Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. SERBAN GEORGE LUCIAN, Αρ. Υπόθεσης: 21050/15, 29/2/2016

(3)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε και των άρθρων 19 και 20Α του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε. 3. Άρνηση παραχώρησης δείγματος εκπνοής για τη διενέργεια της τελικής εξέτασης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 7

(4)και 11 του Περί Οδικής Ασφαλείας Νόμου 174/86 όπως τροποποιήθηκε και άρθρα 19 και 20Α του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε. Τα γεγονότα έχουν τεθεί από την κατηγορούσα αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Στις 11/1/2010 και ώρα 01:40 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής DAP 198 στην οδό Απόλλωνος στην Επισκοπή. Οι ΜΚ 1 και 2 στο κατηγορητήριο βρισκόντουσαν εντός της οικίας τους. Άκουσαν δυνατό θόρυβο και εξήλθαν της οικίας τους οπότε και διαπίστωσαν ότι τα οχήματα τους με αρ. εγγραφής ΗΕΑ 067 και ΚΒΜ 393 είχαν κτυπηθεί από διερχόμενο όχημα. Ενημέρωσαν την αστυνομία. Ο ΜΚ 10 στο κατηγορητήριο διενήργησε εξετάσεις στη σκηνή και ετοίμασε σχέδιο (Τεκμήριο Α). Από τις έρευνες εντοπίστηκε το όχημα του κατηγορουμένου σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης οικίας. Το όχημα έφερε κτυπήματα στο μπροστινό του μέρος. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε εμπλοκή. Από τα προκαταρκτικά δείγματα εκπνοής αλκοόλης στην εκπνοή του δόθηκαν οι ενδείξεις 104 και 91 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου αλκοόλης σε 100 χιλιοστά του λίτρου εκπνοής αντί του επιτρεπόμενου

1. Αρχικά αρνήθηκε ότι οδηγούσε το εν λόγω όχημα εν τέλει όμως παραδέχθηκε. Ενώπιον μου παραδέχθηκε άμεσα τις κατηγορίες. Είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν έχει βαθμούς ποινής. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής υιοθέτησε τη σχετική έκθεση που ετοιμάστηκε από το Γραφείο Ευημερίας. Όπως αναφέρεται στην έκθεση ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 36 ετών και νυμφευμένος με ομοεθνή του. Εργάζεται ως υπάλληλος, με μηνιαίο μισθό €
2. Αναφέρονται τα ακόλουθα στην έκθεση: «O κατηγορούμενος κατάγεται από την Ρουμανία και προέρχεται από ολιγομελή οικογένεια, χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Είναι απόφοιτος Λυκείου. Στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα νομικής σε πανεπιστήμιο στην Ρουμανία για ένα χρόνο περίπου, το οποίο εγκατέλειψε λόγο οικονομικών δυσκολιών. Μετέπειτα δούλεψε σε διάφορες δουλειές ως εργάτης, όπως χωράφια και οικοδομές. Το 2006 ήρθε για πρώτη φορά στην Κύπρο και δούλεψε ως φορτωτής εκφορτωτής σε ιδιωτική εταιρεία. Το 2007 δούλεψε ως εργάτης σε εταιρεία τηλεπικοινωνιών, στην οποία εργαζόταν μέχρι και το 2010 που επέστρεψε πίσω στην Ρουμανία. Το 2014 τέλεσε γάμο με γυναίκα ομοεθνή του. Το Φεβρουάριο του 2015 απόκτησαν ένα παιδί, το οποίο απεβίωσε μετά από 3 μέρες λόγο ασθένειας που έφερε μαζί του. Το Σεπτέμβρη του 2015 ο ίδιος επέστρεψε στην Κύπρο για εξεύρεση εργασίας, για το λόγο ότι στην Ρουμανία δεν είχε σταθερή δουλειά και αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Επίσης ήθελε από κοινού με τη σύζυγο του να αλλάξουν περιβάλλον μετά το θάνατο του παιδιού τους. Στο παρόν στάδιο εργάζεται ως εργάτης σε ιδιωτική εταιρεία. Όπως ο ίδιος ανάφερε, η σύζυγος του δεν εργάζεται για το λόγο ότι δεν μιλά ξένες γλώσσες. Επίσης σύμφωνα με τον ίδιο βρίσκεται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση που την καθιστά ανίκανη για εργασία. Οι σχέσεις με την οικογένεια και την σύζυγό του περιγράφονται από τον ίδιο ως αρμονικές.» Ως προς τα περιστατικά διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων, ο συνήγορος του ανέφερε, ότι το περιστατικό ήταν μεμονωμένο. Το δυστύχημα προκλήθηκε από απώλεια ελέγχου του οχήματος. Ο κατηγορούμενος φοβήθηκε και εγκατέλειψε τη σκηνή. Δεν υπήρξαν οποιοιδήποτε τραυματισμοί. Δεν έλαβε απαίτηση για οποιαδήποτε ζημιά. Εργάζεται σε εταιρεία κατασκευαστική, έχοντας μεταξύ άλλων καθήκοντα οδηγού και αναρριχητή. Τυχόν στέρηση της άδειας οδήγησης του θα τον οδηγήσει σε απόλυση από την εργασία του (βλ. σχετική επισύναψη στην Έκθεση του γραφείου Ευημερίας). Επικαλέστηκε επίσης την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από την διάπραξη του αδικήματος μέχρι σήμερα. Για σκοπούς επιβολής της ποινής, θα εξετάσω πρώτα την 2η κατηγορία η οποία αφορά εγκατάλειψη τόπου ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, κατά παράβαση του άρθρου 235Α

(3)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σύμφωνα με το άρθρο 235Α

(3): «

(2)Όποιος, αφού εμπλακεί σε ατύχημα το οποίο προκαλεί ζημιά σε περιουσία, εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.

(3)Εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, αφού λάβει υπόψη όλες τις συνθήκες της υπόθεσης, πρόσωπο το οποίο καταδικάζεται δυνάμει του εδαφίου

(1)ή

(2)στερείται του δικαιώματος κατοχής άδειας οδηγού για περίοδο που δεν είναι μικρότερη του ενός χρόνου από της ημερομηνίας της καταδίκης, όπως το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο.» Άντλησα καθοδήγηση από τις ακόλουθες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου: - Στην Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 389, ο εφεσείων ήταν ηλικίας 42 χρόνων, πατέρας τριών ανήλικων παιδιών και η άδεια οδηγήσεως του αναγκαία στην εργασία του. Επιβολή ποινής προστίμου Λ.Κ.600 και αποστέρηση του δικαιώματος κατοχής και/ή απόκτησης άδειας οδήγησης για δώδεκα μήνες κρίθηκε υπερβολική. Η περίοδος αποστέρησης της άδειας οδήγησης μειώθηκε σε έξι μήνες. Στην υπόθεση εκείνη ο εφεσείων είχε ανακόψει την πορεία μοτοσικλετιστή με αποτέλεσμα να επέλθει σύγκρουση. Ο εφεσείων εγκατέλειψε τη σκηνή και άφησε το θύμα αβοήθητο. Ο εφεσείων εργαζόταν ως οδηγός μεταφοράς διαφόρων προϊόντων σε υπεραγορά και η άδεια οδήγησής του ήταν αναγκαία. Κατά τις νυκτερινές ώρες εργαζόταν ως σιδηρουργός για να ικανοποιήσει τις οικονομικές ανάγκες της οικογένειας του, αφού η σύζυγος του δεν εργαζόταν. Ο λόγος της εγκατάλειψης της σκηνής του ατυχήματος οφειλόταν στο γεγονός ότι είχε πανικοβληθεί. Ο εφεσείων δεν είχε προηγούμενες καταδίκες και είχε κριθεί ένοχος κατόπιν παραδοχής του. - Στην Νικοδήμου ν. Αστυνομίας

(2011)2 ΑΑΔ 67, μειώθηκε ποινή στέρησης της άδειας οδήγησης για ένα έτος κατ' έφεση σε τέσσερις μήνες. Ο εφεσείων είχε λευκό ποινικό μητρώο. Καταδείχθηκε αναγκαιότητα χρησιμοποίησης του οχήματος του για τους σκοπούς της εργασίας του και για σοβαρούς λόγους υγείας που αντιμετώπιζε το παιδί του. - Στην Πουμπουρής ν. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 1, επικυρώθηκαν οι ποινές μετά από ακρόαση για αμελή οδήγηση, Λ.Κ.350 και 4 βαθμοί ποινής και για εγκατάλειψη του τόπου του δυστυχήματος, Λ.Κ.300 πρόστιμο και αποστέρηση του δικαιώματος κατοχής άδειας οδηγού για ένα χρόνο. Ο εφεσείων είχε αναπτύξει την ταχύτητα του οχήματός του σε δημόσιο δρόμο, έκανε ελιγμούς, και αφού εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας κτύπησε πεζό ο οποίος περπατούσε στη δεξιά πλευρά του δρόμου σε απόσταση 0,50 μ. από το παρακείμενο πεζοδρόμιο, τον οποίο και εγκατέλειψε. Οφείλω να φέρω σε προσοχή του κατηγορούμενου ότι το αδίκημα το οποίο έχει διαπράξει είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Εναπόκειται μάλιστα στον κατηγορούμενο να θέσει στο Δικαστήριο ειδικούς λόγους για να μην του στερηθεί η άδεια οδήγησης. Θα πρέπει να σημειωθεί βέβαια, ότι η ποινή της στέρησης της άδειας οδηγού βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, αποτελεί μέρος της συνολικής ποινής και πρέπει να δικαιολογείται με βάση τις αρχές που διέπουν την επιμέτρηση της ποινής. Τόσο τα γεγονότα που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, όσο και οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να διαπιστωθεί αν δικαιολογείται η αποστέρηση της άδειας του παραβάτη και η χρονική διάρκεια της αποστέρησης (βλ. μεταξύ άλλων, Ελ. Ελευθερίου ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 300,304). Αναφορικά με την 1η κατηγορία, της αμελούς οδήγησης το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του στην επιλογή της ποινής, τους ακόλουθους παράγοντες (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 235[i] με αναφορά στην Diran Der Avedisian v. Ρ

(1969)2 C.L.R. 57): (α) Το βαθμό αμέλειας, (β) Τις συνέπειες του δυστυχήματος, (γ) Τυχόν αμέλεια προσώπου εμπλεκόμενου στο δυστύχημα. Η συντρέχουσα αμέλεια άλλου προσώπου, αν και δεν αποτελεί υπεράσπιση, είναι μετριαστικός παράγων, και (δ) Τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου ειδικότερα σε σχέση με το μητρώο του ως οδηγού. Η συνήθης ποινή για αμελή οδήγηση είναι η ποινή προστίμου. Όπου η αμέλεια του κατηγορουμένου είναι ιδιαίτερα σοβαρή ή όπου ο κατηγορούμενος δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου, ή και τα δύο, η ποινή προστίμου συνδυάζεται με στέρηση της άδειας οδήγησης (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 235, 236[ii] ). Όσον αφορά την 3η κατηγορία, άρνηση παροχής δείγματος εκπνοής, δυνάμει των άρθρων 7

(4)[iii] και 11[iv] του Ν. 174/86 οι προβλεπόμενες ποινές δυνάμει του Νόμου είναι φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη, ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000) ή στέρηση της ικανότητάς του να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή όλες ή οποιεσδήποτε από τις πιο πάνω αναφερόμενες ποινές. Επιβάλλονται επίσης βαθμοί ποινής δυνάμει του άρθρου 20Α του Ν.86/72. Στην επιβολή ποινής απαιτείται από το Δικαστήριο η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από τη μια και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη αφετέρου. Λαμβάνω υπόψη μου όλα όσα έχουν αναφερθεί, την παραδοχή του κατηγορούμενου, την ηλικία του, τις οικογενειακές και τις οικονομικές και επαγγελματικές του περιστάσεις, όπως αυτές διαφαίνονται από την έκθεση του γραφείου ευημερίας. Οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων είναι ιδιαίτερα σοβαρές αφού ο κατηγορούμενος ήταν υπό την επήρεια αλκοόλης (έστω και αν δεν εξασφαλίστηκε τελικό δείγμα εκπνοής) όταν συγκρούστηκε με δύο σταθμευμένα οχήματα προκαλώντας υλικές ζημιές. Ως προς το ζήτημα της καθυστέρησης, έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι καθυστέρηση εκ μέρους των αρμοδίων Αρχών να παρουσιάσουν τον κατηγορούμενο ενώπιον της δικαιοσύνης αποτελεί παράβαση των ουσιωδών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου και τα δικαστήρια σε τέτοιες περιπτώσεις λαμβάνουν υπόψη αυτό το γεγονός προς μετριασμό της ποινής (βλ. Παντελίδης ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 309, 312). Αν για την καθυστέρηση ευθύνεται αποκλειστικά ο κατηγορούμενος ο τελευταίος δεν μπορεί να επικαλείται την καθυστέρηση ως παράγοντα για μετριασμό της ποινής (βλ. Τσιολής ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 154, 157, με αναφορά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Βαρνάβα

(1999)2 ΑΑΔ 638 και Κουλλαπής ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 273). Στον καθορισμό του μέτρου για το εύλογο του χρόνου για την ολοκλήρωση της ποινικής διαδικασίας, με αφετηρία την ημέρα σύλληψης του κατηγορουμένου, λαμβάνονται υπόψη τα περιστατικά και το περίπλοκο της υπόθεσης, η συμπεριφορά των ανακριτικών και δικαστικών Αρχών, καθώς και εκείνη του κατηγορουμένου (βλ. Καυκαρής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 203). Το καθήκον για την εξασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.2 βαρύνει τις δικαστικές Αρχές, (βλ. Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 CLR 257). Το αδίκημα διαπράχθηκε τον Ιανουάριο του 2010 και εξιχνιάστηκε σχετικά γρήγορα αφού, σύμφωνα με τα γεγονότα όπως έχουν παρατεθεί, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή όταν έδωσε ανακριτική κατάθεση. Διαδικασία που καταχωρίστηκε προηγουμένως διακόπηκε στις 28/3/2012 λόγω μη επίδοσης. Είναι δεκτό ότι ο κατηγορούμενος είχε επιστρέψει στη Ρουμανία εντός του 2010 (βλ. έκθεση Γραφείου Ευημερίας), το πότε είναι άγνωστο. Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι για την καθυστέρηση ευθύνεται ο κατηγορούμενος. Αδικήματα αυτού του είδους είναι σοβαρά και κατηγορητήρια πρέπει να καταχωρούνται το συντομότερο δυνατό από την εξιχνίαση τους. Η υπόθεση αυτή ενόψει και της παραδοχής του κατηγορουμένου μπορούσε να καταχωριστεί άμεσα. Το γεγονός ότι θα επιβληθεί ποινή 5 χρόνια μετά είναι σοβαρός μετριαστικός παράγοντας που θα λάβω υπόψη μου. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: - Στην 1η κατηγορία επιβάλλεται πρόστιμο €350 - Στην 2η κατηγορία ποινή προστίμου €500 και 6 βαθμοί ποινής. - Στην 3η κατηγορία επιβάλλεται πρόστιμο €350 Ενόψει της επιβολής βαθμών στην 2η κατηγορία δεν επιβάλλονται βαθμοί ποινής στην 1η κατηγορία και στην 3η κατηγορία. Δεν θα επιβάλλω ποινή στέρησης της άδειας οδήγησης στον κατηγορούμενο λόγω της παρέλευσης μεγάλου χρονικού διαστήματος από την διάπραξη των αδικημάτων, την αλλαγή στις οικογενειακές του συνθήκες αφού έχει νυμφευθεί ως επίσης και στις επαγγελματικές του συνθήκες, αφού σήμερα εργάζεται σε εργοληπτική εταιρεία. Έλαβα επίσης υπόψη μου ότι από την διάπραξη του αδικήματος μέχρι σήμερα δεν διέπραξε άλλα αδικήματα. (Υπ.).............. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Sentence/ Careless Driving/ Failure to stop / Driving under the influence of drink Αναφορά: Ποινική/ Ποινή/ Αμελής Οδήγηση/ Εγκατάλειψη Σκηνής/ Οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης. [i] 'Charges under s.8 are usually laid after a road accident. The factors that principally determine sentence upon conviction on a charge of negligent driving were discussed by the Supreme Court in Diran Der Avedisian v. Ρ. They are: (a) the degree of negligence involved; (b) the consequences of the accident; (c) the negligence of any other party involved in the collision; contributory negligence on the part of any other person, though not a defence, is a mitigating factor; and (d) the personal circumstances of the accused, with particular reference to his driving record.' [ii] 'The punishment ordinarily imposed for negligent driving is a fine. Whenever the negligence of the accused is of a high degree or his record is bad or in face of a combination of the two, a monetary sentence is often accompanied by disqualification.' [iii] 7.-

(1)Προς τον σκοπόν διερευνήσεως κατά πόσον οιονδήποτε πρόσωπον, εις δείγμα εκπνοής του οποίου εγένετο προκαταρκτική εξέτασις, έχει διαπράξει αδίκημα κατά παράβασιν των διατάξεων του άρθρου 5, οιοσδήποτε αστυνομικός δύναται, τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου ως και των διατάξεων του άρθρου 9, να ζητήση παρά του προσώπου τούτου όπως παράσχη δύο δείγματα εκπνοής διά τελικήν εξέτασιν μετά παρέλευσιν δέκα τουλάχιστον λεπτών της ώρας από της χρονικής στιγμής κατά την οποίαν είχε παρασχεθή το δείγμα εκπνοής διά την προκαταρκτικήν εξέτασιν: Νοείται ότι, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 9, εάν το πρόσωπον παρά του οποίου ζητείται η παραχώρησις δείγματος εκπνοής διά τελικήν εξέτασιν έχει υποστή οιονδήποτε τραυματισμόν, η τοιαύτη παραχώρησις δείγματος εκπνοής δύναται να πραγματοποιηθή μόνον τη συγκαταθέσει ιατρού: Νοείται περαιτέρω ότι, εάν η παραχώρησις δείγματος εκπνοής δεν ενδείκνυται δι' ιατρικούς λόγους, τούτο δε πιστοποιείται υπό ιατρού, οιοσδήποτε αστυνομικός ενεργών δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1)δύναται να ζητήση όπως, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 9, το πρόσωπον παράσχει δείγμα αίματος δι' εργαστηριακήν ανάλυσιν. ...

(4)Πας όστις, άνευ ευλόγου αιτίας, αρνείται ή αποφεύγει όπως μεταβή εις τον χώρον όπου υπάρχει ο αναγκαίος τεχνικός εξοπλισμός προς διενέργειαν τελικής εξετάσεως ή αρνείται ή αποφεύγει δι' οιουδήποτε τρόπου να παράσχη δείγμα εκπνοής όταν τούτο ζητηθή παρ' αυτού δυνάμει του παρόντος άρθρου, είναι ένοχος αδικήματος. [iv] 11..

(2)Οποιοσδήποτε διαπράττει αδίκημα δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(5)του άρθρου 6 ή του εδαφίου

(4)του άρθρου 7, υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη, ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000) ή σε στέρηση της ικανότητάς του να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε όλες ή οποιεσδήποτε από τις πιο πάνω αναφερόμενες ποινές. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο