ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ ν. CATERCOM LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1968/16, 31/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:B25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1968/16 ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ -εναντίον-
- CATERCOM LTD
- ΑΝΤΡΕΑΣ ΧΑΤΖΗΚΟΥΜΗΣ
- ΛΥΣΑΝΔΡΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
- ΓΙΑΝΝΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
- ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 31 Μαρτίου, 2016 Εμφανίσεις: Για την Παραπονουμένη: κος Παναγιώτου. Για τους Κατηγορουμένους: κος Βραχίμης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο δικηγόρος της Υπεράσπισης, πριν την απάντηση των κατηγορουμένων στο κατηγορητήριο που αντιμετωπίζουν, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 66 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, εγείρει ένσταση για μειονέκτημα και/ή ελάττωμα του Κατηγορητηρίου. Είναι η θέση του ότι οι κατηγορίες δεν αποκαλύπτουν αδίκημα και για αυτό το λόγο το Κατηγορητήριο είναι υποκείμενο σε απόρριψη. Συγκεκριμένα, είναι η θέση του ότι οι κατηγορίες 2 έως και 9 κάνουν αναφορά στο αδίκημα της εξασφάλισης αγαθών δια ψευδών παραστάσεων κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 και στις λεπτομέρειες αδικήματος το κατ΄ ισχυρισμό αποκτηθέν δια ψευδών παραστάσεων αγαθό, είναι απόδειξη πληρωμής, η οποία κατά τη θέση του δεν δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, καθότι δεν είναι αγαθό. Από την πλευρά του ο δικηγόρος για τους κατηγορούμενους διαφώνησε. Η θέση του υπήρξε ότι τα όσα ισχυρίζεται η πλευρά της Υπεράσπισης δεν δικαιολογούν απόρριψη του κατηγορητηρίου από αυτό το στάδιο. Είναι η θέση του, πως οποιοδήποτε κινητό αντικείμενο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. Το εγειρόμενο ζήτημα, αφορά τον τύπο και τρόπο σύνταξης του Κατηγορητηρίου. Το άρθρο 39 του Κεφ. 155, αναφέρεται στον τρόπο σύνταξης Κατηγορητηρίου. Σημειώνεται ιδιαιτέρως, η επιφύλαξη στο τέλος του άρθρου 39 του Κεφ.155, σύμφωνα με την οποία: «Νοείται ότι κανένα λάθος στην έκθεση του ποινικού αδικήματος ή των λεπτομερειών που απαιτούνται να αναφερθούν στο κατηγορητήριο δεν θεωρείται σε οποιοδήποτε στάδιο της υπόθεσης ως μη συμμόρφωση προς τις διατάξεις του Νόμου αυτού εκτός αν σύμφωνα με τη γνώμη του Δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος πράγματι παραπλανήθηκε λόγω του λάθους αυτού.» Το ενώπιον του Δικαστηρίου Κατηγορητήριο, εκ πρώτης όψεως φαίνεται να πληροί τον απαιτούμενο τύπο σύνταξης κατηγορητηρίου. "The charge must set out the offence or offences with which the accused is charged, containing the particulars required by section 39 of the law. So as long a charge is formulated in accordance with the provisions of the relevant section, it cannot be impeached on account of its form or contents." (CRIMINAL PROCEDURE IN CYPRUS, των Α. Λοϊζου και Γ. Πική, στη σελίδα 46). Στην απόφαση στην υπόθεση, Attorney-General of the Republic V Petros Demetriou HjiConstanti
(1969)2 CLR 5, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε τα ακόλουθα: « In reading section 39 (d) of the Criminal Procedure Law, one should not lose sight of the proviso at the end of that section, which lays down that no error in stating the offence or the particulars required to be stated in the charge shall be regarded at any stage of the case as non-compliance with the provisions of this Law unless, in the opinion of the Court, the accused was in fact misled by such error ; and we have not been persuaded that the accused has been misled in any way. Moreover, it should be borne in mind that the accused was entitled to apply for further particulars of the charge if it was not sufficiently detailed : Kannas (alias Pombas) v. The Police
(1968)2 C.L.R. 29 at p. 38». Η Υπεράσπιση έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει λεπτομέρειες σε περίπτωση που θεωρεί ότι υπάρχει ασάφεια. Παραπέμπω σχετικά στο σύγγραμμα, CRIMINAL PROCEDURE IN CYPRUS, των Α. Λοϊζου και Γ. Πική, στη σελίδα 47: "Whether the particulars contained in the charge give adequate information to apprise the accused of the case he has to meet and prepare his defense, is a question of fact and degree. The Court is entitled to consider, in addition to the charge, all the information that was otherwise available to the accused and whether he applied, at any stage of the proceedings, to be supplied with further particulars. This is in itself an indication of inability on the part of the accused to defend himself which may lend weight to a complaint of prejudice having been suffered because of failure to furnish the accused with sufficient particulars of the offence.... The test is whether the accused may be prejudice in his defence and no complaint can be made on this ground if he is supplied with further particulars before the evidence is heard." (pg47) Στην υπόθεση Ανδρέας Σ. Κοιλιάρης Λτδ ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας
(1998)2 A.A.Δ. 194, επαναλήφθηκε η θέση ότι σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης με τις πρόνοιες του άρθρου 39(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αναφορικά με τη σύνταξη του κατηγορητηρίου, μόνο ουσιώδεις παρατυπίες που επιφέρουν βλάβη στον κατηγορούμενο και μπορεί να οδηγήσουν σε παραπλάνησή του, επηρεάζουν την εγκυρότητα του κατηγορητηρίου (βλέπε επίσης Constantinides v. Republic
(1978)2 C.L.R. 337, Ξυδιά κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 174,). Επίσης σημειώνω και τα όσα έχουν αποφασιστεί στην υπόθεση Χαμάλη Ανδρέας Βασίλη ν. Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου,
(2010)2 Α.Α.Δ. 329: «Υπό τις περιστάσεις, δεν διαπιστώνουμε να έχουν παραβιαστεί τα δικαιώματα του Εφεσείοντος, δυνάμει του Άρθρου 12.5(α) του Συντάγματος, ούτε και έχουμε ικανοποιηθεί ότι παραβιάζεται ο Ποινικός Τύπος 30 του «Παραρτήματος Α» των περί Ποινικής Δικονομίας Κανονισμών του 1954, εφόσον για την κάθε κατηγορία αναφέρεται, η παράνομη πράξη που διέπραξε ο Εφεσείων. Εν πάση περιπτώσει, η επιφύλαξη του Άρθρου 39 προβλέπει ότι κανένα λάθος στην έκθεση του ποινικού αδικήματος ή των λεπτομερειών που απαιτούνται να αναφερθούν δεν θεωρείται σε οποιοδήποτε στάδιο της υπόθεσης ως μη συμμόρφωση προς τις διατάξεις του Νόμου, εκτός αν σύμφωνα με τη γνώμη του Δικαστηρίου, το κατηγορούμενο πρόσωπο πράγματι παραπλανήθηκε λόγω του λάθους. Για τους λόγους που εξηγήσαμε πιο πάνω, δεν διαπιστώνουμε καμιά απολύτως παραπλάνηση του Εφεσείοντος και επομένως και αυτός ο λόγος έφεσης είναι καταδικασμένος σε αποτυχία.» Η τάση της νομολογίας, είναι ένα κατηγορητήριο να μην απορρίπτεται για τυπικούς λόγους, εκτός και εάν ο Κατηγορούμενος έχει παραπλανηθεί ή ζημιωθεί εξαιτίας του λάθους. Δεν διαβλέπω κάποιο λόγο για τον οποίο το αίτημα της Υπεράσπισης να μπορεί να επιτύχει σε αυτό το στάδιο. Το ενώπιον του Δικαστηρίου κατηγορητήριο έχει συνταχθεί σύμφωνα με τον απαιτούμενο από το άρθρο 39 του Κεφ. 155 τύπο και έχει πριν την καταχώρηση του εγκριθεί από το Δικαστήριο. Οτιδήποτε περαιτέρω, είναι ζήτημα ουσίας το οποίο θα εξεταστεί στο κατάλληλο στάδιο και εντός των πλαισίων εξέτασης της υπόθεσης. Από όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, το αίτημα της Υπεράσπισης στο παρόν στάδιο και για το λόγο τον οποίο έχει τεθεί δεν μπορεί να επιτύχει και οι Κατηγορούμενοι καλούνται να απαντήσουν. (Υπ) ...................................... Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο