Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Γεώργιος Κυριάκου, Αρ. Υπόθεσης: 9182/14, 10/2/2016

(1)του Ποινικού Κώδικα και η τρίτη το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 17.10.2013 στη Λεμεσό, διέπραξε επίθεση η οποία προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στην Αλεξία Κωνσταντίνου, εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά στο αυτοκίνητο της με αριθμούς εγγραφής ΚΜΜ 935 ύψους €1.262,60 και κατέστρεψε τα γυαλιά ηλίου της μάρκας chanel αξίας €150, και την εξύβρισε με τη φράση «σκατοπουτάνα, καριόλα, εν φεύκω ρα σκρόφα επροσπέρασες με να πάεις στο διάβολο, μαλακισμένη». Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε και τους πέντε μάρτυρες κατηγορίας και ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως. Κατατέθηκαν συνολικά πέντε τεκμήρια και οι καταθέσεις των Μ.Κ. 1 - 4 σημειώθησαν ως Ενδείξεις Α - Δ αντίστοιχα και αποτέλεσαν την κυρίως εξέταση τους. Ο Μ.Κ.1 Αστ. 316 Γιώργος Γεωργίου είναι αυτός που έχει φωτογραφήσει το αυτοκίνητο της παραπονούμενης, έχει καταθέσει στο Δικαστήριο το φωτογραφικό φάκελο Τεκμήριο 1 και όπως έχει εξηγήσεις τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 1 τις έλαβε στις 19.10.2013 στο χώρο στάθμευσης που βρισκόταν το αυτοκίνητο της παραπονουμένης καθ΄ υπόδειξη της παραπονουμένης. Ο Μ.Κ.2 Αστ. 1094 Πετάσης ανέφερε ότι στις 17.10.2013 μετέβηκε στην οδό Κωστή Παλαμά κατόπιν ειδοποίησης. Κατά την άφιξη του στο μέρος βρήκε την παραπονούμενη να βρίσκεται στη θέση του οδηγού μέσα στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚΜΜ 935 το οποίο ήταν ακινητοποιημένο λοξώς στη μέση του δρόμου με νότια κατεύθυνση. Η παραπονούμενη του ανέφερε ότι άγνωστος άνδρας της έκοψε το δρόμο με το αυτοκίνητο του, τη κτύπησε, την εξύβρισε και της προκάλεσε ζημιά στο αυτοκίνητο. Ο μάρτυρας αντιλήφθηκε την παραπονούμενη να βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση, να κλαίει και διαπίστωσε να αιμορραγεί το μικρό δάκτυλο του δεξιού χεριού της. Επίσης διαπίστωσε να είναι σπασμένο το αριστερό καθρεφτάκι του αυτοκινήτου της. Της παραχώρησε ιατρικό πιστοποιητικό για να εξεταστεί από ιατρό και εγκατέλειψε το χώρο. Την ίδια μέρα και περί ώρα 17.10 επισκέφθηκε την παραπονούμενη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού για λήψη κατάθεσης αλλά η παραπονούμενη δεν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση. Με βάση τα όσα του έχει αναφέρει η παραπονούμενη στις 18.10.2013 που προσήλθε στο σταθμό για κατάθεση διαπίστωσε ότι πρόκειται για τον Γεώργιο Κυριάκου, τον κατηγορούμενο. Τον συνέλαβε στις 21.10.2013, έλαβε από αυτόν ανακριτική κατάθεση και τον κατηγόρησε γραπτώς. Καταθέτοντας ο μάρτυρας προφορικά στο Δικαστήριο πέραν των πιο πάνω ανέφερε ότι όταν πήγε στη σκηνή η παραπονούμενη του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος κτυπούσε πάνω στο αυτοκίνητο, δεν ήταν όμως σε θέση να του υποδείξει που κτυπούσε. Εκείνη τη μέρα ο ίδιος αντιλήφθηκε μόνο το σπασμένο καθρεφτάκι. Ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι δεν εξέτασε τους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου ότι η παραπονούμενη έβγαλε την πινακίδα του αυτοκινήτου του και ότι το δάκτυλο της το κτύπησε τη στιγμή που προσπαθούσε να αφαιρέσει την πισινή πινακίδα του αυτοκινήτου. Περαιτέρω ανέφερε ότι τα κτυπήματα που αναφέρει στην κατάθεση του είναι αυτά που του ανέφερε η παραπονούμενη και στο χώρο που βρήκε την παραπονούμενη είδε το δάκτυλο της που αιμορραγούσε. Επίσης η ζημιά που αναφέρει είναι το ποσό που η παραπονούμενη του έχει αναφέρει. Επανέλαβε αρκετές φορές ότι στο χώρο βρήκε την παραπονούμενη να βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση και ότι από η ώρα 10 μέχρι η ώρα 6 ήταν στο νοσοκομείο. Φεύγοντας από τη σκηνή άφησε την παραπονούμενη στο χώρο γιατί η παραπονούμενη ειδοποίησε συγγενικό της πρόσωπο για να την μεταφέρει στο νοσοκομείο. Η παραπονούμενη Μ.Κ.4 Αλεξία Κωνσταντίνου, ανέφερε ότι είναι ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΚΜΜ 935 και στις 17.10.2013 περί ώρα 09.50 ξεκίνησε να μεταβεί στην εργασία της που βρίσκεται στη λεωφόρο Μακαρίου Γ΄. Μεταξύ άλλων οδών ακολούθησε την οδό Σπύρου Κυπριανού με ανατολική κατεύθυνση, κρατώντας την αριστερή λωρίδα. Μπροστά της βρισκόταν ένα αυτοκίνητο μάρκας Τoyota East χρώματος χρυσαφί και σε κάποια στιγμή το προσπέρασε γιατί ο οδηγός του έπιανε συνέχεια τα φρένα. Έστριψε δεξιά από τα επόμενα φώτα και κατευθύνθηκε νότια προς το δρόμο που οδηγεί στο Λανίτειο. Μόλις πέρασε το Λανίτειο και πριν φθάσει στο αλτ, ο οδηγός του αυτοκινήτου Toyota μπήκε μπροστά της και της απέκοψε το δρόμο. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και αυτή του είπε «Συγνώμη να περάσω». Αυτός άρχισε να τη βρίζει με τις φράσεις που αναφέρονται στις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, αυτή έκανε πισινή για να φύγει και αυτός άρχισε να κτυπά το αυτοκίνητο της σε όλο το μπροστινό μέρος και σε άλλα σημεία του αυτοκινήτου. Με κλωτσιά της έσπασε το αριστερό καθρεφτάκι, ακολούθως ήρθε της άνοιξε την πόρτα, τη τράβηξε από τα μαλλιά και την έριξε στην άσφαλτο, με αποτέλεσμα να κτυπήσει το μικρό δάκτυλο του δεξιού χεριού της. Στη συνέχεια άρχισε να την κτυπά με τα χέρια και τα πόδια του σε όλα τα σημεία του σώματος της. Ενώ προσπαθούσε να σηκωθεί αυτός την έριχνε πάλι κάτω και την κτυπούσε. Την τελευταία φορά που πήγε να σηκωθεί, πιάστηκε από τα πισινά νούμερα του αυτοκινήτου του με το αριστερό της χέρι με αποτέλεσμα να βγάλει τα νούμερα του αυτοκινήτου του από τη θέση τους. Στη συνέχεια το πρόσωπο αυτό εγκατέλειψε το χώρο γιατί σταμάτησαν κάποιοι περαστικοί και τον απέτρεψαν. Διαπίστωσε ότι τα νούμερα του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο άνδρας ήταν KSX

1. Κοστολόγησε τις ζημιές του οχήματος που ανέρχονταν στο ποσό των €1.070 και έσπασαν τα γυαλιά της αξίας €
2. Περαιτέρω στην κατάθεση της αναφέρει ότι από το νοσοκομείο έφυγε η ώρα 17.50 και δεν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση λόγω της έντασης και των πονοκεφάλων που είχε. Η μάρτυρας αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι στο νοσοκομείο την μετέφερε κάποιος γνωστός της με το αυτοκίνητο της και έφυγε από το νοσοκομείο αργά το απόγευμα. Την επομένη μέρα δεν οδηγούσε, δεν θυμάται αν την πήραν οι δικοί της στην αστυνομία ή αν πήγε από μόνη της. Θυμάται όμως ότι στο γκαράζ την πήραν οι δικοί της και διόρθωσε το αυτοκίνητο ότι μπορούσε να διορθώσει. Δεν θυμόταν αν ήταν αυτή που έδειξε τις ζημιές του αυτοκινήτου στον ισιωτή. Σε σχέση με το επίδικο συμβάν ανέφερε ότι δεν υπήρχε ιδιαίτερη κίνηση στο δρόμο και το συμβάν διάρκεσε 5-10 λεπτά, δεν είχε κόσμο την ώρα που έγινε το κακό και την ώρα που ήλθαν περαστικοί, αυτός σταμάτησε και έφυγε. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο άνδρας τον οποίο έχει αναγνωρίσει ως τον κατηγορούμενο, την ύβρισε, άνοιξε την πόρτα του οδηγού, την έριξε κάτω και άρχισε να την κτυπά. Πήγαινε να σηκωθεί και την έσπρωχνε και ξαναέπεφτε κάτω. Αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν την κτύπησε, αρνήθηκε ότι η μόνη ζημιά που υπέστη το αυτοκίνητο της ήταν το καθρεφτάκι, αρνήθηκε ότι δεν την έχει εξυβρίσει, δεν θυμόταν να έχει δείξει τα γυαλιά στην αστυνομία. Είναι η θέση της ότι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου της δεν έχει ζημιά, έχει στο μπροστινό μέρος και στο καθρεφτάκι. Ο Μ.Κ.3 Αντρέας Πέτρου είναι ο ισιωτής και διατηρεί συνεργείο επιδιόρθωσης αυτοκινήτων με το όνομα Ε. Σ. Γκαράζ Εφραίμ και είναι αυτός που έχει εκτιμήσει τη ζημιά του αυτοκινήτου της παραπονουμένης στις 18.10.
3. Ετοίμασε έντυπο και το παρέδωσε στην παραπονούμενη και είναι το Τεκμήριο
4. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν είναι εκτιμητής ζημιών και την εκτίμηση που έχει κάνει στο όχημα είναι εκ πείρας. Δεν θυμόταν πότε ήλθε το αυτοκίνητο στο γκαράζ, θυμόταν όμως ότι το έφερε μια κοπέλα. Δεν μπορεί να εξακριβώσει πότε και πως προήλθαν οι ζημιές και κατέγραψε τις ζημιές που του υπέδειξε η κοπέλα. Από το Τεκμήριο 1, δηλαδή τις φωτογραφίες, αναγνώρισε από τη φωτογραφία 6 το καθρεφτάκι και τη φωτογραφία 7 τη ζημιά στην οροφή. Η Μ.Κ.5 Παναγιώτα Νεάρχου είναι γιατρός στης Πρώτες Βοήθειες και στις 17.10.13 εξέτασε την παραπονούμενη Αλεξία Κωνσταντίνου και ετοίμασε την ιατρική έκθεση Τεκμήριο
5. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας εξήγησε ότι όταν λέει στο Τεκμήριο 6 απώλεια δέρματος στο μικρό δακτυλάκι, δεν εννοεί ολόκληρο αλλά ότι έλειπε δέρμα. Άλλες εξωτερικές κακώσεις δεν υπήρχαν και τα υπόλοιπα που αναφέρει στην έκθεση της ζάλη, αυχεναλγία, άλγος θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και νεφρικής χώρας είναι αυτά που παραπονείτο η παραπονούμενη. Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία, Τεκμήριο
6. Παραδέχεται ότι την επίδικη ημερομηνία οδηγούσε το αυτοκίνητο KSX 773 στη λεωφόρο Μακεδονίας με ανατολική κατεύθυνση. Πρόθεση του ήταν να στρίψει από τα επόμενα φώτα δεξιά στο δρόμο που οδηγεί προς το Λανίτειο. Ενώ οδηγούσε και κρατούσε την εσωτερική λωρίδα του δρόμου παρατήρησε από το καθρεφτάκι του ότι αυτοκίνητο που οδηγείτο από γυναίκα ερχόταν από πίσω του και σε κάποια στιγμή τον προσπέρασε από τα αριστερά και πριν προσπεράσει ολόκληρο το αυτοκίνητο του, άναψε το δείκτη της και μπήκε μπροστά του. Αυτός για να την αποφύγει έστριψε το τιμόνι του δεξιά, διαπίστωσε ότι και η γυναίκα ήθελε να πάει δεξιά από τα φώτα τροχαίας, όπου πήγαινε και αυτός, την ακολούθησε και σε κάποια στιγμή που βρήκε ευκαιρία την προσπέρασε στο δρόμο, μπήκε μπροστά της, σταμάτησε το αυτοκίνητο, κατέβηκε, άνοιξε την πόρτα, πλησίασε προς το αυτοκίνητο της και της είπε «τι έκαμες πάνω στη Μακεδονίας; Επαλάβωσες τέλεια να με σκοτώσεις;». Και αυτή του απάντησε «Τι θα κάμεις; Θα με δέρεις ρε μπάσταρδε;». Αυτός της απάντησε «Όχι δεν δέρνω πουτάνες» του ζήτησε να μετακινήσει το αυτοκίνητο, τον εξύβρισε και έκανε πισινή, προσπάθησε να φύγει, αυτός φοβήθηκε και κτύπησε το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου. Αρνείται ότι έκανε οτιδήποτε άλλο, αρνείται ότι την τράβηξε από τα μαλλιά και την έβγαλε έξω από το αυτοκίνητο. Ισχυρίζεται ότι είναι η παραπονούμενη που του επιτέθηκε και αυτός την έπιασε με τα χέρια του για να την απωθήσει ώστε να μην του κτυπήσει. Σε σχέση με τη απώλεια δέρματος του δεξιού δακτύλου της παραπονούμενης ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι πιθανόν να το έκοψε στην προσπάθεια της να αφαιρέσει τις πινακίδες από το αυτοκίνητο του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι βρισκόταν σε ώρα εργασίας, αρνήθηκε ότι ήταν νευριασμένος, συμφώνησε ότι ήταν λογικό να βιάζεται γιατί ήταν σε ώρα εργασίας. Αρνήθηκε ότι στο δρόμο έπιανε συνεχώς τα φρένα γι΄ αυτό τον προσπέρασε η παραπονούμενη, ισχυρίστηκε ότι δεν θύμωσε που τον προσπέρασε αλλά τον φόβισε ο τρόπος που τον προσπέρασε και ισχυρίστηκε ότι την εξύβρισε αυτός όταν τον ύβρισε αρχικά η παραπονούμενη. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και με αυτή την προσοχή προχωρώ στην εξέταση της μαρτυρίας τους, αφού το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλέπε C & A Pelekanos Associates Ltd

(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1273). Μου έχει κάνει εντύπωση ο τρόπος που έχει διαχειριστεί όλο το θέμα ο Αστ. 1094 Μ.Κ.2 Πετάσης. Ενώ σε ολόκληρη τη μαρτυρία του και στις πλείστες των απαντήσεων του αναφέρει ότι μετέβηκε στο χώρο βρήκε την παραπονούμενη σε πλήρη σύγχυση και να κλαίει, αντιλήφθηκε να αιμορραγεί το μικρό δάκτυλο του δεξιού της χεριού, της παραχώρησε ιατρικό πιστοποιητικό για να μεταβεί στο νοσοκομείο να εξεταστεί, αλλά από την άλλη φεύγει από τη σκηνή και την αφήνει γιατί η ίδια του ανέφερε ότι θα μεταβεί στο νοσοκομείο με συγγενικό της πρόσωπο. Υπάρχει ισχυρισμός για κακόβουλη ζημιά, αντιλήφθηκε το καθρεφτάκι σπασμένο αλλά δίδει οδηγίες για φωτογράφιση του αυτοκινήτου από τον Μ.Κ.1 μετά από παρέλευση δύο ημερών και οι φωτογραφίες που έλαβε ο Μ.Κ.1 φωτογράφος Α/Αστ. 316 Γεωργίου λήφθηκαν κατόπιν υπόδειξης της παραπονουμένης. Με όλο το σεβασμό προς το πρόσωπο του θεωρώ ότι ως αστυφύλακας θα έπρεπε να διερευνήσει με περισσότερη σοβαρότητα τους ισχυρισμούς της παραπονούμενης και να διαφυλάξει Τεκμήρια, κάτι που δεν έχει κάνει. Για τις υπόλοιπες ενέργειες του δεν διαπιστώνω οτιδήποτε μεμπτό δηλαδή σε σχέση με τη λήψη καταθέσεων και τις ενέργειες του για εντοπισμό του κατηγορούμενου. Καθαρά τυπική αλλά αξιόπιστη κρίνεται η μαρτυρία του Α/Αστ. 316 Γεωργίου ο οποίος παρέθεσε στο δικαστήριο την ενέργεια που έκανε δηλαδή να φωτογραφίσει το αυτοκίνητο και να παρουσιάσει ως Τεκμήριο τις φωτογραφίες. Χωρίς να αιτιολογώ σε καμιά περίπτωση την οποιαδήποτε ενέργεια του κατηγορουμένου και ειδικά τον τρόπο που ως ισχυρίζεται ο ίδιος ο κατηγορούμενος αντέδρασε γιατί η παραπονούμενη τον προσπέρασε απότομα και μπήκε μπροστά του. Τέτοιου είδους πράξεις και συμπεριφορές δεν αιτιολογούνται με τίποτε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η παράνομη πράξη ενός ανθρώπου δίδει το δικαίωμα στο θύμα να μεγεθύνει στον υπερθετικό βαθμό τα γεγονότα και τις τυχόν ζημιές για να τιμωρήσει τον παραβάτη. Τέτοια μπορεί να χαρακτηριστεί και η μαρτυρία της παραπονουμένης Αλεξίας Κωνσταντίνου. Φυσικά μέσα από τη μαρτυρία της διαπιστώνεται διάπραξη των αδικημάτων εκ μέρους του κατηγορουμένου όχι στο βαθμό που η ίδια τα περιγράφει. Η υπερβολή της είναι εμφανής σε όλο το φάσμα της μαρτυρίας της και ειδικά για τον τρόπο που ως περιγράφει της είχε συμπεριφερθεί ο κατηγορούμενος αλλά και για τις ζημιές που ως ισχυρίζεται προκλήθησαν στο αυτοκίνητο της. Η παραπονούμενη ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος άνοιξε την πόρτα, την τράβηξε από τα μαλλιά, την έριξε στην άσφαλτο και ενώ προσπαθούσε να σηκωθεί αυτός πάλι την έριχνε και την ξανακτυπούσε αλλά ο μόνος τραυματισμός, ο οποίος επιβεβαιώνεται και από το Τεκμήριο 6, είναι στο μικρό δάκτυλο του δεξιού χεριού της. Ο αστυφύλακας αναφέρει ότι βρήκε την παραπονούμενη σε πλήρη σύγχυση και έκλαιγε αλλά την άφησε στο χώρο και έφυγε. Η παραπονούμενη ούτε το απόγευμα της ίδιας μέρας δεν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση αλλά ήταν σε θέση να μεταβεί σε ισιωτή και να εκτιμήσει τις ζημιές του αυτοκινήτου. Όλα τα πιο πάνω συνενωμένα δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες ως προς την ποιότητα της μαρτυρίας της παραπονουμένης. Τα ίδια μπορώ να πω ισχύουν και για τον κατηγορούμενο. Ο τρόπος που συμπεριφέρθηκε στην παραπονούμενη μέσα από όσα ο ίδιος έχει αναφέρει τόσο στην κατάθεση του όσο και προφορικά στο Δικαστήριο δηλώνουν ότι πρόκειται για ένα νεαρό ο οποίος αντέδρασε άμεσα από την οποιαδήποτε συμπεριφορά της παραπονούμενης και το χειρότερο είναι ότι αποφάσισε ο ίδιος να λάβει το νόμο στα χέρια του αποκόπτοντας το δρόμο στην παραπονούμενη. Αυτές οι συμπεριφορές από μόνες τους είναι καταδικαστέες. Μέσα από τη μαρτυρία του διαπιστώνονται παραδοχές και συγκεκριμένα τη ζημιά που προκάλεσε στο καθρεφτάκι του αυτοκινήτου της παραπονούμενης, την εξύβριση με τη φράση «πουτάνα» αλλά και τη θέση του ότι όταν κατέβηκε η παραπονούμενη από το αυτοκίνητο του επιτέθηκε με τα χέρια και αυτός της έπιασε τα χέρια για να την απωθήσει και πιο κάτω «την απωθούσα να μην μου κτυπήσει». Περαιτέρω αναφέρω ότι ο κατηγορούμενος έφυγε από τη σκηνή και δεν μετέβη καν στην αστυνομία να καταγγείλει την υπόθεση. Συνεπώς η θέση η οποία εκφράστηκε διά του δικηγόρου του ότι δεν διερευνήθησαν οι ισχυρισμοί του από την αστυνομία αποτελούν εκ των υστέρων σκέψη. Ο Μ.Κ.3 Αντρέας Πέτρου, αν και δεν είναι εκτιμητής ζημιών, διαπιστώθηκε να έχει εμπειρία, είναι ισιωτής αυτοκινήτων και διατηρεί γκαράζ, δεν έχω διαπιστώσει οτιδήποτε το υπερβολικό στα όσα έχει αναφέρει και έχει εξηγήσει στο Δικαστήριο πως έχει καταλήξει και έχει ετοιμάσει το Τεκμήριο 5. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να διαπιστώσει πότε και πως προήλθαν οι ζημιές στο αυτοκίνητο της. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή είναι η μαρτυρία της ιατρού Παναγιώτας Νεοφύτου, Μ.Κ.6. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας και τις παραδοχές που υπάρχουν σε αυτή, διαπιστώνεται ότι ο κατηγορούμενος στις 17.10.2013, στην οδό Κωστή Παλαμά και Πλάτωνος στη Λεμεσό, (είναι ο δρόμος που οδηγεί προς το Λανίτειο), απέκοψε με το αυτοκίνητο του το αυτοκίνητο που οδηγείτο από την παραπονούμενη Μ.Κ.4 με αριθμούς εγγραφής ΚΜΜ 935. (Η λεωφόρος Σπύρου Κυπριανού και Μακεδονίας που γίνεται αναφορά από τους μάρτυρες πρόκειται για την ίδια λεωφόρο). Κατέβηκε από το αυτοκίνητο του και πήγε προς την παραπονούμενη. Στη συζήτηση που είχαν μεταξύ άλλων της ανέφερε τη λέξη «πουτάνα» και επιτέθηκε με τα χέρια του στην παραπονουμένη. Ο ισχυρισμός του ότι η οποιαδήποτε πράξη του ήταν προσπάθεια να αμυνθεί από την επίθεση που δέχθηκε από την παραπονούμενη δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός καθ΄ ότι ο ίδιος, σύμφωνα με τη δική του μαρτυρία, μετέβη προς την παραπονούμενη, συνεπώς οποιοσδήποτε ισχυρισμός για αυτοάμυνα απορρίπτεται. Η παραπονούμενη από την επίθεση που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο τραυματίστηκε στο πέμπτο δάκτυλο (μετατάρσιο) του δεξιού χεριού. Υπήρξε απώλεια δέρματος. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος κτύπησε και απέκοψε το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου της παραπονούμενης, ζημιά η οποία με βάση την εκτίμηση του Μ.Κ.3 ανέρχεται στο ποσό των €150. Νομική Πτυχή Το αδίκημα της επίθεσης μετά πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης (1η κατηγορία) στηρίζεται στο άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα. Για τη θεμελίωση του αδικήματος της επίθεσης, η κατηγορούσα αρχή πρέπει να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος άσκησε βία εναντίον άλλου προσώπου είτε εκ προθέσεως είτε απερίσκεπτα. Ο όρος «επίθεση» περιλαμβάνει κάθε πράξη του ηθελημένα ή κατά αδιαφορία προς το αποτέλεσμα, δημιουργεί σε κάποιο την αίσθηση της άμεσα επερχόμενης βίας. Βλ. Archbold Volume 2, έκδοση 1994, παράγραφος 19-166. Αναφορικά με την έννοια της πραγματικής σωματικής βλάβης δεν υπάρχει ο ορισμός της «πραγματικής σωματικής βλάβης» και αυτή μπορεί να σημαίνει εσωτερικές ή εξωτερικές βλάβες. Βλ. Russel on Crime σελ. 629. Στην υπόθεση Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας

(1985)2 ΑΑΔ 56, αναφέρθηκε ότι μια επιπόλαιη εκδορά στο πρόσωπο και κοκκίνισμα ήταν αρκετά για να στοιχειοθετήσουν «πραγματική σωματική βλάβη» μέσα στην έννοια του άρθρου 243 του Κεφ. 154. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου διαπιστώνεται ότι η παραπονούμενη δέχθηκε επίθεση από τον κατηγορούμενο. Από την επίθεση τραυματίστηκε στο δεξιό χέρι στο μικρό δακτυλάκι και είχε απώλεια δέρματος. Συνεπώς διαπιστώνω ότι με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία η κατηγορούσα αρχή, ως όφειλε, έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας. Το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 2). Για τη θεμελίωση του αδικήματος της κακόβουλης ζημιάς η κατηγορούσα αρχή πρέπει να αποδείξει ότι υπήρξε ζημιά και ότι η ζημιά αυτή έγινε κακόβουλα όχι όμως το ύψος της ζημιάς. Το ύψος της ζημιάς δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Με βάση τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου διαπιστώνεται η πράξη του κατηγορουμένου να κτυπήσει και να αποκόψει το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου της παραπονουμένης αποτελεί κακόβουλη ζημιά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το ύψος της συγκεκριμένης ζημιάς ανέρχεται στα €

1. Συνεπώς βρίσκω ότι η κατηγορούσα αρχή, ως όφειλε, έχει αποδείξει το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς όχι όμως στο ποσό που αναφέρεται στο κατηγορητήριο και περιορίζεται η ζημιά στα €
2. Συνεπώς διαπιστώνω ότι με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία η κατηγορούσα αρχή, ως όφειλε, έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας. Το αδίκημα της εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 3). Το άρθρο αυτό είναι ταυτόσημης διατύπωσης με το άρθρο 504 του Ινδικού Ποινικού Κώδικα και βοήθεια αντλείται από το σύγγραμμα Penal Law of India Dr. H. S. Cour's στη σελ. 4188 όπου αναφέρει ότι «σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αρκετό αν ο παραπονούμενος αποδείξει ότι η υβριστική γλώσσα που χρησιμοποίησε ο κατηγορούμενος θα μπορούσε συνήθως να προκαλέσει έναν κοινό άνθρωπο να διαπράξει διαταραχή της δημόσιας ειρήνης. Είναι αρκετό αν η ύβρη είναι τέτοια που μπορεί να γίνει η αιτία να χάσει ο υβριζόμενος τη ψυχραιμία του και να πει ή να κάμει κάτι βίαιο. Κρίνοντας κατά πόσο η εξύβριση είναι του χαρακτήρα που τιμωρείται από το άρθρο 504 το Δικαστήριο πρέπει απλά να λαμβάνει υπόψη το επίπεδο ενός συνηθισμένου λογικού ανθρώπου και να εξετάσει κατά πόσο η ύβρη είναι τέτοια που συνήθως είναι αρκετή να εξεγείρει πάθη και να προκαλέσει αντεκδίκηση με λόγια ή έργα». (βλ. επίσης Bolster v. Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού

(1997)2 A.A.Δ 89, και Αχιλλέως ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. σελ. 98). Και σε αυτή την περίπτωση με έρεισμα τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου, το γεγονός ότι η φράση που απεύθυνε στην παραπονούμενη «πουτάνα», ειπώθηκε σε δημόσιο χώρο που είναι η οδός Κωστή Παλαμά και Πλάτωνος, στη Λεμεσό, σε συνθήκες που μπορούσε να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο ευρίσκετο στο χώρο, μπορούσε επίσης να είναι η αιτία ο υβριζόμενος να χάσει τη ψυχραιμία του και να πει ή να κάνει κάτι το βίαιο, βρίσκω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει και το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης, ασχέτως αν στο κατηγορητήριο περιλαμβάνεται ότι ο κατηγορούμενος εξύβρισε την παραπονούμενη με τη φράση «σκατοπουτάνα, καριόλα, εν φεύκω ρα σκρόφα, επροσπέρασες με, να πάεις στο διάβολο, μαλακισμένη». Ο ίδιος ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι εξύβρισε και αυτός την παραπονούμενη με την πιο πάνω αναφερόμενη φράση. Συνεπώς διαπιστώνω ότι με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία, η κατηγορούσα αρχή, ως όφειλε, έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας. Ως εκ τούτου με βάση τα πιο πάνω ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1 - 3 που αντιμετωπίζει, ως η τροποποίηση των λεπτομερειών ως ανωτέρω έχει αναφερθεί. (Υπ.) ................. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Criminal / General / Final Αναφορά: Επίθεση - Κακόβουλη ζημιά - Δημόσια εξύβριση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο