Δημοκρατία ν. Radoslav Madzhirov, Αρ. Υπόθεσης: 9513/15, 13/7/2016

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (5η και 8η κατηγορία) · 1 κατηγορία για το αδίκημα της εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298

(1)του Ποινικού Κώδικα (11η κατηγορία) · 1 κατηγορία για το αδίκημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες κατά παράβαση των άρθρων 2, 4

(1)(α)(iii) και 5 του Ν.188(I)/2007 (12η κατηγορία) ΓΕΓΟΝΟΤΑ Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως έχουν εκτεθεί από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως ακολούθως: § Στις 23.6.13 είχε κλαπεί βιβλιάριο επιταγών της Τράπεζας Κύπρου, με εκδότη τον Γιώργο Κωνσταντίνου, το οποίο περιείχε και τις επίδικες επιταγές με αριθμούς 82377726, 82377728 και

1. Κατά τον χρόνο κλοπής οι εν λόγω επιταγές δεν ήταν συμπληρωμένες και υπογεγραμμένες, εκτός μόνο από την επιταγή με αριθμό 82377730 στην οποία αναγραφόταν ως ημερομηνία έκδοσης της η 27.7.13 και ως πληρωτέο το ποσό των €880 . § Μεταξύ των ημερομηνιών 23.6.13 και 6.8.13 στην επαρχία Λευκωσίας, ο Κατηγορούμενος προήγαγε τη μητέρα του Mariya Madzhirova όπως υπογράψει τις επιταγές της Τράπεζας Κύπρου με αριθμούς 82377726 και 82377728 στο όνομα του εκδότη τους Γιώργου Κωνσταντίνου χωρίς την εξουσιοδότηση του τελευταίου και γνωρίζοντας ο Κατηγορούμενος ότι επρόκειτο για επιταγές που έχουν κλαπεί με σκοπό να καταδολιεύσει την Τράπεζα Κύπρου για να τις αποδεχθεί ως γνήσιες. Η μητέρα του Κατηγορούμενου συμπλήρωσε επίσης σε αυτές τις επιταγές το όνομα της στη θέση του δικαιούχου. Ο Κατηγορούμενος συμπλήρωσε στην επιταγή με αριθμό 82377726 το ποσό των €580, ενώ στην επιταγή με αριθμό 82377728 το ποσό των €460 [3η και 6η κατηγορία]. § Στις 6.8.13 στη Λευκωσία, ο Κατηγορούμενος κατέθεσε τις πιο πάνω επιταγές σε αυτόματη ταμειακή μηχανή της Τράπεζας Κύπρου για να κατατεθούν σε λογαριασμό που διατηρούσε η μητέρα του με σκοπό να αποσπάσει το ποσό των €580 ευρώ που αναγραφόταν στην επιταγή 82377726 και το ποσό των €460 ευρώ που αναγραφόταν στην επιταγή 82377728 [4η, 5η 7η, 8η κατηγορία]. Οι πιο πάνω δύο επιταγές όταν παραλήφθηκαν από την Τράπεζα Κύπρου και στάλθηκαν για έλεγχο, διαπιστώθηκε ότι ήταν καταχωρημένες στον κατάλογο ανακληθεισών επιταγών και ως εκ τούτου επιστράφηκαν στον παρουσιαζόμενο ως δικαιούχο τους, δηλ. τη μητέρα του Κατηγορούμενου. § Μεταξύ των ημερομηνιών 23.6.13 και 30.7.13 στη Λευκωσία, ο Κατηγορούμενος προήγαγε τη μητέρα του Mariya Madzhirova όπως υπογράψει την επιταγή της Τράπεζας Κύπρου με αριθμό 82377730 με το όνομα του εκδότη της Γιώργου Κωνσταντίνου, χωρίς την εξουσιοδότηση του και ενώ ο Κατηγορούμενος γνώριζε ότι επρόκειτο για κλοπιμαία επιταγή, με σκοπό να καταδολιεύσει την Τράπεζα Κύπρου για να την αποδεχθεί ως γνήσια [9η κατηγορία]. § Στις 30.7.13 ο Κατηγορούμενος, συνοδευόμενος από ένα φίλο του, μετέβηκε στο γραφείο της ασφαλιστικής εταιρείας Επιχειρήσεις Κ & Α ΙΝΙΟΣ ΛΤΔ, το οποίο βρίσκεται στα Λατσιά. Εκεί ζήτησαν από τον Διευθυντή της εν λόγω εταιρείας Αντώνιο Ίνιο όπως εκδώσει ασφαλιστήριο συμβόλαιο ενός αυτοκινήτου το οποίο αφορούσε τον φίλο του Κατηγορούμενου. Αφού ετοιμάστηκαν τα απαραίτητα έγγραφα και τους ζητήθηκε να προβούν στην πληρωμή του αναγκαίου ποσό για το εν λόγω συμβόλαιο, το οποίο ανερχόταν στο ποσό των €300, ο Κατηγορούμενος παρέδωσε την επίδικη επιταγή με αριθμό 82377730 στον πιο πάνω Διευθυντή ζητώντας του όπως κρατήσει το ποσό (που θα έπρεπε να πληρωθεί) από το ποσό της επιταγής και του δώσει το υπόλοιπο ποσό. Ο Κατηγορούμενος παρουσίασε στον Διευθυντή της εταιρείας και στην αδελφή αυτού Μαρία Ινία, η οποία εργαζόταν ως ασφαλίστρια στην εν λόγω εταιρεία και η οποία γνώριζε το όνομα του Κατηγορούμενου, μία Βουλγάρικη Ταυτότητα στην οποία αναγραφόταν το όνομα Ranov Atanas Donchev λέγοντας τους ψέματα ότι άλλαξε το όνομα του γιατί δεν ήθελε να έχει καμία σχέση με την οικογένεια του. Ως εκ τούτου η Μαρία Ινία συμπλήρωσε στη θέση του δικαιούχου το προαναφερόμενο όνομα [10η κατηγορία]. Συνέπεια των πιο πάνω ήταν ο Διευθυντής της εταιρείας να δώσει στον Κατηγορούμενο το χρηματικό ποσό των €200 σε μετρητά και μία επιταγή της ΣΠΕ Λατσιών με αριθμό 42263747, στην οποία ΣΠΕ η εν λόγω εταιρεία διατηρούσε τραπεζικό λογαριασμό, με δικαιούχο τον Κατηγορούμενο για το ποσό των €380 ευρώ [11η κατηγορία], με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να έχει στην κατοχή του το συνολικό ποσό των €580 [12η κατηγορία]. § Εναντίον του Κατηγορούμενου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης και τα στοιχεία του τοποθετήθηκαν στον κατάλογο stop-list. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι αυτός βρισκόταν στη Βουλγαρία και ως εκ τούτου εξασφαλίστηκε εναντίον του Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης. Ο Κατηγορούμενος συνελήφθη στη Βουλγαρία από τις Βουλγαρικές Αρχές και στις 10/6/15 μεταφέρθηκε από μέλη της Κυπριακής Αστυνομίας στη Δημοκρατία. Στις 19/6/15 τέθηκε υπό κράτηση στα πλαίσια παραπομπής του στο Κακουργιοδικείο. Τόσο κατά τη σύλληψη του όσο κατά τη λήψη της ανακριτικής του κατάθεσης αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη στην υπόθεση. Ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη ημερ. 18/10/13 στη Βουλγαρία. Πρόκειται για αδίκημα κλοπής μοτοσικλέτας που διεπράχθη στις 22/3/13 και για το οποίο καταδικάστηκε σε 4μηνη φυλάκιση με 3ετή αναστολή. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την εμπεριστατωμένη αγόρευση της η κ. Α. Πηλείδου χωρίς να παραγνωρίζει τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναφέρθηκε σε σειρά ελαφρυντικών παραγόντων που, όπως εισηγήθηκε, υφίστανται στην παρούσα υπόθεση και θα πρέπει να προσμετρήσουν προς όφελος του Κατηγορούμενου στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Αναφερόμενη στις συνθήκες διάπραξης υποστήριξε ότι ο τρόπος που ενήργησε ο Κατηγορούμενος, όπως αυτός περιγράφεται στα γεγονότα, προδίδει ένα ερασιτεχνικό τρόπο δράσης αφού στην ουσία δεν έλαβε κάποιο σοβαρό μέτρο για να μην αποκαλυφθεί η ταυτότητα του. Συγκεκριμένα επισήμανε το γεγονός ότι μετέβη σε ασφαλιστικό γραφείο που τον γνώριζαν και ότι κατέθεσε την τρίτη επιταγή στο λογαριασμό του ιδίου, ενώ όσον αφορά τις άλλες δύο επιταγές προσπάθησε να πετύχει την πληρωμή τους με την κατάθεση στο λογαριασμό της μητέρας του. Επικαλέστηκε και το ύψος του ποσού που ο Κατηγορούμενος τελικώς αποκόμισε από την εγκληματική του συμπεριφορά και το οποίο ανήλθε μόλις στο ποσό των €580 αναγνωρίζοντας παράλληλα την ανεπιτυχή προσπάθεια του να αποσπάσει επιπλέον ποσό της τάξης των €
2. Ως μετριαστικούς παράγοντες η συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του: i. Την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου και τη σημασία της για δύο βασικά λόγους. Πρώτον ενόψει του ότι οι γραφολογικές εξετάσεις στις επιταγές που αφορούν τις κατηγορίες 3-5 και 6-8 δεν έγιναν στα πρωτότυπα τους αλλά σε αντίγραφα που αναπαράχθηκαν από το σύστημα της τράπεζας γεγονός που θα καθιστούσε δύσκολη την απόδειξη των κατηγοριών. Δεύτερο το γεγονός ότι η μόνη μαρτυρία που συνέδεε τον Κατηγορούμενο με τις κατηγορίες της κυκλοφορίας και απόσπασης ήταν η κατάθεση της μητέρας του η οποία δεν διαμένει πλέον στην Κύπρο. ii. Το νεαρό της ηλικίας του Κατηγορούμενου iii. Το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης των επιδίκων αδικημάτων το οποίο ανέρχεται σε τρία έτη iv. Τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις τονίζοντας ιδιαίτερα την έλλειψη στήριξης από το οικογενειακό του περιβάλλον ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όσον αφορά τη νομική πτυχή είναι καλώς γνωστή η αρχή ότι η προβλεπόμενη ποινή στο Νόμο αποτελεί τη βάση από την οποίαν ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής που θα επιβάλει σε συγκεκριμένο αδίκημα. Στο πλαίσιο αυτό σημειώνεται ότι τα αδικήματα της πλαστογραφίας επιταγής και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου τιμωρούνται κατ' ανώτατο όριο με 14 χρόνια φυλάκιση. Η ίδια κατ' ανώτατο όριο ποινή προβλέπεται και για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Για το αδίκημα τόσο της εξασφάλισης όσο και της απόπειρας εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις προβλέπεται ως ανώτατη ποινή φυλάκιση 5 ετών. Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου προσδιορίζεται η σοβαρότητα των αδικημάτων της πλαστογραφίας επιταγής, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου και απόσπασης χρημάτων ψευδών παραστάσεων. Ως εκ τούτου πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές που είναι συνήθως ποινές φυλάκισης. Όπως υποδεικνύεται στην Ιωάννου άλλως Μουσικός ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286 η σοβαρότητα των εγκλημάτων αυτής της κατηγορίας έγκειται στο στοιχείο της απάτης και της υπονόμευσης των συναλλαγών και των δοσοληψιών μεταξύ των πολιτών. Εκτός από το στοιχείο της απάτης, η πλαστογράφηση επιταγών υπονομεύει τη χρήση τους ως μέσο συναλλαγής, ζήτημα μεγάλης σημασίας για το δημόσιο[1]. Στην υπόθεση Ιωάννου (ανωτέρω), λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της απάτης είναι σοβαρά διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών. Έχει δε τονισθεί από το Δικαστήριο τούτο σε σειρά αποφάσεων ότι οι ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα, όταν δε ένα δικαστήριο αντιμετωπίζει την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις που από τη φύση τους απαιτούν αποτροπή, τότε η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να έχει τέτοια επίδραση εις την ποινή που θα επιβληθεί ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής». Τα πιο πάνω επαναλήφθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Φίλιππος Τάσου Δρουσιώτη v. Αστυνομίας Ποινική Εφ. 110/2012, ημερ. 18/7/13. Στην υπόθεση Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 255 το Εφετείο απέρριψε την έφεση κατά της 3ετούς ποινής φυλάκισης την οποία το Κακουργιοδικείο επέβαλε για πλαστογραφία επιταγής και κυκλοφορία της. Στην υπόθεση Τσιακούρης ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 439 το Εφετείο απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου ο οποίος καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης δύο ετών για πλαστογραφία επιταγών και κυκλοφορίας τους και σε φυλάκιση ενός έτους για εξασφάλιση πίστωσης με ψευδείς παραστάσεις. Απορρίπτοντας την έφεση το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε «ότι οι επιβληθείσες ποινές έκλιναν προς το μέρος της επιείκειας». Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Ιωάννου άλλως Μουσικός ν. Αστυνομίας (ανωτέρω), όταν ένα Δικαστήριο αντιμετωπίζει την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις που από τη φύση τους απαιτούν αποτροπή, τότε η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να έχει τέτοια επίδραση στην ποινή που θα επιβληθεί με τρόπο ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής. Στην υπόθεση Δημητρίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 46 τονίστηκε εμφαντικά ότι: «..η διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων προσλαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις και ως εκ τούτου παρουσιάζεται επιτακτική η ανάγκη της αναχαίτισης και αποτροπής διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων χάριν της προστασίας των συναλλαγών που διεξάγονται με τη χρήση και κυκλοφορία των επιταγών». Οι αποφάσεις και οι ποινές που επιβάλλονται σε παρόμοιας φύσεως υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια υπόψη επειδή δεν είναι επιθυμητή η ανομοιομορφία στη μεταχείριση αδικοπραγούντων. Όπως όμως τονίστηκε και στην υπόθεση Al-Awar κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ 160, με τις ποινές που επιβάλλονται, δεν καθορίζεται με οποιονδήποτε τρόπο μια στατική διατίμηση. Οι προηγούμενες ποινές και η προσέγγιση των Δικαστηρίων στο πρόσφατο και απώτερο παρελθόν είναι ενδεικτικές του τρόπου αντιμετώπισης των υποθέσεων κατά το χρόνο διάπραξής τους. Όπως χαρακτηριστικά επισημάνθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1: «Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν, όμως, το δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη». Στρεφόμενοι τώρα στα γεγονότα της υπόθεσης διαπιστώσαμε ότι σε ένα χρονικό διάστημα 5-6 εβδομάδων ο Κατηγορούμενος επιδόθηκε στη διάπραξη των επιδίκων αδικημάτων τόσο πλαστογραφώντας ο ίδιος όσο και προάγοντας τη μητέρα του να πλαστογραφήσει κλοπιμαίες επιταγές τις οποίες στη συνέχεια τις μεν δύο κατέθεσε σε αυτόματη ταμειακή μηχανή της Τράπεζας Κύπρου με σκοπό να αποσπάσει το συνολικό ποσό των €1040 ενώ την άλλη την παρέδωσε σε εταιρεία εξασφαλίζοντας με ψευδείς παραστάσεις το ποσό των €

1. Θα συμφωνήσουμε με την εισήγηση της κας Πηλείδου ότι ο τρόπος δράσης του Κατηγορούμενου δεν διακρίνετο από οποιοδήποτε περίτεχνο ή επαγγελματικό τρόπο δράσης λαμβάνοντας υπόψιν κάποιες από τις ενέργειες του όπως το να καταθέσει τη μια επιταγή στον λογαριασμό του και τις άλλες δύο στο λογαριασμό της μητέρας του αλλά και το γεγονός ότι μετέβη σε ασφαλιστική εταιρεία όπου η αδελφή του Διευθυντή τον γνώριζε. Θεωρούμε σωστή επομένως τη θέση της συνηγόρου ότι υπό αυτά τα δεδομένα δεν διεφάνη ο Κατηγορούμενος να είχε λάβει οποιαδήποτε ιδιαίτερα μέτρα απόκρυψης της ταυτότητας του. Από την άλλη όμως διαπιστώνεται και η ευκολία και η έλλειψη οποιασδήποτε αναστολής με την οποία ο Κατηγορούμενος προέβαινε στη διάπραξη των επιδίκων αδικημάτων με σκοπό την εξασφάλιση για τον ίδιο οφέλους αδιαφορώντας πλήρως για την πρόκληση ζημιάς σε άλλους. Επισημαίνουμε προς τούτο ότι οι δύο κατατεθείσες επιταγές δεν εξαργυρώθηκαν προφανώς λόγω της επιμέλειας την οποίαν επέδειξαν οι τραπεζικοί υπάλληλοι καθώς και ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αναφορά για οποιουδήποτε είδους αποκατάσταση της ζημιάς εν σχέσει με το ποσό των €
2. Παρά τη διαπιστωμένη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη για επιβολή αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής, υπάρχει πάντοτε και το καθήκον προς εξατομίκευση της ούτως ώστε αυτή να προσιδιάζει στις περιστάσεις της υπόθεσης και του Κατηγορούμενου. Στα πλαίσια του καθήκοντός μας αυτού λαμβάνουμε υπόψιν τους ακόλουθους ελαφρυντικούς παράγοντες: (i) Την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο η οποία καταδεικνύει τη μεταμέλεια του και διασώζει πολύτιμο δικαστικό χρόνο και έξοδα και του δίνει το δικαίωμα για σχετική έκπτωση στην ποινή. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης.». Η παραδοχή του προσλαμβάνει ιδιαίτερη σημασία ενόψει και των πιθανών δυσκολιών που ενδέχετο να προέκυπταν στην στοιχειοθέτηση κάποιων κατηγοριών που αφορούσαν επιταγές που είχαν υπογραφεί από τη μητέρα του Κατηγορούμενου. (ii) Ενόψει του ότι ο Κατηγορούμενος είναι 23 ετών δεχόμαστε ότι εμπίπτει στη γενικότερη κατηγορία των νεαρών προσώπων και δικαιούται υπό τις περιστάσεις της παρούσας να τύχει επιεικέστερης μεταχείρισης. (iii) Τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις με βάση τα όσα έχει αναπτύξει ενώπιον μας η συνήγορός του αλλά και τα όσα αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Όπως προέκυψε ο Κατηγορούμενος κατάγεται από τη Βουλγαρία. Προέρχεται από διασπασμένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο Κατηγορούμενος είναι απόφοιτος Λυκείου. Ήρθε στην Κύπρο με τους γονείς του το 2009 στα πλαίσια της προσπάθειας τους για εξασφάλιση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης. Λόγω προβλημάτων επικοινωνίας των δύο γονέων του η οικογένεια του δεν διατήρησε τη συνοχή της. Κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων οι γονείς του ήταν σε διάσταση ενώ τελικώς εκδόθηκε το διαζύγιο τους αρχές του τρέχοντος έτους. Στην Κύπρο ο Κατηγορούμενος απασχολήθηκε σε διάφορες εργασίες όπως υπάλληλος ζαχαροπλαστείου, σερβιτόρος, διανομέας φαγητού κ.ά. Επέστρεψε στη χώρα του το

1. Οι γονείς του χώρισαν πριν ένα περίπου χρόνο. Η μητέρα του σήμερα ζει στην Αγγλία και δεν διατηρεί μαζί της οποιαδήποτε επαφή, ενώ ο πατέρας του με τον οποίο έχει καλές σχέσεις ζει στη Βουλγαρία. Ο πατέρας του, λόγω πρόσφατου ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου που υπέστη, αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας με κατάλοιπο τη μερική αναπηρία. Η κατάσταση της υγείας του αλλά και η πιθανότητα επιδείνωσης της προκαλεί στον Κατηγορούμενο αγωνία. Δεν διαφεύγει την προσοχή μας ότι στην προκειμένη περίπτωση από την ημέρα διάπραξης των επιδίκων αδικημάτων έχει παρέλθει χρονικό διάστημα περίπου τριών χρόνων. Είναι δε νομολογημένο ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι ουσιαστικό στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή ποινής[2]. Ταυτόχρονα δεν μπορεί να μην ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι η διαφυγή του Κατηγορούμενου στη χώρα του σε κάποιο στάδιο εντός του 2014 μετά τη διάπραξη των επιδίκων αδικημάτων κατέστησε αναγκαία την έκδοση εναντίον του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης το οποίο εκτελέστηκε στις 27/5/
2. Με βάση δε την πληροφόρηση που η κα Κυθραιώτου μας έδωσε η διαδικασία παράδοσης του Κατηγορούμενου είχε αναβληθεί λόγω των ανακρίσεων που λάμβαναν χώρα σε σχέση με διερευνώμενη σε βάρος του Κατηγορούμενου υπόθεση στη Βουλγαρία και ότι ο Κατηγορούμενος δεν ήταν υπό κράτηση και αναζητείτο σε τοπικό επίπεδο στη χώρα του. Συνελήφθη δε ξανά στις 21.5.15 και στις 10/6/15 μεταφέρθηκε από μέλη της Κυπριακής Αστυνομίας στη Δημοκρατία. Όσον αφορά το ιστορικό του δεν διαφεύγει την προσοχή μας ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει προς όφελος του το λευκό ποινικό μητρώο εφόσον βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη για αδίκημα παρόμοιας φύσεως. Αυτό, βεβαίως, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως θα τιμωρηθεί για δεύτερη φορά για το παλαιότερο αδίκημα του. Όπως είναι πάγια νομολογημένο η σημασία των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξη τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μικρό ή μεγάλο, ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των παλαιών αδικημάτων την επιείκεια που δύναται να επιδειχθεί[3]. Ειδικότερα όσον αφορά την παρούσα λαμβάνοντας υπόψιν ότι τα επίδικα αδικήματα αφορούν κλοπιμαίες επιταγές και απόσπαση περιουσίας άλλων, είναι προφανές πως ανήκουν στη γενικότερη κατηγορία αδικημάτων κατά περιουσίας και υπ΄ αυτή την έννοια η προηγούμενη καταδίκη καταδεικνύει και κάποια ροπή του Κατηγορουμένου προς τέτοια αδικήματα. Πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι όπου διαπιστώνεται η ανάγκη επιβολής ποινής με αποτρεπτικό χαρακτήρα, όπως είναι η προκειμένη περίπτωση, οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου λαμβάνονται μεν υπόψη αλλά στον βαθμό και την έκταση που δεν εξουδετερώνουν τον χαρακτήρα αυτό[4]. Οι όποιες προσωπικές περιστάσεις δεν πρέπει να αποπροσανατολίζουν και να εξουδετερώνουν την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής[5]. Συνεκτιμώντας όλα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, σε συνδυασμό με τη σοβαρότητα των αδικημάτων και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις, κρίνουμε ότι η επιβολή στον Κατηγορούμενο στερητικής της ελευθερίας του ποινής προβάλλει ως αναπόφευκτη. Επισημαίνουμε ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος έχει διαπράξει. Όσον αφορά το ύψος της αυτή θα αντανακλά κατά τρόπο ισοζυγισμένο όλους τους πιο πάνω παράγοντες και ειδικότερα τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου και τους ελαφρυντικούς παράγοντες που επισημάνθηκαν ανωτέρω. Ως εκ τούτου επιβάλλουμε στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στις κατηγορίες 3, 6 και 9 (πλαστογραφία) φυλάκιση 2½ ετών. Στις κατηγορίες 4, 7 και 10 (κυκλοφορία) φυλάκιση 2½ ετών. Στις κατηγορίες 5 και 8 (απόπειρα εξασφάλισης με ψευδείς παραστάσεις) φυλάκιση 18 μηνών. Στην κατηγορία 11 (εξασφάλιση με ψευδείς παραστάσεις) φυλάκιση 18 μηνών. Στην κατηγορία 12 (νομιμοποίηση εσόδων) φυλάκιση 2 ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Η έκτιση της ποινής θα αρχίζει από την ημερομηνία σύλληψης του στη Βουλγαρία για σκοπούς εκτέλεσης του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, ήτοι από 21.5.
3. (Υπ.) ....................... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ..................... Χ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ..................... Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Δέστε Άννα Ταμπούρλα ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 200 [2] Δέστε Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου

(1991)2 Α.Α.Δ. 5, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα

(1991)2 Α.Α.Δ. 71 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδης

(1993)2 Α.Α.Δ. 355. [3] Δέστε Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 17. [4] Δέστε Βαρνάβα Ευγενίου Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 57. [5] Δέστε Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. BISCO

(1991)2 A.A.Δ. 16, Atallah v. Δημοκρατίας

(1992)2 A.A.Δ. 94, Ali Hassan v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 143, Moustafa Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Περικλέους v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 397 και Abed ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 128. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο