Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας ν. Κοσμά Κουκκουλλή κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12905/2014, 9/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:B28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12905/2014 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας Κατηγορούσας Αρχής ν.
- Κοσμά Κουκκουλλή
- Ευθυμίας Νικολάου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 9 Μαίου 2016 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Μ. Χαραλάμπους Κατηγορούμενοι παρόντες, εμφανίζονται αυτοπροσώπως Α Π Ο Φ Α Σ Η Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν τέσσερις κατηγορίες κατά παράβαση του περί Προστασίας και Διαχείρισης Θηραμάτων και Άγριων Πτηνών Νόμου Ν. 152(Ι)/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, οι Κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι την 12.2.2014 στα Ανάγεια της επαρχίας Λευκωσίας είχαν στην κατοχή τους απαγορευμένα μέσα θήρας, ήτοι μια ηχοπαραγωγή συσκευή και δίχτυα, με τη χρήση των οποίων καταδίωκαν θήραμα. Για την απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τέσσερις μάρτυρες, ενώ παράλληλα κατατέθηκε αριθμός τεκμηρίων. Να σημειωθεί ότι από την πλευρά της υπεράσπισης δεν κλήθηκε οποιοσδήποτε μάρτυρας υπεράσπισης, ενώ οι Κατηγορούμενοι επέλεξαν το δικαίωμα της σιωπής. Ο Αστ. 1862 Σταύρος Σταύρου (Μ.Κ.1) υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας και είναι τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας. Είναι ο εξεταστής της υπόθεσης και ανέλαβε τη διερεύνηση της στις 12.2.
- Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο Αστ. 1861 αναφέρθηκε στη σύλληψη της Κατηγορούμενης 2 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, όπως επίσης στην έρευνα που διενεργήθηκε στην οικία της στην οδό Κωστή Παλαμά 2Α στην Κοκκινοτριμιθιά χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε επιλήψιμο. Παράλληλα, ο μάρτυρας ήταν το πρόσωπο που έλαβε ανακριτικές καταθέσεις από τους Κατηγορούμενους 1 και 2 (Τεκμήρια 2 και 3) και τους κατηγόρησε γραπτώς (Τεκμήρια 4 και 5), όπου και οι δυο αναφέραν στην ουσία ότι ότι έχουν να πουν θα του πουν στο Δικαστήριο. Τέλος, ο μάρτυρας αναφέρθηκε στην αναγνώριση των Κατηγορουμένων 1 και 2 από τους θηροφύλακες Θεοφάνη Ευσταθίου (Μ.Κ. 2) και Ηρακλή Ηρακλέους (Μ.Κ. 3) στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας στις 14.2.1014 ως τα πρόσωπα που διέπραξαν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και χρήσης απαγορευμένων μέσων σύλληψης και θανάτωσης άγριων πτηνών στις 12.2.
- Και οι δυο Κατηγορούμενοι είχαν δηλώσει ότι δεν είχαν πρόβλημα στο να τους αναγνωρίσει οποιοδήποτε πρόσωπο. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 εντοπίστηκαν στην οικία της Κατηγορούμενης 2, όπου και ερωτηθείς προφορικά ο Κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ότι εντοπίστηκε από θηροφύλακες στον συγκεκριμένο χώρο τη δεδομένη στιγμή μαζί με την Κατηγορούμενη
- Ο εν λόγω μάρτυρας άφησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Παρέθεσε με τρόπο σαφή και αντικειμενικό τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Ως δε προκύπτει και από την κατάθεσή του (Τεκμήριο 1), παρέλαβε όλα τα σχετικά με την παρούσα υπόθεση τεκμήρια, τα οποία αρχικά φύλαξε στην αποθήκη τεκμηρίων του σταθμού και μετέπειτα παρουσίασε στο Δικαστήριο (η τζίκλα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6, η συσκευή αποτελούμενη από μια μπαταρία αυτοκινήτου, τρία μεγάφωνα, χρονοδιακόπτη, ραδιοσιντί και ένα cd κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7, τα δίχτυα κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 8 ενώ φωτογραφίες των σωλήνων που εντοπίστηκαν στο μέρος να στηρίζουν τα δίχτυα κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 9). Ο Θηροφύλακας Θεοφάνης Ευσταθίου κατέθεσε ως Μ.Κ. 2 και για τους σκοπούς της μαρτυρίας του υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του (Τεκμήριο 10) όπου αναφέρεται συνοπτικά ότι την 12.2.2014 εντόπισε δίκτυα στημένα σε χώρο που αποτελείτο από ελαιώνα στην περιοχή Ξιμπούνι, έδαφος Αναγιών. Στο χώρο όπου βρίσκονταν τα δίκτυα (έξι στο σύνολο) υπήρχε και μια ηχοπαραγωγή συσκευή η οποία ήταν σε λειτουργία και εξέπεμπε φωνή τζίκλας. Αφού παρακολουθήθηκε το μέρος μέχρι τις 04:00 και τα μέλη της Αστυνομίας τα οποία βρίσκονταν μαζί του στο μέρος έπρεπε να αποχωρήσουν, ο μάρτυρας τηλεφώνησε στον Ηρακλή Ηρακλέους (Μ.Κ. 3) και Μάριο Ποπολή, οι οποίοι έφτασαν γύρω στις 04:
- Ο ίδιος μαζί με τον Μ.Κ. 3 έθεσαν τα δίκτυα υπό παρακολούθηση σε απόσταση δέκα μέτρων περίπου από αυτά, ενώ ο Μάριος Ποπολής βρισκόταν κοντά στο υπηρεσιακό όχημα. Περί ώρα 07:00 είδε ένα όχημα τύπου Mercedes με αριθμούς εγγραφής KQE 873, χρώματος άσπρου, να προσεγγίζει το μέρος μέσω χωμάτινου δρόμου. Όταν το όχημα πλησίασε στο μέρος άρχισε να κορνάρει και σταμάτησε δίπλα από τα δίκτυα. Το αυτοκίνητο οδηγούσε ένας άντρας και συνοδηγός ήταν μια ξανθή γυναίκα. Ο άντρας προσέγγισε την συσκευή και αφαίρεσε την μια δαγκάνα από την μπαταρία οχήματος που έδιδε ρεύμα στη συσκευή και αυτή τέθηκε εκτός λειτουργίας, ενώ η γυναίκα προσπαθούσε να χαμηλώσει ένα δίκτυ που είχε πάνω του παγιδευμένες τζίκλες. Ακολούθως ο άντρας πήγε σε διπλανό δίκτυ όπου πήρε μια τζίκλα και την σκότωσε δια πνιγμού με τα χέρια του. Μετά από αυτό, ο μάρτυρας μαζί με τον Μ.Κ. 3 εμφανίστηκαν και μόλις τα δυο πρόσωπα τους αντιλήφθηκαν άρχισαν να απομακρύνονται από τα δίκτυα. Ζητήθηκαν από τα δυο πρόσωπα τα στοιχεία τους και η μεν γυναίκα ανέφερε ότι ήταν η Εύη Νικολάου, Α.Δ.Τ. 789855, ο δε άντρας ανέφερε ότι ονομαζόταν Μάκης Χρίστου και δεν θυμόταν τον αριθμό του δελτίου ταυτότητας του. Ο Μ.Κ. 3 του ανέφερε ότι γνωρίζει τον άντρα αυτό, ο οποίος και ονομάζεται Μιχάλης Κουκουλλής και είναι κάτοικος Μαρκί. Επιστήθηκε η προσοχή και των δυο προσώπων στο Νόμο σε σχέση με όλα τα αδικήματα που διέπραξαν, όπως και για κάθε τεκμήριο που είχε συλλεχθεί από το χώρο και τους είχε υποδειχθεί, και στη συνέχεια ο Μ.Κ. 3 τους ζήτησε να τους ακολουθήσουν στον αστυνομικό σταθμό. Αφού ο άντρας ψυθίρισε κάτι στο αυτί της γυναίκας, αυτή άρχισε να φεύγει τρέχοντας ενώ ο άντρας τους υποσχέθηκε ότι θα την έφερνε στον σταθμό, πράγμα το οποίο και δεν έπραξαν. Όπως ανέφερε ο μάρτυρας, γνωρίζει τους Κατηγορούμενους 1 και 2, ενώ πρόσθεσε ότι είχε γνωρίσει τον Κατηγορούμενο 1 πριν από το επίδικο περιστατικό, αφού τον είχε κατηγορήσει στο παρελθόν στη Λάρνακα. Όπως καταγράφεται στην κατάθεση του και σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε στο Δικαστήριο, ο ίδιος αναγνώρισε τους Κατηγορούμενους 1 και 2 στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας ως τα δυο πρόσωπα τα οποία εντοπίστηκαν στο μέρος την επίδικη ημερομηνία (Τεκμήριο 11). Παράλληλα, ο μάρτυρας αναγνώρισε τα Τεκμήρια 8 και 9, τα οποία του υποδείχθηκαν, και επεσήμανε ότι είχε πλήρη οπτική επαφή τόσο με το αυτοκίνητο των Κατηγορουμένων 1 και 2 όσο και με τους ίδιους. Πρόσθεσε ότι η ηχοπαράγωγη συσκευή βρισκόταν μέσα στα δίκτυα και ήταν σε λειτουργία μέχρι την αποσύνδεση της από τον Κατηγορούμενο 1, ενώ στα δίκτυα βρίσκονταν και άλλες τζίκλες οι οποίες ήταν ζωντανές και απελευθερώθηκαν στην παρουσία των Κατηγορουμένων 1 και
- Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση κατά πόσον η αναγνώριση έγινε στα πλαίσια αναγνωριστικής παράταξης, ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά και προέβαλε ότι έγινε στο σταθμό χωρίς να ακολουθηθεί κάποια διαδικασία, όπου βρίσκονταν μαζί με άλλα δεκαπέντε άτομα περίπου. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο Ανώτερος Θηροφύλακας Ηρακλής Ηρακλέους, η μαρτυρία του οποίου κινήθηκε στα ίδια πλαίσια με την μαρτυρία του Μ.Κ.
- Μετέβηκε στο μέρος περί ώρα 04:40 και έθεσε μαζί με τον Μ.Κ. 2 το μέρος σε παρακολούθηση σε απόσταση 10 μέτρων περίπου και ενώ η συσκευή που παρήγαγε φωνές άγριων πτηνών, ήτοι τζίκλας, βρισκόταν σε λειτουργία. Περί ώρα 07:00 και ενώ ο ίδιος μαζί με τον Μ.Κ. 2 βρίσκονταν κρυμμένοι σε μια ελιά, κατέφθασε το αυτοκίνητο τύπου Mercedes στο οποίο αναφέρθηκε ο Μ.Κ. 2 και έλαβαν χώρα τα περιστατικά στα οποία έκανε επίσης αναφορά ο Μ.Κ.
- Ο μάρτυρας κατέθεσε σχετικά με την συλλογή των τεκμηρίων από το μέρος από τον Μ.Κ. 2, ενώ όπως επεσήμανε, όταν οι Κατηγορούμενοι εντοπίστηκαν στο μέρος, συνομίλησαν μαζί τους για 15-20 λεπτά. Όπως ανέφερε ο κ. Ηρακλέους, γνωρίζει τον Κατηγορούμενο 1 από άλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσεως και λόγω του ότι γνώριζε ότι τον φωνάζουν «Μάκη», θεωρούσε ότι το όνομα του ήταν Μιχάλης. Αυτός ήταν και ο λόγος που ανέφερε στον Μ.Κ. 2 το εν λόγω όνομα. Σε ότι αφορά στη διαδικασία της αναγνώρισης των Κατηγορουμένων 1 και 2 στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας, ο μάρτυρας παρέπεμψε στην προς τούτο κατάθεση του (βλέπε Τεκμήριο 13) και υπέδειξε ότι δεν ακολουθήθηκε οποιαδήποτε διαδικασία με την χρήση αναγνωριστικής παράταξης. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι και οι δυο μάρτυρες/θηροφύλακες, ήτοι οι ΜΚ2 και 3, ήταν μάρτυρες της αλήθειας και παρέθεσαν τα γεγονότα όπως τα αντιλήφθηκαν, όπως και τις ενέργειες στις οποίες προέβηκαν. Η αξιοπιστία τους παρέμεινε ακλόνητη παρά την αντεξέταση στην οποία έτυχαν και η μαρτυρία τους ήταν σαφής και σταθερή. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι και οι δυο μάρτυρες ήταν ειλικρινείς και προσήλθαν στο Δικαστήριο για να καταθέσουν την αλήθεια χωρίς να έχουν οποιοδήποτε συμφέρον από την υπόθεση και χωρίς να διακατέχονται από αλλότρια κίνητρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην ουσία εκείνο το οποίο αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση ήταν η παρουσία τους στη σκηνή τη δεδομένη στιγμή, όπως επίσης ότι η αναγνώριση στην οποία προέβηκαν οι Μ.Κ. 2 και 3 στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας ήταν λανθασμένη, υπό την έννοια ότι δεν ήταν τα πρόσωπα που εντοπίστηκαν κατά το επίδικο περιστατικό. Τα γεγονότα που επικαλέστηκαν οι 2 μάρτυρες ως προς το τι έλαβε χώρα δεν αμφισβητείται - εκείνο, επαναλαμβάνω, που προβάλλει η υπεράσπιση είναι ότι τα πρόσωπα που βρίσκονταν στη σκηνή δεν ήταν οι Κατηγορούμενοι 1 και
- Σε σχέση με το θέμα αυτό δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά αφού και οι δυο μάρτυρες ήταν σαφείς ως προς τούτο. Σε ότι αφορά την Κατηγορούμενη 2 σημειώνεται ότι η ίδια ερωτηθείσα ανέφερε το όνομα της και τον αριθμό του δελτίου ταυτότητας, όπως αυτά καταγράφονται στο κατηγορητήριο. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 1, όπως ανέφεραν και οι δυο μάρτυρες τον γνώριζαν πριν από το επίδικο περιστατικό και ήταν ξεκάθαροι ότι εντόπισαν το συγκεκριμένο άτομο στο μέρος. Και οι δυο μάρτυρες κατέθεσαν ότι είχαν οπτική επαφή με το μέρος, το οποίο έθεσαν υπό παρακολούθηση σε απόσταση 10 μέτρων, ενώ αφού παρουσιάστηκαν στους Κατηγορούμενους 1 και 2 ζήτησαν τα στοιχεία τους και συνομίλησαν για αρκετά λεπτά μαζί τους. Η σύγχυση ως προς το όνομα του Κατηγορούμενου 1, ήτοι Μάκης ή Μιχάλης, δεν αλλοιώνει την όλη εικόνα, δεδομένης της ξεκάθαρης τοποθέτησης των δυο μαρτύρων επί του θέματος. Παρομοίως, το γεγονός ότι δεν ακολουθήθηκε διαδικασία αναγνωριστικής παράταξης επίσης δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο εφόσον και οι δυο Κατηγορούμενοι δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν τέτοια διαδικασία, θέση η οποία και δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.
- Τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο Αστυφύλακας 505 Μιχάλης Κυπριανού (Μ.Κ. 4) ο οποίος υπηρετεί στον Κλάδο Τηλεπικοινωνιών του Τμήματος Δ', του Αρχηγείου Αστυνομίας και κύρια καθήκοντα του είναι η εγκατάσταση, συντήρηση και επιδιόρθωση διαφόρων ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών από το
- Όπως αναφέρεται και στην Έκθεση του (Τεκμήριο 14), στις 14.2.2014, κατόπιν οδηγιών του υπεύθυνου Α/Αστ. 757 Α. Πέτρου του Κλάδου Τηλεπικοινωνιών, παρέλαβε από την αποθήκη τεκμηρίων του Κλάδου, ένα τεκμήριο με αριθμό αναφοράς ΥΠΕΓΕ 936/2014, για να διαπιστωθεί το είδος του, και εάν βρίσκεται σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Το τεκμήριο είναι καταγραμμένο ως αντικείμενο αρ.1 υπόθεση Αστυνομικού Σταθμού Λακατάμειας Π.Η 137/2/2014 και είναι το Τεκμήριο 7 στην υπόθεση. Όπως εξήγησε ο μάρτυρας, το Τεκμήριο 7 είναι ένα ραδιόφωνο οχημάτων, το οποίο δέχεται και δισκάκια ηλεκτρονικού υπολογιστή. Το ραδιόφωνο είναι μάρκας JVC μοντέλο KD-G332 μαζί με τα καλώδια τροφοδοσίας του. Από τα καλώδια μεγαφώνων χρησιμοποιήθηκαν μόνο καλώδια στα οποία συνδέθηκαν τρία εξωτερικά μεγάφωνα χρώματος μαύρου. Στο ραδιόφωνο υπάρχει εφαρμοσμένος ένας χρονοδιακόπτης μάρκας ORBIS, και το δισκάκι είναι μάρκας Verbatin. Όπως επίσης σημειώθηκε, στα καλώδια των μεγαφώνων υπάρχει μεγάλο καλώδιο για να είναι δυνατή η σύνδεση των μεγαφώνων μακριά από το ραδιόφωνο. Ως προς τον τρόπο λειτουργίας της συσκευής, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι τροφοδότησε τα δύο καλώδια τροφοδοσίας με τροφοδοτικό 12 βόλτς, για να τεθεί σε λειτουργία. Στο τεκμήριο άναψαν όλα τα φωτάκια του και στο μεγάφωνο ακουγόταν θόρυβος. Ακολούθως, χρησιμοποίησε το πιο πάνω δισκάκι, και αμέσως από το μεγάφωνο ακούγονταν μιμητικές φωνές άγριων πτηνών. Για να λειτουργήσει το ραδιόφωνο πρέπει πάντοτε ο χρονοδιακόπτης να είναι στο χρόνο 22:00 έως 06:30, ή ο διακόπτης του να είναι στην ανοικτή θέση λειτουργίας του. Το ίδιο συμβαίνει και με την σύνδεση της δικής του μπαταρίας 12 βόλτς μάρκας BFT10 12V 40Ah / 10Hr. Σύμφωνα με τον Αστ. 505, το Τεκμήριο 7 είναι σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει το είδος του πουλιού από το οποίο προέρχονταν οι φωνές που ακούγονταν από το δισκάκι που βρισκόταν εντός της συσκευής, ενώ ερωτηθείς εάν η μπαταρία η οποία ήταν συνδεδεμένη με την συσκευή ήταν μπαταρία αυτοκινήτου, απάντησε αρνητικά αναφέροντας ότι πιθανόν να ήταν μπαταρία ηλεκτρικού μηχανοκίνητου οχήματος. Σε σχέση με τη μαρτυρία του Μ.Κ. 4 παρατηρείται καταρχήν ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε την πείρα και τα προσόντα του, τα οποία σε κάθε περίπτωση έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο. Τόσο στην Έκθεσή του όσο και στην δια ζώσης μαρτυρία του περιέγραψε με σαφήνεια και λεπτομέρεια τον τρόπο λειτουργίας της επίδικης συσκευής/Τεκμήριο 7, θέσεις οι οποίες και δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση. Να σημειωθεί ότι η θέση του μάρτυρα επί το ότι η μπαταρία με την οποία ήταν συνδεδεμένη η συσκευή δεν ήταν μπαταρία αυτοκινήτου, ως ήταν η θέση των Μ.Κ. 2 και 3, δεν επηρεάζει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχοντας υπόψη ότι οι εν λόγω μάρτυρες δεν έχουν την αναγκαία κατάρτιση και εξέφρασαν απλά μια γνώμη επί του θέματος. Παρομοίως, ούτε η αδυναμία του μάρτυρα να προσδιορίσει τη φωνή που εξέπεμπε η συσκευή μπορεί να επηρεάσει την αξιοπιστία του έχοντας υπόψη ότι δεν έχει οποιαδήποτε γνώση στο συγκεκριμένο τομέα. Ως έχει ήδη αναφερθεί, μετά την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον των Κατηγορουμένων και αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του Κεφ. 155, αυτοί παρέμειναν σιωπηλοί, ενώ δεν προσκόμισαν μαρτυρία οποιουδήποτε άλλου προσώπου. Με δεδομένη την αποδοχή της μαρτυρίας των Μ.Κ. 1, 2, 3 και 4 που κατέθεσαν προς απόδειξη της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, η οποία και παρέμεινε στην ουσία αναντίλεκτη, το Δικαστήριο εξάγει ευρήματα ανάλογα αυτής. Ειδικότερα, ότι την 12.2.2014 και περί ώρα 07:00 οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 έφθασαν σε ελαιώνα στην περιοχή Ξιμπούνι, έδαφος Αναγιών, με το όχημα τύπου Mercedes με αρ. εγγραφής KQE 873. Ο χώρος παρακολουθείτο από ώρα από τους Μ.Κ. 2 και 3, οι οποίοι και είχαν εντοπίσει 6 στημένα δίκτυα σύλληψης άγριων πτηνών πάνω σε σιδερένιους πασσάλους (όπως αποτυπώνονται στις φωτογραφίες Τεκμήριο 9) και μια συσκευή που βρισκόταν σε λειτουργία και εξέπεμπε φωνή τζίκλας. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν δόθηκε μαρτυρία ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς του ελαιώνα, πλην όμως, σύμφωνα με τον Μ.Κ. 2 πρόκειται για ακατοίκητη περιοχή. Από απόσταση δέκα μέτρων οι Μ.Κ. 2 και 3 είδαν τον μεν Κατηγορούμενο 1 να προσεγγίζει τη συσκευή (Τεκμήριο 7) και να αφαιρεί την μια δαγκάνα από την μπαταρία που έδιδε ρεύμα στη συσκευή, με τρόπο ώστε αυτή να τεθεί εκτός λειτουργίας, τη δε Κατηγορούμενη 2 να προσπαθεί να χαμηλώσει το ένα δίκτυ, πάνω στο οποίο βρίσκονταν παγιδευμένες τζίκλες. Στη συνέχεια, ο Κατηγορούμενος 1 πήγε σε διπλανό δίκτυ όπου πήρε μια τζίκλα και την σκότωσε δια πνιγμού με τα χέρια του. Μετά από αυτό, οι Μ.Κ. 2 και 3 έκαναν γνωστή την παρουσία τους στο χώρο και μόλις οι Κατηγορούμενοι τους αντιλήφθηκαν άρχισαν να απομακρύνονται από τα δίκτυα. Στα δίκτυα υπήρχε αριθμός παγιδευμένος τζίκλων, οι οποίες απελευθερώθηκαν από τους Μ.Κ. 2 και 3 στην παρουσία των Κατηγορουμένων 1 και 2, οι οποίοι και αναγνωρίστηκαν από τους Μ.Κ. 2 και 3 στις 14.2.2014 στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας ως τα πρόσωπα που έλαβαν μέρος στο επίδικο περιστατικό. Οι Κατηγορούμενοι δεν κατείχαν τις σχετικές άδειες που προβλέπονται από το Νόμο. Σε σχέση με τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν οι δυο Κατηγορούμενοι παρατηρούνται τα ακόλουθα: Η πρώτη και δεύτερη κατηγορία αφορούν τα αδικήματα της κατοχής απαγορευμένων μέσων θήρας και της καταδίωξης θηράματος με τη χρήση ηχοπαραγωγής συσκευής που παράγει μιμητικές φωνές και στηρίζονται στα άρθρα 44
(1)και 45
(1)του Ν. 152(Ι)/2003. Σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα: «44.
(1)Τηρουμένων των διατάξεων των άρθρων 11, 12, 17 και 18, κανένα πρόσωπο δεν πυροβολεί, συλλαμβάνει, καταδιώκει, παρενοχλεί ή παραπλανεί οποιοδήποτε θήραμα με την χρήση: (α) ........................................................................................... ................................ (δ) πλαστικών ή άλλων ομοιωμάτων άγριων πτηνών, ζωντανών άγριων πτηνών, τυφλωμένων ή ακρωτηριασμένων, χρησιμοποιούμενων ως κραχτών, ηχοπαραγωγών συσκευών με μιμητικές φωνές θηραμάτων ή άγριων πτηνών είτε αφ' εαυτού των είτε με τη συνδρομή ή χρήση οποιουδήποτε μέσου, όπως μαγνητοταινιοθηκών (κασετών), ψηφιακών δίσκων. .................................
(4)Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει τις διατάξεις του παρόντος άρθρου είναι ένοχο αδικήματος.» Και «45.
(1)Κανένα πρόσωπο δεν εισάγει, κατασκευάζει ή κατέχει τα μέσα που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (Ι) του άρθρου 44, εξαιρουμένων των αγκίστρων για σκοπούς ψαρέματος, και στις παραγράφους (γ), (δ), (ζ), (η) και (θ) του ίδιου εδαφίου, εκτός αν είναι κάτοχος ειδικής άδειας εισαγωγής που εκδίδεται από τον υπουργό.
(2)Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει τις διατάξεις του εδαφίου
(1)είναι ένοχο αδικήματος.» Σε σχέση με τις κατηγορίες υπ. αρ. 3 και 4 σε σχέση με την κατοχή απαγορευμένων μέσων θήρας ήτοι διχτύων και την χρήση αυτών για κσοπούς καταδίωξης θηράματος, σχετικά είναι και πάλι τα άρθρα 44
(1)και 45
(1)και ειδικότερα η παράγραφος (α) του άρθρου 44
(1)που προβλέπει ότι απαγορεύεται η καταδίωξη θηράματος, μεταξύ άλλων, με τη χρήση δικτύων. Σύμφωνα με τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Κιτρομιλίδης ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 162, το άρθρο 44 του Νόμου 152
(1)/2003 δημιουργεί αδίκημα απόλυτης ευθύνης. Κατά συνέπεια αρκεί η απόδειξη της κατοχής και δεν απαιτείται απόδειξη πρόθεσης ή γνώσης. Παράλληλα, στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ότι, εκτός αν αποδειχθεί ότι υπάρχει ειδική άδεια από τον Υπουργό, αρκεί η απλή απόδειξη της κατοχής, εισαγωγής ή κατασκευής, για να αποδειχτεί το αδίκημα. Σε ότι αφορά στο θέμα της κατοχής, στην υπόθεση Ανδρέας Βασίλη Χαμάλη v. Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου
(2010)2 Α.Α.Δ. 329 αναφέρθηκε ότι δεν χρειάζεται να προσκομιστεί άμεση μαρτυρία για την κατοχή των απαγορευμένων από το Νόμο μέσων σύλληψης ή θανάτωσης αγρίων πτηνών. Η ιδιοκτησία ή η κατοχή των αντικειμένων εξάγεται ως συμπέρασμα από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία. Φυσικά στην πιο πάνω υπόθεση που αφορούσε παρόμοια αδικήματα ο χώρος όπου βρέθηκαν τα αντικείμενα ήταν περιφραγμένος. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει μαρτυρία επί τούτου. Με δεδομένα τα πιο πάνω ευρήματα θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσον η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την υπόθεση της. Όπως δε έχει επανειλημμένα τονιστεί, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του κάθε αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπε μεταξύ άλλων Χαρίτωνος κ.α ν. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R 40). Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της Κατηγορούσας Αρχής είναι να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν αυτές είναι (βλέπε Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Στην δε υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 Α.Α.Δ. 246, επισημάνθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής». Ως έχει ήδη αναφερθεί, η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή έγινε αποδεκτή στην ολότητά της και από αυτήν προέκυψαν τα ευρήματα που καταγράφονται αμέσως πιο πάνω. Κρίνω ότι η ενώπιον του Δικαστηρίου αξιόπιστη μαρτυρία και τα συνακόλουθα ευρήματα, επιτρέπουν την εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 έλεγχαν και κατείχαν τόσο τα έξι στημένα δίχτυα όσο και την ηχοπαραγωγή συσκευή. Σημειώνεται ότι δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι οι Μ.Κ. 2 και 3 δεν κατέθεσαν αναφορικά με την τοποθέτηση των δικτύων και της συγκεκριμένης συσκευής στο χώρο από τους Κατηγορούμενους 1 και
- Το γεγονός αυτό, όμως, δεν έχει οποιαδήποτε σημασία με δεδομένες τις ενέργειες τους που ακολούθησαν και περιγράφονται με λεπτομέρεια πιο πάνω, οι οποίες προϋποθέτουν ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 γνώριζαν την ύπαρξη των δικτύων και της συσκευής στο χώρο. Πέραν της κατοχής των διχτύων και της συσκευής η οποία υπενθυμίζεται ότι βρισκόταν σε λειτουργία, οι Κατηγορούμενοι έκαναν και χρήση αυτών, αφού όπως πιο πάνω περιγράφεται, κατάφεραν να εγκλωβίσουν σε αυτά αριθμό τζίκλων, οι οποίες σε μεταγενέστερο στάδιο απελευθερώθηκαν από τους Μ.Κ. 2 και
- Από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία και τα συνακόλουθα ευρήματα, προκύπτει ότι στον ελαιώνα όπου εντοπίστηκαν οι Κατηγορούμενοι να προβαίνουν στις πιο ενέργειες που περιγράφονται πιο πάνω ανευρέθηκαν έξι στημένα δίχτυα τα οποία χρησιμοποιούνταν για την σύλληψη άγριων πτηνών και μια φρεσκοσκοτωμένη τζίκλα, η οποία συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των άγριων πτηνών σύμφωνα με το Ν. 152(Ι)/
- Τα μεν δίχτυα αποτελούν μέσα σύλληψης ή και θανάτωσης τους ως προστατευόμενο είδος, η δε συσκευή/Τεκμήριο 7, η οποία λειτουργεί με τον τρόπο που περιέγραψε ο Μ.Κ. 4, αποτελεί ηχοπαραγωγή συσκευή εν τη εννοία του εδαφίου
(1)(δ) του άρθρου 44 της εν λόγω νομοθεσίας. Παράλληλα, όπως είναι παραδεκτό από την υπεράσπιση, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν κατείχαν κατά την ουσιώδη ημερομηνία τις σχετικές άδειες. Επομένως, καταλήγω ότι έχει αποδειχθεί τόσο η κατοχή των συγκεκριμένων απαγορευμένων μέσων θήρας, ήτοι των δικτύων και της συσκευής, όσο και η χρήση τους από τους Κατηγορούμενους 1 και 2 για σκοπούς καταδίωξης θηράματος. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 εντοπίστηκαν στο μέρος να προβαίνουν στις συγκεκριμένες ενέργειες, οι οποίες είναι άμεσα συνδεδεμένες και συνυφασμένες με την κατοχή των εν λόγω δικτύων και της ηχοπαραγωγής συσκευής. Οι συντονισμένες ενέργειες των Κατηγορουμένων 1 και 2 όπως περιγράφονται με λεπτομέρεια πιο πάνω δεν αφήνουν αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου ως προς την ενοχή τους σε σχέση με όλα τα αδικήματα. Το δε γεγονός ότι δεν έχει δοθεί μαρτυρία αναφορικά με την ιδιοκτησία του ακινήτου επί του οποίου βρίσκονταν τα συγκεκριμένα δίκτυα και η συσκευή δεν ενέχει οποιαδήποτε σημασία. Ενόψει των πιο πάνω, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την υπόθεση της εναντίον και των δυο Κατηγορουμένων πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, τους οποίους και κρίνω ένοχους και στις τέσσερις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.)..................................... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο