Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Nedelcho Petkov, Aρ. Υπόθεσης: 949/13, 23/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:B148 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης: 949/13 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου - ν - Nedelcho Petkov Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 23.12.15 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Παπαλαζάρου (για να ακούσει την ποινή ο κ. Σ. Συμεού) Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κ. Τούμπας (για να ακούσει την ποινή η κα Γ. Μελανθίου) Κατηγορούμενος: παρών Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής σε κατηγορίες που αφορούν σε παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' (κατηγορίες 1-3) και παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' (κατηγορία 5), ήτοι κάνναβης. Συγκεκριμένα κατηγορείται επί το ότι στις 18.1.13 στην Πάφο είχε στην κατοχή του χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (α) 8,004 γραμμάρια κάνναβης (πρώτη κατηγορία) και (β) ένα μισοκαπνισμένο τσιγάρο στο οποίο ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης (δεύτερη κατηγορία). Κατηγορείται, επίσης, επί το ότι κατά τον μήνα Οκτώβριο του 2012 μέχρι τις 18.1.13 είχε στην κατοχή του ένα φυτό κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (τρίτη κατηγορία) και ότι στις 17.1.13 κάπνισε κάνναβη (πέμπτη κατηγορία). Η τέταρτη κατηγορία διακόπηκε και ο Κατηγορούμενος απαλλάγηκε της εν λόγω κατηγορίας. Δεν προτίθεμαι να παραθέσω τα γεγονότα τα οποία εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή. Αυτά δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση, είναι καταγραμμένα στα πρακτικά και τα έχω κατά νου κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σημειώνεται ότι ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Είναι νομολογημένο ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από το Νομοθέτη όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της. Υπό το φως των πιο πάνω τα υπό τιμωρία αδικήματα κρίνονται σοβαρά αφού το αδίκημα της παράνομης κατοχής κάνναβης τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 8 έτη ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές, ενώ το αδίκημα του καπνίσματος κάνναβης με ποινή φυλάκισης δια βίου ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές. Δεν μου διαφεύγει ότι ο Κατηγορούμενος κατά το χρόνο διάπραξης ήταν ηλικίας κάτω των 25 ετών και χωρίς προηγούμενη καταδίκη για αδίκημα κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/77, όπως τροποποιήθηκε, ή των δυνάμει αυτού εκδιδομένων Κανονισμών, γεγονός το οποίο του παρέχει το ευεργέτημα να κριθεί υπό το φως της επιφύλαξης του άρθρου 30
(2)του εν λόγω Νόμου σύμφωνα με το οποίο η μέγιστη ποινή φυλάκισης για αδίκημα που αφορά σε χρήση, κατοχή ή μεταφορά ελεγχόμενου φαρμάκου για προσωπική χρήση δεν υπερβαίνει τα 2 έτη. Η επιφύλαξη δεν σκοπεύει να μειώσει το αξιόμεμπτο της εγκληματικής συμπεριφοράς του παραβάτη αλλά να αντιμετωπίσει επιεικέστερα τους νεαρούς παραβάτες οι οποίοι με τον τρόπο αυτό ενθαρρύνονται να σταματήσουν την καταστροφική αυτή έξη. Και τούτο γιατί είναι αυτονόητο ότι όσο πιο νωρίς επιτευχθεί η απεξάρτηση από τα ναρκωτικά τόσο μεγαλύτερες είναι και οι πιθανότητες επιτυχίας του επιχειρήματος αυτού. Η σοβαρότητα των υπό τιμωρία αδικημάτων προκύπτει και μέσα από την Nομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου το οποίο σε σειρά αποφάσεων του με κατευθυντήρια την απόφαση στην υπόθεση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 240 σημείωσε την αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικών ποινών, κυρίως, λόγω της συχνότητας και της έξαρσης με την οποία αδικήματα αυτής της φύσης εμφανίζονται τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο αλλά και των ζημιογόνων και καταστρεπτικών συνεπειών που προκύπτουν από τη διάπραξη τους σε κοινωνικό επίπεδο. Στην υπόθεση Μάρκος Brayan Berne v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 437 τονίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι στον καθορισμό της ποινής θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών όπως και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, καταλήγοντας ότι η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνδέεται με την πρόθεση εμπορίας. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι στην υπό εξέταση περίπτωση η ποσότητα της ανευρεθείσας κάνναβης αποτελεί ακόμη ένα επιβαρυντικό στοιχείο το οποίο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής καθότι εάν και όχι πολύ μεγάλη, εντούτοις, δεν είναι μικρή, είναι δε τέτοια που δίδει λαβή για ανησυχία. Η σοβαρότητα ενός αδικήματος δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να επιβάλει εκείνο το είδος ποινής που κατά την κρίση του τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση και τον αδικοπραγούντα δικαιολογούν. Αποτελεί αξίωμα ότι η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση δεν μειώνει την παράλληλη ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητα του. Παράλληλα διατηρώ κατά νου και δεν μου διαφεύγει ότι η εξατομίκευση δεν πρέπει να οδηγεί στην ουδετεροποίηση της αποτελεσματικότητας του Νόμου ή την εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής που επιβάλλει η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος που αντιμετωπίζει ένας κατηγορούμενος. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής έλαβα υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, την παραδοχή του στο Δικαστήριο και την συνεργασία του με την Αστυνομία. Ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε από την πρώτη στιγμή την κατοχή και ότι την ανευρεθείσα ποσότητα την κατείχε για δική του χρήση και αποκάλυψε από μόνος του την διάπραξη των αδικημάτων της τρίτης και πέμπτης κατηγορίας, η ανακάλυψη και στοιχειοθέτηση των οποίων θα αποτελούσε έργο αδύνατο για τις διωκτικές αρχές. Έλαβα επίσης υπόψη μου τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του Κατηγορούμενου όπως αυτές περιγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας καθώς και το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης στο σύνολό της. Ειδικότερα έλαβα υπόψη μου τα ακόλουθα: ότι ο Κατηγορούμενος προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια και διατηρεί θετικά βιώματα από την παιδική και εφηβική του ηλικία επιθυμεί να συνεχίσει τις σπουδές του τις οποίες διέκοψε όταν γνώρισε την νυν αρραβωνιαστικιά του και ότι σήμερα είναι πατέρας ενός παιδιού ηλικίας 2 ετών. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής έλαβα επίσης υπόψη μου το ότι η ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης προοριζόταν για αποκλειστική χρήση του Κατηγορούμενου, ότι από τα γεγονότα που εκτέθηκαν ενώπιον μου δεν προκύπτει ο Κατηγορούμενος να έχει οποιαδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ή διακίνηση ναρκωτικών και, τέλος, ότι τα υπό τιμωρία αδικήματα σχετίζονται αποκλειστικά με τη χρήση ναρκωτικών, παράμετροι οι οποίες καθιστούν τα υπό τιμωρία αδικήματα λιγότερο σοβαρά (βλ. άρθρο 30
(4)(β)(iii) του Ν.25/77 όπως τροποποιήθηκε). Έλαβα, επίσης, υπόψη μου ως ελαφρυντικό το γεγονός της απεξάρτησης του Κατηγορούμενου όπως αυτό καταδεικνύεται μέσα από την Ιατρική Έκθεση του ψυχιάτρου Αργύρη Αργυρίου ημερομηνίας 16.12.15 που παρουσιάσθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορό του στα πλαίσια της αγόρευσής του για μετριασμό της ποινής - Τεκμήριο 1. Σύμφωνα με το εν λόγω τεκμήριο ο Κατηγορούμενος παρακολουθείται από τον εν λόγω ιατρό εδώ και 3 χρόνια για κατάθλιψη και ουσιοεξάρτηση στην κάνναβη. Συνεργάσθηκε πολύ θετικά, με συνέπεια και σταθερότητα στο θεραπευτικό πρόγραμμα και έχει επιτύχει σημαντική πρόοδο. Έχει διακόψει την χρήση παράνομων ουσιών εξάρτησης, βελτίωσε την προσωπική, σωματική και ψυχική του υγεία και έχει ενταχθεί σε υγιεινούς τρόπους ζωής. Σήμερα διάγει μια φυσιολογική κοινωνική ζωή και έχει δημιουργήσει την δική του οικογένεια. Η θεραπευτική του προσπάθεια έχει επιτύχει και η κοινωνική του συμπεριφορά αποκατασταθεί. Συνίσταται συνέχιση της θεραπευτικής διαδικασίας για διατήρηση και σταθεροποίηση της υγιούς του κατάστασης. Σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου καταδεικνύει ότι η απεξάρτηση από τα ναρκωτικά συνιστά σημαντικό ελαφρυντικό παράγοντα. Ελαφρυντικό παράγοντα αποτελεί, ακόμα, και η ίδια η προσπάθεια για απεξάρτηση. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κανάρη
(2005)2 ΑΑΔ 327 το γεγονός ότι ο εφεσίβλητος κατέβαλε πολλές και έντονες προσπάθειες αποτοξίνωσης με επιτυχία λήφθηκε υπόψη ως ένας από τους παράγοντες που οδήγησαν το Ανώτατο Δικαστήριο να αναστείλει τις ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον εφεσίβλητο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Βασίλη Βασιλείου
(2003)2 ΑΑΔ 21 το Εφετείο έκρινε ότι το γεγονός της απεξάρτησης του εφεσείοντα σε συνδυασμό με άλλα περιστατικά του, περιλαμβανομένου του ότι ήταν πατέρας 4 ανήλικων τέκνων, δικαιολογούσαν την αναστολή των συντρεχουσών ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στις τρεις κατηγορίες που αυτός αντιμετώπιζε. Στην υπόθεση Γιάννης Καρακάννας ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 463 το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 4 μηνών σε κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου. Το Εφετείο ακύρωσε την επιβληθείσα ποινή μειώνοντάς την σε τέτοια έκταση ώστε ο εφεσείων να αποφυλακισθεί αμέσως. Κρίθηκε, πως το γεγονός, ότι ο εφεσείων με δική του θέληση ακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης με επιτυχία με αποτέλεσμα να αποβάλει πλήρως την κακή έξη χρήσης ναρκωτικών είχε καταλυτική σημασία στην επιμέτρηση της ποινής. Τέλος, στην υπόθεση Μάριος Π. Χαραλάμπους ν. Αστυνομία
(2005)2 ΑΑΔ 82 το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 5 μηνών, 15 ημερών και 6 μηνών σε τρεις κατηγορίες που αφορούσαν, οι πρώτες δύο, σε κατοχή και, η τρίτη, σε χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. Το Εφετείο μείωσε την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης σε τέτοια έκταση ώστε ο εφεσείων να αποφυλακισθεί αμέσως. Στην κρίση του Εφετείου βάρυναν εκτός από το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, την άμεση παραδοχή του, την συνεργασία του με την Αστυνομία και τις δύσκολες προσωπικές του περιστάσεις που έζησε όταν ήταν παιδί και έφηβος, η αυτόβουλη προσπάθεια του να επιτύχει την απεξάρτησή του με την βοήθεια ειδικών. Παρά το ότι μέχρι την έφεση δεν υπήρχε ενώπιον του Εφετείου στοιχείο επιτυχίας, εντούτοις, το Εφετείο έδωσε βαρύτητα στο ότι η προσπάθεια ήταν δύσκολη, αφού ο εφεσείων, ηλικίας 40 ετών, ήταν χρήστης από τα 18 του και η προσπάθεια για απεξάρτηση που είχε αρχίσει συνεχιζόταν. Το ότι ακόμα και η προσπάθεια για απεξάρτηση, ανεξαρτήτως επιτυχίας, θα πρέπει να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να την συνεχίζει τονίσθηκε και προγενέστερα στην υπόθεση Πέτρος Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 148. Τέλος, έλαβα υπόψη μου το χρονικό διάστημα των 3 σχεδόν ετών που παρήλθε από την διάπραξη των υπό τιμωρία αδικημάτων. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αρέστη
(1996)2 ΑΑΔ 267 υποδείχθηκε ότι: «Η αποτίμηση κατά το πέρας της διαδικασίας της καθυστέρησης ως παράγοντα ελαφρυντικού της ποινής τείνει να μετριάσει την απόσταση που δημιουργείται ως προς το άτομο του παραβάτη μεταξύ του χρόνου που διαπράττεται το αδίκημα και του χρόνου της τιμωρίας του». Επίσης, είναι νομολογημένο ότι εκτός από τις περιπτώσεις όπου θεωρείται απόλυτα αναγκαίο είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από παρέλευση μεγάλου χρόνου από την ημέρα διάπραξης του αδικήματος. Η παρέλευση μεγάλου χρόνου από το χρόνο της διάπραξης μειώνει ουσιαστικά την αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο για τον κατηγορούμενο. Επιπρόσθετος λόγος για τον οποίο συνήθως προσμετρά η καθυστέρηση είναι η μεταβολή των συνθηκών του παραβάτη. Εντός του διαρρεύσαντος χρόνου ο Κατηγορούμενος έχει αποκτήσει ένα παιδί ηλικίας σήμερα 2 ετών. Το γεγονός τούτο θεωρώ πως είναι στενά συνυφασμένο με τον χρόνο ο οποίος, όπως ενωρίτερα έχει αναφερθεί, αποτελεί παράγοντα που προσμετρά στην επιμέτρηση της ποινής. Ο χρόνος που παρήλθε σε συνάρτηση ειδικότερα προς το μεταγενέστερο γεγονός της γέννησης του παιδιού του Κατηγορούμενου το οποίο ως τυχαία απόρροια του διαρρεύσαντος χρόνου συνεπάγεται μεταβολή των προσωπικών του συνθηκών, θεωρώ ότι αποτελεί παράγοντα ο οποίος θα πρέπει να προσμετρήσει ουσιωδώς στην επιλογή του τύπου της ποινής που θα επιβληθεί. Το πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την διάπραξη των υπό τιμωρία αδικημάτων και η μεταβολή που σημειώθηκε μεταξύ του χρόνου διάπραξης των υπό τιμωρία αδικημάτων και του χρόνου διάγνωσης της ποινικής ευθύνης του Κατηγορούμενου στις προσωπικές του συνθήκες και περιστάσεις σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά του και τους μετριαστικούς παράγοντες, που πιο πάνω αναφέρθηκαν, τείνει να μειώσει την σοβαρότητα τους σε τέτοια έκταση και βαθμό ώστε να μην κρίνεται επιβεβλημένη η επιβολή ποινής φυλάκισης. Αποτιμώντας, από τη μια, την σοβαρότητα των υπό τιμωρία αδικημάτων σε συνδυασμό, από την άλλη, με τα ελαφρυντικά του Κατηγορούμενου και τους υπόλοιπους μετριαστικούς παράγοντες κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα για τον Κατηγορούμενο ποινή είναι η επιβολή χρηματικής ποινής. Συνακόλουθα επιβάλλω στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία ποινή προστίμου Ευρώ 700,00 σεντ Στην 2η κατηγορία καμία ποινή καθότι τα γεγονότα της κατηγορίας αυτής περιλαμβάνονται στα γεγονότα της πρώτης κατηγορίας Στην 3η κατηγορία ποινή προστίμου Ευρώ 350,00 σεντ Στην 5η κατηγορία ποινή προστίμου Ευρώ 250,00 σεντ. Ο Κατηγορούμενος καταδικάζεται, επίσης, σε Ευρώ 30,00 σεντ έξοδα της Κατηγορούσας Αρχής. Ένεκα της οικονομικής κατάστασης του Κατηγορούμενου όπως αυτή καταμαρτυρείται μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας διατάζω όπως το συνολικό ποσό του προστίμου μαζί με τα έξοδα καταβληθούν με μηνιαίες δόσεις ως ακολούθως: τα πρώτα Ευρώ 330,00 σεντ θα είναι πληρωτέα μέχρι 2.2.16. Το υπόλοιπο ποσό των Ευρώ 1.000,00 σεντ θα πληρωθεί με μηνιαίες δόσεις των Ευρώ 200,00 σεντ. Η πρώτη δόση των Ευρώ 200,00 σεντ θα είναι πληρωτέα μέχρι 2.3.16 και οι υπόλοιπες δόσεις των Ευρώ 200,00 σεντ την δεύτερη ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι εξόφλησης. Το όνομα του Κατηγορούμενου να αφαιρεθεί από τον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος απαγορεύεται από την Δημοκρατία. Η Αστυνομία να παραδώσει στον Κατηγορούμενο τα ταξιδιωτικά του έγγραφα. Η υποχρέωση του Κατηγορούμενου να παρουσιάζεται σε Αστυνομικό Σταθμό παύει από σήμερα. Τα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.).......... Π. Μιχαηλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Ποινή - Κατοχή και χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ Subject: Criminal / Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο