ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 17229/12, 29/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:B7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 17229/12 ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ -εναντίον- ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΕΡΓΙΟΥ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 29 Ιανουαρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Χριστοδούλου. Για τον Κατηγορούμενο 1: κος Λαμπίδης. Για τον Κατηγορούμενο 2: κος Παναγιώτου. Κατηγορούμενοι παρόντες. ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα υπόθεση αφορά ακίνητο στο Στρόβολο, το οποίο σήμερα ανήκει εξ΄ αδιαιρέτου στους 2 Κατηγορούμενους (1/2 μερίδιο στον Κατηγορούμενο 1 και ¼ μερίδιο στον Κατηγορούμενο
- Το υπόλοιπο ¼ ανήκει στη διαχείριση του αποβιώσαντα Δήμου Σεργίου). Στο ακίνητο έχει ανεγερθεί οικοδομή, για την οποία είχε αρχικά εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής στις 31/8/
- Πιστοποιητικό έγκρισης ουδέποτε εκδόθηκε. Η οικοδομή ως η συνεννόηση των αρχικών ιδιοκτητών, έχει νοητά διαχωριστεί σε βόρειο και νότιο τμήμα. Το βόρειο τμήμα αφορά στον Κατηγορούμενο 1, ενώ το νότιο τμήμα στον Κατηγορούμενο 2 και συγγενικά σε αυτόν άτομα. Στην οικοδομή, έχουν ανεγερθεί υποστατικά ή έγιναν μετατροπές χωρίς να εξασφαλιστεί προηγουμένως η σχετική άδεια. Διαφορές που έχουν προκύψει μεταξύ βορείου και νοτίου τμήματος, ή ακόμα και μεταξύ κατόχων και ιδιοκτητών νοτίου τμήματος, είχαν ως αποτέλεσμα τη μη έκδοση των απαραίτητων αδειών, με την υπόθεση να οδηγείται πλέον στο Δικαστήριο. Η Κατηγορούσα Αρχή επέλεξε να προωθήσει την υπόθεσή της μόνο σε σχέση με τους συνιδιοκτήτες του 75% του ακινήτου, όπως επίσης επέλεξε να μην προωθήσει τη διαδικασία εναντίον κατόχου μέρους του νοτίου τμήματος της οικοδομής. Το κατηγορητήριο ενώπιον του Δικαστηρίου είναι δαιδαλώδες για μια υπόθεση τα γεγονότα της οποίας όπως θα διαφανεί πιο κάτω είναι απλά. Το ότι γίνεται αναφορά στην απλότητα των γεγονότων της υπόθεσης, δεν σημαίνει ότι παραγνωρίζεται η τεράστια αντιπαράθεση που υπάρχει μεταξύ των εμπλεκομένων μερών. Αντιπαράθεση τέτοιων διαστάσεων, που δεν τους επιτρέπει να προχωρήσουν με εκείνες τις διαδικασίες προκειμένου να απεμπλακούν από την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει. Η Κατηγορούσα Αρχή, στήριξε την υπόθεσή της σε ένα μάρτυρα τον Χριστάκη Πολυκάρπου. Ο Πολυκάρπου εργάζεται στο Δημαρχείο Στροβόλου ως Ανώτερος Τεχνικός στον κλάδο αδειών οικοδομής και διαίρεσης γης για 27 έτη. Μεταξύ άλλων, στα καθήκοντά του συμπεριλαμβάνεται η εξέταση αιτήσεων αδειών οικοδομής, πιστοποιητικών έγκρισης και αδειών διαίρεσης. Έχει χειριστεί ο ίδιος προσωπικά την υπό εξέταση υπόθεση. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1, έγγραφο σύμφωνα με το οποίο πιστοποιείται ότι το επίδικο ακίνητο ανήκει εξ΄ αδιαιρέτου κατά έν δεύτερο (1/2) στον πρώτο Κατηγορούμενο, κατά εν τέταρτο (1/4) στο δεύτερο Κατηγορούμενο. Το υπόλοιπο εν τέταρτο (1/4) άνηκε στον αποβιώσαντα πατέρα του Κατηγορούμενου 2, Δήμο Σεργίου. Στο ακίνητο υπάρχει μια οικοδομή, της οποίας εξ΄ όσων γνωρίζει το βόρειο τμήμα της κατέχεται από τον Κατηγορούμενο 1 και το νότιο τμήμα της από τον Κατηγορούμενο 2 και συγγενικά σε αυτόν πρόσωπα (την αδερφή του και τον άντρα της). Για την ανέγερση της οικοδομής, είχε εκδοθεί από την αρμόδια αρχή, δηλαδή το Δήμο Στροβόλου άδεια οικοδομής, ημερομηνίας 31/8/82, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Η άδεια οικοδομής - Τεκμήριο 2, έχει εκδοθεί για συγκεκριμένη χρήση του επίδικου υποστατικού, η οποία συνίσταται σε άδεια για ανέγερση διώροφης οικοδομής για δύο καταστήματα και δύο διαμερίσματα στο ισόγειο, δύο διαμερίσματα στον πρώτο όροφο και υπόγειο στο οποίο χωροθετούνται χώροι στάθμευσης. Για οποιαδήποτε μετατροπή στην προαναφερόμενη χρήση της οικοδομής απαιτείται η εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Υπήρξε θέση του, ότι κατόπιν επιτόπιου εξωτερικού ελέγχου που διενήργησε στο επίδικο υποστατικό στις 7/3/2012, με αναφορά στα εγκεκριμένα σχέδια και κατόπιν μετρήσεων, διαπίστωσε ότι η χρήση της οικοδομής σήμερα δεν είναι ως η εγκεκριμένη και ότι έχουν γίνει τροποποιήσεις χωρίς προηγούμενη εξασφάλιση άδειας τόσο στο βόρειο όσο και στο νότιο τμήμα. Ειδικότερα, (Α)στη βόρεια μονάδα:
- το εγκεκριμένο κατάστημα στο ισόγειο μετατράπηκε σε διαμέρισμα και
- στο επίπεδο του υπογείου έχει ανεγερθεί μικρό διαμέρισμα, (Β)στη νότια μονάδα:
- το εγκεκριμένο κατάστημα στο ισόγειο έχει μετατραπεί σε διαμέρισμα,
- στο επίπεδο του υπογείου έχει ανεγερθεί κατοικήσιμο δωμάτιο 3μ Χ 4μ,
- επίσης ανεγέρθηκε υποστατικό 8μΧ3,40μ και το οποίο εφάπτεται του νοτίου οδικού συνόρου με σκελετό από μεταλλικά πασαμάνα και τσίγκους στην οροφή.
- στο νοτιοανατολικό τμήμα, έχει ανεγερθεί δωμάτιο 2.90μ Χ 2.90μ με σκελετό από μεταλλικά πασαμάνα και ξύλα και τσίγκους στην οροφή και τα πλαϊνά.
- στο νοτιοανατολικό τμήμα του ακινήτου έχει ανεγερθεί χωρίς άδεια, υποστατικό το οποίο χρησιμοποιείται ως καλυμμένη βεράντα διαστάσεων 3μ Χ 2,90μ.
- στο νοτιοανατολικό τμήμα επίσης έχει ανεγερθεί υποστατικό το οποίο χρησιμοποιείται ως ακάλυπτη βεράντα διαστάσεων 7,20μ Χ 3μ. Όλα τα πιο πάνω αναφερόμενα τόσο στο βόρειο όσο και στο νότιο τμήμα της οικοδομής έχουν ανεγερθεί χωρίς προηγούμενη εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Όπως επίσης τα πιο πάνω αναφερόμενα χρησιμοποιούνται χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, το οποίο σημειωτέο ουδέποτε εκδόθηκε ακολούθως της αρχικής άδειας οικοδομής - Τεκμήριο
- Άμα τη διαπίστωση, των πιο πάνω κατ΄ ισχυρισμό παραβάσεων, απέστειλε σχετική επιστολή και στους δύο κατηγορούμενους στις 18/4/2012 και λόγω της μη συμμόρφωσης τους, καταχωρήθηκε η διαδικασία αυτή (Τεκμήριο 4 επιστολή η οποία στάληκε στον Κατηγορούμενο 2 και Τεκμήριο 3 επιστολή η οποία στάληκε στον Κατηγορούμενο 1 και Τεκμήριο 6 απάντηση του Δήμου σε επιστολή του δικηγόρου του Κατηγορουμένου 1, ημερομηνίας 3/1/2012, η οποία επίσης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5). Τελευταία φορά επισκέφθηκε το υποστατικό το πρωί της ημέρας της κυρίως εξέτασής του (δηλ. 9/11/15), όταν και διαπίστωσε ότι οι παραβάσεις στις οποίες αναφέρθηκε εξακολουθούν να υφίστανται. Κατά την αντεξέτασή του από το δικηγόρο του Κατηγορούμενου 1, προβλήθηκε η θέση ότι η Κατηγορούσα Αρχή προχώρησε στη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και ακολούθως στην καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης, κατόπιν παραπόνου που έκανε ο Κατηγορούμενος 1 στο Δήμο Στροβόλου, με επιστολή του ημερομηνίας 21/9/10, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Περαιτέρω σε σχέση με τις μετατροπές στο βόρειο τμήμα της οικοδομής το οποίο αφορά τον Κατηγορούμενο 1, του υποβλήθηκε ότι στο υπόγειο του βορείου τμήματος η μετατροπή δεν αφορά σε διαμέρισμά αλλά σε πλυσταριό και ότι δε κτίστηκε με τοιχοποιία αλλά από γυψοσανίδα. Η θέση του ΜΚ1, ήταν ότι δεν το έλεγξε εσωτερικά, παρόλα αυτά η συγκεκριμένη τροποποίηση αυξάνει το συντελεστή δόμησης και το ότι το υλικό που χρησιμοποιήθηκε είναι γυψοσανίδα, δεν έχει σημασία, λόγω του ότι η τοιχοποιία περιλαμβάνει οποιαδήποτε κατασκευή είτε από γυψοσανίδα, είτε από τούβλα κλπ. Είναι η θέση της Υπεράσπισης του Κατηγορούμενου 1, ότι για τις μετατροπές στο βόρειο τμήμα ο πρώτος Κατηγορούμενος, έχει υποβάλει την πολεοδομική αίτηση ΛΕΥ69/10, η οποία απορρίφθηκε λόγω της άρνησης των συνιδιοκτητών να υπογράψουν. Ο ΜΚ1, διευκρίνησε ότι η άρνηση υπογραφής ήταν ένας από τους λόγους απόρριψης και εν πάση περιπτώσει ο Κατηγορούμενος 1 θα έπρεπε να είχε αποταθεί στο Δήμο για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας πριν προχωρήσει στις προσθήκες και μετατροπές που αναφέρονται στην αίτηση. Τέλος η Υπεράσπιση, υπέβαλε τη θέση ότι τα υπό κρίση αδικήματα δεν έχουν διαπραχθεί από τον πρώτο Κατηγορούμενο προσωπικά αλλά από άλλα πρόσωπα. Η θέση του ΜΚ1, υπήρξε ότι σε καμία από τις επιστολές που αντάλλαξε ο πρώτος Κατηγορούμενος με το Δήμο Στροβόλου υπάρχει τέτοιος ισχυρισμός και ότι σε κάθε περίπτωση πέραν από την ανέγερση υπάρχουν και οι κατηγορίες της ανοχής και του ότι επέτρεψε τη μετατροπή. Ακολούθως ο ΜΚ1, αντεξετάστηκε από το δικηγόρο του δεύτερου Κατηγορούμενου. Κατ΄ αρχήν ξεκίνησε υποβάλλοντας τη θέση ότι ο δεύτερος Κατηγορούμενος κατέστη ιδιοκτήτης του ¼ εξ΄ αδιαιρέτου μεριδίου του ακινήτου το έτος 2006, κατόπιν μεταβίβασης από τον πατέρα του. Στη συνέχεια προκειμένου να υποδειχθούν ακριβώς οι παραβάσεις, ζητήθηκε και κατέθεσε ο ΜΚ1 ως Τεκμήριο 8 τα αρχιτεκτονικά σχέδια, βάση των οποίων εκδόθηκε η αρχική άδεια οικοδομής και ο ΜΚ1, υπέδειξε με αναφορά στο Τεκμήριο 8 τις παραβάσεις οι οποίες αναφέρονται στο Κατηγορητήριο. Ο δικηγόρος του Κατηγορουμένου 2, επίσης υπέδειξε στο ΜΚ1, μέρη της οικοδομής, τα οποία είτε κατέχονταν στο παρελθόν από τους αποβιώσαντες γονείς του Κατηγορουμένου 2, είτε κατέχονται σήμερα από άτομα συγγενικά του Κατηγορουμένου 2 και ειδικότερα την αδερφή του και τον άντρα της, Αδάμο Μαρτή. Υπήρξε θέση του δικηγόρου του Κατηγορουμένου 2, ότι συγκεκριμένες μετατροπές και παρανομίες στη νότια πλευρά του υποστατικού έγιναν από τον Αδάμο Μαρτή, στον οποίο παλαιότερα η Κατηγορούσα Αρχή απέστειλε και σχετική επιστολή. Η θέση του ΜΚ1, είναι ότι και ο Κατηγορούμενος 2 φέρει ευθύνη ως συνιδιοκτήτης. Ερωτήθηκε εάν στον πρώτο όροφο του νοτίου τμήματος της οικοδομής, υπάρχουν παρανομίες και απάντησε, «Νομίζω πως όχι στον πρώτο όροφο». Του υποβλήθηκε η θέση πως όλες οι παρανομίες στο νότιο μέρος αφορούν στο ισόγειο, το οποίο κατέχεται από την αδερφή του Κατηγορουμένου 2 και τον άντρα της. Η θέση του ΜΚ1, ήταν ότι ο Κατηγορούμενος 2, δεν κατηγορείται μόνο ότι ανέγειρε ή μετάτρεψε ο ίδιος, αλλά επίσης ότι επιτρέπει ή ανέχεται τις κατ΄ ισχυρισμό παρανομίες. Ο Πολυκάρπου, δε γνωρίζει ούτε και ήταν σε θέση να τοποθετηθεί ως προς το ποιος ανήγειρε ή προχώρησε στις επίδικες μετατροπές τόσο στο βόρειο όσο και στο νότιο τμήμα της οικοδομής. Μετά το πέρας της μαρτυρίας του ΜΚ1, δηλώθηκαν από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα, τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο Κεφ.9: Ο Κατηγορούμενος 1, είναι ιδιοκτήτης ½ εξ΄ αδιαιρέτου μεριδίου του επίδικου ακινήτου. Ο Κατηγορούμενος 2, είναι ιδιοκτήτης ¼ εξ΄ αδιαιρέτου μεριδίου του επίδικου ακινήτου. Το υπόλοιπο ¼ μερίδιο ανήκει στο Δήμο Σεργίου, ο οποίος έχει αποβιώσει. Το επίδικο ακίνητο ευρίσκεται εντός των δημοτικών ορών του Δήμου Στροβόλου. Η Κατηγορούσα Αρχή, δήλωσε ότι δεν θα έχει άλλο μάρτυρα και αφού το Δικαστήριο άκουσε σχετική εισήγηση του δικηγόρου του Κατηγορούμενου 2 για μη στοιχειοθέτηση εκ πρώτης όψεως υπόθεση, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 74
(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, έκρινε ότι στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορουμένων και τους κάλεσε σε απολογία. Και οι δύο Κατηγορούμενοι, επέλεξαν να δώσουν ένορκη μαρτυρία. Κανείς από τους δύο Κατηγορούμενους τόσο στο στάδιο που έδιδε μαρτυρία όσο και κατά την αντεξέτασή του, αμφισβήτησε την ύπαρξη των παραβάσεων που υπάρχουν στο ακίνητο. Οι θέσεις που πρόβαλαν είναι ότι είτε δεν προχώρησαν οι ίδιοι με φυσικές προσωπικές ενέργειες στα παράνομα κτίσματα, είτε ότι ο καθένας έκανε προσπάθειες να νομιμοποιήσει τις παρανομίες πλην όμως, οι προσπάθειες του έπεφταν στο κενό λόγω της συμπεριφοράς του άλλου συνιδιοκτήτη. Έχοντας επισημάνει τα πιο πάνω θα καταγράψω ακολούθως συνοπτικά τις κυριότερες παραμέτρους της μαρτυρίας εκάστου Κατηγορούμενου. Ειδική αναφορά εάν και όπου χρειάζεται θα γίνεται και σε μετέπειτα στάδιο της απόφασης. Ο Κατηγορούμενος 1, ουσιαστικά με τη μαρτυρία του δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι υπάρχουν μη αδειούχες προσθήκες ή μετατροπές στην οικοδομή, όπως ούτε αμφισβητεί το γεγονός ότι δεν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης. Η θέση του είναι ότι, ο ίδιος είναι υπεύθυνος για το βόρειο μέρος της οικοδομής στο οποίο υπάρχουν οι παραβάσεις της νομοθεσίας, τις οποίες ανέφερε ο ίδιος κατά την κυρίως εξέτασή του. Έκανε προσπάθειες να νομιμοποιήσει τις παραβάσεις αυτές, οι προσπάθειές του όμως δεν απέδωσαν λόγω της άρνησης των συνιδιοκτητών να υπογράψουν τις σχετικές αιτήσεις που καταχώρησε στο Τμήμα Πολεοδομίας. Ο Κατηγορούμενος 1, διαμένει στο βόρειο τμήμα της οικοδομής. Ειδικότερα, όπως είπε, επειδή δεν είναι αυτός που έκανε τις επίδικες παραβάσεις δεν γνώριζε για αυτές, μέχρι τη στιγμή που έγινε κατά ½ ιδιοκτήτης του ακινήτου και αποτάθηκε στο Δήμο Στροβόλου για τελική έγκριση της οικοδομής. Μίλησε με αρχιτέκτονα, ο οποίος τον ενημέρωσε ότι θα έπρεπε να κατατεθούν στην αρμόδια αρχή, αρχιτεκτονικά σχέδια υπογραμμένα και από τους συνιδιοκτήτες του ακινήτου. Απευθύνθηκε σε αυτούς, αυτοί όμως δεν αποδέχονταν να υπογράψουν τα σχέδια. Παρά την άρνησή τους προχώρησε και κατέθεσε αίτηση για πολεοδομική άδεια (Τεκμήριο 18). Το Τμήμα Πολεοδομίας απέρριψε το αίτημα του (Τεκμήριο 19), λόγω του ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια δεν ήταν υπογραμμένα από τους συνιδιοκτήτες. Ακολούθως της απόρριψης της αίτησής του απέστειλε στο Δήμο Στροβόλου, την επιστολή ημερομηνίας 21/9/2010 (Τεκμήριο 7),με την οποία καταγγέλλεται ο συνιδιοκτήτης του και οι παραβάσεις στο νότιο τμήμα της οικοδομής. Τελείωσε την κυρίως εξέτασή του αναφέροντας ότι ο ίδιος ούτε ανέχτηκε, ούτε επέτρεψε τις παρανομίες, γιατί αυτές προϋπήρχαν του έτους 2008, όταν και έγινε ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου του ακινήτου. Από το 2008, μεταφέρεται, αυτολεξεί η θέση του «έχω κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες να νομιμοποιήσω αυτές τις παραβάσεις». Κατά την αντεξέτασή του από το δικηγόρο της Κατηγορούσας Αρχής, σε υποβολή του αναφορικά με τις παρανομίες που υπάρχουν στην οικοδομή, παραδέχτηκε την ύπαρξη παρανομιών στο βόρειο τμήμα, λέγοντας: «Οι παρανομίες που υπάρχουν στο βόρειο τμήμα είναι ότι μετατράπηκε το κατάστημα σε διαμέρισμα και έχει κτιστεί με γυψοσανίδες μια κάμαρη 4 επί 5 μέτρα. Αυτές είναι οι παρανομίες στο βόρειο τμήμα.» Ακολούθως αντεξετάστηκε από το δικηγόρο του Κατηγορούμενου
- Του υποβλήθηκε ότι γνωρίζει για τις παρανομίες που υπάρχουν στο ακίνητο πριν από το 2008 και αυτό λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος 2 και ο αποβιώσαντας πατέρας του, είχαν το 2007 καταχωρήσει αγωγή, στην οποία μεταξύ άλλων, εναγόμενος ήταν και ο Κατηγορούμενος
- Ο Κατηγορούμενος 1, συμφώνησε ότι είχε καταχωρηθεί η αγωγή. Ακολούθως του υποβλήθηκε ότι η εν λόγω αγωγή αφορούσε τις παρανομίες στο κτήριο. Ο Κατηγορούμενος 1 απάντησε «Ναι. Παραδεχόμαστε τις παρανομίες. Είναι για αυτές τις παρανομίες που προσπαθούμε να λύσουμε». Σε ερώτηση ποιος ήταν αυτός που έκανε τις παρανομίες, η θέση του Κατηγορουμένου 1 ήταν ότι τις έκανε η μητέρα του. Σε σχέση με την αγωγή που καταχωρήθηκε από Κατηγορούμενο 2 το 2007, του υποβλήθηκε η θέση ότι αυτή αποσύρθηκε λόγω της εν τω μεταξύ καταχώρησης της παρούσας ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης. Ακολούθως ο δικηγόρος του Κατηγορουμένου 2, αμφισβήτησε τη θέση του Κατηγορουμένου 1 ότι οι δύο αιτήσεις που υπέβαλε στο Τμήμα Πολεοδομίας, απορρίφθησαν γιατί δεν υπέγραφε ο Κατηγορούμενος 2 και αυτό λόγω του ότι όπως του υποβλήθηκε, μετά την αλλαγή της νομοθεσίας, επιτρέπεται η έκδοση αδειών σε ιδιοκτήτες αδιανέμητου μεριδίου χωρίς την υπογραφή των συνιδιοκτητών. Ο Κατηγορούμενος 1 συμφώνησε. Ακολούθως του υποβλήθηκε ότι η αίτηση δεν προχωρούσε για άλλους λόγους και όχι γιατί ο Κατηγορούμενος 2 δεν υπόγράφει. Ειδικότερα, ο λόγος είναι επειδή υπάρχει διαφορά ως προς τα μέτρα της οικοδομής όπως αυτή φαίνεται στα σχέδια με αποτέλεσμα ο διαχωρισμός που ενδεχομένως θα επιτευχθεί να μην είναι ακριβώς στη μέση και επειδή περαιτέρω το ένα μέρος είναι γωνιακό και το άλλο όχι, έχει προκύψει μεταξύ των συνιδιοκτητών οικονομική διαφορά. Ο Κατηγορούμενος 1 δεν απέρριψε την πιο πάνω θέση, αντιθέτως συμφώνησε με αυτήν. Από την πλευρά του ο Κατηγορούμενος 2, δήλωσε ότι το τμήμα της οικοδομής το οποίο αφορά τον ίδιο είναι το νότιο τμήμα και ειδικότερα το διαμέρισμα στον πρώτο όροφο. Ο ίδιος χρησιμοποιούσε μέρος του νοτίου τμήματος της οικοδομής σαν εργαστήριο αρχές της δεκαετίας
- Ακολούθως διέμενε στο ακίνητο κάποια χρόνια πριν το έτος
- Έκτοτε δεν διαμένει στην οικοδομή και το διαμέρισμα στον πρώτο όροφο το ενοικιάζει. Στο ισόγειο του πρώτου ορόφου διαμένει η αδερφή του με το γαμπρό του, οι οποίοι είναι αυτοί οι οποίοι έχουν κάνει τις περισσότερες παρανομίες στο ισόγειο του νότιου τμήματος. Όσες φορές προσπάθησε να συζητήσει μαζί τους το όλο θέμα δεν τα κατάφερε και ο γαμπρός του μάλιστα τον απείλησε. Το υπόλοιπο μέρος του νότιου τμήματος δεν κατοικείται. Αναφορικά με τις θέσεις του Κατηγορούμενου 1, ότι ο λόγος που δεν έχουν προωθηθεί οι αιτήσεις για νομιμοποίηση των παρανομιών είναι η άρνηση των συνιδιοκτητών του νοτίου τμήματος να υπογράψουν τις εν λόγω αιτήσεις, διεφάνει ότι η διαφωνία μεταξύ των συνιδιοκτητών του νοτίου και βορείου τμήματος της οικοδομής συνίστανται σε διαφορά ως προς το εάν οι διαχωρισμός του ακινήτου θα είναι κάθετος (όπως επιθυμεί ο Κατηγορούμενος 1), ή οριζόντιος όπως επιθυμεί ο (Κατηγορούμενος 2). Σε σχέση με το μέρος του νοτίου τμήματος της οικοδομής το οποίο τον αφορά, δηλαδή το διαμέρισμα στον πρώτο όροφο, η θέση του είναι ότι σε αυτό δεν υπάρχουν παρανομίες. Όντως το Κατηγορητήριο δεν αναφέρεται σε παρανομίες στον πρώτο όροφο του νοτίου Τμήματος. Στις 18/7/2006, απέστειλε επιστολή στη μητέρα του Κατηγορούμενου 1, σε σχέση με παράνομη επέμβασή της στο υπόγειο του κτιρίου (Τεκμήριο 20), στη οποία έλαβε απάντηση από το δικηγόρο τους στις 27/7/2006 (Τεκμήριο 21). Κατόπιν των επιστολών Τεκμήριο 20 και Τεκμήριο 21, ξεκίνησαν μέσω δικηγόρων διαπραγματεύσεις για να βρεθεί λύση. Ένεκα της μη κατάληξης, καταχώρησαν εναντίον του Κατηγορουμένου 1, της μητέρας αυτού και του Αδάμου Μαρτή την αγωγή (Τεκμήριο 22). Η εν λόγω αγωγή αποσύρθηκε τόσο για νομικούς λόγους, όσο και επειδή καταχωρήθηκε στο μεταξύ η υπό εξέταση υπόθεση. Είναι θέση του ότι ουδέποτε ανέχθηκε ή επέτρεψε είτε ως συνιδιοκτήτης είτε ως κάτοχος τις παρανομίες για τις οποίες κατηγορείται. Ρωτήθηκε από το δικηγόρο του αναφορικά με τις προσπάθειες που έκανε για άρση των παρανομίων του διαμερίσματος που κατέχεται από την αδερφή του και τον άντρα της, τον Αδάμο Μαρτή. Πέραν του ότι καταχώρησε την αγωγή, ανάφερε ότι έχει δυσκολία συνεννόησης με τον Αδάμο Μαρτή και στο γεγονός ότι όταν προσπάθησε να του πει να χαλάσει τα παράνομα κτίσματα τον απείλησε και μάλιστα υπήρξε φορά που τον κυνήγησε με το ψαροντούφεκο. Σε σχέση με τις άκαρπες προσπάθειες του Κατηγορούμενου 1 στην πολεοδομία επισήμανε ότι από τον κάθετο διαχωρισμό της οικοδομής, τον οποίο επιχείρησε ο Κατηγορούμενος 1, θα προέκυπταν πολλά προβλήματα. Ανάφερε ότι πήγε και στο Τμήμα Πολεοδομίας και συζήτησε με αρμόδιο υπάλληλο για τα προβλήματα τα οποία θα προέκυπταν από κάθετο διαχωρισμό, όπως πχ ζήτημα στάθμευσης. Σε σχέση με το καθεστώς του νότιου τμήματος ανάφερε ότι «ρίζει» ο ίδιος στο ¼ και συγκεκριμένα στο διαμέρισμα στον πρώτο όροφο. Η αδερφή του με τον άντρα της μένουν στο ισόγειο του νοτίου τμήματος. Στο ισόγειο του νοτίου τμήματος, επίσης, βρίσκεται το μαγαζί το οποίο μετατράπηκε σε διαμέρισμα και στο οποίο έμεναν οι γονείς του. Αυτά έχουν γίνει πριν από 20 χρόνια τουλάχιστον. Σήμερα στο εν λόγω διαμέρισμα, όπου έμεναν οι γονείς του δε μένει κανείς. Σε σχέση με το ¼ που άνηκε στον πατέρα του, είναι διαχειριστής και ακόμα δεν έχει αποφασιστεί πως θα διανεμηθεί. Κληρονόμοι είναι αυτός και τα τρία αδέρφια του. Αναφορικά με τη θέση του Κατηγορουμένου 1, ότι επισκέφθηκε το Τμήμα Πολεοδομίας, είπε ότι επισκέφθηκε και ο ίδιος το Τμήμα Πολεοδομίες και ενημερώθηκε για τα μειονεκτήματα που θα είχε ο κάθετος διαχωρισμός της οικοδομής που επιθυμούσε και προωθούσε ο Κατηγορούμενος 1 με την αίτησή του. Ο ίδιος προτιμά να υπάρξει οριζόντιος διαχωρισμός. Δεν υπήρξε άλλη μαρτυρία από πλευράς των Κατηγορουμένων. Πρώτος αγόρευσε ο δικηγόρος του Κατηγορούμενου
- Σημείωσε ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν είναι κάτοχος του ακινήτου, αλλά είναι κατά ¼ ιδιοκτήτης του αδιανέμητου μεριδίου και σε ότι τον αφορά, ενοικιάζει το διαμέρισμα στον πρώτο όροφο του νοτίου μέρους για το οποίο δεν υφίσταται κατηγορία στο κατηγορητήριο. Αναφέρθηκε ακολούθως στο ιστορικό και στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του ακινήτου. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό, ότι με τις αγορεύσεις του ο δικηγόρος του Κατηγορουμένου 2, αναφέρεται σε γεγονότα και μαρτυρία τα οποία δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, είτε υπό τύπο υποβολών κατά την αντεξέταση, είτε στο στάδιο που ο Κατηγορούμενος 2 έδιδε μαρτυρία. Αυτά δεν θα ληφθούν υπόψη. «Οι αγορεύσεις των διαδίκων δεν αποτελούν μέσο προσαγωγής μαρτυρίας ή διεύρυνσης των επίδικων θεμάτων (ΝΑ Theophanous (Matic) Laundries Ltd v Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)3 ΑΑΔ 739, Μισιρλής ν Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1995)3 ΑΑΔ 379), ούτε και μέθοδο αμφισβήτησης άλλων γεγονότων (Ζαχαρία ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2011)3 (Α)ΑΑΔ 293)ή συστατικό στοιχείο απόδειξης της υπόθεσης ή οποιωνδήποτε συναφών επιχειρημάτων και εκεί όπου δεν υποστηρίζονται από μαρτυρία θα πρέπει να αγνοούνται (βλ. Ιωσηφίδη ν Αστυνομίας Ποιν. Εφ.243/12 ημ. 2.5.14)»(Απόσπασμα από το σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδα και Νικόλα Σάντη, ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ. 128) Στη συνέχεια, με αναφορά στην υπόθεση Sea Island Tours Ltd ν. KOT,
(1995)2 Α.Α.Δ. 196, ο δικηγόρος του Κατηγορουμένου 1, σημείωσε ότι η κυπριακή νομολογία είναι πιο αυστηρή από την αγγλική σε σχέση με τα αδικήματα αυστηρής ποινικής ευθύνης, καθότι με τη πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση, ουσιαστικά μετατρέπονται σε απόλυτης ευθύνης. Σε σχέση με τα αδικήματα που αφορούν τις μετατροπές αναφέρθηκε ότι ίσως να ισχύει το ζήτημα της αυστηρής ευθύνης, αλλά για τις υπόλοιπες κατηγορίες είναι η θέση του ότι το ζήτημα διαφοροποιείται. Επισήμανε τέλος, τις προσπάθειες του Κατηγορουμένου 2, από το χρονικό διάστημα που έγινε ιδιοκτήτης για άρση των παρανομιών με αναφορά στην αγωγή - Τεκμήριο 22. Ακολούθως το λόγο πήρε ο δικηγόρος του Κατηγορουμένου 1, ο οποίος με αναφορά στο κατηγορητήριο, υπέβαλε ότι εξαιρουμένων των κατηγοριών που αφορούν πιστοποιητικό έγκρισης, η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεσή της. Σε σχέση με τη μαρτυρία του ΜΚ1, ανέφερε, ότι αυτός σε γενικές γραμμές είπε την αλήθεια, πλην όμως το επίπεδο της μαρτυρίας του απέχει κατά πολύ από το απαιτούμενο επίπεδο απόδειξης σε ποινικές υποθέσεις το οποίο είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ακολούθως αναφέρθηκε, στις υπεράνθρωπες, όπως τις χαρακτήρισε προσπάθειες που έκανε ο Κατηγορούμενος 1 προκειμένου να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες. Οι παρανομίες στην οικοδομή είχαν γίνει πριν ο Κατηγορούμενος 1 γίνει ιδιοκτήτης και επομένως δεν μπορεί να φέρει ευθύνη. Ο δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής παρέδωσε Γραπτή Αγόρευση, στην οποία μα αναφορά στη νομολογία σε συνδυασμό με τη μαρτυρία που έχει δοθεί είναι η θέση του ότι, η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε στο καθήκον της να αποδείξει την υπόθεσή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η μαρτυρία που έχει δοθεί και η οποία γίνεται αποδεκτή πριν «χρησιμοποιηθεί ως υπόβαθρο διαπιστώσεων και ευρημάτων, αξιολογείται στο σύνολό της με σκοπό να κριθεί εάν είναι ή όχι αξιόπιστη (Τσεκούρα ν Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ.180/10, ημ. 11.10.2012, ιωάννου ν Παλάζη 1(Α) ΑΑΔ276 κ.α.) με την αναξιόπιστη μαρτυρία να μην αποτελεί αποδεικτικό υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου (Miorage v Radivojenik
(1998)1 (Β) ΑΑΔ614) και να μην αποδεικνύει τίποτε (Αθανασίου και Άλλος ν Κουνούνη
(1997)1 (Β) ΑΑΔ 614)» (βλ. ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, των Τάκης Ηλιάδης και Νικόλας Σάντης, σελ.129). Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που έδωσαν μαρτυρία στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Ο Πολυκάρπου, μοναδικός μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε με αμεσότητα και ειλικρίνεια σε όλες τις ερωτήσεις οι οποίες του γίνονταν. Για τα γεγονότα τα οποία αφορούν την υπό εξέταση υπόθεση, ήταν ξεκάθαρος ότι έχει γνώση αυτών για την περίοδο η οποία αφορά από την πρώτη επιτόπια επίσκεψή του και μετά. Ήταν ιδιαίτερα σαφής και συγκεκριμένος αναφορικά με τις παρανομίες που υπάρχουν στην επίδικη οικοδομή και αν και ο έλεγχος ο οποίος διενήργησε ήταν εξωτερικός, ήταν ιδιαίτερα επεξηγηματικός σε σχέση με τις διαπιστώσεις του και τις μετρήσεις του και το πώς κατέληξε στα συμπεράσματά του. Σε σχέση με το ποιος ανήγειρε την οικοδομή, ποιος προχώρησε στις μετατροπές και άλλα ζητήματα κατοχής και χρήσης του επίδικου υποστατικού, δεν ήταν σε θέση να απαντήσει. Ήξερε για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του ακινήτου, όπως αυτό φαίνεται και από το Τεκμήριο 1, σύμφωνα με το οποίο ο Κατηγορούμενος 1 είναι εξ΄ αδιαιρέτου ιδιοκτήτης του ½ της επίδικης οικοδομής και ο Κατηγορούμενος 2 είναι εξ΄ αδιαιρέτου ιδιοκτήτης του ¼ της επίδικης οικοδομής. Η μαρτυρία του αναφορικά με τα υφιστάμενα στην οικοδομή κτίσματα και μετατροπές τα οποία συνιστούν παραβάσεις σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο Κεφ.96, παρέμεινε αναντίλεκτη. Οι παραβάσεις στις οποίες έκανε ειδική αναφορά, δεν αμφισβητήθηκαν, ούτε με υποβολές κατά την αντεξέτασή του, αλλά ούτε και κατά το στάδιο που έδιδαν μαρτυρία οι ίδιοι οι Κατηγορούμενοι αμφισβήτησαν την ύπαρξη των παραβάσεων που αναφέρονται στο κατηγορητήριο και ειδικότερα στις Κατηγορίες 1, 13, 16, 19, 22, 25 και
- Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο μέτρο αυτό. Η μόνη υπεράσπιση που πρόβαλε ο Κατηγορούμενος 1, είναι ότι δεν προχώρησε ο ίδιος με οποιαδήποτε φυσική ενέργεια του να ανεγείρει τις παρανομίες στο βόρειο μέρος του κτίσματος και σίγουρα η ανέγερση των κτισμάτων στο νότιο τμήμα δεν είναι δικό του έργο. Ο Κατηγορούμενος 2, επίσης ισχυρίζεται ότι δεν ανήγειρε ο ίδιος οποιαδήποτε παράνομα κτίσματα στο νότιο τμήμα, όπως επίσης ούτε στο βόρειο, στο οποίο δεν έχει οποιοδήποτε έλεγχο. Και οι δύο ισχυρίζονται ότι δεν ανέχονται τις παρανομίες και κάνουν αναφορά σε διορθωτικές ενέργειες τις οποίες έχουν λάβει. Θα συμφωνήσω μαζί τους ότι, η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε ότι έκαναν οι ίδιοι την ανέγερση των παρανόμων κτισμάτων ή οικοδομών ή τις μη αδειούχες μετατροπές. Όμως, η εκατέρωθεν προβαλλόμενη θέση για μη ανοχή τους ή για το ότι δεν επέτρεψαν και για υπεράνθρωπες προσπάθειες άρσης των παρανομιών, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Από την πλευρά του ο Κατηγορούμενος 1 και ο δικηγόρος του αναφέρθηκαν σε υπεράνθρωπες προσπάθειες του Κατηγορουμένου 1 να νομιμοποιήσει τις παρανομίες στην οικοδομή. Η μόνη μαρτυρία που υπάρχει αναφορικά με αυτές τις προσπάθειες, είναι σε σχέση με τις δύο αιτήσεις στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως και την επιστολή προς το Δήμο Στροβόλου, με τη οποία καταγγέλλει τις παρανομίες στο νότιο τμήμα της οικοδομής. Ενώ είναι ο ίδιος κάτοχος του βόρειου τμήματος και ενώ γνωρίζει για τις παρανομίες οι οποίες υπάρχουν στο δικό του τμήμα και ενώ έχουν απορριφθεί σχετικές αιτήσεις του στο Τμήμα Πολεοδομίας δεν κάνει καμία προσπάθεια άρσης των παρανομιών στο δικό του έστω τμήμα, του οποίου έχει τον έλεγχο και ούτε βεβαίως οι πιο πάνω αναφερόμενες ενέργειες μπορούν να θεωρηθούν όπως ο ίδιος τις χαρακτήρισε υπεράνθρωπες προκειμένου να αρθούν οι παρανομίες. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Το επιχείρημα του Κατηγορούμενου 2, ότι ούτε επιτρέπει, ούτε ανέχεται της παρανομίες πηγάζει από την αγωγή που καταχώρησε - Τεκμήριο
- Η αγωγή αυτή δεν αφορά τις παρανομίες του Κατηγορητηρίου, αλλά αναφέρεται στον κοινόχρηστο χώρο και στο χώρο στάθμευσης και στο υπόγειο. Πουθενά στο Τεκμήριο 22 γίνεται αναφορά στο σύνολο των παρανομιών που αφορούν στο κατηγορητήριο. Επίσης δεν προώθησε την εκδίκαση της εν λόγω αγωγής αλλά την απέσυρε. Η καταχώρηση μιας αγωγής, άσχετης με τα επίδικα θέματα, η οποία τελικώς απεσύρθει, για λόγους νομικούς όπως αναφέρει στη Γραπτή Δήλωσή του ο Κατηγορούμενος 2, χωρίς να δίδει καμία περαιτέρω μαρτυρία επί τούτου, αλλά λέγοντας ότι οι νομικοί λόγοι απόσυρσης είναι κάτι το οποίο θα εξηγήσει το δικηγόρος του κατά τις αγορεύσεις, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και σίγουρα ισχυρισμοί και επιχειρήματα του δικηγόρου του κατά τις αγορεύσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ικανοποιητική μαρτυρία, πάνω στην οποία θα μπορούσε να στηριχτεί το Δικαστήριο προκειμένου να αντλήσει συμπεράσματα. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Με αναφορά και στην υπόθεση Σωφρονίου Λτδ ν. Δήμου Στροβόλου,
(1991)2 Α.Α.Δ. 369, σημειώνεται ότι οι ενέργειες στις οποίες αναφέρονται οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 ότι προχώρησαν για άρση των παρανομιών δεν είναι από μόνες τους αρκετές για να τεκμηριώσουν μη ανοχή τους. Δεν αναφέρθηκαν σε καμία ουσιαστική ενέργεια που έγινε στο δικό τους τμήμα προς άρση των παρανομιών και οι οποιεσδήποτε ενέργειές τους, στόχευαν στο τμήμα το οποίο δεν τους αφορά και δεν προχώρησαν σε κάποια θετική ενέργεια, προς συμμόρφωση έστω στις παραβιάσεις που υπάρχουν στο δικό τους τμήμα. Από τη μαρτυρία ως έχει αξιολογηθεί, από τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί καθώς και από τα παραδεκτά γεγονότα, το Δικαστήριο μπορεί με ασφάλεια να καταλήξει στα ακόλουθα ευρήματα: Ο Κατηγορούμενος 1 και ο Κατηγορούμενος 2 είναι εξ΄ αδιαιρέτου ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου κατά ½ και ¼ αντίστοιχα. Για το ακίνητο υπάρχει άδεια οικοδομής από το έτος
- Δεν έχει μέχρι σήμερα εξασφαλιστεί πιστοποιητικό έγκρισης. Στο ακίνητο υπάρχουν προσθήκες και μετατροπές, χωρίς προηγούμενη εξασφάλιση άδειας ως ακολούθως: · Μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης του βορείου ισογείου τμήματος της οικοδομής από κατάστημα σε διαμέρισμα, χωρίς άδεια οικοδομής και κατά παράβαση των εγκεκριμένων σχεδίων. (ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ) · Ανέγερση στο βόρειο υπόγειο της οικοδομής διαμέρισμα διαστάσεων 4μΧ7μ χωρίς άδεια οικοδομής και κατά παράβαση των εγκεκριμένων σχεδίων. (ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ) · Μετατροπή εγκεκριμένης χρήσης νοτίου ισογείου από κατάστημα σε διαμέρισμα χωρίς άδεια οικοδομής και κατά παράβαση των εγκεκριμένων σχεδίων. (ΔΕΚΑΤΗ ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ) · Ανέγερση στο νότιο υπόγειο της οικοδομής, δωματίου διαστάσεων 3μΧ4,20μ χωρίς άδεια οικοδομής και κατά παράβαση των εγκεκριμένων σχεδίων. (ΔΕΚΑΤΗ ΕΚΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ) · Ανέγερση στο νότιο τμήμα του ακινήτου υποστατικού 8μ Χ 3,40μ με σκελετό από μεταλλικά πασαμάνα κα τσίγκους στην οροφή (ΔΕΚΑΤΗ ΕΝΑΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ) · Ανέγερση στο νοτιοανατολικό τμήμα της οικοδομής, υποστατικό το οποίο χρησιμοποιείται ως δωμάτιο χωρίς άδεια οικοδομής. (ΕΙΚΟΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ) · Ανέγερση στο νοτιοανατολικό τμήμα της οικοδομής, υποστατικό το οποίο χρησιμοποιείται ως καλυμμένη βεράντα χωρίς άδεια οικοδομής. (ΕΙΚΟΣΤΗ ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ) · Ανέγερση στο νοτιοανατολικό τμήμα της οικοδομής, υποστατικό το οποίο χρησιμοποιείται ως ακάλυπτη βεράντα χωρίς άδεια οικοδομής. (ΕΙΚΟΣΤΗ ΟΓΔΟΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ) Οι πιο πάνω προσθήκες και μετατροπές έχουν γίνει σε άγνωστο χρονικό διάστημα και πριν την πρώτη επιτόπια εξέταση στις 7/3/2012, από τον ΜΚ1 και είναι άγνωστο από ποιον έγιναν. Ο Κατηγορούμενος 1 μένει στο βόρειο τμήμα της οικοδομής. Ο Κατηγορούμενος 2, δε διαμένει στην οικοδομή από το
- Ο Κατηγορούμενος 2 δεν κάνει χρήση της οικοδομής πέραν του διαμερίσματος στον πρώτο όροφο του νοτίου τμήματος για το οποίο δεν γίνεται αναφορά στο Κατηγορητήριο. Στις 28/12/2007, ο Κατηγορούμενος 2, καταχώρησε την αγωγή με αριθμό 11452/2007, μεταξύ άλλων, εναντίον του Κατηγορουμένου 1 και του γαμπρού του Αδάμου Μαρτή, με την οποία ζητά άρση της παράνομης επέμβασης στον κοινόχρηστο χώρο στάθμευσης και στο υπόγειο. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 γνώριζαν για τις παρανομίες που υπάρχουν στην οικοδομή, ως αυτές καταγράφονται στο Κατηγορητήριο. Τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται οι Κατηγορούμενοι είναι αδικήματα «απόλυτης ευθύνης». Δεν απαιτείται η συνδρομή mens rea για τη διάπραξή τους, αλλά μόνο actus reus. Για το ποια αδικήματα είναι απόλυτης ευθύνης έχει λεχθεί τα ακόλουθα, στην απόφαση στην υπόθεση AESTAS TRADING LTD κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 78/2014, 79/2014, 3/9/2015 Πριν υπεισέλθουμε στην εξέταση του 2ου λόγου έφεσης θα πρέπει να εξεταστεί η φύση του αδικήματος που δημιουργεί το άρθρο 23 Α
(1)(γ) του Νόμου. Τόσο το ίδιο το νομοθέτημα, όσο και το επιμέρους άρθρο 23, δημιουργούν αδίκημα αυστηρής ποινικής ευθύνης, της φύσης των γνωστών άλλως πως και ως ρυθμιστικών (regulatory) αδικημάτων, που αποβλέπουν στη ρύθμιση συμπεριφοράς πολιτών σε συγκεκριμένους τομείς κοινωνικής ή επιχειρηματικής δραστηριότητας. Σε τέτοιας φύσης αδικήματα η εγκληματική πρόθεση (mens rea) δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο. Gammon (Hong Kong) Ltd v. A.G.
(1984)1 All E.R. 347, 362, Karaoglanian v. Police
(1984)2 C.L.R. 161, Οικονομίδης ν. Διευθ. Κοινων. Ασφαλίσεων
(1989)2 Α.Α.Δ. 235, 240-241.» Τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων καθορίζονται από τα άρθρα 3, 10 και 20 του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96. Σύμφωνα: · με το άρθρο 3
(1)(β), κανένα πρόσωπο δεν δύναται να ανεγείρει, ανέχεται ή επιτρέπει ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. · με το άρθρο 3
(1)(ε), του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, σύμφωνα με το οποίο, κανένα πρόσωπο δεν δύναται «να μετατρέψει ή επιτρέψει ή ανεχθεί τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης μιας οικοδομής». χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. · με το άρθρο 3
(1)(στ), κανένα πρόσωπο δεν δύναται, να αρχίζει προβαίνοντας σε οποιαδήποτε από τις εργασίες ή από τα ζητήματα που εκτίθενται πιο πάνω · Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 10, του Κεφαλαίου 96, κανένα πρόσωπο: «κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή». Όπως ανάφερε ο Πολυκάρπου, η αρχική άδεια οικοδομής - Τεκμήριο 2, εγκρίθηκε για συγκεκριμένη χρήση του υποστατικού. Επίσης όπως ανέφερε ο Πολυκάρπου, για οποιαδήποτε μετατροπή της αρχικής χρήσης απαιτείται η έκδοση σχετικής άδειας, θέση η οποία είναι σε απόλυτη ταύτιση με την τελευταία επιφύλαξη του άρθρου 3 του Κεφ. 96: «Νοείται ότι, άδεια δυνάμει του παρόντος άρθρου είναι δυνατό να αφορά αποκλειστικά συγκεκριμένο τμήμα οικοδομής ή οποιαδήποτε προσαρτήματα σε αυτή και αυτή η άδεια δε θα αποτελεί άδεια για άλλα τμήματα της οικοδομής για τα οποία δεν έχει εκδοθεί άδεια μετά την εξέταση σχετικής αίτησης.» Σε περίπτωση παράβασης των άρθρων 3 και 10, διαπράττεται ποινικό αδίκημα το οποίο τιμωρείται σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 20. Το άρθρο 10 δεν καθορίζει ούτε καθιστά αδίκημα το επιτρέπειν ή ανέχεσθαι τη χρήση ή κατοχή οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, αλλά σαφέστατα το αδίκημα συντελείται είτε με την κατοχή, είτε με τη χρήση οικοδομής ή τμήματος αυτής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, είτε με ενέργεια ώστε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή χρησιμοποιεί οικοδομή ή τμήμα αυτής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης. Ως αναφέρεται πιο πάνω στα ευρήματα, αλλά επίσης αποτελεί και αναντίλεκτο γεγονός, η ανέγερση υποστατικών, προσθήκες και μετατροπές ως αυτές καταγράφονται και αναφέρονται στο Κατηγορητήριο έχουν γίνει και υφίστανται χωρίς να έχει εξασφαλιστεί προηγούμενη άδεια. Η γνώση και των δύο Κατηγορούμενων σε σχέση με τις παραβάσεις στις οικοδομές δεν είναι αμφισβητούμενο γεγονός. Και οι δύο Κατηγορούμενοι γνώριζαν για τις παραβάσεις, τόσο για αυτές που αναφέρονται στο τμήμα που τους αφορά όσο και για αυτές στο τμήμα του συνιδιοκτήτη τους, όπως επίσης και για το γεγονός ότι δεν υπάρχει πιστοποιητικό έγκρισης. Όμως, σημειώνεται ότι, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου καμία μαρτυρία σχετικά με τη χρονική στιγμή ανέγερσης των παράνομων υποστατικών και παράνομων μετατροπών και εάν αυτή έχει γίνει από τους Κατηγορούμενους. Ο Πολυκάρπου ήταν ξεκάθαρος ότι δεν γνωρίζει κάτι τέτοιο. Επομένως το Δικαστήριο απουσία οποιασδήποτε θετικής μαρτυρίας σε σχέση με το πότε και από ποιους έγιναν οι ανεγέρσεις και οι μετατροπές που αναφέρονται στο Κατηγορητήριο, δεν μπορεί να προχωρήσει αυθαίρετα σε εύρημα ότι αυτές έγιναν από τους Κατηγορούμενους. Επομένως, οι κατηγορίες που αφορούν ανέγερση και μετατροπή από τους κατηγορούμενους, δεν έχουν αποδειχθεί. Αναφορικά με το ζήτημα ανοχής και επιτρέπειν την ανέγερση, σημειώνεται ότι αυτά σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην απόφαση Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού ν Δήμος Λεμεσού
(1994)2 ΑΑΔ, 145, είναι αδικήματα συνεχούς φύσεως και ως τέτοια καλύπτουν κάθε περίοδο ακολούθως της ανέγερσης. Επομένως, σε σχέση με το ζήτημα της ανοχής και του επιτρέπειν την ανέγερση, εφόσον η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την ύπαρξη των παράνομων προσθηκών και μετατροπών, το ότι δεν αποδείχθηκε η συμμετοχή των Κατηγορουμένων 1 και 2 στην ανέγερση, δεν αναιρεί την ποινική τους ευθύνη σε σχέση με το αδίκημα του ανέχεσθαι και επιτρέπειν (Ανδρέας Οικονόμου ν Δήμος Παραλιμνίου
(2000)2 ΑΑΔ 614) και η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει τις σχετικές κατηγορίες. Επίσης, το αδίκημα της κατοχής και χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης είναι συνεχούς φύσεως. Φράγκος Στέφανος ν. Aλεξάνδρας Aληφάντη και Άλλης,
(2003)2 Α.Α.Δ.
- Η χρήση και η κατοχή του βόρειου τμήματος της οικοδομής από τον Κατηγορούμενο 1, έχει αποδειχθεί και συνιστά αναντίλεκτο γεγονός. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί χρήση της οικοδομής για το χρονικό διάστημα το οποίο αναφέρεται στο Κατηγορητήριο. Πέραν του ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι συνιοδιοκτήτης εξ΄ αδιαιρέτου μεριδίου ¼ και ότι λαμβάνει ενοίκιο από την ενοικίαση του διαμερίσματος στον πρώτο όροφο του νότιου τμήματος της οικοδομής (το οποίο δεν αναφέρεται σε οποιαδήποτε κατηγορία), δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία που να συνδέει τον Κατηγορούμενο 2 με χρήση άλλου μέρους της οικοδομής. Στις σχετικές κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα του άρθρου 10 του Κεφ.96, στις λεπτομέρειες των κατηγοριών αυτών, ο Κατηγορούμενος 2 κατηγορείται για χρήση των επίδικων υποστατικών ως κάτοχος, κάτι το οποίο δεν έχει αποδειχθεί και ούτε έχει αποδειχθεί ότι ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης. Αδίκημα ανοχής χρήσης και επιτρέπειν χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης δεν υπάρχει ούτε στο άρθρο 3 ούτε στο άρθρο 10 του Κεφαλαίου 96, τα οποία αναφέρονται στις κατηγορίες 8,9,11,12,32,33,35,36,38,39,41,42,44,45,47 και 48 Ενόψει των όσων αναφέρονται πιο πάνω η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποτύχει στο καθήκον της να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, έχουν προβεί οι ίδιοι στις ανεγέρσεις και μετατροπές οι οποίες αναφέρονται στις κατηγορίες 1, 4, 13, 16, 19, 22, 25 και 28 και επομένως οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται στις αντίστοιχες κατηγορίες ως ακολούθως: Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην πρώτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τέταρτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στη δέκατη τρίτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στη δέκατη έκτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στη δέκατη ένατη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην εικοστή δεύτερη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην εικοστή πέμπτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην εικοστή όγδοη κατηγορία. Επίσης, εφόσον το άρθρο 10 του Κεφαλαίου 96, δεν προβλέπει αδίκημα ανοχής ή επιτρέπειν χρήση χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, οι Κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται στις αντίστοιχες κατηγορίες ως ακολούθως: Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τριακοστή δεύτερη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τριακοστή τρίτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τριακοστή πέμπτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τριακοστή έκτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τριακοστή όγδοη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στην τριακοστή έννατη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τεσσαρακοστή πρώτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τεσσαρακοστή δεύτερη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τεσσαρακοστή τέταρτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τεσσαρακοστή πέμπτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τεσσαρακοστή έβδομη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τεσσαρακοστή όγδοη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην όδγοη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην ένατη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην ενδέκατη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην δωδέκατη κατηγορία. Η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας χρήση από τον Κατηγορούμενο 2 των υποστατικών τα οποία αναφέρονται στις κατηγορίες 31, 34, 37, 40, 43 και 46 και επομένως ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες 31, 34, 37, 40, 43 και
- Η Κατηγορούσα Αρχή έχει επιτύχει στο καθήκον της να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τη χρήση από τον Κατηγορούμενο 1 των υποστατικών που αναφέρονται στις κατηγορίες 7 και 10 και ο Κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 7 και
- Η Κατηγορούσα Αρχή έχει επιτύχει να αποδείξει την υπόθεσή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σε σχέση και με τους δύο Κατηγορούμενους στις Κατηγορίες, οι οποίες αφορούν ανοχή και επιτρέπειν ανέγερση και μετατροπές χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, και οι Κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι στις αντίστοιχες κατηγορίες, ως ακολούθως: Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στη δεύτερη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην τρίτη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην πέμπτη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην έκτη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην δέκατη τέταρτη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην δέκατη πέμπτη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην δέκατη έβδομη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην δέκατη όδγοη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην εικοστή κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην εικοστή πρώτη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην εικοστή τρίτη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην εικοστή τέταρτη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην εικοστή έκτη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην εικοστή έβδομη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην εικοστή ένατη κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην τριακοστή κατηγορία. Η επιλογή της Κατηγορούσας Αρχής να συντάξει κατηγορητήριο αποτελούμενο από τόσες πολλές κατηγορίες, πολλές από τις οποίες δεν στοιχειοθετούν αδίκημα, μόνο αχρείαστη σπατάλη χρόνου επέφερε και ταλαιπωρία του Δικαστηρίου. Ένα πιο τακτοποιημένο θα έλεγα Κατηγορητήριο, το οποίο θα ανταποκρίνετο ακριβώς στα γεγονότα της υπόθεσης θα ήταν πιο επιθυμητή επιλογή. Η καταγραφή πολλών κατηγοριών, χωρίς προηγουμένως η Κατηγορούσα Αρχή να αξιολογήσει τη μαρτυρία που έχει στη διάθεσή της και την οποία θα προσφέρει προς απόδειξη της υπόθεσής της, έτσι ώστε να βεβαιωθεί ότι αυτή ανταποκρίνεται τόσο στις κατηγορίες όσο και στα γεγονότα με απώτερο σκοπό, και ζητούμενο θα έλεγα πέραν από την τιμωρία των παραβατών την επαναφορά στη νομιμότητα και όχι την οπωσδήποτε επιβολή ποινής στους Κατηγορούμενους σε όσο το δυνατό περισσότερες κατηγορίες, σίγουρα δεν είναι τακτική η οποία επικρίνεται από το Δικαστήριο αυτό. (Υπ) ................................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο