← Κύπρος

ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. IOANNIS GEORGHIOU (PIGGERY) LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 30181/13, 20/5/2016

ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. IOANNIS GEORGHIOU (PIGGERY) LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 30181/13, 20/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:B30 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 30181/13 ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ -εναντίον- 1.IOANNIS GEORGHIOU (PIGGERY) LIMITED A.E.E57774 2.ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ 3.ΑΘΗΝΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 20 Μαΐου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Φωτιάδου Για Κατηγορουμένη 1: κος Ντορζής ΑΠΟΦΑΣΗ Η Κατηγορούμενη 1, αντιμετωπίζει 16 κατηγορίες για παραβάσεις του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.

  1. Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, δηλώθηκαν τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: Η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία είναι εγγεγραμμένη συμφώνως του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 στον έφορο Εταιρειών. Η Κατηγορούμενη 1, είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου που φαίνεται στις λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας. Ο Κατηγορούμενος 2 είναι ο διευθυντής της Κατηγορουμένης
  2. Ως πρώτος μάρτυρας κατέθεσε ο Γιώργος Χαραλάμπους, ο οποίος εργάζεται ως βοηθός επαρχιακός επόπτης, στο γραφείο Επαρχιακής Διοίκησης Λευκωσίας. Μεταξύ των καθηκόντων του, είναι και ο έλεγχος κατά πόσο οι οικοδομές που κτίζονται στην Κοινότητα Κάτω Μονής της Επαρχίας Λευκωσίας, καλύπτονται από άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό έγκρισης. Σύμφωνα με τα όσα κατάθεσε κατόπιν επιτόπιας επίσκεψής του στις 21/1/2012 στο επίδικο ακίνητο, διαπίστωσε ότι στο τεμάχιο 1305, Φ/Σχ.29/36 (το οποίο προέκυψε από την ενοποίηση των τεμαχίων γης με αριθμό 1293 και 1018 του ιδίου Φ/Σχ29/36), οι Κατηγορούμενοι σε άγνωστη ημερομηνία στην Κατηγορούσα Αρχή και περί το έτος 1990, προέβησαν στην ανέγερση οικοδομών οι οποίες δεν καλύπτονται από άδεια οικοδομής ή πιστοποιητικό έγκρισης. Ειδικότερα, ως ο ισχυρισμός του ΜΚ1, οι Κατηγορούμενοι προέβησαν: Στην ανέγερση οικοδομής κατασκευασμένης από μπετόν, κολώνες και στέγη από τσίγκους διαστάσεων 40μΧ12μ. περίπου η οποία χρησιμοποιείται για τις ανάγκες λειτουργίας του χοιροστασίου ως δωμάτιο γέννας χωρίς να έχουν προηγουμένως εξασφαλίσει άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή (σημείο Κ στο Τεκμήριο 2). Στην ανέγερση οικοδομής κατασκευασμένης από μεταλλικούς δοκούς και στέγη από τσίγκους διαστάσεων 147μΧ17μ. περίπου, η οποία χρησιμοποιείται για τις ανάγκες λειτουργίας του χοιροστασίου, δηλ. ως «ομαδική ξηράς περιόδου», χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή (σημείο Θ στο Τεκμήριο 2). Στην ανέγερση οικοδομής κατασκευασμένης από τοιχοποιία και στέγη από τσίγκους διαστάσεων 105μΧ16.5μ περίπου, η οποία χρησιμοποιείται ως δωμάτιο πολλαπλής χρήσης (γέννα, εργαστήριο σπερματέγχυσης, δωμάτιο γουρούνων για αναπαραγωγή), χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή (σημείο Ρ στο Τεκμήριο 2). Στην ανέγερση οικοδομής κατασκευασμένης από κολώνες, τοιχοποιία και στέγη από τσίγκους διαστάσεων 105μΧ9μ. περίπου, η οποία χρησιμοποιείται για τις ανάγκες του χοιροστασίου ως δωμάτιο ομαδικής για γουρούνες ξηράς περιόδου (έγκυες), χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή (σημείο Λ στο Τεκμήριο 2). Κατόπιν μελέτης που έκανε στο σχετικό φάκελο, διαπίστωσε ότι στο επίδικο τεμάχιο είχαν κατά καιρούς εκδοθεί άδειες οικοδομής, πλην όμως για τα πιο πάνω αναφερόμενα υποστατικά δεν έχει εκδοθεί άδεια οικοδομής. Έχει υποβληθεί στις 18/9/2000, αίτηση με αρ.ΛΕΥ/1520/2000 (Τεκμήριο 3), για χορήγηση πολεοδομικής άδειας κατά παρέκκλιση, η οποία απορρίφθηκε και δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε άλλη αίτηση. Τελείωσε σημειώνοντας ότι, τα πιο πάνω υποστατικά, τα οποία έχουν σημειωθεί με τα γράμματα Κ,Θ,Ρ και Λ στο Τεκμήριο 2 κατέχονται και χρησιμοποιούνται χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Ακολούθως της επιτόπιας έρευνάς του στο επίδικο τεμάχιο, ετοίμασε έκθεση κατηγορίας (Τεκμήριο 1). Ακολούθως της απορριπτικής απάντησης στην αίτησή τους για πολεοδομική άδεια κατά παρέκκλιση, με επιστολή της ημερομηνίας 9/8/2011, η Κατηγορούσα Αρχή, ζήτησε από τους Κατηγορούμενους όπως, κατεδαφίσουν τα παράνομα υποστατικά (Τεκμήριο 4). Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΚ1 ερωτήθηκε εάν στο φάκελο Β174/68, υπάρχει άδεια οικοδομής με αριθμό 076871/76, ημερομηνίας 12/7/76 και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης
  3. Όταν ο μάρτυρας συμφώνησε, του υποβλήθηκε, ότι η εν λόγω άδεια και έγκριση αφορούν το υποστατικό της πρώτης κατηγορίας. Ο ΜΚ1, διαφώνησε, λέγοντας αυτολεξεί «Επειδή με την άδεια που εκδόθηκε το 1976, περιλαμβάνονται και σχέδια στα οποία δεν ενδείκνυνται τα υποστατικά, για τα οποία θεωρώ ότι δεν έχουν άδεια οικοδομής». Ακολούθως, αναφορικά με το υποστατικό που αφορά η πέμπτη κατηγορίας, ερωτήθηκε εάν στο φάκελο 174/68 υπάρχει άδεια οικοδομής και τελική έγκριση. Όταν απάντησε πως υπάρχει, του υποβλήθηκε η θέση της υπεράσπισης ότι η άδεια και η έγκριση αφορούν στο υποστατικό το οποίο έχει σημειωθεί με το γράμμα Θ, στο Τεκμήριο
  4. Ο ΜΚ1 διαφώνησε. Επίσης αναφορικά με τα υποστατικά τα οποία αναφέρονται στις κατηγορίες 9 και 13, του υποβλήθηκε ότι υπάρχει άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό έγκρισης στους σχετικούς φακέλους. Ο ΜΚ1, συμφώνησε ότι στους φακέλους υπάρχουν άδειες οικοδομής και πιστοποιητικά έγκρισης, διαφώνησε όμως ότι αυτά αφορούν τις επίδικες οικοδομές. Η κατάληξη του ΜΚ1, υπήρξε ότι «Θεωρώ ότι τα υποστατικά, τα οποία σημειώνονται με τα γράμματα Κ,Θ,Λ και Ρ δεν καλύπτονται ούτε από άδεια οικοδομής». Δεύτερη μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή υπήρξε η Κωνσταντίνα Κατελάρη, η οποία εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας στον κλάδο Οικοδομών. Μεταξύ των καθηκόντων της, είναι η έκδοση αδειών οικοδομής και πιστοποιητικών τελικής έγκρισης. Σύμφωνα με τα όσα ανάφερε, οι κατηγορούμενοι διατηρούν μονάδα χοιροστασίου στο τεμάχιο 1305, Φ/Σχ.29/36 στο χωρίο Κάτω Μονή της Επαρχίας Λευκωσίας. Οι σχετικοί διοικητικοί φάκελοι είναι οι Β255/65, Β174/68, Β778/69, Β.305/2, 5.33.13.83.5, 5.33.13.83.1, 5.33.13.83.1

(1), 5.33.12.83.2 και 5.33.23.83.
  1. Με αναφορά σε κάθε ένα από τους πιο πάνω διοικητικούς φακέλους, ανέφερε κάθε άδεια οικοδομής η οποία έχει εκδοθεί (Τεκμήρια 8 έως και 14). Από χωρομετρική εργασία η οποία έγινε από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, κατόπιν αίτησης (Τεκμήριο 5) από τους Κατηγορούμενους αποτυπώθηκαν οι υφιστάμενες οικοδομές στο επίδικο τεμάχιο και η Επαρχιακή Διοίκηση ενημερώθηκε σχετικά με επιστολής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 14/6/
  2. Η εν λόγω ανάπτυξη όπως αποτυπώθηκε από Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, συνάδει με αυτήν ως έχει αποτυπωθεί στο Τεκμήριο
  3. Οι οικοδομές οι οποίες σημειώνονται με τα γράμματα Κ, Θ, Λ και Ρ στο Τεκμήριο 2 δεν καλύπτονται από άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Η εξέταση της αίτησης ΛΕΥ/1520/2000 για εξασφάλιση Πολεοδομικής Άδειας κατά παρέκκλιση έχει ολοκληρωθεί και έχει απορριφθεί(Τεκμήριο 6). Κατέληξε λέγοντας ότι δεν έχει καταχωρηθεί αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής και πιστοποιητικού τελικής έγκρισης για τις οικοδομές οι οποίες σημειώνονται με τα γράμματα Κ, Θ, Λ και Ρ στο Τεκμήριο
  4. Κατά την αντεξέτασή της, ρωτήθηκε ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 1305 στην Κάτω Μονή και απάντησε πως είναι η Κατηγορουμένη
  5. Ερωτήθηκε εάν γνωρίζει πότε απέκτησε η Κατηγορούμενη 1 το επίδικο ακίνητο και απάντησε πως όχι, είπε όμως ότι, ο πρώτος διοικητικός φάκελος αφορά το έτος
  6. Της υποβλήθηκε ότι η Κατηγορούμενη 1 έχει συσταθεί τον Οκτώβριο 1993 και επομένως κατοχή και χρήση του επίδικου τεμαχίου μπορεί να έχει μετά το εν λόγω έτος. Η ΜΚ2 δεν μπορούσε να τοποθετηθεί. Της υποβλήθηκε ότι η Κατηγορουμένη 1 έχει αποκτήσει το ακίνητο δυνάμει διαδοχής από άλλη εταιρεία και ερωτήθηκε εάν υπάρχει στο φάκελο Β174/68 άδεια οικοδομής με αριθμό 576171/76 και πιστοποιητικό έγκρισης
  7. Η ΜΚ2 απάντησε πως υπάρχουν και κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
  8. Η θέση του δικηγόρου της Υπεράσπισης ήταν ότι τα υποστατικά τα οποία αναφέρονται στο Κατηγορητήριο καλύπτονται από άδειες οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, ενώ η θέση της ΜΚ2, ήταν ότι για τα εν λόγω υποστατικά ουδέποτε εκδόθηκε άδεια οικοδομής ή πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Μετά το πέρας της μαρτυρίας των πιο πάνω μαρτύρων κατηγορίας, η Κατηγορούσα Αρχή δήλωσε ότι αυτή είναι η υπόθεση της. Το Δικαστήριο αφού άκουσε σχετική εισήγηση του δικηγόρου των Κατηγορουμένων, έκρινε ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης 1 και την κάλεσε σε απολογία, ενώ αθώωσε και απάλλαξε τον Κατηγορούμενο
  9. Ακολούθως κατατέθηκαν από κοινού, ως Τεκμήριο 16, πιστοποιητικό σύστασης της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας, ημερομηνίας 13/10/1993 και ως Τεκμήριο 17, πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας του επίδικου ακινήτου επονόματι της Κατηγορούμενης 1, με αναφερόμενη ημερομηνία έγγραφής τις 13/2/
  10. Μετά από την από κοινού κατάθεση των πιο πάνω παραδεκτών γεγονότων, ο δικηγόρος της Κατηγορουμένης 1, δήλωσε πως η Κατηγορουμένη επιλέγει το δικαίωμα της σιωπής και δεν θα προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία. Με τις αγορεύσεις της η Κατηγορούσα Αρχή, με αναφορά στη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου και τα τεκμήρια τα οποία έχουν κατατεθεί ισχυρίζεται ότι έχει πετύχει στο καθήκον της να αποδείξει την υπόθεσή της εναντίον της Κατηγορουμένης
  11. Από την πλευρά του ο δικηγόρος της Κατηγορουμένης, εισηγείται ότι η υπόθεση θα πρέπει να απορριφθεί, για τους ακόλουθους λόγους: Σύμφωνα με το Κατηγορητήριο, η Κατηγορούσα Αρχή περιορίζει το χρόνο διάπραξης του αδικήματος στο έτος
  12. Η Κατηγορούμενη 1 έχει συσταθεί το έτος 1993, ενώ ως ιδιοκτήτρια του επίδικου τεμαχίου έχει εγγραφεί το έτος
  13. Ο Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμος, Κεφ.96, παρέχει εξουσία για καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον του παρανομούντως στο Δήμο όπου ανήκει το ακίνητο και σε διαφορετική περίπτωση στον έπαρχο της Επαρχίας όπου ευρίσκεται το ακίνητο. Ο ΜΚ1 δεν ανάφερε ότι πήρε τέτοιες οδηγίες από τον Έπαρχο. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν παρουσίασε μαρτυρία αναφορικά με την χρονική περίοδο που αφορά στο Κατηγορητήριο, δηλαδή σε σχέση με το ποιος ανήγειρε τα υποστατικά και πως συνδέεται η Κατηγορουμένη 1 με τα αποδιδόμενα σε αυτήν αδικήματα. Τέλος, με αναφορά στην Πολιτική Έφεση 316/2010 Kayat Trading Ltd v Genzyme Corporation, ημερ. 21/2/2013, εισηγείται ότι η μαρτυρία που έχει προσφερθεί είναι μαρτυρία που μόνο εμπειρογνώμονας θα μπορούσε να δώσει και οι δύο μάρτυρες κατηγορίας δεν είναι προσοντούχοι. Για σκοπούς εύκολης παρακολούθησης του σκεπτικού της απόφασης που θα ακολουθήσει θα κάνω μια σύντομη αναφορά στο Κατηγορητήριο της υπό εξέταση υπόθεσης. Το Κατηγορητήριο αποτελείται από 16 κατηγορίες, οι οποίες θα μπορούσαν να χωριστούν σε τέσσερις ενότητες ως ακολούθως: Α Ενότητα Αφορά τις τέσσερις πρώτες κατηγορίες, δηλαδή την ανέγερση, ανοχή ανέγερσης, κατοχή και χρήση οικοδομής κατασκευασμένης από μπετόν, κολώνες και στέγη από τσίγκους διαστάσεων 40μΧ12μ περίπου, η οποία χρησιμοποιείται για τις ανάγκες λειτουργίας του χοιροστασίου ως δωμάτιο γέννας χωρίς να έχουν προηγουμένως εξασφαλίσει άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή. Β Ενότητα Αφορά τις κατηγορίες πέντε έως και οκτώ, δηλαδή την ανέγερση, ανοχή ανέγερσης, κατοχή και χρήση οικοδομής κατασκευασμένης από μεταλλικούς δοκούς και στέγη από τσίγκους διαστάσεων 147μΧ17μ. περίπου, η οποία χρησιμοποιείται για τις ανάγκες λειτουργίας του χοιροστασίου, δηλ. ως «ομαδική ξηράς περιόδου», χωρίς άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή Γ Ενότητα Αφορά τις κατηγορίες εννέα έως και δώδεκα, δηλαδή την ανέγερση, ανοχή ανέγερσης, κατοχή και χρήση οικοδομής κατασκευασμένης από τοιχοποιία και στέγη από τσίγκους τύπου sandwich διαστάσεων 105μΧ16.5μ περίπου, η οποία χρησιμοποιείται ως δωμάτιο πολλαπλής χρήσης (γέννα, εργαστήριο σπερματέγχυσης, δωμάτιο γουρούνων για αναπαραγωγή), χωρίς άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή Δ Ενότητα Αφορά τις κατηγορίες δεκατρία έως και δεκαέξι, δηλαδή την ανέγερση, ανοχή ανέγερσης, κατοχή και χρήση οικοδομής κατασκευασμένης από κολώνες, τοιχοποιία και στέγη από τσίγκους διαστάσεων 105μΧ9μ. περίπου, η οποία χρησιμοποιείται για τις ανάγκες του χοιροστασίου ως δωμάτιο ομαδικής για γουρούνες ξηράς περιόδου (έγκυες), χωρίς άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή. Σημειώνεται ότι, όλες οι κατηγορίες ως χρονικό διάστημα τέλεσης των αδικημάτων αναφέρουν «κατά ή περί το 1990». Μετά που κλήθηκε σε απολογία η Κατηγορούμενη, ως αναφέρεται και πιο πάνω, έχουν κατατεθεί ως περαιτέρω παραδεκτά γεγονότα, τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, ότι η Κατηγορούμενη εταιρεία, έχει συσταθεί το έτος 1993 και το ότι το επίδικο τεμάχιο έχει εγγραφεί επονόματί της το έτος
  14. Ακολούθως των εν λόγω παραδεκτών γεγονότων, η Κατηγορουμένη δεν προσέφερε καμία μαρτυρία προς υπεράσπισή της. Αυτό πιθανότατα, γιατί όπως προκύπτει από την όλη γραμμή που τήρησε η Υπεράσπιση, αλλά και από τις αγορεύσεις της, το αδίκημα που της αποδίδεται, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, αφορά σε περίοδο προγενέστερη της σύστασής της, όπως επίσης και κατά πολύ προγενέστερη της εγγραφής του επίδικου ακινήτου επονόματί της. Και οι δύο μάρτυρες κατηγορίας, αναφέρθηκαν σε κτίσματα τα οποία έγιναν μεταξύ των ετών 1968 και 1976 και σε άδειες οικοδομής και πιστοποιητικά εγκρίσεως αναφορικά με τα εν λόγω κτίσματα. Έκαναν αναφορές σε μεταγενέστερα κτίσματα, τα οποία δεν καλύπτονται είτε από άδεια οικοδομής, είτε από πιστοποιητικό έγκρισης, χωρίς να κάνουν λόγο είτε αναφορικά με το ποιος τα ανήγειρε είτε με το πότε έχουν ανεγερθεί. Ο ΜΚ1, στη Γραπτή του Δήλωση «Έγγραφο Α», αναφέρεται σε επιτόπια έρευνα την διεξήγαγε και κατά την οποία διαπίστωσε ότι στο επίδικο τεμάχιο, «οι κατηγορούμενοι σε άγνωστη ημερομηνία κατά ή περί το έτος 1990, προέβηκαν στην ανέγερση οικοδομών που δεν καλύπτονται από άδεια οικοδομής ούτε από πιστοποιητικό έγκρισης».. Από τη στιγμή όμως που η Κατηγορούμενη 1, έχει συσταθεί το έτος 1993, θα ήταν αδύνατο σε άγνωστη ημερομηνία κατά το έτος 1990 να προβεί σε ανέγερση των επίδικων υποστατικών αφού το έτος 1990 ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο. Επίσης, ενώ ο ΜΚ1 δεν κάνει καμία αναφορά σε άδειες και πιστοποιητικά έγκρισης κατά την κυρίως εξέτασή του, στην αντεξέτασή του, παραδέχτηκε ότι υπάρχουν άδειες οικοδομής και πιστοποιητικά έγκρισης για το επίδικο ακίνητο από το έτος
  15. Παρά τις άδειες τις οποίες ανάφερε, η θέση του ήταν ότι τα επίδικα υποστατικά δεν καλύπτονται από τις εν λόγω άδειες. Επίσης δεν διαφεύγει την προσοχή μου, ότι η τελική του απάντηση με την οποία έκλεισε και τη μαρτυρία του, ήταν: «Θεωρώ ότι τα υποστατικά τα οποία σημειώνονται με τα γράμματα Κ. Θ. Λ και Ρ δεν καλύπτονται ούτε από άδεια οικοδομής». Το τι θεωρεί ο μάρτυρας δεν αφορά το Δικαστήριο, ειδικά όταν ο μάρτυρας δεν είναι πραγματογνώμονας (και τέτοια ιδιότητα δεν αποδόθηκε στον ΜΚ1). Το Δικαστήριο, προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξάγει ευρήματα επί τη βάση των γεγονότων και όχι των απόψεων του μάρτυρα. Ειδικά για το ζήτημα της υπό εξέταση υπόθεσης, το ζητούμενο είναι ένα αντικειμενικό γεγονός, κατά πόσο υπάρχει άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό έγκρισης για τα επίδικα υποστατικά. Αυτό είναι πραγματικό γεγονός και όχι ζήτημα άποψης του μάρτυρα. Ως εκ τούτου η μαρτυρία του δεν έχει καμία αποδεικτική αξία αφού δεν υπάρχει καμία σύνδεση της μαρτυρίας που έδωσε με τις λεπτομέρειες αδικήματος, πόσο μάλλον όταν ακολούθως, με την κατάθεση των παραδεκτών γεγονότων κατά το αποδιδόμενο στην κατηγορουμένη χρονικό διάστημα τέλεσης των αδικημάτων, η Κατηγορούμενη εταιρεία δεν υπήρχε και μάλιστα το επίδικο ακίνητο έχει εγγραφεί επονόματί της το έτος
  16. Επίσης, η ΜΚ2 πουθενά στη γραπτή της δήλωση «Έγγραφο Β», αναφέρεται στο πότε και από ποιους έχουν κτιστεί τα επίδικα υποστατικά. Επίσης δεν μπορούσε να τοποθετηθεί στη θέση της υπεράσπισης ότι, η Κατηγορουμένη εταιρεία δεν είχε συσταθεί κατά το έτος 1990, το οποίο αναφέρεται στο Κατηγορητήριο. Η ΜΚ2 κατέθεσε ως τεκμήρια στο Δικαστήριο, όλες τις άδειες οικοδομής και πιστοποιητικά έγκρισης στα οποία αναφέρθηκε ο ΜΚ1, χωρίς να προσθέσει ότιδήποτε στην υπόθεση. Η θέση της ήταν ότι για τις επίδικες οικοδομές δεν έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής ή πιστοποιητικό έγκρισης, θέση η οποία προκύπτει από το γεγονός ότι στην αποτύπωση του τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Τεκμήριο 5, όσο και στη Γνωστοποίηση Άρνησης Χορηγήσεως Πολεοδομικής Άδειας, Τεκμήριο 6, φαίνεται ότι για τα επίδικα υποστατικά δεν υπάρχουν οι σχετικές άδειες. Όπως αναφέρω και πιο πάνω η μαρτυρία της αναφέρεται σε υποστατικά τα οποία έχουν κατ΄ ισχυρισμό ανεγερθεί χωρίς άδεια, χωρίς να αναφέρει πότε έχουν αυτά ανεγερθεί και από ποιους, έτσι ώστε να υπάρχει σύνδεση της Κατηγορουμένης 1 με τις λεπτομέρειες αδικήματος που της αποδίδονται. Ο δικηγόρος της Κατηγορουμένης προώθησε την υπεράσπιση ότι η Κατηγορουμένη εταιρεία δεν υπήρχε κατά τον αναφερόμενο στο Κατηγορητήριο χρόνο, αλλά η ΜΚ2 δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί. Η μαρτυρία της, από τη στιγμή που δεν υπάρχει σύζευξη αυτής με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ακόμα και εάν γίνει αποδεκτή ως προς την ύπαρξη υποστατικών άνευ άδειας στο επίδικο ακίνητο δεν είναι αρκετή για να στοιχειοθετήσει καταδίκη της Κατηγορουμένης στον απαιτούμενο βαθμό καθώς εκλείπουν συστατικά στοιχεία του αδικήματος, όπως η ίδια η πράξη της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια οικοδομής, της ανοχής ανέγερσης χωρίς άδεια οικοδομής και τέλος της κατοχής και χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης κατά το έτος 1990, το οποίο αναφέρεται στο Κατηγορητήριο. Πέραν του ότι δεν κάνει καμία αναφορά σε αυτά, είναι αδύνατη η οποιαδήποτε σύνδεση της Κατηγορουμένης εταιρείας με τα αδικήματα αυτά κατά το χρονικό διάστημα που της καταλογίζεται, δηλαδή το έτος 1990, εφόσον τη δεδομένη χρονική περίοδο που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο, η Κατηγορουμένη 1 ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο. Τα παραδεκτά γεγονότα, τα οποία κατατέθηκαν και εγκρίθηκαν μετά που η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεσή της, καθορίζουν και την τύχη της υπόθεσης. Ακόμα και χωρίς το Δικαστήριο να προέβαινε στην πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία σημειώνω ότι, ως ήδη ανέφερα, δεν κρίνεται ικανοποιητική, με βάση τα παραδεκτά γεγονότα και το γεγονός ότι ουδείς από τους δύο μάρτυρες κατηγορίας αναφέρθηκε, (α) στο χρονικό διάστημα ανέγερσης των υποστατικών συνδέοντας αυτό με τις λεπτομέρειες του Κατηγορητηρίου, (β) στην ίδια την ανέγερση συνδέοντας την με την Κατηγορουμένη η υπόθεση δεν θα μπορούσε ούτως ή άλλως να επιτύχει. Σημειώνεται για ακόμη μια φορά, ότι το Κατηγορητήριο αναφέρεται και περιορίζεται στο έτος 1990, κατά το οποίο η Κατηγορούμενη 1 δεν είχε ακόμα συσταθεί.. Αν και περιττό, παρόλαυτα επαναλαμβάνω τη βασική αρχή ότι οι λεπτομέρειες αδικήματος συνιστούν και τα γεγονότα της υπόθεσης, τα οποία οφείλει να αποδείξει η Κατηγορούσα Αρχή. Η Κατηγορούσα Αρχή έχει τοποθετήσει την τέλεση των αδικημάτων το έτος 1990 και ο δικηγόρος των Κατηγορουμένων, βάσισε όλη την υπεράσπισή του στη χρονολογία αυτή. Ακόμα και όταν σε πρώιμο στάδιο της υπόθεσης, ήγειρε το ζήτημα ότι δηλαδή το Κατηγορητήριο αναφέρεται στο έτος 1990 και ο μάρτυρας Κατηγορίας δεν κάνει αναφορά στο έτος αυτό, η Κατηγορούσα Αρχή επέλεξε να προωθήσει το κατηγορητήριο ως έχει χωρίς οποιαδήποτε τροποποίηση και η Υπεράσπιση, προώθησε την υπόθεσή της σε αυτή τη βάση, ότι δηλαδή έχει να υπερασπιστεί τον εαυτό της για κατ΄ ισχυρισμό αδικήματα, τα οποία έχουν τελεστεί το έτος
  17. Πλην όμως, όπως διαφάνηκε αργότερα με τα παραδεκτά γεγονότα, η Κατηγορούμενη εταιρεία, θα ήταν αδύνατο το έτος 1990 να ανεγείρει και ανεχτεί ανέγερση των επίδικων οικοδομών χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή ή να κατέχει και χρησιμοποιεί αυτές χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης καθότι το έτος 1990 δεν είχε ακόμα συσταθεί. Ακόμα όμως και το έτος 1993, όταν και είχε συσταθεί δεν ήταν η ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου, καθότι αυτό ενεγράφη επονόματί της το έτος 2007, δεκαεφτά έτη μετά από την ημερομηνία η οποία αναφέρεται στο Κατηγορητήριο. Ακόμα και εάν τα υποστατικά στο επίδικο ακίνητο, έχουν ανεγερθεί χωρίς άδεια οικοδομής, ή κατέχονται και χρησιμοποιούνται χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, το Δικαστήριο εκείνο που οφείλει να εξετάσει είναι τα αδικήματα τα οποία καταλογίζεται στην Κατηγορούμενη με το Κατηγορητήριο. Αυτά περιορίζονται στο έτος
  18. Ενόψει του ότι η Κατηγορούμενη το έτος 1990 δεν υπήρχε, θα ήταν αδύνατο το έτος 1990 να ανεγείρει, ανεχθεί ή επιτρέψει ανέγερση χωρίς άδεια οικοδομής, όπως επίσης θα ήταν αδύνατο να κατέχει ή χρησιμοποιεί οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης και εφόσον οι λεπτομέρειες αδικήματος, οι οποίες είναι και οι «ράγες» πάνω στις οποίες κινείται η διαδικασία(Παπαγεωργίου ν. Κλάππα,
(1991)1 Α.Α.Δ. 24), ρητά και ξεκάθαρα περιορίζονται στο έτος 1990, η υπόθεση αυτή δεν μπορεί να έχει άλλη τύχη πέραν της απόρριψής της. Αναφέρω τα πιο πάνω, γιατί με προβλημάτισε ιδιαιτέρα το κατά πόσον δικαιολογείται η τροποποίηση του Κατηγορητηρίου με βάση το άρθρο 85
(4)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  1. Θεωρώ, όμως ότι από τη στιγμή που η Υπεράσπιση, προώθησε την υπεράσπισή της επί τη βάση των λεπτομερειών του Κατηγορητηρίου, επισημαίνοντας μάλιστα το ζήτημα αυτό στην Κατηγορούσα Αρχή, η οποία ουδέν έπραξε, τότε η οποιαδήποτε παρέμβαση του Δικαστηρίου ως προς αυτή την κατεύθυνση, θα συνιστούσε δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων της Κατηγορουμένης, της οποίας ουδέποτε της είχε δοθεί η ευκαιρία να υπερασπιστεί ή προωθήσει υπεράσπιση στη βάση άλλων γεγονότων, πέραν της θέσης της, ότι κατά το επίδικο διάστημα δεν είχε συσταθεί και ότι το επίδικο ακίνητο ενεγράφη επονόματί της το
  2. Παραθέτω το απόλυτα σχετικό, πιστεύω, απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Μαυρονικόλα,
(1990)2 Α.Α.Δ. 480 «Πριν το Δικαστήριο κάμει χρήση των εξουσιών που του παρέχει το άρθρο 85
(4)του Κεφ. 155, θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι ο κατηγορούμενος δε θα επηρεασθεί δυσμενώς στην υπεράσπιση του, αν το ίδιο επέλεγε να κάμει χρήση των εξουσιών του δυνάμει του άρθρου 85
(4)). Αν αποκλείεται ή όχι η πρόκληση δυσμενούς επηρεασμού στην κάθε περίπτωση, είναι θέμα πραγματικό που αποφασίζεται με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης.» Ενόψει των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεσή της εναντίον της Κατηγορουμένης 1 στον προαπαιτούμενο βαθμό και επομένως η υπόθεση απορρίπτεται. Η Κατηγορουμένη 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ) .............................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.