Αναφορικά με την αίτηση για έκδοση της URUN ALIONA ION, Αρ. Αίτησης Έκδοσης: 9/16, 16/12/2016

(3), του Ποινικού Κώδικα Μολδαβίας, για το οποίο η μέγιστη προβλεπόμενη ποινή είναι 10 έτη φυλάκιση. Στις 06/07/2016 Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εξέδωσε στη βάση του πιο πάνω αιτήματος προσωρινό ένταλμα σύλληψης βάσει του οποίου η Καθ' ης η αίτηση συνελήφθη την ίδια μέρα και την επομένη παρουσιάστηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, οπότε τέθηκε υπό κράτηση εν αναμονή των απαραίτητων εγγράφων για τη διαδικασία, η οποία τελικά ξεκίνησε στις 05/08/2016 με την κατάθεση της Εξουσιοδότησης προς έναρξη της διαδικασίας έκδοσης (Έγγραφο Α) που εξέδωσε ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, ημερομηνίας 04/08/

1. Μαρτυρία Κατά την ακρόαση της αίτησης κατέθεσαν εκ μέρους της Αιτήτριας δύο μάρτυρες. Συγκεκριμένα η κα Γιούλικα Χ'' Προδρόμου (Μ.Α.1) και ο Α/Λοχίας 2289 Χαράλαμπος Χαραλάμπους (Μ.Α.2). Από πλευράς της Καθ' ης η αίτηση, κατέθεσε η ίδια και η Ελένη Γεωργίου (Μ.Κ.Α.1). Η Μ.Α.1 Γιούλικα Χ'' Προδρόμου είναι νομικός και υπηρετεί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, στη Μονάδα Διεθνούς Νομικής Συνεργασίας. Ανέφερε μεταξύ άλλων πως στις 22/07/2016 τέθηκε ενώπιον της το αίτημα έκδοσης που υποβλήθηκε από τις Μολδαβικές Αρχές με σκοπό την εξέταση των επίσημων εγγράφων έκδοσης και τη σύνταξη της απαιτούμενης εξουσιοδότησης έναρξης της διαδικασίας. Διευκρίνισε, ότι τα πρωτότυπα έγγραφα, λήφθηκαν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης στις 12/08/2016 μέσω της διπλωματικής οδού. Περιέγραψε τη διαδικασία παραλαβής των εγγράφων. Ανέφερε, περαιτέρω ότι, μετά από μελέτη και εξέταση των προαναφερόμενων εγγράφων, βεβαιώθηκε για τη συνδρομή όλων των προϋποθέσεων που θέτουν οι σχετικές πρόνοιες της Σύμβασης και του Νόμου. Ανέφερε, επιπλέον, ότι όλα τα έγγραφα είχαν δοθεί και στην αγγλική τους μετάφραση, από εξουσιοδοτημένο μεταφραστή. Προέβηκε σε έλεγχο των σφραγίδων και των μεταφράσεων. Ικανοποιήθηκε ότι οι σφραγίδες είναι οι επίσημες σφραγίδες των Αρμόδιων Μολδαβικών Αρχών. Ακολούθως, ετοίμασε την εξουσιοδότηση, ως ορίζει το άρθρο 7 του Ν.97/1970, η οποία δόθηκε μαζί με τον φάκελο της υπόθεσης για μελέτη και υπογραφή από τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως στις 04/08/
2. Αντεξεταζόμενη, επιβεβαίωσε ότι στα Τεκμήρια 4 - 8 και στις μεταφράσεις αυτών Τεκμήρια 11 - 15 αντίστοιχα, αναφέρεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η Καθ' ης η αίτηση βρισκόταν στον Δήμο Chisinau. Ανέφερε, ωστόσο ότι λόγω του ότι προέκυψε ερώτημα κατά πόσο η Καθ' ης η αίτηση τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν ή όχι στη Μολδαβία, απέστειλε σχετικό ερώτημα στη Γενική Εισαγγελία της Μολδαβίας. Στις 29/09/2016 έλαβε απάντηση, με την οποία πληροφορείτο ότι, έπειτα από διερεύνηση προέκυψε ότι τον χρόνο εκείνο η Καθ' ης η αίτηση δεν ήταν στο Chisinau, όμως οι συνεργάτες της και τα θύματα βρίσκονταν στην πόλη Chisinau (Τεκμήριο 21). Διαφώνησε, ότι τα Τεκμήρια 4 - 8 και 11 - 15 έχουν λανθασμένο περιεχόμενο. Ανέφερε ότι, το προαναφερόμενο γεγονός, δεν ακυρώνει, ούτε αλλοιώνει, ούτε μεταβάλλει με οποιονδήποτε τρόπο τη διάπραξη του αδικήματος και δεν σημαίνει ότι δεν έχει διαπραχθεί το αδίκημα. Επισήμανε, ότι τα θύματα βρίσκονταν εκεί ως επίσης και οι συνεργάτες της Καθ' ης η αίτηση. Ανέφερε επίσης ότι τα υπόλοιπα στοιχεία των εγγράφων έκδοσης είναι καθ' όλα ορθά. Προς υποστήριξη της τελευταίας τοποθέτησης της, εξήγησε ότι οι νομικές σχέσεις κρατών που στηρίζονται σε τέτοιου είδους συμβάσεις, στηρίζονται πέραν από το νομικό πλαίσιο και στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και συνεργασία των συμβαλλομένων κρατών. Εξήγησε, περαιτέρω ότι η Σύμβαση προνοεί στο άρθρο 12, ότι για αξιολόγηση και προώθηση αιτήματος έκδοσης πρέπει να στέλνονται συγκεκριμένα στοιχεία, έγγραφα, τα οποία στην προκειμένη περίπτωση, στάληκαν και ελέγχθηκαν και κρίθηκε ότι ήταν προς συμμόρφωση με τις πρόνοιες του άρθρου 12 της Σύμβασης. Αυτό και μόνο το γεγονός, ήταν η θέση της, ότι είναι αρκετό για να μπορούν να στηριχθούν επί αυτών των εγγράφων, και δεν χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση έξω από τα έγγραφα που στηρίζεται η Σύμβαση. Περαιτέρω, ανέφερε ότι οι αποφάσεις Δικαστηρίων είναι δεσμευτικές και σεβαστές, και δεν θα μπορούσε καμία Κεντρική Αρχή να διεισδύσει στις αποφάσεις των Δικαστηρίων οποιουδήποτε κράτους και να αμφισβητείται το περιεχόμενο, είτε η αλήθεια όσων καταγράφονται. Διαφώνησε, στη συνέχεια με τη θέση, ότι σε περίπτωση που η Καθ' ης η αίτηση μεταξύ της περιόδου Ιανουαρίου και Μαρτίου του 2015 βρισκόταν στην Κύπρο, τότε είναι τα Κυπριακά Δικαστήρια που έχουν δικαιοδοσία να τη δικάσουν. Ανέφερε ότι, θα μπορούσε να υπάρχει συντρέχουσα δικαιοδοσία, και αυτό εξαρτάται και από τα υπόλοιπα στοιχεία του αδικήματος. Υποστήριξε ωστόσο ότι μόνο η φυσική παρουσία της Καθ' ης η αίτηση στην Κύπρο σε τέτοιου είδους αδικήματα δεν είναι πάντοτε καθοριστικής σημασίας. Αυτό λόγω του ότι η προώθηση αυτών των αδικημάτων μπορεί να γίνει ηλεκτρονικά και με άλλους τρόπους, όπως και στην προκειμένη περίπτωση, όπου αναφορικά με το δεύτερο θύμα, τα μηνύματα μέσω των οποίων ολοκληρώθηκε η διάπραξη του αδικήματος ή προωθήθηκε το συγκεκριμένο άτομο ήταν μέσω ιστοσελίδας. Ο Μ.Α.2 Α/Λοχίας 2289 Χαράλαμπος Χαραλάμπους ο οποίος υπηρετεί στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό, ανέφερε ότι στις 06/07/2016 υπηρετούσε στο ΤΑΕ Λευκωσίας και πληροφορήθηκε ότι εντοπίστηκε πρόσωπο, να προσπαθεί να περάσει από τις κατεχόμενες στις ελεύθερες περιοχές, το όνομα του οποίου βρίσκεται στον κατάλογο stop list για σκοπούς σύλληψης και έκδοσης του, δυνάμει αίτησης έκδοσης των Μολδαβικών Αρχών. Μετά από την επικοινωνία που είχαν με το Εθνικό Γραφείο Interpol στη Λευκωσία, τους απέστειλαν το σχετικό μήνυμα με τις πληροφορίες για την υπόθεση που διερευνούσαν οι Μολδαβικές Αρχές. Βάσει των πληροφοριών που έλαβε, αιτήθηκε την έκδοση προσωρινού εντάλματος σύλληψης από τον επί καθήκοντι Δικαστή (Τεκμήριο 23). Μετά την έκδοση του προσωρινού εντάλματος σύλληψης προέβη στη σύλληψη της Καθ' ης η αίτηση με τη βοήθεια της μεταφράστριας Ιζαμπέλλας Πισσά. Μετά τη σύλληψη της, τής επέστησε την προσοχή στον Νόμο και απάντησε «Δεν ξέρω τίποτα». Στην Καθ' ης η αίτηση παρέδωσε το έντυπο με τα δικαιώματα της και ακολούθως τέθηκε υπό κράτηση σε Αστυνομικό Σταθμό στη Λευκωσία. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι η Καθ' ης η αίτηση κατά τη σύλληψη της είχε στην κατοχή της το διαβατήριο της, το οποίο κατέσχε και ακολούθως το παρέδωσε στον Αστυνομικό Σταθμό όπου κρατήθηκε αρχικά, ενώ τώρα το διαβατήριο της κατέληξε στις Κεντρικές Φυλακές όπου κρατείται η Καθ' ης η αίτηση. Κατέθεσε φωτοαντίγραφο του διαβατηρίου της Καθ' ης η αίτηση ως Τεκμήριο
3. Κληθείς να δει την ημερομηνία 26/12/2014 στην τέταρτη σελίδα του διαβατηρίου, ο Μ.Α.2 ανέφερε ότι γράφει τούρκικα και δεν καταλαβαίνει τι λέει. Σε υποβολή ότι η λέξη «Aralik» σημαίνει Δεκέμβριος και αυτή η σφραγίδα λέει ότι στις 26/12/2014 η Καθ' ης η αίτηση ήρθε στην Κύπρο, ο Μ.Α.2 επανέλαβε ότι γράφει τούρκικα και ότι δεν υπάρχει πουθενά επίσημη σφραγίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας που να δηλώνει ότι η Καθ' ης η αίτηση εισήλθε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κληθείς να δει την ημερομηνία 09/10/2015, ανέφερε ότι βλέπει την ένδειξη 09/10/2015 επαναλαμβάνοντας όμως ότι είναι στα τούρκικα. Σε υποβολή ότι η σφραγίδα αυτή δείχνει ότι η Καθ' ης η αίτηση έφυγε από την Κύπρο στις 09/10/2015 και επομένως οι σφραγίδες αυτές δείχνουν ότι μεταξύ 26/12/2014 και 09/10/2015 η Καθ' ης η αίτηση βρισκόταν στην Κύπρο, ο Μ.Α.2 επανέλαβε ότι δεν γνωρίζει εάν η Καθ' ης η αίτηση ήταν ή έφυγε από την Κύπρο αφού δεν υπάρχουν σφραγίδες της Κυπριακής Δημοκρατίας που να δηλώνουν αυτό το πράγμα. Η Καθ' ης η αίτηση, ανέφερε ότι είναι παντρεμένη στην Κύπρο τριάμισι χρόνια και έχει ένα παιδί δύο ετών και οκτώ μηνών. Διαμένει, ως ανέφερε, στην τούρκικη πλευρά κοντά στην Αμμόχωστο. Ανέφερε ότι ήρθε στην Κύπρο δύο περίπου χρόνια πριν παντρευτεί. Ανέφερε, περαιτέρω ότι τον Οκτώβριο του 2014 ήταν η τελευταία φορά που πήγε στη Μολδαβία και ότι μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου του 2015 βρισκόταν στην Κύπρο και όχι στο Chisinau αλλά ούτε στη Μολδαβία. Ανέφερε, επίσης ότι ένα άτομο είχε επικοινωνήσει μαζί της, χωρίς να της πει ότι είναι αστυνομικός και της ζήτησε να πάει στη Μολδαβία. Όταν τον ρώτησε γιατί, της είπε απλά για την υπόθεση του αδελφού της. Ρώτησε τον αδελφό της τι υπόθεση ήταν, ο οποίος της είπε ότι είχε δύο φίλες που ήθελε να τις φέρει στην Κύπρο σε νυκτερινό κέντρο. Τον ρώτησε με ποιον επικοινώνησε για να τις φέρει στην Κύπρο και της είπε ότι έχει έναν γνωστό στην Κύπρο. Η ίδια ως ανέφερε δεν είχε σχέση με αυτή την υπόθεση. Ούτε γνωρίζει ποιες είναι αυτές οι φίλες του αδελφού της. Ανέφερε, περαιτέρω ότι η ίδια δεν αγόρασε οποιοδήποτε εισιτήριο για τα άτομα που θα έρχονταν από τη Μολδαβία. Ούτε ο αδελφός της, τής έστειλε ποτέ χρήματα για να αγοράσει ή να κάνει πράξεις του στην Κύπρο. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι όταν ήρθε στην Κύπρο πριν παντρευτεί δούλευε και συγκεκριμένα φρόντιζε ένα μικρό μωρό. Ανέφερε, περαιτέρω ότι ο αδελφός της δεν είχε σχέσεις με την Κύπρο. Σε υποβολή ότι ο λόγος για τον οποίο ήρθε στην Κύπρο, είναι γιατί ήταν μέλος οργανωμένου σχεδίου για εντοπισμό προσώπων από τη Μολδαβία και μεταφορά τους στην Κύπρο για προσφορά σεξουαλικών υπηρεσιών, η Καθ' ης η αίτηση έδωσε αρνητική απάντηση. Περαιτέρω, ανέφερε ότι είναι κακό που δεν μπορεί να φέρει τα έγγραφα από την άλλη πλευρά εδώ, για να μπορεί να αποδείξει ότι η ίδια δεν είχε καμία σχέση με αυτά. Αρνήθηκε επίσης, ότι οι δύο φίλες που ανέφερε ότι ήταν του αδελφού της, δεν ήταν του αδελφού της, και ότι ήταν αυτές με τις οποίες η ίδια επικοινώνησε, για να μεταφέρει στην Κύπρο να προσφέρουν σεξουαλικές υπηρεσίες. Αρνήθηκε, επίσης υποβολή ότι όσα λέει δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ότι αυτά που αναφέρονται στα έγγραφα των Μολδαβικών Αρχών, στον βαθμό που απαιτείται για σκοπούς της διαδικασίας αυτής, αποδεικνύουν τη συμμετοχή της σ' αυτού του είδους το αδίκημα, για το οποίο δεν χρειάζεται και η φυσική της παρουσία στη Μολδαβία. Ανέφερε, περαιτέρω ότι το παιδί της ήταν πολύ μικρό, όταν ήταν αυτή η υπόθεση και ως εκ τούτου του γεγονότος εξέφρασε την απορία πώς μπορούσε να χειριστεί η ίδια κάτι τέτοιο. Περαιτέρω, σε υποβολή ότι ήταν μέλος του οργανωμένου σχεδίου και γι' αυτόν τον σκοπό ήρθε σε επαφή τηλεφωνική ή άλλως πως με τις δύο κοπέλες που αναφέρονται στα έγγραφα των Μολδαβικών Αρχών, ανέφερε ότι θα μπορούσε να δείξει τα έγγραφα που έχει στην άλλη πλευρά, για να αποδείξει ότι δεν γνωρίζει αυτές τις δύο κοπέλες και ότι δεν έχει καμία σχέση, πλην όμως γνωρίζει ότι δεν ισχύουν αυτά τα έγγραφα εδώ στην Κύπρο. Η Μ.Κ.Α.1 Ελένη Γεωργίου, ανέφερε ότι η λέξη «cikis» στην σφραγίδα με ημερομηνία 09/10/2015 στην τρίτη σελίδα του διαβατηρίου της Καθ' ης η αίτηση σημαίνει στα ελληνικά «έξοδος». Η λέξη «Aralik» στην τέταρτη σελίδα του διαβατηρίου της Καθ' ης η αίτηση σημαίνει «Δεκέμβριος» και η λέξη «giris» που βρίσκεται στην ίδια σελίδα σημαίνει «είσοδος». Η Μ.Κ.Α.1 δεν αντεξετάστηκε. Νομική Πτυχή Όσον αφορά τη νομική πτυχή είναι προφανές πως η Αιτήτρια χώρα βασίζει το αίτημα της στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης Φυγοδίκων του 1957, η οποία κυρώθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία με τον Ν.95/1970 (στο εξής «η Σύμβαση»). Ο Περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Ν.97/1970(στο εξής «ο Νόμος») ρυθμίζει γενικά τις προϋποθέσεις για την έκδοση φυγοδίκων, ενώ η Σύμβαση καθορίζει τις προϋποθέσεις για την έκδοση ειδικά μεταξύ των χωρών που προσυπέγραψαν τη Σύμβαση (βλ. Επί τοις αφορώσι τον Aladin Fathi El - Bustani

(1991)1 A.A.Δ.736). Ο Νόμος βεβαιώνει ότι το απαιτούμενο αποδεικτικό υλικό για σκοπούς έκδοσης σε χώρες που προσχώρησαν στη Σύμβαση είναι εκείνο που προβλέπεται στη Σύμβαση (βλ. επίσης Αναφορικά με την αίτηση του Andrei Golov,

(2001)1Β Α.Α.Δ. 1109). Γενικός σκοπός της σχετικής νομοθεσίας είναι η παρεμπόδιση φυγοδίκου να βρει άσυλο σε άλλη χώρα και η καταπολέμηση του εγκλήματος σε διεθνή κλίμακα μέσα από τον παραμερισμό των συνόρων ως φραγμού στη δίωξη του σοβαρού εγκλήματος, (βλ. Επί τοις αφορώσι την αίτησιν του Houssein Jamil Hachem

(1991)1 Α.Α.Δ.723). Ο σκοπός αυτός είναι υψίστης σπουδαιότητας για τη δημόσια απονομή της δικαιοσύνης και την εσωτερική ασφάλεια των διαφόρων χωρών, (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας στην αίτηση του Nahum Vaskevitch

(1992)1A A.A.Δ. 136). Οι υποχρεώσεις των χωρών από τέτοιες συμβάσεις συνεπάγονται πλήρη ευθύνη και δέσμευση από την κάθε συμβαλλόμενη χώρα και τέτοιες συμβάσεις δεν υπόκεινται στους συνήθεις κανόνες ερμηνείας του ημεδαπού δικαίου. Αντιθέτως επιβάλλεται η φιλελεύθερη ερμηνεία τους για ευόδωση του στόχου στον οποίον αποβλέπουν, που είναι η καταπολέμηση του εγκλήματος σε διεθνή κλίμακα (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Vladimir Petrov v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(1996)1Β Α.Α.Δ.856). Βάσει του άρθρου 1 της Σύμβασης, τα Συμβαλλόμενα Κράτη υπέχουν αμοιβαία υποχρέωση να εκδίδουν πρόσωπα που καταζητούνται προς δίωξη ή προς εκτέλεση ποινής. Ως έχει αναφερθεί στην Vladimir Petrov (ανωτέρω) ο όρος «διωκόμενος» περιλαμβάνει και πρόσωπα εναντίον των οποίων εκκρεμούν κατηγορίες, έστω και αν δεν έχει ακόμα καταχωριστεί ποινική υπόθεση. Το άρθρο 2 της Σύμβασης, καθιερώνει τον κανόνα της διπλής ή αμφοτερόπλευρης εγκληματικότητας (double criminality rule). Σύμφωνα με αυτό τον κανόνα, η έκδοση διατάσσεται για πράξεις οι οποίες ορίζονται και τιμωρούνται ως ποινικά αδικήματα τόσο από τους νόμους της αιτούσας χώρας όσο και από τους νόμους της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση, (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Aρ.2) για την έκδοση του Victor Nicolaevich Makushin,

(2012)1Α Α.Α.Δ 567). Δηλαδή έκδοση επιτρέπεται μόνο για αδίκημα το οποίο τιμωρείται και στις δύο χώρες με φυλάκιση ενός τουλάχιστον έτους ή εκεί όπου ο εκζητούμενος καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ή επεβλήθη μέτρον ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος μέρους διάρκειας τεσσάρων, τουλάχιστον, μηνών. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Victor Nicolaevich Makushin (ανωτέρω) το κριτήριο για την έκδοση φυγόδικου είναι κατά πόσο η συμπεριφορά του φυγόδικου, όπως περιγράφεται στην Έκθεση Γεγονότων, καθώς και στα όποια άλλα δικαιολογητικά έγγραφα αναλόγως, συνιστά παρόμοιο ποινικό αδίκημα με βάση τους νόμους της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση. Ο απλός χαρακτηρισμός των αδικημάτων στα έγγραφα της αιτούσας χώρας δεν έχει καθοριστική σημασία. Αυτό που απαιτείται είναι η πραγματική περιγραφή των πράξεων των γεγονότων, και γενικά της επιλήψιμης συμπεριφοράς, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα αναγνωρίσεως τους ως ουσιωδώς παρόμοιων και στις δύο χώρες (βλ. επίσης υπόθεση Αναφορικά με τον Gennaro Perella

(1997)1A A.A.Δ. 521 και Αναφορικά με την αίτηση του Dmitry Kotlyarenko,

(2011)1Α Α.Α.Δ 505). Διαδικαστικές προϋποθέσεις Οι διαδικαστικές προϋποθέσεις για την έκδοση καθορίζονται στο άρθρο 12 της Σύμβασης, το εδάφιο 1 του οποίου έχει αντικατασταθεί από το άρθρο 5 του 2ου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης (Στρασβούργο 1978) και το οποίο έχει κυρωθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία με τον Ν.17/

1. Τα απαραίτητα δικαιολογητικά στοιχεία για την έκδοση αναφέρονται στο εδάφιο 2 του άρθρου 12 της Σύμβασης το οποίο έχει ως εξής: «
2. Προς υποστήριξιν της αιτήσεως θέλουσι προσαχθή : (α) το πρωτόκολλον ή επίσημον αντίγραφον, είτε εκτελεστής καταδικαστικής αποφάσεως, είτε εντάλματος συλλήψεως ή ετέρας τινός πράξεως, εχούσης την αυτήν ισχύν, και εκδιδομένης κατά τας τύπους τους καθοριζομένους υπό της Νομοθεσίας του αιτούντος Μέρους. (β) έκθεσις των πράξεων δι' ας ζητείται η έκδοσις, ο τόπος και χρόνος πράξεως, ο κατά Νόμον χαρακτηρισμός και αι παραπομπαί εις τας νομοθετικάς διατάξεις αίτινες έχουσιν εφαρμογήν και αίτινες δέον να εμφαίνωνται κατά το δυνατόν ακριβέστερον. (γ) αντίγραφον των κατ' εφαρμογήν διατάξεων ή, εφ' όσον τούτο δεν καθίσταται εφικτόν, δήλωσις περί του εν εφαρμογή δικαίου, ως και ο κατά το δυνατόν ακριβέστερος χαρακτηρισμός του καταζητουμένου ατόμου και πάσα ετέρα πληροφορία δυναμένη να καθορίση την ταυτότητα και την εθνικότητα τούτου.» (α) Ένταλμα Σύλληψης Σχετικά με το ένταλμα σύλληψης, έχει αναφερθεί στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Valery Mechanov (Αρ.2)

(2001)1Β Α.Α.Δ. 1228 ότι ο προσδιορισμός των αδικημάτων σ' αυτό δεν έχει καθοριστικές συνέπειες και ότι δεν χρειάζεται η ταύτιση των αδικημάτων στο ένταλμα και στην εξουσιοδότηση, αν και δεν πρέπει να είναι άσχετα μεταξύ τους, αφού χρειάζεται η ομοιότητα. Ακριβώς λόγω των διαφορών μεταξύ των νομικών συστημάτων κάθε χώρας το Δικαστήριο δεν πρέπει να προσκολλάται στα εξωτερικά γνωρίσματα των αδικημάτων. Δεν απαιτείται δηλαδή ταύτιση του χαρακτηρισμού των αδικημάτων, (βλ. επίσης υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Yevgeniy Suray,

(2011)1Α Α.Α.Δ 453 και Dimitry Kotlyarenko (ανωτέρω)). (β) Έκθεσις των πράξεων Εν σχέσει με το εδάφιο 2 (β) του άρθρου 12 της Σύμβασης και την Έκθεση πρέπει να σημειωθεί πως το άρθρο 13

(3)του ημεδαπού Ν.97/1970, προνοεί πως για σκοπούς εκδόσεως δυνάμει της Σύμβασης θα είναι αρκετά τα δικαιολογητικά στοιχεία που προνοεί το άρθρο 12 της Σύμβασης, ενώ το άρθρο 9

(5)(γ) του Νόμου προβλέπει πως σε περίπτωση αίτησης δυνάμει της Σύμβασης εφαρμόζονται οι διατάξεις της αντί του άρθρου 9

(5)(α) του Ν.97/1970, το οποίο απαιτείται όπως τα αποδεικτικά στοιχεία είναι επαρκή ώστε να δικαιολογούν την παραπομπή σε δίκη. Σχετικές επί του προκειμένου είναι και οι αποφάσεις στις υποθέσεις El-Bustani (ανωτέρω) και Andrei Golov, (ανωτέρω). Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση για έκδοση του Ivan Kolesnikov

(2008)1A A.A.Δ.594, σχετικά με την «έκθεση», αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η προσαγωγή της προβλεπόμενης από το Άρθρο 12

(2)(β) της Σύμβασης έκθεσης των πράξεων, αποβλέπει στη σαφή πληροφόρηση τόσο του ίδιου του εκζητούμενου προσώπου όσο και των αρχών της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση, περί των πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση του συγκεκριμένου προσώπου. Η γενικόλογη αναφορά σε γεγονότα και σε χαρακτηρισμούς των πράξεων δεν είναι αρκετή και δεν υποκαθιστά την απαιτούμενη από το νόμο προσαγωγή της έκθεσης των πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση. Η έκθεση των πράξεων ερμηνεύεται ότι σημαίνει τη σαφή περιγραφή των γεγονότων που αν αποδειχθούν, θα συνιστούν το αδίκημα ή τα αδικήματα που αντιστοιχούν στον «κατά νόμο χαρακτηρισμό» (των πράξεων), στοιχείο το οποίο συνιστά χωριστή και αυτοτελή προϋπόθεση του Άρθρου 12

(2)(β) της Σύμβασης (ανωτέρω). Η προσαγωγή της έκθεσης των πράξεων αποτελεί βασική προϋπόθεση για την έκδοση φυγοδίκων. Η μη προσαγωγή του συγκεκριμένου αυτού στοιχείου, χωρίς δυνατότητα λογικής υποκατάστασής του από άλλα αξιόπιστα στοιχεία που προσάγονται για σκοπούς έκδοσης αναπόφευκτα καθιστά απορριπτέα την αίτηση έκδοσης. Στην προκείμενη περίπτωση ο πρωτόδικος δικαστής ορθά διέκρινε τη Mechanov (Αρ. 2)

(2001)1 Α.Α.Δ. 1228 από την παρούσα υπόθεση καθότι στη Mechanov υπήρχε ένα δισέλιδο έγγραφο που δεν είχε επικεφαλίδα τη φράση «Έκθεση πράξεων». Ωστόσο, το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου αποτελούσε ουσιαστικά «έκθεση πράξεων» στην έννοια του Άρθρου 12

(2)(β) της Σύμβασης, ικανοποιώντας έτσι τη σχετική προϋπόθεση.» Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Salem Mohamed Abdel Hady,

(2006)1A A.A.Δ.31, τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Το άρθρο 12 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης δεν περιλαμβάνει αναφορά σε οτιδήποτε θα ήταν δυνατό να χαρακτηριστεί ως μαρτυρία, οποιασδήποτε φύσης. Η δε έκθεση που προσδιορίζεται στην παράγραφο 2(β), δεν είναι έκθεση γεγονότων αλλά «έκθεση των πράξεων δι ας ζητείται η έκδοσις»...» (γ) Αλλοδαπός Νόμος Αναφορικά με το εδάφιο 2(γ) του άρθρου 12 της Σύμβασης και το αντίγραφο του αλλοδαπού νόμου, αξίζει να σημειωθούν οι αναφορές στις υποθέσεις Houssein Jamil Hachem και Andrei Golov (ανωτέρω) πως καθοριστικό για την έκδοση φυγόδικου είναι το δίκαιο της χώρας η οποία αιτείται την έκδοση (βλ. υπόθεση Jennings v. United States [1982] 3 All E.R. 104 (HL)). Αξιολόγηση μαρτυρίας - Συμπεράσματα Έχοντας παραθέσει το νομικό πλαίσιο εξέτασης αίτησης έκδοσης φυγόδικου, επανέρχομαι στο μαρτυρικό υλικό που έχει παρουσιαστεί στην παρούσα και την αξιολόγηση τούτου, περιορίζοντας την αξιολόγηση της μαρτυρίας κατά το δυνατό σε ό,τι είναι αναγκαίο για την περίπτωση. Παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της διαδικασίας. Αρχίζοντας από τους μάρτυρες της Αιτήτριας, Μ.Α.1 και Μ.Α.2 πρέπει να παρατηρήσω κατ' αρχάς πως γενικά μου έδωσαν και οι δύο την εικόνα αξιόπιστων και ειλικρινών προσώπων και δεν έχω εντοπίσει σημείο στο οποίο να έχουν ψευδομαρτυρήσει ή έστω να είχαν οποιοδήποτε κίνητρο να πράξουν κάτι τέτοιο. Απαντούσαν ευθέως σε όλες τις ερωτήσεις, χωρίς υπεκφυγές, τεκμηριώνοντας τις απαντήσεις τους με πειστικό τρόπο, ενώ παράλληλα το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας τους επιβεβαιώνεται από τα έγγραφα που έχουν παρουσιάσει. Τους θεωρώ και τους δύο μάρτυρες της αλήθειας και δέχομαι τη μαρτυρία τους στην ολότητα της. Στρεφόμενη στην μαρτυρία της Καθ' ης η αίτηση, σημειώνω πως προσεκτική εξέταση της μαρτυρίας της καταδεικνύει ότι στην πραγματικότητα δεν αμφισβητεί τη διάπραξη των αδικημάτων. Ουσιαστικά αρνείται τη δική της εμπλοκή στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων. Στην προσπάθεια της αυτή εστιάστηκε στο να πείσει το Δικαστήριο, ότι δεν έχει καμία σχέση με τα γεγονότα, τα οποία επικαλέστηκαν οι Μολδαβικές Αρχές, για να εξασφαλίσουν ένταλμα σύλληψης εναντίον της από το Δικαστήριο. Στα πλαίσια αυτά επικαλέστηκε την ύπαρξη εγγράφων που μπορούσαν να αποδείξουν τον ισχυρισμό της, τα οποία όμως δεν παρουσίασε, προβάλλοντας ως δικαιολογία ότι τα έγγραφα αυτά βρίσκονται στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου και ξέρει ότι δεν ισχύουν εδώ στη Δημοκρατία. Πέραν αυτού όμως δεν ανέφερε τι έγγραφα ήταν αυτά, ποιο το περιεχόμενο τους, ποια η σχετικότητα τους με το αδίκημα για το οποίο ζητείται η έκδοση της από τις Μολδαβικές Αρχές και δεν αιτιολόγησε από που πηγάζει η θέση της ότι τα έγγραφα αυτά δεν ισχύουν στην Κύπρο. Σε κάθε περίπτωση, σημειώνω ότι δεν είναι επί του παρόντος το Δικαστήριο να καταλήξει σε τελικά συμπεράσματα ενοχής ή αθωότητας της Καθ' ης η αίτηση. Αυτό εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των Μολδαβικών Δικαστηρίων (βλ. υπόθεση Valery Mechanov, (ανωτέρω) και υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Serge Efimov,

(2009)1Α Α.Α.Δ 326). Γι' αυτό δεν θα υπεισέλθω σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας της Καθ' ης η αίτηση σε σχέση με την ουσία της υπόθεσης, αν διέπραξε δηλαδή ή όχι το αδίκημα για το οποίο ζητείται η έκδοση της, καθότι δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Η Καθ' ης η αίτηση θα μπορεί να θέσει όλα τα στοιχεία που η ίδια επικαλείται ότι έχει προς αντίκρουση των όσων της αποδίδονται ενώπιον του δικάζοντος Δικαστηρίου, σε περίπτωση που αποφασιστεί η έκδοση της, το οποίο θα είναι και το αρμόδιο να αποφασίσει για την ενοχή ή την αθωότητα της. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Σύμβασης και του Νόμου, αλλά και τις νομικές αρχές ως σημειώνονται ανωτέρω, το ζητούμενο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, είναι η επάρκεια της μαρτυρίας και το γνήσιο του αιτήματος της Αιτούσας Αρχής. Επί αυτών των θεμάτων δεν τέθηκε καμία μαρτύρια από πλευράς της Καθ' ης η αίτηση. Επομένως η μαρτυρία της δεν μπορεί να αποτελέσει το υπόβαθρο για την εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων ως προς τα επίδικα θέματα. Όσον αφορά τη Μ.Κ.Α.2, η μαρτυρία της οποίας περιορίστηκε στη μετάφραση τριών λέξεων που σημειώνονται στο διαβατήριο της Καθ' ης η αίτηση, κατ' αρχάς σημειώνω ότι δεν αντεξετάστηκε και η μαρτυρία της παρέμεινε ως εκ τούτου αναντίλεκτη. Πέραν τούτου έχω πειστεί πως όντως κατέχει πολύ καλά την Ελληνική και Τουρκική γλώσσα. Θεωρώ πως μετέφρασε όσο καλύτερα μπορούσε τις λέξεις που της ζητήθηκαν να μεταφράσει επί του διαβατηρίου της Καθ' ης η αίτηση και επομένως δέχομαι τη μαρτυρία της. Εξέταση των Διαδικαστικών προϋποθέσεων Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω προβαίνω στις ακόλουθες διαπιστώσεις. Μετά από μήνυμα ημερομηνίας 11/08/2015 (Παράρτημα Α του Τεκμήριο 22) η Καθ' ης η αίτηση συνελήφθη με προσωρινό ένταλμα στις 06/07/2016 (Τεκμήριο 23). Παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο την επόμενη και εν αναμονή παραλαβής των αναγκαίων εγγράφων η αίτηση ορίστηκε στις 27/07/2016 και 05/08/2016 οπότε και άρχισε η ακροαματική διαδικασία με την παρουσίαση της Εξουσιοδότησης του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως ημερομηνίας 04/08/2016 (Έγγραφο Α). Η Μολδαβία έχει προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης Φυγοδίκων και στα Πρόσθετα Πρωτόκολλα της από τις 31/12/1997 και 25/09/2001 αντίστοιχα, με τις επιφυλάξεις που αναφέρονται στο Τεκμήριο 20. Η Υπουργική Εξουσιοδότηση δόθηκε για το αδίκημα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ενηλίκων προσώπων, άρθρο 9 του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Εμπορίας και Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Νόμου του 2014, Ν.60(Ι)/2014, για το αδίκημα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ενήλικων προσώπων, άρθρο 9 του Νόμου που αναθεωρεί το Νομικό Πλαίσιο που διέπει την Ειδική Προστασία των προσώπων που είναι Θύματα Εμπορίας και Εκμετάλλευσης και για Συναφή Θέματα, Ν. 87(Ι)/2007και για το αδίκημα της μαστροπείας, άρθρο 157(β) του περί Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154. Είχε στηριχθεί σε έγγραφα που απέστειλε ο Γενικός Εισαγγελέας της Μολδαβίας στο Υπουργείο Εξωτερικών της Μολδαβίας, τα οποία παραλήφθηκαν από το Κυπριακό Υπουργείο Δικαιοσύνης μέσω του Υπουργού Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις 12/08/2016. Πρόκειται για τα Τεκμήρια 1 - 21, τα οποία παρουσίασε η Μ.Α.1. Στην αίτηση των Μολδαβικών Αρχών (Τεκμήριο 2) αναφέρεται ότι η Καθ' ης η αίτηση κατηγορείται ότι διέπραξε το αδίκημα που προνοείται από το άρθρο 42 παράγραφο

(5), 46, 220 παράγραφο

(3)του Ποινικού Κώδικα της Μολδαβίας, δηλαδή της μαστροπείας, συμμετοχής στην ενθάρρυνση και παρακίνηση προσώπου σε πορνεία, ενέργειες που διαπράχθηκαν σε βάρος δύο προσώπων από οργανωμένη εγκληματική ομάδα, το οποίο τιμωρείται με ποινή φυλάκισης από επτά μέχρι δεκαπέντε χρόνια. Στο ίδιο έγγραφο περιέχονται διάφορες διαβεβαιώσεις όπως π.χ. ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν διώκεται λόγω της φυλής, της θρησκείας, της ιθαγένειας ή της εθνικότητας της και ότι τα δικαιώματά της δεν θα περιοριστούν για οποιονδήποτε από τους λόγους αυτούς, καθώς και ότι δεν θα υποστεί βία, απάνθρωπη μεταχείριση και ότι όλα τα δικαιώματα της, που σχετίζονται με την ποινική διαδικασία θα διασφαλιστούν. Επίσης ότι δεν θα διωχθεί για αδίκημα άλλο από αυτό για το οποίο έχει ζητηθεί η παράδοση της από τις Μολδαβικές Αρχές. Το Τεκμήριο 4 συνιστά την Απόφαση του Μολδαβικού Δικαστηρίου του Δήμου Chisinau, ημερομηνίας 24/06/2015, στη ρουμανική γλώσσα, για να κατηγορηθεί η Καθ' ης η αίτηση σχετικά με το αδίκημα που ορίζει το άρθρο 42, παράγραφος

(5), άρθρο 46, άρθρο 220 παράγραφος

(3)του Ποινικού Κώδικα της Μολδαβίας. Το Τεκμήριο 11 είναι η μετάφραση της εν λόγω απόφασης στην αγγλική γλώσσα. Στην εν λόγω απόφαση μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι: Η Καθ' ης η αίτηση κατά τη διάρκεια των ετών 2014 - 2015, είχε γίνει ενεργό μέλος οργανωμένης εγκληματικής ομάδας, στην οποία συμμετείχε ο Αpostol Mihail Ion και άλλα πρόσωπα, οι οποίοι από κοινού στη βάση προκαταρκτικής συμφωνίας, είχαν στόχο την ενθάρρυνση και παρακίνηση άλλων προσώπων σε πορνεία, αποκομίζοντας όφελος. Η εγκληματική ομάδα, ακολουθούσε οργανωμένο σχέδιο κατά την εγκληματική της δραστηριότητα, το οποίο αφορούσε το στάδιο του εντοπισμού προσώπων στην Μολδαβία για προσφορά σεξουαλικών υπηρεσιών στην Κύπρο στην πόλη της Λευκωσίας, την ετοιμασία των ταξιδιωτικών και προσωπικών τους εγγράφων σε περίπτωση που δεν είχαν αυτά τα έγγραφα, την οργάνωση της μεταφοράς τους στη χώρα προορισμού, της εγκατάστασης τους στον χώρο όπου θα ασκούσαν πορνεία και της εξασφάλισης κερδών. Ο Apostol Mihail Ion, λάμβανε αμοιβή 1000 Δολάρια Αμερικής, για κάθε κοπέλα που έστελνε στην Κύπρο για πορνεία. Κατά την περίοδο Ιανουαρίου - Μαρτίου 2015 και τον Μάρτιο του 2015 η εγκληματική οργάνωση διέπραξε το αδίκημα της μαστροπείας σε σχέση με τη Nita Marina Gheorghe και τη Beicu Pansela, αντίστοιχα. Συγκεκριμένα η Καθ' ης η αίτηση, μαζί και σε συμφωνία με τον Apostol Mihail Ion και με άλλα πρόσωπα, ενώ βρισκόταν στo Δήμο Chisinau, με μηνύματα μέσω ιστοσελίδας και στη συνέχεια μέσω τηλεφωνικών συνδιαλέξεων προσέλκυσε τη Νita Marina Gheorghe και μέσω Skype και συνδιαλέξεων τη Beicu Pansela, τις οποίες ενθάρρυνε και παρακίνησε στην πορνεία, πείθοντας αυτές ότι θα πληρώνονταν καλά για τις σεξουαλικές υπηρεσίες που θα προσέφεραν. Αφού αυτές συμφώνησαν, ακολούθως ο Apostol Mihail Ion, συμφώνησε με την Καθ' ης η αίτηση και με άλλα πρόσωπα, την οργάνωση της μεταφοράς τους στην χώρα που θα προσέφεραν τις σεξουαλικές υπηρεσίες. Έγινε κράτηση αεροπορικών εισιτηρίων για τις δύο κοπέλες για τις 24/03/2015 με την πτήση TK272 Chisinau - Istanbul - Erkan, αλλά η εγκληματική δράστη της Καθ' ης η αίτηση, του Apostol Mihail Ion και των άλλων προσώπων ανακόπηκε από την Αστυνομία. Το Τεκμήριο 5, είναι επίσης Απόφαση του Μολδαβικού Δικαστηρίου του Δήμου Chisinau, ημερομηνίας 24/06/2015, στη ρουμανική γλώσσα, για διεξαγωγή έρευνας προς εντοπισμό της Καθ' ης η αίτηση, με αναφορά και πάλι στα ίδια γεγονότα της απόφασης Τεκμήριο 4. Το Τεκμήριο 12 είναι η μετάφραση της εν λόγω απόφασης στην αγγλική γλώσσα. Το Τεκμήριο 6, συνιστά επίσης Απόφαση του Μολδαβικού Δικαστηρίου του Δήμου Chisinau, ημερομηνίας 28/07/2015, στη ρουμανική γλώσσα, με την οποία διατάττεται η προσωρινή σύλληψη της Καθ' ης η αίτηση, με αναφορά και πάλι στα γεγονότα της απόφασης Τεκμήριο 4 καθώς και στην απόφαση Τεκμήριο 5. Το Τεκμήριο 13 είναι η μετάφραση της εν λόγω απόφασης στην αγγλική γλώσσα. Το Τεκμήριο 7, συνιστά το Ένταλμα σύλληψης, στη ρουμανική γλώσσα το οποίο εκδόθηκε εναντίον της Καθ' ης η αίτηση, με ημερομηνία 28/07/2015, σχετικά με το αδίκημα του άρθρου 220 παράγραφος

(3), του Ποινικού Κώδικα της Μολδαβίας, στη βάση των ίδιων γεγονότων της απόφασης Τεκμήριο

1. Το Τεκμήριο 14 είναι η μετάφραση του εν λόγω Εντάλματος σύλληψης στην αγγλική γλώσσα. Το Τεκμήριο 21, συνιστά ηλεκτρονικό μήνυμα με συνημμένη επιστολή της Γενικής Εισαγγελίας της Μολδαβίας, στην οποία, ως αναφέρεται, δίνονται συμπληρωματικές πληροφορίες μετά από σχετικό ερώτημα που απέστειλε η Μ.Α.
2. Στη συνημμένη επιστολή του εν λόγω ηλεκτρονικού μηνύματος, αναφέρεται ότι μετά από περαιτέρω διερεύνηση, ήρθε στο φως η συμπληρωματική πληροφορία ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν βρισκόταν στο Chisinau κατά τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος. Πλην όμως προστίθεται εκεί ότι οι συνεργάτες της και τα θύματα των εγκλημάτων ήταν στο Chisinau κατά τον επίδικο χρόνο και ότι η Καθ' ης η αίτηση διέπραξε τις αναφερθείσες παράνομες ενέργειες μέσω ηλεκτρονικής διεύθυνσης στο διαδίκτυο, skype και τηλεφωνικών συνδιαλέξεων. Το Τεκμήριο 3, αποτελεί απόσπασμα του Ποινικού Κώδικα της Μολδαβίας και συγκεκριμένα του άρθρου 42 και 46 στη ρουμανική γλώσσα, με συνημμένη την μετάφραση του στην αγγλική γλώσσα. Το Τεκμήριο 8, αποτελεί αντίγραφο του άρθρου 220 του Ποινικού Κώδικα της Μολδαβίας, στη ρουμανική γλώσσα και το Τεκμήριο 25 την μετάφραση του στην ελληνική γλώσσα. Το Τεκμήριο 15 αποτελεί έγγραφο του Κρατικού Αρχείου Πληθυσμού της Μολδαβίας, στο οποίο βεβαιώνεται η ταυτότητα της Καθ' ης η αίτηση. Το δε Τεκμήριο 17 αποτελεί επίσης έγγραφο του Κρατικού Αρχείου Πληθυσμού της Μολδαβίας, στο οποίο αναφέρονται ο αριθμός διαβατηρίου και ταυτότητας της Καθ' ης η αίτηση. Διαπιστώνεται από τα πιο πάνω ότι το αίτημα υποβλήθηκε εγγράφως και μέσω της διπλωματικής οδού. Επομένως, αναμφίβολα το αίτημα έγινε ορθά και νομότυπα σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 12

(1)της Σύμβασης. Περαιτέρω, είναι προφανές ότι έχουν παρουσιαστεί τα απαραίτητα δικαιολογητικά τα οποία απαιτεί το άρθρο 12

(2)της Σύμβασης, βάσει των οποίων ουσιαστικά παραμένει να εξεταστεί το κατά πόσον δικαιολογείται η έκδοση, στη βάση των σχετικών νομολογιακών αρχών. Περαιτέρω, δεν υπάρχει αμφιβολία ούτε και έχει αμφισβητηθεί ότι το πρόσωπο το οποίο τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει εντάλματος είναι το πρόσωπο του οποίου οι Μολδαβικές Αρχές αιτούνται την έκδοση του δηλαδή είναι η Καθ' ης η αίτηση με Μολδαβικό διαβατήριο με αριθμό Β1539683, αντίγραφο του οποίου βρίσκεται κατατεθειμένο ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο 24. Διττό Αξιόποινο Το επόμενο ερώτημα, σύμφωνα με το άρθρο 2

(1)της Σύμβασης, αφορά το κατά πόσον η κατ' ισχυρισμόν συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτηση είναι κολάσιμη και στις δύο χώρες με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. Στην προκείμενη περίπτωση ό,τι συνάγεται από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο (Τεκμήρια 4 - 7 και 21 στη ρουμανική γλώσσα και τα αντίστοιχα Τεκμήρια των Τεκμηρίων 4 - 7 στην αγγλική γλώσσα 11 - 14) είναι πως οι Μολδαβικές Αρχές κατέχουν μαρτυρικό υλικό ότι η Καθ' ης η αίτηση, ενώ ήταν μέλος εγκληματικής οργάνωσης, κατά την περίοδο Ιανουαρίου - Μαρτίου 2015, από κοινού με άλλα πρόσωπα (μεταξύ των οποίων και κάποιο πρόσωπο ονόματι Apostol Mihail Ion), ενθάρρυνε και παρακίνησε σε πορνεία δύο Μολδαβές γυναίκες, στην Κύπρο. Αναφέρεται συγκεκριμένα ότι η Καθ' ης η αίτηση, μαζί και σε συμφωνία με τον Apostol Mihail Ion και με άλλα πρόσωπα, ενώ η ίδια δεν βρισκόταν στo Chisinau, με μηνύματα μέσω ιστοσελίδας και στη συνέχεια μέσω τηλεφωνικών συνδιαλέξεων προσέλκυσε τη Νita Marina Gheorghe και μέσω Skype και συνδιαλέξεων τη Beicu Pansela, τις οποίες ενθάρρυνε και παρακίνησε σε πορνεία, πείθοντας τις ότι θα πληρώνονταν καλά για τις σεξουαλικές υπηρεσίες που θα προσέφεραν, με στόχο (η Καθ' ης η αίτηση ) το δικό της προσωπικό κέρδος και όφελος. Στη βάση της μαρτυρίας όλα τα σχετικά έξοδα για την μετάβαση των δύο γυναικών και τα ταξιδιωτικά έγγραφα, πληρώθηκαν από τους εμπλεκόμενους. Ο Apostol Mihail Ion για κάθε κοπέλα που έστελλε στην Κύπρο, λάμβανε αμοιβή 1.000 Δολάρια Αμερικής. Ενώ έγινε κράτηση αεροπορικών εισιτηρίων για τις δύο γυναίκες για τις 24/03/2015 για τη μεταφορά τους στην Κύπρο η ως άνω δράση της Καθ' ης η αίτηση, του Apostol Mihail Ion και των άλλων προσώπων, δηλαδή το όλο σχέδιο ανακόπηκε από την Αστυνομία. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, σύμφωνα με το άρθρο 220 παράγραφος

(3)του Ποινικού Κώδικα της Μολδαβίας, το αδίκημα της μαστροπείας, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 8, για το οποίο ζητείται η έκδοση της Καθ' ης η αίτηση, τιμωρείται με ποινές φυλάκισης από 5 χρόνια μέχρι 10 χρόνια. Πέραν όμως της απόδειξης του αλλοδαπού νόμου, που δεν αμφισβητείται στην παρούσα, θα πρέπει να σημειωθεί πως το ότι η κατ' ισχυρισμόν συμπεριφορά συνιστά κολάσιμη πράξη στη Μολδαβία, θεωρείται δεδομένο, εφόσον δεν είναι θέμα που τίθεται προς εξέταση, αφού αυτό εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των Μολδαβικών Δικαστικών Αρχών (βλ. υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την έκδοση της Natalias Konovalova, ECLI:CY:AD:2015:D639, Πολ. Έφεση Αρ. 436/11, ημερομηνίας 30/09/2015). Επομένως το ουσιώδες ερώτημα που εγείρεται, σ' ότι αφορά το στοιχείο της διπλής εγκληματικότητας, είναι το κατά πόσον η καταλογιζόμενη στην Καθ' ης η αίτηση συμπεριφορά είναι ποινικώς κολάσιμη και κατά το ημεδαπό δίκαιο. Διευκρινίζεται ότι η εγκληματική συμπεριφορά που αποδίδεται στην Καθ' ης η αίτηση αναφέρεται στη χρονική περίοδο Ιανουαρίου - Μαρτίου του 2015 και σχετικά με αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αναφορά στην εξουσιοδότηση ότι κάτι τέτοιο συνιστά παράβαση και του άρθρου 9 του περί Καταπολέμησης Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας Θυμάτων Νόμου, Ν.87(Ι)/2007δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αποτελεί δικαστική γνώση πως ο Ν.87(Ι)/2007καταργήθηκε με τον Νόμο περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας του 2014, Ν.91(Ι)/2014ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 04/07/2014. Κατά συνέπεια η προαναφερόμενη καταλογιζόμενη στην Καθ' ης η αίτηση συμπεριφορά κατά τον Ιανουάριο - Μάρτιο του 2015 δεν ήταν κολάσιμη στην Κυπριακή Δημοκρατία υπό του Ν.87(Ι)/2007, ως η εξουσιοδότηση αναφέρει, στοιχείο το οποίο βεβαίως δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι αν ήταν αδίκημα μια τέτοια συμπεριφορά. Δεδομένου ότι η εξουσιοδότηση, ως ανωτέρω αναφέρεται, νομιμοποιεί την έκδοση και για άλλα αδικήματα προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο με βάση την κατ' ισχυρισμό συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτηση ικανοποιείται το στοιχείο της διπλής εγκληματικότητας με τα άλλα δύο αδικήματα που περιγράφονται στην εξουσιοδότηση. Έχοντας υπόψιν τις ενέργειες και κολάσιμες πράξεις που αποδίδονται στην Καθ' ης η αίτηση και τους συνεργάτες της, ως αυτές σημειώνονται ανωτέρω, δηλαδή η συμμετοχή της Καθ' ης η αίτηση στην εξεύρεση και προσέγγιση των δύο γυναικών, η στρατολόγηση τους για να προσφέρουν σεξουαλικές υπηρεσίες και οι πράξεις στην όλη διεκπεραίωση του τελικού στόχου για μεταφορά τους στον τελικό προορισμό όπου θα πρόσφεραν σεξουαλικές υπηρεσίες, πείθοντας τις ότι θα πληρώνονταν καλά για τις υπηρεσίες που θα πρόσφεραν με στόχο το δικό της προσωπικό κέρδος και όφελος, είναι αναπόφευκτο το συμπέρασμα πως η συμπεριφορά που αποδίδεται στην Καθ' ης η αίτηση, εάν παρατηρείτο στην Κύπρο θα ήταν αξιόποινη πράξη. Συγκεκριμένα, η καταλογιζόμενη στην Καθ' ης η αίτηση συμπεριφορά συνιστά αδίκημα βάσει του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Εμπορίας και Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Νόμου του 2014, Ν.60(Ι)/2014, άρθρο 9 που αφορά στο αδίκημα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ενηλίκων προσώπων, το οποίο τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη. Περαιτέρω, συνιστά παράβαση του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, άρθρο 157 (β) που αφορά το αδίκημα της μαστροπείας, το οποίο τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη. Στην υπόθεση Natalias Konovalova (ανωτέρω) λέχθηκε ότι το στοιχείο της διπλής εγκληματικότητας ικανοποιείται όταν η συμπεριφορά που καταλογίζει η αιτήτρια χώρα σε ένα φυγόδικο, μεταφερόμενη στο ημεδαπό ποινικό δίκαιο, στοιχειοθετεί πιθανότητα ενοχής για παραπομπή του σε δίκη σύμφωνα με το άρθρο 94 της Ποινικής Δικονομίας. Όταν δηλαδή, η προσαχθείσα μαρτυρία, απαλλαγμένη από τα μη αποδεκτά μέρη της και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη οποιαδήποτε αντιφατική μαρτυρία, τεκμηριώνει πιθανή υπόθεση ενοχής ώστε η μαρτυρία αυτή να στοιχειοθετεί υπόθεση για παραπομπή της Καθ' ης η αίτηση σε δίκη βάσει του άρθρου 94 της Ποινικής Δικονομίας (βλ. υπόθεση Houssein Jamil Hachem (ανωτέρω)). Στη βάση των πιο πάνω αρχών είναι σαφές ότι η προϋπόθεση της διπλής εγκληματικότητας ικανοποιείται, εφόσον στην υπό κρίση αίτηση, το αδίκημα για το οποίο ζητείται η έκδοση της Καθ' ης η αίτηση τιμωρείται με βάση τους νόμους και των δύο Συμβαλλόμενων Κρατών με στερητική της ελευθερίας ποινή για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος. Είναι επίσης πρόδηλο ότι, μεταφερόμενης της συμπεριφοράς που καταλογίζεται στην Καθ' ης η αίτηση ως την παραθέτω πιο πάνω, στο ημεδαπό ποινικό δίκαιο, αποκαλύπτεται πιθανότητα ενοχής για τα αδικήματα που προαναφέρονται και κατά συνέπεια στοιχειοθετείται υπόθεση για παραπομπή της Καθ' ης η αίτηση σε δίκη βάσει του άρθρου 94 της Ποινικής Δικονομίας. Βασικά τα αναφερόμενα από τις Μολδαβικές Αρχές για την Καθ' ης η αίτηση συνιστούν στοιχεία για συμμετοχή της σε ομάδα με εγκληματικό σκοπό, τα οποία όμως επεκτείνονται και σε πράξεις υλοποίησης του στόχου που είχε τεθεί, δεδομένου ότι για την Καθ' ης η αίτηση αναφέρεται επικοινωνία της και παρότρυνση προς τις κοπέλες και όλα αυτά σε συνεννόηση με τα άλλα μέλη της ομάδας, τα οποία είχαν το δικό τους μερίδιο εγκληματικής δράσης. Επομένως, καταλήγω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 2

(1)της Σύμβασης για να χωρεί έκδοση της Καθ' ης η αίτηση. Έχοντας καταλήξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εξέταση του αιτήματος, θα προχωρήσω στην εξέταση των δύο εισηγήσεων που τέθηκαν από τον συνήγορο της Καθ' ης η αίτηση. Έχοντας παράλληλα υπόψη τα όσα τέθηκαν από την συνήγορο της Αιτούσας Αρχής προς αντίκρουση. Υπήρξε εισήγηση από την υπεράσπιση ότι το αίτημα στηρίχθηκε σε λανθασμένα γεγονότα και ως εκ τούτου δεν μπορούν να αποτελέσουν αιτιολογία για την έκδοση της Καθ' ης η αίτηση. Συγκεκριμένα στα Τεκμήρια 4 - 7 και στις αντίστοιχες μεταφράσεις αυτών, Τεκμήρια 11 - 14, υπήρχε ισχυρισμός ότι η Καθ' ης η αίτηση ήταν στη Μολδαβία, μεταξύ της περιόδου Ιανουαρίου και Μαρτίου 2015 ενώ αποδείχθηκε ότι η Καθ' ης η αίτηση βρισκόταν στην Κύπρο. Δεν θα συμφωνήσω με την προαναφερόμενη εισήγηση, παρά το γεγονός ότι με βάση το Τεκμήριο 21, το οποίο λήφθηκε μετά την έκδοση της Εξουσιοδότησης και κατόπιν σχετικού ερωτήματος που υποβλήθηκε από την Μ.Α.1, η Γενική Εισαγγελία της Μολδαβίας, αναφέρει ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν ήταν στον Δήμο Chisinau κατά τον επίδικο χρόνο ενώ στα Τεκμήρια 4 - 7 και στις αντίστοιχες μεταφράσεις αυτών, Τεκμήρια 11 - 14, υπήρχε τέτοιος ισχυρισμός. Κρίνω ότι αυτή η διαφοροποίηση επί των γεγονότων δεν επηρεάζει τα γεγονότα της υπόθεσης που περιβάλλουν το αδίκημα για το οποίο ζητείται η Καθ' ης η αίτηση για να δικαστεί. Εκείνο που έχει σημασία ως απαραίτητο στοιχείο είναι πως τα Τεκμήρια 4 - 7 συνιστούν ουσιαστική έκθεση των αξιόποινων πράξεων που καταλογίζονται στην Καθ' ης η αίτηση και οι οποίες εάν αποδειχθούν θα συνιστούν αδίκημα κατά το Μολδαβικό Δίκαιο. Η πραγματική εξέλιξη των γεγονότων και παρά το ότι με βάση το Τεκμήριο 21 διαφοροποιείται η αρχική θέση επί των γεγονότων ότι η Καθ' ης η αίτηση βρισκόταν κατά τον επίδικο χρόνο στο Δήμο Chisinau, αυτό για σκοπούς στοιχειοθέτησης του ποινικού αδικήματος δεν φαίνεται να αναιρεί τη διάπραξη του αδικήματος κατά το Μολδαβικό Δίκαιο. Αυτό γιατί κρίνω ότι ο τρόπος δράσης που καταλογίζεται στην Καθ' ης η αίτηση δεν επέβαλλε την φυσική παρουσία της στο Δήμο Chisinau, δεδομένου ότι της αποδίδεται δράση η οποία ως θέμα λογικής δεν απαιτεί τη φυσική παρουσία της σε συγκεκριμένο χώρο. Αναφορικά, με την εισήγηση ότι δεν τέθηκε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι τα Δικαστήρια της Μολδαβίας έχουν δικαιοδοσία και αρμοδιότητα για τις πράξεις που έγιναν εκτός της Μολδαβίας, σημειώνω ότι δεν είναι θέμα που τίθεται προς εξέταση εφόσον αυτό εμπίπτει στην αποκλειστική κρίση των Μολδαβικών Δικαστηρίων. Κατάληξη Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου κρίνω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης Φυγοδίκων του 1957, η οποία κυρώθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία με τον Ν.95/1970 και ο Περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Ν.97/1970για έκδοση της Καθ' ης η αίτηση στην Μολδαβία. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η κράτηση της μέχρι την έκδοση της. Η Καθ' ης η αίτηση έχει το δικαίωμα σύμφωνα με το άρθρο 10 του Ν.97/1970 να υποβάλει αίτηση Habeas Corpus στο Ανώτατο Δικαστήριο, δηλαδή αίτηση με την οποία να ζητήσει την απελευθέρωση της. Η παρούσα να κοινοποιηθεί αμελλητί στον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας. (Υπ.) ............ Χρ. Παρπόττα, Ε.Δ. Πιστόν Αντρίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο