην αστυνομική ακαδημία και ξεκίνησε να εργάζεται ως αστυνομικός αλλά παραιτήθηκε γιατί ήθελε να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη λειτουργία εστιατορίου. Γνώρισε την Ε. Χ. η οποία βρισκόταν στην Κέρκυρα για σπουδές, ήρθαν στην Κύπρο το 2008 και εγκαταστάθηκαν στην Πάφο. Τέλεσαν γάμο το
7. Ο ίδιος λειτούργησε εστιατόριο και η σύζυγος του ήταν αεροσυνοδός. Η σύζυγος του το τελευταίο ενάμιση χρόνο παρουσίασε προβλήματα ψυχικής υγείας τα οποία οφείλονται στη χρήση ναρκωτικών ουσιών και λόγω τούτου μετακινήθηκε και διαμένει με τους γονείς της στην Αγία Μαρίνα Πόλης Χρυσοχούς. Τη στήριζε οικονομικά. Ο ίδιος αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και συγκεκριμένα πάσχει από τη νόσο Crohn. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορουμένου αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας και επί του περιεχομένου αυτού συμπλήρωσε ότι το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει είναι νόσος η οποία έχει πολύ επώδυνες στομαχικές διαταραχές και σε πολύ τακτά διαστήματα μεταβαίνει στο νοσοκομείο λόγω αυτού του υπερβολικού πόνου. Επί των γεγονότων που αφορούν τη συγκεκριμένη υπόθεση ανέφερε ότι πρόκειται για μια πολύ ιδιάζουσα υπόθεση με άκρως ασυνήθεις συνθήκες. Ο κατηγορούμενος έδρασε υπό το κράτος συναισθηματικής φόρτισης που κατέληξε στην απώλεια του αυτοελέγχου του, ενέργειες ξένες προς το χαρακτήρα του. Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στα γεγονότα πριν από τη διάπραξη των αδικημάτων και συγκεκριμένα ότι ο παραπονούμενος προμήθευε συστηματικά και για πολύ χρόνο πριν το συμβάν, ναρκωτικά στη σύζυγο του κατηγορουμένου. Προς ενίσχυση δε των ισχυρισμών του και ειδικά της συναισθηματικής φόρτισης που είχε ο κατηγορούμενος παρέπεμψε το Δικαστήριο στη συνομιλία που είχε ο κατηγορούμενος με τον πεθερό του αμέσως μετά το συμβάν και αναφέρονται στην κατάθεση του πεθερού του που έδωσε στην αστυνομία «Τον ρώτησα τι συμβαίνει και μου είπε κατά λέξη, κάτι τρομερό. Τον ρώτησα τι εννοούσε και μου είπε ότι χτύπησε αυτόν που δίνει ναρκωτικά στην Ε. . Ο Νικόλας ήταν συγχυσμένος». Στη συνέχεια ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορουμένου παρέθεσε τα γεγονότα σύμφωνα με την κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος λίγες ώρες μετά τη σύλληψη του και χωρίς να τύχει συμβουλής από δικηγόρο. Συγκεκριμένα ότι με τον παραπονούμενο είχε μιλήσει επανειλημμένες φορές πριν την επίσκεψη στο σπίτι του καθότι διαπίστωσε να έχει προμηθεύσει τη σύζυγο του με κρυσταλλική μεταμφεταμίνη, ενώ αυτή βρισκόταν κάτω από ψυχιατρική παρακολούθηση. Το πρωί της ημέρας του συμβάντος ο παραπονούμενος τον πήρε τηλέφωνο και του ανέφερε ότι θα περάσει από το σπίτι για να λογαριαστούν. Η συνάντηση έγινε γύρω στις 3:00 το απόγευμα σε καλό επίπεδο και δεν είχε καμιά πρόθεση να τον βλάψει. Φεύγοντας και οι δύο από το σπίτι ο κατηγορούμενος του έδωσε €100 τονίζοντας του ότι ήταν η τελευταία φορά που του έδιδε χρήματα για να μην προμηθεύει τη σύζυγο του ναρκωτικά και ότι αν συνεχίσει θα τον καταγγείλει στην αστυνομία. Ο παραπονούμενος άλλαξε συμπεριφορά και έγινε απειλητικός προς τον κατηγορούμενο, βρίζοντας και λέγοντας του ότι η ομάδα του θα τον εξαφανίσει αν ασχοληθεί ξανά με την επιχείρηση του. Ο κατηγορούμενος φοβούμενος για τη ζωή του, ζήτησε από τον παραπονούμενο να εισέλθει στην εγκαταλελειμμένη οικία με αποκλειστικό σκοπό να αμυνθεί και να τον εκφοβίσει. Στο συγκεκριμένο χώρο ο κατηγορούμενος διατηρούσε πιστόλι, το ανέσυρε από το ερμάρι και σημάδεψε τον παραπονούμενο για να τον τρομάξει και για να τον αφήσει ήσυχο. Ο παραπονούμενος τον χτύπησε στο χέρι και το όπλο εκπυρσοκρότησε κάποιες φορές. Η σύζυγος του κατηγορουμένου έχει ιστορικό διπολικής διαταραχής και διαταραχής χρήσης ουσιών. Παρουσιάζει λογόρροια και ψυχοκινητική διέγερση. Έχει επιθετική συμπεριφορά απέναντι στον πατέρα της και τα άλλα μέλη της οικογένειας της. Σε σχέση με το ποιος ήταν ο παραπονούμενος ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορουμένου έκαμε αναφορά στο ποινικό μητρώο του και συγκεκριμένα ότι εναντίον του εκκρεμεί ποινική υπόθεση η οποία αφορά παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, δηλαδή μεταμφεταμίνη, παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή κάνναβη και είναι ορισμένη για ακρόαση στις 12.11.
8. Συγκεκριμένα αντιμετωπίζει κατηγορίες που αφορούν ίδια ναρκωτικά με αυτά που προμήθευε τη σύζυγο του κατηγορούμενου. Περαιτέρω παρέπεμψε το Δικαστήριο στην κατάθεση που έδωσε ο παραπονούμενος στην αστυνομία και στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει ότι, συζεί με τη σύζυγο του στο σπίτι των πεθερικών του, ενοικιάζει σπίτι και στα κατεχόμενα, δεν έχει οποιουσδήποτε οικονομικούς πόρους εκτός από μια μικρή βοήθεια που παίρνει το μήνα από το πεθερό του και ένα ποσό χρημάτων που βγάζει ο ίδιος ως δάσκαλος πολεμικών τεχνών ενώ κατά τον επίδικο χρόνο ανευρέθηκαν στην κατοχή του το ποσό των €1.435, πέντε κινητά τηλέφωνα και πέντε κάρτες. Ιδιαίτερη αναφορά και έμφαση δίδεται από τον κ. Παπαϊωάννου στον τρόπο μεταφοράς του παραπονούμενου στο Νοσοκομείο παραπέμποντας το Δικαστήριο στο τι ανέφερε ο Μ.3, ο οποίος βρισκόταν σε μικρή απόσταση από τις Πρώτες Βοήθειες του Νοσοκομείου Πάφου κατά τη στιγμή που έφθασε ο παραπονούμενος. Ο Μ. 3 αντιλήφθηκε αυτοκίνητο χρώματος μαύρου το οποίο πέρασε από μπροστά του και είδε δύο άτομα να φορούν στο κεφάλι τους κουκούλες χρώματος μαύρου. Επειδή του κίνησε την περιέργεια τι θα κάνουν, συνέχισε να τους βλέπει και όταν το αυτοκίνητο σταμάτησε έξω από τις Πρώτες Βοήθειες, κατέβηκε ο συνοδηγός, έβγαλε την κουκούλα από το κεφάλι του και μπήκε τρέχοντας στις Πρώτες Βοήθειες. (Σημειώνεται ότι η κουκούλα ανευρέθηκε και περισυνελλέγει ως τεκμήριο). Ο οδηγός έστριψε και έφυγε προς την έξοδο του Νοσοκομείου φορώντας την κουκούλα στο κεφάλι. Είναι η θέση του ότι η χρήση του πυροβόλου όπλου τη συγκεκριμένη ημέρα από τον κατηγορούμενο, ουδόλως συνδέετο καθ' οιονδήποτε τρόπο με τη φυσική εξόντωση του παραπονουμένου, κάτι που καταγράφεται και στη πραγματογνωμοσύνη του Υπαστυνόμου Αντωνίου, ότι το ανευρεθέν πιστόλι έφερε πλήρες φυσίγγιο στη θαλάμη και ότι τα χτυπήματα στους τοίχους του δωματίου που έγινε το συμβάν, το ένα βρίσκεται σε ύψος 16 εκ. από το πάτωμα, το άλλο 25 εκ. από το πάτωμα και το άλλο στη τσεκουλατούρα σε ύψος 7 εκ. από το πάτωμα. Συνεπώς αν ήταν διαφορετικές οι προθέσεις του κατηγορουμένου, δε θα άφηνε τον παραπονούμενο να φύγει από τη σκηνή χωρίς να χρησιμοποιήσει όλα τα φυσίγγια. Περαιτέρω η έλλειψη οποιωνδήποτε προφυλάξεων από πλευράς του κατηγορουμένου υποδεικνύει την έλλειψη οποιουδήποτε προσχεδιασμού του επεισοδίου όπως αυτό τελικά κατέληξε. Όσον αφορά το όπλο το οποίο βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου, αυτό το έφερε από την Κέρκυρα και το χαρακτηρίζει ως οικογενειακό κειμήλιο. Φυσικά σήμερα ο κατηγορούμενος αναγνωρίζει την εσφαλμένη πράξη του. Από βαλλιστικό έλεγχο δε διαπιστώθηκε οποιοδήποτε προηγούμενο ιστορικό σχετικά με το πιστόλι. Σε σχέση με το χαρακτήρα του κατηγορουμένου ανέφερε ότι έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη για τη σύζυγο του την οποία γνώρισε στην Κέρκυρα και η αγάπη τους ήταν τόσο δυνατή που τον ήθελε να εγκαταλείπει τη χώρα του για να ζήσει στην Κύπρο εγκαταλείποντας τους γονείς και στενούς συγγενείς, όταν η τελευταία περάτωσε τις σπουδές της. Αρχικά η σχέση τους ήταν καλή μέχρι που η σύζυγος του βίωσε την τραγική εμπειρία των ναρκωτικών. Στα αρχικά στάδια μετέβαιναν σε διάφορους ψυχολόγους και ψυχιάτρους για εντοπισμό του προβλήματος όπου και διαπιστώθηκε η χρήση αμφεταμίνης - μεταμφεταμίνης μετά από σχετικές αναλύσεις. Συνεχίζοντας ανέφερε ότι η κοινωνία δεν χρήζει προστασίας από τον κατηγορούμενο, ο οποίος δεν είναι βίαιο άτομο, ούτε ποτέ στο παρελθόν εκδήλωσε οποιαδήποτε τάση για βία, όπως επίσης δεν είναι πρόσωπο με ροπή προς τη διάπραξη αδικημάτων. Το συγκεκριμένο περιστατικό πρόκειται για ένα μεμονωμένο και μοναδικό περιστατικό χωρίς ο κατηγορούμενος να συνιστά εγκληματικό στοιχείο της κοινωνίας και χωρίς να ετίθετο οποιοδήποτε ζήτημα διάπραξης τέτοιων αδικημάτων στη φυσιολογική πορεία των πραγμάτων. Θέση του είναι ότι η καταστροφή της οικογενειακής γαλήνης του κατηγορουμένου, η διασάλευση των σχέσεων του με τη σύζυγο του και η εν τέλει διάσταση τους επέδρασαν δυσμενώς στην ψυχική και συναισθηματική κατάσταση του κατηγορουμένου, συνθήκες που επηρέασαν ψυχολογικά τη συμπεριφορά του, που τελικά τον οδήγησαν στο επίδικο συμβάν υπό το κράτος συσσωρευμένης οργής. Με ιδιαίτερη αναφορά στη νομολογία για όλα τα θέματα τα οποία ζήτησε να ληφθούν ως μετριαστικοί παράγοντες, παρέπεμψε το Δικαστήριο μεταξύ άλλων υποθέσεων και στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 352 και τόνισε την αναφορά του Εφετείου στο πιο κάτω απόσπασμα «Τα γεγονότα όμως αυτά πρέπει να εξεταστούν κάτω από το πρίσμα όλης της υπόθεσης και ιδιαίτερα της προκλητικής συμπεριφοράς του θύματος κατά τον ουσιώδη χρόνο που ήταν το αποκορύφωμα συνεχών προκλήσεων και επεμβάσεων στην οικογενειακή ζωή του Εφεσείοντα οι οποίες κατέστρεψαν την οικογενειακή του γαλήνη καθώς και την ταραγμένη ψυχολογική του κατάσταση που ήταν συνέπεια της συμπεριφοράς του θύματος και των φίλων του.». Συγκεφαλαιώνοντας όλα όσα ανέφερε πιο πάνω τόνισε ότι η παρούσα υπόθεση θα πρέπει να κριθεί κάτω από τα γεγονότα που περιστρέφονται τόσο προς το πρόσωπο και τον τρόπο που έδρασε ο κατηγορούμενος αλλά και τα γεγονότα που περιστρέφονται γύρω από το πρόσωπο του παραπονούμενου. Ιδιαιτέρως δε ζήτησε από το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του την έλλειψη οποιουδήποτε προσχεδιασμού εκ μέρους του κατηγορουμένου, την πρόκληση που δέχθηκε και δεχόταν από πλευράς του παραπονουμένου, τη συναισθηματική του φόρτιση και ένταση, τον φόβο που ένιωσε μετά την εκπυρσοκρότηση του όπλου, το ότι η αρχική σκέψη του κατηγορουμένου ήταν να αμυνθεί, την πλήρη αποκατάσταση και επούλωση των τραυμάτων του παραπονουμένου, το ότι το όπλο που κατείχε δε συνδέετο με οποιοδήποτε εγκληματικό σκοπό, το λευκό ποινικό μητρώο, τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές, την παραδοχή του, το ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό και ιδιαίτερα ότι η κοινωνία δε χρήζει προστασίας από το κατηγορούμενο καθότι δεν είναι βίαιο άτομο και ως εκ τούτου δεν πρέπει να κριθεί με υπέρμετρη αυστηρότητα για το μοναδικό μελανό συμβάν στη ζωή του. Τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορουμένου με την εμπεριστατωμένη αγόρευση του τα λαμβάνουμε υπόψη και θα σταθούμε σε αυτά εκεί που κριθεί ότι είναι αναγκαίο. Τα αδικήματα τα οποία διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά με τη σοβαρότητα τους να αντικατοπτρίζεται και να επιμαρτυρείται από την προνοούμενη από το Νόμο ποινή Suilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248. Χωρίς φυσικά να παραγνωρίζουμε την αναφορά του δικηγόρου του κατηγορουμένου στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. σελ. 391 και συγκεκριμένα στο απόσπασμα που μας παρέπεμψε στη σελίδα 402: «..ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξη μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατό είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Για το αδίκημα που αφορά πράξεις που σκοπεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή είναι η δια βίου φυλάκιση. Για το αδίκημα της βαριάς σωματικής βλάβης, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι επτά χρόνων ή χρηματική ποινή ή και τις δύο αυτές ποινές. Για το αδίκημα του τραυματισμού προνοείται ποινή φυλάκισης τριών χρόνων. Η κατοχή και μεταφορά πυροβόλου όπλου προνοεί ποινή φυλάκισης μέχρι δεκαπέντε χρόνια και η κατοχή, μεταφορά και χρήση εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι δέκα χρόνια ή χρηματική ποινή. Εγκλήματα τα οποία εμπεριέχουν τη χρήση βίας εναντίον προσώπου είναι πολύ σοβαρά. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τόκκαλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95, αναφέρθηκαν τα εξής, τα οποία αποτελούν τη συνισταμένη της νομολογίας: «Η χρήση βίας κατά του συνανθρώπου συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας· πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το Άρθρο 7.1 του Συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπειά του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης, είτε ως μέσο εκδίκησης, είτε ως μέσο τιμωρίας, δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωσή της πρέπει να τιμωρείται με την αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς.» Στην υπόθεση Mehmet Urgur v. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 189, ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Α. Κραμβής ανέφερε τα ακόλουθα: «Τα φαινόμενα βίας που συχνά παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, μας προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. Η βία στα γήπεδα, στους δρόμους, στην οικογένεια ακόμη και στα σχολεία είναι πλέον θέματα της καθημερινότητας. Προτού αυτά τα φαινόμενα προσλάβουν μεγαλύτερες διαστάσεις και με ολέθριες συνέπειες, κάποιοι πρέπει να προβληματιστούν ώστε εγκαίρως και με τα κατάλληλα μέτρα να αντιμετωπιστεί όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά η κατάσταση. Τα Δικαστήρια από τη δική τους πλευρά, οφείλουν να μεριμνούν ώστε οι υποθέσεις αυτού του είδους να εκδικάζονται χωρίς καθυστέρηση και να επιβάλλονται στους δράστες αποτρεπτικές ποινές, στέλνοντας έτσι μήνυμα μηδενικής ανοχής» Στην υπόθεση Σάμπη ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100, έχουν αναφερθεί τα πιο κάτω: «. δεν υπάρχει προκαθορισμένο πλαίσιο και ακριβής προσδιορισμός της επιβαλλόμενης ποινής αναλόγως των προηγούμενων αποφάσεων. Η κάθε υπόθεση εξετάζεται στα πλαίσια των ιδιαιτεροτήτων που υπάρχουν και η κρίση της ορθότητας μιας ποινής εάν δηλαδή είναι έκδηλα υπερβολική ή όχι συναρτάται με τα περιστατικά της υπόθεσης, την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή και τις προσωπικές συνθήκες έκαστου εφεσείοντα, όπου είναι δυνατόν» Στην υπόθεση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 212/13, απόφαση ημερομηνίας 5.2.2015 έχει αναφερθεί ότι η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Στην υπόθεση Urgur (ανωτέρω) επιβλήθηκαν Πρωτόδικα, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ½ χρόνων στην κατηγορία που αφορούσε τέλεση πράξεων που σκοπεύουν στην πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, άρθρο 228 του Ποινικού Κώδικα και ποινές φυλάκισης 2 χρόνων για κατηγορίες πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης. Το Εφετείο απέρριψε την έφεση ως ανεδαφική και ανέφερε ότι οι ποινές που το Πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στο εφεσείοντα είναι υπό τις περιστάσεις επιεικείς και οπωσδήποτε θα μπορούσαν να ήταν αυστηρότερες. Στην υπόθεση Αντωνίου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 414 για το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ετών η οποία επικυρώθηκε κατ' έφεση. Ο εφεσείων χτύπησε το θύμα λειτουργώντας κάτω από τη φόρτιση ερωτικού πάθους για τη πρώην ερωτική του σύντροφο. Το τραύμα που υπέστη το θύμα μπορεί να μην ήταν σοβαρό ήταν όμως τέτοιας μορφής που έθετε την υπόθεση στην κατηγορία βαριάς σωματικής βλάβης. Στην υπόθεση Γιάννης Χ"Πέτρου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 414, για το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, άρθρο 228(α), του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ½ χρόνων. Το εφετείο δεν έκρινε τη ποινή ως έκδηλα υπερβολική και απέρριψε την έφεση. Ο εφεσείων τραυμάτισε με μαχαίρι τον παραπονούμενο φρουρό ασφαλείας σε κέντρο όταν ο τελευταίος κατόπιν οδηγιών του εργοδότη του απέβαλε τον πρώτο από το κέντρο. Δεν υπήρχε προσχεδιασμός και οργάνωση εκ μέρους του εφεσείοντα. Στην υπόθεση Παπαγεωργίου (Γιάγκος) ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στην κατηγορία κατοχής πυροβόλου όπλου (πιστόλι τύπου «Tapiq») του οποίου η κατοχή απαγορεύεται, στην μεταφορά του ίδιου όπλου και για κατοχή εκρηκτικών υλών, δηλαδή 52 πλήρη φυσίγγια χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 ετών στις κατηγορίες που αφορούν το όπλο και 6 μηνών στην κατηγορία που αφορά τα φυσίγγια. Στην υπόθεση Νικολεττή ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 279, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής και σε κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή πιστολιού και κατοχή εκρηκτικών υλών, δηλαδή 7 φυσιγγίων με τα οποία το πιστόλι ήταν οπλισμένο. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 και 3 ετών αντίστοιχα. Στην υπόθεση Alarsan v. Δημοκρατίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 11 για κατοχή πιστολιού και σφαιρών επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 ετών και 3 ετών αντίστοιχα. Επανερχόμενοι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, διαπιστώνουμε ότι οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθησαν τα αδικήματα από τον κατηγορούμενο αποτελούν και τη βάση ως προς τη καθοδήγηση του Δικαστηρίου για την επιβολή της αρμόζουσας ποινής. Έμμεσα αλλά διάχυτο παρουσιάζεται στην αγόρευση του δικηγόρου του κατηγορουμένου το στοιχείο της πρόκλησης από τον παραπονούμενο. Στοιχείο το οποίο ως αναφέρει ο κατηγορούμενος ξεκίνησε τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, από το 2014 μέχρι αρχές του 2015. Το στοιχείο της πρόκλησης συγκεκριμενοποιείται την επίδικη ημέρα όταν ο παραπονούμενος του ζήτησε να συναντηθούν, συναντήθηκαν και όταν έφυγαν από το σπίτι του κατηγορουμένου ο κατηγορούμενος δήλωσε στον παραπονούμενο ότι ήταν η τελευταία φορά που του έδιδε χρήματα για να μην προμηθεύει τη σύζυγο του με ναρκωτικά και ότι αν εξακολουθούσε να κάνει κάτι τέτοιο δεν θα είχε άλλη επιλογή παρά μόνο να τον καταγγείλει στην Αστυνομία. Το τελευταίο ήταν αυτό που άλλαξε τη συμπεριφορά του παραπονούμενου, τον έκανε απειλητικό λέγοντας του ότι η ομάδα του θα τον εξαφανίσει αν ασχοληθεί ξανά με την επιχείρηση του. Η πρόκληση δεν αποτελεί υπεράσπιση αλλά μετριαστικό παράγοντα. Συνίσταται σε κάποια πράξη ή σειρά πράξεων του θύματος προς τον κατηγορούμενο οι οποίες θα προκαλούσαν σε κάθε λογικό άνθρωπο μια ξαφνική και προσωρινή απώλεια αυτοελέγχου Γενικός Εισαγγελέας ν. Evans

(2005)2 Α.Α.Δ. 639. Στην παρούσα υπόθεση όντως διαπιστώνεται ο κατηγορούμενος να δέχεται σοβαρή πρόκληση εκ μέρους του παραπονούμενου η οποία είχε χρονική διάρκεια. Δεχόμαστε ότι η σοβαρή πρόκληση για τον κατηγορούμενο ήταν ο τρόπος αντίδρασης του παραπονούμενου λίγο πριν τη διάπραξη των αδικημάτων. Φυσικά ο κατηγορούμενος θα μπορούσε να φύγει ή ακόμη να καταγγείλει τα όσα συνέβαιναν με τον παραπονούμενο στην αστυνομία και όχι να προβεί στη διάπραξη των αδικημάτων. Θεωρούμε ότι η συμπεριφορά του κατηγορουμένου έχει κάπως ξεπεράσει τα όρια της αντίδρασης σε πρόκληση χωρίς να μειώνει την αξία της ως μετριαστικού παράγοντα. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στη παραδοχή του κατηγορουμένου τόσο στις ανακριτικές αρχές όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος, αποτιμούμενη ταυτόχρονα και ως έμπρακτη μεταμέλεια. Τα πιο πάνω αποτελούν παράγοντες που δικαιολογούν μείωση της ποινής. Όπως υποδείχθηκε σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου τα Δικαστήρια θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους παραβάτες να συνεργάζονται με την αστυνομία και να αποκαλύπτουν πληροφορίες για την εξιχνίαση ποινικών αδικημάτων ανταμοίβωντας τους με ανάλογη έκπτωση της ποινής Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28. Άλλοι σημαντικοί μετριαστικοί παράγοντες είναι η έλλειψη προσχεδιασμού από τον κατηγορούμενο, η προκλητική συμπεριφορά του παραπονούμενου και η ψυχική και ψυχολογική κατάσταση που περιήλθε ο κατηγορούμενος κάτι που διαπιστώνεται από τα γεγονότα που περιβάλουν την υπόθεση. Ο κατηγορούμενος αντέδρασε χωρίς προφύλαξη όταν ο παραπονούμενος τον απείλησε ότι η ομάδα του θα τον εξοντώσει ευρισκόμενος κάτω από ψυχολογική πίεση λόγω και της συσσώρευσης γεγονότων που είχαν να κάνουν με το γάμο του και ειδικά όταν διαπίστωσε ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η σύζυγος του προέρχονταν από τη χρήση ναρκωτικών και συγκεκριμένα όταν διαπίστωσε ότι τα ναρκωτικά τα προμήθευε στη σύζυγο του ο παραπονούμενος. Έχουμε υπόψη ότι κάθε υπόθεση κρίνεται με τα δικά της περιστατικά και συνθήκες και ότι ακόμα και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή, δεν ατονεί η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας ώστε να αρμόζει και στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του εγκλήματος. Γενικός Εισαγγελέας ν. Αρέστη

(1996)2 ΑΑΔ 267). Δεν πρέπει να μας διαφεύγει όμως ότι ο κύριος σκοπός της ποινής είναι προστατευτικός. Τα Δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν τέτοιες ποινές ώστε να αποτρέπουν τους αδικοπραγούντες και άλλους από του να διαπράττουν παρόμοια αδικήματα και ταυτόχρονα, να δημιουργούν αίσθημα ασφάλειας σε όλους τους κατοίκους. Λαμβάνουμε υπόψη υπέρ του κατηγορουμένου το λευκό ποινικό του μητρώο, την άμεση παραδοχή και συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές, την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, την έλλειψη οποιουδήποτε προσχεδιασμού και την τέλεση των αδικημάτων υπό το κράτος συναισθηματικής φόρτισης, την πρόκληση από πλευράς του θύματος στο βαθμό όπως ανωτέρω έχει εξηγηθεί και συγκεκριμένα τις συνέπειες στο συζυγικό βίο του κατηγορουμένου από πράξεις του θύματος, ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό και τις εν γένει προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες όπως αυτές έχουν εκτεθεί ενώπιον μας. Από την άλλη όμως δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε τη σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων, την κατοχή πυροβόλου όπλου, τη σοβαρότητα των τραυματισμών που υπέστη το θύμα και ιδιαίτερα το γεγονός ότι το τραύμα στη δεξιά θωρακική χώρα είχε ως αποτέλεσμα τη χειρουργική επέμβαση και τη παραμονή του στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου για 15 ημέρες. Δεν παραγνωρίζουμε επίσης, πως ο κατηγορούμενος δεν αρκέστηκε μόνο στον ένα πυροβολισμό εναντίον του παραπονούμενου, αλλά συνέχισε, καταφέροντας του άλλους δύο. Με γνώμονα όλα τα ανωτέρω κρίνουμε πως η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες είναι αυτοί που θα καθορίσουν το ύψος αλλά όχι το είδος της ποινής που θα του επιβληθεί και επιβάλλουμε στο κατηγορούμενο τις πιο κάτω ποινές: Κατηγορία 2 (Πράξεις που σκοπεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης) Ποινή φυλάκισης 3 χρόνων Κατηγορία 3 (Βαριά σωματική βλάβη) Ποινή φυλάκισης 2 ½ χρόνων Κατηγορία 5 (Κατοχή και μεταφορά πυροβόλου όπλου) Ποινή φυλάκισης 2 ½ χρόνων Κατηγορία 7 (Χρήση εκρηκτικών υλών) Ποινή φυλάκισης 2 ½ χρόνων Στις κατηγορίες 4 και 6 δεν επιβάλλεται καμία ποινή καθότι τα γεγονότα και τα συστατικά στοιχεία αυτών περιλαμβάνονται σε εκείνα των κατηγοριών 3 και 7 αντίστοιχα. Οι ποινές να συντρέχουν. Ο χρόνος κράτησης να συνυπολογιστεί. Όλα τα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν εκτός από τα πιο κάτω, τα οποία να επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας PRESTIGIO με αρ. ΙΜΕΙ 354921061112131, ένα μαύρο σακάκι μάρκας REVIT, το κάτω μέρος αθλητικής φόρμας, χρώματος μαύρου, μάρκας ADIDAS, ένα ζεύγος λευκές κάλτσες, ένα ζευγάρι παπούτσια χρώματος μαύρου μάρκας DUNLOP, ένα παντελόνι χρώματος μπεζ, μάρκας EN AVANGE, ένα πουκάμισο μάρκας Columbia, χρώματος μπεζ, ένα ζεύγος υποδημάτων μάρκας HARLEY DAVIDSON, χρώματος κίτρινου, ένα κλειδί το οποίο φέρει πράσινο μπρελόκ. (Υπ) ............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (Υπ) ............. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. (Υπ) ............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../Χ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο