Δημοκρατία ν. Μάριου Χατζηκώστα, Ποιν. Υπόθεση: 23030/15, 22/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2016:3 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Χ. Χαραλάμπους, A.Ε.Δ. M. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Ποιν. Υπόθεση: 23030/15 Δημοκρατία ν. Μάριου Χατζηκώστα Ημερομηνία: 22 Ιανουαρίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μ. Πασιαρδή για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ε. Χειμώνας Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ Κατόπιν παραδοχής του ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στις ακόλουθες τρεις κατηγορίες: · Κατηγορία 1: Συνωμοσία προς διάπραξη του κακουργήματος της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή μεθυλοαμφεταμίνης. · Κατηγορία 2: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 297,33 γραμμάρια μεθυλοαμφεταμίνης. · Κατηγορία 3: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 297,33 γραμμάρια μεθυλοαμφεταμίνης με σκοπό την προμήθεια του σε άλλους. ΓΕΓΟΝΟΤΑ Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως ακολούθως: Κατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε στην ΥΚΑΝ στις 28.9.15 ότι ο Κατηγορούμενος θα μετέβαινε στις κατεχόμενες περιοχές και θα παραλάμβανε ναρκωτικά, μέλη της ΥΚΑΝ έλαβαν οδηγίες όπως τον εντοπίσουν και θέσουν υπό συνεχή διακριτική παρακολούθηση. Την ίδια ημέρα ο Κατηγορούμενος εντοπίστηκε από τον Α/Αστ.1820 (Μ.2 επί του κατηγορητηρίου) να κινείται με το όχημα με αριθμούς εγγραφής KLF 550 στην περιοχή Στροβόλου και ακολούθως να κατευθύνεται προς τον Άγιο Δομέτιο. Εκεί σε συγκεκριμένο σημείο ο Κατηγορούμενος, αφού στάθμευσε το πιο πάνω όχημα, επιβιβάστηκε σε ταξί και μετέβηκε στο οδόφραγμα του Αγίου Δομετίου από όπου και εισήλθε στα κατεχόμενα. Αργότερα την ίδια μέρα και περί ώρα 15.15 το συγκεκριμένο ταξί εντοπίστηκε από τον Αστ.1974 (Μ.1 επί του κατηγορητηρίου) να εισέρχεται στις ελεύθερες περιοχές της Δημοκρατίας μέσω του οδοφράγματος Αγίου Δομετίου ενώ σε αυτό επέβαινε ο Κατηγορούμενος. Το ταξί ανακόπηκε και αφού ο οδηγός του (Μ.3 επί του κατηγορητηρίου ) ενημερώθηκε από τα μέλη της ΥΚΑΝ σχετικά με την Αστυνομική ιδιότητα τους και τους λόγους που θα ερευνούσαν το όχημα του, αυτό ερευνήθηκε χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Σε σωματική έρευνα που έγινε στον Κατηγορούμενο εντοπίστηκε σε τσάντα που είχε στη κατοχή του μια πολύχρωμη νάιλον σακούλα η οποία περιείχε άλλα δυο νάιλον σακούλια μέσα στα οποία υπήρχε άσπρη κρυσταλλική ουσία. Αφού ο Μ.1 επέστησε την προσοχή του Κατηγορουμένου στο Νόμο αυτός απάντησε «εν ναρκωτικά, ποτζειν το κρυστάλ». Αμέσως συνελήφθη για αυτόφωρο αδίκημα και απάντησε κατά τη σύλληψη του «οκ». Ακολούθως ο Κατηγορούμενος μαζί με τα τεκμήρια μεταφέρθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ και την ίδια ημέρα αυτός προέβη σε θεληματική κατάθεση. Σε αυτή ανέφερε ότι η ανευρεθείσα ουσία είναι η ναρκωτική ουσία «κρυστάλ» την οποία ανέλαβε να φέρει από τα κατεχόμενα για τρίτο πρόσωπο, το οποίο αρνήθηκε να κατονομάσει. Όπως εξιστόρησε, το πρόσωπο αυτό είχε επικοινωνήσει με τον Κατηγορούμενο την προηγούμενη ημέρα δηλαδή στις 27.9.15, ενώ βρίσκονταν και οι δυο στη Λεμεσό και του ζήτησε να αγοράσει κάρτα κινητής τηλεφωνίας για να μιλήσουν για μια δουλειά που είχε να του αναθέσει. Πράγματι ο Κατηγορούμενος αγόρασε από περίπτερο κάρτα τηλεφώνου και επικοινώνησε με το τρίτο πρόσωπο, το οποίο του είπε να μεταβεί την επόμενη ημέρα στα κατεχόμενα, να παραλάβει ένα πακέτο και να το μεταφέρει στη Λεμεσό. Ο Κατηγορούμενος έχοντας αντιληφθεί ότι επρόκειτο για ναρκωτικά και συγκεκριμένα για ναρκωτική ουσία «κρυστάλ» - λόγω της ενασχόλησης του τρίτου αυτού προσώπου με ναρκωτικά -αποδέκτηκε να διεκπεραιώσει την προταθείσα εργασία για την οποία θα αμείβετο με την ολοκλήρωση της. Την επόμενη ημέρα δηλαδή στις 28.9.15 το άγνωστο τρίτο πρόσωπο επικοινώνησε ξανά με τον Κατηγορούμενο και του εξήγησε σε ποιο ξενοδοχείο της κατεχόμενης Λευκωσίας θα συναντούσε αυτόν που θα του παρέδιδε τα ναρκωτικά και του έδωσε περιγραφή του προσώπου αυτού. Ο Κατηγορούμενος μετέβη στη Λευκωσία και αφού διευθέτησε ταξί μετέβη μέσω του οδοφράγματος του Αγίου Δομετίου στα κατεχόμενα. Σε συγκεκριμένο ξενοδοχείο ο Κατηγορούμενος συνάντησε άγνωστο άντρα, τον οποίον αναγνώρισε λόγω της περιγραφής που του είχε προηγουμένως δοθεί, και αφού έκαναν χειραψία παρέλαβε τη τσάντα με τα ναρκωτικά και αναχώρησε ενημερώνοντας σχετικά στη συνέχεια τηλεφωνικά το πρόσωπο που του είχε αναθέσει την πιο πάνω δουλειά. Ακολούθως επιβιβάστηκε στο ταξί που τον ανέμενε και στο οδόφραγμα Αγίου Δομετίου ανακόπηκαν από την Αστυνομία. Με βάση τις επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν τα επίδικα ναρκωτικά είναι μεθυλοαμφεταμίνη, που είναι ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, βάρους 297,33 γραμμαρίων. Ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Υποθέσεις που λαμβάνονται υπ' όψιν Κατόπιν σχετικού αιτήματος του Κατηγορουμένου και της σύμφωνης γνώμης της Κατηγορούσας Αρχής λαμβάνονται υπ' όψιν κατά την επιμέτρηση της ποινής οι πιο κάτω τρεις υποθέσεις τα γεγονότα των οποίων έχουν ως εξής: i. 10152/15 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας Αφορά τρεις κατηγορίες σχετιζόμενες με ναρκωτικές ουσίες, ήτοι παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, παράνομη χρήση του ιδίου φαρμάκου και παράνομη προμήθεια του από άλλο άγνωστο πρόσωπο. Στις 30.11.14 μέλη της Τροχαίας Λάρνακας ανέκοψαν για έλεγχο αυτοκίνητο το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο. Κατά τη διάρκεια έρευνας εντοπίστηκαν στη θέση του συνοδηγού ένα νάιλον σακούλι μέσα στο οποίο υπήρχαν τρία άλλα σακουλάκια εντός των οποίων υπήρχε άσπρη κρυσταλλική ουσία. Αφού επιστήθηκε η προσοχή του Κατηγορούμενου στο Νόμο αυτός απάντησε «Εν crystal ice». Όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Εν για δική μου χρήση». Την ίδια ημέρα ο Κατηγορούμενος σε θεληματική του κατάθεση παραδέχθηκε ότι τα ναρκωτικά ήταν δικά του. Σύμφωνα με την έκθεση του Κρατικού Χημείου η ουσία που βρέθηκε στην κατοχή του Κατηγορουμένου ήταν ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α και συγκεκριμένα 0,9117 γραμμάρια μεθυλοαμφεταμίνης. Ο Κατηγορούμενος στις 29.11.14 στη Λεμεσό αγόρασε από άγνωστο πρόσωπο το οποίο ο ίδιος αρνήθηκε στην κατάθεση του να κατονομάσει, 1,5 γραμμάριο ναρκωτικής ουσίας μεθυλοαμφεταμίνης για το ποσό των €180 για προσωπική του χρήση. Ο ίδιος έκανε χρήση μέρους της συγκεκριμένης ποσότητας μεθυλοαμφεταμίνης στις 29.11.14 στη Λάρνακα. ii. Υπόθεση Σ67/15 ΥΚΑΝ Λεμεσού Αφορά τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Στις 25.3.15 μέλη της Αστυνομικής Δύναμης ανέκοψαν για έλεγχο όχημα το οποίο οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. Μέσα στο αυτοκίνητο εντοπίστηκε μια ηλεκτρονική ζυγαριά πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη άσπρης σκόνης. Όταν επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Ζυάζω την δόση μου για να μεν μου γελούν». Η εν λόγω ζυγαριά παραλήφθηκε ως τεκμήριο και ο Κατηγορούμενος ρωτήθηκε εάν είχε στην κατοχή του οποιαδήποτε παράνομη ουσία. Τότε ο ίδιος παρέδωσε ένα διαφανές πλαστικό σακουλάκι μέσα στο οποίο υπήρχαν δυο τεμάχια από καλαμάκι που περιείχαν κρυσταλλική ουσία και ανέφερε στους Αστυνομικούς «Έχω λλίον κρυστάλ, έτο δαμε». Επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε « Το κρυστάλ που σου έδωκα εν για δική μου χρήση». Ο Κατηγορούμενος συνελήφθηκε και απάντησε κατά τη σύλληψη του «Πίνω τα τούτα τα ναρκωτικά γιατί εχώρισα πρόσφατα τζιαι έχω προβλήματα». Την ίδια ημέρα σε θεληματική κατάθεση του παραδέχθηκε ότι τα ναρκωτικά και η ζυγαριά ήταν δικά του και θα τα χρησιμοποιούσε ο ίδιος αφού είναι χρήστης ναρκωτικών. Την προηγούμενη μέρα, δηλαδή στις 24.3.15 είχε αγοράσει για το ποσό των €120 ένα γραμμάριο μεθυλοαμφεταμίνης στη Λεμεσό από πρόσωπο που αρνήθηκε να κατονομάσει. Είχε κάνει χρήση την ίδια ημέρα και η ποσότητα που εντοπίστηκε στην κατοχή του ήταν αυτή που είχε απομείνει. Σύμφωνα με την έκθεση του Κρατικού Χημείου πάνω στη ζυγαριά εντοπίστηκαν ίχνη μεθυλοαμφεταμίνης, ενώ τα άλλα δύο τεκμήρια που βρίσκονταν στην κατοχή του ήταν 0,784 γραμμάρια μεθυλοαμφεταμίνης. iii. Υπόθεση Σ/50/15 ΥΚΑΝ Λάρνακας Αφορά τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και προμήθειας από άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Στις 3.5.15 μέλη της Αστυνομικής Δύναμης ανέκοψαν στην περιοχή Κόσιης για έλεγχο όχημα το οποίο οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. Μέσα στο αυτοκίνητο εντοπίστηκε από την Αστυνομία ένα μεταλλικό κουτί φύλαξης τσιγάρων εντός του οποίου υπήρχε ένα κομμάτι από καλαμάκι το οποίο περιείχε κρυσταλλική ουσία. Όταν επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε « εν κρυστάλ, έκαμα λλίο το πρωί. Εν για μένα που το έχω». Ακολούθως ο Κατηγορούμενος συνελήφθηκε και απάντησε «Είμαι χρήστης ναρκωτικών τζαι εν για δική μου χρήση». Ο Κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου όπως επίσης και το όχημα του. Από περαιτέρω έρευνα που διενεργήθηκε διαπιστώθηκε ότι εντός του οχήματος υπήρχε ένα νάιλον σακούλι τυλιγμένο με μαύρη τέλλα το οποίο περιείχε ίχνη κρυσταλλικής ουσίας. Υποδείχθηκε στον Κατηγορούμενο και αφού επιστήθηκε η προσοχή του Νόμο αυτός απάντησε «Εν δικό μου, εν τζαι τούτο κρυστάλ». Την ίδια ημέρα ο Κατηγορούμενος σε θεληματική κατάθεση του παραδέχθηκε ότι τα ναρκωτικά που βρέθηκαν εντός του οχήματος που οδηγούσε ήταν δικά του και ότι τα κατείχε για προσωπική του χρήση. Είχε αγοράσει την ίδια ημέρα στη Λεμεσό από πρόσωπο που δεν κατονόμασε μισό γραμμάριο μεθυλοαμφεταμίνης για το ποσό των €50 και από την ποσότητα που αγόρασε έκανε χρήση. Η υπόλοιπη ποσότητα είναι αυτή που βρέθηκε στην κατοχή του. Σύμφωνα με την έκθεση του Κρατικού Χημείου το τεκμήριο που κατείχε ο Κατηγορούμενος ήταν 0,2054 γραμμάρια μεθυλοαμφεταμίνης, ενώ στο νάιλον σακούλι, το οποίο ήταν τυλιγμένο με τέλλα που επίσης βρέθηκε στην κατοχή του, υπήρχαν ίχνη μεθυλοαμφεταμίνης. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου χωρίς να παραγνωρίζει τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναφέρθηκε σε σειρά ελαφρυντικών παραγόντων που, όπως εισηγήθηκε, υφίστανται στην παρούσα υπόθεση και θα πρέπει να προσμετρήσουν προς όφελός του Κατηγορουμένου στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Ως προς τις συνθήκες τέλεσης των αδικημάτων ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψιν του ότι ο Κατηγορούμενος δεν είναι ο ίδιος έμπορος ναρκωτικών αλλά απλώς μεταφορέας διευκρινίζοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ενήργησε στην προκειμένη περίπτωση. Επισήμανε ταυτόχρονα και το γεγονός ότι όταν διέπραττε τα αδικήματα της κυρίως υπόθεσης ήταν χρήστης και άτομο εθισμένο στα ναρκωτικά με αποτέλεσμα η εξάρτηση του αυτή να τον καθιστά ευάλωτο. Ως μετριαστικούς παράγοντες ο κ. Χειμώνας κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψιν του: (
- i)Την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου τόσο στις ανακριτικές αρχές όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονός, πού, όπως επισήμανε, αποδεικνύει έμπρακτα τη μεταμέλεια του. (
- ii)Την πλήρη συνεργασία του Κατηγορουμένου με την Αστυνομία κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης. (iii) Το λευκό ποινικό του μητρώο. (
- iv)Τις προσπάθειες απεξάρτησης που κατέβαλε. (
- v)Τις προσωπικές του περιστάσεις όπως προκύπτουν από τα όσα αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Στα πλαίσια της αγόρευσης του ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο, σε περίπτωση που προσανατολίζεται σε επιβολή ποινής φυλάκισης να εξετάσει το ενδεχόμενο αναστολής λαμβανομένων υπόψιν των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων και των προσωπικών περιστάσεων του Κατηγορούμενου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα τα αδικήματα στα οποία ο Kατηγορούμενος έχει παραδεχθεί ενοχή είναι από τα πλέον σοβαρά και αυτό αντανακλάται στη μέγιστη ποινή που προνοείται για καθένα από αυτά στον σχετικό Νόμο. Ειδικά, για τα αδικήματα της κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα, προβλέπεται ως μέγιστη ποινή αυτή της φυλάκισης δια βίου, ανεξάρτητα από την κατηγορία των ναρκωτικών, δηλαδή αν είναι τάξεως Α ή Β. Για το αδίκημα της συνωμοσίας προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 7 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένως τονίσει ότι η κατοχή ναρκωτικών, ειδικότερα με σκοπό την προμήθεια, αποτελεί κοινωνική μάστιγα και απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια λαμβανομένων υπόψιν των πολύ σοβαρών συνεπειών που συνεπάγεται η χρήση τους στην ανθρώπινη υπόσταση γενικά. Συγκεκριμένα έχει υποδειχθεί η ανάγκη για την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε όσους εμπλέκονται με ναρκωτικά, τα οποία ενσπείρουν τον πόνο και τη δυστυχία σε μεγάλο αριθμό νέων, κυρίως, ανθρώπων, καθώς και στις οικογένειες τους. Προς τούτο έχουμε υπόψιν μας τη σχετική νομολογία από την οποία διαπιστώνεται πως από το σύνολο των παραγόντων που λαμβάνονται υπόψιν στην επιμέτρηση της ποινής έχει εδραιωθεί στη δικανική κρίση ο παράγοντας που αφορά στην αποτροπή. Συγκεκριμένα έχει κατ΄ επανάληψη τονισθεί ότι στη συλλογική προσπάθεια που καταβάλλεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών ο παράγοντας που αφορά στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι περιορισμένης σημασίας, ενώ τονίζεται ιδιαίτερα η ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών με σκοπό την αποτροπή διάπραξης τέτοιων ή παρόμοιων αδικημάτων, γενικώς. Χαρακτηριστικά παραπέμπουμε στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 448: «.Τα αδικήματα που παραβιάζουν τον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων Νόμο, και ιδιαίτερα η προμήθεια και εμπορία των παρανόμων ουσιών που αναφέρονται σ΄ αυτόν, είναι άκρως σοβαρά. Γι΄ αυτό και πρέπει να αντιμετωπίζονται με αποτρεπτικές ποινές για να προστατευθεί η κοινωνία μας από τη μάστιγα των ναρκωτικών που δυστυχώς επέλασε και στη μικρή μας χώρα, μολονότι έχει μια μικρή κοινωνία η οποία παλαιότερα ήταν συνεκτική και συνδεδεμένη. Η ιδιότητα αυτή της κοινωνίας μας απέτρεπε το είδος του εγκλήματος, ειδικά του οργανωμένου, που σήμερα όμως παρουσιάζει αυξητική τάση με πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ευταξία του κράτους. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού η νομολογία ορίζει πως οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου έχουν περιθωριακή συμβολή ως ελαφρυντικό στοιχείο στην επιμέτρηση της ποινής. (Βλ. Mansour and other ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 434, Landau v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 178, Chanine v. Δημοκρατίας
(1987)2 Α.Α.Δ. 183 και Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127).» Θεώρηση της πλούσιας, δυστυχώς, νομολογίας για υποθέσεις ναρκωτικών καταδεικνύει την αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιας φύσης αδικημάτων με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης, το ύψος των οποίων εξαρτάται, μεταξύ άλλων παραγόντων, από το είδος, την ποσότητα και τον σκοπό κατοχής των ναρκωτικών. Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής και εμπορίας σκληρών ναρκωτικών έχει επισύρει αυστηρές ποινές. Παραπέμπουμε σχετικά σε υποθέσεις που αφορούν ναρκωτικά τάξεως Α, όπως είναι η Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 377, στην οποία το Εφετείο αύξησε την ποινή φυλάκισης σε 8 έτη για κατοχή ηρωίνης βάρους 391,25 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια, η Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, στην οποία επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 5 ετών στην κατηγορία για κατοχή και 8 ετών στην κατηγορία για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 199,1013 γραμμαρίων ηρωίνης μετά από ακρόαση και η Hassan v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 356, στην οποία επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή 227,82 γραμμαρίων ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια κατόπιν παραδοχής. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στις ακόλουθες αποφάσεις, και συγκεκριμένα στην Tomatari v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 169, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 498,6158 γραμμαρίων οπίου όπου επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 10 ετών, στην Ηροδότου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 175, στην οποία για κατοχή με σκοπό την προμήθεια μεγάλης ποσότητας χαπιών έκσταση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 12 ετών. Η εξέλιξη της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου συνεχίζει να τονίζει τη σοβαρότητα των υποθέσεων που αφορούν σκληρά ναρκωτικά τάξεως Α, όπως ηρωίνη και κοκαΐνη, και να επιβεβαιώνει την επιτακτική ανάγκη για την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Στην υπόθεση Βενιζέλου v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59 επιβλήθηκε πρωτόδικα στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 12 ετών για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1,045,06 γρ. κοκαΐνης. Ο εφεσείων, ο οποίος δεν παραδέχθηκε ενοχή, δεν ήταν ο ιθύνων νους, σε αντίθεση με τον πρώην συγκατηγορούμενο του ο οποίος παραδέχθηκε ενοχή. Το Εφετείο μείωσε την ποινή σε 10 λόγω σφάλματος αρχής του Κακουργιοδικείου να θεωρήσει τη μη παραδοχή του εφεσείοντος ως επιβαρυντικό παράγοντα. Επίσης παραπέμπουμε στην υπόθεση Gorko κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, όπου το Κακουργιοδικείο επέβαλε ποινή φυλάκισης 7 ετών σε καθεμία από τις εφεσείουσες για κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης 202 και 206 γρ. αντίστοιχα. Η ποινή μειώθηκε κατ΄ έφεση σε ποινή φυλάκισης 5 ετών στην κατηγορία για κατοχή με σκοπό την προμήθεια καθότι το Κακουργιοδικείο είχε λάβει υπόψη κατά την επιμέτρηση καταδίκες που δεν αποδείχθηκαν και εσφαλμένα αποφάσισε να αποδώσει τη μη εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου στη στάση των εφεσειουσών. Σημειώνουμε ότι στην Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 Α.Α.Δ. 388 λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο πως ποσότητα 130,26 γρ. κοκαΐνης δεν ήταν ευκαταφρόνητη και πως δεν μπορούσε να θεωρηθεί μικρή. Οι αποφάσεις και οι ποινές που επιβάλλονται σε παρόμοιας φύσεως υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια υπόψη επειδή δεν είναι επιθυμητή η ανομοιομορφία στη μεταχείριση αδικοπραγούντων. Όπως όμως τονίστηκε και στην υπόθεση Al-Awar κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ 160, με τις ποινές που επιβάλλονται, δεν καθορίζεται με οποιονδήποτε τρόπο μια στατική διατίμηση. Οι προηγούμενες ποινές και η προσέγγιση των Δικαστηρίων στο πρόσφατο και απώτερο παρελθόν είναι ενδεικτικές του τρόπου αντιμετώπισης των υποθέσεων κατά το χρόνο διάπραξής τους. Όπως προκύπτει από την πλούσια νομολογία για υποθέσεις ναρκωτικών, το ύψος της ποινής εξαρτάται μεταξύ άλλων παραγόντων από το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών. Στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνουμε υπόψη τόσο το είδος της ναρκωτικής ουσίας που βρέθηκε στην κατοχή του Κατηγορουμένου, που αφορά σε σκληρά ναρκωτικά τάξεως Α, όσο και την ποσότητα που είναι βάρους 297,33 γραμμάρια η οποία δεν μπορεί να θεωρηθεί μικρή, και η οποία βεβαίως θα διοχετευόταν στην αγορά και θα κατέληγε στους χρήστες ναρκωτικών. Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και τη συμμετοχή του Κατηγορουμένου στην όλη επιχείρηση διακίνησης ναρκωτικών λαμβάνουμε υπόψη ότι αυτός βασικά αποτέλεσε τον μεσάζοντα στην εν λόγω επιχείρηση του οποίου ο ρόλος περιορίζετο στην παραλαβή της ναρκωτικής ουσίας και την προμήθεια της σε τρίτο πρόσωπο. Δεν παραγνωρίζουμε δε και το γεγονός ότι στην όλη δραστηριότητα διακίνησης και προμήθειας των ναρκωτικών εμπλέκεται και άλλο πρόσωπο. Θα πρέπει δε να επισημάνουμε πως όντως η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρότερες ποινές σε οργανωμένους εμπόρους απ΄ ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές. Αυτό τονίστηκε στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466 με παράλληλη όμως επισήμανση ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ελαφρυντικό ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Αυτό διότι είτε γίνεται για χρηματικό κέρδος είτε για άλλο όφελος η κατάληξη παραμένει η ίδια, δηλαδή η διάδοση ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Ουσιαστικά αυτό ήταν το νόημα και στην υπόθεση Salaryand v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 541 όπου λέχθηκε ότι: «Κατ΄ ουσίαν, η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεση τους δε διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος». Κρίνουμε πως η ορθή προσέγγιση συμπληρώνεται με ενάργεια και στο ακόλουθο απόσπασμα από την εν λόγω υπόθεση Salaryand (ανωτέρω): «Έχει λεχθεί - και μπορεί να το επαναλάβουμε - ότι αυστηρή τιμωρία ατόμων που ενέχονται στη χρήση ναρκωτικών, όλως ιδιαίτερα των εμπόρων ναρκωτικών και των συνεργών τους, αποτελεί στοιχειώδη άμυνα της κοινωνίας και πράξη συμβάλλουσα στην παγκόσμια εκστρατεία καταπολέμησης και, ει δυνατόν, εκρίζωσης του κακού, που έχει επανειλημμένα χαρακτηριστεί ως η «μάστιγα των ναρκωτικών.» (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Εκείνο το οποίο ωστόσο παραμένει ως γεγονός στην παρούσα περίπτωση είναι ότι ο Κατηγορούμενος αναμφίβολα κατέστη συνεργός κάποιου ή κάποιων οργανωμένων εμπόρων ναρκωτικών. Με τις ενέργειες του προσέφερε σημαντική εκδούλευση και συνδρομή στον τελικό προμηθευτή και έμπορο ναρκωτικών, όποιος και αν ήταν αυτός. Η κατάληξη της ενέργειας του αυτής δεν μπορούσε να ήταν άλλη εκτός από την συνδρομή στην διακίνηση και διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Οφείλουμε δε καθηκόντως να παρατηρήσουμε και τα ακόλουθα: Παρότι αυτός ο τρόπος δράσης δεν μετατρέπει κάποιο συνεργό αυτού του είδους σε ιθύνοντα νουν και ούτε εξισώνει την ευθύνη μεταξύ τους, εντούτοις δεν καθιστά άνευ σπουδαιότητας και σημασίας τη συνδρομή, συνέργεια, βοήθεια και εκδούλευση την οποία παρέχουν οι ενδιάμεσοι συνεργάτες προς ευόδωση του τελικού στόχου που είναι η ολοκλήρωση του εγκλήματος χωρίς τον κίνδυνο σύλληψης του ίδιου του εμπόρου από την Αστυνομία. Στην πραγματικότητα οι συνεργοί αυτού του είδους εν γνώσει τους και έναντι κάποιας μορφής ανταλλάγματος συμμετέχουν στα πιο ριψοκίνδυνα στάδια της δραστηριότητας και συνιστούν απαραίτητους κρίκους στην αλυσίδα (π.χ. διακίνησης ναρκωτικών) κατά τρόπον που μπορεί να λεχθεί ότι χωρίς την προθυμία τέτοιων ατόμων δεν θα διαπράττετο το αδίκημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του. Στην παρούσα περίπτωση λοιπόν αυτό ακριβώς έπραξε ο Κατηγορούμενος. Πληροφορήθηκε για την συγκεκριμένη επιχείρηση μεταφοράς και διακίνησης ναρκωτικών από τα κατεχόμενα προς τις ελεύθερες περιοχές στη Δημοκρατία και τον δικό του ρόλο στην παραλαβή ναρκωτικών και συμφώνησε όπως συμμετάσχει έναντι αμοιβής. Όπως υπογραμμίσθηκε στην αγόρευση του κ. Χειμώνα ο Κατηγορούμενος δεν αποκάλυψε τα άτομο που του είχε ζητήσει να μεταφέρει τα ναρκωτικά από τις κατεχόμενες στις ελεύθερες περιοχές αποδίδοντας τη στάση αυτή του Κατηγορούμενου σε φόβο για συνέπειες στον ίδιο ή μέλη της οικογένειας του. Δεν είναι δύσκολο κάποιος να αναγνωρίσει τους λόγους και ταυτόχρονα να κατανοήσει τους φόβους για τους οποίους ο Κατηγορούμενος δεν είναι πρόθυμος να αναφέρει από ποιον προμηθεύτηκε τα ναρκωτικά αλλά ούτε και σε ποιον συγκεκριμένα θα τα προμήθευε. Τούτου δοθέντος και παρά την πιο πάνω επισήμανση μας δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι με αυτά τα δεδομένα παραμένει ως γεγονός ότι άνθρωποι που ανήκουν σε κυκλώματα διασποράς ναρκωτικών παραμένουν ελεύθεροι και απρόσκοπτοι στη συνέχιση αυτού του ανησυχητικού και επικίνδυνου φαινομένου της εξάπλωσης των ναρκωτικών. Ενόψει της σοβαρότητας τέτοιας φύσης αδικημάτων και της επιτακτικής ανάγκης για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου ή άλλοι ελαφρυντικοί παράγοντες δεν πρέπει να εξουδετερώνουν την προσπάθεια των Δικαστηρίων που καταβάλλεται για την προστασία της κοινωνίας από τη σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών. Έτσι, παρόλο που αυτοί δεν παραγνωρίζονται στο πλαίσιο του καθήκοντος των Δικαστηρίων για εξατομίκευση της ποινής, εντούτοις περιορισμένη βαρύτητα μπορεί να αποδοθεί σε αυτούς[1]. Ιδιαίτερα δε, σε περιπτώσεις εμπορίας ναρκωτικών, όπως είναι η προκειμένη περίπτωση, έχει νομολογηθεί ότι είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό της ποινής[2]. Εντός των πιο πάνω πλαισίων λαμβάνουμε υπόψη τους ακόλουθους ελαφρυντικούς παράγοντες: Την άμεση παραδοχή του τόσο στην Αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο η οποία καταδεικνύει τη μεταμέλεια του και διασώζει πολύτιμο δικαστικό χρόνο και έξοδα και του δίνει το δικαίωμα για σχετική έκπτωση στην ποινή. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης.» Λαμβάνουμε δε υπόψη μας και το γεγονός ότι ήταν επιθυμία του Κατηγορούμενου να προχωρήσει άμεσα σε παραδοχή χωρίς να επιδιώξει οποτεδήποτε να αποποιηθεί των ευθυνών του ή να προσπαθήσει να επικαλεσθεί άγνοια αναφορικά με το περιεχόμενο της τσάντας που είχε στην κατοχή του. Υπό αυτές τις περιστάσεις κρίνουμε ότι η παραδοχή του αποτελεί αποτέλεσμα συνειδητής του απόφασης και, ως τέτοια, αντικατοπτρίζει την έμπρακτη μεταμέλεια του. Από την άλλη, ωστόσο, δεν παραγνωρίζουμε ότι ο Κατηγορούμενος παρακολουθείτο από την Αστυνομία και ανεκόπη έχοντας στην κατοχή του την τσάντα που περιείχε τα επίδικα ναρκωτικά, οπότε αναμφίβολα ήταν περιορισμένες και οι επιλογές του. ii. Το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου αναμφίβολα αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Είναι νομολογημένο πως ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο δικαιούται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου. iii. Τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις με βάση τα όσα έχει σε έκταση αναπτύξει ενώπιον μας ο συνήγορός του. Όπως προέκυψε ο Κατηγορούμενος ηλικίας 32 ετών προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Μεγάλωσε χωρίς πατέρα γιατί ο πατέρας του απεβίωσε όταν ο Κατηγορούμενος ήταν μόλις 2 ½ ετών. Αργότερα η μητέρα του προχώρησε σε δεύτερο γάμο από τον οποίο απέκτησε ακόμη ένα παιδί το οποίο είναι με ειδικές ανάγκες. Σήμερα τόσο η μητέρα του όσο και ο πατριός του είναι άνεργοι και συντηρούνται από το αναπηρικό επίδομα που λαμβάνει το παιδί. Ο Κατηγορούμενος φοίτησε στο Σύστημα Μαθητείας στον κλάδο ηλεκτρολόγων. Για κάποιο χρονικό διάστημα φοίτησε σε Νυχτερινό Γυμνάσιο χωρίς, ωστόσο, να ολοκληρώσει τη φοίτηση του. Από τις στρατιωτικές υποχρεώσεις του πήρε απαλλαγή λόγω ορθοπεδικού προβλήματος που παρουσιάζει από μικρή ηλικία στα πόδια του. Από την ηλικία των 17 ετών διαμένει μόνος του. Οικονομικά βοηθείτο από το Ταμείο Δημοσίων Βοηθημάτων αρχικά λόγω ανικανότητας του προς εργασία ένεκα της εξάρτησης του από τα ναρκωτικά ενώ αργότερα άρχισε να λαμβάνει αναπηρικό επίδομα ένεκα του ορθοπεδικού προβλήματος στα πόδια του. Πριν 4 χρόνια συνήψε δεσμό με κοπέλα από τη Λευκωσία και διέμενε μαζί της στα Λατσιά. Λόγω της εξάρτησης του από τα ναρκωτικά χώρισε με την κοπέλα αυτή πριν ένα χρόνο και έκτοτε ήταν άστεγος και το τελευταίο χρονικό διάστημα πριν τη σύλληψη του διέμενε σε αυτοκίνητο χωρίς να διαθέτει μόνιμο τόπο διαμονής. Η ένταξη του σε διάφορα προγράμματα απεξάρτησης ήταν ανεπιτυχής. Ο κ. Χειμώνας κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει ιδιαίτερα υπόψιν και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος διέπραξε τόσο τα αδικήματα της κυρίως υπόθεσης όσο και εκείνα των υποθέσεων που θα ληφθούν υπόψιν όντας χρήστης ναρκωτικών χαρακτηρίζοντας τον ίδιον, ενόψει αυτής της ιδιότητας του, ως θύμα τόσο της χρήσης ναρκωτικών ουσιών όσο και των εμπόρων ναρκωτικών. Το πιο πάνω γεγονός το λαμβάνουμε δεόντως υπόψιν έχοντας κατά νουν τη σχετική νομολογία με βάση την οποία οι χρήστες ναρκωτικών αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη επιείκεια από ότι οι εμπόροι ενώ στην περίπτωση των χρηστών η εξατομίκευση της ποινής αποκτά μεγαλύτερη σημασία. Σε σχέση με αυτό το θέμα παραπέμπουμε στην υπόθεση Κυπριανίδη κ.α. ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 246, και στην υπόθεση Afroughi ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 174 στην οποία έγινε αναφορά στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 240, όπου υπογραμμίστηκε η διάκριση μεταξύ της σοβαρότητας των εγκλημάτων κατοχής και χρήσης ναρκωτικών, από τη μια, και εμπορίας ναρκωτικών, από την άλλη, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία των ναρκωτικών. Παραθέτουμε, επίσης, το ακόλουθο χαρακτηριστικό απόσπασμα από την υπόθεση Beyki v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 60: «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι΄ αυτό και οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως, θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi (ανωτέρω), καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ΄ αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιείκειας, το οποίον (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.» Δεν παραγνωρίζουμε επίσης και τις προσπάθειες απεξάρτησης που ο Κατηγορούμενος κατέβαλε εντασσόμενος σε διάφορα προγράμματα απεξάρτησης έστω και αν αυτές του οι προσπάθειες δεν είχαν τελικώς στεφθεί με επιτυχία. Η σημασία της προσπάθειας απεξάρτησης, και ακόμα ο ρόλος του Δικαστηρίου στην ενθάρρυνση του χρήστη να τη συνεχίσει, φαίνεται χαρακτηριστικά στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148: «Σε σχέση λοιπόν με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν είχε μόνο το αν ο εφεσείων τελικά πέτυχε ή όχι. Σημασία είχε και το αν προσπάθησε και πόσο. Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων «ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου» μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει.» Διαφωτιστικό και καθοδηγητικό είναι επίσης το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 82, στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση Καρακάννας ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 463: «Έχουμε εξετάσει την υπόθεση, η οποία μας προβλημάτισε ιδιαίτερα, όπως και κάθε υπόθεση τέτοιας φύσης. Είναι γενικά παραδεκτό πως η καλύτερη αντιμετώπιση των χρηστών ναρκωτικών είναι η παροχή βοήθειας προς αυτούς ώστε μέσα από τη διαδικασία απεξάρτησης να σταματήσουν αυτόβουλα την κακή τους έξη. Ο νομοθέτης όμως έχει διαγράψει το πλαίσιο αντιμετώπισης τέτοιων αδικημάτων. Μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο τα Δικαστήρια έχουν καθήκον να κινούνται. Στην επιμέτρηση βέβαια της ποινής τα Δικαστήρια έχουν ευρύτατη ευχέρεια να λειτουργήσουν σύμφωνα με τις γνωστές πλέον και καθιερωμένες αρχές σ΄ αυτόν τον τομέα της απονομής της δικαιοσύνης. Στην έφεση που μας απασχόλησε υπάρχουν πράγματι τέτοια στοιχεία που εφόσον εκτιμηθούν δεόντως οδηγούν σε διαφορετική μεταχείριση του εφεσείοντα από αυτής που έτυχε από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Πράγματι, στην πρόσφατη απόφαση μας στην υπόθεση Καρακάννα, ανωτέρω, είχαμε επισημάνει την καταλυτική σημασία που είχε στην επιμέτρηση της ποινής το γεγονός πως ο ίδιος ο εφεσείων με τη δική του θέληση παρακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης. Σε εκείνη την υπόθεση το πρόγραμμα ήταν επιτυχές. Στην παρούσα δεν έχουμε τέτοιο στοιχείο, μια και η προσπάθεια συνεχίζεται. Να σημειώσουμε επίσης πως ο εφεσείων άρχισε αυτή την προσπάθεια πολύ αργά στη ζωή του, δεδομένου ότι είναι χρήστης ναρκωτικών, όπως είπαμε πιο πάνω, από τα 18 του. Σημαντικό στοιχείο όμως στην υπόθεση δεν είναι μόνο η άμεση παραδοχή του στην αστυνομία και το δικαστήριο αλλά και η γενική ομολογία του πως είναι και χρήστης ναρκωτικών για τόσα χρόνια, εκδηλώνοντας με αυτή του την ομολογία το αδιέξοδο στο οποίο ζει και ταυτόχρονα επικαλούμενος βοήθεια.» To Δικαστήριο, κατά την επιμέτρηση της ποινής, οφείλει να λάβει σοβαρά υπόψη τα πιο πάνω και να ενθαρρύνει και στηρίξει τον Κατηγορούμενο σε αυτή την προσπάθεια του. Επικροτούμε με αυτή την ευκαιρία το γεγονός ότι έχει δημιουργηθεί πρόσφατα στις Κεντρικές Φυλακές πρόγραμμα απεξάρτησης το οποίο αναμένεται σύντομα να λειτουργήσει και στο οποίο έχει ενταχθεί ο Κατηγορούμενος. Με βάση όλα όσα αναφέρουμε πιο πάνω καταλήγουμε ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο Κατηγορούμενος και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις καθιστούν την επιβολή σοβαρής ποινής φυλάκισης αναπόφευκτη. Το ύψος αυτής βέβαια θα αντανακλά κατά τρόπο όσο το δυνατό ισοζυγισμένο όλους τους πιο πάνω παράγοντες, και ειδικότερα τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου και τους ελαφρυντικούς παράγοντες που επισημαίνονται πιο πάνω. Ως εκ τούτου στον Κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: · Στην κατηγορία 1: Καμιά ποινή έχοντας υπόψιν ότι θα επιβληθεί ποινή στο ουσιαστικό αδίκημα. · Στην κατηγορία 2: Καμιά ποινή δεδομένου ότι τα γεγονότα της εμπεριέχονται στα γεγονότα της κατηγορίας 3. · Στην κατηγορία 3: Φυλάκιση 6 ετών. Η έκτιση των ποινών να αρχίζει από τις 7/10/15 που ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. Τα ναρκωτικά κατάσχονται προς καταστροφή από την Αστυνομία. Τα δύο κινητά τηλέφωνα που είχαν κατασχεθεί να επιστραφούν στον Κατηγορούμενο Κατά την επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψιν οι υποθέσεις Επ. Δικαστηρίου Λάρνακας με αρ.10152/15, Σ67/15 ΥΚΑΝ Λεμεσού και Σ/50/15 ΥΚΑΝ Λάρνακας. Ενόψει του ύψους της ποινής δεν εγείρεται θέμα εξέτασης ενδεχόμενης αναστολής.. (Υπ.) ................ Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Χ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]Δέστε Παναγιώτου v. Δημοκρατίας (ανώτερω) και Tomatari v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 169. [2] Δέστε Beyki v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 60 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο