Δημοκρατία ν. Γιάνννης Ιωάννου, Ποιν. Υπόθεση: 722/16, 24/5/2016

(1), 51 και του Πρώτου Παραρτήματος κατηγορία Β2 του περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113(Ι)/04 (2η κατηγορία) · της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β χωρίς άδεια κατά παράβαση των Άρθρων 2, 4

(1), 51 και του Πρώτου Παραρτήματος κατηγορία Β2 του περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113(Ι)/04 (3η κατηγορία) · της κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια κατά παράβαση των Άρθρων 2 και 4

(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54 (4η κατηγορία) · της μεταφοράς εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια κατά παράβαση των Άρθρων 2 και 4

(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54 (5η κατηγορία) · της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες κατά παράβαση των Άρθρων 2,3 4

(1)(ιιι)

(2), 7 και 8 του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/07 (6η κατηγορία) ΓΕΓΟΝΟΤΑ Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως ακολούθως: Στις 20.2.16 και περί ώρα 10:50 ενώ ο Κατηγορούμενος οδηγώντας ένα σαλούν όχημα επιχειρούσε είσοδο από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές ανεκόπη για έλεγχο στο Οδόφραγμα Αγίου Δομετίου από τον Μ.6. Αμέσως μετά την ανακοπή και αφού ο Μ.6 πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο ότι προτίθετο να διενεργήσει έλεγχο στο όχημα του αυτός έβγαλε από πίσω από την πλάτη του και του παρέδωσε ένα αντικείμενο τυλιγμένο με ύφασμα. Ο Μ.6 ξετύλιξε το αντικείμενο και είδε ότι ήταν ένα πιστόλι μάρκας ZIG ZAOUER με μια γεμιστήρα. Την ίδια ώρα ο Μ.6 επέστησε την προσοχή του Κατηγορούμενου στο νόμο, και ο τελευταίος απάντησε «το όπλο είναι γεμάτο, το μόνο που θέλω είναι να τηλεφωνήσω στον πατέρα μου». Ακολούθως, τον συνέλαβε για τα αυτόφωρα αδικήματα της παράνομης κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου και ο Κατηγορούμενος οδηγήθηκε στα γραφεία του Οδοφράγματος, όπου κατά τη διάρκεια σωματικής έρευνας, στην κατοχή του ανευρέθηκε και ένα πορτοφόλι με το ποσό των €730. Την ίδια μέρα ο Κατηγορούμενος προέβη σε θεληματική κατάθεση, στην οποία παραδέχεται τη διάπραξη των αδικημάτων, και αναφέρει μεταξύ άλλων ότι, 20 περίπου μέρες πριν από τη σύλληψη του, μετά από τηλεφώνημα και προτροπή τρίτου προσώπου με το όνομα Μουσταφά, συμφώνησε να μεταφέρει από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές έναντι χρηματικής αμοιβής ένα πιστόλι. Ο Μουσταφά του ανέφερε ότι έπρεπε να παραδώσει το πιστόλι σε ένα πρόσωπο στη Λεμεσό, το οποίο πρόσωπο είναι φίλος με άλλο γνωστό στον Κατηγορούμενο πρόσωπο που εκτίει ποινή φυλάκισης στις Κεντρικές Φυλακές. Το πρωί της 20.2.16 ο Κατηγορούμενος, αφού έλαβε οδηγίες από το Μουσταφά, μετέβηκε στα κατεχόμενα, όπου συναντήθηκε με τον Μουσταφά σε απόμερη περιοχή και ο τελευταίος του παρέδωσε το πιστόλι τυλιγμένο με ύφασμα, μαζί με τα χρήματα που ανευρέθηκαν στην κατοχή του Κατηγορούμενου ως αμοιβή για τη μεταφορά του πιστολιού. Εναντίον του Μουσταφά έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης και καταζητείται. Από τη βαλλιστική εξέταση διαπιστώθηκε ότι το πιστόλι που ανευρέθηκε στην κατοχή του Κατηγορούμενου αρχικά κατασκευάστηκε ως αθλητικό πιστόλι (κρότου/αερίων) με σκοπό την πυροδότηση αβολίδοτων φυσιγγίων, αλλά ακολούθως έτυχε μεταποίησης ώστε να έχει τη δυνατότητα να πυροβολεί πλήρη φυσίγγια πυροβόλου όπλου διαμετρήματος 7.65 Χ 17 χιλ. SR. Στο πιστόλι υπήρχε εφαρμοσμένη γεμιστήρα, γεμισμένη με 7 πλήρη φυσίγγια διαμετρήματος 7.65 Χ 17 χιλ. SR. Τόσο το πιστόλι όσο και η γεμιστήρα είναι σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε ότι στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης υπήρξε προφορικό αίτημα εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα για τη δήμευση του ποσού των €730 ως έσοδο του Κατηγορουμένου από τη διάπραξη του αδικήματος της μεταφοράς πυροβόλου όπλου. Από πλευράς Κατηγορουμένου δεν υπήρξε ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο εξέδωσε το σχετικό διάταγμα δήμευσης. Προηγούμενες καταδίκες Ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με τις ακόλουθες προηγούμενες καταδίκες: (

1. i)Την 2.10.15 καταδικάστηκε στην υπόθεση υπ' αριθμό 865/2015 για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, ήτοι ίχνη κοκαΐνης, και του επιβλήθηκε ποινή προστίμου €600. Στην εν λόγω ποινική υπόθεση λήφθηκε υπόψη και η ποινική υπόθεση 27728/14, η οποία αφορούσε το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι 0,2562 γραμμάρια κάνναβης. (
2. ii)Την 9.10.15 καταδικάστηκε στην υπόθεση υπ' αριθμό 17346/15 για το αδίκημα του καπνίσματος σε απαγορευμένο χώρο και του επιβλήθηκε ποινή προστίμου €250. Υπόθεση που λαμβάνεται υπ' όψιν Κατόπιν σχετικού αιτήματος του Κατηγορουμένου και της σύμφωνης γνώμης της Κατηγορούσας Αρχής λαμβάνεται υπ' όψιν κατά την επιμέτρηση της ποινής η υπόθεση υπ αρ. 723/16 η οποία αφορά τα αδικήματα (α) της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι 93,4 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης, (β) της παράνομης κατοχής της ίδιας ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα και (γ) της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι 0,3 γραμμαρίων κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής έχουν ως εξής: Την 20.2.16 και μεταξύ των ωρών 16:30 και 18:00 ερευνήθηκε με γραπτή συγκατάθεση η οικία του Κατηγορούμενου. Κατά την έρευνα εντοπίστηκαν στο υπνοδωμάτιο του δύο κομμάτια καφέ συμπαγούς ουσίας, τα οποία αποτελούσαν συνολικά 93,4 γραμμάρια ρητίνης κάνναβης, καθώς και ξηρή φυτική ύλη, ήτοι 0,3 γραμμάρια κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Αφού επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, ο Κατηγορούμενος απάντησε «εν χασιήσιη». Ακολούθως συνελήφθη για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής ναρκωτικών και αφού επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε «εν δικά μου». Αργότερα την ίδια μέρα ο Κατηγορούμενος συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, και αφού επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο απάντησε «εν καθαρό έφατην». ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την εμπεριστατωμένη αγόρευση του ο κ. Τσαρδελλής προέβη σε ιδιαίτερη αναφορά τόσο στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων όσο και στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου. Σε ό,τι αφορά τις συνθήκες διάπραξης των επίδικων αδικημάτων ανέφερε ότι χωρίς ο Κατηγορούμενος να έχει ιστορικό εμπλοκής με τον υπόκοσμο ή με άλλες παρόμοιες ενέργειες εγκληματικού χαρακτήρα και ότι ενεργώντας επιπόλαια παρασύρθηκε και ανέλαβε έναντι πολύ μικρού ανταλλάγματος να μεταφέρει ένα πιστόλι από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές. Εξήγησε δε ότι το άτομο που επικοινώνησε μαζί του - ο Μουσταφά - του ήταν άγνωστο και απλώς επικαλέστηκε κάποιο γνωστό του Κατηγορούμενου όταν του ζήτησε να παραδώσει το πιστόλι σε πρόσωπο που είναι φίλος με άλλο γνωστό στον Κατηγορούμενο πρόσωπο. Αναφερόμενος στις προσωπικές του περιστάσεις τόνισε ότι προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια η οποία δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερα οικονομικά προβλήματα και έχει ακόμα τρία αδέλφια. Είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής έχοντας μάλιστα αποφοιτήσει και με καλό βαθμό. Υπογράμμισε δε ότι ο Κατηγορούμενος ποτέ δεν δημιούργησε οποιοδήποτε πρόβλημα στην οικογένεια του και ότι από σχετικά μικρή ηλικία άρχισε να εργάζεται για να καλύπτει τα δικά του έξοδα. Όσον αφορά τη χρήση ναρκωτικών ο συνήγορος επισήμανε ότι ο Κατηγορούμενος δεν κάνει χρήση ναρκωτικών σε καθημερινή βάση και ότι είναι περιστασιακός χρήστης έχοντας σήμερα αποφασίσει να εγκαταλείψει εντελώς την κακή αυτή συνήθεια. Ως μετριαστικούς παράγοντες ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπ΄ όψιν του: (
3. i)Την άμεση παραδοχή του και συνεργασία του με την Αστυνομία (
4. ii)Τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις (iii) Το νεαρό της ηλικίας του (
5. iv)Τις προσπάθειες απεξάρτησης που κατέβαλε ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα τα αδικήματα στα οποία ο Kατηγορούμενος έχει παραδεχθεί ενοχή είναι αρκετά σοβαρά και αυτό αντανακλάται στη μέγιστη ποινή που προνοείται για καθένα από αυτά στον σχετικό Νόμο. Συγκεκριμένα για τα αδικήματα της κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου προβλέπεται φυλάκιση μέχρι και 15 έτη ή χρηματική ποινή μέχρι €42.715 (Λ.Κ.25.000) ή και οι δύο αυτές ποινές και οποιαδήποτε όπλα κατάσχονται προς δήμευση (ή προς καταστροφή με τη σύμφωνη γνώμη του κατηγορουμένου). Όσον αφορά τα αδικήματα της κατοχής, μεταφοράς και χρήσης εκρηκτικών υλών προβλέπεται φυλάκιση μέχρι 10 έτη ή πρόστιμο μέχρι €2.562 (Λ.Κ1.500) ή και οι δύο αυτές ποινές. Τέλος αναφορικά με το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, σύμφωνα με τον περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Ν. 188(Ι)/07, όπως τροποποιήθηκε, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 14 έτη και ή χρηματική ποινή μέχρι €500,000. Είναι πολύ καλά γνωστή η αρχή ότι η προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή αποτελεί τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή την οποία θα επιβάλει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αναμφίβολα πρόκειται για υψίστης σοβαρότητας αδικήματα και καθίστανται ακόμη σοβαρότερα λόγω της καταρράκωσης του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών και των συνεπειών που δυνατόν να επιφέρει η παράνομη οπλοχρησία (μόνιμες σωματικές βλάβες ή ακόμα και θάνατο). Από πολύ παλιά το Ανώτατο Δικαστήριο είχε τονίσει με ιδιαίτερη ένταση την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιου είδους αδικήματα[1]. Στην υπόθεση Θεοδούλου ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 206 με αναφορά στις παλαιότερες υποθέσεις, σημειώθηκε ότι "Η παράνομη κατοχή όπλων υπονομεύει την έννομη τάξη, οδηγεί στην αναρχία και δημιουργεί ένα αίσθημα ανασφάλειας στους φιλήσυχους και νομοταγείς πολίτες, στοιχείο που δεν έχει θέση στη ζωή σε μια Δημοκρατική κοινωνία.». Στη Νικολεττή ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 279 τονίστηκε πως "η έξαρση εγκλημάτων οπλοφορίας γενικά .... καθιστά το καθήκον αποτροπής τους μέσω της τιμωρίας των παραβατών πλέον επιβεβλημένο. Μάλιστα εξηγήθηκε ότι η μεταφορά όπλου είναι υπό οποιεσδήποτε συνθήκες σοβαρό έγκλημα, αλλά καθίσταται ακόμη σοβαρότερο όταν συνοδεύεται με την κατοχή πυρομαχικών τα οποία καθιστούν δυνατή τη χρήση του.» Στην υπόθεση Κίτα ν. Αστυνομίας,

(2012)2 Α.Α.Δ. 433, το Ανώτατο Δικαστήριο χαρακτήρισε ως ορθό και παρέθεσε αυτούσιο το ακόλουθο απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση: «Η διάπραξη των αδικημάτων που σχετίζονται με την κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων είναι από τα πιο σοβαρά της ποινικής μας νομοθεσίας και αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό τόσο από τις προβλεπόμενες ποινές όσο και από τις ποινές οι οποίες επιβάλλονται. Πρόκειται για αδικήματα τα οποία ως εκ της φύσης τους εμπεριέχουν τον κίνδυνο κατά της σωματικής ακεραιότητας συνανθρώπων μας, της ζωής τους ή εκφοβισμού τους και ως εκ τούτου οι ποινές οι οποίες θα πρέπει να επιβάλλονται θα πρέπει να εμπεριέχουν τον αποτρεπτικό τους χαρακτήρα ενόψει των κινδύνων που ενέχει η παράνομη κατοχή και μεταφορά τους αλλά και τις δοκιμασίες στις οποίες έχει εκτεθεί η κυπριακή κοινωνία από την παράνομη κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων.» Παρόμοιες υπήρξαν οι επισημάνσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πρόσφατη απόφαση Vero κ.ά v. Δημοκρατία Ποινικές Εφ. 168 & 169/2013, ημερ. 14/5/15 όπως προκύπτει από το ακόλουθο απόσπασμα το οποίο παραθέτουμε: «Όντως η μεταφορά όπλων κάτω από τις συνθήκες που περιγράψαμε[2], συνιστά σοβαρό έγκλημα που καθίσταται ακόμη σοβαρότερο όταν συνοδεύεται με την κατοχή πυρομαχικών και θέτει στο προσκήνιο τον εν δυνάμει κίνδυνο περαιτέρω σοβαρής παρανομίας και απειλής (Νικολεττή ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 279, Γενικός Εισαγγελέας ν. Yevgen Chronyy

(2006)2 Α.Α.Δ. 177). Αντίθετη με το ρεύμα της νομολογίας είναι η εισήγηση των συνηγόρων: η νομολογία επιτάσσει την επιβολή αυστηρών ποινών μακροχρόνιας φυλάκισης, ακόμα και σε περιπτώσεις που δεν συγκεντρώνουν τα επιβαρυντικά στοιχεία της παρούσας υπόθεσης όπως η Θεοδούλου και Νικολεττής (ανωτέρω), τις οποίες επικαλούνται οι συνήγοροι των εφεσειόντων και Σουτζιής ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 424. Η έξαρση των εγκλημάτων οπλοφορίας καθιστά πλέον επιβεβλημένο το καθήκον αποτροπής μέσω της τιμωρίας των παραβατών, προς προστασία του κοινωνικού συνόλου». Εκείνο που αναμφίβολα προκύπτει από τη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου διαχρονικά είναι ότι παρά τις προσπάθειες των αρμοδίων αρχών και τη διαχρονική αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, εντούτοις μέχρι σήμερα υπάρχει έξαρση στη διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων, καθώς και αντίστοιχη ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Όσον αφορά τις επιβαλλόμενες ποινές η μελέτη της νομολογίας καταδεικνύει ότι, ως επί το πλείστον, στις περιπτώσεις προσώπων λευκού ποινικού μητρώου σε συνδυασμό με παραδοχή οι ποινές για παράνομη κατοχή και μεταφορά (πιστολιού, περιστρόφου, τυφεκίου ή παρόμοιου πυροβόλου όπλου) κυμαίνονται περί τα 4 έτη φυλάκισης[3]. Διευκρινίζεται όμως πως η προαναφερθείσα ποινική μεταχείριση αφορά την απλή κατοχή και μεταφορά, χωρίς δηλαδή ταυτόχρονη χρήση του πυροβόλου όπλου. Σημειώνεται επίσης πως και το είδος του όπλου έχει τη σημασία του[4] και πως γενικά επιβάλλονται αυστηρότερες ποινές στις περιπτώσεις στρατιωτικών τυφεκίων, πιστολιών ή περιστρόφων (παρά για παράνομη κατοχή κυνηγετικών). Έχουμε εξετάσει με πολλή προσοχή τα γεγονότα που περιστοιχίζουν τα επίδικα αδικήματα. Χωρίς αμφιβολία τα αδικήματα που ο Κατηγορούμενος διέπραξε είναι σοβαρά. Εν πρώτοις μας προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη και συνάμα ανησυχία η ευκολία με την οποία ο Κατηγορούμενος αποδέχτηκε κατόπιν προτροπής από ένα άγνωστο άνδρα από τα κατεχόμενα να μεταφέρει ένα πιστόλι στις ελεύθερες περιοχές. Χωρίς, όπως διεφάνη, δεύτερες σκέψεις ή οποιοδήποτε ενδοιασμό και έναντι μικρού σχετικά οικονομικού ανταλλάγματος ανέλαβε να εισέλθει στα κατεχόμενα και να συναντήσει σε απόμερο μέρος υπό συνθήκες μυστικότητας τον άγνωστο άνδρα που του είχε τηλεφωνήσει όπου και ο τελευταίος του παρέδωσε το πιστόλι τυλιγμένο σε ύφασμα. Δεν είναι δε δύσκολο ένας να υποθέσει ότι η κατοχή ενός πιστολιού το οποίο μάλιστα συνοδευόταν από γεμιστήρα με 7 πλήρη φυσίγγια έθετε άμεσα στο προσκήνιο τον εν δυνάμει κίνδυνο σοβαρής παρανομίας και απειλής από την ενδεχόμενη χρήση του με όλα τα αρνητικά συνεπακόλουθα.[5] Επισημαίνουμε ότι επρόκειτο για πιστόλι έτοιμο προς χρήση. Εξάλλου η διευθέτηση που ανέλαβε ο Κατηγορούμενος ήταν να το παραδώσει σε πρόσωπο που ήταν φίλος με γνωστό του Κατηγορούμενου που εκτίει ποινή φυλάκισης με σοβαρό ενδεχόμενο τη χρήση του εγκυμονώντας με αυτόν τον τρόπο κινδύνους κατά της σωματικής ακεραιότητας συνανθρώπων μας, της ζωής τους ή εκφοβισμού τους. Η θέση δε που προβλήθηκε από τον συνήγορο Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε οτιδήποτε να κάνει με τους σκοπούς για τους οποίους το συγκεκριμένο πιστόλι ενδεχομένως να ήταν αναγκαίο δεν υποβαθμίζει τη σοβαρότητα της πράξης του. Αντίθετα ο Κατηγορούμενος αναλαμβάνοντας το ριψοκίνδυνο μέρος της μεταφοράς του πιστολιού υποβοήθησε με τον πιο ουσιαστικό τρόπο στην εξασφάλιση του μέσου για να είναι δυνατή και εφικτή οποτεδήποτε κρινόταν αναγκαία η πραγμάτωση των σχεδίων εκείνου ή εκείνων που επεδίωξαν την εξασφάλιση τέτοιου όπλου. Παρά τη διαπιστωθείσα σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη για επιβολή αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής, υπάρχει πάντοτε και το καθήκον προς εξατομίκευση της, ούτως ώστε αυτή να προσιδιάζει στις περιστάσεις της υπόθεσης και του Κατηγορούμενου, το οποίο δεν ατονεί. Στα πλαίσια του καθήκοντος αυτού σημειώνουμε και λαμβάνουμε υπόψιν τα ακόλουθα: i. Την άμεση παραδοχή του τόσο στην Αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο η οποία καταδεικνύει τη μεταμέλεια του και διασώζει πολύτιμο δικαστικό χρόνο και έξοδα και του δίνει το δικαίωμα για σχετική έκπτωση στην ποινή. Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψη και τη συναίνεση του στην έκδοση του διατάγματος δήμευσης ως στοιχείο που εμπίπτει και αυτό στην έμπρακτη μεταμέλεια του. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης.» Δεν διαφεύγει την προσοχή μας βέβαια ότι υπό τις περιστάσεις που έχει συλληφθεί ο Κατηγορούμενος σίγουρα ήταν μειωμένες και οι επιλογές του. Ωστόσο η παραδοχή ενός κατηγορούμενου - ακόμη και σε περιπτώσεις αυτόφωρου αδικήματος - είναι πάντα καλοδεχούμενη και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας όπως έχει λίαν προσφάτως υπογραμμισθεί και στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 110/14, ημερ. 15/6/15. Όπως δε έχει τονισθεί και στην υπόθεση Λέανδρος Κυριάκου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση αρ. 211/11, ημερ. 25/1/13: «Ιδιαίτερα η άμεση παραδοχή σίγουρα μετρά, και πρέπει να μετρά πάρα πολύ, εφόσον συντείνει τα μέγιστα, ακόμα και σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει ουσιαστικά επ' αυτοφόρω σύλληψη, ώστε να αποφεύγεται η ανάγκη διεξαγωγής δίκης αλλά, κυρίως, ως προς την κατεύθυνση της επίδειξης της έμπρακτης μεταμέλειας και επιθυμίας συνεργασίας του κατηγορουμένου προσώπου». ii. Την πλήρη συνεργασία με τις Αστυνομικές Αρχές και την ομολογία του Κατηγορουμένου στην Αστυνομία κατά το στάδιο της διερεύνησης της υπόθεσης. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια σημειώνουμε ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος έδωσε όσα στοιχεία είχε αναφορικά με το άτομο το οποίο του είχε αναθέσει τη μεταφορά του πιστολιού κατονομάζοντας τον και αναγνωρίζοντας τον από σχετικές φωτογραφίες, γεγονός που οδήγησε στην έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του προσώπου αυτού το οποίο και καταζητείται. Η σημασία και οι προεκτάσεις της συνεργασίας των ατόμων που εμπλέκονται σε εγκληματικές ενέργειες πιστεύουμε ότι τονίζεται ιδιαίτερα στο ακόλουθο απόσπασμα στην υπόθεση Κωνσταντίνος Ελευθερίου Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ 582: «Όμως η θεληματική ομολογία του εφεσείοντος μέσα στα πλαίσια της δήλωσης του για την απαρχή μιας νέας ζωής δεν μπορεί παρά να έχει τον ανάλογο αντίκτυπο στην έκταση της ποινής. Η ενθάρρυνση προσώπων που έχουν συμμετάσχει σε εγκληματικές πράξεις να προβαίνουν σε ομολογίες βοηθώντας την Αστυνομία στην εξιχνίαση εγκλημάτων, εμπίπτει μέσα στα πλαίσια του δημόσιου συμφέροντος. Έτσι μπορεί να λεχθεί ότι η επίδειξη επιείκειας αποτελεί μια πρακτική αμοιβή για την ενθάρρυνση αποκάλυψης πληροφοριών που οδηγούν στην εξιχνίαση ποινικών αδικημάτων. (Βλ. "Sentencing in Cyprus" του Γ. Πική, σελ. 28).» iii. Τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις με βάση τα όσα έχει σε έκταση αναπτύξει ενώπιον μας ο συνήγορός του. Ο Κατηγορούμενος ηλικίας 23 ετών είναι το μεγαλύτερο παιδί από τα τέσσερα της οικογένειας του. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια η οποία δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερες οικονομικές δυσκολίες. Αποφοίτησε από την Τεχνική Σχολή στον κλάδο της ηλεκτρολογίας. Ακολούθως ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία χωρίς κανένα πρόβλημα. Από 15 ετών στον ελεύθερο του χρόνο πήγαινε δουλειά μαζί με τον πατέρα του για να εξασφαλίζει τα προσωπικά του έξοδα. Ενώ βρισκόταν στον στρατό ενεπλάκη για πρώτη φορά σε χρήση ναρκωτικών ουσιών χωρίς, ωστόσο, να προβαίνει σε καθημερινή χρήση αλλά περιστασιακά. iv. Το νεαρό της ηλικίας του που τον εντάσσει στη γενικότερη κατηγορία των νεαρών προσώπων και δικαιούται υπό τις περιστάσεις της παρούσας να τύχει επιεικέστερης μεταχείρισης. v. Την προσπάθεια απεξάρτησης του μέσω της αίτησης του να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου Υγείας και της επιτυχούς έκβασης που είχε η διαδικασία αξιολόγησης του αλλά και της πρόθεσης του να ενταχθεί σε προγράμματα που προσφέρονται εντός των Κεντρικών Φυλακών. Η σημασία της προσπάθειας απεξάρτησης, και ακόμα ο ρόλος του Δικαστηρίου στην ενθάρρυνση του χρήστη να τη συνεχίσει, φαίνεται χαρακτηριστικά στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148[6]: «Σε σχέση λοιπόν με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν είχε μόνο το αν ο εφεσείων τελικά πέτυχε ή όχι. Σημασία είχε και το αν προσπάθησε και πόσο. Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων «ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου» μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει.» Η έκδοση του διατάγματος δήμευσης αποτελεί στοιχείο το οποίο λαμβάνεται επίσης υπόψη καθότι η διαδικασία δήμευσης αποτελεί μέρος της επιβολής ποινής - Tekinder Pal v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551. Σχετική επίσης είναι η υπόθεση Ανδρονίκου v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 8

(1)του Ν. 188(Ι)/07, όπως τροποποιήθηκε, αφού το δικαστήριο εκδώσει διάταγμα δήμευσης, «ακολούθως επιβάλλει οποιαδήποτε από τις ποινές τις οποίες έχει αρμοδιότητα να επιβάλει». Όσον αφορά το ιστορικό του δεν διαφεύγει την προσοχή μας ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει προς όφελος του το λευκό ποινικό μητρώο εφόσον βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη σε αδίκημα που αφορά κατοχή ναρκωτικών ουσιών. Αυτό, βεβαίως, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως θα τιμωρηθεί για δεύτερη φορά για τα παλαιότερα αδικήματα του. Όπως είναι πάγια νομολογημένο η σημασία των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξη τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μικρό ή μεγάλο, ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των παλαιών αδικημάτων την επιείκεια που δύναται να επιδειχθεί[7]. Όσον αφορά την υπόθεση που λαμβάνεται υπόψιν διαπιστώνουμε ότι αφορά παρόμοιας φύσης αδικήματα με εκείνο της προηγούμενης καταδίκης του. Στο πλαίσιο αυτό έχουμε ήδη σημειώσει την προσπάθεια διακοπής αυτής της νοσηρής εξάρτησης του Κατηγορούμενου έστω και περιστασιακά σε ναρκωτικές ουσίες. Συνεκτιμώντας όλα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, σε συνδυασμό με τη σοβαρότητα των αδικημάτων και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις, κρίνουμε ότι η επιβολή στον Κατηγορούμενο στερητικής της ελευθερίας του ποινής προβάλλει ως αναπόφευκτη. Επισημαίνουμε ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος έχει διαπράξει. Όσον αφορά το ύψος της αυτή θα αντανακλά κατά τρόπο ισοζυγισμένο όλους τους πιο πάνω παράγοντες και ειδικότερα τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου και τους ελαφρυντικούς παράγοντες που επισημάνθηκαν ανωτέρω. Με αυτά κατά νουν κρίνουμε αρμόζουσες και επιβάλλουμε στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: · Στην 1η Κατηγορία (συνωμοσία) Καμιά ποινή έχοντας υπόψιν ότι θα επιβληθεί ποινή στο ουσιαστικό αδίκημα. · Στην 2η Κατηγορία (μεταφορά πυροβόλου) φυλάκιση 4 ετών · Στην 3η Κατηγορία (κατοχή πυροβόλου) καμία ποινή ενόψει του ότι τα γεγονότα της καλύπτονται από αυτά της 2ης Κατηγορίας · Στην 4η Κατηγορία (κατοχή εκρηκτικών υλών) καμία ποινή ενόψει του ότι τα γεγονότα της καλύπτονται από αυτά της 5ης Κατηγορίας · Στην 5η Κατηγορία (μεταφορά εκρηκτικών υλών) φυλάκιση 3 ετών · Στην 6η Κατηγορία (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες) φυλάκιση 2,5 ετών Οι ποινές να συντρέχουν. Η έκτιση των ποινών να αρχίζει από τις 11/5/16 που ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψιν η υπόθεση υπ αρ. 723/16 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Το επίδικο πιστόλι κατάσχεται προς καταστροφή από την Αστυνομία. (Υπ.) ....................... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. (Υπ)...................... Χ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. (Υπ.)...................... Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Δέστε Athinis v. The Republic

(1982)2 C.L.R 145 και Gasteratos v. The Republic

(1986)2 C.L.R. 170. [2] Μεταφορά οπλισμού έτοιμου προς χρήση και μεγάλος αριθμός σφαιρών (δύο πιστόλια έμφορτα με μια εφεδρική έμφορτη γεμιστήρα για το καθένα και συνολικά 52 πλήρη φυσίγγια). [3] Δέστε Khodr v. The Republic

(1998)2 C.L.R. 185, Alarsan v. Δημοκρατίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 1, Νικολεττή ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 279, Titos v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 409, Γ.Ε. ν. Chronyy

(2006)2 A.A.Δ. 117, και Κίτα ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 11/11, ημερ. 6.7.12. [4] Δέστε Προδρόμου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 16. [5] Δέστε την υπόθεση Γ.Ε. ν. Chronyy

(2006)2 A.A.Δ. 117 στην οποία μεταξύ άλλων λέχθηκε ότι: «[Η] κατοχή πυροβόλου όπλου, και μάλιστα και πυρομαχικών, συνιστά εν δυνάμει κίνδυνο περαιτέρω σοβαρής παρανομίας και απειλής». [6] Δέστε επίσης Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 82 και Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 [7] Δέστε Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 17. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο