← Κύπρος

AMSTESO ELECTRIC LTD ν. ICYHOT MECHANICAL INSTALLATIONS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7097/12, 27/5/2016

AMSTESO ELECTRIC LTD ν. ICYHOT MECHANICAL INSTALLATIONS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7097/12, 27/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:B35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7097/12 AMSTESO ELECTRIC LTD -εναντίον- 1.ICYHOT MECHANICAL INSTALLATIONS LTD 2.ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΩΜΑ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 27 Μαΐου, 2016 Εμφανίσεις: Για την Παραπονουμένη: κος X´´Xριστοφή Για τους Κατηγορούμενους: κος Δημοσθένους Κατηγορούμενος 2 παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Μια σειρά αγωγών και ποινικών υποθέσεων, μεταξύ Παραπονουμένης και Κατηγορουμένων, οι οποίες αποσύρθηκαν το έτος 2011 και το υπόλοιπο δικηγορικών εξόδων, είναι τα γεγονότα τα οποία υπήρξαν η αφορμή καταχώρησης της παρούσας ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης. Η υπόθεση αυτή, η οποία συνίσταται σε 9 κατηγορίες, αποδίδει κατ΄ ισχυρισμό τα ακόλουθα αδικήματα στους Κατηγορούμενους: Οι Κατηγορίες 1,3,4,6,7 και 9 αφορούν την Κατηγορουμένη

  1. Οι Κατηγορίες 1, 4 και 7 αποδίδουν στην Κατηγορουμένη 1 κατ΄ ισχυρισμό παρακοή διατάγματος Δικαστηρίου κατά παράβαση του άρθρου 137 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  2. Οι Κατηγορίες 3, 6 και 9 αφορούν κατ΄ ισχυρισμό καταδολίευση πιστωτή κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 και του Περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου του 2008 (Ν.60(Ι)/2008). Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2, οι Κατηγορίες οι οποίες τον αφορούν είναι οι κατηγορίες 2,5 και 8 και συνίστανται σε κατ΄ ισχυρισμό παροχή συνδρομής στην Κατηγορούμενη 1, σε ανυπακοή διατάγματος κατά παράβαση των άρθρων 137 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  3. Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας από κοινού κατατέθηκαν ως Τεκμήρια τα ακόλουθα: Τεκμήριο 1: Απόφαση ημερομηνίας 31/5/11, στην υπόθεση 9095/10, με την οποία επιδικάζονται έξοδα €400, πλέον νόμιμο τόκο, πλέον ΦΠΑ, πλέον €11 έξοδα επίδοσης, πλέον €29 έξοδα απόφασης, υπέρ της Ενάγουσας (η οποία είναι η Παραπονούμενη στην παρούσα διαδικασία) και εναντίον της Εναγομένης (η οποία είναι η Κατηγορούμενη 1 στην παρούσα διαδικασία). Τεκμήριο 2: Διάταγμα ημερομηνίας 22/2/12, στην υπόθεση 9095/10, με το οποίο διατάσσεται η πληρωμή του εξ΄ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων των €250 από 1/3/12 μέχρι εξοφλήσεως. Τεκμήριο 4: Πρακτικό Δικαστηρίου, ημερομηνίας 31/5/2011, με την οποία αποσύρεται η ποινική υπόθεση 27762/2010 εναντίον των ICYCHOT MECHANICAL INSTALLATIONS LTD (Κατηγορουμένης 1 στην παρούσα διαδικασία), του Μιχάλη Θωμά (Κατηγορούμενου 2 στην παρούσα διαδικασία) και του Αντώνη Θωμά. Η Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Γιόλη Μακρίδου, κατέθεσε ως ΜΚ1, προκειμένου να καταθέσει ως Τεκμήριο 3, τα πρακτικά ημερομηνίας 22/2/12 της αγωγής 9095/2010, στην οποία Ενάγουσα και Εναγόμενη, ήταν αντίστοιχα η Παραπονουμένη και Κατηγορουμένη 1 στην παρούσα διαδικασία. Τα εν λόγω πρακτικά αφορούν τη διαδικασία ακρόασης αίτησης έρευνας και συμπεριλαμβάνουν και την απόφαση του Δικαστηρίου, με την οποία η Εναγόμενη - Καθ΄ ης η Αίτηση (Κατηγορουμένη 1 στην υπό εξέταση περίπτωση), διατάσσεται όπως προχωρήσει στην πληρωμή του εξ΄ αποφάσεως χρέους της, με την καταβολή μηνιαίων δόσεων €250 από 1/3/12 μέχρι εξοφλήσεως. Δεύτερος μάρτυρας Κατηγορίας ήταν ο Πέτρος Μιχαήλ, εγγεγραμμένος δικηγόρος στο Μητρώο του Δικηγορικού Συλλόγου Λευκωσίας. Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε, είναι ο δικηγόρος της Παραπονουμένης εταιρείας και ο δικηγόρος ο οποίος χειρίστηκε προσωπικά την υπόθεση 9095/2010, η οποία σχετίζεται άμεσα με την παρούσα υπόθεση. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 5 μέχρι και 7, έρευνες στο μηχανογραφημένο σύστημα του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη αναφορικά με την Κατηγορουμένη 1 εταιρεία, ημερομηνίας 20/10/2010, 21/2/2012 και 29/1/
  4. Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε, μεταξύ της Παραπονουμένης και της Κατηγορουμένης, κατά το έτος 2010 υπήρχαν καταχωρημένες αγωγές και ιδιωτικές ποινικές υποθέσεις. Στις 24/5/2011 υπήρξε συμβιβασμός όλων των υποθέσεων μεταξύ του ΜΚ2 και του δικηγόρου της Κατηγορουμένης, Γιώργου Σιαηλή. Σύμφωνα με την εν λόγω διευθέτηση, με τραπεζική κατάθεση δόθηκε σε αυτόν (ΜΚ2), το συνολικό ποσό των €21.000, το οποίο συνιστούσε εξόφληση απαίτησης και δικηγορικών 6 αγωγών και 2 ιδιωτικών ποινικών υποθέσεων. Ως Τεκμήρια 8 έως και 12, κατατέθηκαν, η απόδειξη παραλαβής του ποσού των €21.000, το τιμολόγιο 135 αναφορικά με τα έξοδα στην αγωγή 9095/2010, η απόδειξη είσπραξης του τιμολογίου 135 και οι δυο τραπεζικές καταθέσεις του ποσού των €21.
  5. Ακολούθως ο ΜΚ2, διαπίστωσε ότι κατά τον υπολογισμό των εξόδων του, είχε κάνει κάποιο λάθος και επικοινώνησε με το δικηγόρο της Κατηγορουμένης, προκειμένου να τον ενημερώσει περί αυτού και του έστειλε σχετική επιστολή (Τεκμήριο 13). Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ΜΚ2, ο δικηγόρος της Κατηγορούμενης του πρότεινε όπως κατά την 31/5/2011, όταν και θα αποσύρονταν οι υποθέσεις, να εκδοθεί απόφαση για το ποσό των €400 ως έξοδα, πλέον ΦΠΑ, πλέον €11 έξοδα επίδοσης. Ο ΜΚ2, δεν συμφωνούσε με αυτή τη διευθέτηση και επιθυμία του ήταν κατά την ημέρα απόσυρσης των υποθέσεων να του καταβληθεί σε μετρητά το υπόλοιπο των εξόδων του. Τελικά, κατόπιν τηλεφωνήματος που έλαβε από τον Κωνσταντίνο Καλαβά, δικηγόρο από Πάφο, ο οποίος τον διαβεβαίωσε για το καλό των προθέσεων του Σιαηλή, συγκατάνευσε, όπως το υπόλοιπο των εξόδων του, δηλωθεί ως απόφαση. Όντως στις 31/5/2011, σε συνέχεια των όσων αναφέρονται πιο πάνω εκδόθηκε η απόφαση Τεκμήριο 1 και αποσύρθηκε η ποινική υπόθεση 27762/10 (Τεκμήριο 4). Όταν το ποσό δεν καταβλήθηκε και πριν να καταχωρηθεί η αίτηση έρευνας, ο ΜΚ2 επικοινώνησε με το Σιαηλή και το ρώτησε για πιο λόγο οι πελάτες του δεν πληρώνουν το οφειλόμενο ποσό. Η θέση του Σιαηλή υπήρξε ότι κανένα ποσό οφείλεται και ότι με βάση την απόδειξη παραλαβής Τεκμήριο 8 κάθε ποσό είναι ξοφλημένο. Είναι η θέση του ΜΚ2 ότι, η Κατηγορουμένη 1 δεν έχει πληρώσει το εξ΄ αποφάσεως χρέος της, σύμφωνα με το Τεκμήριο 1 αλλά ούτε και συμμορφώθηκε με το διάταγμα καταβολής του ποσού με μηνιαίες δόσεις (Τεκμήριο 2) και εξακολουθεί να οφείλει τις δόσεις των μηνών Μαρτίου, Απριλίου και Μαΐου
  6. Επισήμαινε ότι κατά τη διαδικασία της αίτησης έρευνας, όπως φαίνεται και από τα πρακτικά της διαδικασίας (Τεκμήριο 3), ο διευθυντής της Κατηγορουμένης 1(Κατηγορούμενος 2) δεν ήγειρε ζήτημα εξόφλησης του ποσού της απόφασης. Ο Κατηγορούμενος 2, σημειώνει ο ΜΚ2, ουδεμία προσπάθεια έκανε για πώληση των περιουσιακών στοιχειών της Κατηγορουμένης 1 προκειμένου να πληρωθεί το οφειλόμενο ποσό και σημείωσε ότι η διαχρονική θέση του Κατηγορουμένου 2, όπως αυτή προκύπτει από τα τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και από την εν γένει συμπεριφορά του, είναι ότι δεν οφείλει κάποιο ποσό. Τέλος ο ΜΚ2, καταλήγει ότι τα γεγονότα για τα οποία καταθέτει, τα γνωρίζει ο ίδιος προσωπικά, εφόσον ήταν αυτός το άτομο το οποίο χειρίστηκε τις εν λόγω υποθέσεις και πως οποιαδήποτε γνώση έλαβε η Παραπονουμένη ήταν κατόπιν δικής του πληροφόρησης και μόνον. Κατά την αντεξέτασή του, η οποία έγινε από τον κ. Σιαηλή κατ΄ αρχήν του έγιναν ερωτήσεις εάν είναι βέβαιος ότι επικοινώνησε με τον κ. Σιαηλή όπως αναφέρει στη Γραπτή του Δήλωση (Έγγραφο Β) και κατά πόσο έχει όντως αποστείλει την επιστολή Τεκμήριο
  7. Με υποβολές και ερωτήσεις αμφισβητηθήκαν από τον κ. Σιαηλή οι κατ΄ ισχυρισμό επαφές που είχε ο ΜΚ2 μαζί του αναφορικά με το ζήτημα των επιπλέον εξόδων. Η θέση του ΜΚ2 παρέμεινε ότι τα γεγονότα έχουν ως τα ανέφερε και ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο αποδέχτηκε την απόσυρση των υποθέσεων πριν την εξόφληση των δικηγορικών του, ήταν ακριβώς λόγω των διαβεβαιώσεων του κοινού τους φίλου, του δικηγόρου κυρίου Καλαβά. Ο δικηγόρος της υπεράσπισης απέρριψε τις εν λόγω θέσεις. Επίσης του υποβλήθηκε ότι με την καταβολή του ποσού των €21.000 έχει εξοφληθεί όλο το οφειλόμενο ποσό και ότι δεν οφείλεται κανένα ποσό. Επίσης του υποβλήθηκε ότι το διάταγμα καταβολής του εξ΄ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις, έχει εκδοθεί εναντίον της Κατηγορουμένης 1 και ο Κατηγορούμενος 2 δεν έχει καμία σχέση. Η θέση του ΜΚ2, υπήρξε ότι ο Κατηγορούμενος 2 ήταν παρών κατά την έκδοση του διατάγματος. Ως τρίτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Κωνσταντίνος Καλαβάς, δικηγόρος από την Πάφο. Για σκοπούς κυρίως εξέτασης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε και η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Γ. Σύμφωνα με τη Γραπτή του Δήλωση, γνωρίζει τόσο τον κύριο Σιαηλή όσο και τον κύριο Μιχαήλ. Τον Μάιο 2011, επικοινώνησε με τον κύριο Μιχαήλ, αναφέροντάς του ότι γνωρίζει τον κύριο Σιαηλή και του εισηγήθηκε όπως αποσύρει τις ποινικές υποθέσεις εναντίον των πελατών του κυρίου Σιαηλή, αφού προηγουμένως εκδοθεί εκ συμφώνου απόφαση για τα έξοδα στα πλαίσια των αγωγών. Ενώ στην αρχή ο κος Μιχαήλ ήταν ανένδοτος, ακολούθως και αφού συνομίλησε και με τον κο Σιαηλή αποδέχτηκε την πιο πάνω διευθέτηση, λεπτομέρειες της οποίας ο ΜΚ3 δε γνωρίζει. Κατά την αντεξέτασή του, του υποβλήθηκε ότι τα όσα αναφέρει είναι ψέματα, θέση την οποία δεν αποδέχτηκε. Ως τέταρτη μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε η Φλωρεντία Νικολάου, η οποία είναι γραμματέας στο δικηγορικό γραφείο Πέτρος Α. Μιχαήλ ΔΕΠΕ. Για σκοπούς κυρίως εξέτασης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το περιεχόμενος της οποίας υιοθέτησε και η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Δ. Της υποδείχθηκε το Έγγραφο Ι προς αναγνώριση, το οποίο αναγνώρισε και καταχωρίστηκε πλέον ως Τεκμήριο
  8. Επίσης κατάθεσε ως Τεκμήριο 18Α, 18Β, 19Α, 19Β, 20Α, 20Β, 21Α, 21Β, 22Α, 22Β, 23Α, 23Β, τιμολόγια και αποδείξεις στη βάση των οποίων ετοίμασε το Τεκμήριο
  9. Σημείωσε ότι όπως φαίνεται από το άθροισμα των τιμολογίων το ποσό των εξόδων είναι €5808,01 και όχι €5.200 όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο
  10. Κατά την αντεξέτασή της συμφώνησε ότι το μόνο τιμολόγιο το οποίο υπάρχει και το οποίο αφορά τον Κατηγορούμενο 2, είναι το Τεκμήριο 23Α, για το οποίο έχει εκδοθεί η απόδειξη είσπραξης Τεκμήριο 23Β. Της υποβλήθηκε επίσης, ότι τα όσα αναφέρει στην παράγραφο 4 του Εγγράφου Δ, είναι δικά της αυθαίρετα συμπεράσματα και ότι εν πάση περιπτώσει η διαφορά στα ποσά είναι λάθος δικό τους το οποίο έγινε κατά τη σύνταξη των τιμολογίων (εννοώντας την ίδια και τον κο Μιχαήλ). Η ΜΚ4 απάντησε ότι επειδή δεν είναι αυτή η οποία έχει συντάξει τα τιμολόγια δεν μπορεί να γνωρίζει τι έγινε, αλλά ότι πιθανότατα πρόκειται περί λάθους κατά τη σύνταξη. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν πρόσφερε περαιτέρω μαρτυρία και το Δικαστήριο, αφού έκρινε σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 74

(1)(γ) του Κεφ.155, ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει πετύχει στο καθήκον της να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορούμενων, τους κάλεσε σε απολογία. Οι Κατηγορούμενοι επέλεξαν να προβούν σε ανώμοτη δήλωση, Έγγραφο Ε, σύμφωνα με την οποία ουδέν ποσό οφείλεται στην Παραπονούμενη εταιρεία ή στο δικηγόρο της. Έγιναν προσπάθειες να πωληθεί κινητή περιουσία της Κατηγορουμένης, πλην όμως τα αντικείμενα ήταν παλαιά και χρησιμοποιημένα και κανείς δεν τα αγόραζε. Η αξία τους δε ξεπερνούσε τα €
  1. Είναι η θέση τους ότι δεν παράκουσαν διάταγμα Δικαστηρίου και ότι η παρούσα διαδικασία καταχωρήθηκε εκδικητικά και με σκοπό την ταλαιπωρία του Κατηγορουμένου 2, ο οποίος δεν έκανε καμία σκόπιμη ενέργεια είτε να παρακούσει είτε να ξεγελάσει οποιονδήποτε. Τελείωσε λέγοντας ότι η Κατηγορουμένη 2 εταιρεία δεν έχει κύκλο εργασιών, ούτε και δυνατότητα να αποπληρώσει το χρέος της. Με την αγόρευση του ο δικηγόρος της Παραπονουμένης, με αναφορά στις νομικές αρχές που διέπουν το ζήτημα και παράθεση των σχετικών αυθεντιών, εισηγείται ότι έχει καταφέρει να αποδείξει την υπόθεσή του στον απαιτούμενο σε ποινικές υποθέσεις βαθμό, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στον αντίποδα, ο δικηγόρος των Κατηγορουμένων με τις αγορεύσεις του, προβάλλει τη θέση ότι η Παραπονουμένη δεν απόδειξε την υπόθεσή της εναντίον τους και επομένως, η υπόθεση αυτή θα πρέπει να απορριφθεί. Στα πλαίσια της ζωντανής ακροαματικής διαδικασίας, παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες της Παραπονουμένης και θα προχωρήσω στην αξιολόγησή τους, έχοντας πάντοτε κατά νου τις αρχές οι οποίες διέπουν το ζήτημα της αξιολόγησης των μαρτύρων. Η κα Μακρίδου, ΜΚ1, έδωσε μαρτυρία, προκειμένου να κατατεθεί το Τεκμήριο 3 και μόνο. Η μαρτυρία της δεν έχει αμφισβητηθεί και βεβαίως δέχομαι ότι το εν λόγω τεκμήριο είναι τα πρακτικά ημερομηνίας 22/2/12 στην αγωγή 9095/2010, στην οποία Ενάγουσα και Εναγόμενη, ήταν αντίστοιχα η Παραπονουμένη και Κατηγορουμένη 1 στην παρούσα διαδικασία. Ο ΜΚ2, Πέτρος Μιχαήλ, κατέθεσε τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν τις συνθήκες οι οποίες οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας ποινικής υπόθεσης. Είναι ξεκάθαρο από τη μαρτυρία που έδωσε, ότι ο πυρήνας της υπόθεσης αυτής, είναι το υπόλοιπο των δικηγορικών του εξόδων, το οποίο ζητεί να του καταβληθεί από τους Κατηγορούμενους. Ο ΜΚ2, υπήρξε δικηγόρος της Παραπονουμένης σε αγωγές και ιδιωτικές ποινικές υποθέσεις οι οποίες αποσύρθηκαν το έτος
  2. Οι διαδικασίες αυτές στρέφονταν κατά των Κατηγορουμένων. Με την απόσυρση και/ή διευθέτηση των εν λόγω υποθέσεων παρέμεινε υπόλοιπο δικηγορικών εξόδων, για το οποίο εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση (Τεκμήριο 1) και ακολούθως διάταγμα μηνιαίων δόσεων (Τεκμήριο 2). Το ποσό αυτό δεν το έχει πληρωθεί ο ΜΚ
  3. Βεβαίως, δέχομαι το γεγονός της έκδοσης της απόφασης Τεκμήριο 1 και του διατάγματος Τεκμήριο
  4. Το ότι δεν έλαβε ο ΜΚ2 απευθείας ο ίδιος το ποσό της απόφασης, Τεκμήριο 1, το οποίο επιδικάστηκε υπέρ της Παραπονουμένης, ή το ότι δεν έχουν καταβληθεί απευθείας στον ίδιο το ΜΚ2 τα ποσά τα οποία η Κατηγορουμένη 1, διατάχθηκε δυνάμει του διατάγματος, Τεκμήριο 2, να πληρώνει κάθε μήνα μέχρι εξόφλησης προς την Παραπονουμένη, επίσης είναι γεγονότα τα οποία δεν αμφισβητούνται και τα αποδέχομαι. Θα αναπτύξω όμως, πιο κάτω κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής κατά πόσο τα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε και τα οποία ως γεγονότα γίνονται αποδεκτά, δύνανται να υπαχθούν στις νομοθετικές διατάξεις, τις οποίες κατηγορούνται οι Κατηγορούμενοι ότι παραβήκαν και να στοιχειοθετήσουν τα εναντίον τους, κατ΄ ισχυρισμό, αποδιδόμενα αδικήματα. Ο ΜΚ3, αναφέρθηκε σε ένα και μόνο γεγονός, ότι δηλαδή, μεσολάβησε μεταξύ δύο φίλων του δικηγορών, προκειμένου να βοηθήσει να διευθετηθεί μια υπόθεση. Ο ρόλος του συνίστατο στο ότι με την παρέμβασή του και την αναφορά του στη φιλία του με τον κο Σιαλή, έκαμψε το δισταγμό του κυρίου Μιχαήλ, να αποδεχτεί να αποσύρει υπόθεση χωρίς να πληρωθεί προηγουμένως τα έξοδά του και δέχτηκε όπως αυτά δηλωθούν με την απόσυρση της υπόθεσης. Αποδέχομαι την αλήθεια των γεγονότων που είπε, το κατά πόσο αυτά δύνανται να στοιχειοθετήσουν αδίκημα, είναι κάτι το οποίο θα εξετάσω πιο κάτω κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής της υπόθεσης. Τέλος η ΜΚ4, προσήλθε στο Δικαστήριο προκειμένου να δώσει μαρτυρία αναφορικά με την ετοιμασία της κατάστασης, Τεκμήριο 17 στην οποία φαίνεται ως οφειλόμενο ποσό €5808,01, ενώ έχει εισπραχθεί ποσό €5.
  5. Κατάθεσε επίσης τιμολόγια προς την Κατηγορουμένη 1 εταιρεία και αποδείξεις είσπραξης του ποσού των τιμολογίων. Τα τιμολόγια αυτά (Τεκμήριο 18Α, 19Α, 20Α, 21Α, 22Α και23Α), φέρουν την υπογραφή μόνο του κυρίου Μιχαήλ και στο σχετικό σημείο, όπου θα έπρεπε να υπογράψει η Κατηγορούμενη 1 ή ο Κατηγορούμενος 2, είναι όλα ανυπόγραφα. Η μαρτυρία της δεν έχει να προσθέσει κάτι στην ουσία των γεγονότων, παρά μόνο σκοπό είχε να στοιχειοθετήσει κατ΄ ισχυρισμό οικονομική οφειλή της Κατηγορούμενης 1 προς τον κύριο Μιχαήλ. Επαναλαμβάνω τη βασική αρχή, ότι οι ράγες πάνω στις οποίες κινείται η κάθε δικαστική διαδικασία είναι τα ίδια τα δικόγραφα (Παπαγεωργίου ν. Κλάππα,
(1991)1 Α.Α.Δ. 24). Η κατ΄ ισχυρισμό οφειλή της Κατηγορουμένης 1 προς τον κύριο Μιχαήλ, δεν είναι επίδικο ζήτημα. Επίδικο ζήτημα, σύμφωνα με τα δικόγραφα, στην προκειμένη περίπτωση, το Κατηγορητήριο της υπόθεσης και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος είναι η μη καταβολή από την Κατηγορουμένη 1 προς την Παραπονουμένη του ποσού το οποίο είχε διαταχθεί να καταβάλλει με μηνιαίες δόσεις και η κατ΄ ισχυρισμό παρακοή διατάγματος ένεκα της μη καταβολής των μηνιαίων δόσεων και περαιτέρω η κατ΄ ισχυρισμό συνδρομή του Κατηγορούμενου 2, στην παρακοή του διατάγματος. Επομένως, εφόσον η μαρτυρία της ΜΚ4, συνίσταται στην απόδειξη οφειλής της Κατηγορουμένης προς τον κύριο Μιχαήλ, και εφόσον τα μέρη της διαδικασίας αυτής, δεν είναι ο κύριος Μιχαήλ και οι Κατηγορούμενοι, αλλά είναι έτερα μέρη τα οποία καθορίζονται τόσο στον τίτλο του Κατηγορητηρίου, όσο και από τις λεπτομέρειες αδικήματος, η μαρτυρία της ΜΚ4, αναπόφευκτα είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα και ως τέτοια δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Ο Κατηγορούμενος 2 προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση εκ μέρους και των δύο κατηγορουμένων. Σύμφωνα με τις επιταγές της νομολογίας, ο χαρακτήρας της ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον πειστικής παρά αποδεικτικής αξίας, εφόσον δεν δύναται να τεκμηριώσει ή αποδείξει γεγονότα τα οποία δεν στοιχειοθετούνται από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, δύναται όμως να επεξηγήσει αποδεδειγμένα γεγονότα. Στην απόφαση στην υπόθεση Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97, στη σελίδα 211 αναφέρεται, σε σχέση με το χαρακτήρα της ανώμοτης δήλωσης: «What was said in a statement was not to be altogether brushed aside, but its potential effect was persuasive rather than evidential. It could not prove facts not otherwise proved by the evidence but it might show the evidence in a different light." Από τη μαρτυρία ενώπιόν μου όπως αυτή έχει πιο πάνω καταγραφεί, αναλυθεί και αξιολογηθεί, προκύπτει ότι η Παραπονουμένη είχε στο παρελθόν καταχωρήσει εναντίον των Κατηγορουμένων αγωγές και ιδιωτικές ποινικές υποθέσεις. Οι υποθέσεις αυτές διευθετήθηκαν και εκδόθηκε ως προς την εξόφλησή τους η απόδειξη Τεκμήριο
  1. Ο δικηγόρος της Παραπονουμένης διαπίστωσε ότι παρέμεινε οφειλόμενο ποσό το οποίο αφορούσε τα δικηγορικά του έξοδα και το οποίο δηλώθηκε κατά την απόσυρση της υπόθεσης 9095/2010, στις 31/5/
  2. Όταν το ποσό αυτό δεν καταβλήθηκε, εκδόθηκε στις 22/2/2012 διάταγμα καταβολής του εξ΄ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις των €
  3. Το ποσό αυτό όφειλε να το καταβάλλει η εταιρεία ICYHOT MECHANICAL INSTALLATIONS LIMITED (Κατηγορουμένη 1) προς την εταιρεία AMSTESO ELECTRIC LIMITED (Παραπονούμενη). Το ποσό της εν λόγω απόφασης δεν καταβλήθηκε από τους Κατηγορουμένους προς τον κύριο Πέτρο Μιχαήλ. Δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με αν αυτά τα ποσά έχουν καταβληθεί στον εξ΄ αποφάσεως πιστωτή που είναι η AMSTESO ELECTRIC LIMITED (Παραπονούμενη). Οι κατηγορίες 3, 6 και 9, αφορούν παραβάσεις του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 και του Περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου του 2008 (Ν.60(Ι)/2008). Αν και στην Έκθεση Αδικήματος, ο Νόμος 60(Ι)/2008 αναφέρεται, εκ παραδρομής πιθανόν, ως τροποποίηση του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφάλαιο 6, είναι προφανές από τις λεπτομέρειες αδικήματος, ότι η αναφορά είναι στον εν λόγω Νόμο που γίνεται. Ούτως ή άλλως οι κατ΄ ισχυρισμό καθυστερημένες δόσεις αφορούν διάταγμα το οποίο έχει εκδοθεί το έτος 2011, δηλαδή μετά τη ψήφιση και ενόσω ο Νόμος 60(Ι)/2008 ήταν σε ισχύ. Σχετική είναι και η αρχή κλασική νομική αρχή «leges posteriores priores contrarias abrogant». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος των Κατηγοριών 3, 6 και 9 (οι οποίες επαναλαμβάνω ότι αφορούν την Κατηγορούμενη 1) καθορίζονται από το άρθρο 3
(1)(γ) του Νόμου, σύμφωνα με το οποίο οποιοσδήποτε εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους, ο οποίος παραλείπει να καταβάλει δόση για λόγο άλλο από φυσική ή οικονομική αδυναμία είναι ένοχος αδικήματος. Επομένως, το Δικαστήριο οφείλει να ικανοποιηθεί για τη συνδρομή των ακόλουθων: Ύπαρξη εκ δικαστικής απόφασης χρέους Ύπαρξη εξ΄ αποφάσεως οφειλέτη Ύπαρξη διατάγματος πληρωμής του εξ΄ αποφάσεως χρέους με δόσεις Ύπαρξη τουλάχιστον τριών καθυστερημένων δόσεων (ή καθυστέρηση λιγότερων από τρεις δόσεις, νοουμένου ότι πρόκειται για τις τελευταίες πριν την εξόφληση δόσεις) Η μη πληρωμή οφείλεται σε λόγο άλλο από οικονομική αδυναμία. Στην υπό εξέταση περίπτωση, υπάρχει χρέος από δικαστική απόφαση (Τεκμήριο 1) στην αγωγή 9095/2010, υπάρχει διάταγμα πληρωμής του χρέους με μηνιαίες δόσεις (Τεκμήριο 2) στην εν λόγω αγωγή. Σύμφωνα με τα πιο πάνω τεκμήρια ο εξ΄ αποφάσεως οφειλέτης είναι η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία και ο εξ΄ αποφάσεως πιστωτής είναι η Παραπονούμενη εταιρεία. Επομένως η οποιαδήποτε υποχρέωση καταβολής του εξ΄ αποφάσεως χρέους, είναι προς την Παραπονούμενη εταιρεία. Το διάταγμα Τεκμήριο 2, έχει εκδοθεί προς όφελος της Παραπονουμένης. Επομένως το δικαίωμα προώθησης της παρούσας υπόθεσης το φέρει η Παραπονουμένη εταιρεία και μόνο. Αν και η υπόθεση αυτή φέρεται να έχει καταχωρηθεί από την AMSTESO ELECTRIC LIMITED, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου η παραμικρή μαρτυρία, εάν το ποσό των καθυστερημένων δόσεων έχει ή όχι καταβληθεί προς την Παραπονουμένη. Η μόνη μαρτυρία είναι από τον κύριο Μιχαήλ, σύμφωνα με την οποία το ποσό της απόφασης Τεκμήριο 1, το οποίο αφορά δικηγορικά του έξοδα, δεν έχει καταβληθεί απευθείας στον ίδιο, χωρίς να υπάρχει ο παραμικρός ισχυρισμός εάν έχει ή όχι καταβληθεί προς την Παραπονουμένη, η οποία είναι και ο εξ΄ αποφάσεως πιστωτής. Από την πλευρά της ίδιας της Παραπονουμένης, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου καμία μαρτυρία ότι δεν έχει καταβληθεί το ποσό των δόσεων σε αυτήν. Η όλη μαρτυρία που υπάρχει, είναι από το δικηγόρο της Παραπονουμένης εταιρείας και αφορά τη μη είσπραξη των εξόδων που αναφέρονται στην απόφαση Τεκμήριο
  1. Πλην όμως το ποσό της απόφασης είναι στην Παραπονούμενη που θα έπρεπε να καταβληθεί. Εάν υπάρχει διαφορά ως προς την πληρωμή των δικηγορικών εξόδων αυτό είναι ζήτημα μεταξύ του δικηγόρου και του πελάτη του. Τα έξοδα σύμφωνα με το Τεκμήριο 1 έχουν επιδικαστεί υπέρ της Ενάγουσας και αυτή είναι που οφείλει να μεριμνήσει για την είσπραξή τους ή να δώσει μαρτυρία αναφορικά με τη μη πληρωμή τους. Η όλη θέση της Υπεράσπισης είναι ότι δεν οφείλεται κανένα ποσό και ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 8 έχουν εξοφληθεί όλες οι υποχρεώσεις τους προς την Παραπονουμένη. Η Παραπονουμένη είναι εκείνη στην οποία οφείλεται το εξ΄ αποφάσεως ποσό και εκπρόσωπος αυτής θα έπρεπε να εμφανιστεί στο Δικαστήριο να μαρτυρήσει αναφορικά με την είσπραξη αυτού του ποσού ή όχι. Τέτοια μαρτυρία δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου. Η μόνη μαρτυρία είναι από το δικηγόρο, ο οποίος παραπονιέται ότι δεν έχει καταβληθεί απευθείας σε αυτόν το ποσό του εξ΄ αποφάσεως χρέους, χωρίς να αναφέρεται ότι τέτοιο δικαίωμα του εκχωρηθεί έστω από την Παραπονούμενη, χωρίς να εξηγεί γιατί ο ίδιος δεν εισέπραξε τα έξοδά του απευθείας από τον πελάτη του, ή εάν υπήρχε ξεχωριστή συμφωνία και να κάνει ειδική μνεία σε αυτήν. Το εάν πληρώθηκε τα έξοδα του ο ΜΚ2, θα απασχολούσε το Δικαστήριο, στο βαθμό και μόνο που αυτό θα αποδείκνυε λεπτομέρειες του αδικήματος. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος η Κατηγορουμένη 1 «Ενώ είναι εξ΄ αποφάσεως οφειλέτης στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας 9095/2010, με ενάγουσα την παραπονουμένη και ενώ διατάχθηκε από το πιο πάνω αναφερόμενο Δικαστήριο να καταβάλλει μηνιαίως το ποσό των €250 από 1/3/2012 και ακολούθως την 1η ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι εξοφλήσεως εντούτοις παρέλειψε και μέχρι σήμερα εξακολουθεί να παραλείπει να καταβάλει τη δόση του μηνός Μαρτίου 2012». Επομένως, η όποια υποχρέωση της Κατηγορουμένης 1, ήταν η καταβολή του ποσού το οποίο διατάχθηκε να πληρώνει με μηνιαίες δόσεις στην Παραπονούμενη. Καμία υποχρέωση δεν προκύπτει για καταβολή του ποσού απευθείας στον ΜΚ
  2. Τα δικηγορικά έξοδα του δικηγόρου, σύμφωνα και με τη νομολογία, του τα καλύπτει ο πελάτης του και αποτελούν αντικείμενο μεταξύ τους συμφωνίας. Ο επιτυχών διάδικος σε μια υπόθεση στο τέλος της διαδικασίας, συνήθως επιβραβεύεται και με το να επιδικάζονται τα έξοδα της διαδικασίας υπέρ του Λ. ΠΑΠΑΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΙΑ ν. LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC COMPANY LTD, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 79/2011, 11/9/2013, Balce Shermin Kemal ,
(2010)1 Α.Α.Δ. 680, Hλιάδης Σωκράτης Z ν. Kώστα Bενιζέλου και Άλλων,
(2009)1 Α.Α.Δ. 960, Πιερή Kώστας Xαραλάμπους,
(1999)1 Α.Α.Δ. 809. Επομένως ο ΜΚ2, οποιοδήποτε δικαίωμα και απαίτηση έχει για την πληρωμή των δικηγορικών του είναι από τους πελάτες του, δηλαδή την Παραπονουμένη εταιρεία. Επίσης δικαίωμα να απαιτεί την καταβολή των καθυστερημένων δόσεων έχει μόνο η Παραπονούμενη εταιρεία προς όφελος της οποίας έχουν επιδικαστεί τα έξοδα, για την οποία δεν έχω καμία μαρτυρία ενώπιον μου, εάν διεκδικεί τα εν λόγω ποσά, εάν αυτά της έχουν καταβληθεί κλπ. Διαπιστώνεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι, η παρούσα ιδιωτική ποινική υπόθεση έχει καταχωρηθεί και προωθείται από τον κύριο Μιχαήλ, με σκοπό την είσπραξη των εξόδων του. Η Παραπονουμένη, ούτε εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε στη διαδικασία προκειμένου να επιβεβαιώσει τη μη καταβολή του ποσού των μηνιαίων δόσεων προς αυτήν, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο διάταγμα καταβολής του εξ΄ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων (Τεκμήριο 2). Επομένως για όλους τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω οι Κατηγορίες 3, 6 και 9 δεν μπορούν να επιτύχουν και απορρίπτονται. Αν και η αμέσως πιο πάνω κατάληξη, ότι δηλαδή δεν έχει αποδειχτεί η μη καταβολή προς την Παραπονουμένη των αναφερόμενων στο Κατηγορητήριο δόσεων, καθορίζει, αναπόφευκτα θα έλεγα, και το αποτέλεσμα των υπόλοιπων κατηγοριών οι οποίες αφορούν ανυπακοή σε νόμιμη διαταγή του Δικαστηρίου κατά παράβαση του άρθρου 137 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, ακολούθως αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Ο Περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμος του 2008 (Ν.60(Ι)/2008), έχει ψηφιστεί προκειμένου η νομοθεσία μας να συμπλέει με το το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου Αρ. 4 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σύμφωνα με το οποίο απαγορεύεται η στέρηση της ελευθερίας οποιουδήποτε προσώπου μόνο λόγω της αδυναμίας του να εκπληρώσει συμβατική υποχρέωση. Εξ ού και για παράβαση του άρθρου 3
(1)(γ), εάν, δηλαδή, εξ΄ αποφάσεως οφειλέτης παραλείψει να καταβάλει προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή το ποσό οποιασδήποτε δόσης, τότε σύμφωνα με το άρθρο 4
(2)ο παραβάτης υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000) και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης υπόκειται σε κατώτατο όριο ποινής χιλίων ευρώ (€1.000). Ο ίδιος ο Νομοθέτης, έχει επομένως, ξεκάθαρα προνοήσει όπως, σε περίπτωση διάπραξης του αδικήματος αυτού, η προβλεπόμενη ποινή να είναι μόνο ποινή προστίμου και όχι φυλάκισης. Θα ήταν σχήμα οξύμωρο, εάν για ένα αδίκημα για το οποίο προβλέπεται συγκεκριμένα ποινή προστίμου και μόνο, το οποίο διαπράττεται ακριβώς εξαιτίας της μη καταβολής ποσού δόσης, η μη καταβολή να δύναται να θεωρηθεί παράλληλα ως παρακοή διατάγματος και ο Κατηγορούμενος πλέον να βρίσκεται αντιμέτωπος και με ενδεχόμενο ποινής φυλάκισης, αντί μόνο προστίμου. Πέραν της πιο πάνω επισήμανσης, όπως προκύπτει από τη νομολογία, το διάταγμα πληρωμής εξ΄ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων, δεν είναι διάταγμα, παράβαση του οποίου μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά παρακοή διατάγματος κατά παράβαση του άρθρου 137 του Κεφ.154. Παραθέτω αμέσως πιο κάτω, το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεσηANESTOS ADAMOU ν. XENOPHON IOANNIDES,
(1963)2 Α.Α.Δ. 468, το οποίο αφορά μεν τα άρθρα 42 και 42Α του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού, αλλά, πιστεύω, ότι κατ΄ αναλογία, ισχύει και για την παρακοή του άρθρου 137 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154: «It will be seen that, so far as the argument in this case goes, the operative words both in rule 1 of Order 42A and section 42 of the Courts of Justice Law, 1960, are "any order directing any act to be done". In this connection, the Supreme Court of Cyprus in Maroullou Antoni Nicola v. Zannetos Yiorghi Djaboura
(1929), 14 C.L.R. 10, held that a judgment or order for the payment of money is not an order "directing an act to be done" within the meaning of Clause 40(i) of the Cyprus Courts of Justice Order, 1927, which was the precursor of section 42 of the Courts of Justice Law, 1960, and Order 42A of the Civil Procedure Rules. Adopting the reasoning in the above case, we are of the view that Order 42A does not apply to a judgment or order for the payment of money and that, consequently, it was not necessary to have an endorsed copy of the consent instalment order (made under section 91 of the Civil Procedure Law, Cap. 6) served on the debtor in this case.» Σε συνέχεια της πιο πάνω απόφασης, ο αδελφός Δικαστής Στ. Σταύρου, έχει αναφέρει τα ακόλουθα επί του σημείου, στην απόφαση στην υπόθεση ΣΑΒΒΑ ΑΝΑΞΑΓΟΡΑ ν. ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΤΤΟΥ ΥΙΟΙ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 5337/06, 15 Φεβρουαρίου, 2011, τα οποία το παρόν Δικαστήριο υιοθετεί κατ΄ αναλογία στα πλαίσια του υπό εξέταση ζητήματος: «Αίτηση για παρακοή διατάγματος δυνάμει του άρθρου 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και της Δ.42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, υποβάλλεται όταν διάδικος αρνείται να συμμορφωθεί με προσωρινό ή τελικό διάταγμα που τον διατάσσει είτε να προβεί σε συγκεκριμένη πράξη (προστακτικό διάταγμα) είτε να απέχει από συγκεκριμένη πράξη, ή συμπεριφορά (απαγορευτικό διάταγμα). Δεν χωρεί αίτηση παρακοής για τη μη καταβολή χρημάτων.» Εφόσον, δεν υφίσταται αδίκημα παρακοής για μη καταβολή ποσού μηνιαίας δόσης σύμφωνα με εκδοθέν διάταγμα Δικαστηρίου, τότε δεν είναι δυνατό να υπάρχει συνέργεια για το εν λόγω αδίκημα και επομένως ούτε οι κατηγορίες εναντίον του Κατηγορούμενου 2, θα μπορούσαν να επιτύχουν. Για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, η Παραπονουμένη δεν έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2. Επομένως, η παρούσα ιδιωτική ποινική υπόθεση απορρίπτεται. Θα διαφωνήσω με την προσέγγιση του δικηγόρου της Παραπονουμένης ότι ακόμα και σε περίπτωση αποτυχίας της υπόθεσης αυτής, τα έξοδα δεν θα πρέπει να επιδικαστούν εναντίον της Παραπονουμένης. Όπως ήδη αναφέρεται και πιο πάνω, η επιβράβευση του διαδίκου που επιτυγχάνει στην απαίτηση του, αντανακλάται στη διαταγή που εκδίδεται για τα έξοδα που κατά γενικό κανόνα ακολουθεί το αποτέλεσμα της δίκης, εκτός αν υπάρχουν σοβαροί λόγοι που δικαιολογούν παρέκκλιση. Παρέκκλιση από την πιο πάνω αρχή "δικαιολογείται μόνο εφόσον συντρέχουν ικανοί λόγοι που ανάγονται στη γενεσιουργό αιτία της πρόκλησης των εξόδων της δίκης ή μέρος της". (Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd
(1993)1 A.A.Δ. 12). Δεν διαβλέπω να υπάρχει ο οποιοσδήποτε λόγος για παρέκκλιση από τον πιο πάνω κανόνα. Επομένως, η υπόθεση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της Παραπονουμένης και υπέρ των Κατηγορουμένων 1 και 2, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή σύμφωνα με το σχετικό διαδικαστικό κανονισμό και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, αθωώνονται και απαλλάσσονται. (Υπ) .................................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.