← Κύπρος

ΜΑΡΙΑ ΜΟΔΙΤΗ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2895/15, 30/6/2016

ΜΑΡΙΑ ΜΟΔΙΤΗ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2895/15, 30/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:B41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2895/15 Μεταξύ: ΜΑΡΙΑ ΜΟΔΙΤΗ Ενάγουσα και

  1. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ
  2. ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
  3. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένων ------------------------------------ Αίτηση ημερ. 21.3.2016 για εκδίκαση νομικών σημείων προδικαστικά υπό του εναγομένου 3 - αιτητή Ημερομηνία: 30 Ιουνίου 2016 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο 3 - Αιτητή: κα Θ. Μαυρομουστάκη, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας Για την Ενάγουσα - Καθ΄ης η αίτηση: κα Καντάρα για Νεοφύτου και Νεοφύτου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 17.6.15 η ενάγουσα καταχώρησε μέσω δικηγόρου την αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό σε κλητήριο γενικά οπισθογραφημένο. Ακολούθησε η επίδοση της αγωγής και στους τρεις εναγόμενους οι οποίοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης μέσω δικηγόρων και η καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης στις 3.9.
  4. Οι αξιώσεις της ενάγουσας είναι για έκδοση διαταγμάτων ακύρωσης συμβάσεων αγοράς Ομολόγων/Αξιογράφων Κεφαλαίου για ποσό €100.000 όπως και διάταγμα για ακύρωση της μετατροπής των πιο πάνω αξιόγραφων σε μετοχές καθώς και για αποζημιώσεις που υπέστη η ενάγουσα και επιστροφή προς αυτή του ποσού των €100.000 πλέον τόκους. Οι αξιώσεις της ενάγουσας εδράζονται λόγω απάτης, δολίων και/ή ψευδών παραστάσεων και δηλώσεων, δολίων και/ή σκόπιμων μη αποκαλύψεων ουσιωδών γεγονότων, άσκησης πίεσης για σύναψη ετεροβαρούς σύμβασης και/ή λόγω απειλών, εκβιασμού και οικονομικής πίεσης. Ζητά επίσης αποζημιώσεις για απάτη, ψευδείς παραστάσεις μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων, αμέλεια, συνομωσία, παραβίαση συμβατικών υποχρεώσεων, παραβίαση καθήκοντος, παράλειψη καθήκοντος ή πλημμελή εκτέλεση καθήκοντος, αποζημιώσεις για ψευδείς δηλώσεις σε εμπιστευτικά πληροφοριακά μνημόνια και/ή εκθέσεις και/ή ενημερωτικά δελτία κατά παράβαση των Νόμων σχετικών Κανονισμών. Στην Έκθεση Απαίτησης της ενάγουσας, η οποία καταχωρήθηκε όπως έχει ήδη αναφερθεί στις 3.9.15, παρατίθεται το ιστορικό που οδήγησε την ενάγουσα στην αγορά μετατρέψιμων χρεογράφων. Είναι συγκεκριμένα οι ισχυρισμοί της ενάγουσας ότι κατόπιν παραστάσεων που της έγιναν από τους εναγόμενους και δη τον εναγόμενο 1 κατά ή περί τον Μάιο του 2009 αγόρασε Μετατρέψιμα Αξιόγραφα αξίας €100.000 ενεργώντας σύμφωνα με τις παραστάσεις, διαβεβαιώσεις που της έγιναν και τις εγγυήσεις που της δόθηκαν. Στην Έκθεση Απαίτησης της περιέχονται λεπτομερείς ισχυρισμοί για απάτη, δόλο, ψευδείς παραστάσεις, μη ουσιώδη αποκάλυψη γεγονότων, ανεπίτρεπτο επηρεασμό, αμέλεια, παράβαση καταπιστεύματος, παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων της εναγομένης 1 και/ή των υπαλλήλων και/ή υπηρετών της, ισχυρισμοί για συνομωσία μεταξύ των εναγομένων, για παράβαση νόμιμων καθηκόντων εκ πλευράς εναγομένων 1 και 2 και εναγομένου 3, για ύπαρξη παραπλανητικών στοιχείων στα διάφορα ενημερωτικά δελτία για τα οποία φέρουν ευθύνη όλοι οι εναγόμενοι και συγκεκριμένους ισχυρισμούς για παράβαση νόμιμων καθηκόντων όλων των εναγομένων. Καταχωρήθηκαν Υπερασπίσεις από όλους τους εναγόμενους. Στις Υπερασπίσεις των εναγομένων 2 και 3, εγείρονται προδικαστικές ενστάσεις. Συγκεκριμένα στην Υπεράσπιση της εναγομένης 2 υπάρχουν δύο προδικαστικές ενστάσεις, ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλει η ενάγουσα δεν αποκαλύπτουν βάση αγωγής και ή αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της εναγομένης 2 και επομένως η αγωγή θα πρέπει να απορριφτεί καθώς και η δεύτερη προδικαστική ένσταση ότι το όποιο αγώγιμο δικαίωμα της ενάγουσας έχει παραγραφεί και ως εκ τούτου εμποδίζεται από του να εγείρει και/ή να προχωρεί την παρούσα διαδικασία. Παρόμοια προδικαστική ένσταση ότι δηλαδή η αγωγή δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα και/ή δικαίωμα θεραπείας εναντίον του εναγομένου 3 και ως εκ τούτου η αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει εναντίον του ως έχει, υπάρχει και στην Υπεράσπιση του εναγομένου
  5. Στις 21.3.16, ο εναγόμενος 3 καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά διατάγματα του Δικαστηρίου όπως η αγωγή εναντίον του απορριφτεί καθότι καμία αιτία αγωγής αποκαλύπτεται εναντίον του και/ή όπως η αγωγή σε ότι τον αφορά απορριφθεί επειδή είναι ενοχλητική και/ή καταχρηστική και/ή άνευ ουσίας και/ή σκανδαλώδης, η υπό κρίση αίτηση. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.26, Δ.27 θ3, Δ.48, στο Σύνταγμα και ειδικότερα στο άρθρο 30 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της ασκούμενης δικηγόρου Νάταλις Τζιρτζιπή στην οποία ισχυρίζεται ότι είναι φανερό από την Έκθεση Απαίτησης της ενάγουσας αλλά και την Υπεράσπιση του εναγομένου 3 ότι η ενάγουσα δεν προέβηκε σε καμία συμφωνία με τον εναγόμενο 3 ο οποίος δεν είχε καμία εμπλοκή στην ιδιωτική συμφωνία αγοράς αξιογράφων και τη διαφορά που προέκυψε από αυτήν μεταξύ ενάγουσας και εναγομένης
  6. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι λεπτομέρειες δόλου που απαριθμεί η ενάγουσα στη Έκθεση Απαίτησης της ουδόλως αφορούν τον εναγόμενο 3 και επίσης η ενάγουσα στην Έκθεση Απαίτησης της δεν αναφέρει καμία ενέργεια του εναγομένου 3 είτε ως ανέντιμη ή αντισυμβατική συμπεριφορά και είναι επομένως η θέση της ότι η αγωγή είναι εντελώς καταχρηστική στο βαθμό που αφορά τον εναγόμενο 3 ο οποίος καμία σχέση, συμβατική η άλλη είχε με την ενάγουσα ούτε και μπορεί να φέρει ευθύνη για την οποιαδήποτε συμφωνία επενδυτικής φύσης υπέγραψε η ενάγουσα και η οποία δεν είχε το αναμενόμενο για εκείνη αποτέλεσμα. Η ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στις 3.6.
  7. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στην Δ.16 κ. 9, Δ.19 κ. 26, Δ.27 κ. 3, Δ.39, Δ.48 κ.κ. 1, 2, 3, 7, 8 και 9, Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14 του 1960 (όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 1, 2, 3, 4, 12, 13, 14, 32, 36, 42, 43, στο άρθρο 30

(1)και
(2)του Συντάγματος, στην αγγλική και κυπριακή νομολογία, σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, καθώς και στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες, στη γενική πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Προβάλλονται αρκετοί λόγοι ένστασης και ειδικότερα ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, αντινομική και σκοπό έχει την καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης, καταχωρήθηκε με καθυστέρηση, δεν καταδεικνύεται από την αίτηση του εναγομένου 3 ότι η αγωγή στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος σε ότι τον αφορά , με την αίτηση επιδιώκεται από πρώιμο στάδιο η εκδίκαση της ουσίας της αγωγής αφού το τι ζητά ο εναγόμενος 3 από το Δικαστήριο είναι να αποφασιστεί η τύχη της αγωγής σε σχέση με τον εναγόμενο 3 χωρίς να ακουστεί μαρτυρία και να παρουσιαστούν τα στοιχεία της υπόθεσης. Υπάρχει επίσης η θέση ότι το κατά πόσο υπάρχει πλημμελής εποπτεία ή βαριά αμέλεια κατά την άσκηση της εποπτείας και/ή των άλλων νομικών καθηκόντων εκ μέρους του εναγομένου 3 δεν μπορεί να αξιολογηθεί στο παρόν στάδιο χωρίς παράθεση μαρτυρίας σε σχέση με γεγονότα που βρίσκονται υπ΄ αμφισβήτηση, προβάλλει επίσης τη θέση ότι η διαγραφή αγωγής είναι δραστικό μέτρο το οποίο πρέπει να ασκείται με φειδώ και τη θέση ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος για να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα στο στάδιο αυτό που θα θέσουν την ενάγουσα σε δυσμενή θέση εντελώς αδικαιολόγητα. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της ενάγουσας - καθ' ην η αίτηση στην οποία επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους ένστασης και αναφέρει ότι στις παραγράφους 4 και 10 της Έκθεσης Απαίτησης όπως και στις αξιώσεις Α και Γ του κλητηρίου όπως και στην αξίωση Ε υπάρχουν σαφείς ισχυρισμοί που αφορούν τον εναγόμενο 3 ο οποίος ενάγεται ως ανεξάρτητος αξιωματούχος του κράτους και εκπρόσωπος τη Κυπριακής Δημοκρατίας η οποία λόγω πλημμελούς εποπτείας και ελέγχου και/ή λόγω αμέλειας και παράβασης των νόμιμων καθηκόντων των οργάνων της οδήγησαν την ενάγουσα και την ώθησαν και υπογράψει τη συμφωνία απόκτησης αξιόγραφων. Είναι η θέση της ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του εναγομένου 3 το οποίο δεν μπορεί να αξιολογηθεί στο στάδιο αυτό που είναι πρόωρο χωρίς να ακουστεί μαρτυρία. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, οι συνήγοροι και των δύο μερών καταχώρησαν στο Δικαστήριο γραπτές εμπεριστατωμένες αγορεύσεις στις οποίες προωθούν η κάθε πλευρά τη θέση της με πλήρη αναφορά στη νομολογία. Με την παρούσα αίτηση ο εναγόμενος 3 επιδιώκει ουσιαστικά δύο πράγματα, πρώτο την εκδίκαση προδικαστικά του νομικού σημείου ότι δεν αποκαλύπτεται εναντίον του καλή αιτία αγωγής και διαζευκτικά την απόρριψη της αγωγής ως ενοχλητική και/ή καταχρηστική και/ή άνευ ουσίας και/ή σκανδαλώδη. Οι νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση διατάγματος για εκδίκαση νομικών σημείων προδικαστικά και όχι εντός του σύνηθες πλαισίου της δίκης είναι πολύ καλά γνωστές. Η εξουσία του Δικαστηρίου για να επιλαμβάνεται και να εκδικάζει προδικαστικά ένα νομικό ζήτημα προέρχεται από την Δ.27 θθ.1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοούν, σε δική μου ελεύθερη μετάφραση, ότι οποιοσδήποτε διάδικος μπορεί με το δικόγραφο να εγείρει νομικό ζήτημα και τέτοιο νομικό ζήτημα μπορεί να δικαστεί από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο το Δικαστήριο κρίνει πρόσφορο και εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι η απόφαση επί τέτοιου νομικού σημείου ουσιαστικά εξουδετερώνει ολόκληρη την αγωγή ή Υπεράσπιση το Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει την αγωγή ή να προβεί σε τέτοια διαταγή που θεωρεί ότι είναι δίκαιη. Η νομολογία καταδεικνύει ότι νομικά σημεία μπορούν να δικαστούν προκαταρκτικά μόνο στη βάση παραδεκτών γεγονότων και επίσης είναι ξεκάθαρο ότι ένα νομικό σημείο για να εκδικαστεί προδικαστικά πρέπει να είναι αμιγώς νομικό και τυχόν απόφαση υπέρ του αιτητή ουσιαστικά θα πρέπει να επιλύει ολόκληρη την αγωγή. Σχετική είναι η απόφαση Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Nada Terzian, Πολιτική Έφεση 151/10 ημερ. 7.3.14. Σκοπός αυτής της εξουσίας του Δικαστηρίου είναι η αποφυγή αχρείαστης σπατάλης χρόνου και εξόδων όταν το θέμα είναι ξεκάθαρο εξ αρχής. Ο σκοπός της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναλύθηκε επίσης εκτενώς στην υπόθεση Anastasia C. Hambou v. Andreas Thoma
(1987)1 CLR 370. Υπάρχει πάρα πολλή νομολογία για το συγκεκριμένο θέμα. Ενδεικτικά αναφέρω τις υποθέσεις Malachtou v. Armefti and another
(1984)1 CLR 548, Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 ΑΑΔ 225, Ιωάννη Νικόλα Χατζηοικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1Β ΑΑΔ 949, Μούρτζινος ν. Global Cruises S.A.
(1992)1 ΑΑΔ 1160, Sevegep LTd v. United Sea Transport Ltd κ.α.
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 729 και σωρεία άλλων. Σύμφωνα με τη νομολογία η επίλυση θέματος προδικαστικά αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται η επίκληση της Δ.27 μόνο εφόσον το ζητούμενο θέμα είναι καθαρά νομικό και όχι εκεί όπου τα εγειρόμενα ζητήματα λόγω ασάφειας και/ή πολυπλοκότητας των γεγονότων ή του Νόμου πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακροαματική διαδικασία. Η εν λόγω εξουσία πρέπει να ασκείται με φειδώ και μόνο στις ξεκάθαρες περιπτώσεις. Σχετική είναι και η πρόσφατη απόφαση Κυριάκος Σάββα ν. Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2009)1 ΑΑΔ 1609, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: «η διαταγή δυνάμει της Δ.27 θ.1 για εκδίκαση προδικαστικού σημείου εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις (δική μου υπογράμμιση) και όχι στην περίπτωση σημείου όπου το εγειρόμενο θέμα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του Νόμου θα πρέπει να αποφασίζεται κατά την ακρόαση της υπόθεσης». Με βάση και την πιο πρόσφατη νομολογία, για να μπορούν να θεωρηθούν τα θέματα νομικά, θα πρέπει να είναι θέματα τα οποία είτε έχουν συμφωνηθεί μεταξύ διαδίκων ότι όντως είναι νομικά, ή είναι ζητήματα που δεν χρήζουν οποιασδήποτε αμφιβολίας. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στις υποθέσεις Πιερίδης ν. Keshishian κ.α.
(1996)1(Α) ΑΑΔ 224 και Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Nada Terzian και τώρα Παναγιώτου, ECLI:CY:AD:2014:A167, Πολιτική Έφεση Αρ. 151/2010, ημερ. 7.3.2014, «τίθεται ζήτημα νομικού σημείου το οποίο μπορεί να εκδικαστεί προκαταρκτικά μόνο στη βάση παραδεκτού νομικού υποβάθρου. Κάθε δε τέτοιο σημείο υποχρεωτικά κρίνεται με γνώμονα την δοσμένη πραγματική θεμελίωση του.» Όσον αφορά το χρόνο που η προκαταρκτική εκδίκαση πρέπει να ζητείται είναι, με σχετική αίτηση, στο στάδιο των οδηγιών κατά το κλείσιμο των δικογράφων ή εν πάση περιπτώσει εντός σύντομου χρονικού διαστήματος μετέπειτα. Μια αίτηση μπορεί να στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία περιέχονται στο φάκελο της δικογραφίας και, στην περίπτωση που αυτά δεν υπάρχουν στο φάκελο, μπορεί να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Ο αιτητής σε κάθε περίπτωση φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του που αναφέρονται στην αίτηση όπου υπάρχει ένσταση από την άλλη πλευρά. Ο χρόνος κατά τον οποίο υποβάλλεται η αίτηση για επίλυση νομικού θέματος προδικαστικά, είναι επίσης παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Παρά τα πιο πάνω, αποτελεί ζήτημα το οποίο εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να αποφασίσει κατά πόσο, με βάση τα γεγονότα της κάθε υπόθέσης, θα εγκρίνει τέτοια αίτηση και θα ορίσει το νομικό σημείο για ακρόαση, πριν την ακρόαση στην αγωγή (βλ. Theodora Panayi v. The Administrators of the Estate of the Iate Stylianos Mandriotis
(1963)2 CLR 167, Hambou v. Thoma (ανωτέρω). Ειδικότερα η Δ.27 Θ3 προνοεί τα ακόλουθα: «
  1. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgement to be entered accordingly as may be just.» Σε ότι αφορά την Δ.19 Θ26 αυτή προνοεί ως ακολούθως «
  2. The court of the Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action». Σύμφωνα με την νομολογία το Δικαστήριο μπορεί να διαγράψει στοιχεία ενός δικογράφου όταν αυτά είναι αχρείαστα ή τείνουν να επηρεάσουν να ενoχλήσουν ή να καθυστερήσουν την εκδίκαση της αγωγής. Σχετική είναι η υπόθεση Νίκος Σιακόλας ν Federal Bank of Lebanon
(1998)1 A.A.Δ. 1388. Οι νομικές αρχές που διέπουν τη διαγραφή δικογράφου διατυπώθηκαν με σαφήνεια στην υπόθεση In re Pelmako Development Ltd v In Re The Companies Law, Cap. 113
(1991)1 C. L. R. 246 και είναι οι ακόλουθες:
  1. Η διαγραφή δικογράφου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενο του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σε αυτό.
  2. Η διαπίστωση αν η δικογραφία αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα δεν είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας αλλά θέμα δικαίου.
  3. Το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η διαγραφή, αξιολογείται με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από την μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει. Σε πρόσφατες υποθέσεις το Εφετείο και αναφέρομαι συγκεκριμένα στις υποθέσεις Μιχάλης Σάββα Σπύρου κ.α. ν. Μαρίας Κώστα Φιλίππου, ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίας Χατζηαντρέα, συζύγου Κωστή Λοΐζου
(2012)1 Α.Α.Δ 2141, SOBOH PETROLEUM (CYPRUS) LTD V. HUSSEIN ALI NASRAT ABDALLAH κ.α. Πολιτική Έφεση αρ. 69/11 ημερ. 19/7/13 και ESQIRE HOLDING LTD v. TSENTAS DEVELOPERS LTD κ.α. πολιτική έφεση αρ. Ε191/2015 ημερ. 23/3/16 έχει υπογραμμιστεί η αρχή ότι κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου είναι εξαιρετικό μέτρο και μέρη από τη δικογραφία μπορούν να διαγραφούν όταν τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πως θα διαμορφώσουν την υπόθεση τους εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Ακόμα και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα τούτο δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Η τελευταία αυτή φράση αποτελεί το ουσιώδες στοιχείο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά ως και προς την συναφή αιτιολογία που πρέπει να δίνεται για τη διαγραφή. Όπως εύστοχα έχει παρατηρηθεί παλαιότερα, «though the language of Order 19 Rule 26 is wide, its operation is limited» σχετική είναι η υπόθεση Lavar Shipping Co. Ltd & Another v. Souras Bros Ltd & Another
(1972)4 J.S.C σελ.
  1. Στρεφόμενη στην υπό κρίση αίτηση όπως έχει ήδη αναφερθεί είναι δύο τα διατάγματα που ζητούνται από τον αιτητή- εναγόμενο
  2. Το πρώτο αφορά διάταγμα για να απορριφθεί η αγωγή εναντίον του λόγω του ότι δεν αποκαλύπτεται καμία αιτία αγωγής εναντίον του με βάση την Δ.27 Θ.3 ενώ διαζευκτικά ζητεί διάταγμα για απόρριψη της αγωγής για το λόγο ότι αυτή είναι ενοχλητική και/ή καταχρηστική και/ή άνευ ουσίας και/ή σκανδαλώδης στο βαθμό που αφορά τον εναγόμενο 3 και εν πάση περιπτώσει τείνει να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής, νομική βάση για το αίτημα αυτό είναι η Δ.19 Θ.
  3. Σε ότι αφορά την θεραπεία που ζητείται με βάση τη Δ.27 Θ.3 είναι φανερό με βάση τη νομολογία ότι αυτή η θεραπεία μπορεί να εξεταστεί μόνο στην περίπτωση που υπάρχει συμφωνηθέν πλαίσιο γεγονότων ή αδιαμφισβήτητων γεγονότων όπως προκύπτουν μέσα από τις έγγραφες προτάσεις. Αδιαμφισβήτητα πλαίσιο παραδεκτών γεγονότων στην παρούσα υπόθεση, δηλαδή κατάθεση ή δήλωση από πλευράς των δικηγόρων των μερών για παραδεκτά γεγονότα δεν υπάρχει. Εξετάζοντας το δικόγραφο της ενάγουσας από τη μια δηλαδή την Έκθεση Απαίτησης της που έχει καταχωρηθεί στις 3.9.15 σε συνδυασμό με την Υπεράσπιση του εναγομένου 3 που έχει καταχωρηθεί στις 10.11.15 παρατηρώ ότι υπάρχει γενική θέση του εναγομένου 3 ότι αρνείται και απορρίπτει όλους μαζί και κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς της ενάγουσας εκτός των σημείων στα οποία προβαίνει σε ρητή παραδοχή. Οι μόνες παραδοχές του εναγομένου 3 αφορούν την περιγραφή των εναγομένων 1 και 3 και κάποια από την περιγραφή που δίδεται στην εναγομένη
  4. Όλο το υπόλοιπο δικόγραφο του εναγόμενου 3 είναι άρνηση και απόρριψη όλων των υπόλοιπων παραγράφων της Έκθεση Απαίτησης και προσθέτει επιπλέον τη δική του εκδοχή τα γεγονότα που οδήγησαν σε έκδοση διαταγμάτων το Υπουργείο Οικονομικών τον Μάιο του
  5. Επομένως είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει πλαίσιο παραδεκτών γεγονότων ή έστω μη αμφισβητούμενων γεγονότων για να μπορέσει το Δικαστήριο να προχωρήσει σε προδικαστική εκδίκαση του νομικού σημείου κατά πόσο αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του εναγομένου 3 στην παρούσα υπόθεση συμφώνως της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, κάτι το οποίο προδικάζει και την τύχη της αίτησης σε ότι αφορά το αιτητικό (Α). Εν πάση περιπτώσει και παρά τη θέση μου αυτή θεωρώ ότι με βάση την Έκθεση Απαίτησης, σημειώνω εδώ ότι το δικόγραφο της ενάγουσας όντως έχει κάποια προβλήματα στη διατύπωση του εφόσον δεν φαίνεται να διαχωρίζεται πλήρως το αγώγιμο δικαίωμα της ενάγουσας έναντι κάθε ενός από τους εναγόμενους ξεχωριστά, εντούτοις είναι ολοφάνερο ότι η ενάγουσα αποδίδει στον εναγόμενο 3 αμέλεια κατά την άσκηση των καθηκόντων του μέσω των αρμόδιων Υπουργείων και/ή Οργάνων και/ή Αρχών και/ή Οργανισμών και/ή Υπηρεσιών, σχετική είναι η παράγραφος 10 της Έκθεσης Απαίτησης με τις σχετικές λεπτομέρειες που αναγράφονται σε αυτή, και έτσι δεν θα συμφωνούσα με τη θέση ότι δεν αποκαλύπτεται κανένα αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του εναγομένου 3 όπως φαίνεται από τα δικόγραφα. Αντίθετα θα πρέπει το Δικαστήριο στα πλαίσια της ακροαματικής πλέον διαδικασίας να ακούσει μαρτυρία και να αποφασίσει για τα ζητήματα αυτά. Σε ότι αφορά το αιτητικό (Β) της αίτησης που αφορά τη διαγραφή του δικογράφου με βάση την Δ.19 Θ.26 παρατηρώ ότι το τι ουσιαστικά επιζητεί ο εναγόμενος 3 - αιτητής είναι διαγραφή της αγωγής ως ενοχλητική και/ή καταχρηστική και/ή άνευ ουσίας και/ή σκανδαλώδες στο βαθμό που τον αφορά και/ή επειδή εν πάση περιπτώσει τείνει να καθυστερήσει της εκδίκαση της αγωγής. Εδώ φαίνεται να έχει υπάρξει συνδυασμός των θεραπειών με βάση τη Δ.19 Θ.26 που είναι διαταγή που δίδει στο Δικαστήριο ευχέρεια να διαγράψει δικόγραφο ή μέρος του δικογράφου ως μη αναγκαίου, σκανδαλώδους ή το οποίο μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς, να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη της αγωγής σε συνδυασμό με την Δ.27 Θ.3 που προνοεί για διαγραφή δικογράφου εάν δεν αποκαλύπτει λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή εάν το δικόγραφο είναι σκανδαλώδες ή ενοχλητικό τότε να διατάξει την απόρριψη ή αναστολή της αγωγής. Έχοντας καταλήξει προηγουμένως στο ότι υπάρχει δικογραφημένη θέση της ενάγουσας για αμέλεια εναντίον του εναγομένου 3 στην παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαίτησης, είναι η θέση μου με βάση και τη νομολογία ότι δεν θα μπορούσε να πετύχει η αιτούμενη θεραπεία. Έχω καταληκτικά τη θέση ότι στην παρούσα υπόθεση δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που η νομολογία θέτει και η ικανοποίηση τους πρέπει να είναι αυστηρή πριν να εκδικαστεί ένα σημείο προδικαστικά με σκοπό να εκδοθεί διάταγμα για απόρριψη της αγωγής σύμφωνα με τη Δ.27 Θ3, καθότι, είναι η θέση μου ότι, τα θέματα που ο εναγόμενος 3 επιθυμεί να εκδικάσει προδικαστικά δεν αφορούν αμιγώς νομικά ζητήματα, αντίθετα πρέπει να ακουστεί μαρτυρία. Δεν υπάρχει επίσης πλαίσιο παραδεκτών γεγονότων ούτε και αναντίλεκτα γεγονότα μέσα από τα δικόγραφα, για να μπορούσε να εκδικαστεί προδικαστικά η θέση του εναγομένου 3 περί μη ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος εναντίον του, προϋποθέσεις που με βάση τη νομολογία είναι επιτακτικές. Επίσης θεωρώ, πάντοτε εκ πρώτης όψεως και στη θεώρηση των δικογράφων, ότι η αγωγή της ενάγουσας αποκαλύπτει λογικό αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του εναγομένου 3 και δεν θεωρώ ότι είναι σκανδαλώδης ή αχρείαστη. Όπως έχω ήδη αναφέρει και πιο πάνω υπάρχουν εκ πλευράς ενάγουσας ισχυρισμοί για αμέλεια εναντίον του εναγόμενου 3 σε ότι αφορά ενέργειες του και/ή την εποπτεία που θα έπρεπε να ασκεί μέσω των διαφόρων Υπουργείων, Οργανισμών και/ή Υπηρεσιών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι η θέση μου ότι ο εναγόμενος 3 θα πρέπει να παραμείνει στη δικαστική διαδικασία της ακρόασης της αγωγής. Αν η αγωγή εναντίον του στο τέλος της ημέρας δεν πετύχει, θα αποζημιωθεί με την κατάλληλη διαταγή για έξοδα, δεν θεωρώ ότι το γεγονός αυτό του προκαλεί ζημιά, αντίθετα η ζημιά που θα προκληθεί στην ενάγουσα σε περίπτωση έκδοσης των διαταγμάτων που αιτείται ο εναγόμενος 3 και ουσιαστικά η απόρριψη της αγωγής εναντίον του εναγομένου 3 στο πρώιμο αυτό στάδιο, θα είναι ανεπανόρθωτη. Ως εκ τούτου η αίτηση των εναγόμενου 3 απορρίπτεται. Σε ότι αφορά τα έξοδα, κατ΄ εφαρμογή του κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας - καθ΄ης η αίτηση και εναντίον των εναγομένου 3 - αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. [Υπ.] .............. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.