ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ κ.α. ν. ΘΑΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 28880/12, 26/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:B15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 28880/12
- ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ
- ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥ -εναντίον- ΘΑΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 26 Φεβρουαρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τον Παραπονούμενο: κος. Κουρουπίδης Για Κατηγορούμενο: κα Κυπριανίδου Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Κατά το στάδιο που η δικηγόρος του Κατηγορουμένου, αγόρευε αναφορικά με εισήγησή της για μη στοιχειοθέτηση εκ πρώτης όψεως υπόθεση, ήγειρε ισχυρισμό για πολλαπλότητα της δεύτερης κατηγορίας. Αν και σύμφωνα με το άρθρο 66 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, οποιαδήποτε ένσταση για τυπικό ελάττωμα του κατηγορητηρίου, προβάλλεται αμέσως μετά την ανάγνωσή του και πριν ο Κατηγορούμενος απαντήσει σε αυτό, της επιτράπηκε να προωθήσει το επιχείρημά της, με δεδομένη και τη θέση της Νομολογίας, ότι το ζήτημα πολλαπλότητας μπορεί να εγείρεται σε οποιοδήποτε στάδιο ( Σ.Π. ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 207/2013, 25/6/2014 ). Επιγραμματικά θα έλεγα ότι η εισήγηση της δικηγόρου του Κατηγορούμενου, αφετηρία έχει το γεγονός ότι στην Έκθεση Αδικήματος της δεύτερης Κατηγορίας, υπάρχουν περισσότερα του ενός άρθρα, τα οποία συνιστούν αδικήματα διακριτά στο Νόμο και ειδικότερα το άρθρο 300 του Ποινικού Κώδικα Κεφάλαιο 154 και τα άρθρα 24, 25, 28, 44 και 48 του Περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Νόμος του 2001 (29(I)/2001). Η θέση του δικηγόρου του Παραπονούμενου, είναι ότι δεν τίθεται ζήτημα πολλαπλότητας και ότι η αξιόποινη πράξη η οποία καταλογίζεται στον Κατηγορούμενο είναι μια. Α. Νομικές Αρχές που διέπουν το ζήτημα της πολλαπλότητας Στο σύγγραμμα Ποινική Δικονομία στην Κύπρο (Δεύτερη Αναθεωρημένη Έκδοση), του Γεώργιου Μ. Πική, στη σελίδα 103 και επόμενες, αναφέρεται: «Ο διαχωρισμός των κατηγοριών στο κατηγορητήριο είναι σημαίνων παράγων, έχοντας υπόψη τον κανόνα ο οποίος αποκλείει την πρόσαψη δύο αδικημάτων στην ίδια κατηγορία, γνωστού ως το κανόνα κατά διπλών κατηγοριών. Μη συμμόρφωση προς την πρόνοια αυτήν, καθιστά την κατηγορία ελλατωματική λόγω διπλότητας............................. Οι πρόνοιες του άρθρου 39(δ) του Κεφ. 155 δεν απαμβλύνουν τον κανόνα κατά της πολλαπλότητας κατηγορίας, ως θα μπορούσε ένας να συμπεράνει εκ πρώτης όψεως, διότι οι λέξεις «. όταν το νομοθέτημα που συνιστά το ποινικό αδίκημα.»έχουν ερμηνευθεί ως μη αναφερόμενες στο άρθρο του νόμου το οποίο στοιχειοθετεί την κατηγορία, αλλά στο μέρος του νομοθετήματος το οποίο προσδιορίζει το συγκεκριμένο αδίκημα. Συνεπώς, όπου το άρθρο του νόμου στοιχειοθετεί περισσότερα αδικήματα του ενός, οι κατηγορίες δεν μπορούν να αποτελέσουν το αντικείμενο της ίδιας κατηγορίας διαζευκτικά. » Στην υπόθεση, Νεόφυτος Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 7165, 27/1/2003, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε τα ακόλουθα: «Ιδιαίτερα η πολλαπλότητα του κατηγορητηρίου έχει επανειλημμένα οδηγήσει σε ακύρωση της καταδίκης (Βλ. Ξυδιάς κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 174, 224 στην οποία η πολλαπλότητα οδήγησε σε αθώωση του εφεσείοντα επί της συγκεκριμένης κατηγορίας γιατί δεν μπορούσε να λεχθεί με βεβαιότητα ότι ο εφεσείων δεν είχε παραπλανηθεί ή συγχυστεί ώστε να μη είχε επηρεαστεί η υπεράσπιση του. Βλ. επίσης και Ομήρου ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 588, στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «.... η πρώτη κατηγορία έπασχε θεμελιωδώς και δεν μπορούμε να δούμε οτιδήποτε που θα δικαιολογούσε θετική διαπίστωση πως, παρά τα ριζικά ελαττώματα που υπήρχαν, θα ήταν δυνατό να επικυρωθεί η καταδίκη με το αιτιολογικό ότι ο εφεσείοντας δεν επηρεάστηκε δυσμενώς». Στην Αγγλία η πολλαπλότητα της κατηγορίας συνήθως οδηγεί σε ακύρωση της καταδικαστικής απόφασης (Βλ. R. v. Jones and Others, 59 Cr. App. R. 120). Όπου υποβάλλεται ένσταση κατά τη δίκη και απορρίπτεται, το Εφετείο επιτρέπει την έφεση για το λόγο ότι η απόφαση είναι νομικώς εσφαλμένη. Το γεγονός ότι δεν είχε υποβληθεί ένσταση κατά τη δίκη δεν αποτρέπει την ακύρωση της καταδίκης (Βλ. R. v. Molloy [1921] 2 K.B. 364, R. v. Wilmot [1933] 29 Cox.652). Εφόσον ισχύουν τα νομολογηθέντα στην Ford (πιο πάνω) η δίκη έπρεπε να συνεχισθεί χωρίς αλλαγή στη σύνθεση του Κακουργιοδικείου. Καταλήγουμε με τη διαπίστωση ότι η διεξαχθείσα δίκη δεν ήταν έγκυρη. Έπεται πως η έφεση πρέπει να επιτραπεί και η καταδικαστική απόφαση επί των κατηγοριών 4, 8, και 25 πρέπει να ακυρωθεί.» Β. Κατηγορητήριο Προκειμένου να καταστεί ευχερής ο έλεγχος, θα παραθέσω πιο κάτω, την έκθεση αδικήματος και τις λεπτομέρειες αδικήματος, της δεύτερης κατήγοριας: 1.Έκθεση Αδικήματος «Απάτη κατά παράβαση των άρθρων 20, 35 και 200 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 και των άρθρων 24, 25, 28, 44 και 45 του περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Νόμος του 2001 (29(I)/2001) » 2.Λεπτομέρειες Αδικήματος «Ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία με απάτη ή με δόλιο τρόπο καταδολίευσε τους παραπονούμενους Χρίστο Χρίστου και Χρυστάλλα Χρίστου από τη Λευκωσία, παρουσιάζοντας ψευδώς τον εαυτό του ως εγγεγραμμένο εργολήπτη ο οποίος κατείχε ετήσια άδεια εργολήπτη, προκείμενου να επιτύχει την εξασφάλιση σύναψης της σύμβασης εκτέλεσης οικοδομικού έργου που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία και παρέπεισε τοιουτοτρόπως του παραπονούμενους να του καταβάλουν ποσό εκ €111.340,00 » Ως πρώτο σχόλιο σημειώνεται ότι, η ανάγνωση των Λεπτομερειών Αδικήματος σε συνδυασμό με την Έκθεση Αδικήματος δεν βοηθά ώστε να καταστεί διακριτό το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο Κατηγορούμενος και εάν προωθείται η καταδίκη του για παράβαση του άρθρου 300 του Κεφ.154 ή για παραβάσεις και ποιών από τα άρθρα 24, 25, 28, 44 και 48 του Ν.29(Ι)/2001. Γ. Νόμος 1. Αναφορά στα επίδικα άρθρα του Νόμου Άρθρο 300 του Κεφαλαίου 154: «300. Όποιος με δόλιο τέχνασμα ή επινόημα αποκτά από άλλο ο,τιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο χρήματα ή αγαθά ή χρηματικό ποσό μεγαλύτερο από εκείνο το οποίο θα πληρωνόταν ή ποσότητα αγαθών μεγαλύτερη από εκείνη η οποία θα παραδιδόταν αν δεν χρησιμοποιείτο τέτοιο τέχνασμα ή επινόημα, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.» Άρθρο 28 και 44 του Περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Νόμου του 2001 (29(I)/2001): 28. Πρόσωπο το οποίο ενεργεί κατά παράβαση οποιασδήποτε απαγόρευσης που προβλέπεται στις παραγράφους (α), (β), (γ), (δ) ή (ε) του εδαφίου
(1)του άρθρου 24 ή του άρθρου 25 είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται- (α) Σε περίπτωση πρώτης καταδίκης για αδίκημα δυνάμει του παρόντος άρθρου, σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες, ή (β) σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες λίρες ή και τις δύο αυτές ποινές. 44. Κάθε πρόσωπο περιλαμβανομένου εγγεγραμμένου εργολήπτη το οποίο παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθεί με οποιαδήποτε απαγόρευση, καθήκον ή υποχρέωση που επιβάλλεται από ή δυνάμει οποιασδήποτε από τις διατάξεις, του παρόντος Νόμου ή και των Κανονισμών διαπράττει αδίκημα και υπόκειται, αν δεν προβλέπεται άλλη ποινή, σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες, και σε περίπτωση συνεχιζόμενου αδικήματος σε πρόσθετη χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι λίρες για κάθε ημέρα ή μέρος της ημέρας κατά την οποία η παράβαση ή η παράλειψη συνεχίζεται μετά την καταδίκη. Έχοντας καταγράψει τα επίδικα άρθρα, είναι σαφές ότι, με τον τρόπο που είναι διατυπωμένο το Κατηγορητήριο, στην Έκθεση Αδικήματος καταγράφονται πέραν της μιας Κατηγορίας. Πρόκειται πιστεύω για ξεκάθαρη περίπτωση πολλαπλότητας. Το ζήτημα ανέκυψε μετά που η πλευρά των Παραπονουμένων έκλεισε την υπόθεσή της και ενώ της δόθηκε η ευκαιρία να τοποθετηθεί ή να προχωρήσει σε διορθωτικές ενέργειες, επέλεξε πεισματικά να επιμένει στην ως έχει διατύπωση του Κατηγορητηρίου, παρά και τις σχετικές επισημάνσεις του Δικαστηρίου για τη σώρευση τουλάχιστον 3 αδικημάτων σε μια κατηγορία. Πέραν του ότι η δεύτερη κατηγορία πάσχει ξεκάθαρα από πολλαπλότητα, η Έκθεση Αδικήματος ιδωμένη σε συνδυασμό με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος δεν καθιστούν διακριτό το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο Κατηγορούμενος (αν αναφέρεται στο Κεφ. 154 ή στο Ν. 29(Ι)/2001και εάν αναφέρεται στο Ν.29(Ι)/2001για πιο από τα αναφερόμενα αδικήματα). Η στάση δε, των Παραπονουμένων και η επιμονή τους στη διατύπωση της δεύτερης κατηγορίας ως έχει δεν είναι, τουλάχιστον, βοηθητική και βέβαια το Δικαστήριο δεν μπορεί να παρέμβει για να περισώσει μια κατηγορία, η οποία φέρει σοβαρό ελάττωμα και το οποίο η ίδια η πλευρά των Παραπονουμένων αρνείται να διορθώσει. Είναι ξεκάθαρη και αποκρυσταλλωμένη η θέση της νομολογίας ότι, σε περίπτωση καταδίκης σε κατηγορητήριο το οποίο πάσχει από πολλαπλότητα, η καταδίκη ακυρώνεται και οι Κατηγορούμενοι απαλλάσσονται. Panteli Marcos v District Labour Officer Famagusta
(1985)2 CLR 205 και Karasamanis Christoforos loannou v The Police
(1986)2 CLR 229. Κατ΄ αναλογία της πιο πάνω αρχής και σε αυτή την περίπτωση, εφόσον η δεύτερη κατηγορία πάσχει από ακυρότητα, ο Κατηγορούμενος θα απαλλαγεί. Για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω, η δεύτερη Κατηγορία απορρίπτεται και ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται στη δεύτερη κατηγορία. (Υπ) .............................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο