Blodar Properties Limited κ.α. ν. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Αγωγή Αρ. 1799/15, 5/1/2016

(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, των άρθρων 29 - 32 του Ν.14/1960, επί των άρθρων 4, 5, 7 - 9 του Κεφ.6, επί των άρθρων 2 - 14, 33 - 42, 44 και 51 του Κεφ.148, επί των άρθρων 10, 11, 13 - 25, 37 - 58, 73 - 77 του Κεφ.149, επί των άρθρων 16, 23, 24, 25, 26, 28 και 30 του Συντάγματος, των άρθρων 1 - 72 του περί Αρχής Ηλεκτρισμού Νόμου, Κεφ.170, των άρθρων 1 - 43Α του Κεφ.171, της Οδηγίας 2009/72 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13.7.2009 σε σχέση με τους κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, επί των άρθρων 1 - 31 των περί Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου Γενικών Όρων παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας του 1991, επί του Κοινοδικαίου, των αρχών της επιείκειας, των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Πολύβιου Οικονομίδη, διευθυντή των εναγόντων 2 και 3, ημερομηνίας 20.5.

1. Σ' αυτήν αναφέρεται στο ιστορικό απόκτησης από πλευράς εναγόντων 1 και 2 του Εμπορικού Κέντρου πρώην Ορφανίδη στο Δήμο Κάτω Πολεμιδιών (που στο εξής θα αναφέρεται ως το «εμπορικό κέντρο Ορφανίδη»), δυνάμει συμφωνιών με την εταιρεία Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ που τέθηκε σε εκκαθάριση, οι οποίες συμφωνίες επικυρώθηκαν από το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 2.12.2014 στην Αίτηση 856/
2. Εκτός από τις εν λόγω συμφωνίες οι ενάγοντες 1 και 2 προέβησαν σε καταρτισμό συμφωνίας διανομής των ακινήτων που ο καθένας απέκτησε στο εμπορικό κέντρο Ορφανίδη, αναγνωρίζοντας τα πωλητήρια και ενοικιαστήρια έγγραφα των καταστημάτων του ισογείου και της μη αναπτυγμένης γης που πωλήθηκε στον Νίκο Περιστιάνη. Οι διαπραγματεύσεις για την αγορά του εμπορικού κέντρου Ορφανίδη από μέρους των εναγόντων 1 και 2 άρχισαν από τον Αύγουστο του 2014 και κατέληξαν με την υπογραφή των τριών συμφωνιών τον Σεπτέμβριο του
3. Για την αγορά του οι ενάγοντες δαπάνησαν το ποσό των €35.000.000,00 αλλά υποβάλλονται και σε επιπρόσθετα έξοδα για την ανακαίνιση και την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Με αίτηση τους ημερομηνίας 7.9.2014 προς την εναγόμενη οι ενάγοντες ζήτησαν ανακατανομή του φορτίου για σκοπούς έναρξης των εργασιών ανακαίνισης και επιδιορθώσεων στο εμπορικό κέντρο Ορφανίδη. Έκτοτε οι ενάγοντες καταβάλλουν ανελλιπώς τους λογαριασμούς κατανάλωσης του ηλεκτρικού ρεύματος, ενώ η εναγόμενη μέχρι σήμερα αδικαιολόγητα δεν μεταβιβάζει τους μετρητές της επ' ονόματι των εναγόντων. Όπως εξηγά, οι ενάγοντες 3 είναι η μητρική εταιρεία των εναγόντων 2 και μαζί χρησιμοποιούν τον πρώτο όροφο του εμπορικού κέντρου Ορφανίδη και μέρος των κοινόχρηστων χώρων όπου διεξάγουν επιχείρηση λιανικού εμπορίου με το όνομα «JUMBO» από τις 10/11/
4. Οι ενάγοντες 1 απέκτησαν και χρησιμοποιούν το υπόγειο, ισόγειο, μεσοπάτωμα και μέρος του υπογείου και κοινόχρηστων χώρων. Από τον Σεπτέμβριο του 2014 έγιναν από πλευράς εναγόντων επανειλημμένες αιτήσεις για ανακατανομή φορτίου προς την εναγόμενη, η οποία και ανταποκρίθηκε ανάλογα, χωρίς όμως να μεταβιβάσει επ' ονόματι τους τους μετρητές. Πρόσφατη συνάντηση στα κεντρικά γραφεία της εναγόμενης στη Λευκωσία, κατόπιν σχετικού αιτήματος μεταβίβασης των μετρητών επ' ονόματι των εναγόντων 1 και 2, η εναγόμενη απαίτησε την καταβολή από τους διαχειριστές της υπό εκκαθάριση εταιρείας Ορφανίδη, την πληρωμή του ποσού των €100.000,
5. Επίσης η εναγόμενη απαιτεί από τους διαχειριστές το ποσό των €585.000,00 για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος πριν τις 7.9.2014 σε όλες τις υπεραγορές που λειτουργούσε στην Κύπρο. Σε συνάντηση προ μερικών ημερών, η εναγόμενη πληροφόρησε τους ενάγοντες ότι θα προχωρούσε σε διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος αν οι διαχειριστές της υπό εκκαθάριση εταιρείας Ορφανίδη δεν της κατέβαλλαν το ποσό των €100.000,
6. Ενόψει της πληροφόρησης αυτής οι ενάγοντες απέστειλαν προς την εναγόμενη την επιστολή ημερομηνίας 18.5.2015, καλώντας την να απόσχει τέτοιας ενέργειας και να μεταβιβάσει τους μετρητές επ' ονόματι των εναγόντων. Είναι η θέση του Οικονομίδη ότι οι ενάγοντες 1 και 2 δικαιούνται στην επ' ονόματι τους εγγραφή των μετρητών της εναγόμενης, υπό την ιδιότητα τους ως νέοι καταναλωτές της. Επίσης αναφέρει ότι λόγω του ότι εντός του εμπορικού κέντρου Ορφανίδη οι ενάγοντες διεξάγουν επιχειρήσεις εκατομμυρίων ευρώ, τυχόν διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος από πλευράς εναγομένης θα αποτελεί παράνομη πράξη και ενέργεια σε βάρος των εναγόντων και θα επιφέρει τεράστιο οικονομικό πλήγμα όχι μόνο στους ενάγοντες αλλά και στην οικονομία του τόπου. Καταλήγοντας εισηγείται ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα εφόσον πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης τους. Η Αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της εναγόμενης η οποία προβάλλει τους εξής λόγους ένστασης: «
7. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αντιστρατεύεται ρητών νομοθετικών προνοιών του Κεφ.170 περί Ηλεκτρισμού Νόμου.
8. Τα υπό εξέταση διατάγματα δεν δύνανται να εκδοθούν και/ή η Αγωγή παραμένει άνευ νομικού υποβάθρου καθ' ότι η άρνηση παροχής ηλεκτρικής ενέργειας εμπίπτει στη σφαίρα του διοικητικού και όχι του ιδιωτικού δικαίου.
9. Η Αίτηση είναι κακόπιστη, κακόβουλη (mala fides) και εμφορείται από αλλότρια ελατήρια, στοχεύοντας στην εξασφάλιση οφέλους και/ή κέρδους στα οποία ο Αιτητής δεν δικαιούται νόμιμα.
10. Οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίου Νόμου Ν.14/60για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δεν πληρούνται και/ή δεν ικανοποιούνται.
11. Η έκδοση τέτοιας δραστικής ισχύς διατάγματος θα πρέπει να επιτυγχάνεται μόνο κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας κατά την οποία τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου οι θέσεις και η επιχειρηματολογία και των δυο πλευρών.
12. Το εκδοθέν διάταγμα αποτελεί απόφαση επί της ουσίας και/ή τελική απόφαση και όχι προσωρινό μέτρο.
13. Ο Αιτητής απέτυχε να καταδείξει το στοιχείο του κατεπείγοντος.
14. Ο Αιτητής απέτυχε να καταδείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Αγωγής ώστε να δικαιούται στη λήψη ενδιάμεσων μέτρων και/ή δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκή στοιχεία ώστε να μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι υπάρχουν καλές πιθανότητες επιτυχίας της Αγωγής.
15. Δεν έχει αποδειχθεί ότι σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και/ή σε περίπτωση που το προσωρινό διάταγμα δεν παραμείνει σε ισχύ θα είναι δυνατόν να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
16. Ο Αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands).
17. O Αιτητής απέτυχε και/ή παρέλειψε ένα προβεί ε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη (full and frank disclosure) όλων των γεγονότων και εγγράφων και/ή απέκρυψε και/ή εσκεμμένα απόκρυψε ουσιαστικά γεγονότα και έγγραφα τα ποία δυνατόν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου παρά το γεγονός ότι η έκδοση διατάγματος με μονομερή αίτηση θεωρείται υψίστης πίστεως (uberrima fides) και άρα ο αιτών έχει αυξημένο καθήκον αποκάλυψης.
18. Δεν υπάρχει οποιοδήποτε ή επαρκές νομική και/ή πραγματικό υπόβαθρο το οποίο να δικαιολογεί ή να καθιστά δίκαιη υπό τις περιστάσεις την έκδοση διαταγμάτων τέτοιας δραστικής φύσεως.
19. Δεν υπήρχε επαρκής μαρτυρία που να δικαιολογεί την έκδοση του επίδικου διατάγματος.
20. Η έκδοση του επίδικου διατάγματος ημερομηνίας 20.5.2015 δεν ήταν εύλογη και δίκαιη, γεγονός που συνιστά κατάφωρη καταστρατήγηση των σχετικών προνοιών του Ν.14/60.» Η νομική βάση της ένστασης είναι περίπου η ίδια με εκείνη της αίτησης. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Ντορίνας Παπαδοπούλου, γραμματέα/διευθύντριας των νομικών υπηρεσιών της εναγόμενης και γνώστριας των γεγονότων της υπόθεσης από τα έγγραφα που έχει στην κατοχή της. Στην ένορκη της δήλωση τονίζει το γεγονός ότι οι ενάγοντες ουδέποτε κατέστησαν καταναλωτές της εναγόμενης, εν τη εννοία του περί Ηλεκτρισμού Νόμου, Κεφ.170, γιατί δεν υπεγράφη μεταξύ τους οποιαδήποτε συμφωνία παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο εμπορικό κέντρο Ορφανίδη. Αναφέρεται περαιτέρω στις πρόνοιες του άρθρου 61 του Κεφ.170 ότι η εναγόμενη μπορεί να απαιτήσει καθυστερημένα οφειλόμενα για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος που παρέμειναν απλήρωτα από τον προηγούμενο καταναλωτή, εκτός αν ο νέος καταναλωτής δώσει σχετική ειδοποίηση στην ΑΗΚ, πριν ακόμη προβεί σε κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, να καταγραφεί ο μετρητής. Τέτοια ειδοποίηση δεν δόθηκε στην παρούσα περίπτωση. Όπως αναφέρει περαιτέρω, εσκεμμένα οι ενάγοντες παραπλάνησαν το Δικαστήριο ότι κατέστησαν καταναλωτές, εφόσον η ΑΗΚ θεωρεί καταναλωτή την υπό εκκαθάριση εταιρεία Ορφανίδη επ' ονόματι της οποίας συνεχίζει να εκδίδει τους λογαριασμούς ρεύματος, αντίγραφα των οποίων επισύναψε στην ένορκη δήλωση της. Όπως συμφώνησαν γραπτώς με την ΑΗΚ οι διαχειριστές της υπό εκκαθάριση εταιρείας Ορφανίδη τον Φεβρουάριο του 2013, (Τεκμ.2 στην ένορκη δήλωση της Παπαδοπούλου), η ΑΗΚ θα διατηρεί την παροχή και λογαριασμούς ρεύματος στα υποστατικά της εταιρείας Ορφανίδη, μεταξύ των οποίων και στα επίδικα και οι διαχειριστές θα πληρώνουν την τρέχουσα κατανάλωση. Ένας όρος του Τεκ.2 είναι ότι ο κάτοχος των υποστατικών συμφωνεί και κατανοεί ότι η ΑΗΚ θα εφαρμόζει τις πρόνοιες του Κεφ.170 και τους Γενικούς Όρους Παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας και θα έχει το δικαίωμα να προβεί στην άμεση διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στα υποστατικά. Η ΑΗΚ με την επιστολή της ημερ. 8.2.2013 (Τεκμ.3 στην ένορκη δήλωση της Παπαδοπούλου) ενημέρωσε τους διαχειριστές ότι η εταιρεία Ορφανίδης οφείλει στην ΑΗΚ €760.502,36 και να την πληροφορήσουν ως προς τον τρόπο είσπραξης του. Ακολούθησαν και άλλες επιστολές της ΑΗΚ με το ίδιο αίτημα. Ενώ αρχικά συμφωνήθηκε μεταξύ της ΑΗΚ και των διαχειριστών της εταιρείας Ορφανίδη να υπογραφεί συμφωνία αποπληρωμής, οι διαχειριστές στη συνέχεια υπαναχώρησαν. Μέχρι σήμερα δεν υπεγράφη τέτοια συμφωνία και ούτε προσκομίστηκαν στην εναγόμενη οι απαραίτητες άδειες του Δήμου Κάτω Πολεμιδιών, για να καταστεί δυνατή η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στο εμπορικό κέντρο Ορφανίδη. Μάλιστα ο Δήμος Κ. Πολεμιδιών με την επιστολή του ημερ. 26/5/15 (Τεκμ. 8 της ένορκης δήλωσης της Παπαδοπούλου) πληροφόρησε την ΑΗΚ ότι οι άδειες οικοδομής που αφορούσαν το εμπορικό κέντρο Ορφανίδη έχουν εκπνεύσει, ότι δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και ούτε άδεια διαχωρισμού ενώ η λειτουργία του πολυκαταστήματος JUMBO είναι παράνομη γι΄ αυτό και λήφθησαν δικαστικά μέτρα εναντίον της Εναγόμενης
21. Είναι η θέση της Παπαδοπούλου ότι ουδέποτε αποφάσισε η ΑΗΚ στη διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος του εμπορικού κέντρου Ορφανίδη, αλλά το αίτημα της ΑΗΚ για ξόφληση του ηλεκτρικού ρεύματος του εμπορικού κέντρου Ορφανίδη χρονολογείται από τον Ιανουάριο του
22. Τονίζει ότι σε καμιά περίπτωση η ΑΗΚ θεώρησε τους ενάγοντες ως καταναλωτές της και η συνάντηση στην οποία κάμνει αναφορά ο Οικονομίδης στην παραγρ. 13 της ένορκης δήλωσης του ότι έγινε με την ΑΗΚ, στην πραγματικότητα ήταν με τους διαχειριστές της εταιρείας Ορφανίδη και όχι με τους ενάγοντες. Η Παπαδοπούλου διαχωρίζει την περίπτωση των αιτητών απ' εκείνη της εταιρείας Χ.Α. Παπαέλληνας Εμπορική Λτδ, που αναφέρει ο Οικονομίδης στην ένορκη δήλωση του, όπου εκεί η παροχή ρεύματος έγινε κατόπιν γραπτών συμφωνιών της εταιρείας Παπαέλληνα με την ΑΗΚ, που είναι το Τεκμ.7 της ένορκης δήλωσης της. Είναι εισήγηση της ότι οι ενάγοντες δεν κατέστησαν καταναλωτές γιατί δεν προσκόμισαν τα απαραίτητα έγγραφα για τη σύνδεση νέας παροχής, όπως την τροποιητική άδεια διαχωρισμού από τον Δήμο Κ. Πολεμιδιών, που ακόμη δεν έχει εξασφαλιστεί, με αποτέλεσμα η λειτουργία των υποστατικών του εμπορικού κέντρου Ορφανίδη να καθίσταται παράνομη. Από την άλλη η ενάγουσα 3 προέβη σε τροποποιήσεις στην ηλεκτρική εγκατάσταση του εμπορικού κέντρου παράνομα. Η αίτηση για μεταβίβαση των μετρητών είναι το τελευταίο στάδιο της διαδικασίας που δεν μπορεί να γίνει επί του παρόντος, ενόψει των εκκρεμοτήτων από πλευράς εναγόντων. Καταλήγοντας η Παπαδοπούλου εισηγείται την απόρριψη της αίτησης κυρίως γιατί δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 αλλά και γιατί τα διατάγματα καταστρατηγούν νομοθετικές διατάξεις. Οι δικηγόροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους παραπέμποντας σε νομολογία. Ο μεν δικηγόρος των αιτητών εισηγήθηκε την οριστικοποίηση του διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς και την έκδοση των υπολοίπων, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
23. Από την άλλη ο δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση ζήτησε την απόρριψη της αίτησης κυρίως γιατί τα αιτούμενα διατάγματα καταστρατηγούν νομοθετικές διατάξεις και γιατί δεν υφίσταται αγώγιμο δικαίωμα από μέρους των αιτητών. Προβάλλει δε την από μέρους των αιτητών παραπλάνηση του Δικαστηρίου για να πετύχουν στην έκδοση των διαταγμάτων μονομερώς με την απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων. Αν και η αίτηση βασίζεται και επί άλλων νομοθετικών διατάξεων και κανονισμών εντούτοις στην γραπτή αγόρευση του ο δικηγόρος των Αιτητών περιορίστηκε στο άρθρο 32 του Ν.14/
24. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο 32 έχουν καθοριστεί σε πληθώρα αποφάσεων και εκφράστηκαν με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην υπόθεση Odysseos v. Α. Pieries Estates Ltd & Others

(1982)1 A.A.Δ 557 και είναι οι ακόλουθες τρεις:

1. Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη,
2. να υπάρχει ορατή πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, και
3. να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα. Πέρα από αυτές τις προϋποθέσεις θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθμίσει τελικά αν είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα. Άλλα σχετικά στοιχεία είναι να ληφθεί υπόψη η διατήρηση του status quo. (Βλ. Π.Ε. 286/10 P & MA Restaurant Ltd v. Eric JohnWakeham, ημερ. 22.2.2013). Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη επεξηγήθηκε ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση εξετάζεται υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Παναγίδης ν. Παναγίδη

(2001)1 (Α) ΑΑΔ 397, αναφέρθηκε ότι πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στους ενάγοντες των θεραπειών που δικαιούνται σύμφωνα με το Νόμο. Επίσης στην Κυρίσαββας κ.α. ν. Χάρη Κίζη

(2001)1(Β) Α.Α.Δ 1245 διευκρινίστηκε ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Στην υπόθεση Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου

(2003)1 Α.Α.Δ. 741 αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι γεγονός ότι η νομολογία μας όσον αφορά την έννοια της ανεπανόρθωτης βλάβης, προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32, περιλαμβάνει όχι μόνο τη δυνατότητα πλήρους αποζημίωσης μετά τη δίκη. Όπως λέχθηκε στην πρόσφατη απόφαση Κώστα Ε. Κυρίσαββα κ.ά. ν. Χάρη Γ. Κύζη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη.» (Βλέπε επίσης: Παπαστράτης ν. Πιερίδης

(1979)1 C.L.R. 231).» Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Τσιολάκκης & άλλη ν. Στυλιανίδη

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782 στη σελίδα 785, που αφορούσε επίσης σε αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, εκείνο που απαιτείται με την τρίτη προϋπόθεση είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία θέλει εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος.» Σχετική επίσης με την τρίτη προϋπόθεση είναι και η υπόθεση Παπαμιχαήλ ν. Παμπόρης Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ

(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 665 στην οποία αποφασίστηκε ότι η αναφορά στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ότι χωρίς την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ήταν επαρκής μαρτυρία που ικανοποιούσε και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/

1. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για οριστικοποίηση του διατάγματος που δόθηκε μονομερώς και έκδοση των υπολοίπων, αποφεύγοντας την εξέταση αμφισβητούμενων ζητημάτων, που θα πρέπει να αφήνονται ν' ακουστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης, και την εξαγωγή συμπερασμάτων που δυνατόν να αποβούν βλαπτικά για τα δικαιώματα των διαδίκων. Πολύ συνοπτικά τα υπόλοιπα διατάγματα που ζητούνται και δεν δόθησαν μονομερώς αφορούν σε προστακτικά διατάγματα όπως η ΑΗΚ μη διακόψει ή αναστείλει την παροχή ρεύματος στο εμπορικό κέντρο Ορφανίδη, όπως μεταβιβάσει και εγγράψει επ' ονόματι των αιτητών τους μετρητές της ΑΗΚ στον ίδιο χώρο και ότι το γεγονός ότι οι μετρητές εξακολουθούν να βρίσκονται επ' ονόματι της εταιρείας Ορφανίδη δεν νομιμοποιεί την ΑΗΚ στη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος και ούτε την εμποδίζει να εγγράψει επ' ονόματι των αιτητών τους μετρητές της. Έχω ανατρέξει στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση καθώς και στις θέσεις των εναγόντων όπως προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης. Μια από τις εισηγήσεις του δικηγόρου της εναγόμενης στην γραπτή του αγόρευση, στην οποία δόθηκε έμφαση, είναι ότι το διάταγμα που δόθηκε μονομερώς θα πρέπει να ακυρωθεί, κυρίως για τους εξής λόγους: (α) Οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται να προσφύγουν στο Επαρχιακό Δικαστήριο και να αξιώνουν τις θεραπείες που ζητούν με την Αγωγή τους, εφόσον ουδέποτε κατέληξαν σε συμφωνία με την ΑΗΚ για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στα υποστατικά τους και (β) Απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα, όπως ότι οι διμηνιαίοι λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος εκδίδοντο επ' ονόματι των διαχειριστών της εταιρείας Ορφανίδη. Τα ίδια υποστήριξε και για τα διατάγματα τα οποία δεν δόθησαν μονομερώς αλλά διατάχθηκε η επίδοση τους. Η εξέταση κατά πρώτο των πιο πάνω θεμάτων που ηγέρθησαν στην ένσταση, είναι αναγκαία, εφόσον είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τις πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου
2. Από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αλλά και την Έκθεση Απαίτησης, που καταχωρήθηκε εν τω μεταξύ στις 4.12.2015, δεν εντοπίζεται καμιά θετική αναφορά ως προς τον καταρτισμό μεταξύ των διαδίκων γραπτής συμφωνίας παροχής ηλεκτρικής ενέργειας στα υποστατικά των εναγόντων στο εμπορικό κέντρο Ορφανίδη ή ως προς την έκδοση οποιουδήποτε λογαριασμού ρεύματος επ' ονόματι τους ή μετρητή. Οι μόνες συμφωνίες που επισυνάφθηκαν στην ένορκη δήλωση του Οικονομίδη είναι εκείνες μεταξύ των εναγόντων και της εταιρείας Ορφανίδη. Από την όλη δομή της Έκθεσης Απαίτησης, της ένορκης δήλωσης του Οικονομίδη και της επιστολής των αιτητών ημερομηνίας 18.5.2015 προς την ΑΗΚ, καθίσταται ξεκάθαρο ότι το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων προκύπτει από το γεγονός ότι ως οι αγοραστές και οι νέοι ιδιοκτήτες του εμπορικού Κέντρου Ορφανίδης νομιμοποιούνται να εγγραφούν ως καταναλωτές της ΑΗΚ και οι μετρητές να εγγραφούν επ' ονόματι τους. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την επιστολή των αιτητών ημερ. 18.5.15 (Τεκμ. 10 στην ένορκη δήλωση του Οικονομίδη) που είναι σχεδόν ταυτόσημο με την παράγραφο 20 της ένορκης δήλωσης του Οικονομίδη. «Ως αγοραστές και νέοι ιδιοκτήτες του εμπορικού κέντρου νομιμοποιούμαστε να εγγραφούμε ως καταναλωτές της ΑΗΚ και οι μετρητές της στα υποστατικά να μεταβιβαστούν στο όνομα μας, ανεξάρτητα από την όποια οφειλή της υπό εκκαθάριση εταιρείας προς την ΑΗΚ» Παραθέτω επίσης ένα άλλο σημείο της ίδιας επιστολής όπου οι αιτητές αναφέρουν διαφορετικά: «Είμαστε οι νέοι καταναλωτές της ΑΗΚ και δικαιούχοι εγγραφής των μετρητών παροχής ηλεκτρισμού στα υποστατικά, γεγονός που είναι σε γνώση και αναγνωρίζεται από την ΑΗΚ». Ο Οικονομίδης στην ένορκη δήλωση του παραλείπει να αναφερθεί στην ύπαρξη συμφωνίας με την ΑΗΚ αλλά παραπέμπει σε διάφορα γεγονότα που, κατά την άποψη του, δεικνύουν ότι η ΑΗΚ αναγνωρίζει τους Ενάγοντες ως νέους καταναλωτές, όπως ότι έγιναν αιτήσεις για ανακατανομή φορτίου στην ΑΗΚ και αυτή ανταποκρίθηκε, αλλά δεν μεταβίβασε τους μετρητές επ' ονόματι τους και ότι η ΑΗΚ γνωρίζει ότι τις διμηνιαίες χρεώσεις για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος πληρώνουν οι ίδιοι και όχι οι εκκαθαριστές της εταιρείας Ορφανίδης. Βέβαια για το τελευταίο η Παπαδοπούλου απαντά με την ένορκη δήλωση της ότι όλοι οι μέχρι σήμερα λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος εκδίδονται επ' ονόματι της εταιρείας Ορφανίδη και αυτό επιβεβαιώνεται από τους ίδιους τους λογαριασμούς που επισύναψε ως Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση της και δεν ενδιαφέρει την ΑΗΚ ποιός τους πληρώνει. Μάλιστα θεωρεί το γεγονός αυτό ως ένα εκ των στοιχείων που αποκρύβησαν από τους αιτητές κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος μονομερώς. Επίσης για τα αιτήματα για ανακατανομή φορτίου στα οποία κάμνει αναφορά στην παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης του ο Οικονομίδης, το τελευταίο αίτημα στην ΑΗΚ φαίνεται να υποβλήθηκε από την εταιρεία Ορφανίδη, με την επιστολή της ημερ. 11/11/14 και αφορά στον ίδιο αριθμό μετρητή που είναι ιδιοκτησίας της εταιρείας Ορφανίδη. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 15 του περί Ηλεκτρισμού Νόμου Κεφ.170 όταν προνοείται παροχή ηλεκτρισμού σε κάποια περιοχή για ιδιωτικούς σκοπούς, τότε κάθε πρόσωπο η εταιρεία εντός της συγκεκριμένης περιοχής, με αίτηση δικαιούται σε παροχή υπό τους όρους υπό τους οποίους δικαιούνται σε ανάλογη παροχή οποιαδήποτε άλλη εταιρεία ή πρόσωπο κάτω από τις ίδιες συνθήκες. Στην παρούσα περίπτωση από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό δεν υπάρχει οτιδήποτε που να δηλώνει εκ πρώτης όψεως την ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των εναγόντων - αιτητών και της ΑΗΚ για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στα υποστατικά του εμπορικού κέντρου Ορφανίδη. Δεν εντοπίζεται επίσης ισχυρισμός για υποβολή οποιασδήποτε αίτησης από πλευράς αιτητών για παροχή ηλεκτρικής ενέργειας επ' ονόματι τους στα ίδια υποστατικά. Αντίθετα η μοναδική συμφωνία που φαίνεται να υπάρχει για παροχή ρεύματος σ' όσον αφορά το εμπορικό κέντρο Ορφανίδη, είναι εκείνη μεταξύ της εταιρείας Ορφανίδη και της ΑΗΚ, την οποία εταιρεία η ΑΗΚ εξακολουθεί να θεωρεί ως καταναλωτή, εφόσον όλοι οι λογαριασμοί αποστέλλονται στην ίδια και εκδίδονται επ' ονόματι της. Είναι σαφής εξάλλου η θέση της Παπαδοπούλου στην ένορκη δήλωση της ότι τυχόν αίτηση για παροχή ρεύματος από μέρους των αιτητών δεν μπορεί να εγκριθεί επί του παρόντος γιατί τα υποστατικά τους στερούνται των αναγκαίων αδειών των αρμόδιων Αρχών. Το γεγονός ότι το εμπορικό κέντρο Ορφανίδη εξακολουθεί να τροφοδοτείται με ηλεκτρικό ρεύμα από την ΑΗΚ ήταν αποτέλεσμα της συμφωνίας της ΑΗΚ με τους διαχειριστές της εταιρείας Ορφανίδη, ημερομηνίας 4.2.2013 (Τεκμ.2 στην ένορκη δήλωση της Παπαδοπούλου), εξ ου και η ΑΗΚ συνέχισε να εκδίδει τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος επ' ονόματι της. Αυτό αναφέρει η Παπαδοπούλου στην ένορκη δήλωση της. Όρος της συμφωνίας αυτής είναι ότι η εταιρεία Ορφανίδη «συμφωνεί και κατανοεί επίσης, ότι η ΑΗΚ θα εφαρμόζει τις πρόνοιες του περί Ηλεκτρισμού Νόμου, Κεφ.170, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τους Γενικούς Όρους Παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας και θα έχει το δικαίωμα να προβεί στην άμεση διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στα υποστατικά». Τα πιο πάνω γεγονότα που δεν φαίνεται να αμφισβητούνται από μέρους των αιτητών ενέχουν τη σημασία τους για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση αίτησης, χωρίς να θεωρηθεί ότι συνιστούν και τα τελικά ευρήματα του Δικαστηρίου. Ο καταρτισμός γραπτής συμφωνίας για παροχή από την ΑΗΚ ηλεκτρικής ενέργειας σε κάποιο υποστατικό που να περιλαμβάνει και τους όρους παροχής, είναι προϋπόθεση για να καταστεί κάποιος «καταναλωτής» εντός της έννοιας του άρθρου
3. Μόνο τότε η επίδικη διαφορά θα μπορεί να θεωρηθεί ως ιδιωτικού δικαίου και οι αιτητές θα μπορούν να προσφύγουν στο Επαρχιακό Δικαστήριο στη βάση παράβασης της μεταξύ τους και της ΑΗΚ όρων της συμφωνίας τους. Διαφορετικά η διαφορά τους εμπίπτει στη σφαίρα του διοικητικού δικαίου και είναι θέμα προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο. Σχετική με την πιο πάνω θέση είναι η υπόθεση Pelopidas Sevastides v. The Electricity Authority of Cyprus

(1963)C.L.R. 497 όπου στη σελ. 499 και 450 αναφέρθηκαν τα εξής: «

(3)(A) The nature of the duties and functions of the respondent, particularly when considered in conjunction with the power of the respondent to make regulations and its duty to give equal treatment to all persons, are, in the opinion of the Court, such as to bring the duty of securing the supply of electricity, with which the Court is concerned in this case' within the realm of public law, even if the respondent is, to a certain extent, a commercial undertaking. (B) Just in the same way as the Court has held in the case of Stamatiou and the Electricity Authority of Cyprus (3 R.S.C.C., p. 44) that the provisions of paragraph 1 of Article 125 were such as to bring matters relating to the employees of the respondent within the realm of public law, so the Court is of the opinion that the obove-mentioned provisions of Cap. 171 and Cap. 170 are such as to bring the said duty of the respondent to supply electricity, as a public service, within the realm of public law.

(4)Any decision, act or omission of the respondent, therefore, which, inter alia, amounts to a failure on its part to perform its aforesaid duty, being within the realm of public law, would be "a decision, an act or omission of any organ, authority or person, exercising any executive or administrative authority", in the sense of paragraph 1 of Article 146. It follows, therefore, that the omission or refusal on the part of the respondent, as alleged in this case, to supply electricity to the applicant concerns the performance of a public law duty of the respondent and can, therefore, be made the subject of a recourse under Article 146 of the Constitution.

(5)It should be added, however, that once a contract has been entered into between the respondent and a consumer of electricity, the compliance, by the parties thereto, with its terms and conditions would, as a rule, come within the realm of private law and thus not be the subject of a recourse under Article 146 of the Constitution.» Σχετική επίσης με το θέμα είναι η υπόθεση 1268/09 του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Αναθεωρητική Δικαιοδοσία Αδελφοί Παναγίδης (Νησί) Λίμιτεδ ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, ημερ. 18.2.2011 όπου αναφέρθησαν τα εξής από τον Δικαστή κ. Πασχαλίδη: «Όπως πολύ ορθά επισημαίνεται από την κα Στιβαρού, η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση, είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής της μεταξύ των μερών σύμβασης, δυνάμει των όρων της οποίας η καθ' ης η αίτηση παρέχει στην αιτήτρια ηλεκτρισμό. Στην υπόθεση Δρ. Γ. Γεωργίου ν. Α.Η.Κ.

(1995)3 Α.Α.Δ. 424, αποφασίστηκε ότι τα θέματα που σχετίζονται με την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος μετά την κατάρτιση σύμβασης παροχής με την Αρχή, εμπίπτουν καθαρά στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου και συνεπώς το Ανώτατο Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας για εκδίκαση τους.» Δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να προβεί σε μικροσκοπική ανάλυση των επί μέρους θέσεων των διαδίκων ή σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας μέσω των ενόρκων δηλώσεων και να αποφασίσει ως προς την ακριβή νομική θέση των αιτητών έναντι της ΑΗΚ. Αρκεί μόνο η απουσία ισχυρισμού περί καταρτισμού γραπτής ή άλλης συμφωνίας των αιτητών απευθείας με την ΑΗΚ, ως προς την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στα υποστατικά τους, στα οποία να καθορίζονται οι όροι παροχής. Η απουσία αυτή, εκ πρώτης όψεως, στερεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο τη δικαιοδοσία εκδίκασης των απαιτήσεων των εναγόντων-αιτητών εναντίον της ΑΗΚ στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή. Ο καταρτισμός γραπτής ή άλλης σύμβασης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να καταστούν οι αιτητές «καταναλωτές» εντός της εννοίας του Κεφ.170 και να θεωρηθεί η διαφορά τους ότι εμπίπτει στην σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. Σημειώνεται ότι ακόμη και οι ίδιοι οι αιτητές παρουσιάζουν μια ασαφή εικόνα για το θέμα, δηλαδή από τη μια ισχυρίζονται ότι είναι οι νέοι καταναλωτές της ΑΗΚ και από την άλλη ότι νομιμοποιούνται να εγγραφούν ως καταναλωτές. Σημασία ενέχει, για σκοπούς εκδίκασης της υπό κρίση αίτησης, ότι ενόψει μη καταρτισμού συμφωνίας με την ΑΗΚ τα παράπονα των αιτητών για παράλειψη μεταβίβασης των μετρητών επ' ονόματι τους ή για άρνηση της ΑΗΚ να τους θεωρήσει ως νέους καταναλωτές ή να μην αναλάβουν τις οφειλές της εταιρείας Ορφανίδη είναι ζητήματα που στη βάση της πιο πάνω νομολογίας άπτονται του Διοικητικού Δικαίου στη διαδικασία προσφυγής και δεν είναι διαφορά που εμπίπτει στη δικαιοδοσία των Επαρχιακών Δικαστηρίων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η διακοπή της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας σε κάποιο υποστατικό, εδώ του εμπορικού κέντρου Ορφανίδη που αφορά στο διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς και των άλλων που ζητείται η έκδοση τους, συνιστά δικαίωμα της ΑΗΚ που κατοχυρώνεται από διάφορα νομοθετήματα, όπως από τον Κανονισμό 8 των περί Αναπτύξεως Ηλεκτρισμού Κανονισμών του 1954, όπως έχουν τροποποιηθεί. Παραπέμπω αυτούσιο τον Κανονισμό 8 για σκοπούς καλύτερης παρακολούθησης: "Any failure on the part any consumer to observe or comply with the requirements of the Law, or the Electricity Law, or of any Regulations made under the Law or the Electricity Law, or any failure on the part of any consumer to observe or comply with the provisions of any condition set out in the First Schedule hereto, shall give the right to the Authority to refuse a supply of electricity or to discontinue the supply, as the case may be, to the consumer in respect of the premises concerned and also in respect of all or any other premises wherever situated in Cyprus in respect of which he is a consumer, notwithstanding any contract which may have been previously entered into, and without prejudice to any other rights or remedies which the Authority may have against such consumer in respect of such failure." Το δικαίωμα της ΑΗΚ να θεσπίζει Κανονισμούς για την καλύτερη εφαρμογή του Κεφ.170 πηγάζει από το άρθρο 44 του ίδιου Νόμου. Επίσης σύμφωνα με τον όρο 19 των Γενικών Όρων Παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας σε περίπτωση παράλειψης πληρωμής λογαριασμού ηλεκτρικής ενέργειας η ΑΗΚ έχει δικαίωμα να διακόψει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στον καταναλωτή της, που στην παρούσα περίπτωση η ίδια θεωρεί την εταιρεία Ορφανίδη με την οποία η ΑΗΚ συνδέεται συμβατικά. Το άρθρο 45

(2)του περί Ηλεκτρισμού Νόμου, Κεφ.170 επίσης προνοεί ότι σε περίπτωση που οποιοσδήποτε αμελεί να πληρώσει οποιοδήποτε τέλος ή άλλο ποσό που περιλαμβάνεται σε εκείνα που αναφέρονται στο άρθρο 48

(1)η ΑΗΚ μπορεί να αποκόψει την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας. Το άρθρο 48

(1)του ίδιου Νόμου προβλέπει τα εξής: «48.-

(1)Αν οποιοσδήποτε Δήμος, εταιρεία ή πρόσωπο, που του προμηθεύεται ηλεκτρισμός από τους αναδόχους ή που του προμηθεύεται οποιοσδήποτε μετρητής ηλεκτρισμού, σύστημα κατανάλωσης ηλεκτρισμού, καλώδιο ή συσκευή οποιασδήποτε φύσεως άμεσα από τους αναδόχους ή από τρίτο πρόσωπο σε διευθέτηση με τους αναδόχους, αμελεί να πληρώσει στους αναδόχους το ενοίκιο, τέλος, τόκο, δαπάνη, έξοδα ή οποιοδήποτε άλλο ποσό, το οποίο οφείλεται με οποιοδήποτε τρόπο ή για οποιοδήποτε λόγο ή τέλη ή άλλα χρήματα που οφείλονται στους αναδόχους σε σχέση με αυτά ή οποιαδήποτε χρήματα που οφείλονται στους αναδόχους σε σχέση με πιστώσεις ή οικονομικές διευκολύνσεις που χορηγήθηκαν από τους αναδόχους για την απόκτηση ή ενοικίαση οποιουδήποτε τέτοιου μετρητή, συστήματος καλωδίου ή συσκευής όπως προαναφέρθηκε ή οποιεσδήποτε δαπάνες που προέκυψαν νόμιμα κατά την αποκοπή του ηλεκτρισμού από τα υποστατικά τέτοιου προσώπου, ή τα τέλη που οφείλονται για τη σύνδεση των γραμμών παροχής με τους κύριους αγωγούς διανομής, ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που οφείλεται σε σχέση με την παροχή ενέργειας συμπεριλαμβανομένης, αλλά μη εξαιρουμένης και ισχυριζόμενης επέμβασης σε μετρητή ή άλλο εξοπλισμό ή δυνάμει βλάβης σε μετρητή και/ή λανθασμένης προηγούμενης χρέωσης, οι ανάδοχοι δύνανται να ανακτήσουν το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό ως αστικό χρέος μετά τόκων, δαπανών, τελών και εξόδων.

(2)Όταν οποιοσδήποτε Δήμος, εταιρεία ή πρόσωπο συμπεριλαμβανομένων και ποσών, τα οποία υπολογίσθηκαν ως οφειλόμενα δυνάμει διαπιστωμένης επέμβασης και/ή διαπιστωμένης βλάβης στο μετρητή και/ή κατόπιν λανθασμένων προηγούμενων χρεώσεων, αμελεί να πληρώσει στους αναδόχους οποιοδήποτε ενοίκιο ή ποσό που απαιτείται και πρέπει να πληρωθεί από τέτοιο Δήμο, εταιρεία ή πρόσωπο, οι ανάδοχοι δύνανται να ανακτούν αυτά σε οποιοδήποτε Δικαστήριο αρμόδιας δικαιοδοσίας, και η θεραπεία των αναδόχων βάσει του Νόμου αυτού είναι επιπρόσθετη προς τις άλλες θεραπείες τους για την ανάκτηση τέτοιου ενοικίου ή ποσού.» Ενόψει όλων των πιο πάνω στη βάση των όσων παρουσίασαν οι αιτητές με την ένορκη δήλωση του Οικονομίδη για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και μόνο, χωρίς να θεωρείται επαναλαμβάνω ότι το Δικαστήριο προβαίνει σε τελικά ευρήματα, δεν αποδείχθηκε ότι πληρούνται οι δυο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 ή οποιασδήποτε άλλης νομοθετικής πρόνοιας για οριστικοποίηση του διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς και την έκδοση των υπολοίπων διαταγμάτων. Δεν έχει τεθεί το αναγκαίο υπόβαθρο από μέρους των αιτητών ότι η ΑΗΚ κατέληξε σε συμφωνία με τους αιτητές παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο εμπορικό κέντρο Ορφανίδη, στη βάση του Κεφ. 170, ώστε το παρόν Δικαστήριο να αποκτήσει κατά πρώτο δικαιοδοσία ως διαφορά που προέκυψε από παράβαση από πλευράς ΑΗΚ όρων της συμφωνίας μεταξύ τους. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Δεν προσφέρθηκε καμία μαρτυρία από πλευράς αιτητών ότι η επιδίκαση αποζημιώσεων δεν είναι επαρκής θεραπεία στην περίπτωση που οι αιτητές ήθελαν αποδείξει ότι υπέστησαν οποιαδήποτε ζημιά από τη μη έκδοση των διαταγμάτων. Εντοπίζεται μόνο η γενική αναφορά στην ένορκη δήλωση του Οικονομίδη ότι τυχόν διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος «θα επιφέρει το κλείσιμο του εμπορικού κέντρου και τη διακοπή των διεξαγόμενων επιχειρήσεων και δραστηριοτήτων τους σε αυτό, με ανυπολόγιστες και ανεπανόρθωτες απώλειες και ζημιές». Δεν αναμένεται στο στάδιο αυτό οι αιτητές να εξειδικεύσουν αναλυτικά το κάθε ποσό της ζημιάς τους αλλά θα πρέπει να δώσουν τουλάχιστον μια γενική εικόνα σ' όσον αφορά τις αξιώσεις τους που δεν κατάφεραν να δώσουν στην παρούσα περίπτωση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 ή οποιασδήποτε άλλης νομοθετικής πρόνοιας για οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος και έκδοση των υπολοίπων, γι' αυτό και δεν χρειάζεται να εξετάσω περαιτέρω το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Άλλος λόγος ένστασης είναι ότι δεν ικανοποιείτο το στοιχείο του κατεπείγοντος, με τα δεδομένα που παρουσίασαν οι αιτητές και με την απόκρυψη άλλων ουσιωδών, ώστε το Δικαστήριο να επιληφθεί μονομερώς της αίτησης και να εκδώσει το διάταγμα. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 9

(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάθε διάταγμα το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση ενός εκ των διαδίκων χωρίς ειδοποίηση στον άλλο. Η κατάδειξη του στοιχείου του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο, προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. [Βλ. In re B.P. Cyprus Ltd

(1996)1 (B) Α.Α.Δ. 861]. Όπως τονίστηκε και στην Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.ά.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, στη σελίδα 1462, η έκδοση προσωρινού διατάγματος ex-parte συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την απόδοση θεραπείας, χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί. Στην παρούσα περίπτωση όπου οι αιτητές πέτυχαν στην έκδοση μονομερώς ενός εκ των διαταγμάτων που ζητούντο, σημαντικό είναι το εξής απόσπασμα από την Πολιτική Έφεση Ε6/2014 Commerzbank Auslandsbanken Holding κ.α. ν. Adeona Holdings Limited, ημερ. 27.2.15, που κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο: «Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση στο θέμα του κατεπείγοντος. Όπου εκδίδεται μονομερώς ένα διάταγμα και στη συνέχεια, αφού ακουστεί και ο εναγόμενος, τεθεί θέμα ότι το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί μονομερώς, το δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να προχωρεί σε ακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, ιδιαίτερα όταν ο ενάγων δεν συνέβαλε και ούτε απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το δικαστήριο για να δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς. Όπως νομολογήθηκε πρόσφατα από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτη Λίμιτεδ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10, ημερ. 17.7.2014, όταν εγερθεί θέμα κατεπείγοντος μετά που ακουστεί ο εναγόμενος, το θέμα δεν «θα πρέπει να αφήνεται να καταστρατηγεί το ζητούμενο και να αποπροσανατολίζει από τον στόχο, αλλά να εκλαμβάνεται εξ αρχής ως καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει με προσοχή το υλικό που τίθεται ενώπιον του..». Σχετικές είναι επίσης και οι υποθέσεις Κασπαρή ν. Ανδρέου

(2004)1Β ΑΑΔ 784 και Αποστόλου ν. Ιωάννου

(2012)1Α ΑΑΔ 604, στις οποίες εκφράστηκαν επιφυλάξεις ως προς την προηγούμενη νομολογία επί του θέματος.» Έχω ανατρέξει στην ένορκη δήλωση του Οικονομίδη που συνοδεύει την αίτηση για το θέμα του κατεπείγοντος. Αν και δεν είναι σαφής ως προς τη νομική θέση των αιτητών έναντι της ΑΗΚ, ενόψει των αντικρουόμενων θέσεων που προβάλλει, από τη δομή της Έκθεσης Απαίτησης το αγώγιμο δικαίωμα των αιτητών φαίνεται να περιστρέφεται γύρω από την ιδιότητα τους ως καταναλωτών της ΑΗΚ και από την πληρωμή της τρέχουσας κατανάλωσης του ηλεκτρικού ρεύματος από τους ίδιους. Παραλείπει όμως να αναφέρει ότι οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού ρεύματος εκδίδονταν και συνεχίζουν να εκδίδονται επ' ονόματι της εταιρείας Ορφανίδη και ότι η ΑΗΚ δεν αναγνωρίζει τους αιτητές ως καταναλωτές της. Το γεγονός αυτό είναι σημαντικό, εφόσον άπτεται της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Εκτός αυτού οι αναφορές του Οικονομίδη ότι σε συναντήσεις με την ΑΗΚ αναφέρθηκε στους ενάγοντες-αιτητές ότι η ΑΗΚ θα προέβαινε σε διακοπή της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, είναι γενικές και αόριστες έχοντας κατά νουν ότι η διαφορά με την εταιρεία Ορφανίδη για εξόφληση των καθυστερημένων λογαριασμών της ξεκίνησε από το 2013 και ακολούθησε σειρά διαπραγματεύσεων που συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Επίσης το γεγονός ότι οι αιτητές απέστειλαν την επιστολή ημερ. 18.5.15 στην ΑΗΚ και αμέσως την επομένη μέρα καταχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή μαζί με την υπό κρίση αίτηση, είναι φανερό ότι στην πραγματικότητα η επιστολή αποσκοπούσε στο να δικαιολογηθεί το κατεπείγον της αίτησης. Αυτό καθίσταται σαφές από το περιεχόμενο της ίδιας της επιστολής και κυρίως γιατί δεν δόθηκε καν προθεσμία στην ΑΗΚ από τους αιτητές να απαντήσει στις θέσεις που προβάλλουν. Παραθέτω το καταληκτικό απόσπασμα της επιστολής που είναι ενδεικτικό της πιο πάνω συμπεριφοράς τους: «Θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα αναλογιστείτε πλήρως τις ευθύνες που σας βαρύνουν και σας καλούμε να αποφύγετε αχρείαστα τις καταστροφικές συνέπειες που θα επιφέρει η λανθασμένη και παράνομη ενέργεια σας να διακόψετε την παροχή ηλεκτρισμού στις επιχειρήσεις μας, αφού εμείς δεν ευθυνόμαστε για τα όποια τυχόν χρέη της υπό εκκαθάριση εταιρείας ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ και κανένα ποσό δεν σας οφείλουμε. Σε κάθε περίπτωση επιφυλάσσουμε πλήρως όλα τα δικαιώματα μας.» Συνεπώς τα όσα έχουν παρουσιάσει οι αιτητές ως στοιχεία που δήθεν δικαιολογούν το κατεπείγον σε συνάρτηση με την απόκρυψη του γεγονότος ότι οι λογαριασμοί ρεύματος εκδίδοντο επ' ονόματι της εταιρείας Ορφανίδη είναι στοιχεία που δίνουν εξουσία στο Δικαστήριο να προβεί σε ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος που δόθηκε μονομερώς, επιπρόσθετα και γι' αυτό το λόγο. Ένας άλλος λόγος για τον οποίο δεν μπορεί να πετύχει η αίτηση είναι γιατί στην ουσία τα αιτούμενα διατάγματα συνιστούν και τις κύριες θεραπείες της Αγωγής. Ασφαλώς και η έκδοση τους επιφέρει ουσιαστικά τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με σπουδή την εκδίκαση της υπόθεσης. Αυτό είναι εμφανές και από την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης. Χρειάστηκαν περίπου έξι μήνες από την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης από πλευράς της ΑΗΚ για να καταχωρηθεί η Έκθεση Απαίτησης. Ενόψει της πιο πάνω απόφασης μου δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ένστασης. Συνεπώς ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγόμενης-καθ' ης η αίτηση και εναντίον των εναγόντων-αιτητών, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς ακυρώνεται. (Υπ.) ............... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Προσωρινά Διατάγματα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο