Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νίκος Βραχίμης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5051/14, 29/1/2016

(1)του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται ότι την 30.3.2013 στη Γερμασόγεια, εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσαν ζημιά σε μεταλλική περίφραξη της οικίας του Πανίκου Χειμώνα από τη Λεμεσό. Η κατηγορία 3 αφορά το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος 1 την 30.3.2013 με σκοπό την υποκίνηση του Πανίκου Χειμώνα από τη Λεμεσό να παραλείψει πράξη την οποία είχε νομικό δικαίωμα να τελέσει, απείλησε τον Χειμώνα ότι θα επαγάγει βλάβη στο πρόσωπο του λέγοντας του «Ναι ρε γαμώ τη ράτσα σου, εν να έρτουμε να σου γαμήσουμε το σπίτι» και «εν να σε κάμουμε να φύεις που δαπάνω». Οι κατηγορούμενοι 3 και 4 αθωώθηκαν και απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες και οι κατηγορούμενοι 1 και 2 μετά που κλήθηκαν σε απολογία κατέθεσαν ενόρκως και κάλεσαν ακόμα ένα μάρτυρα. Κατατέθηκαν συνολικά 11 Τεκμήρια και οι καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και του Μ.Υ.3 σημειώθηκαν ως Ενδείξεις Α - Δ και το περιεχόμενο τους αποτελεί μέρος της κυρίως εξέτασης τους. Μαρτυρία για τα γεγονότα σύμφωνα με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής έδωσε ο παραπονούμενος Μ.Κ.3 και Αστυφύλακας Μ.Κ.

1. Ο αστυνομικός μάρτυρας Μ.Κ.1 το μόνο που έκανε ήταν να λάβει ανακριτικές καταθέσεις από τους κατηγορούμενους και να τους κατηγορήσει γραπτώς. Ο Μ.Κ.3 παραπονούμενος Πανίκος Χειμώνα έδωσε δύο καταθέσεις στην αστυνομία. Η πρώτη στις 7.4.2013 στην οποία αναφέρει ότι στις 30.3.2013 και γύρω στις 10.45 το βράδυ και ενώ βρισκόταν στην οικία του στο γειτονικό σπίτι του Νίκου Βραχίμη υπήρχε αρκετός κόσμος και γίνετο φασαρία. Βγήκε στη βεράντα κοντά στο ξύλινο διαχωριστικό και φώναξε του Νίκου Βραχίμη και της παρέας του να κάνουν λίγο πιο σιγά γιατί δεν μπορούν να κοιμηθούν τα παιδιά και επειδή αυτός την άλλη μέρα θα πρέπει να σηκωθεί πρωί γιατί είχε πτήση. Ήταν καθόλα ευγενικός και πήρε την απάντηση από το Νίκο «εντάξει Πανίκο». To θεώρησε ειρωνικό και απάντησε πίσω «άτε έχει και κρίση τωρά». Όλη η παρέα του απάντησαν «εμείς πάμε κόντρα στην κρίση» και γελούσαν. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι συνεχίστηκε η στιχομυθία με έντονο τρόπο με όλη την παρέα και συγκεκριμένα όταν αυτός απάντησε στο φαλακρό που βγήκε πάνω στο διαχωριστικό «είσαι μάγκας;» τότε όλη η παρέα του φώναξε «ναι ρε γαμώ τη ράτσα σου έννα έρτουμε να σου γαμήσουμε το σπίτι έννα σε κάμουμε να φύγεις που δαπάνω». Λόγω της φασαρίας που δημιουργήθηκε στο μέρος ήλθε και ο αστυφύλακας Λούκας της προεδρικής φρουράς ο οποίος τον ρώτησε τι συνέβαινε. Του εξήγησε και ο αστυφύλακας Λούκας πήγε στο σπίτι του Νίκου Βραχίμη. Διαπίστωσε να βρίσκονται στο φράκτη που χωρίζει τις δύο οικίες τρία πρόσωπα από την παρέα του Νίκου. Ένας από αυτούς ήταν ασπρομάλλης και πρέπει να είναι ο αδελφός του Νίκου, ήταν ακόμη ένα παιδί, ένας φαλακρός και ο Νίκος. Η φασαρία συνεχίστηκε στην παρουσία του Αστυνομικού Λούκα. Την επομένη αφού επέστρεψε από την πτήση που είχε πάει στο Άμστερνταμ επισκέφθηκε τον αστυνομικό σταθμό Γερμασόγειας και ανέφερε το συμβάν. Όταν επέστρεψε στην οικία του, διαπίστωσε ότι στο φράκτη που χωρίζει την οικία του από την οικία του Νίκου, στο σημείο που ο Νίκος και δύο άλλοι είχαν ανεβεί, είχε προκληθεί ζημιά στη βάση της αλουμινένιας κατασκευής και ζημιά στο ξύλινο φράκτη. Η ζημιά επιθεωρήθηκε από τον εργολάβο, ο οποίος του ανέφερε για την επιδιόρθωση χρειάζεται €300 χωρίς να υπολογιστεί η ζημιά στα αλουμίνια. Ο αλουμινιτζής του ανέφερε ότι η αφαίρεση και επιδιόρθωση των αλουμινίων θα στοιχίσει €
2. Στη συμπληρωματική του κατάθεση που έδωσε στις 27.8.13, μεταξύ άλλων τόνισε ότι τα πιο πάνω που ανέφερε «ναι ρε γαμώ τη ράτσα σου ...» τα είπε ο γείτονας του ο Νίκος μαζί με τον γιο του τον Πανίκο. Επίσης ανέφερε ότι τη στιγμή που ο φαλακρός ανέβηκε πάνω στο ξύλινο διαχωριστικό φράκτη, ταυτόχρονα με την απειλή τον είδε να παλινδρομεί την αλουμινένια κατασκευή, η οποία από το σπρώξιμο του είχε φύγει από τη θέση της, δηλαδή τη τσιμεντένια βάση, χωρίς να κοπεί. Η τσιμεντένια βάση υπέστη ζημιές και έφυγε ένα κομμάτι. Δεν τα είδε τη στιγμή που προκλήθηκαν, άκουσε το θόρυβο του τσιμέντου που ξεκόλλησε καθώς επίσης είδε το κομμάτι το τσιμέντο που έπεσε στο έδαφος. Στη συνέχεια ανέφερε ότι πέραν από το φαλακρό, το φράκτη είδε να τον σπρώχνουν ο Νίκος και ο ασπρομάλλης. Ο μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 9 τιμολόγιο της εταιρείας KV Imperial Constructions Ltd το οποίο ουσιαστικά αποτελεί προσφορά για επιδιόρθωση αλουμινένιου λούβρου. Από την αντεξέταση διαπιστώθηκε ότι το συμβάν έγινε βράδυ του Σαββάτου και η επόμενη μέρα ήταν Κυριακή. Ανέφερε ότι το επεισόδιο το κατήγγειλε στον αστυνομικό σταθμό την επομένη αλλά όχι στις 9 το πρωί αλλά στις 9 το βράδυ. Στο σπίτι του ήλθαν οι αστυνομικοί μετά την καταγγελία στις 7 του Απρίλη. Δεν θυμόταν αν ήλθε αστυνομικός στο σπίτι του την 31 Μαρτίου. Σε σχέση με τα ποια άτομα αντιλήφθηκε να εκστομίζουν τις βρισιές που ανέφερε στην κατάθεση του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να πει ποιος και τι ειπώθηκε από τον καθένα ξεχωριστά. Ισχυρίστηκε όμως ότι τις περισσότερες βρισιές τις είπε ο Νίκος μαζί με τον γιο του. Επανέλαβε ότι το δεύτερο και τρίτο άτομο που βγήκε στο φράκτη ήταν ο ασπρομάλλης και ο ιδιοκτήτης και για την επιδιόρθωση του φράκτη πλήρωσε το ποσό των €600 και εξήγησε ότι το έκανε αυτό για να πληρώσει όσα πιο λίγα μπορούσε για την διόρθωση του. Ο Μ.Κ.2 Αστ. 2778 Αντρέας Ιακώβου ανέφερε ότι στις 3.4.2013 ήλθε στο σταθμό ο Μ.Κ.3 και του ανέφερε ότι σε συνέχεια του παραπόνου του που έχει υποβάλει στο σταθμό για επεισόδιο στις 30.3.2013, διαπίστωσε ότι έχει προκληθεί κακόβουλη ζημιά στον τοίχο της περίφραξης της οικίας του, στο σημείο όπου στηρίζεται αλουμινένια κατασκευή και ξύλινος φράκτης. Στις 7.4.2013 μετέβηκε στην οικία του Μ.Κ.3 και είδε τη ζημιά και ακολούθως έλαβε κατάθεση από τον παραπονούμενο. Ο Μ.Υ.3 Αστ. 722 Ιορδάνου, ανέφερε ότι στις 31.3.2013 ανέλαβε καθήκον στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας η ώρα 06.45 μέχρι η ώρα 18.45 της ίδιας μέρας. Περί ώρα 09.00 της ίδιας μέρας ήλθε στον σταθμό ο Πανίκος Χειμώνας και ανέφερε ότι στις 30.3.2013 και περί ώρα 22.30 ενώ βρισκόταν στο σπίτι του, στο σπίτι που εφάπτεται του δικού του και ανήκει στον Νίκο Βραχίμη υπήρχε δυνατή μουσική με αποτέλεσμα να ενοχληθεί. Ο μάρτυρας μαζί με τον Αστ. 2851 επισκέφθηκαν το σπίτι του Νίκου Βραχίμη, ο οποίος παραδέχθηκε ότι υπήρχε μια ένταση μεταξύ του Χειμώνα και ισχυρίστηκε και αυτός ότι η συμπεριφορά του Χειμώνα ήταν προκλητική. Τη μέρα του αρχικού παραπόνου δεν αναφέρθηκε οποιαδήποτε κακόβουλη ζημιά στην περιουσία του παραπονουμένου ούτε και κατά την επίσκεψη του στο μέρος πρόσεξε οτιδήποτε. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατέθεσαν ενόρκως και επανάλαβαν τα όσα αναφέρουν στις καταθέσεις τους. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 1 κατάθεσε ως Τεκμήρια 10 και 11 δύο φωτογραφίες και ως έχει εξηγήσει παρουσιάζουν τον φράκτη που διαχωρίζει την οικία του από την οικία του Χειμώνα. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι από τη μεριά του σπιτιού του η υψομετρική διαφορά από το έδαφος είναι τέτοιου μεγέθους το οποίο καθιστά αδύνατο σε κάποιο να ανεβεί στο φράκτη. Αρνήθηκε ότι εξύβρισαν ή απείλησαν τον παραπονούμενο, παραδέχθηκε όμως ότι μεταξύ τους υπήρξε έντονη συζήτηση. Τα ίδια επανέλαβε και ο κατηγορούμενος 2 και περαιτέρω ανέφερε ότι λόγω της ηλικίας του είναι αδύνατο εκ φύσεως να ανεβεί στο φράκτη. Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος 1, Τεκμήριο 1, για το συγκεκριμένο βράδυ παραδέχεται ότι είχε οικογενειακό πάρτι στο σπίτι του, παραδέχεται ότι ο γείτονας του Πανίκος Χειμώνα του φώναξε δυνατά και επίμονα να σταματήσουν γιατί κάνουν φασαρία και ενοχλήθηκε, παραδέχθηκε ότι υπήρχε μία στιχομυθία μεταξύ των θαμώνων, αρνήθηκε όμως ότι οποιοσδήποτε από την παρέα ύβρισε ή απείλησε τον Χειμώνα. Περαιτέρω αρνήθηκε ότι ανέβηκε οποιοσδήποτε στο ξύλινο διαχωριστικό φράκτη που διαχωρίζει την οικία του από την οικία του Πανίκου. Ο κατηγορούμενος 2 στην κατάθεση του, Τεκμήριο 3, παραδέχθηκε ότι το συγκεκριμένο βράδυ βρισκόταν στο σπίτι του αδελφού του Νίκου, το οποίο συνορεύει με το σπίτι του Χειμώνα. Σε σχέση με τα όσα ισχυρίζεται ο παραπονούμενος ανέφερε ότι ο ίδιος δεν σηκώθηκε καν από την καρέκλα του, παραδέχθηκε ότι υπήρξε μία στιχομυθία μεταξύ του παραπονουμένου και των νεαρών της παρέας. Αρνήθηκε ότι απείλησε ή εξύβρισε τον παραπονούμενο και ότι ανέβηκε στο ξύλινο φράκτη. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και με αυτή την προσοχή προχωρώ στην εξέταση της μαρτυρίας τους, αφού το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλέπε C & A Pelekanos Associates Ltd

(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1273). Εντελώς τυπική κρίνεται η μαρτυρία του Μ.Κ.1 Αστ. 560 Πολυβίου, ο οποίος το μόνο που έκανε ήταν να λάβει καταθέσεις από τους κατηγορούμενους και να τους κατηγορήσει γραπτώς. Καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή κρίνεται και η μαρτυρία του Μ.Κ.2 Αστ. 2778 Ιακώβου. Από τη μαρτυρία του Ιακώβου σημειώνεται ότι η πρώτη επικοινωνία που είχε με τον παραπονούμενο ήταν στις 3.4.2013 και η επίσκεψη στην οικία του έγινε στις 7.4.

1. Στην κατάθεση του κάνει αναφορά ότι είδε την προκληθείσα ζημιά στις 7.4.2013 χωρίς όμως να εξηγεί ποια ήταν αυτή η ζημιά και περαιτέρω ο μάρτυρας εξήγησε ότι δεν γνωρίζει πως προήλθε και πότε προήλθε αυτή η ζημιά. Μεταξύ παραπονουμένου Μ.Κ.3 και κατηγορούμενου 1 φαίνεται ότι υπάρχει σοβαρή αντιπαράθεση από τον καιρό που η μοίρα τους έφερε στην ίδια γειτονιά και οι οικίες τους να συνορεύουν. Μέσα από τη μαρτυρία και των δύο ήταν διάχυτη η πρόκληση που δέχεται ο ένας από τον άλλο. Το επεισόδιο της 30.3.2013 ήταν ένα από αυτά. Αποτελεί γεγονός ότι υπήρξε ένα επεισόδιο μεταξύ του Μ.Κ.3 παραπονουμένου, του κατηγορουμένου 1 και των υπολοίπων καλεσμένων του κατηγορούμενου
2. Η φασαρία που εγίνετο στην οικία του κατηγορούμενου 1 προκάλεσε τον παραπονούμενο Μ.Κ.3 και οδήγησε στην ένταση μεταξύ του παραπονουμένου και των προσώπων που βρίσκονταν στην οικία του κατηγορούμενου
3. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τους δύο, παραπονούμενο και κατηγορούμενο
4. Πέραν τούτου διαπιστώνεται ότι στη σκηνή ήλθαν και αστυνομικοί της φρουράς της οικίας του Προέδρου η οποία βρίσκεται στην περιοχή, κάτι που όλα τα μέρη της δίκης δεν το έχουν αμφισβητήσει. Εξετάζοντας λοιπόν με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία τόσο του Μ.Κ.3 παραπονουμένου όσο και των κατηγορουμένων 1 και 2, διαπιστώνω ότι και οι τρεις τους δεν επιθυμούσαν να πουν όλη την αλήθεια για το επίδικο γεγονός. Μέσα από τη μαρτυρία του παραπονουμένου Μ.Κ.3 διαπιστώνει κανείς την προσπάθεια του να καταστήσει υπερβολικό το γεγονός επιδιώκοντας έτσι την τιμωρία του γείτονα του ο οποίος του προκάλεσε κάποια ανησυχία το συγκεκριμένο βράδυ αλλά και για τις άλλες διαφορές που έχουν μεταξύ τους. Ο παραπονούμενος ισχυρίζεται ότι επισκέφθηκε την αστυνομία την επόμενη μέρα στις 9 το βράδυ όταν επέστρεψε από πτήση στο Άμστερνταμ. Ο Μ.Υ.3 Αστ. 722 Ιορδάνου, Μ3 επί του κατηγορητηρίου, στην κατάθεση του αναφέρει ότι στις 31.3.2013 εργάζετο από τις 06.45 μέχρι και τις 18.45 και ότι προσήλθε στο σταθμό ο παραπονούμενος για να καταγγείλει το παράπονο του στις 9 το πρωί. Συνεπώς εφόσον είναι ο Μ.Υ.3 που κατέγραψε το παράπονο του παραπονουμένου, κάτι που δεν έχει αμφισβητηθεί από την κατηγορούσα αρχή, δεν μπορούσε να το λάβει στις 9 το βράδυ, καθότι δεν ήταν στην εργασία του. Στο σημείο αυτό πριν προχωρήσω στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης της μαρτυρίας του Μ.Κ.3 παραπονουμένου, είναι ορθότερο να αξιολογήσω τη μαρτυρία του Μ.Υ.3 Αστ. 722, ούτως ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να την αντιπαραθέσει στην ολότητα της με τη μαρτυρία του Μ.Κ.
5. Ο Μ.Υ.3, όπως ανωτέρω έχω αναφέρει, είναι αυτός που έχει λάβει το πρώτο παράπονο από τον παραπονούμενο Μ.Κ.3 και στην κατάθεση του, κάτι που δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση αναφέρει ότι ο παραπονούμενος επιθυμούσε να γίνει παρατήρηση στο γείτονα του για τη συμπεριφορά του και να καταγραφεί το συμβάν για ενημέρωση του σταθμού και μόνο γιατί πιθανόν να κινηθεί νομικά εναντίον του με πολιτική αγωγή. Ο μάρτυρας μαζί με άλλο αστυφύλακα επισκέφθηκαν τόσο την οικία του κατηγορούμενου 1 όσο και την οικία του παραπονουμένου και έκανε και στους δύο συστάσεις για αποφυγή παρόμοιων περιστατικών. Τη μέρα του αρχικού παραπόνου δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε για κακόβουλη ζημιά. Τα όσα ανέφερε ο Μ.Υ.3 μπορώ να πω ότι έχουν παραμείνει αναντίλεκτα. Πέραν τούτου δεν διαπιστώνω να αποτελούν αποκύημα της φαντασίας τους Μ.Υ.3 όλα τα πιο πάνω και περαιτέρω δεν διαπιστώθηκε να έχει οποιοδήποτε συμφέρον ή να γνωρίζει οποιοδήποτε από τα μέρη της δίκης. Ο Αστυφύλακας κάνοντας τη δουλειά του κατέγραψε αυτά που του είπαν και αυτά που περιήλθαν στην αντίληψη του. Η όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα δεν έχει δώσει οποιοδήποτε δικαίωμα στο Δικαστήριο να απορρίψει τα όσα έχει καταθέσει. Με βάση την κατάληξη μου επί της αξιοπιστίας του Μ.Υ.3 αποτελεί πλέον γεγονός η προσπάθεια του Μ.Κ.3 να δώσει ένα πολύ διαφορετικό τόνο στην υπόθεση διανθίζοντας τη μαρτυρία με τα όσα αναφέρει αρχικά στην πρώτη του κατάθεση Ένδειξη Γ, συμπληρώνοντας μετά από αρκετούς μήνες με τη δεύτερη του κατάθεση Ένδειξη Γ
6. Στην κατάθεση Ένδειξη Γ μιλά γενικά για την παρέα χωρίς να ξεχωρίζει τι ειπώθηκε από τον κάθε ένα παρευρισκόμενο ενώ στην κατάθεση Ένδειξη Γ1 κατονομάζει πλέον τι έκανε και τι είπε ποιος. Μέσα από την αντεξέταση που υπεβλήθη ο Μ.Κ.3 διαπιστώνεται ότι δεν ήταν σε θέση να κατονομάσει πρόσωπα και συγκεκριμένα ποιος ήταν αυτός που τον απείλησε. Η κατάληξη του για τον κατηγορούμενο 1 ήταν απλά συμπερασματική για την απειλή. Ενώ στην κατάθεση του Ένδειξη Γ αναφέρει ότι αντιλήφθηκε ότι προκλήθηκε ζημιά στον διαχωριστικό φράκτη μετά που επέστρεψε από την αστυνομία στις 31.3.2013 γι΄ αυτό δεν το ανέφερε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν είδε τη ζημιά τη στιγμή που προκλήθηκε αλλά άκουσε το θόρυβο και είδε κομμάτι από τσιμέντο να φεύγει αλλά δεν το ανέφερε αυτό στην αστυνομία. Θυμόταν όλες τις άλλες επισκέψεις αστυνομικών πλην την επίσκεψη του αστυνομικού Μ.Υ.3, πρόσωπο στο οποίο πρώτο θα έπρεπε να υποδείξει τη ζημιά. Όλα αυτά συνενωμένα δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες ως προς την ποιότητα της μαρτυρίας του Μ.Κ.
7. Πέραν των πιο πάνω διαπιστώνω ακόμη ότι και και η μαρτυρία του σε σχέση με την ισχυριζόμενη ζημιά που προκλήθηκε στο διαχωριστικό φράκτη είναι ελλιπής και αόριστη τόσο στο αν προκλήθηκε ζημιά όσο και για το χρόνο επιδιόρθωσης και την αξία της ζημιάς. Οι φωτογραφίες Τεκμήρια 10 και 11 που κατατέθηκαν από τον κατηγορούμενο 1 αν και δεν υποδείχθηκαν στον παραπονούμενο Μ.Κ.3 είναι ενδεικτικές του χώρου και καθορίζουν την αδυναμία πρόκλησης ζημιάς με τον τρόπο που υπέδειξε ο παραπονούμενος. Η κατάθεση και μόνο του Τεκμηρίου 9, χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία, δεν προσδίδει οποιαδήποτε αξία και συνεπώς δεν μπορεί να στηρίξει τον ισχυρισμό του για την αξία της ζημιάς που προκλήθηκε ως ισχυρίζεται στον διαχωριστικό φράκτη. Ως εκ τούτου η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της. Η απόρριψη της μαρτυρίας του Μ.Κ.3 δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία των κατηγορουμένων 1 και
8. Και οι δύο, ως ανωτέρω έχω αναφέρει, προσπάθησαν με τους δικούς τους ισχυρισμούς να πείσουν το Δικαστήριο ότι αυτοί ήταν τα θύματα των πράξεων του παραπονούμενου και ότι η συμπεριφορά του παραπονούμενου τους χάλασε το βράδυ, χωρίς φυσικά να το κατορθώσουν. Και οι δύο κατηγορούμενοι (1 και 2) όπως και ο παραπονούμενος θυμούνται μόνο όσα γεγονότα ήταν προς το συμφέρον τους. Και αυτοί δεν επιθυμούσαν να πουν όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο. Οι αναφορές και των δύο ήταν γενικές. Συμφωνούν ότι υπήρξε το συγκεκριμένο βράδυ κάποια ένταση αλλά αυτοί δεν έκαναν τίποτε. Στην αντεξέταση συμφώνησαν ότι δεν ήταν σε θέση να ελέγξουν τα υπόλοιπα μέρη της παρέας, δηλαδή τους νεαρούς. Συνεπώς η μαρτυρία τους κρίνεται ως ηθελημένα ελλιπής και απορρίπτεται στο σύνολο της. Το βάρος βρίσκεται στην Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει την υπόθεση της και το επίπεδο απόδειξης είναι αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Βλέπε Χαρίτωνος ν. Δημοκρατίας

(1971)2 Α..Α.Δ. 40 και Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας

(1977)2 Α.Α.Δ. 97. Αν στο τέλος της υπόθεσης το δικαστήριο έχει έστω και την παραμικρή αμφιβολία για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε ο κατηγορούμενος πρέπει να απαλλαγεί της κατηγορίας. Βλέπε Τούμπα ν. Αστυνομίας

(1984)2 Α.Α.Δ. 110 και Καίτη Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(1985)2 Α.Α.Δ. 97. Η κατάληξη μου επί της ποιότητας της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής οδηγεί από μόνη της σε κατάρρευση των κατηγοριών. Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Μαλλιώτη αρ. 2

(1998)2 ΑΑΔ σελ.

1. Η μη τήρηση του καθήκοντος της πλήρους αλήθειας από τους μάρτυρες έχει ως αποτέλεσμα ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να διατυπώσει ευρήματα. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω οι κατηγορίες 1 και 3 απορρίπτονται. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την κατηγορία 1 και περαιτέρω ο κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία
2. €80 έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ................. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Criminal / General / Final Αναφορά: Κακόβουλη ζημιά σε περιουσία - Απειλή βιαιοπραγίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο