Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χαράλαμπος Κίτσιου, Aρ. Υπόθεσης 10479/15, 16/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:B143 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης 10479/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού - ν - Χαράλαμπος Κίτσιου Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 16.12.15 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Συμεού (για να ακούσει την ποινή ο κ. Ν. Νεοκλέους) Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κ. Σιαηλής Κατηγορούμενος: παρών Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής σε 4 κατηγορίες οι οποίες αφορούν σε εμπρησμό κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (πρώτη κατηγορία), σε κακόβουλη ζημία κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (δεύτερη κατηγορία), σε απειλή βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91(Α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (τρίτη κατηγορία) και σε δημόσια εξύβριση κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (τέταρτη κατηγορία). Τα γεγονότα τα οποία παρουσιάσθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση. Δεν προτίθεμαι να τα παραθέσω και τα έχω κατά νου κατά την επιμέτρηση της ποινής. Αναφέρω μόνο ότι σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάσθηκε για τον Κατηγορούμενο κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου στα πλαίσια αίτησης για νομική αρωγή η οποία αφορούσε στην παρούσα υπόθεση. Ακολούθως, ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης επικαλέσθηκε τους ακόλουθους παράγοντες τους οποίους και κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, όπως: το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο την συνεργασία του με την Αστυνομία τις προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες όπως αυτές καταμαρτυρούνται μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας το νεαρό της ηλικίας του καθώς και το ότι για την παρούσα υπόθεση τελεί υπό κράτηση από τις 22.10.15 ημερομηνία κατά την οποία και συνελήφθηκε. Αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης υποδείχθηκαν τα ακόλουθα από τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης. Ο εμπρησμός διαπράχθηκε από τον Κατηγορούμενο όταν ο τελευταίος αντιλήφθηκε ότι το άλλο μέρος της συμφωνίας, ο Νίκος Γεωργίου, μάρτυρας 3 επί του κατηγορητηρίου, τον είχε ξεγελάσει. Συγκεκριμένα ο Γεωργίου μετά την μεταβίβαση του επίδικου αυτοκινήτου στον ίδιο από τον παππού του Κατηγορούμενου ανέφερε στον Κατηγορούμενο ότι το αυτοκίνητο που θα του έδινε στα πλαίσια της συμφωνίας τους δεν ήταν δικό του αλλά θα το αγόραζε από τρίτο πρόσωπο. Ο Κατηγορούμενος στο άκουσμα των πιο πάνω περιήλθε σε μια κατάσταση που δεν μπορούσε να ελέγξει επαρκώς τον εαυτό του αφού προηγουμένως κατανάλωσε και ψυχοφάρμακα τα οποία είχε αγοράσει από φαρμακείο. Μάλιστα, κατά την επίδικη ημερομηνία παρουσίαζε και τάσεις αυτοκτονίας. Είναι δε υπό αυτές τις συνθήκες που διέπραξε τα υπό τιμωρία αδικήματα. Προς επίρρωση των ισχυρισμών του αναφορικά με την ψυχοπνευματική κατάσταση υπό την οποία τελούσε ο πελάτης του κατά τον ουσιώδη χρόνο ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης παρουσίασε την δήλωση του Αστ 1105, Νίκου Ιωάννου, η οποία προοριζόταν να παρουσιασθεί στο Δικαστήριο προς υποστήριξη αιτήματος της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης του Κατηγορούμενου ως υπόπτου τότε. Η εν λόγω δήλωση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Σύμφωνα με το εν λόγω τεκμήριο ο Κατηγορούμενος μετά τον εμπρησμό βρέθηκε από την Αστυνομία να στέκεται σε παράθυρο στον δεύτερο όροφο της πολυκατοικίας όπου βρίσκεται το διαμέρισμα στο οποίο διαμένει και να φωνάζει ότι θα αυτοκτονούσε. Ακολούθως ανέβηκε στην οροφή του κτηρίου από το μπαλκόνι. Στην συνέχεια ειδοποιήθηκε ο διαπραγματευτής της Αστυνομίας ο οποίος κατάφερε να πείσει τον Κατηγορούμενο να κατέβει από το κτήριο αλλά μετά από αρκετή ώρα. Ο Κατηγορούμενος συνελήφθηκε πλην όμως δεν κατάφερε να ανακριθεί αμέσως λόγω του ότι είχε καταναλώσει μεγάλη ποσότητα ηρεμιστικών χαπιών. Υποδείχθηκε, επίσης, ότι το επίδικο αυτοκίνητο ναι μεν ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι του παππού του Κατηγορούμενου πλην όμως ο μόνος που το χρησιμοποιούσε ήταν ο Κατηγορούμενος. Παρουσιάσθηκαν, επίσης, από την Υπεράσπιση, μεταξύ άλλων, τα πιο κάτω έγγραφα τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή: Δήλωση του Νικόλα Γεωργίου ημερομηνίας 24.11.15 σύμφωνα με την οποία ο δηλών δεν έχει παράπονο από τον Κατηγορούμενο, έχει συμφιλιωθεί μαζί του και δεν επιθυμεί πλέον την τιμωρία του. Δηλώνεται, επίσης, ότι ο δηλών δεν υπέστη οποιαδήποτε ζημιά από την καταστροφή του επίδικου αυτοκινήτου. Η εν λόγω δήλωση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1 Δήλωση της Μαίρη Λεωνίδου ημερομηνίας 9.12.15 σύμφωνα με την οποία η δηλούσα δεν έχει παράπονο ή απαίτηση από τον Κατηγορούμενο, τον έχει συγχωρέσει για την εξύβριση και δεν επιθυμεί πλέον την τιμωρία του. Δηλώνεται, επίσης, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Κατηγορούμενος βρισκόταν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση και ότι ουδέποτε στα τόσα χρόνια που είναι γείτονες δεν έχει δημιουργήσει οποιοδήποτε πρόβλημα είτε στην ίδια είτε στην οικογένειά της. Η εν λόγω δήλωση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Επικαλούμενος τα πιο πάνω ελαφρυντικά ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου κάλεσε το Δικαστήριο να αντιμετωπίσει τον Κατηγορούμενο με κάθε δυνατή επιείκεια. Εισηγήθηκε δε ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται σε επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι για να διατάξει την αναστολή της έκτισής της. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου
(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η αρχή από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες. Το αδίκημα του εμπρησμού τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 14 ετών, το αδίκημα της κακόβουλης ζημίας με ποινή φυλάκισης 2 ετών ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει το ισόποσο σε Ευρώ των Λ.Κ.1.500,00 σεντ ή και τις δύο ποινές και το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας με ποινή φυλάκισης 3 ετών. Το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης είναι κατά πολύ ελαφρύτερο αφού τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 1 μηνός ή με πρόστιμο που δεν υπερβαίνει το ισόποσο σε Ευρώ των Λ.Κ.75,00 σεντ ή και τις δύο ποινές. Ο εμπρησμός και η απειλή βιαιοπραγίας είναι κακουργήματα ενώ τα άλλα δύο υπό τιμωρία αδικήματα πλημμελήματα. Η σοβαρότητα του αδικήματος του εμπρησμού υπογραμμίζεται και μέσα από την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την Νομολογία οι εμπρησμοί βρίσκονται σε έξαρση τα τελευταία χρόνια. Αδικήματα εμπρησμού διαπράττονται σχεδόν καθημερινά ως μέσο επίτευξης παράνομων στόχων. Η έξαρση αυτή στην διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επιβάλλει στα Δικαστήρια την υποχρέωση επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εγκληματικής δράσης των παρανόμων και προστασίας της ζωής και της περιουσίας των πολιτών (Βλ. Μάριος Χριστοδούλου Μελανίτης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 309). Τέλος, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χριστάκη Αναστασίου
(2005)2 ΑΑΔ 125 λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το αδίκημα του εμπρησμού: «το κοινό πρέπει να προστατευθεί από τέτοια εγκλήματα που προκαλούν ζημιά όχι μόνο στα θύματα τους, αλλά δημιουργούν και στους πολίτες αίσθημα ανασφάλειας και φόβο για την επικράτηση της παρανομίας. Δεν μπορεί τέτοιου είδους εγκλήματα να οργιάζουν και να μένουν ατιμώρητα». Η σοβαρότητα ενός αδικήματος δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να επιβάλει εκείνο το είδος της ποινής που κατά την κρίση του τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση και τον αδικοπραγούντα δικαιολογούν. Αποτελεί αξίωμα, ότι η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση δεν μειώνει την παράλληλη ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητά του. Όπως χαρακτηριστικά τέθηκε στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 245 ακόμα και όταν υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, τούτο σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ατονεί το καθήκον εξατομίκευσής της. Η εξατομίκευση είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση. Αποτελεί μέρος της διαδικασίας που έχει ως αντικείμενο την δίκαιη μεταχείριση των ενόχων κάθε εγκληματικής πράξης. Παράλληλα, είναι σαφώς νομολογημένο και δεν μου διαφεύγει ότι η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να υποβαθμίσει την σοβαρότητα ενός αδικήματος ή την ανάγκη πρόσδοσης αποτρεπτικού χαρακτήρα στην τιμωρία. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής έλαβα υπόψη μου:
- το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου
- την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο
- τις προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες όπως αυτές περιγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ειδικότερα τα άσχημα παιδικά χρόνια που βίωσε ο Κατηγορούμενος μιας και παραμελείτο συστηματικά από τους γονείς του οι οποίοι είχαν σοβαρές δυσκολίες στην άσκηση του γονεϊκού τους ρόλου. Αναφέρεται, επίσης, στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ότι ο πατέρας του Κατηγορούμενου εμπλέκετο συχνά σε ποινικές υποθέσεις και κατά περιόδους φυλακίσθηκε. Από την άλλη, η μητέρα του συνήθιζε να κάνει νυκτερινές εξόδους εγκαταλείποντας τα παιδιά στο σπίτι και εκθέτοντάς τα σε σοβαρούς κινδύνους. Τον Μάιο του 2003 με παρέμβαση των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ο Κατηγορούμενος, ηλικίας τότε 7 ετών, και τα άλλα δύο του αδέλφια ηλικίας τότε 8 και 4 ετών, μετακινήθηκαν από το σπίτι τους για σκοπούς φροντίδας και προστασίας. Τα δύο μεγαλύτερα περιλαμβανομένου του Κατηγορούμενου τοποθετήθηκαν στην Παιδική Στέγη, ενώ η μικρότερή τους αδελφή τοποθετήθηκε σε ανάδοχη οικογένεια. Ο Κατηγορούμενος δεν προσαρμόσθηκε ικανοποιητικά στο ίδρυμα και συχνά έφευγε. Αφού έζησε εκεί για 5 χρόνια στην ηλικία των 12 ετών το εγκατέλειψε οριστικά. Επίσης δεν προσαρμόσθηκε στο σχολικό περιβάλλον, έκανε πολλές απουσίες και συχνά εξέθετε τον εαυτό του σε φυσικούς κινδύνους. Από την ηλικία των 13 άρχισε να παρουσιάζει παραβατική συμπεριφορά, να κάνει χρήση ουσιών και να συνδέεται με συνομίληκους αλλά και μεγαλύτερους του που παρουσίαζαν παρόμοια συμπεριφορά χωρίς, ωστόσο, το οικογενειακό του περιβάλλον να είναι σε θέση να τον ελέγξει ή να τον καθοδηγήσει σωστά.
- ο Κατηγορούμενος σήμερα είναι πατέρας ενός βρέφους ηλικίας 7 μηνών. Διαμένει με την συμβία του σε κατοικία που η τελευταία ενοικιάζει. Η συμβία του είναι μητέρα άλλων τριών παιδιών με ηλικίες 8, 7 και 4 ½ ετών. Δεν έχει εισοδήματα, είναι άνεργος και συντηρείται από την συμβία του η οποία είναι λήπτης δημοσίου βοηθήματος το οποίο της παρέχεται για την συντήρηση της ίδιας και των παιδιών της. Καθίσταται έκδηλο από τα πιο πάνω ότι οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου είναι αρκούντως ευνοϊκές
- το νεαρό της ηλικίας του. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Κατηγορούμενος ήταν 18 ετών και σε ένα μήνα θα συμπλήρωνε το 19ο έτος της ηλικίας του. Αναμφισβήτητα είναι νεαρό άτομο, στα αρχικά στάδια της δημιουργίας της προσωπικότητάς του. Σύμφωνα με την Νομολογία το νεαρό της ηλικίας αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα (Βλ. Βασίλης Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 50). Στο σύγγραμμα «Sentencing in Cyprus», του Γ. Μ. Πική, 2η έκδοση, σελ. 88 αναφέρεται ότι η αντιμετώπιση νεαρών παραβατών αποτελεί ένα ευαίσθητο θέμα. Στις περιπτώσεις αυτές προέχει ισχυρή η ανάγκη για αναμόρφωση παρά η τιμωρία μιας και το ενδεχόμενο αναμόρφωσης νεαρών ατόμων είναι μεγαλύτερο από ότι σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας τα οποία είναι πλέον εξοικειωμένα με τις συνήθειες και συμπεριφορές τους. Δεν είναι επιθυμητό νεαρά άτομα να στερούνται της ευκαιρίας να ωριμάσουν για να κάνουν τις επιλογές τους στην ζωή. 6. το ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο τελούσε υπό την επήρεια ψυχοφαρμάκων σε βαθμό που να μην είναι σε θέση να ελέγχει επαρκώς τις πράξεις του. Κρίνω ότι επί του προκειμένου ισχύουν οι ίδιες αρχές που ισχύουν για την μέθη. Τόσο η Αγγλική όσο και η Κυπριακή Νομολογία κατέδειξαν ότι στις περιπτώσεις εκείνες που η μέθη επιδρά στην ένοχη πρόθεση που πρέπει να έχει ο δράστης αυτή λειτουργεί ως μετριαστικός παράγοντας (Βλ. Rex v. Morton
(1908)1 Cr. App. R. 225, υπόθεση που αφορούσε σε διάρρηξη κατοικίας, Tassos Savva Politis v. The Police
(1973)2 CLR 211, υπόθεση που αφορούσε σε κλοπή μοτοποδήλατου και Francis Kenneth Smith and Another v. The Police
(1969)2 CLR 189, υπόθεση που αφορούσε σε κλοπή και κακόβουλη ζημία). Στην υπόθεση Pernell κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 417, όπου έγινε ανασκόπηση της Κυπριακής Νομολογίας, λέχθηκε ότι στον βαθμό που η μέθη αμβλύνει τον αυτοέλεγχο και η χαλαρότητα που επιφέρει επιδρά στις πράξεις του παραβάτη μπορεί να προσμετρήσει ως ελαφρυντικός παράγοντας νοουμένου ότι η κατανάλωση αλκοόλ δεν έχει ως λόγο την διευκόλυνση της υλοποίησης απόφασης για τη διάπραξη του εγκλήματος. Στην προκειμένη περίπτωση η ανάγκη για χρήση φαρμάκων προέκυψε από την συναισθηματική φόρτιση στην οποία περιήλθε ο Κατηγορούμενος στο άκουσμα της πληροφορίας από τον ίδιο τον παραπονούμενο μετά το τελεσίδικο γεγονός της μεταβίβασης του αυτοκινήτου του στον τελευταίο ότι ο παραπονούμενος δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στους όρους της συμφωνίας που έγινε μεταξύ τους και ότι ουσιαστικά τον είχε ξεγελάσει
- ότι κανείς από τους παραπονούμενους δεν έχει παράπονο και ότι αυτοί έχουν συμφιλιωθεί με τον Κατηγορούμενο
- την πολύ μικρή αξία του επίδικου αυτοκινήτου
- ότι το επίδικο αυτοκίνητο στην ουσία και ως εκ των γεγονότων προκύπτει ήταν αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου αφού όχι μόνο το χρησιμοποιούσε εξ' ολοκλήρου ο Κατηγορούμενος αλλά και γιατί ο παππούς του Κατηγορούμενου, που ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του, το μεταβίβασε στον Νίκο Γεωργίου με σκοπό να επωφεληθεί αποκλειστικά και μόνο ο Κατηγορούμενος αφού σύμφωνα με την συμφωνία που συνομολογήθηκε μεταξύ του Κατηγορούμενου και του Νίκου Γεωργίου ο τελευταίος εις αντάλλαγμα της μεταβίβασης του επίδικου αυτοκινήτου από τον παππού του Κατηγορούμενου στον Γεωργίου ο τελευταίος θα μεταβίβαζε αυτοκίνητο δικό του στον Κατηγορούμενο και τέλος
- ότι ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης από τις 22.10.15, ημερομηνία της σύλληψής του, ήτοι για περίοδο σχεδόν δύο μηνών. Αποτιμώντας, από την μια, την σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία ο Κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής σε συνδυασμό, από την άλλη, με τα ελαφρυντικά και τους μετριαστικούς παράγοντες, που πιο πάνω αναφέρθηκαν, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις η μόνη αρμόζουσα για τον Κατηγορούμενο ποινή είναι η έκδοση διατάγματος κηδεμονίας δυνάμει του άρθρου 5 του Περί Κηδεμονίας και Άλλων Τρόπων Μεταχείρισης Αδικοπραγούντων Νόμου, Ν. 46(Ι)/
- (Το Δικαστήριο εξηγεί στον Κατηγορούμενο με απλή γλώσσα τους όρους, την σημασία και τις συνέπειες του διατάγματος. Εξηγείται περαιτέρω ότι παράλειψη του Κατηγορούμενου να συμμορφωθεί με το διάταγμα ή διάπραξη άλλου αδικήματος οδηγεί σε επιβολή ποινής για το αρχικό αδίκημα). Συνακόλουθα αναφορικά με τον Κατηγορούμενο εκδίδεται διάταγμα κηδεμονίας για περίοδο 2 ετών από σήμερα κάτω από τους ακόλουθους όρους: Ο Κατηγορούμενος θα συνεχίσει να διαμένει στην διεύθυνση που αναφέρεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ήτοι Αξιοθέας 6, Κονιά, Πάφος και δεν θα αλλάξει τόπο διαμονής παρά μόνο με την έγκριση του Δικαστηρίου Ο Κατηγορούμενος θα συμμορφώνεται καθόλη την διάρκεια της περιόδου κηδεμονίας με τις υποδείξεις και οδηγίες του Επιτηρητή - Κηδεμονικού Λειτουργού που θα καθορισθεί Ο Κατηγορούμενος δεν θα διαπράξει οποιοδήποτε άλλο αδίκημα κατά την διάρκεια της ισχύος του παρόντος διατάγματος. Ο Επιτηρητής - Κηδεμονικός Λειτουργός θα εφοδιάζει το Δικαστήριο κάθε 3 μήνες με έκθεση προόδου αναφορικά με την τήρηση και εφαρμογή του διατάγματος. Η πρώτη έκθεση θα αποσταλεί στο Δικαστήριο σε 3 μήνες από σήμερα. Σε περίπτωση που ο Κατηγορούμενος δεν συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του παρόντος διατάγματος ή παραλείπει να συμμορφώνεται με τις υποδείξεις του Επιτηρητή - Κηδεμονικού Λειτουργού το Δικαστήριο να ενημερωθεί αμέσως με σχετική έκθεση του Επιτηρητή - Κηδεμονικού Λειτουργού. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος να παραδοθεί από τον Πρωτοκολλητή στον Κηδεμονικό Λειτουργό που είναι αποσπασμένος στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος να δοθεί και στον Κατηγορούμενο. Για σκοπούς εφαρμογής του παρόντος διατάγματος ο Κατηγορούμενος να αποταθεί στο Γραφείο Ευημερίας εντός 15 ημερών από σήμερα. Τα ρούχα του Κατηγορούμενου να επιστραφούν στον Κατηγορούμενο. Όλα τα υπόλοιπα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Ποινή - Εμπρησμός, κακόβουλη ζημιά, απειλή βιαιοπραγίας, δημόσια εξύβριση Subject: Criminal / Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο