ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ν. ΑΓΑΘΗ ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 16921/2012, 30/9/2016

ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ν. ΑΓΑΘΗ ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 16921/2012, 30/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:B47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16921/2012 ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ν.

1. ΑΓΑΘΗ ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ
2. ΙΟΥΛΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΟΥ Κατηγορούμενες 30 Σεπτεμβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για τον Παραπονούμενο: κος Σταυρινίδης Για τις Κατηγορούμενες: κος Αριστοτέλους Κατηγορούμενες παρούσες ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Παραπονούμενος, στην υπόθεση αυτή στρέφεται εναντίον των Κατηγορουμένων, αποδίδοντας τους παραβάσεις των άρθρων 117(α) και 118(α) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.
3. Ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων, ουσιώδης χρόνος για τη διάπραξη των αδικημάτων είναι η ημερομηνία 23/6/
4. Επομένως, οι διατάξεις που τυγχάνουν εφαρμογής είναι οι διατάξεις του πιο πάνω αναφερόμενου Νόμου, ως είχαν πριν από την τροποποίησή τους από το Νόμο 61(Ι)/2015, στις 7/5/
5. Σύμφωνα με τα μη αμφισβητούμενα και από τις δύο πλευρές γεγονότα, η γενεσιουργός αιτία της υπόθεσης αυτής, εντοπίζεται το έτος 2010, όταν η Κατηγορουμένη 2, η οποία είχε υπάρξει υπάλληλος του Παραπονούμενου, παραδέχτηκε ενοχή σε ποινική υπόθεση εναντίον της σε κατηγορίες πλαστογραφίας επιταγών του Παραπονουμένου, τις οποίες εξαργύρωσε προς όφελός της. Στα πλαίσια της πιο πάνω ποινικής υπόθεσης και προκειμένου ο Παραπονούμενος να δηλώσει ότι έχει αποζημιωθεί, έτσι ώστε αυτή του η δήλωση να προσμετρήσει ως μετριαστικός παράγοντας κατά την επιβολή ποινής στην Κατηγορουμένη 2, υπογράφηκε από την αδερφή της Κατηγορουμένης 2, ήτοι την Κατηγορουμένη1, γραμμάτιο συνήθους τύπου για το ποσό των €22.
6. Το πιο πάνω γραμμάτιο το εγγυήθηκε η Κατηγορουμένη
7. Το ποσό του γραμματίου δεν αποπληρώθηκε και ο Παραπονούμενος καταχώρησε την υπό εξέταση ιδιωτική ποινική υπόθεση, λόγω του ότι οι Κατηγορούμενες κατά την υπογραφή του γραμματίου ήταν μη αποκατεστημένες πτωχεύσασες. Προς υποστήριξη της υπόθεσης του Παραπονουμένου, ως πρώτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Στέλιος Ευτυχίου, ο οποίος εργάζεται στον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη ασχολείται με πτωχεύσεις ατόμων και εκκαθαρίσεις εταιρειών. Αναφορικά με την Αγάθη Γερολέμου (Κατηγορούμενη 1) είπε πως έχει εκδοθεί διάταγμα παραλαβής της περιουσίας της στις 6/2/2001 (Τεκμήριο 1) και έχει κηρυχθεί σε πτώχευση στις 18/11/2004 (Τεκμήριο 3). Για την Ιουλία Σολομωνίδου (Κατηγορούμενη 2) είπε πως εναντίον της έχει εκδοθεί διάταγμα παραλαβής της περιουσίας της στις 18/4/2005 (Τεκμήριο 4) και έχει κηρυχθεί σε πτώχευση στις 12/9/2007 (Τεκμήριο 5). Ο μάρτυρας ανέφερε ότι στις 23/6/2010 και οι δύο κατηγορούμενες εξακολουθούσαν να είναι υπό πτώχευση. Η μεν Κατηγορούμενη 1, έχει αποκατασταθεί με την καινούργια νομοθεσία του 2015 και η Κατηγορούμενη 2 έχει αποκατασταθεί βάσει του Άρθρου 27(Α) στις 23/4/
8. Κατά την αντεξέτασή του, του έγινε μόνο μια ερώτηση, εάν γνωρίζει την ημερομηνία αποκατάστασης της Κατηγορούμενης 1 και ο μάρτυρας απάντησε πως ήταν στις 7/11/
9. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο ίδιος ο Παραπονούμενος. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Α). Η Κατηγορούμενη 2 υπήρξε γραμματέας του και η Κατηγορούμενη 1 είναι η αδερφή της. Στις 23/6/2010, η Κατηγορούμενη 1 υπέγραψε προς όφελός του γραμμάτιο συνήθους τύπου για το ποσό των €22.
10. Η Κατηγορούμενη 2, υπέγραψε ως εγγυήτρια. Αντίγραφο του εν λόγω γραμματίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο
11. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, οι συνθήκες σύναψης του γραμματίου ήταν οι ακόλουθες. Η Κατηγορούμενη 2, κατά την περίοδο που υπήρξε γραμματέας του, πλαστογράφησε την υπογραφή του σε επιταγές έπ΄ ονόματί της και τις εξαργύρωνε. Ο Παραπονούμενος όταν ανακάλυψε τα πιο πάνω κατάγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία. Ακολούθησε ποινική δίωξη εναντίον της Κατηγορουμένης 2 και σε μια προσπάθεια να μετριαστεί η ποινή της, συνομολογήθηκε το επίδικο γραμμάτιο, το οποίο είχε ετοιμαστεί από τον τότε δικηγόρο του, Χρ. Μίτσιγγα. Το επίδικο γραμμάτιο ήταν πληρωτέο στις 30/4/
12. Όταν ο Παραπονούμενος ζήτησε την πληρωμή του, οι Κατηγορούμενες είπαν ότι δεν μπορούσαν να το πληρώσουν και έτσι έδωσε οδηγίες στο δικηγόρο του για την καταχώρηση αγωγής. Ο δικηγόρος του, του είπε πως πριν προχωρήσει θα έλεγχε για τυπικούς λόγους κατά πόσο οι Κατηγορούμενες ήταν πτωχεύσασες. Κατόπιν του ελέγχου του δικηγόρου του, διαπιστώθηκε πως το επίδικο χρονικό διάστημα της υπογραφής του γραμματίου, οι Κατηγορούμενες τελούσαν υπό πτώχευση. Είναι η θέση του ότι οι Κατηγορούμενες τον ξεγέλασαν και πως εάν γνώριζε κατά το στάδιο υπογραφής τους γραμματίου το γεγονός ότι οι Κατηγορούμενες ήταν υπό πτώχευση, δεν θα προχωρούσε στη σύναψη του γραμματίου. Κατά την αντεξέτασή του ερωτήθηκε κατά πόσο έχει καταχωρηθεί αγωγή εναντίον των Κατηγορουμένων και η θέση του ήταν ότι κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου ότι δεν θα μπορούσε να καταχωρήσει αγωγή, προχώρησε με την καταχώρηση της παρούσας ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης. Ακολούθως με αναφορά στο ίδιο το γραμμάτιο Τεκμήριο 6, έγινε υποβολή στον Παραπονούμενο ότι το γραμμάτιο ουδέποτε έγινε απαιτητό. Η θέση του μάρτυρα ήταν ότι σύμφωνα με το ίδιο το γραμμάτιο η Κατηγορούμενη 1, όφειλε να πληρώσει μέχρι 30/4/2011 το ποσό των €22.
13. Ρωτήθηκε κατά πόσον έδωσε κατάθεση στην αστυνομία αναφορικά με τα γεγονότα της ποινικής υπόθεσης που αφορούσε την πλαστογραφία της Κατηγορούμενης 2 και απάντησε πως ναι. Του έγινε υποβολή ότι στην κατάθεσή του, ανάφερε ότι η Κατηγορούμενη 2 ήταν σε πτώχευση. Η θέση του Παραπονουμένου ήταν ότι, δεν θα μπορούσε να συμφωνήσει γιατί δεν θυμότανε ακριβώς τι είπε σε μια κατάθεση την οποία έδωσε το έτος
14. Όταν το 2010 ο δικηγόρος του, τον συμβούλευσε να υπογραφεί το γραμμάτιο, του πρότεινε όπως αυτό υπογραφεί με την Κατηγορούμενη 1 γιατί δεν υπήρχε εμπιστοσύνη στην Κατηγορούμενη
15. Εκείνο το χρονικό διάστημα δεν υπήρχε γνώση κατά πόσο ήταν σε πτώχευση. Αναφορικά με τις σχέσεις του με την Κατηγορούμενη 2 κατά το χρονικό διάστημα που ήταν γραμματέας του ανάφερε πως δεν είχαν ιδιαίτερες σχέσεις. Όταν όμως ανακαλύφθηκε η πλαστογραφία, του ανάφερε πλέον τα οικονομικά προβλήματα τα οποία αντιμετώπιζε. Την Κατηγορούμενη 1 δεν τη γνώριζε. Στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης εναντίον της Κατηγορουμένης 2, έγινε πρόταση να βρεθεί κάποιος τρόπος να αποζημιωθεί ο Παραπονούμενος προκειμένου να κάνει σχετική δήλωση στο Δικαστήριο η οποία θα προσμετρούσε θετικά κατά την επιμέτρηση της ποινής της. Η λύση που προτάθηκε ήταν η υπογραφή γραμματίου. Ο τότε δικηγόρος του, δεν αποδέχτηκε να υπογράψει το γραμμάτιο η Κατηγορουμένη
16. Τότε η Κατηγορούμενη 1 και αδερφή της Κατηγορουμένης 2, προσφέρθηκε να υπογράψει η ίδια το γραμμάτιο προκειμένου να βοηθήσει την αδερφή της «να γλυτώσει τη φυλακή». Σίγουρα εάν γνώριζε ή υπήρχε έστω υπόνοια ότι η Κατηγορουμένη 1 ήταν πτωχεύσασα δεν θα προχωρούσε με την υπογραφή του γραμματίου. Επόμενος μάρτυρας κατηγορίας, ήταν ο Χρίστος Μίτσιγγας, ο οποίος είναι δικηγόρος στο επάγγελμα από το
17. Δήλωσε πως γνωρίζει τον Παραπονούμενο. Σε ερώτηση εάν γνωρίζει την Κατηγορουμένη 2 απάντησε πως τη βλέπει πρώτη φορά, όμως την έχει αναγνωρίσει για τον εξής λόγο. Κατά το έτος 2010 ο δικηγόρος Κύπρος Αντρέου από τη Λάρνακα, του είχε παρουσιάσει ένα γραμμάτιο συνήθους τύπου για το ποσό των €22.000 με το οποίο η Αγάθη Γερολέμου, όπως γράφει το γραμμάτιο, αναλάμβανε την υποχρέωση να πληρώσει στον Πρόδρομο Προδρόμου το ποσό των €22.000 στις 30/4/
18. Εγγυήτρια στο εν λόγω γραμμάτιο ήταν η Κατηγορουμένη
19. Το εν λόγω γραμμάτιο, ο Αντρέου το παρέδωσε υπογεγραμμένο στο γραφείο του από τις δύο Κατηγορούμενες. Μαζί με το γραμμάτιο ο Αντρέου, καθ΄ υπόδειξη του μάρτυρα πήρε και αντίγραφα των ταυτοτήτων των δύο Κατηγορουμένων. Αντίγραφο δελτίου ταυτότητας, κατηγορούμενης 1, κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7, και ως Τεκμήριο 8 αντίγραφο δελτίου ταυτότητας της κατηγορούμενης
20. Οι μάρτυρες οι οποίοι είχαν υπογράψει το γραμμάτιο, όπως τον ενημέρωσε ο Αντρέου ήταν υπάλληλοι στο γραφείο του και συγκεκριμένα, ήταν η κυρία Ελίζα Κινοσίδου και η κυρία Βάσω Αντωνίου. Σε σχέση με τις συνθήκες σύναψης του εν λόγω γραμματίου, ανάφερε ότι υπήρχε ισχυρισμός από τον Παραπονούμενο ότι η Κατηγορούμενη 2 είχε πλαστογραφήσει αρκετές επιταγές είτε προσωπικές του, είτε εταιρείας του. Συμπλήρωσε αυτές τις επιταγές για διάφορα ποσά και τις χρησιμοποίησε για κάλυψη προσωπικών της εξόδων ή για να αγοράσει διάφορα αγαθά για δική της χρήση. Ο Παραπονούμενος εξ΄ όσων ανάφερε στο μάρτυρα, όταν ανακάλυψε ότι στον λογαριασμό του εξαργυρώνονταν διάφορες επιταγές τις οποίες δεν είχε συμπληρώσει, υπέβαλε σχετική καταγγελία στην αστυνομία. Η αστυνομία διερεύνησε αυτήν την καταγγελία και κατέληξε ότι αυτές οι επιταγές ήταν πλαστογραφημένες. Επίσης κατέληξαν ότι την πλαστογραφία, κατά τον ισχυρισμό της αστυνομίας, την έκαμε η Κατηγορουμένη 2, η οποία κατηγορήθηκε για τη διάπραξη αυτών των πλαστογραφιών. Από όσα ενημερώθηκε η Κατηγορουμένη 2, παραδέχτηκε ενοχή. Από όσα θυμάται η παραδοχή έγινε περίπου το χρονικό διάστημα υπογραφής του γραμματίου. Τότε ο Αντρέου, είχε επικοινωνήσει μαζί του και τον ενημέρωσε ότι η Κατηγορούμενη, είχε παρουσιάσει καρκίνο και ξεκινούσε θεραπεία και τον παρακάλεσε εάν ήταν δυνατό μα γίνει μια ρύθμιση για την πληρωμή του χρέους, δηλαδή των λεφτών που αποκόμισε με τες επιταγές λόγω των πλαστογραφιών , έτσι ώστε ο Παραπονούμενος να δηλώσει στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης ότι δεν είχε πλέον οποιοδήποτε παράπονο ή απαίτηση από την Κατηγορουμένη 2, ούτως ώστε λαμβανομένη υπόψη από το Δικαστήριο αυτή η δήλωση, να επενεργούσε ως σοβαρός μετριαστικός παράγοντας, ο οποίος σε συνδυασμό με άλλους μετριαστικούς παράγοντες, ίσως να ήταν δυνατόν να λειτουργούσαν υπέρ της Κατηγορουμένης 2, προκειμένου να μην της επιβαλλόταν ποινή της άμεσης φυλακίσεως. Εξαιτίας ακριβώς του προβλήματος υγείας της Κατηγορουμένης 2, ως είναι ο ισχυρισμός του μάρτυρα, έγινε προσπάθεια να βρεθεί κάποια λύση στο όλο ζήτημα, τέτοια λύση όμως η οποία να διασφαλίζει ότι και ο Παραπονούμενος δεν θα ζημίωνε. Κατ΄ αρχήν η ίδια η Κατηγορουμένη 2 κατέβαλε έναντι της οφειλής της χρηματικό ποσό €10.000 και για το υπόλοιπο συμφωνήθηκε όπως ο Αντρέου ετοιμάσει ένα γραμμάτιο σύνηθες τύπου, το οποίο θα υπέγραφε η Κατηγορουμένη
21. Ο Παραπονούμενος, ως ο ισχυρισμός του μάρτυρα, θα ήταν πρόθυμος για ανθρωπιστικούς λόγους να υπογράψει δήλωση ότι δεν είχε πλέον παράπονο από την Κατηγορουμένη
22. Το πρωτότυπο γραμμάτιο δεν το έχει πλέον στην κατοχή του. Το πρωτότυπο το έδωσε στον Παραπονούμενο το έτος 2012 περίπου. Είχε λάβει όμως αντίγραφο του πρωτοτύπου, το οποίο παρουσίασε και κατέθεσε ως Τεκμήριο
23. Σε ερώτηση εάν ο Αντρέου κατά το στάδιο υπογραφής του γραμματίου του ανάφερε οτιδήποτε σε σχέση με την οικονομική κατάσταση των Κατηγορουμένων, είπε ότι γνώριζαν ότι η Κατηγορουμένη 2 είχε φοβερά οικονομικά προβλήματα, αλλά δεν έγινε καμία αναφορά ότι ήταν σε πτώχευση. Κατά την αντεξέτασή του, ερωτήθηκε εάν γνωρίζει για πιο λόγο ο Παραπονούμενος δεν είχε στην κατοχή του το πρωτότυπο γραμμάτιο και ο μάρτυρας απάντησε πως δε γνωρίζει. Σε ερώτηση εάν το γραμμάτιο υπογράφηκε στην παρουσία του απάντησε πως όχι. Συγκεκριμένα ως αυτολεξεί ανάφερε: «Όχι, όχι απαντώ ευθαρσώς. Απλώς ο κύριος Κύπρος Ανδρέου μου είπε ότι "Χρίστο, αυτό το γραμμάτιο το υπέγραψε η Αγάθη Γερολέμου, αριθμός ταυτότητας" και εγώ βασίζομαι πάνω στα όσα μου ανέφερε ο συνάδελφος.» Σε ερωτήσεις σχετικά με την ποινική υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης 2 και κατά πόσον ο ίδιος έδωσε σχετικές συμβουλές στον Παραπονούμενο, ο μάρτυρας είπε ότι εφόσον η εν λόγω υπόθεση προωθείτο από την αστυνομία δε χρειάστηκε να δώσει συμβολή, ενημερωνότανε όμως για την πορεία της από τον Παραπονούμενο. Σε υποβολές σε σχέση με το ότι δεν υπήρχε αντάλλαγμα για το γραμμάτιο το οποίο υπεγράφη, η θέση του μάρτυρα ήταν ότι υπήρχε η οφειλή της Κατηγορουμένης 2, η οποία προέκυψε από τις πλαστογραφίες τις οποίες είχε παραδεχτεί, την οποία οφειλή ανέλαβε η Κατηγορουμένη 1 να εξοφλήσει. Σε ερωτήσεις σε σχέση με το εάν το επίδικο γραμμάτιο είναι γραμμάτιο εν τη έννοια του νόμου, ο μάρτυρας είπε ότι το ζήτημα αυτό είναι νομικό και το τι γράφει το γραμμάτιο είναι εκεί. Σε υποβολές που ακολούθησαν ότι ο Παραπονούμενος είχε γνώση για το γεγονός ότι οι Κατηγορούμενες ήταν σε πτώχευση, ή θέση του μάρτυρα ήταν πως ο Παραπονούμενος ουδέποτε τον ενημέρωσε για κάτι τέτοιο. Μετά τη μαρτυρία του πιο άνω η πλευρά του Παραπονουμένου δήλωσε πως αυτή ήταν η υπόθεσής της. Το Δικαστήριο, αφού άκουσε σχετική εισήγηση του δικηγόρου των Κατηγορουμένων 1 και 2, με ενδιάμεση απόφασή του, έκρινε ότι έχει στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορούμενων 1 και 2 και κάλεσε αυτές όπως προβάλλουν την υπεράσπισή τους. Η Κατηγορούμενη 1, επέλεξε, να ασκήσει το δικαίωμά της και να προβεί σε ανώμοτη δήλωση σύμφωνα με τη οποία ισχυρίζεται ότι ουδέποτε έλαβε το ποσό €22.000 από τον Παραπονούμενο, όπως αναγράφεται στο γραμμάτιο. Ουδέποτε συνεχίζει, είχε οποιαδήποτε συναλλαγή με τον Παραπονούμενο και δεν εξασφάλισε πίστωση στις 23/6/2010 ή σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία του ποσού των €22.
24. Η αδερφή της αντιμετώπιζε ποινική υπόθεση στο Δικαστήριο, μετά από καταγγελία του Παραπονουμένου και της ζητήθηκε να υπογράψει το γραμμάτιο προκειμένου να δηλώσει ο Παραπονούμενος ικανοποιημένος στο Δικαστήριο για μετριασμό της ποινής της αδερφής της. Δεν είχε άλλη επιλογή από το να υπογράψει το γραμμάτιο για να μην οδηγηθεί η αδερφή της στη φυλακή αλλά ουδέποτε η ίδια εξασφάλισε οποιαδήποτε πίστωση από τον Παραπονούμενο. Η Κατηγορουμένη 2, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Σύμφωνα με τη γραπτή δήλωσή της (Έγγραφο Γ), είπε ότι τον Παραπονούμενο τον γνωρίζει από το πολιτικό του γραφείο όπου εργάστηκε από το έτος 2000 μέχρι
25. Μεταξύ τους υπήρχε σχέση εμπιστοσύνης και του έλεγε για τα οικονομικά προβλήματα τα οποία αντιμετώπιζε κατά καιρούς. Στις 12/9/2007 εκδόθηκε εναντίον της διάταγμα πτώχευσης από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στα πλαίσια της αίτησης 18/
26. Είναι η θέσης ότι με το που έλαβε γνώση για τη πτώχευσή της, ενημέρωσε τον Παραπονουμένο για το γεγονός αυτό. Από το Νοέμβριο 2007 σταμάτησε να εργάζεται για τον Παραπονούμενο εξαιτίας ποινικής διαδικασίας που ξεκίνησε εναντίον της, για πλαστογράφηση επιταγών του Παραπονουμένου. Αντιμετώπιζε την ποινική υπόθεση 34874/2007 και για σκοπούς μετριασμού της ποινής της έδωσε ποσό €10.000 σε μετρητά και για το υπόλοιπο ποσό των €22.000 υπογράφηκε το γραμμάτιο και ταυτόχρονα ο Παραπονούμενος υπέγραψε γραπτή δήλωση ότι δεν είχε παράπονο και είχε ικανοποιηθεί πλήρως. Ουδέποτε είτε η ίδια είτε η αδερφή της, έλαβαν ποσό από τον Παραπονούμενο και ο Παραπονούμενος γνώριζε κατά την υπογραφή του γραμματίου, στο οποίο υπέγραψε ως εγγυήτρια, ότι η Κατηγορουμένη 2 ήταν σε πτώχευση. Κατά την αντεξέτασή της ρωτήθηκε για τις σχέσεις της με τον πρώην εργοδότη της, νυν Παραπονούμενο, οι οποίες όπως απάντησε ήταν καλές. Ο Παραπονούμενος γνώριζε για τα οικογενειακά της ζητήματα, όπως το χωρισμό της και επίσης γνώριζε και για τα οικογενειακά της προβλήματα. Ο λόγος που είχε κάνει τότε τις πλαστογραφίες ήταν η δεινή οικονομική της κατάσταση και σε σχετική ερώτηση είπε ότι παραδέχεται πως όφειλε το ποσό των €32.000 στον Παραπονούμενο και πως εξακολουθεί να οφείλει το ποσό των €22.000 που αφορούν στο γραμμάτιο, εφόσον €10.000, είχαν επιστραφεί στον Παραπονούμενο με την υπογραφή του γραμματίου. Κατόπιν της πιο πάνω δήλωσής της, ερωτήθηκε γιατί τότε δηλώνει ότι δεν έχει πάρει πίστωση από τον Κατηγορούμενο και η απάντησή της ήταν πως το εν λόγω ποσό δεν το είχε πάρει με την υπογραφή του γραμματίου, αλλά αφορούσε μέρος του ποσού το οποίο η ίδια είχε πάρει εξαιτίας των πλαστογραφιών. Σε ερώτηση γιατί η αδερφή της υπέγραψε το γραμμάτιο και όχι η ίδια, η απάντηση της Κατηγορουμένης 2, υπήρξε πως ο Παραπονούμενος, ο δικηγόρος του και ο δικηγόρος της ιδίας, πρότειναν αυτή τη διευθέτηση, εφόσον γνώριζαν ότι η ίδια ήταν σε πτώχευση. Επισήμανε, ότι η πρόθεσή τους ήταν από την αρχή να πληρώσουν το ποσό του γραμματίου. Προσπάθησαν με διάφορους τρόπους να βρούνε τα χρήματα εντός του καθορισμένου χρονικού διαστήματος, πλην όμως αυτό δεν κατέστη δυνατόν. Ενώ ήταν κοντά στο να εξασφαλίσουν δάνειο, εξαιτίας του ότι είχαν ξεκινήσει τα προβλήματα των τραπεζών το αίτημά τους δε έγινε αποδεκτό. Η καταληκτική θέση του δικηγόρου του Παραπονουμένου υπήρξε ότι τα όσα λέει περί γνώσης είτε του Παραπονουμένου, είτε του τότε δικηγόρου του αναφορικά με γνώση τους για το γεγονός ότι ήταν πτωχεύσασες δεν ισχύουν και της επισήμανε μάλιστα, ότι εάν ο δικηγόρος του Παραπονουμένου το γνώριζε σε καμία περίπτωση δεν θα έδινε συμβουλή να υπογράψει το γραμμάτιο. Η πλευρά της υπεράσπισης προσπάθησε να εξασφαλίσει και παρουσιάσει ως μαρτυρία την κατάθεση του Παραπονουμένου στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 34874/
27. Κατά τις 16/5/2016, που η υπόθεση ήταν ορισμένη για να συνεχίσει, εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η κα Παφίτου, υπάλληλος το Ποινικό Τμήμα του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και δήλωσε ότι ο εν λόγω φάκελος δεν έχει ανευρεθεί και ζήτησε περαιτέρω χρόνο προκειμένου να εντοπιστεί ο φάκελος. Η υπόθεση επαναορίστηκε στις 27/5/2016 όταν ως μάρτυρας υπεράσπισης προσήλθε η κα Μαρία Αρέστη, η οποία αφού ορκίστηκε, δήλωσε πως εργάζεται στο Ποινικό Τμήμα του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Ο φάκελος της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 34874/2007 δεν ανευρέθηκε γιατί δεν είναι στη θέση του και δεν υπάρχει αποθηκάριος. Έψαξε κλητήρας και δεν τον βρήκε. Δεν υπήρξε άλλη ερώτηση και δεν υπήρξε αντεξέταση. Η πλευρά της υπεράσπισης δήλωσε πως δεν θα έχει άλλο μάρτυρα και η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις. Με τις αγορεύσεις του, ο δικηγόρος των Κατηγορουμένων, ισχυρίζεται ότι η υπόθεση θα πρέπει να απορριφθεί. Την εισήγησή του αυτή τη βασίζει σε δύο άξονες. Αφενός επειδή δεν έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας οι κατηγορίες εναντίον των Κατηγορουμένων και αφετέρου επειδή οι Κατηγορούμενες έχουν στερηθεί του δικαιώματός τους να παρουσιάσουν δίκαια την υπόθεσή τους, ένεκα της απώλειας της ποινικής υπόθεσης 34874/2007, στο φάκελο της οποίας υπήρχαν στοιχεία τα οποία θα βοηθούσαν την υπεράσπιση της Κατηγορουμένης
28. Βασικό επιχείρημα του σε σχέση με το δεύτερο σημείο πιο πάνω, είναι ότι ο Παραπονούμενος γνώριζε ότι η Κατηγορουμένη 2 ήταν πτωχεύσασα. Περαιτέρω, είναι η θέση του ότι οι Κατηγορούμενες με την υπογραφή γραμματίου δεν εξασφάλισαν πίστωση, καθότι ουδέν ποσό έλαβαν από τον Παραπονούμενο. Τέλος, ειδικά για την Κατηγορουμένη 2, από τη στιγμή που της αποδίδεται το αδίκημα της συνέργειας, θα έπρεπε ο Παραπονούμενος να αποδείξει με θετικό και κατηγορηματικό τρόπο, ότι η εν λόγω Κατηγορουμένη, γνώριζε ότι η αδερφή της ήταν πτωχεύσασα. Από την άλλη, τα επιχειρήματα του δικηγόρου του Παραπονουμένου, έτσι όπως αυτά καταγράφονται στη Γραπτή του Αγόρευση, είναι ότι έχει πετύχει στο καθήκον του να αποδείξει την υπόθεση του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ότι οι Κατηγορούμενες θα πρέπει να κριθούν ένοχες. Για αυτής της φύσης τα αδικήματα σημειώνει, είναι απαραίτητο να αποδειχθεί ότι οι Κατηγορούμενες είχαν γνώση της πτώχευσής τους και κάτι τέτοιο είναι η θέση του, ότι έχει αποδειχθεί εφόσον δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά. Αναφορικά με το ζήτημα της γνώσης του Παραπονουμένου για το εάν η Κατηγορουμένη 1 ήταν σε πτώχευση κατά το χρονικό διάστημα υπογραφής του γραμματίου, η θέση του δικηγόρου του, υπήρξε ότι εφόσον δεν έγινε σχετική υποβολή κατά την αντεξέταση, ότι δηλαδή ο Παραπονούμενος γνώριζε περί της πτώχευσης της Κατηγορουμένης 1, σημαίνει ότι αυτό δεν αμφισβητείται. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες, που έδωσαν μαρτυρία στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και έχοντας πάντοτε κατά νου τις αρχές που έχει θέσει η πλούσια επί του θέματος νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, θα προχωρήσω σε αξιολόγησή τους. (Τσεκούρα ν Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ.180/10, ημ. 11.10.2012, Ιωάννου ν Παλάζη 1(Α) ΑΑΔ276 κ.α. Miorage v Radivojenik