Δημοκρατία ν. Γεώργιος Πόλεος, Αρ. Υπόθεσης: 8543/16, 15/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2016:24 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Χ. Χαραλάμπους, A.Ε.Δ. M. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8543/16 Δημοκρατία ν. Γεώργιος Πόλεος Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 15 Ιουλίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Ματθαίου Για τον Κατηγορούμενο: κος Π. Γιάννακκας Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση κατόπιν παραδοχής του κρίθηκε ένοχος σε δύο κατηγορίες ως ακολούθως: · Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλ. κάνναβης συνολικού βάρους 1922,1601 γραμμαρίων χωρίς άδεια από τον Υπουργό Υγείας (1η Κατηγορία) · Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλ. κάνναβης συνολικού βάρους 1908,425 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια της σε άλλο πρόσωπο (2η Κατηγορία) ΓΕΓΟΝΟΤΑ Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως έχουν εκτεθεί από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως ακολούθως: Στις 26.3.2016 και περί ώρα 17:50 μέλη της Υ.Κ.Α.Ν Λευκωσίας μετέβησαν στην οικία του Κατηγορουμένου, για σκοπούς εκτέλεσης εντάλματος έρευνας της οικίας και του οχήματός που κατείχε. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 18:05 ο Κατηγορούμενος θεάθηκε να σταθμεύει το όχημά του έξω από την οικία του και αμέσως ανακόπηκε από τα μέλη της Υ.Κ.Α.Ν Λευκωσίας, τα οποία του επέδειξαν το αναφερόμενο Δικαστικό Ένταλμα Έρευνας. Κατά την έρευνα που ακολούθησε εντός του οχήματος του εντοπίστηκε κάτω από τη θέση του οδηγού ένα πλαστικό σακούλι χρώματος πράσινου, εντός του οποίου υπήρχε κάνναβη συνολικού βάρους 998,3 γραμμαρίων. Κατόπιν επίστησης προσοχής ο Κατηγορούμενος απάντησε «εν τούτο που γυρεύκετε». Κατά την έρευνα που διεξήχθη εντός της οικίας του Κατηγορουμένου στην παρουσία της συζύγου του και του γιου του εντοπίστηκαν σε διάφορα σημεία αριθμός συσκευασιών οι οποίες περιείχαν κάνναβη ως ακολούθως: 1) Στο σαλόνι σε ένα τσαντάκι δυο διαφανή πλαστικά σακούλια τα οποία περιείχαν κάνναβη συνολικού βάρους 6,3481 γρ. 2) Σε ξύλινο μπαούλο στο χώρο του σαλονιού ένα πλαστικό σακούλι το οποίο περιείχε κάνναβη συνολικού βάρους 2,5198 γρ. 3) Στον πρώτο όροφο της οικίας σε τασάκι κάνναβη βάρους 1,6677 γρ. 4) Σε μπαούλο στον πρώτο όροφο ένα πλαστικό διαφανές σακούλι εντός του οποίου υπήρχε κάνναβη βάρους 0,1031 γρ. 5) Στη ντουλάπα του κυρίως υπνοδωματίου ένα άσπρο πλαστικό σακούλι εντός του οποίου υπήρχαν 3 διαφορετικά πλαστικά σακούλια που περιείχαν κάνναβη συνολικού βάρους 236,5 γρ. 6) Στο δωμάτιο γραφείου στο μεσοπάτωμα της οικίας σε τασάκι κάνναβη βάρους 2,4630 γρ. 7) Στο πιο πάνω δωμάτιο πάνω σε έπιπλο σε διαφορετικό τασάκι κάνναβη βάρους 0,6334 γρ. 8) Στο πιο πάνω έπιπλο μια ζυγαριά ακριβείας με την επιγραφή "SENCOR Kitchen Scale" 9) Δίπλα από το πιο πάνω έπιπλο μέσα σε τσάντα ένα πλαστικό σακούλι χρώματος άσπρου εντός του οποίου υπήρχε ένα δεύτερο πλαστικό σακούλι με την επιγραφή BENLY το οποίο περιείχε κάνναβη βάρους 128,9 γρ. 10) Εντός του πρώτου συρταριού του γραφείου ένα διαφανές πλαστικό σακούλι εντός του οποίου υπήρχε κάνναβη βάρους 2,0616 γρ. 11) Εντός του δεύτερου συρταριού του γραφείου δυο άσπρα πλαστικά σακούλια τα οποία περιείχαν κάνναβη συνολικού βάρους 27,1892γρ. 12) Στη ντουλάπα του τρίτου υπνοδωματίου ένα πλαστικό σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ένα δεύτερο πλαστικό σακούλι που περιείχε κάνναβη συνολικού βάρους 292,3 γρ. 13) Στο ίδιο δωμάτιο σε συρτάρια επίπλου τρία πλαστικά διαφανή σακούλια τα οποία το πρώτο περιείχε κάνναβη συνολικού βάρους 2,7378 γρ., το δεύτερο κάνναβη συνολικού βάρους 3,0364 γρ. και εντός του τρίτου υπήρχε άλλο πλαστικό σακούλι που περιείχε κάνναβη συνολικού βάρους 217,4 γρ. 14) Στο ίδιο έπιπλο σε τασάκι κάνναβη συνολικού βάρους 2,7378 γρ. Τα ναρκωτικά κατασχέθηκαν ως τεκμήρια και αφού ο Κατηγορούμενος πληροφορήθηκε για το αδίκημα που διέπραξε και του επεστήθη η προσοχή στο Νόμο αυτός απάντησε «εν δικά μου». Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λευκωσίας. Συνελήφθη δυνάμει Δικαστικού Εντάλματος Σύλληψης την 27.3.2016 και αφού του επέστησαν την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «εν δικό μου». Στις 30/3/16 του ελήφθη ανακριτική κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων. Από επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν στα κατασχεθέντα τεκμήρια από το Γενικό Χημείο του Κράτους, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, δηλαδή κάνναβη συνολικού βάρους 1922,1601 γραμμαρίων, εκ των οποίων τα 1908,425 γραμμάρια ο Κατηγορούμενος τα είχε στην κατοχή του με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο. Σε ό,τι αφορά την υπόλοιπη ποσότητα βάρους 13,7351 γραμμαρίων ο Κατηγορούμενος την είχε στην κατοχή του για ιδίαν χρήση. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την αγόρευση του ο κ. Γιάννακκας αναγνωρίζοντας την σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων και την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών αναφέρθηκε σε σειρά ελαφρυντικών παραγόντων που, όπως εισηγήθηκε, υφίστανται στην παρούσα υπόθεση και θα πρέπει να προσμετρήσουν προς όφελός του Κατηγορουμένου. Αναφερόμενος στις συνθήκες διάπραξης των επίδικων αδικημάτων ο συνήγορος επικαλέστηκε την έλλειψη προσχεδιασμού στην τέλεση τους και τον ερασιτεχνισμό που επέδειξε ο Κατηγορούμενος όπως διαφαίνεται, μεταξύ άλλων, και από το γεγονός ότι δεν προέβη σε οποιαδήποτε προσπάθεια απόκρυψης των ναρκωτικών τα οποία είχε διάσπαρτα στο σπίτι που διαμένει. Απέδωσε δε την εμπλοκή του Κατηγορουμένου σε αυτά στα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ένεκα του ότι είναι για πολλά χρόνια άνεργος χωρίς εισόδημα. Επεσήμανε δε ότι ένεκα του ότι αδυνατεί να αποπληρώσει τις δόσεις του δανείου της οικίας του έχει καταχωρηθεί από τον δανειοδότη του τη ΣΠΕ Στροβόλου αγωγή για την είσπραξη του δανείου και πώληση της οικίας όπου διαμένει. Ως μετριαστικούς παράγοντες ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του: (
- i)Την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου τόσο στις ανακριτικές αρχές όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονός, που, όπως επισήμανε, αποδεικνύει έμπρακτα τη μεταμέλεια του. (
- ii)Τις προσωπικές του περιστάσεις όπως προκύπτουν από τα όσα ανέφερε αλλά και τα όσα καταγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. (iii) Το λευκό ποινικό του μητρώο σε συνάρτηση με την ηλικία του (
- iv)Τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει τα οποία αποτελούν μόνιμα κατάλοιπα τραυματισμού που υπέστη το 1987 (
- v)Το γεγονός ότι υπήρξε για πάρα πολλά χρόνια χρήστης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (
- vi)Τις προσπάθειες απεξάρτησης που κατέβαλε στο παρελθόν αλλά και πρόσφατα. Νομική πτυχή Όσον αφορά τη νομική πτυχή είναι καλώς γνωστή η αρχή ότι η προβλεπόμενη ποινή στο νόμο αποτελεί τη βάση από την οποίαν ξεκινά το δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής που θα επιβάλει σε συγκεκριμένο αδίκημα. Στα πλαίσια αυτά σημειώνεται ότι για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β προβλέπεται φυλάκιση μέχρι 8 έτη ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές και για την κατοχή του με σκοπό την προμήθεια προνοείται φυλάκιση διά βίου ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένως τονίσει ότι η κατοχή ναρκωτικών, ειδικότερα με σκοπό την προμήθεια, αποτελεί κοινωνική μάστιγα και απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια λαμβανομένων υπόψη των πολύ σοβαρών συνεπειών που συνεπάγεται η χρήση τους στην ανθρώπινη υπόσταση γενικά. Συγκεκριμένα έχει υποδειχθεί η ανάγκη για την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε όσους εμπλέκονται με ναρκωτικά, τα οποία ενσπείρουν τον πόνο και τη δυστυχία σε μεγάλο αριθμό νέων, κυρίως, ανθρώπων, καθώς και στις οικογένειες τους. Προς τούτο έχουμε υπόψη μας τη σχετική νομολογία από την οποία διαπιστώνεται πως από το σύνολο των παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής έχει εδραιωθεί στη δικανική κρίση ο παράγοντας που αφορά στην αποτροπή. Όπως έχει κατ΄ επανάληψη τονισθεί στη συλλογική προσπάθεια που καταβάλλεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών, ο παράγοντας που αφορά στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι περιορισμένης σημασίας, ενώ τονίζεται ιδιαίτερα η ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών με σκοπό την αποτροπή διάπραξης τέτοιων ή παρόμοιων αδικημάτων, γενικώς. Χαρακτηριστικά παραπέμπουμε στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 448: «...Τα αδικήματα που παραβιάζουν τον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων Νόμο, και ιδιαίτερα η προμήθεια και εμπορία των παρανόμων ουσιών που αναφέρονται σ' αυτόν, είναι άκρως σοβαρά. Γι΄αυτό και πρέπει να αντιμετωπίζονται με αποτρεπτικές ποινές για να προστατευθεί η κοινωνία μας από τη μάστιγα των ναρκωτικών που δυστυχώς επέλασε και στη μικρή μας χώρα, μολονότι έχει μια μικρή κοινωνία η οποία παλαιότερα ήταν συνεκτική και συνδεδεμένη. Η ιδιότητα αυτή της κοινωνίας μας απέτρεπε το είδος του εγκλήματος, ειδικά του οργανωμένου, που σήμερα όμως παρουσιάζει αυξητική τάση με πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ευταξία του κράτους. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού η νομολογία ορίζει πως οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου έχουν περιθωριακή συμβολή ως ελαφρυντικό στοιχείο στην επιμέτρηση της ποινής. (Βλ. Mansour and other ν Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 434, Landau ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 178, Chanine ν. Δημοκρατίας
(1987)2 Α.Α.Δ. 183 και Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127).» Η θεώρηση της πλούσιας, δυστυχώς, νομολογίας για υποθέσεις ναρκωτικών καταδεικνύει την αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιας φύσης αδικημάτων με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης, το ύψος των οποίων εξαρτάται, μεταξύ άλλων παραγόντων, από το είδος, την ποσότητα και τον σκοπό κατοχής των ναρκωτικών. Στην υπόθεση Berne ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 437 επισημάνθηκε ότι το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών, καθώς επίσης ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν στον καθορισμό της ποινής, η οποία πρέπει να είναι ιδιαίτερα σοβαρή σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή 1 ½ περίπου κιλού κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Ο εφεσείων ήταν 25 ετών, είχε λευκό ποινικό μητρώο είχε παραδεχθεί και εξέφρασε τη μεταμέλεια του. Στην υπόθεση Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 476 επικυρώθηκε η επιβολή ποινής φυλάκισης 8 ετών στον εφεσείοντα, 26 ετών, για κατοχή σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο. Η ίδια ποινή για ποσότητα 733 γρ. κάνναβης επικυρώθηκε λίγο αργότερα στην υπόθεση Πολυδώρου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 492. Στην υπόθεση Ahmed κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 801 επικυρώθηκε φυλάκιση 6 ετών για το αδίκημα της κατοχής 974 γρ. ρητίνης κάνναβης παρά το λευκό ποινικό μητρώο, το νεαρό της ηλικίας, τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις των εφεσειόντων, και παρά το ότι ο ιθύνων νους ήταν άλλο πρόσωπο. Στην υπόθεση Ευρυπίδου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. αρ. 187/13, ημερ. 22.5.14, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών για το αδίκημα της κατοχής 2818.77 γρ. φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Ο εφεσείων ήταν ηλικίας σχεδόν 26 ετών, από διαλυμένη οικογένεια, με πολλές οικονομικές δυσκολίες και αντιμετώπιζε ανέκαθεν σωρεία ψυχολογικών προβλημάτων που τον οδήγησαν στην εγκατάλειψη του σχολείου αρχικά και στην απαλλαγή του από μικρό μέρος της στρατιωτικής του θητείας αργότερα. Από τις αποφάσεις αυτές, διαφαίνεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων μας να επιβάλλουν αυστηρές ποινές ώστε να δίδεται ξεκάθαρα το μήνυμα σε όλους τους επίδοξους προμηθευτές ναρκωτικών ουσιών ότι αυστηρή θα είναι η αντιμετώπιση τους.[1] Οι αποφάσεις και οι ποινές που επιβάλλονται σε παρόμοιας φύσεως υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια υπόψη επειδή δεν είναι επιθυμητή η ανομοιομορφία στη μεταχείριση αδικοπραγούντων. Όπως όμως τονίστηκε και στην υπόθεση Al-Awar κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ 160, με τις ποινές που επιβάλλονται, δεν καθορίζεται με οποιονδήποτε τρόπο μια στατική διατίμηση. Οι προηγούμενες ποινές και η προσέγγιση των Δικαστηρίων στο πρόσφατο και απώτερο παρελθόν είναι ενδεικτικές του τρόπου αντιμετώπισης των υποθέσεων κατά το χρόνο διάπραξής τους. Όπως χαρακτηριστικά επισημάνθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1: «Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν, όμως, το δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη». Όπως προκύπτει από την πλούσια νομολογία για υποθέσεις ναρκωτικών, το ύψος της ποινής εξαρτάται μεταξύ άλλων παραγόντων από το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών. Στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνουμε υπόψη τη σημαντική ποσότητα κάνναβης που βρέθηκε στην κατοχή του Κατηγορουμένου που είναι 1922,1601 γραμμάρια, και η οποία στο μεγαλύτερο της μέρος, ήτοι ποσότητα 1908,425 γραμμαρίων, θα διοχετευόταν στην αγορά και θα κατέληγε στους χρήστες ναρκωτικών. Το γεγονός δε ότι εντός της οικίας του ανευρέθηκαν μεγάλος αριθμός συσκευασιών που περιείχαν διάφορες ποσότητες η κάθε μια συσκευασία τις οποίες, εκτός από μερικές που είχε για ιδίαν χρήση, τις κρατούσε εκ μέρους τρίτου προσώπου έναντι οικονομικού ανταλλάγματος για σκοπούς ασφαλούς φύλαξης μέχρι να του ζητηθούν αποδεικνύει ότι αυτές οι συσκευασίες προορίζονταν να διατεθούν σε αριθμό ενδιαφερόμενων αγοραστών και ή χρηστών με τα αναμενόμενα ολέθρια αποτελέσματα που κάτι τέτοιο θα συνεπαγόταν. Ο τρόπος φύλαξης των ναρκωτικών σε χωριστές δηλαδή ποσότητες και η συσκευασία τους σε πλαστικά σακουλάκια αλλά και η κατοχή ζυγαριάς ακριβείας παραπέμπει σε οργάνωση και επαγγελματισμό ενώ σίγουρα δεν συνάδει με την εισήγηση που προώθησε ενώπιον μας ο συνήγορος του Κατηγορούμενου για ερασιτεχνισμό στη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων. Δεν μας διαφεύγουν της προσοχής οι λόγοι που ώθησαν τον Κατηγορούμενο να εμπλακεί σε τέτοιου είδους ενέργειες διευκολύνοντας με αυτό τον τρόπο τρίτα πρόσωπα στη διακίνηση και εμπορία των ναρκωτικών που δεν είναι άλλοι από οικονομικοί αλλά ταυτόχρονα και για σκοπούς εξασφάλισης της δικής του δόσης. Αυτοί οι λόγοι δεν μπορούν, βεβαίως, να αποτελούν δικαιολογία για την εγκληματική συμπεριφορά του. Δεν μπορούμε να επικροτούμε άτομα που βρίσκονται σε δεινή οικονομική κατάσταση και γενικώς σε οποιασδήποτε μορφής δύσκολη θέση να προσφεύγουν σε εγκληματικές δραστηριότητες για να αποκομίζουν όφελος, καθότι κάτι τέτοιο συνιστά ρήγμα στην κοινωνία και καταστρατήγηση του ρόλου του Δικαστηρίου στη διατήρηση της νομιμότητας. Σχετικά παραπέμπουμε στην υπόθεση Φάντης v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 61 και R. v. Lacey
(1990)12 Cr. App. Rep.
(5)7. Ενόψει της σοβαρότητας τέτοιας φύσης αδικημάτων και της επιτακτικής ανάγκης για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου ή άλλοι ελαφρυντικοί παράγοντες δεν πρέπει να εξουδετερώνουν την προσπάθεια των Δικαστηρίων που καταβάλλεται για την προστασία της κοινωνίας από τη σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών. Έτσι, παρόλο που αυτοί δεν παραγνωρίζονται στο πλαίσιο του καθήκοντος των Δικαστηρίων για εξατομίκευση της ποινής, εντούτοις περιορισμένη βαρύτητα μπορεί να αποδοθεί σε αυτούς[2]. Ιδιαίτερα δε, σε περιπτώσεις εμπορίας ναρκωτικών, όπως είναι η προκειμένη περίπτωση, έχει νομολογηθεί ότι είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό της ποινής[3]. Εντός των πιο πάνω πλαισίων λαμβάνουμε υπόψη τους ακόλουθους ελαφρυντικούς παράγοντες: Την άμεση παραδοχή του τόσο στην Αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο η οποία καταδεικνύει τη μεταμέλεια του και διασώζει πολύτιμο δικαστικό χρόνο και έξοδα και του δίνει το δικαίωμα για σχετική έκπτωση στην ποινή. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης.». Δεν διαφεύγει την προσοχή μας βέβαια ότι υπό τις περιστάσεις που έχει συλληφθεί ο Κατηγορούμενος σίγουρα ήταν μειωμένες και οι επιλογές του. Ωστόσο η παραδοχή ενός κατηγορούμενου - ακόμη και σε περιπτώσεις αυτόφωρου αδικήματος - είναι πάντα καλοδεχούμενη και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας όπως έχει υπογραμμισθεί και στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 110/14, ημερ. 15/6/
- Όπως δε έχει λίαν προσφάτως τονισθεί στην υπόθεση Ανδρέας Ανδρέου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, ημερ. 11/7/16 «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να 'μεταφερθεί' στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι΄ αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής.» ii. Το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου αναμφίβολα αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Είναι νομολογημένο πως ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο, το οποίο καταδεικνύει τη στάση του απέναντι στους νόμους, δικαιούται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου. iii. Τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις με βάση τα όσα προκύπτουν από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τα όσα έχει σε έκταση αναπτύξει ενώπιον μας ο συνήγορός του. Όπως προέκυψε ο Κατηγορούμενος ηλικίας 64 ετών είναι έγγαμος με δύο ενήλικα παιδιά εκ των οποίων το ένα, η κόρη, είναι έγγαμη και έχει ένα παιδί. Ο Κατηγορούμενος διαμένει με τη σύζυγο του σε μεγάλη ιδιόκτητη οικία στα Λατσιά. Διαθέτει επίσης διώροφη κατοικία στην Ακτή Κυβερνήτη την οποία ενοικιάζει και λαμβάνει μηνιαίο ενοίκιο €
- Έχει οφειλές στη ΣΠΕ Στροβόλου συνολικού ύψους €1,5 εκατομμυρίου οι οποίες προέκυψαν από την απόκτηση την ακίνητης ιδιοκτησίας που διαθέτει η οικογένεια για τις οποίες οφειλές δεν καταβάλλεται οποιαδήποτε δόση. Ο Κατηγορούμενος γεννήθηκε στην Κύπρο και μετανάστευσε στην Αγγλία σε ηλικία 14 ετών για να επανασυνδεθεί με την μητέρα του που είχε μεταναστεύσει προγενέστερα. Εκεί παντρεύτηκε και απέκτησε τα παιδιά του. Διατηρούσε κατάστημα πώλησης κοσμημάτων. Στην Κύπρο επαναπατρίστηκε το 1987 και ασχολήθηκε με την κοπή διαμαντιών με τον αδελφό του και διατηρούσαν χρυσοχοείο. Μετά την οικονομική κρίση ο Κατηγορούμενος αποχώρησε από την εργασία αυτή στην οποία ήταν συνέταιρος. iv. Τις προσπάθειες απεξάρτησης που ο Κατηγορούμενος κατέβαλε στο παρελθόν αλλά κυρίως την πρόσφατη προσπάθεια του με την ένταξη του σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης του Κέντρου Πολλαπλής Παρέμβασης του Υπουργείου Υγείας και τα αποτελέσματα που προέκυψαν με βάση τους ελέγχους που του εγίνοντο σε περιοδικά διαστήματα. Η σημασία της προσπάθειας απεξάρτησης, και ακόμα ο ρόλος του Δικαστηρίου στην ενθάρρυνση του χρήστη να τη συνεχίσει, φαίνεται χαρακτηριστικά στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148: «Σε σχέση λοιπόν με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν είχε μόνο το αν ο εφεσείων τελικά πέτυχε ή όχι. Σημασία είχε και το αν προσπάθησε και πόσο. Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων «ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου» μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει.» Διαφωτιστικό και καθοδηγητικό είναι επίσης το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 82, στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση Καρακάννας ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 463: «Έχουμε εξετάσει την υπόθεση, η οποία μας προβλημάτισε ιδιαίτερα, όπως και κάθε υπόθεση τέτοιας φύσης. Είναι γενικά παραδεκτό πως η καλύτερη αντιμετώπιση των χρηστών ναρκωτικών είναι η παροχή βοήθειας προς αυτούς ώστε μέσα από τη διαδικασία απεξάρτησης να σταματήσουν αυτόβουλα την κακή τους έξη. Ο νομοθέτης όμως έχει διαγράψει το πλαίσιο αντιμετώπισης τέτοιων αδικημάτων. Μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο τα Δικαστήρια έχουν καθήκον να κινούνται. Στην επιμέτρηση βέβαια της ποινής τα Δικαστήρια έχουν ευρύτατη ευχέρεια να λειτουργήσουν σύμφωνα με τις γνωστές πλέον και καθιερωμένες αρχές σ΄ αυτόν τον τομέα της απονομής της δικαιοσύνης. Στην έφεση που μας απασχόλησε υπάρχουν πράγματι τέτοια στοιχεία που εφόσον εκτιμηθούν δεόντως οδηγούν σε διαφορετική μεταχείριση του εφεσείοντα από αυτής που έτυχε από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Πράγματι, στην πρόσφατη απόφαση μας στην υπόθεση Καρακάννα, ανωτέρω, είχαμε επισημάνει την καταλυτική σημασία που είχε στην επιμέτρηση της ποινής το γεγονός πως ο ίδιος ο εφεσείων με τη δική του θέληση παρακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης. Σε κείνη την υπόθεση το πρόγραμμα ήταν επιτυχές. Στην παρούσα δεν έχουμε τέτοιο στοιχείο, μια και η προσπάθεια συνεχίζεται. Να σημειώσουμε επίσης πως ο εφεσείων άρχισε αυτή την προσπάθεια πολύ αργά στη ζωή του, δεδομένου ότι είναι χρήστης ναρκωτικών, όπως είπαμε πιο πάνω, από τα 18 του. Σημαντικό στοιχείο όμως στην υπόθεση δεν είναι μόνο η άμεση παραδοχή του στην αστυνομία και το δικαστήριο αλλά και η γενική ομολογία του πως είναι και χρήστης ναρκωτικών για τόσα χρόνια, εκδηλώνοντας με αυτή του την ομολογία το αδιέξοδο στο οποίο ζει και ταυτόχρονα επικαλούμενος βοήθεια.» To Δικαστήριο, κατά την επιμέτρηση της ποινής, οφείλει να λάβει σοβαρά υπόψη τα πιο πάνω και να ενθαρρύνει και στηρίξει τον Κατηγορούμενο σε αυτή την προσπάθεια του. v. Τα προβλήματα υγείας που o Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και τα οποία προκλήθηκαν κατόπιν σοβαρού τραυματισμού του με αποτέλεσμα να του αφεθούν μόνιμα κατάλοιπα στο δεξί του μάτι ενώ υποφέρει από έντονους πονοκεφάλους χωρίς μέχρι σήμερα να βρεθεί αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης αυτών των συμπτωμάτων. Με βάση όλα όσα αναφέρουμε πιο πάνω καταλήγουμε ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο Κατηγορούμενος και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις καθιστούν την επιβολή σοβαρής ποινής φυλάκισης αναπόφευκτη. Το ύψος αυτής βέβαια θα αντανακλά κατά τρόπο όσο το δυνατό ισοζυγισμένο όλους τους πιο πάνω παράγοντες, και ειδικότερα τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου και τους ελαφρυντικούς παράγοντες που επισημαίνονται πιο πάνω. Ως εκ τούτου στον Κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην Κατηγορία 1: Φυλάκιση 2 ετών Στην Κατηγορία 2: Φυλάκιση 4 ετών Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Τα ναρκωτικά κατάσχονται προς καταστροφή από την Αστυνομία. (Υπ.) ................... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Χ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Δέστε Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 498. [2]Δέστε Παναγιώτου v. Δημοκρατίας (ανώτερω) και Tomatari v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 169. [3] Δέστε Beyki v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 60 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο