Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας ν. Aνθής Διομήδους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 50/2013, 29/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:B5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 50/2013 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας εναντίον
- Aνθής Διομήδους
- Χριστοφή Διομήδους Κατηγορουμένων ------------ Ημερομηνία: 29 Ιανουαρίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Φ. Κακούρη Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2: κα Μ. Θρασυβούλου Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν μια κατηγορία για το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση των άρθρων 243 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, και συγκεκριμένα ότι την 2.8.2012 στη Λευκωσία επιτέθηκαν εναντίον του Παύλου Σιδηρόπουλου από τον Άγιο Δομέτιο και του προκάλεσαν πραγματική σωματική βλάβη. Προσκομισθείσα Μαρτυρία Οι Κατηγορούμενοι αρνήθηκαν την κατηγορία και έτσι η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακροαματική διαδικασία. Από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής κλήθηκαν τέσσερις μάρτυρες κατηγορίας, ενώ αφού κλήθηκαν σε απολογία οι Κατηγορούμενοι προέβηκαν σε ένορκη κατάθεση και κάλεσαν ένα μάρτυρα υπεράσπισης. Ολόκληρη η μαρτυρία που έχει προσφερθεί στο Δικαστήριο έχει καταγραφεί στα πρακτικά, λαμβάνεται δεόντως υπόψη και δεν κρίνεται απαραίτητο να επαναληφθεί αυτούσια για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Παρατίθεται, ωστόσο, μια σύνοψη των θέσεων που προέβαλαν οι μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου προκειμένου να γίνουν αντιληπτές οι εκδοχές των δυο πλευρών. Προτού, όμως, γίνει αυτό, κρίνεται ορθό όπως για σκοπούς ευχερέστερης κατανόησης των εν λόγω εκδοχών παρατεθούν αμέσως πιο κάτω τα ακόλουθα μη αμφισβητούμενα γεγονότα ως αυτά προέκυψαν κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου ακροαματική διαδικασία: Οι Κατηγορούμενοι είναι σύζυγοι καθώς επίσης ιδιοκτήτες της υπεραγοράς "MAS" που βρίσκεται στην οδό Αγίου Παύλου 60 στη Λευκωσία. Παράλληλα, η εταιρεία στην οποία εργοδοτείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο ο παραπονούμενος Παύλος Σιδηρόπουλος ενοικιάζει μια αποθήκη η οποία βρίσκεται στην απέναντι πλευρά του δρόμου σε σχέση με την υπεραγορά και αρκετές φορές ο χώρος της εισόδου της αποθήκης αυτής παραβιάζεται από αυτοκίνητα πελατών της υπεραγοράς και άλλων γειτονικών επιχειρήσεων, γεγονός που τον εκνευρίζει. Στις 2.8.2012 αφού ο παραπονούμενος διαπίστωσε ότι η είσοδος της προαναφερόμενης αποθήκης ήταν κλειστή λόγω στάθμευσης κάποιου οχήματος, εισήλθε στην υπεραγορά προκειμένου να εντοπίσει τον οδηγό. Εκεί αναζήτησε τον οδηγό του οχήματος και όταν αυτό δεν κατέστη εφικτό, βγήκε έξω από την υπεραγορά και κατευθύνθηκε στο χώρο της αποθήκης. Λίγο αργότερα παρουσιάστηκε η οδηγός του οχήματος το οποίο ήταν σταθμευμένο στον χώρο και ο Σιδηρόπουλος άρχισε να της φωνάζει, δημιουργώντας αναστάτωση. Κατά την εξέλιξη του περιστατικού περνούσε από τον χώρο με το αυτοκίνητο της υπεραγοράς ο γιός των Κατηγορουμένων, Μάριος Διομήδους, ο οποίος και αντιλήφθηκε το τι συνέβαινε. Τότε, ο Μάριος Διομήδους σταμάτησε προκειμένου να προστατεύσει την άγνωστη κυρία, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει λογομαχία και αλληλοσπρώξιμο μεταξύ του ίδιου και του Σιδηρόπουλου. Οι Κατηγορούμενοι οι οποίοι εξήλθαν της υπεραγοράς αφού άκουσαν τις φωνές από απέναντι και λόγω του ότι διέκριναν τον γιό τους να εμπλέκεται στο επεισόδιο, έτρεξαν στη σκηνή προκειμένου να δουν τι συμβαίνει. Στο σημείο αυτό εντοπίζεται και η διαφωνία των μερών αφού από την πλευρά της Κατηγορούσας αρχής, δια της μαρτυρίας του Παύλου Σιδηρόπουλου/Μ.Κ. 4, υπάρχει ισχυρισμός ότι φθάνοντας στη σκηνή, ο μεν Κατηγορούμενος 2 τον άρπαξε από το λαιμό και τον τράβηξε προς τα πίσω, η δε Κατηγορούμενη 1 τον χαστούκισε στην αριστερή πλευρά του προσώπου του. Αντίθετη ήταν η θέση της υπεράσπισης σύμφωνα με την οποία φθάνοντας στη σκηνή η Κατηγορούμενη 1 προσπάθησε να απομακρύνει τον γιο τους από το μέρος και ο Κατηγορούμενος 2 να ηρεμήσει τον Σιδηρόπουλο ο οποίος ήταν έξω φρενών και τους έβριζε και τους απειλούσε. Αρνούνται δε ότι χειροδίκησαν ή επιτέθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο στον Σιδηρόπουλο. Πιο συγκεκριμένα, ο παραπονούμενος Παύλος Σιδηρόπουλος (Μ.Κ. 4) ανέφερε στην κατάθεση του αλλά και στην δια ζώσης μαρτυρία του ότι στις 2.8.2012 και περί ώρα 11:15 μετέβηκε με το αυτοκίνητο της εταιρείας όπου εργαζόταν στην αποθήκη που περιγράφεται πιο πάνω για να εκτελέσει συγκεκριμένη εργασία. Αφού κάνει αναφορά στα γεγονότα που αφορούν τη στάθμευση κάποιου οχήματος μπροστά από την είσοδο που οδηγεί στην αποθήκη, στις προσπάθειες τις οποίες έκανε προκειμένου να εντοπίσει τον οδηγό του οχήματος και την επίσκεψη του στα πλαίσια αυτά στην υπεραγορά των Κατηγορουμένων, περιγράφει την έντονη συζήτηση που είχε με την κοπέλα/οδηγό του οχήματος η οποία κατέφθασε στο μέρος μετά πάροδο δεκαπέντε λεπτών περίπου και τον αντιμετώπισε με τρόπο προκλητικό. Ακολούθως, ανέφερε ότι ενώ συζητούσε με την εν λόγω κοπέλα ενεπλάκη στο όλο περιστατικό ο οδηγός αυτοκινήτου της υπεραγοράς "MAS" και ξεκίνησε να διαπληκτίζεται μαζί του. Σε κάποιο σημείο και ενώ αλληλοσπρώχνονταν με τον άντρα αυτό μπροστά από την αποθήκη, ένιωσε ένα χέρι να τον αρπάζει από τον λαιμό και να τον τραβάει προς τα πίσω. Ο Σιδηρόπουλος προσπάθησε τότε να αμυνθεί και όταν κατάφερε να απελευθερωθεί είδε τον Κατηγορούμενο
- Τον ρώτησε ποιος ήταν και αυτός του είπε «Είμαι ο πατέρας του, γιατί θέλεις να κτυπήσεις το γιο μου;». Τότε ο Σιδηρόπουλος του απάντησε ότι ο γιός του ήταν αυτός που ήρθε και όρμησε πάνω του. Ακολούθησε μια έντονη συζήτηση μεταξύ τους σε σχέση με το θέμα της στάθμευσης των πελατών της υπεραγοράς μπροστά από την αποθήκη καθώς επίσης για τα σημάδια στο λαιμό του Σιδηρόπουλου που ήταν αποτέλεσμα των πιο πάνω ενεργειών του Κατηγορούμενου 2, πράγμα το οποίο ο τελευταίος δεν αποδέχθηκε. Ενώ συζητούσαν μετέβηκε στο μέρος και τρίτος άντρας, ηλικίας περίπου 50 ετών, ο οποίος φορούσε φανέλα της εν λόγω υπεραγοράς και άρχισε να τον σπρώχνει με τα χέρια του, λέγοντας του να φύγει από εκεί. Καθώς η συζήτηση με τον Κατηγορούμενο 2 συνεχιζόταν, ο τελευταίος του είπε «Φύγε γιατί δεν ξέρεις με ποιον έχεις να κάμεις». Τότε ο Σιδηρόπουλος νευρίασε και πήγε κοντά του και του είπε «Εσύ δεν ξέρεις με ποιόν έχεις να κάνεις». Στη συνέχεια εμφανίστηκε στο μέρος η Κατηγορούμενη 1, η οποία τον χαστούκισε στην αριστερή πλευρά του προσώπου του με το δεξί της χέρι. Τότε ο Σιδηρόπουλος ξαφνιάστηκε και αυτή του είπε «Έφαες τον πάτσο σου, τράβα στην Αστυνομία, δεν φοβάμαι κανένα». Ακολούθως, έφυγαν όλοι μαζί και κατευθύνθηκαν προς την υπεραγορά. Ο ίδιος μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Δομετίου και κατάγγειλε το περιστατικό. Στη συνέχεια αφού έλαβε σχετικό ιατρικό έντυπο μετέβηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Δευκωσίας όπου εξετάστηκε από ιατρό, ο οποίος συμπλήρωσε το πιστοποιητικό με τα ευρήματα του (Τεκμήριο 7). Η θέση της Κατηγορούμενης 1 όπως προκύπτει από την ανακριτική της κατάθεση (Τεκμήριο 2) και τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο συνίστατο στο ότι φθάνοντας στη σκηνή η ίδια προσπάθησε να ηρεμήσει τον γιο της ο οποίος λίγο αργότερα αποχώρησε από το μέρος. Όταν δε ο Σιδηρόπουλος συνέχιζε να φωνάζει και να απειλεί τον σύζυγό της/Κατηγορούμενο 2, η ίδια του είπε «Ποιος είσαι εσύ που απειλάς τον άντρα μου;» και η συζήτηση δεν συνεχίστηκε αφού έφυγαν όλοι από τον χώρο. Ερωτηθείσα στην κατάθεση της κατά πόσον χαστούκισε τον Σιδηρόπουλο, η Κατηγορούμενη 1 απάντησε ως εξής: «Απάντηση 6: Όχι δεν τον χαστούκισα. Την ώρα όμως που τον άκουσα να απειλά τον άντρα μου, από την αγανάκτηση μου σήκωσα τα χέρια μου ψηλά και πιθανόν κατά λάθος να τον άγγιξα στο πρόσωπο. Σε καμία περίπτωση δεν τον χαστούκισα». Παράλληλα, ανέφερε ότι ο Σιδηρόπουλος δεν κτυπήθηκε από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρισκόταν στο μέρος ή από κάποιο μέλος της οικογένειας της. Στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 3) ο Κατηγορούμενος αρνείται ότι τράβηξε τον Σιδηρόπουλο από πίσω προκαλώντας του ερυθρότητα στο λαιμό και ισχυρίζεται ότι ενεπλάκη στο όλο περιστατικό με σκοπό να σταματήσει ο καβγάς μεταξύ του γιου του και του Σιδηρόπουλου. Πρόσθεσε δε ότι ενώ ο ίδιος και η γυναίκα του έφευγαν από το μέρος και ο Σιδηρόπουλος συνέχισε να τους απειλεί, η Κατηγορούμενη 2 γύρισε προς τα πίσω και αφού ανέμισε το χέρι της του είπε «ποιος είσαι εσύ και μας απειλάς;». Προς υποστήριξη της εκδοχής της υπεράσπισης προσήλθε στο Δικαστήριο η Μ.Υ. 1 κα. Χρυστάλλα Κυριάκου, η οποία διαμένει στον Συνοικισμό Αγίου Παύλου και είναι πελάτης της υπεραγοράς "MAS" και γνωρίζει τους Κατηγορούμενους 1 και 2 εδώ και χρόνια. Στις 2.8.2012 αφού ψώνισε από την υπεραγορά και έφυγε από εκεί, είδε ένα άνδρα να λογομαχεί και να διαπληκτίζεται με τον γιο των Κατηγορουμένων 1 και 2 σε σχέση με τη στάθμευση ενός οχήματος στο χώρο. Ο άντρας αυτός ήταν εξαγριωμένος, φώναζε δυνατά και προκαλούσε συνεχώς με τα λόγια και τη συμπεριφορά του. Στο μεταξύ οι φωνές ακούστηκαν μέχρι την υπεραγορά και στο μέρος έφθασε ο Κατηγορούμενος 2 ο οποίος ζήτησε από τον άνδρα να αφήσει τον γιο του, ο οποίος και τον απείλησε με την φράση «να δείτε τι θα σας κάμω εγώ». Στο μεταξύ έφθασαν στο μέρος και άλλα πρόσωπα, μια εξ' αυτών ήταν η Κατηγορούμενη 1, την οποία επίσης απείλησε ο συγκεκριμένος άνδρας. Ενώ η συζήτηση συνεχιζόταν, η κυρία που είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητο της είχε αποχωρήσει από το μέρος και όταν η Κατηγορούμενη 1 ρώτησε τον άγνωστο άντρα γιατί απειλεί τον σύζυγό της, αυτός ένιωσε προσβεβλημένος και έφυγε. Η μάρτυρας δεν είδε τον Κατηγορούμενο 2 να αρπάζει τον άγνωστο άντρα από το λαιμό ούτε οποιοδήποτε πρόσωπο να χειροδικεί εναντίον του. Ακολούθως, αποχώρησε και η ίδια από τη σκηνή και όταν την επόμενη ημέρα επισκέφθηκε την υπεραγορά και ρώτησε τι είχε γίνει με το περιστατικό, της αναφέρθηκε από τον άλλο γιο των Κατηγορουμένων 1 και 2, με το όνομα Διομήδης, ότι ο άγνωστος άντρας επισκέφθηκε την Αστυνομία και ισχυρίστηκε ότι είχε δεχθεί επίθεση και προς τούτο παρουσίασε σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά. Μαρτυρία στα πλαίσια της υπόθεσης δόθηκε και από την Γ/Αστ. 2123, τον Αστ. 3831 και τον Δρ. Ανδρέα Ηλιάδη, οι οποίοι δεν ήταν παρόντες στο περιστατικό αλλά κατέθεσαν σε σχέση με τα ακόλουθα: Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε η Γ/Αστ. 2123 Χριστιάνα Αντωνίου η οποία υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας και είναι τοποθετημένη στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων του Αστυνομικού Σταθμού Αγίου Δομετίου. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση προέβηκε σε κατάθεση, το περιεχόμενο της οποίας και υιοθέτησε για τους σκοπούς της ακροαματικής διαδικασίας (Τεκμήριο 1). Την 14.9.2012 παρέλαβε από το αρχείο του Σταθμού τον φάκελο της παρούσα υπόθεση η οποία προηγουμένως ετύγχανε χειρισμού από άλλο συνάδελφο της, και πιο συγκεκριμένα από τον Αστ. 3831 Γιώργο Θωμά (Μ.Κ. 2), ο οποίος μετατέθηκε στο μεσοδιάστημα. Η υπόθεση αφορούσε παράπονο του Παύλου Σιδηρόπουλου (Μ.Κ. 4) επί το ότι την 2.8.2012 και περί ώρα 11:20 στην οδό Νικομηδίας στον Άγιο Δομέτιο δέχθηκε επίθεση από υπαλλήλους της υπεραγοράς με την επωνυμία "MAS" που βρίσκεται στην οδό Αγίου Παύλου 60 στην Λευκωσία. Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης στις 14.9.2012 και μεταξύ των ωρών 17:45-18:50 στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Δομετίου έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη 1 και ακολούθως στις 27.9.2012 και μεταξύ των ωρών 20:10-21:10 στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Δομετίου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο 2 σχετικά με το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσας πραγματικής σωματικής βλάβης εναντίον του Παύλου Σιδηρόπουλου. Όπως αναφέρθηκε, οι Κατηγορούμενοι είναι οι ιδιοκτήτες της υπεραγοράς "MAS" (οι ανακριτικές καταθέσεις των Κατηγορουμένων 1 και 2 κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2 και 3). Αργότερα και πιο συγκεκριμένα την 4.10.2012 και μεταξύ των ωρών 08:40-08:45 στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Δομετίου κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο 2 για το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη εναντίον του Παύλου Σιδηρόπουλου και αφού του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο απάντησε: «δεν παραδέχομαι». Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 08:45-08:50 στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Δομετίου κατηγόρησε γραπτώς και την Κατηγορούμενη 1 για το ίδιο αδίκημα και αφού της επέστησε γραπτώς την προσοχή της στο νόμο απάντησε: «δεν παραδέχομαι» (οι γραπτές κατηγορίες των Κατηγορουμένων 1 και 2 κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 4 και 5 αντίστοιχα). Όπως περαιτέρω ανέφερε η μάρτυρας, αφότου παρέλαβε τον φάκελο της υπόθεσης και λίγες ημέρες μετά το περιστατικό επισκέφθηκε την υπεραγορά "MAS" προκειμένου να συνομιλήσει με τους Κατηγορούμενους, πράγμα το οποίο και έπραξε. Ακούγοντας τις θέσεις του αντιλήφθηκε το μέρος όπου έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό, ήτοι σε σημείο το οποίο βρίσκεται απέναντι από την υπεραγορά και αφού κάποιος διέλθει τον δρόμο που βρίσκεται μεταξύ των δυο σημείων. Ερωτηθείσα κατά πόσον ο παραπονούμενος Παύλος Σιδηρόπουλος επισκέφθηκε τον σταθμό, η μάρτυρας απάντησε αρνητικά σε ότι αφορά την χρονική περίοδο αφότου η ίδια ανέλαβε τον χειρισμό της υπόθεσης και διευκρίνισε ότι εναντίον του Σιδηρόπουλου καταχωρήθηκε υπόθεση για συμπλοκή η οποία σε μεταγενέστερο στάδιο αποσύρθηκε, για άγνωστους λόγους προς την ίδια. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε στο Δικαστήριο ο Αστ. 3831 Γιώργος Θωμά ο οποίος υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας και κατά τον επίδικο χρόνο ήταν τοποθετημένος στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων του Αστυνομικού Σταθμού Αγίου Δομετίου. Όπως αναφέρει και στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 6), την 2.8.2012 και περί ώρα 11:35 καθώς βρισκόταν καθήκον στο σταθμό, προσήλθε ο Παύλος Σιδηρόπουλος και εξέφρασε παράπονο επί του ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 11:20 στην οδό Νικομήδειας στον Άγιο Δομέτιο, ήρθε σε λεκτική αντιπαράθεση με ένα νεαρό άντρα ο οποίος οδηγούσε αυτοκίνητο, χρώματος άσπρου, αγνώστων αριθμών εγγραφής με διακριτικά της Υπεραγοράς «MAS». Στη συνέχεια ο εν λόγω νεαρός άντρας, αφού κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, τον απείλησε προφορικά και ακολούθως επιτέθηκε εναντίον του σπρώχνοντας τον προς τα πίσω με τα χέρια, πράξη την οποία ανταπέδωσε και ο Σιδηρόπουλος. Περαιτέρω, ο Σιδηρόπουλος ανέφερε ότι στη συνέχεια, στο ίδιο σημείο, μετέβηκε ακόμα ένας μεσήλικας άντρας, ο οποίος επίσης του επιτέθηκε, αρπάζοντας τον με τα χέρια από τον λαιμό και τραβώντας τον προς τα πίσω. Στη συνέχεια, ο εν λόγω μεσήλικας άντρας παρουσιάστηκε ως ο πατέρας του νεαρού άντρα, με τον οποίο ήρθαν επίσης σε λεκτική αντιπαράθεση. Ακολούθως στο σημείο μετέβηκε και άλλος μεσήλικας άντρας ο οποίος από την ενδυμασία φαινόταν υπάλληλος της προαναφερόμενης υπεραγοράς και ο οποίος προσπάθησε να τους χωρίσει. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον Σιδηρόπουλο, στο μέρος μετέβηκε και η σύζυγος του μεσήλικα άντρα όπου και αυτή του επιτέθηκε χαστουκίζοντας τον με το δεξί της χέρι στην αριστερή πλευρά του προσώπου του. Όλα τα προαναφερόμενα πρόσωπα που επιτέθηκαν στον Σιδηρόπουλο, σύμφωνα με τον ίδιο, εργάζονταν στην Υπεραγορά με την επωνυμία «MAS», που βρίσκεται στην Λεωφ. Αγίου Παύλου 60 στον Αγ. Δομέτιο. Ως λόγος της αντιπαράθεσης αναφέρθηκε η στάθμευση συγκεκριμένου αυτοκινήτου από κοπέλα, η οποία φαίνεται να ήταν πελάτης της πιο πάνω υπεραγοράς, κατά τρόπο που εμπόδιζε τον παραπονούμενο να εισέλθει σε αποθήκη με το αυτοκίνητό του. Ακολούθως, και αφού παρατήρησε ότι ο Σιδηρόπουλος έφερε εκδορές και ερυθρότητες στη βάση του λαιμού του καθώς επίσης ερυθρότητα στην δεξιά πλευρά του προσώπου του, τον εφοδίασε με ιατρικό πιστοποιητικό έτσι ώστε να εξεταστεί από ιατρό στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Στη συνέχεια από εξετάσεις που διενήργησε, διαπίστωσε ότι το αυτοκίνητο που οδηγείτο από τον νεαρό άντρα έφερε αρ. εγγραφής ΚΑΥ738 και εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ήταν η εταιρεία Α & Τ ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ ΣΟΥΠΕΡΜΑΡΚΕΤ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Εταιρείας: ΗΕ
- Από περαιτέρω εξετάσεις που διενεργήθηκαν, διαπίστωσε ότι ο οδηγός του εν λόγω αυτοκινήτου κατά τον επίδικο χρόνο, ήταν ο Μάριος Διομήδους, Α.Δ.Τ.997869, 23 ετών. Στη συνέχεια μετέβηκε στην Υπεραγορά με την επωνυμία "MAS" που βρίσκεται στην Λεωφόρο Αγίου Παύλου 60 στον Άγιο Δομέτιο όπου συνάντησε τους Κατηγορούμενους 1 και 2, ιδιοκτήτες της πιο πάνω υπεραγοράς οι οποίοι του ανέφεραν προφορικά ότι προηγουμένως την ίδια ημέρα ήρθαν σε λεκτική αντιπαράθεση με έναν άντρα από την Ελλάδα λόγω του ότι αυτός ενοχλήθηκε από το σημείο που βρισκόταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο μιας πελάτισσας της υπεραγοράς τους. Περαιτέρω, ανάφεραν ότι ο εν λόγω άντρας από την Ελλάδα ήταν πολύ προκλητικός με την όλη στάση και συμπεριφορά του. Η Κατηγορούμενη 1, επίσης, του ανέφερε ότι λόγω της όλης στάσης του αναγκάστηκε να τον χαστουκίσει με το χέρι της στο αριστερό του μάγουλο. Αμέσως, της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο και αυτή απάντησε «Είπα σου τα ούλλα, έτσι έγινε αφού». Την 3.8.2012 και περί ώρα 21:30 ο παραπονούμενος Παύλος Σιδηρόπουλος προσήλθε εκ νέου στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Δομετίου όπου του παρέδωσε το ιατρικό πιστοποιητικό συμπληρωμένο από τον επί καθήκοντι ιατρό (το εν λόγω ιατρικό έντυπο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7). Ακολούθως και μεταξύ των ωρών 21:40-22:45 κατέγραψε γραπτή κατάθεση του Σιδηρόπουλου σε σχέση με το περιστατικό. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του μάρτυρα αποτέλεσε θέση της υπεράσπισης, η οποία υποβλήθηκε σε αυτόν, ότι στις 2.8.2012 δεν είχε επισκεφθεί την υπεραγορά "MAS" και ότι επικοινώνησε μαζί με του Κατηγορούμενους μόνο τηλεφωνικά, θέση την οποία και απέρριψε κατηγορηματικά. Παράλληλα, αρνήθηκε ότι ο Σιδηρόπουλος του ανέφερε ότι σε περίπτωση που οι Κατηγορούμενοι του κατέβαλαν το ποσό των €1,500 δεν θα προχωρούσε την υπόθεση εναντίον τους, ενώ δικαιολόγησε την καθυστέρηση στη λήψη της ανακριτικής κατάθεσης από τους Κατηγορούμενους στη βάση της μετάθεσης του σε άλλο τμήμα της Αστυνομίας και την ανάθεση της υπόθεσης σε άλλο συνάδελφό του. Ο Δρ. Ανδρέας Ηλιάδης, ιατρός γενικής ιατρικής, ο οποίος είναι τοποθετημένος στο Τ.Α.Ε.Π. Λευκωσίας από το 1991 και συνέταξε και υπέγραψε το ιατρικό έντυπο/Τεκμήριο 7 κατέθεσε ως Μ.Κ.
- Αφού αναγνώρισε το εν λόγω ιατρικό έντυπο, ανέφερε ότι στις 2.8.2012 και περί ώρα 12:26 μ.μ. εξέτασε στο Τ.Α.Ε.Π. Λευκωσίας τον Παύλο Σιδηρόπουλο ο οποίος παρουσίαζε ερυθρότητα πρόσθιας τραχηλικής χώρας και ερυθρότητα αριστερής κροταφικής χώρας. Αιτιάτο άλγος αριστερού ωτός και λόγω του ότι κατά την εξέταση παρουσίαζε αίμα στον έξω ακουστικό πόρο, εξετάστηκε από τον ωτορινολαρυγγολόγο. Όπως εξήγησε, η πρόσθια τραχηλική χώρα εντοπίζεται στο πρόσθιο (μπροστινό) μέρος του λαιμού, ενώ η κροταφική χώρα καταλαμβάνει το μάγουλο προς τον κρόταφο, εξ' ου και το αίμα στο αυτί. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι η ερυθρότητα μπορεί να προκληθεί για διάφορους λόγους και σιγά-σιγά εξαφανίζεται σε αντίθεση με τον μώλωπα ο οποίος για να δημιουργηθεί χρειάζεται να παρέλθει κάποιος χρόνος. Αξιολόγηση της μαρτυρίας και ευρήματα του Δικαστηρίου Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλέπε μεταξύ άλλων Πελεκάνου v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη
(2007)1 Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002)1 A.A.Δ. 454 και Παπαδοπούλου v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Οι Μ.Κ.1 και 2 κατέθεσαν στο Δικαστήριο υπό την ιδιότητα τους ως οι εξεταστές της υπόθεσης αφού ο μεν Μ.Κ. 2 χειρίστηκε το θέμα στα αρχικά στάδια και ακολούθως μετατέθηκε από τον συγκεκριμένο αστυνομικό σταθμό, η δε Μ.Κ. 1 ανέλαβε σε αντικατάστασή του. Και οι δυο μάρτυρες ήταν αντικειμενικοί και έδωσαν στο Δικαστήριο την εντύπωση ότι προσήλθαν προκειμένου να αναφέρουν την αλήθεια και σε γενικότερο πλαίσιο να παραθέσουν τις ενέργειες στις οποίες προέβηκαν μετά από την σχετική καταγγελία του παραπονούμενου, Παύλου Σιδηρόπουλου και την όλη εμπλοκή τους στην υπόθεση. Παράλληλα, από την μαρτυρία των δυο αυτών προσώπων προκύπτει ξεκάθαρα ότι η καθυστέρηση στη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τους Κατηγορούμενους οφείλεται στην μετάθεση του Μ.Κ. 2 και την ανάθεση του χειρισμού της υπόθεσης στην Μ.Κ. 1 και όχι σε οποιαδήποτε άλλη σκοπιμότητα όπως ήταν η θέση της υπεράσπισης. Πέραν των όσων αναφέρονται πιο πάνω, σημειώνεται ότι η Μ.Κ. 1 παρέθεσε στο Δικαστήριο όλες τις απαραίτητες πληροφορίες σε σχέση με την καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον του Παύλου Σιδηρόπουλου για το αδίκημα της συμπλοκής, η οποία και αποσύρθηκε για λόγους που η μάρτυρας δεν γνώριζε αλλά και δεν την αφορούσαν, και παρέμεινε σταθερή στη θέση της επί το ότι στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης επισκέφθηκε την υπεραγορά των Κατηγορουμένων και από τις καταθέσεις τις οποίες είχε στην κατοχή της αντιλήφθηκε το σημείο όπου έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό, δίδοντας προς τούτο και σχετική περιγραφή. Περιγραφή του συγκεκριμένου σημείου δόθηκε και από τον Μ.Κ.2 ο οποίος και ήταν σαφής επί το ότι μετά την καταγγελία του παραπονούμενου επισκέφθηκε τον χώρο αυθημερόν, αρνούμενος την υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης ότι επικοινώνησε μόνο τηλεφωνικώς με τους Κατηγορούμενους. Αναφορικά με το θέμα αυτό και τη θέση της Κατηγορούμενης 1 επί το ότι κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με κάποιον αστυνομικό την ημέρα του συμβάντος σε σχέση με το παράπονο του Σιδηρόπουλου, η ίδια απάντησε «Ναι, που τον έδερα, εγώ έκαμα έτσι πράμα; Ναι που τον έδερα», σημειώνεται ότι τέτοια θέση δεν υποβλήθηκε στον Μ.Κ.2 κατά την αντεξέτασή του. Σε κάθε περίπτωση, ο μάρτυρας ήταν κατηγορηματικός εν σχέση με το ότι κατά την συνάντησή τους στην υπεραγορά στις 2.8.2012 η Κατηγορούμενη 1 του ανέφερε ότι λόγω της προκλητικής στάσης του Σιδηρόπουλου αναγκάστηκε να τον χαστουκίσει στο αριστερό του μάγουλο, όταν δε της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο αυτή του είπε «Είπα σου τα ούλλα, έτσι έγινε αφού». Σε σχέση με τα τραύματα του παραπονούμενου στα οποία γίνεται αναφορά στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 6), ο Μ.Κ. 2 εξήγησε ότι τα όσα εκεί καταγράφονται αφορούν δικές του διαπιστώσεις και όχι του παραπονούμενου. Επί του θέματος αυτού και σε σχέση με την καταγραφή του μάρτυρα στο Ιατρικό Πιστοποιητικό (Τεκμήριο 7) επί το ότι ο Παύλος Σιδηρόπουλος «παραπονείται ότι δέχτηκε επίθεση σήμερα 2/8/12 και ώρα 11:20, με χαστούκι στην δεξιά πλευρά του προσώπου του», παρατηρείται ότι η αντίθεση που σημειώνεται σε σχέση με την πλευρά του προσώπου όπου δέχθηκε χαστούκι ο παραπονούμενος ήταν αποτέλεσμα σύγχυσης του μάρτυρα, εφόσον ο ίδιος έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις ως προς τούτο. Το ζήτημα αυτό προκύπτει, εξάλλου, από την κατάθεση του μάρτυρα όπου γίνεται αναφορά στην αριστερή πλευρά του προσώπου του Σιδηρόπουλου, όπως επίσης από την μαρτυρία του Σιδηρόπουλου (Μ.Κ.4) αλλά και του Δρος Ηλιάδη (Μ.Κ.3). Επισημαίνεται, τέλος, ότι η θέση του μάρτυρα και η άρνησή του στην υποβολή της κας Θρασυβούλου επί το ότι πρότεινε στους Κατηγορούμενους να καταβάλουν στον Σιδηρόπουλο το ποσό των €1,500 προκειμένου να μην προχωρήσει το θέμα δικαστικά ικανοποιεί το Δικαστήριο εφόσον δεν προέκυψε ότι ο ίδιος δεν είχε οποιοδήποτε συμφέρον σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα (ούτε καταδείχθηκε κάτι τέτοιο) και σε κάθε περίπτωση από την πλευρά του μάρτυρα και της Μ.Κ. 1 διαφάνηκαν οι λόγοι της καθυστέρησης στην διερεύνηση και προώθηση της υπόθεσης. Στη βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω, λοιπόν, η μαρτυρία των Μ.Κ. 1 και 2 γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Αποδεκτή γίνεται και η μαρτυρία του Δρος Ανδρέα Ηλιάδη (Μ.Κ. 3) ο οποίος παρέθεσε με τρόπο λεπτομερή και αντικειμενικό τα ευρήματα του σε σχέση με την εξέταση στην οποία υπέβαλε τον παραπονούμενο, ως αυτά καταγράφονται στο σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό/Τεκμήριο 7. Σημειώνεται ότι τα ευρήματα αυτά δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση, όπως ούτε και τα προσόντα και η εμπειρία του μάρτυρα, η δε αντεξέτασή του περιορίστηκε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις. Η μαρτυρία της Μ.Υ. 1 Χρυστάλλας Κυριάκου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται από το Δικαστήριο ενόψει του ότι η παρουσία της στη σκηνή προέκυψε για πρώτη φορά κατά την εμφάνιση της στο Δικαστήριο για σκοπούς προσκόμισης μαρτυρίας, προς υποστήριξη, ουσιαστικά, της εκδοχής της υπεράσπισης. Άξιον δε απορίας είναι το γεγονός ότι στα πλαίσια της μαρτυρίας τους οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν ανέφεραν οτιδήποτε σε σχέση με το θέμα αυτό, όπως ούτε και στις καταθέσεις τους (Τεκμήρια 2 και 3), παρόλο που όπως ανέφερε η μάρτυρας εξέφρασε σε αυτούς την προθυμία της να καταθέσει σε σχέση με το συμβάν εάν αυτό ήταν απαραίτητο. Αξίζει δε να επισημάνω ότι στην ερώτηση 7 στην ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου 2 και ερωτηθείς ως προς τα άτομα που βρίσκονταν στη σκηνή του περιστατικού, ο Κατηγορούμενος 2 απάντησε ότι στο μέρος προσήλθε η γυναίκα του/Κατηγορούμενη 1 και ουδεμία αναφορά κάνει στην παρουσία της κας Κυριάκου στην σκηνή, ενώ σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε η ίδια, είναι πελάτης της υπεραγοράς εδώ και χρόνια και βλέπει τους Κατηγορούμενους 1 και 2 σχεδόν καθημερινά. Έχοντας παρακολουθήσει και διεξέλθει με πολλή προσοχή τη μαρτυρία του παραπονούμενου Μ.Κ. 4 Παύλου Σιδηρόπουλου και των Κατηγορουμένων 1 και 2 έχω καταλήξει ότι η μαρτυρία του Μ.Κ. 4 είναι αξιόπιστη και ότι το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί σε αυτήν και να εξάξει ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Για τους λόγους που θα επεξηγηθούν πιο κάτω δεν έχω καμία αμφιβολία στο να αποδεχθώ την μαρτυρία του Μ.Κ. 4 και να απορρίψω τα όσα κατέθεσαν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2: Ο Παύλος Σιδηρόπουλος μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα κατά την ώρα που κατέθετε και δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις σε σχέση με την εξιστόριση των ουσιαστικών γεγονότων και του τρόπου που έλαβε χώρα το όλο επεισόδιο. Ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής και δεν δίστασε να αναφέρει στο Δικαστήριο γεγονότα τα οποία ενδεχομένως να κρίνονταν αρνητικά για τον ίδιο, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι προηγουμένως αλληλοσπρώχθηκε με τον γιο των Κατηγορουμένων, Μάριο Διομήδους, καθώς επίσης ότι ήρθε σε φραστική ανιπαράθεση μαζί τους. Παρομοίως, ανέφερε ότι όταν ο Κατηγορούμενος 2 του είπε «φύγε γιατί δεν ξέρεις με ποιον έχεις να κάμεις» και ο ίδιος του απάντησε «εσύ δεν ξέρεις με ποιον έχεις να κάνεις». Ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκε το περιστατικό όπως περιγράφηκε από τον Μ.Κ. 4 κρίνεται λεπτομερής και ως εκ τούτου ικανοποιεί το Δικαστήριο. Ενδεικτικά είναι τα ακόλουθα αποσπάσματα από την αντεξετασή του όπου περιγράφει το όλο συμβάν παραμένοντας συνεπής στα όσα καταγράφονται στην κατάθεσή του η οποία δόθηκε στην Αστυνομία την επόμενη ημέρα, ήτοι στις 3.8.2012: «A. Όπως καθόμουν, από πίσω ένιωσα ένα χέρι να με πιάνει από πίσω, να με τραβάει, (δείχνει τον λαιμό του), να με πιάνει για να με χτυπήσει, γιατί όταν με τραβάει αυτονόητο είναι να αμυνθώ, αυτοάμυνα είναι, όταν σε πιάνει κάποιος πρέπει να αμυνθείς, σε πνίγει, αυτό μπορείς να το καταλάβεις; Στα λόγια είναι ωραία αλλά όταν έρχεσαι σε αντιπαράθεση στην πράξη είναι πολύ πιο διαφορετικά. E. Εγώ σας ρωτώ, ήσασταν αντιμέτωπος, εσπρώχνεστουν με τον κύριο Διομήδους. A. Σας το εξήγησα. E. Δεν το καταλάβω, θέλω να δω εάν είναι ένα χέρι ή δύο. Σας πήρε με το ένα χέρι αυτός από την πίσω μεριά ή και με τα δύο; A. Όταν με τράβηξε, με τράβηξε με το ένα χέρι. Όταν γύρισα, με έπιασε και με τα δύο τα χέρια, οπότε είχα να αντιμετωπίσω τον πατέρα και τον γιο.» .............. «E. Και ενώ εσείς συζητούσατε, ήρθε ένα άτομο, η κυρία, η κατηγορούμενη 1 λέτε. A. Ναι. E. Και χωρίς λόγο ‑‑ A. Χωρίς λόγο σήκωσε το χέρι και με χτύπησε. E. Μπορείτε να μας περιγράψετε πώς έγινε τούτο το συμβάν; A. Όπως μιλούσα με τον κύριο, βλέπω μια γυναίκα να πηγαίνει από πίσω του, να έρχεται στο πλάι του και σήκωσε το χέρι και με χτύπησε στο πρόσωπο. E. Δηλαδή εσείς ήσασταν ανύποπτος, ήρθε μια γυναίκα μπροστά σας, σήκωσε το χέρι ‑‑ A. Είπα στο πλάι, εδώ μιλάω με τον άνδρα, ήταν στο πλάι, σήκωσε το χέρι, μου έριξε τον πάτσο. Δεν έκανα τίποτα. E. Πόση απόσταση που εσάς είχε; A. Σας είπα. E. Πέστε μου πόση απόσταση. A. Όταν μιλάω με κάποιον ‑‑ E. Ένα μέτρο, 50 πόντους, πόση απόσταση; A. Δεν είχα μέτρο να το μετρήσω. E. Περίπου; A. Ήταν όσο έφθασε το χέρι της και μου έριξε τον πάτσο. Τώρα πόση απόσταση έχει για να με χτυπήσει αυτονόητο είναι.» Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι τα ευρήματα του Δρος Ηλιάδη όπως προκύπτουν από το Ιατρικό Πιστοποιητικό/Τεκμήριο 7 και τα όσα κατέθεσε ο Μ.Κ. 3 στο Δικαστήριο επιβεβαιώνουν τις θέσεις του κ Σιδηρόπουλου ως προς το είδος και την φύση της επίθεσης που δέχθηκε από τους Κατηγορούμενους. Οι θέσεις αυτές επιβεβαιώνονται και μέσω της μαρτυρίας του Μ.Κ. 2 στον οποίο η Κατηγορούμενη 1 κατά την ημερομηνία του περιστατικού, οπότε και συνομίλησε μαζί της, παραδέχθηκε ότι χαστούκισε τον Σιδηρόπουλο. Παράλληλα, σημειώνεται ότι η θέση του Μ.Κ. 4 επί το ότι βούιζε το αυτί του μετά την επίθεση που δέχθηκε, και πάλι επιβεβαιώνεται από τον Μ.Κ. 3 ο οποίος ανέφερε ότι η ερυθρότητα της αριστερής κροταφικής χώρας εκτεινόταν από το μάγουλο μέχρι τον κρόταφο, κάτι το οποίο συνδεόταν με το αίμα στο αυτί του Σιδηρόπουλου, εξ' ου και τον παρέπεμψε σε ωτορινολαρυγγολόγο. Σε ότι αφορά την πιτυρίαση από την οποία δέχθηκε ότι πάσχει ο κ. Σιδηρόπουλος και στην οποία απέδωσε, στην ουσία, η συνήγορος υπεράσπισης την ερυθρότητα που ενδεχομένως να παρουσίαζε όταν εξετάστηκε από τον Δρα Ηλιάδη, σημειώνεται ότι με βάση την θέση του Μ.Κ. 4 όταν αυτή επισυμβεί παρατηρείται κοκκίνισμα σε όλο το σώμα και όχι μόνο στην περιοχή του προσώπου και λαιμού. Σε κάθε περίπτωση, δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε επιστημονική μαρτυρία επί του θέματος, ενώ ούτε ο Δρ Ηλιάδης ερωτήθηκε σχετικά κατά την αντεξέτασή του. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι από την πλευρά της Κατηγορούμενης 1 τέθηκε για πρώτη φορά θέμα κοκκινίσματος του παραπονούμενου στη σκηνή όπως ήταν και στο Δικαστήριο στα πλαίσια της μαρτυρίας της και όχι στην κατάθεσή της. Ερχόμενη, τέλος, να εξετάσω τη θέση της υπεράσπισης επί το ότι από την πλευρά της Αστυνομίας δεν προωθήθηκε η παρούσα υπόθεση σύντομα λόγω της απαίτησης του Μ.Κ. 4 να αποζημιωθεί από τους Κατηγορούμενους με την καταβολή ποσού €1,500, παρατηρείται ότι ο ίδιος όχι μόνο την αρνήθηκε αλλά αντίθετα υποστήριξε ότι η εισήγηση/πρόταση αυτή έγινε από προηγούμενο δικηγόρο των Κατηγορουμένων. Απέρριψε δε τη θέση ότι πίεζε την Αστυνομία προς αυτή την κατεύθυνση και με αναφορά σε συγκεκριμένα γεγονότα υποστήριξε με πληρότητα ότι η άσκηση πίεσης από την πλευρά του προς την Αστυνομία αφορούσε την ολοκλήρωση της διερεύνησης και την προώθηση της υπόθεσης. Αντίθετα, η εκδοχή των Κατηγορουμένων δεν έπεισε το Δικαστήριο ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι τα όσα προκύπτουν από τις ανακριτικές καταθέσεις τους τις οποίες υιοθέτησαν στο Δικαστήριο (Τεκμήρια 2 και 3) οι θέσεις που προωθούν δεν ταυτίζονται πλήρως. Και αυτό γιατί ενώ η Κατηγορούμενη 1 ανέφερε στην κατάθεση της ότι ενώ ο Σιδηρόπουλος συνέχιζε να απειλεί τον σύζυγό της αυτή από την αγανάκτησή της σήκωσε τα χέρια της ψηλά και πιθανόν κατά λάθος να τον άγγιξε στο πρόσωπο και ακολούθως αποχώρησαν από το μέρος, ο Κατηγορούμενος 2 στην δική του κατάθεση ανέφερε ότι ενώ ήδη ξεκίνησαν να αποχωρούν από το μέρος και ο Σιδηρόπουλος συνέχισε να τους απειλεί, η σύζυγός του γύρισε πίσω και ανέμισε το χέρι της, ενώ δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί κατά πόσον στα πλαίσια αυτά η Κατηγορούμενη 1 κτύπησε τον Σιδηρόπουλο ή όχι. Σε κάθε περίπτωση, η θέση του Κατηγορούμενου 2 δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή εφόσον εάν ο ίδιος και η Κατηγορούμενη 1 είχαν ξεκινήσει την αποχώρησή τους από το μέρος, δεν θα ήταν δυνατόν η τελευταία να αγγίξει ή να κτυπήσει τον Σιδηρόπουλο έχοντας υπόψη ότι δεν βρίσκονταν πλέον σε άμεσα κοντινή απόσταση. Σε ότι αφορά την Κατηγορούμενη 1 ειδικά, παρατηρείται ότι αυτή δεν προσήλθε στο Δικαστήριο προκειμένου να καταθέσει την αλήθεια σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε το επίδικο περιστατικό. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι κάποιες από τις θέσεις τις οποίες πρόβαλε στο Δικαστήριο κατά την δια ζώσης μαρτυρία της δεν υποβλήθηκαν στον Μ.Κ. 4 κατά την αντεξέτασή του αλλά ταυτόχρονα δεν καταγράφηκαν στην κατάθεση της στην Αστυνομία, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση προς τούτο. Ενδεικτικά, πλην όμως όχι εξαντλητικά, παραθέτω τα ακόλουθα αποσπάσματα από την μαρτυρία της: «E. Μάλιστα. Μετά από τούτο κυρία μάρτυς κατηγορείστε εσείς ότι χτυπήσατε τον παραπονούμενο. Τι έχετε να πείτε, μπορείτε να μας πείτε κάτι γι' αυτό; A. Δεν τον χτύπησα σε καμία περίπτωση, ήταν πολλά εξαγριωμένος φώναζε, έβριζε, απειλούσε, σε κάποια φάση και εγώ του είπα ας πούμε «Εντάξει, έχεις δίκαιο αν σας κλείουν συνέχεια τον χώρο της αποθήκης σας» αλλά συνέχισε να μας βρίζει. Προσπαθούσαμε να φύγουμε με τον σύζυγο μου ακολουθούσε, σε κάποια φάση ήταν πολλά εξαγριωμένος ήταν κόκκινος, έβριζε, προσπαθούν να πιάσω τον άντρα μου για να φύγουμε αλλά ακολουθούσε μας συνεχώς, απειλούσε ότι θα μας κάνει κακό «Τώρα να δείτε τι έχω να σας κάμω». Εγώ μπήκα εγώ στη μέση όπως με το σώμα του έμπαινε μπροστά στον σύζυγο μου και έκαμνε την κίνηση (προς τα μπροστά) με το στήθος του. E. Δηλαδή προκαλούσε τον σύζυγο σας; A. Προκαλούσε σε πολλά μεγάλο βαθμό σε σημείο που φοβήθηκα ότι ήταν να γίνει κάποιο μεγάλο κακό. Όπως ήμουν ανάμεσα τους τζιαι έβλεπα τον άντρα μου τζιαι ελάλουν του «Φεύκουμε, φεύκουμε μάνα μου, φεύκουμε». E. Εξηγήστε μας, μπήκετε και σπρώχνετε ποιόν; A. Τον άντρα μου τζιαι ελάλουν του «Φεύκουμε μάνα μου, φεύκουμε». Είπε του «Να δείτε τι εν να σας κάμω ως τα πόψε». Γύρισα μονομιάς, ψήλωσα τα χέρια μου πάνω τζιαι λέω του «Για όνομα του Θεού μα ποιός είσαι εσύ επιτέλους που μας απειλάς, πόση ώρα;». E. Όταν σηκώσετε τα χέρια σας πάνω όπως είπετε εβλέπετε τον; A. Ναι. E. Μήπως τον χτυπήσετε εκείνη την ώρα; A. Δεν τον χτύπησα, σε καμία περίπτωση δεν τον χτύπησα. E. Υπάρχει πιθανότητα όμως να τον αγγίξατε; A. Μπορεί να τον άγγιξα, ήμουν πολλά πανικοβλημένη, φοβήθηκα εκείνη την ώρα ότι κάτι κακό ήταν να κάμει, την ώρα που απειλούσε ας πούμε μονομιάς ας πούμε είπα «Τι εν να κάμει εν να σκοτώσει τον άντρα μου, εν να μας βάλει φωθκιά στο μαγαζί;» τούτη ήταν η αντίδραση μου εκείνη την ώρα που ας πούμε απειλούσε και έβριζε.» (υπογραμμίσεις δικές μου) Σε σχέση με την ουσιαστικότερη θέση της επί των γεγονότων που αφορούν το επίδικο περιστατικό, επισημαίνεται ότι ενώ στην ανακριτική της κατάθεση προβάλλει ότι σήκωσε τα χέρια της ψηλά και «πιθανόν κατά λάθος να τον άγγιξε», σε κάποιο σημείο της κυρίως εξέτασής της ήταν κατηγορηματική επί το ότι δεν άγγιξε τον Σιδηρόπουλο, ενώ λίγο αργότερα ανέφερε «μπορεί να τον άγγιξα, ήμουν πολύ πανικοβλημένη, φοβήθηκα ότι κάτι κακό ήταν να κάμει», με τρόπο ώστε να δημιουργούνται εύλογα ερωτηματικά ως προς την ειλικρίνεια των θέσεών της. Ερχόμενη στη μαρτυρία του Κατηγορούμενου 2 επαναλαμβάνεται ότι η θέση του επί το ότι η σύζυγός του ανέμισε τα χέρια της δεν συνάδει πλήρως με τα όσα καταγράφονται στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 3) όπου αναφέρεται σε ανέμισμα του ενός χεριού ενώ παράλληλα δεν ταυτίζεται με τα όσα η ίδια η Κατηγορούμενη 1 ισχυρίστηκε σε σχέση με το περιστατικό. Επιπρόσθετα, κάποιες από τις θέσεις που προώθησε κατά την ακροαματική διαδικασία δεν καταγράφονται στην κατάθεσή του χωρίς να έχει δώσει κάποια εξήγηση προς τούτο και ειδικότερα το ότι στα πλαίσια του περιστατικού αγκάλιασε τον Σιδηρόπουλο και του είπε «εννεν πράματα τούτα για να τσακωνόμαστε», θέση η οποία και είναι ασυμβίβαστη με την περιγραφή που ο ίδιος έκανε για το συμβάν και ειδικότερα το ότι είχε φοβηθεί από την συμπεριφορά του Σιδηρόπουλου. Σε γενικότερο πλαίσιο και σε σχέση με τη μαρτυρία και των δυο Κατηγορουμένων θα πρέπει να λεχθεί ότι η στάση τους να μην καλέσουν την Αστυνομία αμέσως μετά το περιστατικό διότι δεν το θεώρησαν ούτε το εξέλαβαν ως αρκετά σοβαρό δεν συνάδει με την θέση που προώθησαν κατά την ακροαματική διαδικασία και αφορούσε το ότι η συμπεριφορά του Σιδηρόπουλου και οι απειλές που εκστόμιζε εναντίον τους καθόλη τη διάρκεια του επεισοδίου ήταν τέτοιες που τους είχαν τρομάξει πολύ. Στη βάση της μαρτυρίας των μαρτύρων κατηγορίας η οποία έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο στην ολότητά της, το Δικαστήριο προβαίνει σε ανάλογα ευρήματα και πιο συγκεκριμένα ότι στα πλαίσια του περιστατικού που έλαβε χώρα την 2.8.2012, και ενώ ο Παύλος Σιδηρόπουλος διαπληκτιζόταν με τον γιο των Κατηγορουμένων Μάριο Διομήδους για τους λόγους που περιγράφονται πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος 2 έπιασε τον Σιδηρόπουλο από το λαιμό για διάστημα ενάμιση περίπου λεπτού και ακολούθως η Κατηγορούμενη 1 τον χαστούκισε στην αριστερή πλευρά του προσώπου του με το δεξί της χέρι. Αμέσως μετά το περιστατικό ο Σιδηρόπουλος κατήγγειλε το συμβάν στην Αστυνομία και παράλληλα επισκέφθηκε το Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας όπου εξετάστηκε από τον Δρ Ηλιάδη (Μ.Κ. 3), ο οποίος διαπίστωσε ερυθρότητα στην πρόσθια τραχηλική χώρα και στην αριστερή κροταφική χώρα ενώ ταυτόχρονα του έδωσε οδηγίες για να εξεταστεί από ωτορινολαρρυγγολόγο (βλέπε Τεκμήριο 7). Νομική Πτυχή Όπως έχει επανειλημμένα λεχθεί, σε όλες τις ποινικές υποθέσεις η Κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπε μεταξύ άλλων Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.
(1935)AC 462). Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη για το οποίο κατηγορούνται οι Κατηγορούμενοι προβλέπεται στο άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.» Προκύπτει, λοιπόν, για στοιχειοθέτηση αυτού του αδικήματος θα πρέπει να αποδειχθούν δύο στοιχεία: · ότι υπήρξε επίθεση ενάντια σε άλλο πρόσωπο και · ότι προκλήθηκε στο πρόσωπο αυτό πραγματική σωματική βλάβη. Επίθεση αποτελεί οιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή ακόμη και απερίσκεπτα ή αδιάφορα (recklessly) και δημιουργεί στον άλλο την αντίληψη ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλέπε R v. Venna [1975] 3 All E.R 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς την συγκατάθεση του. Επίθεση μπορεί να διαπραχθεί χωρίς ο κατηγορούμενος να αγγίξει το θύμα (βλέπε R. v. Rolphe [1953] 36 Cr. App. R. 4, Fagon v. Metropolitan Police Commissioner [1988] 3 All E.R. 445 και Archbold Pleading and Practice (39η έκδοση), παρ. 2634, σελ. 1071-1072), ούτε βέβαια και απαιτείται η πρόκληση οποιουδήποτε τραύματος για να συντελεστεί το αδίκημα. Επίθεση μπορεί να διαπραχθεί ακόμη και με ένα απλό άγγιγμα. Επομένως, το πεδίο εμβέλειας της επίθεσης καλύπτει τις αγγλικές νομικές έννοιες 'assault', που είναι η σκόπιμη ή απερίσκεπτη ή αδιάφορη πρόκληση αντίληψης στο θύμα για άσκηση άμεσης και παράνομης βίας εναντίον του και 'battery', που είναι η φυσική επαφή. Η δε πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης συντελείται με τη δημιουργία οποιουδήποτε τραύματος, εξωτερικού ή εσωτερικού (συμπεριλαμβανομένης και υστερικής νευρικής κατάστασης), που επέρχεται ως αποτέλεσμα της επίθεσης. Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο της επίθεσης (mens rea), σχετική είναι η υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 574. Λέχθηκε ότι ο νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει την χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια, η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στην περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Όσον αφορά το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, πραγματική σωματική βλάβη περιλαμβάνει οποιοδήποτε τραύμα εξωτερικό ή εσωτερικό που επέρχεται ως αποτέλεσμα της επίθεσης (βλ. επίσης R. v. Miller
(1954)2 All E.R. 529). Στην υπόθεση Georghiades v. Police
(1985)2 C.L.R. 56, επιφανειακή εκδορά στο πρόσωπο με ερέθισμα, θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του άρθρου 243. Με αυτή την έννοια δεν χρειάζεται το τραύμα να είναι σοβαρό ή μόνιμου χαρακτήρα. Κατάληξη του Δικαστηρίου Εξετάζοντας την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο και τα συνακόλουθα ευρήματα επί των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την υπόθεσή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας παρατηρείται ότι η ενέργεια του Κατηγορούμενου 2 να πιάσει τον παραπονούμενο Παύλο Σιδηρόπουλο από το λαιμό και να τον τραβήξει προς τα πίσω και της Κατηγορούμενης 1 να τον χαστουκίσει είναι πράξεις που συνιστούν από μόνες τους επίθεση με πρόθεση από την πλευρά των Κατηγορουμένων να προβούν σε αυτές. Ως αποτέλεσμα της επίθεσης που δέχθηκε από τους Κατηγορούμενους 1 και 2 ο παραπονούμενος Παύλος Σιδηρόπουλος υπέστηκε τα τραύματα που περιγράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό/Τεκμήριο 7, και τα οποία εμπίπτουν, σύμφωνα με την σχετική επί του θέματος νομολογία, στην έννοια της πραγματικής σωματικής βλάβης και μπορούν να τεκμηριώσουν καταδίκη για το αδίκημα που προβλέπεται στο άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (βλέπε Αndreas Polydorou Georghiades v. The Police
(1985)2 C.L.R. 56). Από τα ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτει ότι τα τραύματα που προκλήθηκαν μέσα από το επίδικο περιστατικό είναι συνέπεια της επίθεσης που δέχτηκε ο παραπονούμενος από τους Κατηγορουμένους 1 και 2, αποκλείοντας έτσι κάθε άλλη αιτία περιλαμβανομένου αυτής του αυτοτραυματισμού. Στη βάση της ενώπιον μου αποδεκτής μαρτυρίας και σε συνδυασμό με την απόρριψη της εκδοχής των κατηγορουμένων και στην απουσία οποιασδήποτε άλλης αποδεκτής μαρτυρίας που θα οδηγούσε σε διαφορετικό αποτέλεσμα καθώς και γενικότερα υπό το φως των ευρημάτων του Δικαστηρίου υπάρχει άμεση σύνδεση των τραυμάτων που εντοπίστηκαν στον παραπονούμενο με τις επιθέσεις που αυτός δέχτηκε από τους Κατηγορουμένους 1 και 2 κατά το επίμαχο επεισόδιο. Στη βάση των πιο πάνω, κρίνεται ότι έχουν αποδειχθεί σωρευτικά τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, και ως εκ τούτου οι Κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι. (Υπ.) .......................................... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο