Δημοκρατία ν. VICTOR ADRIAN CONSTANTIN κ.α., Ποιν. Υπόθεση: 23413/15, 6/6/2016

(4)συσκευασίες που περιεγράφηκαν ανωτέρω περιείχαν συνολικά 2kg και 003,9γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, ενώ το τσιγάρο περιείχε 0,0526γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Μετά από έρευνα και στα δύο οχήματα, στο όχημα του 1ου Κατηγορούμενου ανευρέθηκε μια λευκή κόλλα, με διάφορες χειρόγραφες σημειώσεις με αριθμούς. Ακολούθως, την ίδια μέρα και ώρα 15:30 μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. με γραπτή συγκατάθεση του θείου ερεύνησαν την οικία της οδού Αγνοουμένων 12 στην Παλλουριώτισσα. Με την έναρξη της έρευνας, καθ' υπόδειξη του 1ου Κατηγορούμενου ερευνήθηκε ένα κίτρινο τζετ σκι, το οποίο βρισκόταν στον χώρο στάθμευσης της οικίας. Μέσα στο τιμόνι του τζετ σκι εντοπίστηκε μια γυναικεία τσάντα εντός της οποίας υπήρχαν δύο νάιλον διαφανείς συσκευασίες, οι οποίες περιείχαν ξηρή φυτική ύλη και μια συσκευασία, η οποία περιείχε καφέ συμπαγή ουσία. Αφού επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, ο 1ος Κατηγορούμενος απάντησε «Παραδέχομαι είναι δικά μου.» Όπως διαπιστώθηκε αργότερα από επιστημονικές εξετάσεις οι δύο νάιλον συσκευασίες περιείχαν συνολικά 829,9γρ. κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, ενώ η συσκευασία με την καφέ συμπαγή ουσία περιείχε 993,4γρ. ρητίνης κάνναβης. Στις 16.11.15 και μετά τη σύλληψη του, ο 1ος Κατηγορούμενος, στην ανακριτική του κατάθεση παραδέχτηκε τη διάπραξη των αδικημάτων, και ανέφερε ότι γύρω στο μεσημέρι της 16.11.15 έλαβε τηλεφώνημα με οδηγίες όπως μεταβεί σε συγκεκριμένο σημείο στην Αγλαντζιά για να παραλάβει ένα πακέτο. Αφού μετέβηκε στο εν λόγω σημείο, τον πλησίασε μια μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού και ο οδηγός αυτής, ο οποίος φορούσε κράνος, του παρέδωσε τις τέσσερις συσκευασίες με τα ναρκωτικά, τις οποίες ο ίδιος τοποθέτησε στο πάτωμα μπροστά από τη θέση του συνοδηγού. Ακολούθως, αφού έλαβε εκ νέου τηλεφωνικώς οδηγίες όπως μεταφέρει τα ναρκωτικά στο σημείο της σύλληψης, ο ίδιος τηλεφώνησε στο 2° Κατηγορούμενο και του ζήτησε να συναντηθούν για να του παραδώσει. Στην ανακριτική του κατάθεση, αναφέρει περαιτέρω ότι ασχολείται με την προμήθεια ναρκωτικών, ότι οι χειρόγραφες σημειώσεις που ανευρέθηκαν στο αυτοκίνητο του αφορούν σε οφειλές προς τον ίδιο από την προμήθεια ναρκωτικών, ότι το τζετ σκι και τα ναρκωτικά που ανευρέθηκαν σε αυτό, ανήκουν στον ίδιο, και ότι ο ίδιος ζήτησε από τον θείο του να αφήσει το συγκεκριμένο τζετ σκι στην οικία του. Μετά τη σύλληψη του στις 16.11.2015, ο 2ος Κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση παραδέχεται τη διάπραξη των αδικημάτων, αναφέρει ότι είναι φίλος με τον 1° Κατηγορούμενο για 20 χρόνια και ότι τη συγκεκριμένη μέρα γύρω στις 13:00 τον πήρε τηλέφωνο ζητώντας του να μεταβεί στο μέρος της σύλληψης τους. Όταν μετέβηκε εκεί, κατέβηκε από το όχημα του και κατευθύνθηκε προς το όχημα του 1ου Κατηγορούμενου κρατώντας μια πλαστική τσάντα στην οποία είχε τοποθετήσει ένα υπολογιστή, άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού, έβγαλε από την τσάντα τον υπολογιστή και τον τοποθέτησε στο κάθισμα του συνοδηγού. Ακολούθως ο 1ος Κατηγορούμενος υποδεικνύοντας στον 2° Κατηγορούμενο τις συσκευασίες με τα ναρκωτικά του είπε να τις πάρει και θα του πει στη συνέχεια τι να τις κάνει. Ο 2ος Κατηγορούμενος, γνωρίζοντας ότι οι συσκευασίες περιείχαν ναρκωτικά, και αφού τις τοποθέτησαν στη τσάντα που προηγουμένως βρισκόταν ο υπολογιστής, πήρε τη τσάντα και τη μετέφερε στο όχημα του. Οι Κατηγορούμενοι έκτοτε τελούν υπό κράτηση και είναι λευκού ποινικού μητρώου. Υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψιν Μετά από αίτημα των Κατηγορουμένων 1 και 2 και τη σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής λαμβάνονται υπόψιν για τον καθένα μια άλλη υπόθεση ως ακολούθως: Α. 23520/15 - Ε.Δ. Λευκωσίας Ο 1ος Κατηγορούμενος παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων της παράνομης κατοχής 12,8594γρ. κάνναβης και της παράνομης κατοχής της ίδιας ποσότητας κάνναβης με σκοπό την προμήθεια αυτής σε άλλα πρόσωπα. Στις 25.1.13 και μετά από πληροφορία ότι το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΚΗ071 με οδηγό τον 1° Κατηγορούμενο κινείται στην περιοχή της Παλλουριώτισσας και έχει στην κατοχή του ναρκωτικά. Το εν λόγω όχημα ανακόπηκε από μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. Κατά την έρευνα του οχήματος, στην κατοχή του 1ου Κατηγορούμενου ανευρέθηκε ένα διαφανές πλαστικό σακούλι με πράσινη ξηρή φυτική ύλη όμοια με κάνναβη, καθώς και ένα διαφανές πλαστικό σακούλι, το οποίο περιείχε 18 διαφανή πλαστικά σακουλάκια που περιείχαν πράσινη ξηρή φυτική ύλη όμοια με κάνναβη. Αφού επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο, ο 1ος Κατηγορούμενος απάντησε «εν πράμα, εν δικό μου» και συνελήφθη για το αυτόφωρο αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών. Όπως διαπιστώθηκε αργότερα από επιστημονικές εξετάσεις οι 18 συσκευασίες που περιεγράφηκαν ανωτέρω περιείχαν συνολικά 12,8594γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο 1ος Κατηγορούμενος σε θεληματική του κατάθεση παραδέχθηκε ότι όλα τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του. Η πιο πάνω ποινική υπόθεση είχε καταχωρηθεί και παλαιότερα, περί τα μέσα Απριλίου 2014, αλλά η ποινική δίωξη διακόπηκε λόγω μη επίδοσης και επανακαταχωρήθηκε εκ νέου με τη σύλληψη του 1ου Κατηγορούμενου. Β. 23519/15 - Ε.Δ. Λευκωσίας Ο 2ος Κατηγορούμενος παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων της παράνομης κατοχής 0,0841γρ. κάνναβης και της παράνομης χρήσης της ίδιας ποσότητας κάνναβης. Στις 30.1.15 και ώρα 19:40 μέλος της Τροχαίας ανέκοψε για έλεγχο στη Λεωφόρο Στροβόλου το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΑΤ928 με οδηγό τον 2° Κατηγορούμενο. Επειδή από το εν λόγω όχημα αναδυόταν έντονη μυρωδιά κάνναβης, ο Ε/Αστ. 5661 που διενεργούσε τον έλεγχο πληροφόρησε τον 2° Κατηγορούμενο για την εύλογη υποψία του ότι πιθανό να μεταφέρει ναρκωτικά και ότι προτίθεται να τον ερευνήσει, και τότε ο 2ος Κατηγορούμενος του παρέδωσε ένα μισοκαπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο λέγοντας «έχω μόνο τούτο το τσιγάρο που κάπνιζα τωρά.» Αφού τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε του επέστησε την προσοχή στον νόμο και ο 2ος Κατηγορούμενος απάντησε «χάρισμου την ρε φίλε.» Ακολούθως, αφού του επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή του στο νόμο, ο 2ος Κατηγορούμενος συνελήφθη για το αυτόφωρο αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών και απάντησε «εν να έχω πρόβλημα με τη γυναίκα μου.» Μετά τη σύλληψη του στις 30.1.2015, ο 2ος Κατηγορούμενος με θεληματική του κατάθεση παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων. Αγορεύσεις για μετριασμό της ποινής Κατά τις αγορεύσεις τους αμφότεροι οι συνήγοροι Υπεράσπισης χωρίς να παραγνωρίζουν τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναφέρθηκαν σε σειρά ελαφρυντικών παραγόντων που, όπως εισηγήθηκαν, υφίστανται στην παρούσα υπόθεση και θα πρέπει να προσμετρήσουν προς όφελος των Κατηγορουμένων στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Ο κ. Γαβριηλίδης στην αγόρευση του εκ μέρους του Κατηγορουμένου 1 αναφερόμενος στις συνθήκες τέλεσης των αδικημάτων κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψιν του ότι ο Κατηγορούμενος ενεργούσε ως βαποράκι όντας εύκολος στόχος των εμπόρων ναρκωτικών. Και τούτο, όπως εξήγησε, ένεκα της χρήσης ναρκωτικών ουσιών που ο ίδιος άρχισε να κάνει από τα 15 του σε συνδυασμό με τα οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε. Ως μετριαστικούς παράγοντες ο κ. Γαβριηλίδης κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του: (i) Την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου καθώς και την συνεργασία του με τις Αστυνομικές αρχές γεγονός, πού, όπως επισήμανε, αποδεικνύει έμπρακτα τη μεταμέλεια του. (ii) Την απουσία των επιβαρυντικών περιστάσεων που απαριθμούνται στο Άρθρο 30

(4)(α) του Ν.29/77 (iii) Το λευκό ποινικό του μητρώο. (

1. iv)Τα δύσκολα παιδικά χρόνια που βίωσε και γενικά τις προσωπικές του περιστάσεις όπως προκύπτουν από τα όσα εν εκτάσει ανέφερε ο συνήγορος αλλά και τα όσα καταγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. (
2. v)Τις σοβαρές επιπτώσεις που αναμένεται να έχει η ενδεχόμενη στέρηση της ελευθερίας του στην οικογένεια του. (
3. vi)Τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Ο κ. Παυλίδης εκ μέρους του Κατηγορουμένου 2 αναφερόμενος στις συνθήκες διάπραξης των επιδίκων αδικημάτων υποστήριξε ότι ο ρόλος του δεν ήταν πρωταγωνιστικός αλλά βοηθητικός. Όπως εξήγησε της μετάβασης του στο χώρο στάθμευσης όπου η Αστυνομία ανέκοψε και τους δύο Κατηγορούμενους είχε προηγηθεί τηλεφώνημα από τον Κατηγορούμενο 1 - που ήταν φίλος του από την παιδική ηλικία - και ότι όταν συναντήθηκαν ο Κατηγορούμενος 1 του ζήτησε να πάρει τις τέσσερις συσκευασίες που ευρίσκονταν στο πάτωμα του συνοδηγού του αυτοκινήτου του και να τις τοποθετήσει στο δικό του προσθέτοντας ότι τα επίδικα ναρκωτικά ανήκαν στον Κατηγορούμενο 1. Επισήμανε ακόμη την απουσία επιβαρυντικών παραγόντων που απαριθμούνται στο Άρθρο 30

(4)(α)(β) του Ν.29/77. Ως περαιτέρω μετριαστικούς παράγοντες ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπ' όψιν: (

1. i)Την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου καθώς και την συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές γεγονός, πού, όπως επισήμανε, αποδεικνύει έμπρακτα τη μεταμέλεια του. (
2. ii)Το λευκό ποινικό του μητρώο (iii) Τις προσωπικές του περιστάσεις όπως προκύπτουν από τα όσα ανέφερε ο συνήγορος αλλά και τα όσα καταγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. (
3. iv)Τις παράπλευρες συνέπειες στην οικογένεια του, ήτοι τη σύζυγο και τα δύο ανήλικα τέκνα του από την ενδεχόμενη επιβολή ποινής φυλάκισης. Νομική πτυχή Αναμφίβολα τα αδικήματα στα οποία οι Κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι είναι από τα πλέον σοβαρά και αυτό αντανακλάται στη μέγιστη ποινή που προνοείται για καθένα από αυτά από τον σχετικό Νόμο. Είναι καλώς γνωστή η αρχή ότι η προβλεπόμενη ποινή στο νόμο αποτελεί τη βάση από την οποίαν ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής που θα επιβάλει σε συγκεκριμένο αδίκημα. Στα πλαίσια αυτά σημειώνεται ότι για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β προβλέπεται φυλάκιση μέχρι 8 έτη ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές ενώ για την κατοχή του με σκοπό την προμήθεια και την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα προνοείται φυλάκιση διά βίου ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένως τονίσει ότι η κατοχή ναρκωτικών, ειδικότερα με σκοπό την προμήθεια, αποτελεί κοινωνική μάστιγα και απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια λαμβανομένων υπόψη των πολύ σοβαρών συνεπειών που συνεπάγεται η χρήση τους στην ανθρώπινη υπόσταση γενικά. Συγκεκριμένα έχει υποδειχθεί η ανάγκη για την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε όσους εμπλέκονται με ναρκωτικά, τα οποία ενσπείρουν τον πόνο και τη δυστυχία σε μεγάλο αριθμό νέων, κυρίως, ανθρώπων, καθώς και στις οικογένειες τους. Προς τούτο έχουμε υπόψη μας τη σχετική νομολογία από την οποία διαπιστώνεται πως από το σύνολο των παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής έχει εδραιωθεί στη δικανική κρίση ο παράγοντας που αφορά στην αποτροπή. Όπως έχει κατ΄ επανάληψη τονισθεί στη συλλογική προσπάθεια που καταβάλλεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών, ο παράγοντας που αφορά στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι περιορισμένης σημασίας, ενώ τονίζεται ιδιαίτερα η ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών με σκοπό την αποτροπή διάπραξης τέτοιων ή παρόμοιων αδικημάτων, γενικώς. Χαρακτηριστικά παραπέμπουμε στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 448: «...Τα αδικήματα που παραβιάζουν τον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων Νόμο, και ιδιαίτερα η προμήθεια και εμπορία των παρανόμων ουσιών που αναφέρονται σ' αυτόν, είναι άκρως σοβαρά. Γι΄αυτό και πρέπει να αντιμετωπίζονται με αποτρεπτικές ποινές για να προστατευθεί η κοινωνία μας από τη μάστιγα των ναρκωτικών που δυστυχώς επέλασε και στη μικρή μας χώρα, μολονότι έχει μια μικρή κοινωνία η οποία παλαιότερα ήταν συνεκτική και συνδεδεμένη. Η ιδιότητα αυτή της κοινωνίας μας απέτρεπε το είδος του εγκλήματος, ειδικά του οργανωμένου, που σήμερα όμως παρουσιάζει αυξητική τάση με πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ευταξία του κράτους. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού η νομολογία ορίζει πως οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου έχουν περιθωριακή συμβολή ως ελαφρυντικό στοιχείο στην επιμέτρηση της ποινής. (Βλ. Mansour and other ν Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 434, Landau ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 178, Chanine ν. Δημοκρατίας

(1987)2 Α.Α.Δ. 183 και Ρεσλάν ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 127).» Η θεώρηση της πλούσιας, δυστυχώς, νομολογίας για υποθέσεις ναρκωτικών καταδεικνύει την αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιας φύσης αδικημάτων με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης, το ύψος των οποίων εξαρτάται, μεταξύ άλλων παραγόντων, από το είδος, την ποσότητα και τον σκοπό κατοχής των ναρκωτικών. Στην υπόθεση Berne ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437 επισημάνθηκε ότι το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών, καθώς επίσης ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν στον καθορισμό της ποινής, η οποία πρέπει να είναι ιδιαίτερα σοβαρή σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή 1 ½ περίπου κιλού κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Ο εφεσείων ήταν 25 ετών, είχε λευκό ποινικό μητρώο είχε παραδεχθεί και εξέφρασε τη μεταμέλεια του. Στην υπόθεση Soleimani v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 476 επικυρώθηκε η επιβολή ποινής φυλάκισης 8 ετών στον εφεσείοντα, 26 ετών, για κατοχή σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο. Η ίδια ποινή για ποσότητα 733 γρ. κάνναβης επικυρώθηκε λίγο αργότερα στην υπόθεση Πολυδώρου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 492. Στην υπόθεση Ahmed κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 801 επικυρώθηκε φυλάκιση 6 ετών για το αδίκημα της κατοχής 974 γρ. ρητίνης κάνναβης παρά το λευκό ποινικό μητρώο, το νεαρό της ηλικίας, τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις των εφεσειόντων, και παρά το ότι ο ιθύνων νους ήταν άλλο πρόσωπο. Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Ευριπίδου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. αρ. 187/13, ημερ. 22.5.14, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών για το αδίκημα της κατοχής 2818.77 γρ. φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Ο εφεσείων ήταν ηλικίας σχεδόν 26 ετών, από διαλυμένη οικογένεια, με πολλές οικονομικές δυσκολίες και αντιμετώπιζε ανέκαθεν σωρεία ψυχολογικών προβλημάτων που τον οδήγησαν στην εγκατάλειψη του σχολείου αρχικά και στην απαλλαγή του από μικρό μέρος της στρατιωτικής του θητείας αργότερα. Από τις αποφάσεις αυτές, διαφαίνεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων μας να επιβάλλουν αυστηρές ποινές ώστε να δίδεται ξεκάθαρα το μήνυμα σε όλους τους επίδοξους προμηθευτές ναρκωτικών ουσιών ότι αυστηρή θα είναι η αντιμετώπιση τους.[1] Οι αποφάσεις και οι ποινές που επιβάλλονται σε παρόμοιας φύσεως υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια υπόψη επειδή δεν είναι επιθυμητή η ανομοιομορφία στη μεταχείριση αδικοπραγούντων. Όπως όμως τονίστηκε και στην υπόθεση Al-Awar κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ 160, με τις ποινές που επιβάλλονται, δεν καθορίζεται με οποιονδήποτε τρόπο μια στατική διατίμηση. Οι προηγούμενες ποινές και η προσέγγιση των Δικαστηρίων στο πρόσφατο και απώτερο παρελθόν είναι ενδεικτικές του τρόπου αντιμετώπισης των υποθέσεων κατά το χρόνο διάπραξής τους. Όπως χαρακτηριστικά επισημάνθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1: «Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν, όμως, το δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη». Όπως προκύπτει από την πλούσια νομολογία για υποθέσεις ναρκωτικών, το ύψος της ποινής εξαρτάται μεταξύ άλλων παραγόντων από το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών. Στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνουμε υπόψη αφενός το είδος της ναρκωτικής ουσίας που βρέθηκε τόσο στην κατοχή των Κατηγορουμένων όσο και στην κατοχή του Κατηγορούμενου 1 που αφορούν σε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β (κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη) και αφετέρου την ποσότητα. Συγκεκριμένα στην μεν πρώτη περίπτωση 2kg και 003,9γρ. ενώ στη δεύτερη 1kg και 822,3γρ., ποσότητες οι οποίες δεν μπορεί να θεωρηθούν ούτε ευκαταφρόνητες, ούτε μικρές και οι οποίες βεβαίως θα διοχετευόταν στην αγορά και θα κατέληγαν στους χρήστες ναρκωτικών. Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και τη συμμετοχή των Κατηγορουμένων στην όλη επιχείρηση διακίνησης ναρκωτικών λαμβάνουμε υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος 1 ήτο άτομο το οποίο διακινούσε σημαντικές ποσότητες ναρκωτικών εξασφαλίζοντας, όπως προέκυψε, και τη συνδρομή και άλλων προσώπων, όπως εν προκείμενω τη συνδρομή του Κατηγορούμενου 2. Επισημαίνουμε ότι αυτός ειδοποίησε τον Κατηγορούμενο 2 να συναντηθούν για να του παραδώσει την επίδικη ποσότητα των 2 περίπου κιλών κάνναβης ενώ για το επόμενο στάδιο της διακίνησης της εν λόγω ποσότητας θα ήταν πάλι ο ίδιος που θα έδινε οδηγίες στον Κατηγορούμενο 2. Μάλιστα για την προμήθεια και διακίνηση των ναρκωτικών τηρούσε, όπως πάλι προέκυψε, χειρόγραφες σημειώσεις αναφορικά με τις οφειλές προς τον ίδιον από τρίτα πρόσωπα που προέκυπταν από την προμήθεια ναρκωτικών. Είναι προφανές από τα πιο πάνω ότι δεν ομιλούμε για ένα απλό διακινητή ναρκωτικών ουσιών αλλά στην ουσία για ένα οργανωμένο προμηθευτή. Κατά συνέπεια δεν αποτελεί, όπως διεφάνη η παρούσα υπόθεση περίπτωση ενός περιστασιακού προμηθευτή για τον οποίο η νομολογία αναγνωρίζει ότι πρέπει να επιβάλλονται λιγότερο αυστηρές ποινές από ό,τι σε οργανωμένους εμπόρους. Αυτό τονίστηκε στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466 με παράλληλη όμως επισήμανση ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ελαφρυντικό ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Αυτό διότι είτε γίνεται για χρηματικό κέρδος είτε για άλλο όφελος η κατάληξη παραμένει η ίδια, δηλαδή η διάδοση ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Ουσιαστικά αυτό ήταν το νόημα και στην υπόθεση Salaryand v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 541 όπου λέχθηκε ότι: «Κατ΄ ουσίαν, η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεση τους δε διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος». Δεν παραγνωρίζουμε βεβαίως ότι στην όλη δραστηριότητα διακίνησης και προμήθειας των ναρκωτικών εμπλέκονται και άλλα πρόσωπα τα οποία ο κ. Γαβριηλίδης αποκάλεσε ως τους εμπόρους ναρκωτικών οι οποίοι και αυτοί με τη σειρά τους έχοντας προσεγγίσει τον Κατηγορούμενο 1 και εκμεταλλευόμενοι την κατάσταση του τον χρησιμοποίησαν προφανώς ως ένα συνεργάτη τους. Ωστόσο παρά την πιο πάνω διάκριση η νομολογία τονίζει παράλληλα ότι στα πλαίσια της παγκόσμιας εκστρατείας καταπολέμησης της μάστιγας των ναρκωτικών αυστηρή ποινή πρέπει να επιβάλλεται τόσο στους εμπόρους όσο και τους συνεργάτες τους[2]. Όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 2 διαπιστώνουμε ότι, χωρίς καμία δυσκολία, μόλις του ζητήθηκε από τον Κατηγορούμενο 1 να μεταβεί στο σημείο όπου τελικώς συνελήφθησαν και οι δύο τους και ακολούθως να μεταφέρει σε σημείο που θα του υποδείκνυε στη συνέχεια ποσότητα ναρκωτικών, αποδέχτηκε την σχετική πρόταση και συνεργάστηκε μετατρέποντας με αυτόν τον τρόπο τον εαυτό του σε συνεργάτη στην όλη επιχείρηση διακίνησης ναρκωτικών. Η σημασία τέτοιων εκδουλεύσεων όπως αυτή που επρόκειτο να κάνει ο Κατηγορούμενος 2 δεν μπορεί να υποτιμηθεί απλώς και μόνο λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν ήτο ο πρωταγωνιστής, όπως επικαλέστηκε ο κ. Παυλίδης, στην όλη υπόθεση διακίνησης ναρκωτικών. Κρίνουμε δε σκόπιμο στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ότι χωρίς την προθυμία τέτοιων ατόμων όπως η περίπτωση του Κατηγορούμενου 2 δεν θα διαπράττετο το αδίκημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του και τους εμπόρους που κρύβονται πίσω από τέτοιες επιχειρήσεις μεταφοράς και διακίνησης ναρκωτικών. Βεβαίως αναμφίβολα με βάση τα πιο πάνω θεωρούμε ότι ο ρόλος του Κατηγορούμενου 2 στην παρούσα υπόθεση ήταν πιο περιορισμένος σε σύγκριση με εκείνο του Κατηγορούμενου 1 κάτι το οποίο θα αντανακλάται και στην ποινή που θα επιβληθεί. Η διαφορά έγκειται ακριβώς στον πρωταγωνιστικό, καθοδηγητικό και εποπτικό ρόλο που είχε ο Κατηγορούμενος 1, σε αντίθεση με τον Κατηγορούμενο 2. Όσον αφορά την υπόθεση με αρ. 23520/15 που λαμβάνεται υπόψιν σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 1 διαπιστώνουμε ότι αφορά παρόμοιας φύσης αδικήματα όπως τα επίδικα γεγονός που δείχνει την τάση του Κατηγορούμενου 1 να εμπλέκεται σε αδικήματα κατοχής και προμήθειας ναρκωτικών ουσιών. Σε σχέση με την άλλη υπόθεση που λαμβάνεται υπόψιν για τον Κατηγορούμενο 2, την υπ. αρ. 23519/15, δεν παραγνωρίζουμε ότι αφορά σε χρήση μικρής ποσότητας κάνναβης. Ενόψει της σοβαρότητας τέτοιας φύσης αδικημάτων και της επιτακτικής ανάγκης για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου ή άλλοι ελαφρυντικοί παράγοντες δεν πρέπει να εξουδετερώνουν την προσπάθεια των Δικαστηρίων που καταβάλλεται για την προστασία της κοινωνίας από τη σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών. Έτσι, παρόλο που αυτοί δεν παραγνωρίζονται στο πλαίσιο του καθήκοντος των Δικαστηρίων για εξατομίκευση της ποινής, εντούτοις περιορισμένη βαρύτητα μπορεί να αποδοθεί σε αυτούς[3]. Ιδιαίτερα δε, σε περιπτώσεις εμπορίας ναρκωτικών, όπως είναι η προκειμένη περίπτωση, έχει νομολογηθεί ότι είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό της ποινής[4]. Εντός των πιο πάνω πλαισίων λαμβάνουμε υπόψη προς όφελος και των δύο Κατηγορουμένων τους ακόλουθους ελαφρυντικούς παράγοντες: i. Την άμεση παραδοχή τους τόσο στην Αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο η οποία καταδεικνύει τη μεταμέλεια τους και διασώζει πολύτιμο δικαστικό χρόνο και έξοδα και τους δίνει το δικαίωμα για σχετική έκπτωση στην ποινή. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης.» Δεν διαφεύγει την προσοχή μας βέβαια ότι υπό τις περιστάσεις που έχουν συλληφθεί οι Κατηγορούμενοι σίγουρα ήταν μειωμένες και οι επιλογές τους. Ωστόσο η παραδοχή ενός κατηγορούμενου - ακόμη και σε περιπτώσεις αυτόφωρου αδικήματος - είναι πάντα καλοδεχούμενη και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας όπως έχει λίαν προσφάτως υπογραμμισθεί και στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 110/14, ημερ. 15/6/

1. ii. Την πλήρη συνεργασία με τις Αστυνομικές Αρχές και την ομολογία τους στην Αστυνομία κατά το στάδιο της διερεύνησης της υπόθεσης. iii. Το λευκό ποινικό μητρώο των Κατηγορουμένων αναμφίβολα αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Είναι νομολογημένο πως ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο δικαιούται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου. iv. Τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις με βάση τα όσα έχουν σε έκταση αναπτύξει ενώπιον μας οι συνήγοροι τους αλλά και τα όσα αναφέρονται στις Εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκαν για αυτούς. Όπως προέκυψε ο Κατηγορούμενος 1 ηλικίας 30 ετών γεννήθηκε στη Ρουμανία και προέρχεται από διασπασμένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης όντας το μοναδικό παιδί αυτής της οικογένειας. Ενώ ήταν μόλις μερικών μηνών ο βιολογικός του πατέρας εγκατέλειψε την οικογένεια χωρίς να διατηρήσει έκτοτε οποιαδήποτε επαφή. Τη δε φύλαξη και φροντίδα του ανέλαβε η μητέρα του με τη στήριξη της μητρικής του γιαγιάς. Ένεκα των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν η μητέρα του ήρθε στην Κύπρο για σκοπούς εργασίας ενώ ο Κατηγορούμενος 1 που ήταν τότε 4 ετών παρέμεινε στη Ρουμανία με την μητρική γιαγιά. Η μητέρα του ευρισκόμενη στην Κύπρο γνώρισε και παντρεύτηκε Κύπριο με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά ηλικίας σήμερα 24 και 19 ετών. Ο Κατηγορούμενος 1 σε ηλικία 9 περίπου ετών ήρθε και αυτός στην Κύπρο μαζί με τη γιαγιά του και διέμενε με τη μητέρα του, τα δύο ετεροθαλή αδέλφια του και τον πατριό του. Δυστυχώς ο πατριός του ουδέποτε τον αποδέχτηκε ενώ βίωσε στα πλαίσια της συμβίωσης μαζί του την οικογενειακή βία με επακόλουθο να αναγκαστεί σε ηλικία 15 ετών να εγκαταλείψει την οικία όπου διέμενε μαζί τους και να φιλοξενηθεί από φιλικά του πρόσωπα. Μάλιστα έκτοτε ο πατριός του τού απαγόρευε να έρχεται στο σπίτι τους για να βλέπει τη μητέρα του και τα αδέλφια του. Ο Κατηγορούμενος 1 φοίτησε μέχρι την Α΄Γυμνασίου οπόταν και διέκοψε για σκοπούς εργασίας. Στη συνέχεια φοίτησε για τρία χρόνια στο σύστημα μαθητείας στον κλάδο ηλεκτρολόγου- μηχανικού αυτοκινήτων χωρίς, όμως, να καταφέρει να ολοκληρώσει. Από νεαρή ηλικία εργάστηκε σε διάφορες εργασίες για κάλυψη των αναγκών του όπως μηχανικός αυτοκινήτων, αποθηκάριος, επιπλοποιός και διανομέας. Πριν από 8-9 μήνες τέλεσε γάμο μα κοπέλα Ρουμανικής καταγωγής με την οποία απέκτησε παιδί τον Ιούλιο του
2. Σε ό, τι αφορά τον Κατηγορούμενο 2 όπως προέκυψε είναι ηλικίας 33 ετών και κατάγεται από την Κρήτη. Προέρχεται και αυτός από διασπασμένη οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι ο μικρότερος σε σειρά από τα δύο αδέλφια της οικογένειας του, ενώ έχει ένα ετεροθαλή αδελφό από τον δεύτερο γάμο του πατέρα του. Βίωσε δύσκολα παιδικά χρόνια λόγω της άσκησης σωματικής βίας που δεχόταν η μητέρα του από τον πατέρα του στην παρουσία του. Ενώ ήταν 4 1/2 ετών οι γονείς του πήραν διαζύγιο και τη φύλαξη και φροντίδα του ιδίου και του αδελφού του ανέλαβε η μητέρα του. Η μητέρα έφυγε από την Κρήτη και εγκαταστάθηκε στην Κύπρο όταν αυτός ήταν 13 ετών και ένα χρόνο μετά ήρθε και αυτός στην Κύπρο. Ο Κατηγορούμενος 2 φοίτησε μέχρι την Β΄Γυμνασίου όπου και διέκοψε λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος και εργαζόταν σε κατάστημα που διατηρούσε η μητέρα του. Εκτέλεσε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία και στη συνέχεια εργάστηκε σε διάφορες εργασίες όπως υπάλληλος σε νυχτερινά κέντρα, υπεύθυνος προσωπικού σε μαγαζιά, υδραυλικός και ηλεκτρολόγος για την κάλυψη των αναγκών του. Το 2000 σύναψε δεσμό με μία κοπέλα με την οποία τέλεσε γάμο το
3. Από το γάμο του απέκτησε δύο παιδιά ηλικίας σήμερα 5 ετών και 15 μηνών αντίστοιχα. Εργαζόταν ως βοηθός παραγωγής σε διαφημιστική εταιρεία. v. Τις δυσμενείς επιπτώσεις στην οικογένεια και εξαρτημένους των Κατηγορουμένων εφόσον στην περίπτωση φυλάκισης τους δεν θα μπορούν πλέον να καλύπτουν τις οικονομικές τους ανάγκες οι ίδιοι οι Κατηγορούμενοι. Επισημαίνουμε ειδικότερα το γεγονός ότι καθόσον αφορά τον Κατηγορούμενο 1 ο οποίος είναι πατέρας ενός παιδιού 10 μηνών η σύζυγος του δεν εργάζεται και η οικογένεια αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Σε σχέση δε με τον Κατηγορούμενο 2 επισημαίνουμε το γεγονός ότι είναι πατέρας δύο παιδιών ενώ η σύζυγος του ένεκα προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει δεν εργάζεται (Τεκμήριο Β) και μετά τη σύλληψη του Κατηγορούμενου 2 στηρίζεται η οικογένεια σε κρατικό επίδομα. Ως θέμα γενικής αρχής η δυσκολία και ταλαιπωρία που προκαλείται από τη φυλάκιση του πατέρα στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας είναι μέρος του τιμήματος και της τιμωρίας που θα πρέπει να υποστεί όταν διαπράττεται ένα αδίκημα και δεν μπορεί να αποτελεί παράγοντα που επηρεάζει τη ποινή που κατά τα άλλα θα ήταν η αρμόζουσα[5]. Όπως έχει αναφερθεί στη αγγλική υπόθεση Lewis 20.11.72, 2660/A/72[6] η δυστυχία και ταλαιπωρία στους εξαρτώμενους του δράστη είναι μία προβλεπτή και αναμενόμενη συνέπεια της εγκληματικής του πράξης και, επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ελαφρυντικός παράγοντας[7]. Γενικώς ομιλούντες με βάση και τη δική μας νομολογία οι επιπτώσεις από φυλάκιση σε μέλη της οικογένειας του κατηγορουμένου συνιστούν ελαφρυντικό παράγοντα όχι, όμως, αποφασιστικής σημασίας[8]. Η βαρύτητα που πρέπει να αποδίδεται στις παρεμφερείς συνέπειες της τιμωρίας ενός κατηγορουμένου με ποινή φυλάκισης διαφαίνεται σε σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου[9]. Στην υπόθεση Μ. Θ. v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 174, πέραν της παραδοχής αναγνωρίστηκαν από το Εφετείο ως μετριαστικοί παράγοντες για την ποινή, οι δυσμενείς επιπτώσεις της φυλάκισης στην οικογένεια και εξαρτημένους του Κατηγορουμένου. vi. Αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων της υπό κρίση υπόθεσης που αφορούν σε ναρκωτικά δεχόμαστε την εισήγηση των συνηγόρων των Κατηγορουμένων ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε επιβαρυντικός παράγοντας όπως προνοείται στο Άρθρο 30

(4)(α) του Ν. 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί. Πέραν αυτού ο συνήγορος του Κατηγορούμενου 2 επικαλέστηκε την ύπαρξη των περιστατικών που απαριθμούνται στο Άρθρο 30

(4)(β) του Ν. 29/77 και καθιστούν τα αδικήματα λιγότερα σοβαρά. Πράγματι αναγνωρίζουμε την μεταμέλεια του η οποία, μεταξύ άλλων, μαρτυρείται από την παραδοχή του τόσο στις ανακριτικές αρχές όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου [στοιχείο (v)], το είδος των ναρκωτικών ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του που εμπίπτουν στην τάξη Β πράγμα που μειώνει τη σοβαρότητα του αδικήματος [στοιχείο (vi)], την εξάρτηση του από τις ναρκωτικές ουσίες έχοντας ξεκινήσει τη χρήση τους από την ηλικία των 16 ετών [στοιχείο (iv)]. Δεν θεωρούμε, ωστόσο, ότι συντρέχουν οι υπόλοιποι παράγοντες. Συγκεκριμένα αναφορικά με την ηλικία του [στοιχείο (i)] υπενθυμίζουμε ότι είναι ήδη 33 ετών και άρα όχι ιδιαίτερα νεαρής ηλικίας. Από δε τα περιστατικά της υπόθεσης προέκυψε η εμπλοκή του σε αδικήματα που αφορούν διακίνηση ναρκωτικών [στοιχείο (iii)]. Τέλος σε σχέση με το στοιχείο (ii) δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε γεγονός που να αναφέρεται στον λόγο της ανάμειξης του Κατηγορουμένου 2 στα επίδικα αδικήματα. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 1 λαμβάνουμε περαιτέρω υπόψιν και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει και συγκεκριμένα την αγχώδη κατάθλιψη με βάση και τη βεβαίωση του Δρος Βερεσιέ (Τεκμήριο Α). Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Γιαννάκη Δημητρίου Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 382 «Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου και τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει είναι παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζονται κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σε σοβαρά όμως αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξης τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής, οι παράγοντες αυτοί είναι ήσσονος σημασίας. Προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας. (Βλέπε: Alarsan v. Δημοκρατίας

(1996)2 ΑΑΔ 11, Ψύλλας ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 430, Κλεοβούλου, Αργυρού (πιο πάνω))».[10] Με βάση όλα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω καταλήγουμε ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξαν οι Κατηγορούμενοι και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις καθιστούν την ποινή φυλάκισης αναπόφευκτη. Όσον αφορά το ύψος της αυτή θα αντανακλά κατά τρόπο όσο το δυνατό ισοζυγισμένο όλους τους πιο πάνω παράγοντες και ειδικότερα τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τις προσωπικές περιστάσεις των Κατηγορουμένων και τους ελαφρυντικούς παράγοντες που επισημάνθηκαν ανωτέρω. Ως εκ τούτου επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στον Κατηγορούμενο 1 Κατηγορία 1 (συνωμοσία) κρίνουμε ορθό και δίκαιο όπως μην επιβληθεί ποινή καθότι θα επιβληθεί ποινή στα ουσιαστικά αδικήματα. Κατηγορία 2 (κατοχή 2kg και 003,9γρ. κάνναβης) Καμιά ποινή δεδομένου ότι τα γεγονότα της εμπεριέχονται στα γεγονότα της κατηγορίας

1. Κατηγορία 3 (κατοχή της πιο πάνω ποσότητας με σκοπό την προμήθεια) 6 χρόνια φυλάκιση. Κατηγορία 4 (προμήθεια της πιο πάνω ποσότητας) 6 χρόνια φυλάκιση. Κατηγορία 5 (κατοχή 828,9γρ. κάνναβης) Καμιά ποινή δεδομένου ότι τα γεγονότα της εμπεριέχονται στα γεγονότα της κατηγορίας
2. Κατηγορία 6 (κατοχή της πιο πάνω ποσότητας με σκοπό την προμήθεια) 3 χρόνια φυλάκιση. Κατηγορία 7 (κατοχή 993,4γρ. κάνναβης) Καμιά ποινή δεδομένου ότι τα γεγονότα της εμπεριέχονται στα γεγονότα της κατηγορίας
3. Κατηγορία 8 (κατοχή της πιο πάνω ποσότητας με σκοπό την προμήθεια) 3 χρόνια φυλάκιση. Στον Κατηγορούμενο 2 Κατηγορία 1 (συνωμοσία) κρίνουμε ορθό και δίκαιο όπως μην επιβληθεί ποινή καθότι θα επιβληθεί ποινή στα ουσιαστικά αδικήματα. Κατηγορία 2 (κατοχή 2kg και 003,9γρ. κάνναβης) Καμιά ποινή δεδομένου ότι τα γεγονότα της εμπεριέχονται στα γεγονότα της κατηγορίας
4. Κατηγορία 3 (κατοχή της πιο πάνω ποσότητας με σκοπό την προμήθεια) 4 χρόνια φυλάκιση. Κατηγορία 9 (κατοχή 0,0526γρ. κάνναβης) Καμιά ποινή δεδομένου ότι τα γεγονότα της εμπεριέχονται στα γεγονότα της κατηγορίας
5. Κατηγορία 10 (χρήση της πιο πάνω κάνναβης) 6 μήνες φυλάκιση. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Η έκτιση των ποινών αρχίζει από την ημερομηνία που οι Κατηγορούμενοι τελούν υπό κράτηση, ήτοι από 25.11.
6. Τα επίδικα ναρκωτικά και τα παρειακά επιχρίσματα κατάσχονται προς καταστροφή από την Αστυνομία. Τα προσωπικά αντικείμενα των Κατηγορουμένων να τους επιστραφούν. Το ποσό των €1.150 να επιστραφεί στον Κατηγορούμενο
7. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψιν οι υποθέσεις Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αρ. 23520/15 για τον Κατηγορούμενο 1 και 23519/15 για τον Κατηγορούμενο
8. (Υπ.) .................... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .................... Χ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................... Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Δέστε Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 498. [2] Δέστε την υπόθεση Salaryand v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 541 (ανωτέρω):«Έχει λεχθεί - και μπορεί να το επαναλάβουμε - ότι αυστηρή τιμωρία ατόμων που ενέχονται στη χρήση ναρκωτικών, όλως ιδιαίτερα των εμπόρων ναρκωτικών και των συνεργών τους, αποτελεί στοιχειώδη άμυνα της κοινωνίας και πράξη συμβάλλουσα στην παγκόσμια εκστρατεία καταπολέμησης και, ει δυνατόν, εκρίζωσης του κακού, που έχει επανειλημμένα χαρακτηριστεί ως η «μάστιγα των ναρκωτικών.» (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) [3] Δέστε Παναγιώτου v. Δημοκρατίας (ανώτερω) και Tomatari v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 169. [4] Δέστε Beyki v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 60 [5] Δέστε το Σύγγραμμα D.A. Thomas 'Principles of Sentencing' 2η έκδοση. [6] Η απόφαση αυτή αναφέρεται στη σελίδα 211 του πιο πάνω Συγγράμματος. [7] Δέστε επίσης την αγγλική υπόθεση Sherlock 14.1.74, 2731/A/73 που επίσης αναφέρεται στο πιο πάνω Σύγγραμμα. [8] Δέστε Αναστασίου ν. Γενικός Εισαγγελέας

(2005)2 Α.Α.Δ. 492, 513. [9]Δέστε Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 14 και Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ

1. [10] Δέστε επίσης Στέλιος Μαυρολούκας ν. Κ.Δ., Π.Ε. 212/13 ημερ. 5.2.
2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο