Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Ανδρέα Τράντα κ.α., Aρ. Υπόθεσης 8900/

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Ανδρέα Τράντα κ.α., Aρ. Υπόθεσης 8900/15, 28/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:B149 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης 8900/15 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου - ν -

Ανδρέα Τράντα
Νικολέττα Ιωάννου Κατηγορούμενων Ημερομηνία: 28.12.15 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Συμεού Για τον Κατηγορούμενο: κ. Αλ. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος 1: παρών Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος 1, από τώρα και στο εξής «ο Κατηγορούμενος», βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής σε όλες τις εναντίον του κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά στο αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα κατηγορείται επί το ότι στις 6.10.15 στην Πάφο συνωμότησε με την κατηγορούμενη 2 και με άλλο πρόσωπο να διαπράξουν την κλοπή που αναφέρεται στην δεύτερη κατηγορία. Η δεύτερη κατηγορία αφορά στο αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 292(α), 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος κατηγορείται επί το ότι την ίδια ημέρα μαζί με την κατηγορούμενη 2 και άλλο πρόσωπο διέρρηξαν και εισήλθαν στην κατοικία του Θέμη Ευαγγέλου που βρίσκεται στην οδό Αγίου Επιφανίου, 5 στην Λετύμπου της επαρχίας Πάφου και διέπραξαν μέσα σε αυτή το κακούργημα της κλοπής που αναφέρεται στην τρίτη κατηγορία. Η τρίτη κατηγορία αφορά στο αδίκημα της κλοπής από κατοικία κατά παράβαση των άρθρων 255, 262, 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος κατηγορείται επί το ότι την ίδια ημέρα μαζί με την κατηγορούμενη 2 και με άλλο πρόσωπο έκλεψε από την κατοικία του Θέμη Ευαγγέλου που αναφέρεται στην δεύτερη κατηγορία ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας LENOVO IS 2, μία βιντεοκάμερα μάρκας Silver Crest, διάφορα αντρικά αρώματα και διάφορα ηλεκτρικά εργαλεία, όλα συνολικής αξίας Ευρώ 1.145,00 σεντ, περιουσία του προαναφερόμενου Θέμη Ευαγγέλου από την Λετύμπου. Η τέταρτη κατηγορία αφορά στο αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος κατηγορείται επί το ότι στις 5.10.15 στην Τσάδα της επαρχίας Πάφου έκλεψε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής DAM 892 μάρκας Mitsubishi, αξίας Ευρώ 3.000,00 σεντ, περιουσία του Στυλιανού Μαυρόσπυρου από τον Κάτω Πύργο. Τέλος, η πέμπτη κατηγορία αφορά, επίσης, στο αδίκημα της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος κατηγορείται επί το ότι στις 26.8.15 στην Πόλη Χρυσοχούς της επαρχίας Πάφου έκλεψε το αυτοκίνητο μάρκας Mercedes με αριθμούς εγγραφής KPT 688 αξίας Ευρώ 5.000,00 σεντ και ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας NOKIA αξίας Ευρώ 25,00 σεντ, περιουσία της Αγάθης Παπαμάρκου από την Λεμεσό. Από τα γεγονότα που παρουσιάσθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή προκύπτουν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής DAM 892, περιουσία του Στυλιανού Μαυρόσπυρου, κλάπηκε ενώ αυτό βρισκόταν σταθμευμένο σε ανοικτό χώρο στην περιοχή «Minthis Hills» στην Τσάδα η κλαπείσα περιουσία ιδιοκτησίας του Θέμη Ευαγγέλου και το κλαπέν αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής DAM 892 περιουσία του Στυλιανού Μαυρόσπυρου ανευρέθηκαν από την Αστυνομία στις 7.10.15 κατόπιν υπόδειξης του χώρου όπου αυτή φυλασσόταν η οποία έγινε από την Κατηγορούμενη 2, Νικολέττα Ιωάννου, οικιοθελώς και με την γραπτή της συγκατάθεση το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KPT 688, περιουσία της Αγάθης Παπαμάρκου, κλάπηκε ενώ αυτό βρισκόταν σταθμευμένο στο γκαράζ της οικίας του πατέρα της η οποία βρίσκεται στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη 7 στην Πόλη Χρυσοχούς. Το κλαπέν κινητό τηλέφωνο κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν εντός του πιο πάνω αυτοκινήτου. Το κλαπέν αυτοκίνητο ανευρέθηκε από την Αστυνομία στις 3.9.15 κατόπιν πληροφορίας σε χώρο στάθμευσης στην Λεωφόρο Χλώρακας. Συλληφθείς ο Κατηγορούμενος στις 7.10.15 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον του για άλλα αδικήματα παραδέχθηκε την κλοπή. Προέβη δε σε παραδοχή της κλοπής του αυτοκινήτου και στα πλαίσια ανακριτικής κατάθεσης που του λήφθηκε αργότερα την ίδια ημέρα. Την ίδια ημέρα και στα πλαίσια θεληματικής του κατάθεσης ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε και την κλοπή ενός κινητού τηλεφώνου μάρκας Nokia από το αυτοκίνητο της παραπονούμενης. Κατηγορηθείς δε γραπτώς απάντησε: «Παραδέχομαι και ζητώ συγνώμη». Κατόπιν παράκλησης της Υπεράσπισης και με την σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής λήφθηκαν υπόψη με την άδεια του Δικαστηρίου για σκοπούς επιβολής ποινής οι ακόλουθες υποθέσεις: Ποινική υπόθεση με αριθμό 8901/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Στην υπόθεση αυτή ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (πρώτη κατηγορία). Συγκεκριμένα κατηγορείται επί το ότι στις 6.10.15 στην Πάφο συνωμότησε με τον κατηγορούμενο 2 (Ευθύβουλο Γεωργή) να διαπράξουν το κακούργημα της κλοπής αυτοκινήτου αγνώστων στοιχείων στην Πόλη Χρυσοχούς. Σημειώνεται ότι στις 23.12.15 οι κατηγορίες 2-4 που αφορούσαν στον Κατηγορούμενο διακόπηκαν. Διακόπηκαν, επίσης, η πέμπτη κατηγορία, η οποία αφορούσε στον κατηγορούμενο 2, καθώς και για τον δεύτερο κατηγορούμενο η πρώτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος απαλλάγηκε, έτσι, από τις κατηγορίες 2-4 και ο συγκατηγορούμενός του από τις κατηγορίες 1 και 5 Ποινική υπόθεση με αριθμό 8902/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Στην υπόθεση αυτή ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (πρώτη κατηγορία), 4 κατηγορίες για κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (κατηγορίες 2-4 και 6) και μια κατηγορία για μεταφορά επιθετικού όπλου ή οργάνου κατά παράβαση του άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (πέμπτη κατηγορία). Συγκεκριμένα κατηγορείται επί το ότι μεταξύ των ημερομηνιών 24.9.15 και 25.9.15 αυτός και ο συγκατηγορούμενός του, Μάριος Ζήνωνος, στην Πάφο συνωμότησαν να διαπράξουν το κακούργημα της κλοπής της δεύτερης κατηγορίας, ότι μαζί με τον Μάριο Ζήνωνος έκλεψαν το αυτοκίνητο μάρκας Toyota Vitz με αριθμούς εγγραφής KPB 088 αξίας Ευρώ 3.000,00 σεντ, περιουσία της Βιρινείας Κεσίδου από την Πάφο (δεύτερη κατηγορία), ότι έκλεψε την μπροστινή πινακίδα με αριθμούς εγγραφής KVL 675 από αυτοκίνητο μάρκας Toyota Vitz αξίας Ευρώ 10,00 σεντ, περιουσία της Γιολάντας Αντωνίου από την Ορόκλινη (τρίτη κατηγορία), ότι έκλεψε την μπροστινή πινακίδα με αριθμούς εγγραφής KQS 931 από αυτοκίνητο μάρκας Toyota Vitz αξίας Ευρώ 10,00 σεντ, περιουσία του Πάνου Τουλιάν από την Λάρνακα (τέταρτη κατηγορία) και ότι έκλεψε το αυτοκίνητο μάρκας Peugeot με αριθμούς εγγραφής KPW 078 αξίας Ευρώ 3.000,00 σεντ, περιουσία της Έλενας Μιχαέλας Πογιατζέα από την Πάφο (έκτη κατηγορία). Σημειώνεται ότι εκτός από την δεύτερη κατηγορία όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες κλοπής καταλογίζονται στον Κατηγορούμενο ως διαπραχθείσες αποκλειστικά υπό του ιδίου. Σημειώνεται, επίσης, ότι οι κλοπές των κατηγοριών 2 και 6 διαπράχθηκαν στην Πάφο, ενώ οι κλοπές των κατηγοριών 3 και 4 στην Λάρνακα. Τέλος, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της χρήσης μηχανοκίνητου οχήματος, ήτοι του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής KMD 361, άνευ ασφάλειας έναντι τρίτου και της οδήγησης του ιδίου οχήματος χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του (κατηγορίες 7 και 8 αντίστοιχα). Τα αδικήματα των κατηγοριών 7 και 8 διαπράχθηκαν στις 5.10.
Από τα γεγονότα που παρουσιάσθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή προκύπτουν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KPB 088, περιουσία της Βιρινείας Κεσίδου, κλάπηκε ενώ αυτό ήταν σταθμευμένο και κλειδωμένο στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας στην οποία η παραπονούμενη διαμένει και συγκεκριμένα στην οδό Μπέλαπαϊς στην Πάφο. Το εν λόγω όχημα ανευρέθηκε από την Αστυνομία στην τουριστική περιοχή Ορόκλινης στις 25.9.
Με την ανεύρεση του οχήματος διαπιστώθηκε ότι αυτό έφερε πινακίδες εγγραφής διαφορετικές από τις πραγματικές. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι στο μπροστινό του μέρος έφερε τις πινακίδες εγγραφής KVL 695 και στο πισινό του μέρος τις πινακίδες εγγραφής KQS
Οι εν λόγω πινακίδες εγγραφής παραλήφθηκαν από την Αστυνομία όπως και οι πινακίδες με τους πραγματικούς αριθμούς εγγραφής του οχήματος, οι οποίες ανευρέθηκαν εντός αυτού. Εντός του οχήματος ανευρέθηκε, επίσης, το ρόπαλο της πέμπτης κατηγορίας. Στα πλαίσια ανακριτικής κατάθεσης που του λήφθηκε στις 10.10.15 ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε την κλοπή του εν λόγω αυτοκινήτου και αποκάλυψε την ταυτότητα του προσώπου που του έδωσε αντικλείδι και οδηγίες να το κλέψει. Πρόκειται για τον συγκατηγορούμενό του Μάριο Ζήνωνος. Παραδέχθηκε, επίσης, ότι το ρόπαλο ήταν δικό του. Το αυτοκίνητο μάρκας Peugeot με αριθμούς εγγραφής KPW 078, περιουσία της Έλενας Μιχαέλας Πογιατζέα, κλάπηκε ενώ αυτό ήταν σταθμευμένο επί της οδού Θερμοπυλών έξω από υποστατικό που ανήκει σε συγγενικό πρόσωπο της παραπονούμενης. Το εν λόγω αυτοκίνητο ανευρέθηκε από την Αστυνομία εγκαταλειμμένο σε αγροτικό δρόμο βόρεια του χωριού Αυδήμου. Ο Κατηγορούμενος ομολόγησε την κλοπή όταν στις 7.10.15 ανεκόπη από την Αστυνομία το όχημα του οποίου επέβαινε και αφού προηγουμένως ο Κατηγορούμενος πέταξε έξω από το αυτοκίνητο ένα πράσινο τσαντάκι ώμου εντός του οποίου υπήρχε, μεταξύ άλλων, κλειδί οχήματος μάρκας Peugeot. Όταν το κλειδί υποδείχθηκε στον Κατηγορούμενο από την Αστυνομία ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι και εκείνο ήταν αυτοκινήτου που είχε κλέψει. Στα πλαίσια θεληματικής κατάθεσης που του λήφθηκε την ίδια ημέρα ο Κατηγορούμενος ομολόγησε την κλοπή του αυτοκινήτου η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Ορόκλινης με αριθμό Μ/82/15 η οποία είναι συναφής με την πιο πάνω υπόθεση. Η εν λόγω υπόθεση αφορά στα αδικήματα της κλοπής των πινακίδων εγγραφής KVL 695 και KQS 931 κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, και της οδήγησης με διαφορετικές πινακίδες εγγραφής τα οποία διαπράχθηκαν στις 25.9.15 στην Λάρνακα η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Ορόκλινης με αριθμό Σ224/15 η οποία είναι, επίσης, συναφής με τις δύο πιο πάνω προαναφερόμενες υποθέσεις. Αυτή αφορά στο αδίκημα της αντικατάστασης των πινακίδων εγγραφής του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής KPB 088 με τις πινακίδες εγγραφής δύο άλλων οχημάτων, ήτοι των αυτοκινήτων με αριθμούς εγγραφής KVL 695 και KQS 931 η υπόθεση του ΤΑΕ Λεμεσού με αριθμό Σ/1023/
Η εν λόγω υπόθεση αφορά στο αδίκημα της κλοπής του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής CAH 492 μάρκας Mitsubishi, Double Cabin, Pick Up, μοντέλο L200 αξίας Ευρώ 3.500,00 σεντ, δύο μικρών κυνηγετικών σκύλων αξίας Ευρώ 100,00 σεντ έκαστος και ενός κινητού τηλεφώνου μάρκας Samsung Ex Cover αξίας Ευρώ 250,00 σεντ κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, όλα συνολικής αξίας Ευρώ 3.950,00 σεντ, περιουσία του Γεώργιου Μουκταρούδη από την Λεμεσό, αδικήματα τα οποία διαπράχθηκαν στις 25.9.15 στην Λεμεσό. Τα σκυλάκια και το κινητό τηλέφωνο κατά τον ουσιώδη χρόνο βρίσκονταν εντός του αυτοκινήτου. Το αυτοκίνητο κλάπηκε ενώ αυτό βρισκόταν σταθμευμένο για πολύ μικρό χρονικό διάστημα στον χώρο στάθμευσης του Akis Express που βρίσκεται στην οδό Βασιλέως Παύλου 39 στην Λεμεσό Το κλαπέν αυτοκίνητο βρέθηκε στις 5.10.15 εγκαταλελειμμένο στο χωριό Παραμάλι της επαρχίας Λεμεσού από τις Βρεττανικές Βάσεις η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Ζυγίου με αριθμό Σ/15/
Η εν λόγω υπόθεση αφορά στο αδίκημα της κλοπής του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής KPE 110 μάρκας Suzuki κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, αξίας Ευρώ 3.000,00 σεντ, περιουσία του Φράνσις Παναγή, η οποία διαπράχθηκε στις 25.8.15 στο χωριό Ψεματισμένος της επαρχίας Λάρνακας. Το αυτοκίνητο κλάπηκε ενώ αυτό ήταν σταθμευμένο έξω από την οικία του παραπονούμενου στον Ψεματισμένο. Εν τέλει εντοπίσθηκε την ίδια ημέρα από την Αστυνομία στην Λεμεσό η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Αυδήμου με αριθμό Μ/14/
Η εν λόγω υπόθεση αφορά στο αδίκημα της κλοπής του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής HEK 495 κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, αξίας Ευρώ 300,00 σεντ, περιουσία της Αλεξάνδρας Ιωάννου, το οποίο διαπράχθηκε στις 6.10.15 στο χωριό Αυδήμου της επαρχίας Λεμεσού, και παράνομης κατοχής περιουσίας, ήτοι ενός κινητού τηλεφώνου μάρκας Samsung, κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Το εν λόγω αυτοκίνητο κλάπηκε από τον χώρο στάθμευσης της οικίας της παραπονούμενης και εντοπίσθηκε από την Αστυνομία στην Λεμεσό. Στις 7.10.15 και στα πλαίσια ανακοπής από την Αστυνομία του οχήματος του οποίου ο Κατηγορούμενος επέβαινε ο τελευταίος ομολόγησε την κλοπή αφού προηγουμένως και μετά από σωματικό έλεγχο στον οποίο υπεβλήθη βρέθηκαν πάνω του διάφορα κλειδιά αυτοκινήτων μεταξύ των οποίων και τα κλειδιά του κλαπέντος αυτοκινήτου. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι και εκείνο το κλειδί ήταν αυτοκινήτου που είχε κλέψει. Προφορικά υπέδειξε και το μέρος στο οποίο το κλαπέν αυτοκίνητο βρισκόταν. Την ίδια ημέρα και μετά από την υπόδειξη του Κατηγορούμενου το κλαπέν αυτοκίνητο εντοπίσθηκε από την Αστυνομία σε πάροδο της οδού Ν. Έλληνα. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος ομολόγησε την κλοπή στα πλαίσια ανακριτικής κατάθεσης που του λήφθηκε την ίδια ημέρα. Την επόμενη ημέρα παραλήφθηκε από το αυτοκίνητο, μεταξύ άλλων, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung χρώματος μαύρου. Στις 12.10.15 συλληφθείς ο Κατηγορούμενος για τα προαναφερόμενα αδικήματα απάντησε «Παραδέχομαι». Την ίδια ημέρα προέβη οικιοθελώς σε υπόδειξη σκηνής υποδεικνύοντας το σημείο από το οποίο έκλεψε το αυτοκίνητο. Στα πλαίσια δε θεληματικής κατάθεσης που του λήφθηκε αργότερα εντός της ίδιας ημέρας παραδέχθηκε ότι τα αντικείμενα που βρέθηκαν εντός του κλαπέντος αυτοκινήτου ήταν δικά του η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Αυδήμου με αριθμό Τ/60/15 η οποία είναι συναφής με την πιο πάνω. Η εν λόγω υπόθεση αφορά στα αδικήματα της οδήγησης του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής HEK 495 χωρίς ασφάλεια ευθύνης έναντι τρίτου και χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, τα οποία διαπράχθηκαν στις 6.10.15 η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Αγίου Ιωάννη Λεμεσού με αριθμό Σ/239/
Η εν λόγω υπόθεση αφορά στο αδίκημα της κλοπής του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής AAP 081, μάρκας Toyota saloon, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, αξίας Ευρώ 500,00 σεντ, περιουσία της Γεωργίας Τσαγκάρη από την Λεμεσό, το οποίο διαπράχθηκε στις 23.7.15 στην Λεμεσό. Το εν λόγω αυτοκίνητο κλάπηκε από τον χώρο στάθμευσης της εργασίας της παραπονούμενης και εντοπίσθηκε από την Αστυνομία σε εταιρεία συλλογής παλαιών μετάλλων που βρίσκεται στο χωριό Αγία Μαρίνα στην Πάφο όπου και πουλήθηκε από τον Κατηγορούμενο έναντι του ποσού των Ευρώ 200,00 σεντ και παραδόθηκε από τον ίδιο στις 29.7.15 για καταστροφή η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Αραδίππου με αριθμό Σ/41/
Η εν λόγω υπόθεση αφορά στα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, και της διάρρηξης κτηρίου και κλοπής κατά παράβαση του άρθρου 294 του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, τα οποία διαπράχθηκαν στις 7.7.15 και περί ώρα 03:15 στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών Λάρνακας-Αμμοχώστου που βρίσκεται στην Αραδίππου. Η διάρρηξη και κλοπή διαπράχθηκαν από τον Κατηγορούμενο και άλλα τρία πρόσωπα με τα οποία ήταν μαζί. Από την διάρρηξη κλάπηκε μια εκπαιδευτική μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής KRV 338 αξίας Ευρώ 2.200,00 σεντ η οποία βρισκόταν σταθμευμένη σε εσωτερικό χώρο στάθμευσης και τα κλειδιά της τα οποία ήταν φυλαγμένα σε συρτάρι. Κλάπηκαν, επίσης, ένα εκπαιδευτικό κράνος αξίας Ευρώ 180,00 σεντ, μια φωτογραφική μηχανή αξίας Ευρώ 500,00 σεντ, το χρηματικό ποσό των Ευρώ 70,00 σεντ σε κέρματα και ένα ραδιόφωνο άγνωστης μάρκας και αξίας. Η συνολική αξία της κλαπείσας περιουσίας ανέρχεται σε Ευρώ 2.950,00 σεντ περίπου. Η κλαπείσα μοτοσικλέτα εντοπίσθηκε από την Αστυνομία στις 31.7.15 εγκαταλειμμένη στην Λεωφόρο Αγίου Γεωργίου στην Πέγεια η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Ορόκλινης με αριθμό Μ/84/
Η εν λόγω υπόθεση αφορά στο αδίκημα της κλοπής του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής VU 121 κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, μάρκας Mitsubishi Pajero, αξίας Ευρώ 600,00 σεντ, περιουσία του Δημήτρη Ζανεττίδη από την Λεμεσό, το οποίο διαπράχθηκε στις 22.8.15 στην τουριστική περιοχή της Ορόκλινης. Το εν λόγω αυτοκίνητο κλάπηκε ενώ αυτό βρισκόταν σταθμευμένο στο πέρασμα της εξοχικής κατοικίας του παραπονούμενου και εντοπίσθηκε από την Αστυνομία κοντά σε υποστατικό στον δρόμο Αγίου Θεοδώρου - Ζυγίου καθ' ον χρόνο ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στο μέρος. Με την άφιξη της Αστυνομίας στο μέρος ο Κατηγορούμενος τράπηκε σε φυγή. η υπόθεση CMS 975/15 των Βάσεων Ακρωτηρίου. Η εν λόγω υπόθεση αφορά κλοπή του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής KRT 446 κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, μάρκας Isuzu, διπλοκάμπινου, περιουσία του Αγαθοκλή Χρίστου, το οποίο διαπράχθηκε στις 30.9.
Ο παραπονούμενος είχε τοποθετήσει τα κλειδιά του εν λόγω αυτοκινήτου πάνω σε τραπεζάκι του σπιτιού του και μπήκε στο μπάνιο. Ακολούθως, άκουσε το αυτοκίνητο να ξεκινά. Τότε, βγήκε έξω και είδε το αυτοκίνητό του να κατευθύνεται προς την Λεμεσό. Το αυτοκίνητο εντοπίσθηκε από την Αστυνομία μια εβδομάδα αργότερα εγκαταλειμμένο στην Πάφο. Ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε την κλοπή. η υπόθεση Παναγιάς με αριθμό Μ/21/
Η εν λόγω υπόθεση αφορά στο αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91 Α του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, αδίκημα το οποίο διαπράχθηκε στις 27.7.15 στο χωριό Κανναβιού της επαρχίας Πάφου. Παραπονούμενη είναι η αδελφή της αρραβωνιαστικιάς του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τα γεγονότα η παραπονούμενη περί η ώρα 20:00 της πιο πάνω ημέρας και ενώ αυτή βρισκόταν στο σπίτι των πεθερικών της που βρίσκεται στην Κανναβιού δέχθηκε τηλεφώνημα από τον Κατηγορούμενο ο οποίος την απείλησε λέγοντάς της: «Άκου να σου πω μανοπασιά, ρα πουτάνα, να ξέρεις όποιος μπαίνει εμπόδιο σε μένα και στη Ραφαέλα, είτε εσύ είτε η μάμα σου, εν να πάθετε μεγάλα κακά, πιο μεγάλα που έκαμα την άλλη φορά . Να ξέρεις ότι εν να σου κρούσω το σπίτι τζαι τα αυτοκίνητα τζαι εν να γυρεύκετε σπίτι να πέσετε τζαι ξενοδοχείο να μείνετε αλλά κοπελλούθκια εν θα έσιετε». Σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Υπεράσπισης αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής εστίασε στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου αποδίδοντας σε αυτές την αιτία της παράνομης συμπεριφοράς που αυτός επέδειξε κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιούλιο του 2015 μέχρι τις αρχές του Οκτωβρίου του
Τόνισε, επίσης, ότι πριν τον Ιούλιο του 2015 ο Κατηγορούμενος ουδεμία παραβατική συμπεριφορά επέδειξε, γεγονός που σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης δεν είναι τυχαίο και θα πρέπει να προβληματίσει το Δικαστήριο. Σε σχέση με τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου ο ευπαίδευτος συνήγορος της Υπεράσπισης ανέφερε τα ακόλουθα. Ο Κατηγορούμενος εγκαταλείφθηκε από την μητέρα του το έτος 1992 και ενώ ήταν στην τρυφερή ηλικία των 3 ετών. Έκτοτε καμία επικοινωνία δεν είχε μαζί της μέχρι τον Μάιο του 2015 που θεωρήθηκε ορθό να την συναντήσει και την γνωρίσει. Της ανάγκης να γνωρίσει την μητέρα του ο Κατηγορούμενος προηγήθηκε ένα ατυχές συμβάν. Συγκεκριμένα εντός του έτους 2014 η αρραβωνιαστικιά του Κατηγορούμενου απέβαλε τα δίδυμα που κυοφορούσε. Αιτία είναι τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η αρραβωνιαστικιά του Κατηγορούμενου και συγκεκριμένα η ύπαρξη κύστης στον εγκέφαλο η οποία προκαλεί επιληπτικές κρίσεις. Συνεπεία τούτου ο Κατηγορούμενος έπαθε κατάθλιψη και έτυχε ιατρικής στήριξης. Η συνάντηση, όμως, με την μητέρα του Κατηγορούμενου ήταν απαγοητευτική. Ο Κατηγορούμενος δεν έτυχε της ανάλογης αντιμετώπισης από την μητέρα του, πράγμα που αντί να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο επιδείνωσε την κατάστασή του. Με επακόλουθο τον Ιούνιο του 2015 ο Κατηγορούμενος να οδηγηθεί στο Ψυχιατρείο Αθαλάσσας. Μετά την έξοδό του από το Νοσοκομείο Αθαλάσσας ο Κατηγορούμενος δεν βρήκε ανταπόκριση από τον πατέρα του για τον λόγο ότι ο τελευταίος δεν συμφώνησε με την ενέργεια του Κατηγορούμενου να συναντήσει την μητέρα του. Ο πατέρας του και η δεύτερη γυναίκα του τον έδιωξαν από το πατρικό σπίτι. Ο Κατηγορούμενος βοηθήθηκε από τις Κοινωνικές Υπηρεσίες με την παραχώρηση χώρου διαμονής. Έπειτα προσπάθησε να επιστρέψει στην πατρική οικία αλλά οι συγκρούσεις με την μητριά του συνεχίσθηκαν με αποτέλεσμα και πάλι να φύγει από την οικία του πατέρα του. Μέχρι την σύλληψή του ήταν περιπλανώμενος. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας το περιεχόμενο της οποίας η Υπεράσπιση υιοθέτησε ο Κατηγορούμενος γεννήθηκε στις 25.1.1989 και σήμερα είναι ηλικίας 26 ετών. Πριν την σύλληψή του ήταν άνεργος και βοηθείτο οικονομικά κάποιες φορές από την αδελφή του και κάποιες φορές από την μητέρα της αρραβωνιαστικιάς του. Δεν έχει περιουσία, κινητή ή ακίνητη. Δεν έχει αποταμιεύσεις και δεν έχει χρέη. Φοίτησε μέχρι την Γ΄ τάξη του Γυμνασίου και έπειτα διέκοψε λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος. Από νεαρή ηλικία άρχισε να εργάζεται με τον πατέρα του στις οικοδομές. Από τα στρατιωτικά του καθήκοντα απαλλάγηκε λόγω ψυχικών διαταραχών. Ακολούθως σταμάτησε από τις οικοδομές και παρέμεινε άνεργος. Η δεύτερη γυναίκα του πατέρα του Κατηγορούμενου είναι Ρουμάνικης καταγωγής και μαζί της ο πατέρας του απέκτησε άλλα δύο παιδιά. Τα τελευταία 2½ χρόνια ο Κατηγορούμενος είναι αρραβωνιασμένος. Η αρραβωνιαστικιά του είναι ηλικίας 23 ετών. Παρουσιάζει πρόβλημα υγείας το οποίο χρήζει χειρουργικής επέμβασης. Πριν ένα χρόνο περίπου η αρραβωνιαστικιά του κυοφορούσε δίδυμα τα οποία απέβαλε. Μετά από αυτό το συμβάν ο Κατηγορούμενος παρουσίασε κατάθλιψη και μετακινήθηκε στην πατρική του οικία στην Ξυλοτύμπου. Άρχισε συνεργασία με ψυχίατρο και έλαβε φαρμακευτική αγωγή. Κάνει χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών από την ηλικία των
Ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη τα πιο κάτω ως ελαφρυντικά για σκοπούς μετριασμού της ποινής: τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος τους λόγους που τον ώθησαν να διαρπάξει τα υπό τιμωρία αδικήματα ότι ουσιαστική αιτία της παραβατικής συμπεριφοράς που επέδειξε ο Κατηγορούμενος ήταν η ψυχολογική διαταραχή η οποία προκλήθηκε σε αυτόν από τα ατυχή περιστατικά που πιο πάνω αναφέρθηκαν ότι από την παράνομη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου δεν προκλήθηκε ζημιά, παρά μόνο μια πρόσκαιρη απώλεια των αυτοκινήτων για κάποιες ημέρες κάθε φορά. Ο Κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε τα κλαπέντα αυτοκίνητα είτε για να μεταβαίνει από το ένα μέρος στο άλλο είτε για να κοιμάται τα βράδια την συνεργασία του με την Αστυνομία την παραδοχή του στο Δικαστήριο σε σωρεία υποθέσεων η οποία εξοικονόμησε πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου την ειλικρινή και έμπρακτη μεταμέλειά του το νεαρό της ηλικίας του την επιδείνωση της ψυχικής του κατάστασης από τυχόν εγκλεισμό του στις Φυλακές και τέλος το ότι τελεί υπό κράτηση από τον Οκτώβριο του
Η Υπεράσπιση παρουσίασε, επίσης, τα ακόλουθα έγγραφα: Βεβαίωση των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας ημερομηνίας 25.11.15 - Τεκμήριο 1 - υπογραφείσα από τον ψυχίατρο Γιώργο Μικελλίδη σύμφωνα με την οποία ο Κατηγορούμενος νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας από 25.6.15 μέχρι 26.6.15 λόγω οξείας αντίδρασης στο στρες. Απολύθηκε με σταθερή ψυχική κατάσταση χωρίς φαρμακευτική αγωγή Ιατρική έκθεση του Νευρολόγου - Ψυχίατρου Κυριάκου Βερεσιέ ημερομηνίας 27.11.15 - Τεκμήριο
Σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση ο Κατηγορούμενος είναι άτομο με αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη. Παρουσιάζει, επίσης, ψυχαναγκασμούς. Βρίσκεται υπό θεραπεία με αγχολυτικά και αντιμελαγχολικά φάρμακα και χρήζει συνεχούς ψυχιατρικής παρακολούθησης Ιατρική γνωμάτευση του Παναγιώτη Παχνιώτη - Νευροχειρουργού - ημερομηνίας 19.10.13, Ιατρική έκθεση του Νευρολόγου Κώστα Μιχαηλίδη ημερομηνίας 27.11.15 και Βεβαίωση του Νευρολόγου Δ. Φούρναρη του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου ημερομηνίας 27.11.15 - Τεκμήρια 3, 4 και 5 αντίστοιχα. Τα εν λόγω έγγραφα εκθέτουν την κατάσταση και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει η αρραβωνιαστικιά του Κατηγορούμενου Ραφαέλλα Σάββα. Ο κύριος Αλεξάνδρου αναγνώρισε ότι εν' όψει της σοβαρότητας των υπό τιμωρία αδικημάτων ποινή άλλη από την στερητική της ελευθερίας δεν δικαιολογείται. Επικαλούμενος, όμως, τα πιο πάνω ελαφρυντικά εισηγήθηκε ότι δικαιολογείται η αναστολή της έκτισής της. Εκφράσθηκε, επίσης, από την Υπεράσπιση η θέση ότι το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση αποτελεί επαρκή τιμωρία. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η αρχή από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Υπό το φως των πιο πάνω ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει αρκετά σοβαρές κατηγορίες. Τα αδικήματα της διάρρηξης κατοικίας ή κτηρίου και τα αντίστοιχα της συνωμοσίας τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης 7 ετών. Τα αδικήματα των κλοπών και της συνωμοσίας προς διάπραξη κλοπής με ποινή φυλάκισης 3 ετών. Όλα τα πιο πάνω αδικήματα συνιστούν κακουργήματα. Κακούργημα είναι και το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας το οποίο τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 3 ετών. Τα υπόλοιπα υπό τιμωρία αδικήματα, όπως της μεταφοράς επιθετικού οργάνου και της παράνομης κατοχής περιουσίας, είναι ήσσονος σοβαρότητας. Συνιστούν πλημμελήματα και τιμωρούνται, το μεν πρώτο, με ποινή φυλάκισης 2 ετών, το δε δεύτερο, με ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Η σοβαρότητα των υπό τιμωρία αδικημάτων υπογραμμίζεται και μέσα από την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565 το Εφετείο με παραπομπή σε παλαιότερη Νομολογία σημειώνει ότι τα αδικήματα των κλοπών και των διαρρήξεων είναι σε έξαρση γι' αυτό και επιβάλλεται η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας η οποία έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Η αυστηρότητα των ποινών είναι κατά την πιο πάνω απόφαση ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου. Σχετική είναι, επίσης, η υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 47 όπου υπογραμμίστηκε ότι η διάπραξη διαρρήξεων έχει εξελιχθεί σε κοινωνική μάστιγα γι' αυτό και πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές. Στην υπόθεση David Piliev v. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 587 λέχθηκαν τα εξής: «Τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών είναι αδικήματα τα οποία απασχολούν τα δικαστήρια σχεδόν καθημερινά. Αυτό επιβάλλει αντιμετώπιση των παραβατών κατά τρόπο που να συμβάλλει στην αποτροπή διάπραξης τέτοιων αδικημάτων. Η ανάγκη αυτή τονίστηκε κατ' επανάληψη». Στην υπόθεση Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 138 το θέμα της ποινής σε αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών προσεγγίσθηκε ως εξής: «Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου

(1994)2 ΑΑΔ 194, Dirazo v. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 113, Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 160). Μάλιστα πολύ πρόσφατα (βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 6239/18.4.97), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με τη θλιβερή διαπίστωση πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Στην ίδια απόφαση επισημαίνονται τα πιο κάτω: «οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη». Τέλος, κρίνω σκόπιμο να κάνω αναφορά στην υπόθεση Dos Santos v. Δημοκρατίας

(2005)2 ΑΑΔ

Η εν λόγω υπόθεση παρόλο που αφορούσε σε προμήθεια ναρκωτικών είναι ενδεικτική καθότι σε αυτήν εκφράζεται η ανησυχία του Εφετείου για την ολοένα αυξανόμενη εγκληματικότητα και την ανάγκη όπως μη γίνεται ανεκτή από τα Δικαστήρια εγκληματική συμπεριφορά που αναγκάζει τους πολίτες αμυνόμενους να αλλάξουν συνήθειες που χαρίζουν καλή ποιότητα ζωής στον τόπο μας. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα του τότε Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου: «Μας προκαλεί θλίψη και ανησυχία η συνεχής εκμετάλλευση από εγκληματίες των συνθηκών και συνηθειών ζωής που επικρατούν στη χώρα μας, όπου οι άνθρωποι επιθυμούν να ζουν μέσα σε συνθήκες ασφάλειας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Οι κάτοικοι θέλουν να έχουν τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών τους ανοιχτά, επιθυμούν να εισέρχονται στη χώρα μας εκατομμύρια τουρίστες, χωρίς να υποβάλλονται στις συνήθεις ταλαιπωρίες τελωνειακού ελέγχου. Οι άνθρωποι έμαθαν να αφήνουν ενίοτε εκτεθειμένη την περιουσία τους, πιστεύοντας πώς δεν θα κλαπεί ή καταστραφεί. Θέλουν να κινούνται ελεύθερα στους δρόμους χωρίς να φοβούνται πως θα ληστευθούν. Αυτές οι συνήθειες χαρίζουν την καλή ποιότητα ζωής στη χώρα μας. Δεν μπορεί, επομένως, να γίνει ανεχτή η εγκληματικότητα που αναγκάζει την Πολιτεία και τους πολίτες, αμυνόμενοι, να μεταβάλουν αυτές τις συνήθειες». Ο ρυθμός με τον οποίο τα υπό τιμωρία αδικήματα διαρπάχθηκαν επιτείνει την σοβαρότητα τους. Συγκεκριμένα μέσα σε ένα χρονικό διάστημα 3 μηνών, ήτοι από τις 7.7.15 μέχρι τις 6.10.15, ο Κατηγορούμενος διέπραξε, μεταξύ άλλων, 2 συνολικά διαρρήξεις συνοδευόμενες από κλοπές και 10 άλλες κλοπές αυτοκινήτων. Επίσης, η εγκληματική του δραστηριότητα επεκτείνεται σε διάφορες πόλεις της Κύπρου, όπως Πάφο, Λεμεσό και Λάρνακα, καθώς και σε διάφορα χωριά των επαρχιών αυτών, όπως Λετύμπου, Τσάδα και Πόλη Χρυσοχούς αναφορικά με την επαρχία Πάφου, Ορόκλινη, Αραδίππου και Ψεματισμένο αναφορικά με την επαρχία Λάρνακας και Αυδήμου αναφορικά με την επαρχία Λεμεσού. Οι πράξεις του Κατηγορούμενου καταδεικνύουν συμπεριφορά που στρέφεται όχι μόνο ενάντια στην ιδιωτική περιουσία αλλά και την ίδια την έννομη τάξη αφού διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας του κοινού. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι ο Κατηγορούμενος ενήργησε χωρίς φραγμό. Ενδεικτικό τούτου είναι ο μεγάλος αριθμός κλοπών που διέπραξε και, μάλιστα, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Δεν είναι, επίσης, υπερβολή να λεχθεί ότι τις πράξεις του Κατηγορούμενου χαρακτηρίζουν ο εγωισμός, η αναίδεια και η αδιαφορία για τα δυσάρεστα αισθήματα που αυτές, προδήλως, προκάλεσαν στα θύματά του, κυρίως δε, της αγωνίας για την τύχη της περιουσίας τους. Ο Κατηγορούμενος έκλεβε τα αυτοκίνητα ανυποψίαστων πολιτών ενώ αυτά βρίσκονταν σταθμευμένα είτε έξω από την οικία τους, είτε σε χώρο στάθμευσης εντός υποστατικών τους, είτε σε χώρο στάθμευσης στον χώρο εργασίας τους και αφού προηγουμένως εισερχόταν εντός αυτών. Και κάτω από συνθήκες που καταδεικνύουν έλλειψη της οποιασδήποτε αναστολής. Ακολούθως τα εγκατέλειπε όπου αυτός επιθυμούσε. Ενδεικτική είναι η υπόθεση του ΤΑΕ Λεμεσού με αριθμό Σ/1023/
Ο Κατηγορούμενος έκλεψε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής CAH 492 ενώ αυτό το είχε σταθμεύσει ο ιδιοκτήτης του έξω από το Akis Express για χρονικό διάστημα ολίγων λεπτών. Αφού τελείωσε την δουλειά του στο πιο πάνω κατάστημα ο ιδιοκτήτης επέστρεψε στο σημείο όπου είχε αφήσει σταθμευμένο το αυτοκίνητό του για να διαπιστώσει ότι αυτό είχε εντός ολίγων λεπτών εξαφανισθεί! Επίσης, η υπόθεση CMS 975/15 των Βάσεων Ακρωτηρίου. Ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής KRT 446 άφησε τα κλειδιά του πιο πάνω αυτοκινήτου πάνω σε τραπεζάκι εντός της οικίας του. Ενώ ο ιδιοκτήτης βρισκόταν στο μπάνιο ο Κατηγορούμενος εισήλθε εντός της οικίας του, πήρε τα κλειδιά και ακολούθως το έκλεψε. Ο ιδιοκτήτης ακούγοντας τον θόρυβο από το αυτοκίνητό του βγήκε έξω για να διαπιστώσει εν τέλει ιδίοις όμμασι ότι το αυτοκίνητό του οδηγείτο και απομακρυνόταν από άγνωστο πρόσωπο. Προφανώς δε για να δυσκολεύεται ο εντοπισμός του από την Αστυνομία σε κάποιες περιπτώσεις ο Κατηγορούμενος άλλαζε και τις πινακίδες εγγραφής των αυτοκινήτων που έκλεβε και κατόπιν χρησιμοποιούσε τοποθετώντας σε αυτά πινακίδες εγγραφής από άλλα αυτοκίνητα τις οποίες, επίσης, έκλεβε. Μάλιστα, τοποθετούσε μια πινακίδα εγγραφής στο μπροστινό μέρος και μια άλλη στο πισινό. Οι πράξεις του Κατηγορούμενου προκαλούν τον αποτροπιασμό αλλά και την έντονη ανησυχία. Καθιστούν δε αναγκαία και προεξάρχουσας σημασίας την προστασία του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου από την εγκληματική του συμπεριφορά. Οι ιδιοκτήτες και κάτοχοι υποστατικών, όπως κατοικιών, και, γενικότερα, οι ιδιοκτήτες περιουσίας πρέπει να διακατέχονται από το αίσθημα της ασφάλειας και της βεβαιότητας για την περιουσία τους και την πεποίθηση ότι αυτή θα παραμείνει άθικτη από εγκληματικές συμπεριφορές του είδους που επέδειξε ο Κατηγορούμενος. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να γίνονται ανεκτές συμπεριφορές όπως αυτή που επέδειξε ο Κατηγορούμενος. Και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία το ότι ο λόγος που ο Κατηγορούμενος έκλεβε τα αυτοκίνητα ήταν για να μπορεί να διακινείται ή να κοιμάται μέσα σε αυτά τα βράδια. Τα Δικαστήρια έχουν ευθύνη μέσω των κατάλληλων ποινών να συμβάλουν στην εμπέδωση αυτού του αισθήματος προστατεύοντας τα δικαιώματα και την περιουσία των πολιτών με τρόπο αποτελεσματικό. Επιβαρυντικό είναι και το ότι ο Κατηγορούμενος σε κάποιες περιπτώσεις έδρασε με προσχεδιασμό όπως με ενάργεια προκύπτει από τα γεγονότα που παρουσιάσθηκαν αλλά και όσον αφορά στις υποθέσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με αριθμούς 8900/15 και 8902/15 τις παραδοχές του στις αντίστοιχες κατηγορίες της συνωμοσίας (Βλ. Tibor Domotov και Άλλος ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 328). Αξίζει να σημειωθεί ότι τα Δικαστήρια στην Αγγλία θεωρούν την συνωμοσία ως ένα είδος προσχεδιασμού και, επομένως, ως επιβαρυντικό στοιχείο (Βλ. Ward and Others

(1997)1 Cr. App. Rep. (S) 442). Όπως από όσα ενωρίτερα αναφέρθηκαν προκύπτει ο Κατηγορούμενος έδρασε με προσχεδιασμό στις ακόλουθες περιπτώσεις: κατά την διάρρηξη της κατοικίας του Θέμη Ευαγγέλου που βρίσκεται στην Λετύμπου (κύρια υπόθεση με αριθμό 8900/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου) κατά την κλοπή του αυτοκινήτου μάρκας Toyota με αριθμούς εγγραφής KPB 088, περιουσία της Βιρίνειας Κεσίδου (υπόθεση με αριθμό 8902/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου) και κατά την διάρρηξη του Τμήματος Οδικών Μεταφορών Λάρνακας-Αμμοχώστου που βρίσκεται στην Αραδίππου (υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Αραδίππου με αριθμό Σ/41/15). Σε σχέση με το νεαρό της ηλικίας αναφέρονται τα ακόλουθα. Σύμφωνα με την Νομολογία το νεαρό της ηλικίας αποτελεί επιπρόσθετο ελαφρυντικό παράγοντα (Βλ. Βασίλης Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 50). Στο σύγγραμμα «Sentencing in Cyprus», του Γ. Μ. Πική, 2η έκδοση, σελ. 88 αναφέρεται ότι η αντιμετώπιση νεαρών παραβατών αποτελεί ένα ευαίσθητο θέμα. Στις περιπτώσεις αυτές προέχει ισχυρή η ανάγκη για αναμόρφωση παρά η τιμωρία μιας και το ενδεχόμενο αναμόρφωσης νεαρών ατόμων είναι μεγαλύτερο από ότι σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας τα οποία είναι πλέον εξοικειωμένα με τις συνήθειες και συμπεριφορές τους. Στο ίδιο σύγγραμμα αναφέρεται στις σελίδες 89-90 ότι δεν υπάρχει αυθεντία που να καθορίζει μέχρι ποιας ηλικίας άτομα μπορούν να θεωρούνται νεαρά πρόσωπα, προφανώς, διότι επί του θέματος υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες όπως η εμπειρία που κάποιος έχει της ζωής. Αυτό, όμως, που είναι σίγουρο, σύμφωνα με το πιο πάνω σύγγραμμα, είναι ότι όσο ένα άτομο μεγαλώνει η σημασία του νεαρού της ηλικίας ως μετριαστικός παράγοντας φθίνει και λίγο μετρά στην επιμέτρηση της ποινής. Ο Κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην ηλικία των 26½ ετών και, επομένως, όχι στα αρχικά στάδια της δημιουργίας της προσωπικότητάς του. Υπό το φως τούτου αλλά και όλων όσων πιο πάνω αναφέρθηκαν η ηλικία του δεν θα πρέπει να διαδραματίσει σημαίνοντα ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής. Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και στην περίπτωση νεαρών παραβατών ένα Δικαστήριο δεν θα διστάσει να επιβάλει ποινή φυλάκισης και, μάλιστα, πολυετή αν κρίνει ότι τούτο είναι η μόνη ορθή επιλογή (Βλ. Christos Charalambous Savvides v. The Republic

(1988)2 CLR 51, Βασίλης Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 50, Costakis Michael Christofi v. P

(1971)2 CLR 216, Panicos Menelaou v. R

(1971)2 CLR 146, Antoniou v. P

(1975)7 JSC 986. Στην υπόθεση Βασίλης Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 50, που πιο πάνω μνημονεύεται, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο στους εφεσείοντες ηλικίας 19 και 23 ετών για το αδίκημα της ληστείας. Στην ίδια υπόθεση εκφράσθηκε και η άποψη ότι αν και δεν είναι επιθυμητό νεαρά άτομα στα αρχικά, δηλαδή, στάδια της δημιουργίας της προσωπικότητάς τους, να στερηθούν της ευκαιρίας να ωριμάσουν για να κάνουν τις επιλογές τους στην ζωή, σήμερα τα πράγματα έχουν μεταβληθεί από ότι ήταν μερικές δεκαετίες πριν. Με την ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών με τα σύγχρονα μέσα μαζικής ενημέρωσης ο νέος σήμερα έχει καλύτερες ευκαιρίες διαμόρφωσης του χαρακτήρα του φτάνει να κάνει τις ορθές επιλογές. Η σοβαρότητα των αδικημάτων δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να επιβάλει εκείνο το είδος της ποινής που κατά την κρίση του τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση και τον αδικοπραγούντα δικαιολογούν. Αποτελεί αξίωμα ότι η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση δεν μειώνει την παράλληλη ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητά του. Όπως χαρακτηριστικά τέθηκε στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245 ακόμα και όταν υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, τούτο σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ατονεί το καθήκον εξατομίκευσής της. Αναμφίβολα, η εξατομίκευση είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση. Αποτελεί μέρος της διαδικασίας που έχει ως αντικείμενο την δίκαιη μεταχείριση των ενόχων κάθε εγκληματικής πράξης. Παράλληλα, είναι σαφώς νομολογημένο ότι η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να υποβαθμίσει την σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη πρόσδοσης αποτρεπτικού χαρακτήρα στην τιμωρία αδικημάτων όπως είναι τα υπό τιμωρία αδικήματα. Ούτε και πρέπει να οδηγεί στην ουδετεροποίηση της αποτελεσματικότητας του νόμου ή την εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής που επιβάλλει η φύση και τα περιστατικά ενός αδικήματος (Βλ. Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21) και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224). Δηλαδή, όπου διαπιστώνεται η αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικής ποινής ο παράγοντας της εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να υπεισέρχεται σε έκταση τέτοια ώστε να εξουδετερώνει τον παράγοντα της αποτροπής (Βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας

(1992)2 CLR 248). Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Eleni Evagorou v. The Police

(1971)2 CLR 194 η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο τον συσχετισμό της τιμωρίας με το άτομο του παραβάτη. Όχι, όμως, την αποκλειστική συνάρτηση της με τις προσωπικές του συνθήκες. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής έλαβα υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου και την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο. Έλαβα, επίσης, υπόψη μου ως μετριαστικό της ποινής παράγοντα την συνεργασία του Κατηγορούμενου με την Αστυνομία στον βαθμό που τέτοια συνεργασία επιδείχθηκε. Σημειώνεται ότι ο Κατηγορούμενος συνεργάσθηκε με την Αστυνομία ομολογώντας την διάπραξη μόνο στις πιο κάτω περιπτώσεις: στην κλοπή του αυτοκινήτου μάρκας Mercedes με αριθμούς εγγραφής KPT 688, περιουσία της Αγάθης Παπαμάρκου, κατηγορία 5 στην κύρια υπόθεση με αριθμό 8900/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στην κλοπή του αυτοκινήτου μάρκας Toyota Vitz με αριθμούς εγγραφής KPB 088, περιουσία της Βιρινείας Κεσίδου, κατηγορία 2 στην υπόθεση με αριθμό 8902/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Στην περίπτωση αυτή ο Κατηγορούμενος αποκάλυψε και την ταυτότητα του συνεργού του στην κλοπή του αυτοκινήτου μάρκας Peugeot με αριθμούς εγγραφής KPW 078, περιουσία της Έλενας Μιχαέλας Πογιατζέα, κατηγορία 6 στην υπόθεση με αριθμό 8902/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στην κλοπή του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΗΕΚ 495, περιουσία της Αλεξάνδρας Ιωάννου, υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Αυδήμου με αριθμό Μ/14/

Στην περίπτωση αυτή ο Κατηγορούμενος αποκάλυψε και το μέρος στο οποίο το κλαπέν αυτοκίνητο εγκαταλείφθηκε καθώς και το σημείο από το οποίο αυτό κλάπηκε. Και τέλος στην κλοπή του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής KRT 446, περιουσία του Αγαθοκλή Χρίστου, υπόθεση των Βάσεων Ακρωτηρίου με αριθμό CMS 975/
Έλαβα, επίσης, υπόψη μου ότι τα κλαπέντα αντικείμενα που αναφέρονται στην τρίτη κατηγορία της κύριας υπόθεσης με αριθμό 8900/15 καθώς και όλα τα κλαπέντα αυτοκίνητα όλων των υποθέσεων εντοπίσθηκαν και ανευρέθηκαν από την Αστυνομία, αν και όχι υπό συνθήκες που περιλαμβάνουν την συμμετοχή του Κατηγορούμενου προς αυτή την κατεύθυνση, και παραδόθηκαν στους νόμιμους δικαιούχους. Αναφορικά με τα κλαπέντα αντικείμενα της τρίτης κατηγορίας σημειώνεται ότι αυτά ανευρέθηκαν από την Αστυνομία κατόπιν υπόδειξης της συγκατηγορούμενης του Κατηγορούμενου στην κύρια υπόθεση με αριθμό 8900/
Όσον αφορά τα κλαπέντα αυτοκίνητα τα οποία ο Κατηγορούμενος κάθε φορά μετά την κλοπή άφηνε εγκαταλειμμένα απ' εδώ και απ' εκεί, αυτά εντοπίζονταν κάθε φορά από την Αστυνομία κατόπιν πληροφοριών. Με εξαίρεση μια και μόνο περίπτωση κατά την οποία ο Κατηγορούμενος υπέδειξε το σημείο στο οποίο αυτοκίνητο είχε εγκαταλειφθεί. Πρόκειται για το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής HEK
Η ανεύρεση, όμως, έστω και κάτω από τις πιο πάνω περιγραφείσες συνθήκες είναι ένα γεγονός το οποίο δεν μπορεί να παραγνωρισθεί αφού άπτεται της αποκατάστασης των θυμάτων. Δεν θα πρέπει, όμως, να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής πρωτίστως εν' όψει της εν γένει στάσης του Κατηγορούμενου επί του προκειμένου ζητήματος και, κατ' επέκταση, των συνθηκών υπό τις οποίες τα θύματα διά της ευρέσεως της περιουσίας τους αποκαταστάθηκαν. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής έλαβα, επίσης, υπόψη μου τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου όπως αυτές αναλύθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορό του και περιγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας περιλαμβανομένων και των προβλημάτων ψυχικής υγείας που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τα οποία, όπως από την έκθεση προκύπτει υπήρχαν πολύ πιο πριν τον Μάιο του
Ενδεικτικό τούτου είναι η αναφορά στην έκθεση ότι ο Κατηγορούμενος λόγω ψυχικών διαταραχών απαλλάγηκε των στρατιωτικών του υποχρεώσεων. Σύμφωνα με την Υπεράσπιση ο Κατηγορούμενος πριν την διάπραξη των υπό τιμωρία αδικημάτων παρουσίασε κατάθλιψη. Νοσηλεύθηκε στο Ψυχιατρείο Αθαλάσσας για μια ημέρα - σχετικό είναι το Τεκμήριο 1 - και ακολούθως ανέτρεξε για περαιτέρω ιατρική βοήθεια. Ενδεικτικό αναφορικά με το τελευταίο είναι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 σύμφωνα με το οποίο ο Κατηγορούμενος είναι άτομο με αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη και παρουσιάζει ψυχαναγκασμούς. Χρήζει συνεχούς ψυχιατρικής παρακολούθησης και βρίσκεται υπό θεραπεία με αγχολυτικά και αντιμελαγχολικά φάρμακα. Η ψυχοπνευματική κατάσταση (mental state) ενός κατηγορούμενου όπως αυτή αξιολογείται μέσα από τα περιστατικά που συνθέτουν την διάπραξη ενός αδικήματος είναι ενδεικτική του μεγέθους της υπαιτιότητας του και, κατ' επέκταση, είναι σχετική με την επιμέτρηση της ποινής. Γενικά, άτομα που πάσχουν από διανοητικά προβλήματα ή προβλήματα ψυχικής υγείας δικαιούνται στη επιείκεια του Δικαστηρίου. Η μειωμένη αίσθηση της ευθύνης δεν συνιστά υπεράσπιση. Αποτελεί, όμως, μετριαστικό παράγοντα ένεκα της μειωμένης αντίληψης που έχει ένας κατηγορούμενος να αναλογισθεί τις συνέπειες των πράξεών του (Βλ. Sentencing in Cyprus του Γεώργιου Πική, 2η έκδοση, σελίδες 66-67 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224). Στην υπόθεση Soteris Antoni Demetriou v. The Republic

(1984)2 CLR 323 λέχθηκε ότι η ψυχοπνευματική κατάσταση (mental state) ενός κατηγορούμενου αποτελεί σχετικό παράγοντα κατά την επιμέτρηση της ποινής. Αν ο κατηγορούμενος έχει μειωμένη την αίσθηση της ευθύνης για λόγους πέραν του ελέγχου του, τότε, αυτό αποτελεί παράγοντα, ο οποίος μπορεί να ληφθεί υπόψη ως μετριαστικός της σοβαρότητας του αδικήματος (Βλ., επίσης, Andreas Foka Costa v. The Republic

(1966)2 CLR 87). Στην πιο πάνω υπόθεση ο εφεσείων καταδικάσθηκε από το Στρατιωτικό Δικαστήριο σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 15 και 6 μηνών για αδικήματα που αφορούσαν παραβίαση του Στρατιωτικού Κώδικα. Κατ' έφεση έγινε επίκληση της ψυχικής υγείας του εφεσείοντα και ζητήθηκε η μείωση της ποινής στην βάση του ότι ο εφεσείων είχε μειωμένη την αίσθηση της ευθύνης. Ενώπιον του Εφετείου παρουσιάσθηκε ιατρικό πιστοποιητικό ειδικού ψυχιάτρου σύμφωνα με το οποίο ο εφεσείων ήταν πρόσωπο ψυχοπαθητικής προσωπικότητας σοβαρού βαθμού. Τέτοια ιατρική μαρτυρία δεν είχε παρουσιασθεί ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου που επέβαλε την ποινή. Κατ' έφεση κρίθηκε ότι εξέλειπε από την επιβληθείσα ποινή το στοιχείο της εξατομίκευσης της ποινής σε βαθμό και κατά τρόπο ώστε η ποινή να αρμόζει στις ιδιάζουσες συνθήκες του εφεσείοντα. Το Εφετείο μείωσε την ποινή στην πρώτη κατηγορία σε ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην υπόθεση Ανδρέας Θεοδούλου Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 85 ο εφεσείων ηλικίας 31 ετών καταδικάσθηκε από το Κακουργιοδικείο ύστερα από παραδοχή του σε δύο κατηγορίες, (α) ότι διέρρηξε κατοικία με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος και (β) ότι προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη στην ένοικό της κατά παράβαση των άρθρων 292(α) και 231 του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, αντίστοιχα. Τα πιο πάνω άρθρα προνοούν μέγιστη ποινή φυλάκισης 10 και 7 χρόνια αντίστοιχα. Παράλληλα λήφθηκε υπόψη μια κατηγορία για διάρρηξη εκκλησίας και κλοπής που εκκρεμούσε για εκδίκαση και 13 άλλες υποθέσεις διαρρήξεων και κλοπών που παραδέχθηκε και οι οποίες δεν είχαν αχθεί στο Δικαστήριο. Τα αδικήματα στρέφονταν εναντίον εβδομηνταδιάχρονης γυναίκας, γιαγιάς της συζύγου του εφεσείοντα. Ο εφεσείων διέρρηξε το σπίτι της γριάς κατά τις πρωινές ώρες και άρχισε να την γρονθοκοπά ενώ η τελευταία κοιμόταν. Ακολούθως, την έσυρε κάτω από το κρεβάτι και χτυπούσε το κεφάλι της στο πάτωμα με αποτέλεσμα να της προκαλέσει τραύματα, ένα από τα οποία, στην περιοχή του ματιού, ήταν μόνιμο. Τέλος, έφυγε αφήνοντάς την μισολιπόθυμη και αιμόφυρτη. Ο εφεσείων ήταν άτομο με κάποια καθυστέρηση και παρουσίαζε διαταραχές προσωπικότητας, οι οποίες οφείλονταν στην δομή της προσωπικότητας και την συναισθηματική του ανωριμότητα. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσείοντα συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 και 4 χρόνων αντίστοιχα. Κατ' έφεση κρίθηκε ότι οι ελαφρυντικές περιστάσεις του εφεσείοντα δικαιολογημένα είχαν ευεργετική επίδραση στην καταγνωσθείσα ποινή. Από την άλλη, οι επιβληθείσες ποινές δεν κρίθηκαν έκδηλα υπερβολικές εν' όψει της βαρύτητας των πράξεων του εφεσείοντα, που μόνο αποτροπιασμό μπορούσαν να προκαλέσουν, του βεβαρημένου ποινικού του μητρώου και της έλλειψης οποιασδήποτε μεταστροφής του έμπρακτου χαρακτήρα. Υπό το φως όλων των πιο πάνω είμαι διατεθειμένος να δεχθώ τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετώπιζε ο Κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο και, γενικά, την ψυχοπνευματική κατάσταση υπό την οποία τελούσε ως παράγοντα που τείνει να μετριάσει την σοβαρότητα των υπό τιμωρία αδικημάτων. Στο σημείο αυτό θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την Νομολογία τα προβλήματα υγείας ενός κατηγορούμενου, περιλαμβανομένων και προβλημάτων ψυχικής υγείας, λαμβάνονται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, όχι, όμως, σε βαθμό που να υπερφαλαγγίζουν την αποτελεσματικότητα του Νόμου, όταν πρόκειται περί σοβαρών αδικημάτων ή όπου η αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικής ποινής κρίνεται υπό τις περιστάσεις επιβεβλημένη (Βλ. The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer And Another

(1967)2 CLR 20). Σειρά άλλων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατέδειξε ότι τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ένας κατηγορούμενος δεν αποτελούν λόγο που να δικαιολογεί την μη επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας όταν τα γεγονότα και τα περιστατικά της υπόθεσης επιβάλλουν την επιβολή μιας τέτοιας ποινής (Βλ. A-G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos

(1966)2 CLR 93 και The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer And Another

(1967)2 CLR 20). Αν ο κατάδικος δε χρήζει ιατρικής φροντίδας, αυτή μπορεί να του παρασχεθεί από τις Ιατρικές Υπηρεσίες των Φυλακών (Βλ. Anastasis Panayi Georghiou alias Mandis v. P

(1966)2 CLR 1, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer And Another

(1967)2 CLR 20). Στην υπόθεση Nicos Antoniou Voudaskas v. The Republic

(1967)2 CLR 109 λέχθηκε ότι όταν γίνεται επίκληση της ψυχοπνευματικής κατάστασης ενός κατηγορούμενου ως μετριαστικός παράγοντας τα συμφέροντα ενός καταδικασθέντα εξυπηρετούνται καλύτερα στις πλείστες των περιπτώσεων από τις ιατρικές υπηρεσίες που παρέχουν οι Φυλακές και οι οποίες είναι διαθέσιμες σε άτομα που εκτίουν ποινή φυλάκισης. Και όχι με το να αφήνονται τα άτομα αυτά ελεύθερα. Είναι σημαντικό, επίσης, να λεχθεί, ότι δεν προβλήθηκε από την Υπεράσπιση η θέση ότι το περιβάλλον των Φυλακών ή τα μέσα που αυτές διαθέτουν είναι ανεπαρκή για να προσφέρουν στον Κατηγορούμενο ουσιαστική βοήθεια. Ό,τι μόνο αναφέρθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης είναι ότι η κατάσταση του Κατηγορούμενου θα επιδεινωθεί από τυχόν εγκλεισμό του στις Φυλακές χωρίς η θέση αυτή να τεκμηριωθεί. Τα ελαφρυντικά και οι μετριαστικοί παράγοντες που πιο πάνω αναφέρθηκαν δεν είναι τέτοιας έκτασης και βαθμού που να υπερακοντίζουν την αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικής ποινής εν' όψει της σοβαρότητας των υπό τιμωρία αδικημάτων η οποία υποδεικνύεται από τα όσα ενωρίτερα αναφέρθηκαν. Μπορούν να επηρεάσουν το εύρος της ποινής που θα επιβληθεί, δεν είναι, όμως, τέτοιας έκτασης και φύσης που μπορούν να επηρεάσουν το είδος της. Αποτιμώντας, από την μια, την σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία ο Κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής και την ανάγκη να προσλάβει η ποινή αποτρεπτικό χαρακτήρα σε συνδυασμό, από την άλλη, με τα ελαφρυντικά και τους υπόλοιπους μετριαστικούς παράγοντες που πιο πάνω αναφέρθηκαν κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις η μόνη αρμόζουσα για τον Κατηγορούμενο ποινή είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Εν' όψει όλων των πιο πάνω θεωρώ ότι η επιβολή οποιασδήποτε άλλης ποινής θα ήταν ατελέσφορη και αναποτελεσματική, αφού δεν θα εξυπηρετούσε καθόλου το στοιχείο της αποτροπής που θα πρέπει συν τοις άλλοις να χαρακτηρίζει την ποινή και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους νέους παραβάτες. Η ποινή φυλάκισης είναι η μόνη κατάλληλη και αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή, και τούτο, έχοντας κατά νου ότι αυτή επιβάλλεται μόνο εκεί όπου οιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (Βλ. Προδρόμου v. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 98). Συνακόλουθα επιβάλλω στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2½ ετών Στην δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2½ ετών Στην τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών Στην τέταρτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών Στην πέμπτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Τέλος, θα εξετάσω την δυνατότητα αναστολής των ποινών φυλάκισης που σήμερα επέβαλα στον Κατηγορούμενο, αφού το ζήτημα τούτο τέθηκε ευθέως από τον ευπαίδευτο συνήγορό του. Το νομοθετικό πλαίσιο για την αναστολή της ποινής βρίσκεται στον Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλάκισης εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμο του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε. Με τον τροποποιητικό Νόμο 186(I)/03, που δημοσιεύθηκε στις 19.12.03, καταργήθηκε η απαίτηση για εξαιρετικές περιστάσεις της υπόθεσης ή του κατηγορουμένου με αποτέλεσμα το θέμα της αναστολής σήμερα να μην διέπεται από ανελαστικά κριτήρια. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου 95/72 όπως τροποποιήθηκε: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Λαμβάνοντας υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες, που πιο πάνω ανέφερα, κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση δεν συντρέχουν λόγοι που να δικαιολογούν την αναστολή των ποινών φυλάκισης που σήμερα επέβαλα στον Κατηγορούμενο. Άλλωστε, η δυνατότητα αναστολής ποινής φυλάκισης μειώνεται, κατά την κρίση μου, σημαντικά όπου απαιτείται επιβολή ποινής αποτρεπτικού χαρακτήρα. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες και περιστάσεις του Κατηγορούμενου, όπως και όλοι οι υπόλοιποι μετριαστικοί παράγοντες, λήφθηκαν υπόψη με αποτέλεσμα την δραστική μείωση της ποινής φυλάκισης, δεν είναι, όμως, τέτοιας έκτασης που να δικαιολογούν και την αναστολή της. Οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν και θα αρχίζουν από τις 13.10.15 ημερομηνία από την οποία ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση για τους σκοπούς των υποθέσεων με αριθμούς 8900/15, 8901/15 και 8902/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Η κλαπείσα περιουσία της τρίτης κατηγορίας στην υπόθεση με αριθμό 8900/15 να κρατηθεί από την Αστυνομία μέχρι την αποπεράτωση της υπόθεσης αναφορικά με την Κατηγορούμενη

Η ανευρεθείσα περιουσία η οποία θα εντοπισθεί από τους νόμιμους δικαιούχους να επιστραφεί στους νόμιμους δικαιούχους. Η ανευρεθείσα περιουσία αναφορικά με την οποία δεν εντοπίζεται ο νόμιμος δικαιούχος να κρατηθεί από την Αστυνομία. Οι δειγματοληψίες και τα παρειακά επιχρίσματα που έχουν ληφθεί κατά την διερεύνηση όλων των υποθέσεων και που αφορούν στον Κατηγορούμενο 1 να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Το ρόπαλο, επίσης, να κατασχεθεί και να καταστραφεί. Το ποσό των Ευρώ 54,70 σεντ να διατεθεί όπως ο Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου κρίνει ορθό και σκόπιμο. Λήφθηκαν υπόψη οι υποθέσεις με αριθμούς 8901/15 και 8902/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου καθώς και οι ακόλουθες υποθέσεις της Αστυνομίας: η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Ορόκλινης με αριθμό Μ/82/15 η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Ορόκλινης με αριθμό Σ224/15 η υπόθεση του ΤΑΕ Λεμεσού με αριθμό Σ/1023/2015 η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Ζυγίου με αριθμό Σ/15/15 η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Αυδήμου με αριθμό Μ/14/15 η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Αυδήμου με αριθμό Τ/60/15 η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Αγίου Ιωάννη Λεμεσού με αριθμό Σ/239/15 η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Αραδίππου με αριθμό Σ/41/15 η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Ορόκλινης με αριθμό Μ/84/15 η υπόθεση CMS 975/15 των Βάσεων Ακρωτηρίου και η υπόθεση του Αστυνομικού Σταθμού Παναγιάς με αριθμό Μ/21/
(Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Ποινή - Διαρρήξεις και κλοπές Subject: Criminal / Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.