MICHATA ENTERPRISES LTD ν. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΣΙΑΚΑΛΛΗ, Αρ. Υπόθεσης: 29434/14, 26/2/2016

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, η Κατηγορούμενη κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2012 Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας εξέδωσε και παρέδωσε προς όφελος του ΆΛΚΗ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ από την Λευκωσία μια επιταγή της ΣΠΕ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ, με αριθμό 34054934 για το ποσό των €2.000= πληρωτέα την 6/11/2012 και ο εν λόγω ΑΛΚΗΣ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ αφού την οπισθογράφησε την παρέδωσε προς όφελος των παραπονούμενων, οι οποίοι παρουσίασαν την εν λόγω επιταγή στην τράπεζα στις 6/11/2012 αυτή δεν εξοφλήθη λόγω του ότι η κατηγορούμενη με πράξη της άνευ ευλόγου αιτίας προκάλεσε την μη εξόφληση αυτής (Stop Payment). Για την απόδειξη της υπόθεσης της η πλευρά των Παραπονούμενων κάλεσε τέσσερις

(4)μάρτυρες κατηγορίας οι οποίοι κατέθεσαν σειρά Τεκμηρίων. Μετά δε την κλήση της κατηγορούμενης σε απολογία, με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, η κατηγορούμενη επέλεξε να καταθέσει ενόρκως ενώ παρουσίασε 2 μάρτυρες υπεράσπισης οι οποίοι με την σειρά τους κατέθεσαν σειρά Τεκμηρίων. Μαρτυρία - Αξιολόγηση Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσάχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( Ζαβρού v.Χαραλάμπους

(1996)1Α Α.Α.Δ 447, και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων και των παραδεκτών γεγονότων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ σε εκείνα τα μέρη της μαρτυρίας τα οποία σχετίζονται με το επίδικο θέμα και είναι απαραίτητα για την αξιολόγηση της και την εξαγωγή των ευρημάτων του Δικαστηρίου. ΜΚ1 - Ανδρέας Αλκιβιάδης Ο ΜΚ1 ανέφερε στην μαρτυρία του ότι την επίδικη επιταγή, Τεκμήριο 1 (στο εξής θα καλείται ως η «επιταγή»), του την παρέδωσε ο αδελφός του Άλκης μαζί με μια άλλη επιταγή αμφότερες τις οποίες του τι παρέδωσε η κατηγορούμενη. Την 1η επιταγή, όχι την επίδικη την κατέθεσαν στον λογαριασμό τους και αυτή πληρώθηκε. Την επίδικη επιταγή την οπισθογράφησαν και την έδωσα στον προμηθευτή τους ο οποίος τους παρέδωσε υλικά για την κατασκευή των αλουμινίων στην οικία της κατηγορούμενης στο Μάμμαρι. Δικαιούχος στην επιταγή ήταν ο αδελφός του με τον οποίο είναι συνεταίροι. Σύμφωνα με τον ΜΚ1 τις επιταγές τις έλαβαν για τις εργασίες τοποθέτησης αλουμινίων εις τις οποίες προέβηκαν στην οικία της κατηγορούμενη με βάση προσφορά που είχαν δώσει. Οι εργασίες αυτές ήταν ατέλειωτες καθότι σύμφωνα με τον ίδιο είχαν μείνει τα τελειώματα - finish και κάποια λάστιχα που δεν μπήκαν. Έμαθαν για την μη πληρωμή της επιταγής λόγω ανάκλησης από τον έμπορα τους ο οποίος την κατέθεσε και επικοινώνησαν με την κατηγορούμενη η οποία τους είπε ότι ανακάλεσε την επιταγή καθότι έγιναν κακοτεχνίες και η δουλειά ήταν ατέλειωτη. Περαιτέρω ανέφερε ότι από την ημερομηνία που η επιταγή επιστράφηκε απλήρωτη λόγω ανάκλησης δεν μετέβησαν για να ολοκληρώσουν την εργασία καθότι δεν είχαν χρήματα για να αγοράσουν τα υλικά. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ανέφερε ότι η αρχική τιμή προσφοράς ήταν €7.000= πλέον ο Φ.Π.Α. Στην συμφωνία περιλαμβανόταν και η τοποθέτηση παντζουριών τα οποία όμως δεν τοποθετήθηκαν. Αρνήθηκε ότι η προσφορά ήταν για το ποσό των €7.000= περιλαμβανομένου του ΦΠΑ ενώ επέμεινε ότι η δουλειά ήταν ατέλειωτη και συγκεκριμένα ημιτελής καθότι έλειπε το «finish» και οι περσιάνες. Στο ερώτημα γιατί ζήτησαν να πληρωθούν αφού δεν ολοκληρώθηκε η δουλειά απάντησε ότι ήταν λίγο πριν τα Χριστούγεννα και ο έμπορας τους ήθελε να πληρωθεί και έτσι ζήτησαν έναντι του ποσού ενώ δήλωσε επίσης ότι έλαβαν και πριν χρήματα από την κατηγορούμενη για το ποσό των €1.500= σε μετρητά ως προκαταβολή καθώς και άλλες €2.000= με την 1η επιταγή η οποία τιμήθηκε. Για τον συνάδελφο τους ο οποίος επιθεώρησε τις εργασίες κο. Τάκη Σιεγγερή απάντησε ότι πρώτη φορά συναντήθηκε μαζί του 2 εβδομάδες μόλις πριν την μαρτυρία του στο Δικαστήριο ενώ ανέφερε ότι δεν γνωρίζει εάν το πρόσωπο αυτό επιθεώρησε τις εργασίες πριν. Περαιτέρω ο ΜΚ1 ανέφερε ότι ο έμπορας τους επικοινώνησε μαζί τους πριν 2 - 3 εβδομάδες και τους ανέφερε ότι η κατηγορούμενη συμφώνησε να πάνε να ολοκληρώσουν τις δουλειές και να τους πληρώσει τις €2.000=. Συναντήθηκαν τότε με τον έμπορα τους, την κατηγορούμενη και ήρθε και ο κος. Σιεγγερής ο οποίος έκρινε την δουλειά που είχαν κάνει. Αναφορικά με τις υποβολές για κακοτεχνίες, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι επειδή οι εργασίες ήταν ημιτελείς ήταν φυσικό να μπαίνει φως εφόσον έλειπαν οι σιλικόνες. Βλέποντας την έκθεση του Πολιτικού Μηχανικού (αρχικά καταχωρηθείσα ως Τεκμήριο προς αναγνώριση Γ και μετά Τεκμήριο 7) ανέφερε ότι είναι φυσιολογικό μετά από 3 χρόνια τα λάστιχα και οι βούρτσες να μικρύνουν λόγω συστολής και διαστολής νοουμένου ότι απουσίαζαν σχεδόν όλα τα λάστιχα ενώ ανέφερε ότι αυτά τα τοποθετήθηκαν λόγω του ότι ανακλήθηκε η πληρωμή της επίδικης επιταγής. Ο ΜΚ1 αναφέρθηκε και σε άλλη συνάντηση που έλαβε χώρα για διευθέτηση της διαφοράς που προέκυψε κατά τον Οκτώβριο. Τέλος ο ΜΚ1 διαφώνησε ότι οι κακοτεχνίες υπήρχαν από την 1η ημέρα και η επιταγή ανακλήθηκε καθότι οι ίδιοι κατά παράβαση των συμφωνηθέντων δεν μετέβησαν στο υποστατικό για να τις επιδιορθώσουν. Ο ΜΚ1 δεν μου άφησε θετική εικόνα. Μέσα από την συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα και τον τρόπο που απαντούσε, δεν με έπεισε ότι ήλθε στο Δικαστήριο για να πει την πάσα αλήθεια αναφορικά με τις λεπτομέρειες την συνεργασίας με την κατηγορούμενη και την πρόοδο των εργασιών. Σημειώνω σε αυτό το σημείο ότι τόσο η έκδοση της επιταγής από την κατηγορούμενη, η παράδοση της στον αδελφό του ΜΚ1 (ΜΚ2) και η ανάκληση της από την ίδια δεν έχουν αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση και συνεπώς ως τέτοια αναντίλεκτα γεγονότα γίνονται αποδεκτά. Περαιτέρω ο ΜΚ1 προσπάθησε να δείξει ότι η Κατηγορούμενη κινήθηκε με κακή πίστη σε σχέση με την ανάκληση της πληρωμής της επιταγής, χωρίς όμως να προσφέρει μέσω της μαρτυρίας του οτιδήποτε το απτό και συγκεκριμένο επί του εν λόγω ζητήματος. Συγκεκριμένα, κατά την κυρίως εξέταση του, ενώ αναγνώρισε ότι η δουλειά ήταν ημιτελής δεν έδωσε καμία εξήγηση γιατί ο ίδιος και ο αδελφός του δεν μετέβηκαν να την ολοκληρώσουν αναφέροντας στο τέλος ότι ανέμεναν να τιμηθεί η επιταγή πρώτα, χωρίς όμως να αναφέρει εάν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος για την αναμονή τους αυτή με δεδομένο ότι έλαβαν ήδη μετρητά ως προκαταβολή ποσό ύψους €1.500= και περαιτέρω η 1η επιταγή για άλλο ποσό ύψους €2.000= τιμήθηκε δεόντως. Συνεπώς η μαρτυρία του σε αυτό το σκέλος χαρακτηρίζεται από μια αοριστία και ασάφεια με αποτέλεσμα πέραν των μην αμφισβητούμενων γεγονότων αυτή να παραμένει μετέωρη και μη αποδεκτή. ΜΚ2 - Άλκης Αλκιβιάδης Ο ΜΚ2 είναι ο αδελφός του ΜΚ1 ο οποίος αναγνώρισε την επίδικη επιταγή ως την επιταγή που παρέλαβε από την κατηγορούμενη ως αμοιβή για το έργο που επιτέλεσε στην οικία της. Ανέφερε ότι παρέλαβε την επιταγή στο χώρο στάθμευσης ενός γηροκομείου στην Κοκκινοτρεμιθιά από την κατηγορούμενη μετά που ολοκληρώθηκαν οι εργασίες στο σπίτι της. Τις 2 επιταγές η κατηγορούμενη τις υπέγραψε ενώπιον του και αφού τις παρέδωσε την μια την κατέθεσε στον λογαριασμό του και πληρώθηκε την δε 2η την παρέδωσε στον έμπορα του ο οποίος ακολούθως την κατέθεσε και αφού ενημερώθηκε ότι η πληρωμή της ανακλήθηκε από τον εκδότη τον ειδοποίησε. Ακολούθως και μετά που ενημερώθηκε από τον παραπονούμενο, επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την κατηγορούμενη η οποία του ανέφερε ότι υπάρχουν κάποιες μικρολεπτομέρειες να δουν στην δουλειά που εκτέλεσαν και του ζήτησε να κάνει λίγη υπομονή μέχρι να βρει τα λεφτά. Ο ΜΚ2 συνέχισε λέγοντας ότι δεν ήταν η 1η φορά που άκουσε από υπεργολάβους ότι η κατηγορούμενη χρωστούσε χρήματα και σε αυτούς. Τον ισχυρισμό της κατηγορούμενης για ύπαρξη κακοτεχνιών ως λόγο ανάκλησης τον άκουσε 1η φορά μετά από 3 - 4 μέρες από την επιστροφή της επιταγής. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 αναφέρθηκε στην προσφερθείσα προσφορά λέγοντας και επιμένοντας παρά τις αντίθετες υποβολές ότι αυτή ήταν για ποσό ύψους €7.000= πλέον Φ.Π.Α. και η οποία περιλάμβανε την τοποθέτηση αλουμινίων εσωτερικά, πορτών και περσιάνων. Κοστολόγησε τις εσωτερικές εργασίες περί τις €5.500= και τις περσιάνες περί τις €1.500= πλέον ο Φ.Π.Α. Ανάφερε περαιτέρω ότι οι εργασίες ολοκληρώθηκαν και πάντα είναι η τακτική τους να παραμένει ατέλειωτο ένα ποσοστό περίπου 10% για κάποιες μικρολεπτομέρειες εωσότου πληρωθούν. Στο ερώτημα αν ολοκληρώθηκαν στην παρούσα περίπτωση οι εργασίες και παρέμεινε μόνο το 10% ο ΜΚ2 απάντησε ότι εάν πληρώνονταν θα τελείωνε όπως κάνουν πάντα. Αργότερα αναθεώρησε την θέση του λέγοντας ότι παρέμεινε το 10% των εργασιών πλέον οι περσιάνες. Ακολούθως επέμενε ότι η δουλειά ολοκληρώθηκε και μετά από πάροδο 2 - 3 ημερών ζήτησε να πληρωθεί από την κατηγορούμενη. Περαιτέρω αναφέρθηκε στις 2 επιταγές λέγοντας ότι τις παρέλαβε στο χέρι, υπεγράφησαν ενώπιον του, η 1η της ίδιας ημερομηνίας και η 2η πληρωτέα 10 - 15 ημέρες μετά. Στην συνέχεια ανέφερε ότι μπορεί να μην ήταν 15 ημέρες μετά αλλά 3 - 4, δεν θυμάται ακριβώς. Την επίδικη επιταγή την παρέδωσε στους παραπονούμενους αμέσως μόλις την έλαβε από την κατηγορούμενη την ίδια ημέρα. Ενδεχομένως συμφώνησε η συνάντηση με την κατηγορούμενη να έγινε 15 Οκτωβρίου. Στην ερώτηση γιατί αφού ολοκληρώθηκε η δουλειά και παρέμειναν μόνο κάποιες μικρολεπτομέρειες, δεν τις έκανε από τις 15/10/2012 μέχρι τις 29/10/2012 που ανακλήθηκε η πληρωμή απάντησε ότι ανέμενε πρώτα να πληρωθεί η επιταγή. Περαιτέρω ο ΜΚ2 ανέφερε ότι είναι 25 χρόνια στο επάγγελμα και όταν οι πόρτες έχουν 2 - 3 εκατοστά κενό από το έδαφος διορθώνονται με το τελείωμα και την τοποθέτηση λάστιχων. Την υποβολή ότι η κατηγορούμενη του τηλεφωνούσε καθημερινά και του ζητούσε να ολοκληρώσει την εργασία και αυτός της υποσχόταν ότι θα πάει την αρνήθηκε λέγοντας ότι του τηλεφωνούσε μετά που επιστράφηκε η επιταγή και ο ίδιος της ανέφερε ότι για να πάει πρέπει πρώτα να πληρωθεί. Μάλιστα αρνήθηκε ότι η κατηγορούμενη του ανέφερε ότι θα ανακαλέσει την πληρωμή αν δε πάει να ολοκληρώσει και επιδιορθώσει την δουλειά. Σύμφωνα με τον ΜΝΚ2 κατά την 1η συνάντηση τους με τον έμπορο, τον ΜΚ1 και την κατηγορούμενη η τελευταία τους υπέδειξε τι ήθελε ακριβώς, τα κατέγραψαν και συμφώνησαν να γίνουν οι περαιτέρω εργασίες, όμως επικοινώνησε μαζί τους ο έμπορος και τους είπε ότι η κατηγορούμενη δεν ήθελε να συνεχίσει την συνεργασία μαζί τους και θα έπαιρνε άλλους τεχνίτες. Αρνήθηκε περαιτέρω την υποβολή ότι αυτά είναι εκ των υστέρων σκέψεις, αντίθετα οι ίδιοι δεν πήγαν ποτέ. Στις 2 συναντήσεις που ανέφερε ο ΜΚ1 αναφέρθηκε και ο ΜΚ2, για την παρουσία του Τάκη Σιεγγερή και τις υποδείξεις. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 και αυτά που του ανέφερε ο Σιεγγερής ήταν ζητήματα μικρολεπτομερειών και όχι κακοτεχνίες. Επέμεινε δε ότι εκκρεμούσαν μόνο οι εργασίες στεγανοποίησης. Σε υποδείξεις δε ότι υπήρχαν σοβαρές κακοτεχνίες στην εργασία και λόγω του ύψους των πορτών που ήταν πιο χαμηλό από το περίβλημα (κάσια) της πόρτας ο ΜΚ2 απάντησε ότι «οι τοιχοποιίες ήταν πολύ ελαττωματικές. Τα έβαλε ο γιός της κατηγορούμενης και έχανα όλα». Στην υποβολή ότι παρά τις υποδείξεις και παρακλήσεις της κατηγορούμενης για περίοδο 15 ημερών να επιδιορθώσουν τις εργασίες ο ίδιος παρέλειψε να πάει και γι' αυτό ανακλήθηκε η πληρωμή επέμεινε ότι ανέμενε να πληρωθεί η επιταγή. Ολοκληρώνοντας την μαρτυρία του ο ΜΚ2 ανέφερε ότι το κόστος των εναπομεινάντων εργασιών ήταν περί τα €150 - 200= ποσό ίδιο με αυτό που ανέφερε και ο ΜΚ

1. Η μαρτυρία του ΜΚ2 πέρα απο τα αναντίλεκτα και μη αμφισβητούμενα γεγονότα διακατέχεται απο αόριστες αναφορές και ασάφειες σε βαθμό που επηρεάζουν την συνολική της εικόνα κατά τρόπο αρνητικό. Ασάφειες ως προς τον την ακριβή κοστολήγηση της συνολικής προσφοράς. Αόριστες αναφορές σε φήμες περί αφερεγγυότητας της κατηγορούμενης ενώ ταυτόχρονα αποδέχεται την πληρωμή ήδη προκαταβολής και άλλων επιταγών απο την ίδια χωρίς πρόβλημα. Ουδεμία μαρτυρία δόθηκε ότι πράγματι η κατηγορούμενη ενδεχομένως να μην ήταν τυπική στις υποχρεώσεις της, κάτι που θα ενίσχυε την θέση του ότι ο ίδιος δεν μετέβηκε για ολοκλήρωση των εργασιών μέχρι να πληρωθεί. Καμία δικαιολογία περαιτέρω δεν δόθηκε γιατί εφόσον ο ίδιος και ο αδελφός του ήταν τυπικοί στις δικές του υποχρεώσεις και η εργασία για την οποία δόθηκαν οι επιταγές ήταν τελειωμένη γιατί δεν διεκδίκησαν νωρίτερα την αμοιβή τους παρά μόνο ανέμεναν να καταχωρήσει ο παραπονούμενος 2 χρόνια αργότερα απο τον ουσιώδη χρόνο ιδιωτική ποινικη δίωξη. Περαιτέρω δε ο ίδιος ο ΜΚ2 ως ο πλέον αρμόδιος να αναφερθεί στις λεπτομέρειες της συμφωνίας δεν αρνήθηκε ότι η δουλειά δεν ήταν ολοκληρωμένη άσχετα εάν για τον ίδιο η ημιτελής αυτή εργασία χαρακτηριζόταν ως «finish". ΜΚ3 - Τάκης Τσιαπίνης Ο ΜΚ3 είναι ο διευθυντής των παραπονούμενων. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 1 ως την επιταγή που του παρέδωσε ο πελάτης του για προϊόντα που παρήγγειλε. Η επιταγή ήταν μεταχρονολογημένη και μετά την κατάθεση της ενημερώθηκε ότι η πληρωμή της ανακλήθηκε από τον εκδότη της. Ως πελάτες του καθόρισε τους ΜΚ1 και ΜΚ2 τους οποίους ειδοποίησε για την ανάκληση και του είπαν ότι θα επικοινωνήσουν μαζί της και θα μου πουν. Ακολούθησε κάποιος χρόνος και αφού του είπαν ότι η κατηγορούμενη δεν θέλει να πληρώσει λόγω κάποιων ατασθαλιών ανέμενε και άλλο χρόνο και μετά απευθύνθηκε στον Δικηγόρο του. Την κατηγορούμενη δεν την γνώριζε αλλά μετά που καταχωρήθηκε η υπόθεση έλαβε τηλεφώνημα από κάποιον άλλο κατασκευαστή αλουμινίων ο οποίος του είπε ότι θα προσπαθήσει να βρει μια λύση για να μην πάνε Δικαστήριο. Το πρόσωπο αυτό ήταν ο Τάκης Σιεγγερής. Ακολούθως επικοινώνησε ο ίδιος με την κατηγορούμενη και της ζήτησε αν ενδιαφέρεται να μεσολαβήσει ο ίδιος για να λυθούν οι διαφορές της με τους ΜΚ1 και ΜΚ2 οπόταν και διευθετήθηκε συνάντηση περί τον Φεβρουάριο. Μετέβησαν ακολούθως στην οικία της όπου η ίδια υπέδειξε τις ατασθαλίες και συμφώνησαν όπως οι ΜΚ1 και 2 μεταβούν για να διορθώσουν την δουλειά, να κάνουν τα "finish" και να ολοκληρώσουν την δουλειά. Ακολούθησε όμως τηλεφώνημα της κατηγορούμενης στον ίδιο όπου του ανέφερε ότι δεν επιθυμεί τους κατασκευαστές αυτούς και θέλει άλλους. Περαιτέρω έγινε και άλλη συνάντηση μετά από μια εμφάνιση στο Δικαστήριο όπου παρών ήταν και ο Σιεγγερής ο οποίος έφερε και προσφορά για να τελειώσει εκείνος την δουλεία. Μετά από συζήτηση και λογομαχία δεν κατέληξαν κάπου και έφυγαν. Η επίδικη επιταγή σύμφωνα με τον ΜΚ3 μέχρι σήμερα δεν πληρώθηκε. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ3 αναφέρθηκε στην επικοινωνία που είχε με την κατηγορούμενη την 1η φορά και συμφώνησε ότι η ίδια του ανέφερε ότι οι ΜΚ1 και ΜΚ2 δεν πήγαιναν να επιδιορθώσουν την εργασία που έκαναν ενώ ο ίδιος προσφέρθηκε να βοηθήσει. Ο ίδιος ήθελε να πληρωθεί αλλά οι ΜΚ 1 κα 2 επέμειναν στην θέση του το ίδιο και η κατηγορούμενη. Αναφορικά με την κατάσταση των εργασιών βασιζόμενος στην πείρα του ανέφερε ότι αυτό που υπολειπόταν ήταν το finish, περίπου μίας ημέρας δουλειά για την παράδοση, για να τοποθετηθούν σιλικόνες, μαστιχώματα, λάστιχα, κτλ. Σύμφωνα με τον ίδιο μόνο μια πόρτα είδε ο ίδιος κον΄τη ενώ δεν ξέρει αν υπήρχαν και άλλες, η δε λύση στο πρόβλημα αυτό ήταν να βγούν οι πόρτες να τοποθετηθεί το προφίλ και να ξαναμπούν στην θέση τους. Επέμεινε στις θέσεις του ως τις διατύπωσε στην κυρίως εξέταση του ενώ απανέλαβε ότι επειδή οι περσιάνες δεν είχαν κατασκευαστεί ανέφερε στην κατηγορούμενη ότι μπορούσε να πάρει προσφορά και από αλλού για να βρει το κόστος και να αφαιρεθεί από την διαφορά που υπήρχε. Αναφορικά με την έκθεση του Σιεγγερή ανέφερε ότι είναι φυσιολογικό να μπαίνουν νερά καθότι η δουλειά ήταν ημιτελής και μπορεί και κάποια χερούλια λόγω της παρόδου του χρόνου να ήθελαν άλλαγμα. Αναφέρθηκε περαιτέρω ο ΜΚ3 στο κατά πόσο τα αλουμίνια με το finish θα ήτο 100% λειτουργικά και απάντησε θετικά ενώ αρνήθηκε ότι ακόμα και να επιδιορθώνονταν δεν θα ήτο λειτουργικά λόγω κακής κατασκευής. Αναφορικά με τον χρόνο που αυτός πήρε την επιταγή δεν μπορούσε να τον καθορίσει και δεν θυμόταν επακριβώς αυτό που θυμάται όμως ήταν ότι αυτή ήταν μεταχρονολογημένη. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της κατηγορούμενης ότι παρήλθαν περίπου 15 ημέρες από την παράδοση της επιταγής και επειδή δεν παρουσιάστηκαν για τις επιδιορθώσεις έγινε η ανάκληση ο ΜΚ3 δήλωσε άγνοια καθότι δεν μπορούσε να γνωρίζει τα όσα προηγήθηκαν της δικής του εμπλοκής ενώ ο ΜΚ2 δεν του ανέφερε οτιδήποτε για τον λόγο που δεν πήγε να κάνει τις επιδιορθώσεις ενώ παρέλαβε μεταχρονολογημένη επιταγή. Ο ΜΚ3 εξέφρασε την θέση ότι οι έννοιες κακοτεχνίες και τελειώματα (finish) έχουν την ίδια σημασία. Αναφορικά με τον χρόνο που παρήλθε μέχρι να καταχωρηθεί η παρούσα ποινική υπόθεση, ήτοι περίπου 2 χρόνια, ο ΜΚ3 ανέφερε ότι αφότου έγινε η κατάθεση της επιταγής και ενημερώθηκε για την ανάκληση, έκαναν συναντήσεις και συζητήσεις και πέρασε ο χρόνος. Στην υποβολή ότι η κατηγορούμενη είχε λόγο να ανακαλέσει την πληρωμή της επιταγής, ο ΜΚ3 ανέφερε ότι δεν του πέφτει λόγος ούτε και μπορεί να ξέρει. Αναφορικά με τις επιδιορθώσεις αυτές από άποψη υλικών θα στοίχιζαν περί τα €200=. Η μαρτυρία του ΜΚ3 καταλήγω ότι δεν ήταν ουσιώδης σε ότι αφορά τα επίδικα ζητήματα της παρούσας υπόθεσης. Είναι δεδομένο ότι με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία και τις κοινά αποδεκτές από όλους τους ΜΚ και την κατηγορούμενη θέσεις, παρέλαβε την επίδικη επιταγή, την κατέθεσε την ημέρα που αυτή κατέστη πληρωτέα και ενημερώθηκε από την Τράπεζα του για την ανάκληση της πληρωμής της. Πέραν τούτου αποδέχομαι τις θέσεις του για την εμπλοκή του στην προσπάθεια του να επιλύσεις τις διαφορές των ΜΚ1 και 2 με την κατηγορούμενη. Αυτό που μου προξενεί εντύπωση είναι ότι ενώ από την μια αποδέχεται ότι υπήρχαν διαφορές και διαμάχες μεταξύ των ΜΚ1 και 2 με την κατηγορούμενη αναφορικά με την συμφωνία των εργασιών και ενώ προσπάθησε να τις επιλύσει ταυτόχρονα επιμένει να αξιώνει τα χρήματα αυτά από την κατηγορούμενη και μάλιστα μετά από 2 χρόνια από την πράξη ανάκλησης. Η καθυστέρηση αυτή μου δημιουργεί αμφιβολίες για τα πραγματικά κίνητρα του ΜΚ3 και αναπόφευκτα για την ειλικρίνεια και αξιοπιστία του. Κανένα συμφέρον δεν κρίνω ότι είχε ο ΜΚ3 να προσπαθήσει να επιλύσει τις διαφορές εφόσον ήταν νόμιμος κομιστής μιας επιταγής και μπορούσε άμεσα να καταχωρήσει την παρούσα ποινική δίωξη ή να διεκδικήσει με άλλο ένδικο μέσο τα χρήματα του. Αντίθετα ενώ δηλώνει ότι ο λόγος εμπλοκής του ήταν να καταφέρει τελικά να πληρωθεί, εν τέλει μετά από 2 χρόνια καταχωρεί την ποινική υπόθεση η οποία βεβαίως σκοπό δεν έχει την είσπραξη ποσών αλλά την τιμωρία της κατηγορούμενης. Εν πάση περιπτώσει πέραν των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, δεν μπορώ να αποδεχτώ στην ολότητα της την μαρτυρία του ΜΚ3, η οποία σε πολλά σημεία ήταν γενική και αόριστη, αμφιταλαντευόμενη μεταξύ των θέσεων του πολιτικού μηχανικού και τεχνίτη από την μια και των ΜΚ1 και ΜΚ2 από την άλλη. Αποδέχεται από την μια ότι η δουλειά ήταν ημιτελής και παρέμειναν μόνο τα τελειώματα ενώ από την άλλη αποδέχεται ότι υπήρχαν κακοτεχνίες, έννοια όμως ταυτόσημη με τα τελειώματα. Πέραν τούτου η μαρτυρία του ΜΚ3 όπως και κάθε άλλου μάρτυρα θα πρέπει να εξεταστεί σε συνδυασμό με τα ουσιώδη σημεία της υπόθεσης, που στην παρούσα περίπτωση είναι η απόδειξη από πλευράς κατηγορούμενης της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας. Η εξέταση της υπεράσπισης αυτής ανάγεται στο χρονικό σημείο της ανάκλησης, για το χρόνο αυτό ο ΜΚ3 ουδέν ανέφερε και καμία εμπλοκή δεν είχε, ως εκ τούτου η μαρτυρία του πέραν των όσων ανωτέρω ανέφερα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. ΜΚ4 - Στέλιος Στυλιανού Ο ΜΚ4 είναι τραπεζιτικός υπάλληλος στην ΣΠΕ Στροβόλου. Αναγνώρισε το τεκμήριο 1, την επίδικη επιταγή ως εκδοθείσα από λογαριασμό που βρίσκεται υπό την επίβλεψη του. Κατέθεσε ως Τεκ. 3 δείγματα υπογραφής των επιταγών από τον λογαριασμό αυτό και αναγνώρισε ότι η υπογραφή επί του τεκ. 1 είναι η ίδια με την υπογραφή στα δείγματα που παρουσίασε. Περαιτέρω αναγνώρισε το Τεκμήριο προς αναγνώριση Δ, το οποίο αποτελεί το έντυπο ανάκλησης της επίδικης επιταγής και το οποίο κατέστη Τεκμήριο
2. Σύμφωνα με τον ΜΚ4 η επίδικη επιταγή κατατέθηκε στην ΣΠΕ Κοκκινοτρεμυθιάς στις 6/11/2012 και παρουσιάστηκε για πληρωμή στην ΣΠΕ Στροβόλου στις 8/11/2012 και επιστράφηκε απλήρωτη για τον λόγο ότι η πληρωμή είχε ανακληθεί από τον εκδότη της. Ο λόγος που δηλώθηκε για την ανάκληση ήταν παράβαση συμφωνίας ενώ ανακλήθηκε ακόμα 1 επιταγή για τον ίδιο λόγο. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ4 αναφέρθηκε στο υπόλοιπο του λογαριασμού της κατηγορούμενη κατά την 6/12/2012 και ανέφερε ότι ήταν πιστωτικό υπόλοιπο €8.517,06σ. Η μαρτυρία του ΜΚ4 γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο στο σύνολο της. Η μαρτυρία του ΜΚ4 δεν αμφισβητήθηκε σε κανένα σημείο της από την υπεράσπιση ενώ πέραν του ότι αυτή παρέμεινε αναντίλεκτη, ο ΜΚ4 κατέθεσε τα γεγονότα ως αυτός τα γνώριζε χωρίς να έχει οποιαδήποτε εμπλοκή στην υπόθεση και χωρίς ενδοιασμούς. Κατηγορούμενη Η Κατηγορούμενη μετά την κλήση της σε απολογία προχώρησε σε ένορκη μαρτυρία για σκοπούς της οποίας κατέθεσε γραπτή δήλωση σύμφωνα με τον Νόμο Περί Αποδείξεως η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Α. Σύμφωνα με την κατηγορούμενη, τον Ιούνιο του 2012 συναντήθηκε με τον ΜΚ2 στην υπό ανέγερση οικία της στο Μάμμαρι όπου και μετά από μετρήσεις κατέληξαν σε συμφωνία για την τοποθέτηση όλων των αλουμινίων της οικίας ήτοι 4 περσιάνες, τρία πορτοπαράθυρα, ένα μικρό παράθυρο μπάνιου, δύο θύρες εισόδου και δύο μικρές σχάρες φυλλαράκια για το πατάρι στην τιμή των €7.000= συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Με την αποδοχή της συμφωνίας, κατέβαλε στον ΜΚ2 2 επιταγές συνολικού ποσού €1.500= ως προκαταβολή, (τεκμήριο 5) πληρωτέες την 23/6/2012 και 5/7/2012 αντίστοιχα. Δεν έλαβε για τις επιταγές αυτές ούτε απόδειξη ούτε και τιμολόγιο ενώ η συμφωνία προνοούσε ότι τα αλουμίνια θα τοποθετούνταν περί τις αρχές Αυγούστου και σίγουρα πριν τον Δεκαπενταύγουστο. Παρά τις εκκλήσεις της προς τον ΜΚ2 ενημερώθηκε από τον ίδιο ότι τα αλουμίνια θα τοποθετούνταν περί τα μέσα Οκτωβρίου. Την 12/10/2012 και ενώ βρισκόταν στην στέγη ηλικιωμένων Αγ. Γεώργιος Κοκκιμοτρεμιθιάς όπου νοσηλεύεται η αδελφή της, της τηλεφώνησε ο ΜΚ2 ο οποίος την ενημέρωσε ότι ολοκληρώθηκε η τοποθέτηση των εσωτερικών αλουμινίων πλην των εξωτερικών περσιάνων και ζήτησε να πληρωθεί για την εκτελεσθείσα εργασία. Η ίδια ζήτησε να συναντήθούν την επομένη καθότι θα έμενε το βράδυ μαζί με την αδελφή τηςκαι θα ήθελε πρώτα νε επιθεωρήσει τις εργασίες πριν πληρώσει αλλά ο ΜΚ2 επέμεινε και ήθελε να πληρωθεί οπότε και την επισκέφθηκε στην στέγη ηλικιωμένων. Του παρέδωσε τότε σε κλειστό φάκελο τις 2 επιταγές (Τεκμήριο 1 και Τεκμήριο 2) πληρωτέες την 6/11/2012 και 04/11/2012 αντίστοιχα. Την επόμενη ημέρα στην οικία της διαπίστωσε ότι όλα σχεδόν τα πορτοπαράθυρα δεν έκλειναν και ασφάλιζαν σωστά, υπήρχαν ατέλειες, ακουγόταν ο αέρας που φυσούσε ενώ οι θύρες ήταν κοντές με αποτέλεσμα να υπάρχει κενό και να περνά από κάτω φώς και αέρας. Άμεσα επικοινώνησε με τον ΜΚ2 του ανέφερε τις διαπιστώσεις της και αυτός την καθησύχασε ότι εντός των επόμενων ημερών θα πήγαινε για να τα επιδιορθώσει. Παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της στον ΜΚ2 και παρά τις δικές του υποσχέσεις ότι θα μετέβαινε για τις επιδιορθώσεις και αφού πέρασαν 2 και πλέον εβδομάδες δεν πήγε. Τελευταία επικοινωνία με τον ΜΚ2 είχαν λίγες ημέρες πριν την ανάκληση της επιταγής οπόταν και τον ενημέρωσε ότι αν δεν ερχόταν θα ανακαλούσε την πληρωμή της επιταγής. Ενόψει της μη προσέλευσης του ΜΚ2 και πάλι στις 29/10/2012 προέβη στην ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής λόγω παράβασης της συμφωνίας τους. Μετά την ανάκληση επικοινώνησε ο ΜΚ2 μαζί της, της ζήτησε τον λόγω της ανάκλησης και της ανέφερε ότι την επιταγή την παρέδωσε στον έμπορα του. Η ίδια του ανέφερε τους λόγους ανάκλησης ήτοι τις κακοτεχνίες και την μη προσέλευση του για επιδιορθώσεις ως η συμφωνία του. Του ανέφερε επίσης ότι εάν μετέβαινε τελικώς και επιδιόρθωνε τις κακοτεχνίες θα τον πλήρωνε. Ενώ παρήλθαν 2 και πλέον έτη και αφού ο γιός της προέβη μόνος του σε κάποιες διορθώσεις που δεν είχαν αποτέλεσμα έλαβε την παρούσα ποινική υπόθεση της οποίας τον παραπονούμενο δεν γνωρίζει. Περί τις αρχές του τρέχοντος έτους

(2015)διευθετήθηκε συνάντηση με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση. Παρόντες ήταν ο ΜΚ3, οι ΜΚ1 και

1. Του υπέδειξε τις κακοτεχνίες μια προς μία και κατέληξαν ότι εντός των επόμενων ημερών οι ΜΚ1 και 2 θα πήγαιναν στην οικία της για να τις επιδιορθώσουν. Παρά τις αμφιβολίες της δέχτηκε όμως και πάλι κανένας δεν επικοινώνησε μαζί της και σε επικοινωνία της με τον ΜΚ3 ο τελευταίος της εισηγήθηκε να απευθυνθεί σε άλλο κατασκευαστή. Ακολούθησε η επικοινωνία της με τον Σιεγγερή ο οποίος ετοίμασε και της παρέδωσε προσφορά ενώ παράλληλα ζήτησε και έκθεση από Πολιτικό μηχανικό. Κατέθεσε δε ως τεκμήριο σύνολο φωτογραφιών που η ίδια έβγαλε με την κατάσταση των εργασιών. Περαιτέρω και περί τον Οκτώβριο του 2015 συναντήθηκε εκ νέου με τους ΜΚ1 και 2, τον ΜΚ3, τον Σιεγγερή, κάποιον αρχιτέκτονα Λούη, ενώ παρόντες ήταν ο γιός της και μια αδελφότεκνη της. Εκεί υποδείχτηκαν από τον Σιεγγερή οι κακοτεχνίες και συμφωνήθηκε με τον ΜΚ2 ότι ο μόνος τρόπος επιδιόρθωσης ήταν η αφαίρεση ένα προς ένα τα πορτοπαράθυρα και οι θύρες η επιδιόρθωση τους και επανατοποθέτηση τους. Σύμφωνα με την ίδια και επειδή πλέον δεν είχε εμπιστοσύνη στον ΜΚ2 ζήτησε και συμφωνήθηκε να καταβάλει στον Σιεγγερή €1.200=, αφού ο τελευταίος μείωσε την προσφορά του, και το υπόλοιπο ποσό μέχρι τις €2.000= να το πληρωνόταν ο ΜΚ
2. Ο ΜΚ2 αποδέχτηκε σύμφωνα με την κατηγορούμενη ενώ ο αδελφός του (ΜΚ1) ήταν αρνητικός. Μετά την πάροδο 2 - 3 ημερών ο ΜΚ2 αρνήθηκε την διευθέτηση. Τα όσα άκουσε από τους ΜΚ1 και 2 στην ακροαματική διαδικασία είναι ισχυρισμοί που πρώτοι φορά τέθηκαν και ουδέποτε είχαν προβληθεί στο παρελθόν. Για πρώτη φορά άκουσε ότι έμειναν μόνο τα finish αφού ο ίδιος ο ΜΚ2 υποσχέθηκε να επιδιορθώσεις τα αλουμίνια, ενώ αναφορικά με την μη τοποθέτηση των βουρτσών εξεπλάγην καθότι αυτές τοποθετήθηκαν και μάλιστα με λανθασμένο τρόπο με αποτέλεσμα να μην είναι αποτελεσματικές. Ψευδές χαρακτήρισε την θέση του ΜΚ1 για σχόλια αναφορικά με την οικονομική της κατάσταση. Διερωτήθηκε μάλιστα πως είναι δυνατό μια εργασία, πλην των περσιάνων, που κοστολόγησε στις €5.500= ως ο ίδιος έθεσε να μην ολοκληρώθηκε για ένα κόστος €200=. Σύμφωνα με την κατηγορούμενη αν ήθελε να ξεγελάσει τον ΜΚ2 θα ανακαλούσε και την πληρωμή της άλλης επιταγής πράγμα που δεν έκανε. Αντεξεταζόμενη η κατηγορούμενη αναφέρθηκε στην γνωριμία της με τον ΜΚ2 και στην προφορική τους συμφωνία. Σύμφωνα με την κατηγορούμενη παρά το ότι η συμφωνία όριζε να ολοκληρωθούν οι εργασίες μέσα Αυγούστου ανέμενε μέχρι τον Οκτώβριο καθότι δεν είχε άλλη επιλογή μιας και έδωσε προκαταβολή την οποία δεν την επέστρεφαν. Στην οικία μετακόμισε περί τις 11/11/
3. Αρνήθηκε ότι οι εργασίες ολοκληρώθηκαν πριν τις 12/10/2012 και την έψαχνε ο ΜΚ2 για να πληρωθεί ενώ ανέφερε ότι ο ΜΚ2 της ζήτησε €4.000=. Η κατηγορούμενη καθ' όλη την διάρκεια της αντεξέτασης της επέμεινε στις θέσεις της για κακοτεχνίες και σοβαρά προβλήματα με τα αλουμίνια ενώ για τις ημερομηνίες πληρωμής των επιταγών ανάφερε ότι ο λόγος ήταν για να δει πρώτα την δουλειά που έκαναν. Σε σχέση με την αναφορά του ΜΚ4 σε 2 επιταγές που ανακλήθηκαν την ίδια ημέρα η κατηγορούμενη ανάφερε ότι για την άλλη πλήρωσε σε μετρητά τον δικαιούχο και γι' αυτό την ανακάλεσε ενώ αρνήθηκε ότι είχε οποιοδήποτε οικονομικό πρόβλημα. Η κατηγορούμενη αναφέρθηκε στην πρώτη επίσκεψη της στην οικία της την επόμενη ημέρα της παράδοσης των επιταγών όπου και διαπίστωσε τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες, τα μεγάλα κενά από τις πόρτες μέχρι το έδαφος και στα νερά της βροχής που εισήλθαν εντός της οικίας της προκαλώντας ζημιές στις γυψοσανίδες. Όλες αυτές οι διαπιστώσεις της έλαβαν χώρα πριν τις 29/10/2012 που ανακάλεσε την πληρωμή της επιταγής. Η κατηγορούμενη μου έκανε καλή εντύπωση στις απαντήσεις της και δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση κατά την αντεξέταση της. Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες όπως ο χρόνος μετακόμισης της στο σπίτι, η οι ημερομηνίες επικοινωνίας της με τον ΜΚ 2 ή άλλες μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο. (Κουδουνάρης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 320). Εκείνο που εξέτασα σε σχέση με την κατηγορούμενη ήταν οι θέσεις και ισχυρισμοί της κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι η σκέψη και τα κίνητρα της κατά τον χρόνο ανάκλησης της επιταγής. Οι διαπιστώσεις της δηλαδή για τις ατέλειες στην δουλειά, που σύμφωνα με τους ΜΚ1 και 2 είχε ολοκληρωθεί κατά το στάδιο αμέσως μετά την παράδοση των επιταγών. Σημειώνω βεβαίως ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας της κατηγορούμενης δεν έγινε χωρίς να αντιπαραβληθούν οι θέσεις της και με τα όσα ανέφεραν οι ΜΚ. Αυτό που διαπιστώνω είναι ότι τόσο οι ΜΚ 1 και 2 όσο και ο ΜΚΙ3 δεν αμφέβαλαν και δεν αρνήθηκαν για την είσοδο νερών της βροχής, φώς και αέρα από τα αλουμίνια με δεδομένο για αυτούς ότι οι εργασίες ήταν ημιτελείς. Βεβαίως το Δικαστήριο δεν θα καταλήξει σε ευρήματα κακοτεχνιών ήτοι αστικής φύσεως διαφορές αλλά θα εξετάσει τα δεδομένα και στοιχεία αυτά σε συνδυασμό ουσιαστικά με τις σκέψεις της κατηγορούμενης κατά τον χρόνο ανάκλησης της πληρωμής της επίδικης επιταγής. ΜΥ1 Τάκης Σιεγκερής Ως ΜΥ1 προσήλθε ενώπιον μου ο Τάκης Σιεγκερής, ιδιοκτήτης της εταιρείας «Αλουμίνια Τάκης Σιεγκερής Λτδ». Επισκέφθηκε την οικία της κατηγορούμενης μετά από τηλεφωνική επικοινωνία και ετοίμασε έκθεση σε σχέση με τα αλουμίνια (τεκμήριο 6). Ανάλυσε με λεπτομέρεια τις εργασίες και τις κατά την γνώμη του κακοτεχνίες και ελλείψεις σε σχέση με την ασφάλεια και τα ελαστικά. Σύμφωνα με τον ίδιο οι επιδιορθώσεις που ήταν απαραίτητες χρειάζονταν 3- 4 ημέρες να ολοκληρωθούν με δουλειά 2 ατόμων. Ο ΜΥ1 αναφέρθηκε στην συνάντηση τους περί τον Οκτώβριο του 2015 και στην συμφωνία του με τον ΜΚ2 για τις κακοτεχνίες που του υπέδειξε ενώ ο αρνητικός στην συμφωνία ήταν ο ΜΚ1 αδελφός του ΜΚ

1. Εξήγησε την χρέωση του στην προσφορά και την ανάλυσε με βάση τις εργασίες που κατά την άποψη του θα έπρεπε να λάβουν χώρα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 αναφέρθηκε στην γνωριμία του με την κατηγορούμενη μέσω του γιού της και στην επίσκεψη του στο σπίτι για την επιθεώρηση των εργασιών και την ετοιμασία της έκθεσης του. Η υπόλοιπη μαρτυρία του ΜΥ1 αφορούσε τις λεπτομέρειες των εργασιών, τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες και το κόστος επιδιόρθωσης τους καθώς επίσης και τους λόγους μείωσης της δικής του προσφοράς. Τα όσα ανέφερε ο ΜΥ1 είναι καταγεγραμμένα στο πρακτικό και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν καθότι δεν έχουν άμεση σχέση και σύνδεση με τα επίδικα ζητήματα και ιδιαίτερα την επίκληση της εύλογης αιτίας από την άποψη ότι αναντίλεκτα η έκθεση του ΜΥ1 και η εμπλοκή του αφορά χρόνο πολύ μεταγενέστερο της ανάκλησης της επιταγής. Μέσα από τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα προκύπτει ότι η κατηγορούμενη αναζήτησε έκθεση και εκτίμηση ειδικού μετά την καταχώρησης της παρούσας ποινικής υπόθεσης ήτοι 2 χρόνια μετά την ανάκληση της επιταγής. Είναι δεδομένο ότι τα όσα ανέφερε ό ΜΥ1 λαμβάνονται υπόψη μόνο με την αναφορά στον επίδικο χρόνο. Σημειώνω βεβαίως ότι ακόμα και η διακρίβωση η μη εύλογης αιτίας δεν συνάδεται με την απόδειξη του λόγου ανάκλησης, δηλαδή δεν θα αποφασισθεί εάν υπήρχαν ή όχι κακοτεχνίες αλλά μόνο εάν με βάση τις αρχές της νομολογίας η κατηγορούμενη κατά τον χρόνο ανάκλησης της επιταγής ευλόγως πίστευε ότι είχε δικαίωμα να την ανακαλέσει. Συνεπώς και σε σχέση με την μαρτυρία του ΜΥ1 ο οποίος έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο καταλήγω ότι θα αποδεχτώ την μαρτυρία του μόνο σε συνδυασμό με τα όσα ανέφερε η κατηγορούμενη σε σχέση με τον επίδικο χρόνο και σε σχέση με τις συναντήσεις που είχε με τους ΜΚ
2. Τα υπόλοιπα δεν έχουν σχέση με τον επίδικο χρόνο καθότι είναι θέσεις που διατυπώθηκαν μετά από 2 και πλέον χρόνια απο την ανάκληση. ΜΥ2 - Λουκάς Βαρνάβα. Ως ΜΥ2 προσήλθε ο πολιτικός μηχανικός που η κατηγορούμενη για να επιθεωρήσει τις εργασίες. Την κατηγορούμενη την γνώρισε όταν η ίδια πήγε στο γραφείο του για να του ζητήσει να ετοιμάσει έκθεση ενώ αναγνώρισε και ανάγνωσε την δική του έκθεση - Τεκμήριο
3. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ2 ανέφερε ότι τον ΜΥ1 δεν τον γνωρίζει και δεν διάβασε ούτε και την έκθεση του. Αναφέρθηκε στις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες με βάση την 30χρονη εμπειρία του στις οικοδομές. Σύμφωνα με τον ΜΥ2 οι εργασίες των αλουμινίων ήταν ποιοτικά κακές και δεν δικαιολογούνται από την πάροδο του χρόνου. Ο ΜΥ2 μου έκανε καλή εντύπωση και δεν κρίνω ότι προσήλθε ενώπιον μου για να πει ψέματα και να βοηθήσει την κατηγορούμενη. Τα όσα όμως ανέφερε για τον ΜΥ1 ισχύουν και για τον ΜΥ
4. Η μαρτυρία του δεν συνάδει χρονικά με τα επίδικα ζητήματα. Ο ΜΥ2 έδωσε μια μαρτυρία αναφορικά με γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης και αφού παρήλθαν 2 έτη από την ανάκληση της επιταγής. Ως εκ τούτου λαμβάνεται υπόψη για περιορισμένους σκοπούς και χρήση ως και η μαρτυρία του ΜΥ
5. Τελικές Αγορεύσεις Μετά το πέρας της παρουσίασης και των μαρτύρων Υπεράσπισης αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν ενώπιον μου παρουσιάζοντας τις τελικές θέσεις και εισηγήσεις τους. Τα όσα ανέφεραν αμφότεροι καθώς και οι παραπομπές τους σε νομολογία έχουν μελετηθεί δεόντως και έχουν ληφθεί υπόψη και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν στην παρούσα απόφαση. Νομική Πτυχή Το άρθρο 305 (Α)

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως έχει τροποποιηθεί, προνοεί τα ακόλουθα «305Α.-

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της.» Σύμφωνα επομένως με το άρθρο 305Α

(2)τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής: α) Η έκδοση επιταγής και β) Η πρόκληση μη εξόφλησης της επιταγής με οποιαδήποτε πράξη του εκδότη της Εν προκειμένω, όπως έχω ήδη αναφέρει, η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει την κατηγορία της πρόκλησης της μη εξόφλησης επιταγής χωρίς εύλογη αιτία. Επομένως, σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχουν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, όπως αυτά έχουν προσδιοριστεί πιο πάνω, τότε θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο η Κατηγορούμενη είχε εύλογη αιτία για να ανακαλέσει την επίδικη επιταγή, εφόσον η τελευταία επικαλείται την υπεράσπιση της εύλογης αιτίας. Το βάρος απόδειξης της «εύλογης αιτίας» το φέρει η Κατηγορούμενη. Στην υπόθεση Κονιζίδου v. Αρέστη 2009

(2)Α.Α.Δ 345 αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Με βάση τις πρόνοιες του άρθρου που παραθέσαμε πιο πάνω, η υπεράσπιση της εύλογης αιτίας, βρισκόταν στους ώμους του κατηγορούμενου, που όφειλε κατά ή πριν την παρουσίαση της επιταγής να ειδοποιήσει γραπτώς την τράπεζα για τους λόγους για τους οποίους έδιδε την εντολή μη πληρωμής της» Αποτελεί δε σταθερή θέση του δικαίου της απόδειξης ότι όταν το βάρος απόδειξης εναποτίθεται στους ώμους του Κατηγορούμενου, αυτό το βάρος μπορεί να αποσεισθεί με μαρτυρία που ικανοποιεί το Δικαστήριο με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και όχι πέραν από κάθε λογική αμφιβολία όπως χρειάζεται στην περίπτωση της Κατηγορούσας Αρχής για να αποδείξει την κατηγορία. (Γενικός Εισαγγελέας v. Μακρής

(1984)2 Α.Α.Δ 332). Βάρος απόδειξης Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι ( Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται δε στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Ευρήματα - Συμπεράσματα Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν, αλλά λαμβάνοντας υπόψη μου και τα αναντίλεκτα γεγονότα, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: - Η επίδικη επιταγή με αρ.34054934 εκδόθηκε από την Κατηγορούμενη και παραδόθηκε στον Άλκη Αλκιβιάδους (ΜΚ2) περί τις 12/10/2012 ως πληρωμή έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής για εκτέλεση εργασιών τοποθέτησης αλουμινίων επί της υπό ανέγερση οικίας της κατηγορούμενης στο Μάμμαρι. - Μαζί με την επίδικη επιταγή δόθηκε και άλλη επιταγή για το ποσό των €2.000= η οποία και τιμήθηκε δεόντως. - Την επίδικη επιταγή ο ΜΚ2 την παρέδωσε στον ΜΚ3, έμπορο υλικών αλουμινίων, ο οποίος την κατέθεσε προς εξαργύρωση, πλην όμως αυτή δεν εξοφλήθηκε λόγω ανάκλησης της πληρωμής της από την Κατηγορούμενη στις 29/10/2012. - Κατά τον χρόνο παράδοσης της επίδικης επιταγής, οι εργασίες που έγιναν στην οικία της κατηγορούμενης ήταν ημιτελείς και όχι ολοκληρωμένες. - Για της εργασίες αυτές καταβλήθηκε από την κατηγορούμενη στους ΜΚ1 και ΜΚ2 αρχικά περί τον Ιούνιο και Ιούλιο 2012 ποσό εκ €1.500= με επιταγές, οι οποίες τιμήθηκαν ενώ πληρώθηκε περαιτέρω ποσό ύψους €2.000= από την επιταγή που δόθηκε μαζί με την επίδικη και η οποία τιμήθηκε. Σύνολο πληρωτέου ποσού €3.500=. - Η Κατηγορούμενη πριν την παρουσίαση της επιταγής προς εξαργύρωση και συγκεκριμένα στις 29.10.2012 έδωσε προς την πληρώτρια Τράπεζα γραπτή εντολή μη πληρωμής της αναφέροντας ως λόγο την παράβαση συμφωνίας (Τεκμήριο 4). - Μετά την ανάκληση της επιταγής και από το έτος 2012 μέχρι και σήμερα έλαβαν χώρα 2 συναντήσεις μεταξύ ΜΚ1 και ΜΚ2 και κατηγορούμενης, και άλλων προσώπων με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση των διαφορών τους και την ολοκλήρωση των εκκρεμούντων εργασιών. Όπως αναφέρθηκε η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει την κατηγορία της μη εξόφλησης επιταγής χωρίς εύλογη αιτία ατά παράβαση του άρθρου 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, όπως αυτά έχουν προσδιοριστεί πιο πάνω κατά την ανάπτυξη της νομικής πτυχής, δηλαδή η έκδοση της επιταγής από την Κατηγορούμενη και η μη εξόφληση της λόγω εντολής για μη πληρωμή που δόθηκε από την Κατηγορούμενη έχουν αποδειχθεί και πηγάζουν τόσο από τα παραδεκτά γεγονότα όσο και από τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν και την μαρτυρία που προσκομίστηκε και παρέμεινε αναντίλεκτη. Παρά το ότι δεν τέθηκε από κανένα εκ των ευπαιδεύτων συνηγόρων το ζήτημα του νομιμοποιημένου κομιστή ενόψει της παράδοσης της επιταγής στον ΜΚ2 επ' ονόματι του και την παράδοση εκ των υστέρων στους παραπονούμενους οφείλω να πω τα κάτωθι: Στην πρόσφατη απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 153/2011 ημερομηνίας 16.01.2013 Κλεάνθους v. Τύχωνος, αφού έγινε μία ανασκόπηση της νομολογίας σε σχέση με το άρθρο 305Α

(1)και

(2)και των αλλαγών που επήλθαν με την τροποποίηση του, το Ανώτατο Δικαστήριο διαφοροποιήθηκε από τα νομολογηθέντα στην Τομάζου v. Σαββίδη

(2010)2 Α.Α.Δ 626 και ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με τον νομιμοποιημένο κομιστή μέσα στην έννοια του πιο πάνω αναφερόμενου άρθρου (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου) «Το σκεπτικό της πρωτόδικης δικαστού είναι βεβαίως εσφαλμένο και επί των δικών του όρων. Όχι μόνο γιατί μέρος της επιταγής αφορούσε στα δικηγορικά του έξοδα τα οποία θα εισέπραττε μέσω του πελάτη του, αλλά και γιατί ο ίδιος ως κάτοχος της οπισθογραφημένης επιταγής εκ πρώτης όψεως κατέστη, σύμφωνα με το άρθρο 29, νομιμοποιημένος κομιστής. .................................. Στη Νεοφύτου έγινε επίσης αναφορά στην υπόθεση Λοΐζου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, στην οποία αναφέρθηκε ότι:- «Η φύση της επιταγής δεν επιτρέπει άλλη ερμηνεία. Είναι χρεόγραφο μεταβιβάσιμο και, σύμφωνα με το άρθρο 30

(1)του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262, ο κομιστής θεωρείται, εκ πρώτης όψεως, πως έδωσε αξιόλογη αντιπαροχή για τη λήψη της. Ο κομιστής, όπου δεν είναι το πρόσωπο επ' ονόματι του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, δεν γνωρίζει τις συνθήκες που εκδόθηκε. Κατά συνέπεια ο πιθανός παραπονούμενος, σε περίπτωση που αυτή δεν εξαργυρώνεται, δεν γνωρίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκε και που είναι μόνο γνωστές στον εκδότη.» Τα πιο πάνω αντικατοπτρίζουν τις ορθές αρχές της νομολογίας. Η αναφορά σε αγώγιμο δικαίωμα είναι σε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του εκδότη κατά την έκδοση της επιταγής, ώστε να πληρούται η προϋπόθεση για να καταστεί ο οποιοσδήποτε επόμενος κάτοχος της επιταγής, νομιμοποιημένος κομιστής. Εφόσον τούτο ικανοποιηθεί, δεν είναι αναγκαίο να καταδειχθεί αγώγιμο δικαίωμα του εν λόγω κομιστή ως προς την αρχική συναλλαγή που οδήγησε στην έκδοση της επιταγής» Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι η Παραπονούμενη εταιρεία είναι νομιμοποιημένος κομιστής εν τη εννοία του άρθρου 305Α

(1)και

(2)και κατά συνέπεια νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Η επιταγή είναι μεταβιβάσιμο χρεόγραφο και ο Παραπονούμενος ως κάτοχος της επιταγής, αλλά και το πρόσωπο το οποίο δυνάμει οπισθογράφησης κατέστη δικαιούχος και νομιμοποιημένος κομιστής. Το επόμενο θέμα που χρήζει εξέτασης μετά την κατάληξη μου περί απόδειξης στον απαιτούμενο βαθμό των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, είναι το κατά πόσο η Κατηγορούμενη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων απέδειξε ότι ο λόγος για τον οποίο ανακάλεσε την πληρωμή της επιταγής συνιστά εύλογη αιτία με βάση το άρθρο 305Α

(2). Το πιο πάνω άρθρο, ως είχε πριν την τροποποίηση του, και ειδικότερα η έννοια «εύλογη αιτία» αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης στην υπόθεση N.C Diamonds Co Ltd v. Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ 763. Το συγκεκριμένο άρθρο πριν την τροποποίηση του είχε ως εξής: "

(2)Πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε απ' αυτό, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο ποινές." Όπως γίνεται αντιληπτό η έννοια της «εύλογης αιτίας», παρέμεινε και μετά την τροποποίηση η ίδια και επομένως το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει καθοδήγηση από την πιο πάνω υπόθεση. Στην εν λόγω υπόθεση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου) «Από τα προεκτεθέντα μπορεί να διαπιστωθεί ότι η αυτοκαθοδήγηση του πρωτόδικου δικαστή, αναφορικά με την υπεράσπιση του εδ.

(2), έγινε μέσα στο πνεύμα των παραπάνω αποφάσεων. Και των σχετικών παρατηρήσεών μας. Η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το εδ.

(2), χωρίς να επεκτείνεται σε άλλες έννομες σχέσεις, όπως φαίνεται να είναι η εισήγηση της εφεσείουσας. Διαφορετικά δε θα υπήρχαν περιθώρια επίκλησης της υπεράσπισης που παρέχει το εδ. 2. Θα καθιερωνόταν σε μια τέτοια περίπτωση η αντίθετη θεωρία του μη ανακλητού της επιταγής. Τα γεγονότα εδώ δείχνουν προς μία μόνο κατεύθυνση. Ότι η ενέργεια του εφεσιβλήτου στην υπόθεση ήταν:

(1)ειλικρινής· και

(2)υπαγορεύθηκε από εύλογη αιτία» Περαιτέρω στην πιο πάνω υπόθεση έγινε αναφορά στην υπόθεση Pitsillides & Another v. Republic

(1983)2 C.L.R. 374 όπου η έννοια της εύλογης αιτίας συνδέθηκε με εκείνη της καλής πίστης. Περαιτέρω στην N.C. Diamonds Co. Ltd (ανωτέρω) αναφέρθηκε ότι η ίδια φράση έχει στην αγγλική νομολογία συσχετισθεί και με την έννοια δίκαιη αιτία ενώ σχετικά έγινε αναφορά και στην φράση bona fide (καλή τη πίστει) που στην αγγλική ορολογία θεωρήθηκε ταυτόσημη με τη λέξη "honestly" (ειλικρινά). Προκύπτει περαιτέρω μέσα από την σχετική νομολογία ότι θα πρέπει ο κατηγορούμενος να δείξει ότι ο ίδιος ειλικρινά πίστευε ότι είχε το δικαίωμα να σταματήσει την πληρωμή της επιταγής (υποκειμενικό κριτήριο) και επιπρόσθετα ότι η πεποίθησή του αυτή ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις (κάτι που εξετάζεται αντικειμενικά), έγινε μέσα στο πνεύμα των παραπάνω αποφάσεων. Με βάση αυτά το Ανώτατο Δικαστήριο στην πιο πάνω υπόθεση έκρινε ότι η ενέργεια του εφεσίβλητου ήταν ειλικρινής και υπαγορεύθηκε από εύλογη αιτία Έχει ήδη αποτελέσει εύρημα του Δικαστηρίου ότι η εντολή μη πληρωμής δόθηκε από την Κατηγορούμενη διότι η ίδια μετά την επίσκεψη στην οικία της διαπίστωσε ότι οι εργασίες ήταν κατά την ίδια ελαττωματικές, με εμφανείς κακοτεχνίες και με βάση τα όσα οι ΜΚ1, 2 και 3 ανέφεραν τουλάχιστον ημιτελείς. Κρίνω ότι η αναγραφή επί της εντολής (Τεκμήριο 4) της φράσης «παράβασης συμφωνίας» αντικατοπτρίζει τα πιο πάνω αναφερόμενα και ισχυριζόμενα από την κατηγορούμενη. Σημειώνω επίσης ότι οι πιο πάνω αναφορές της Κατηγορούμενης δεν έτυχαν οποιασδήποτε ουσιαστικής αμφισβήτησης από την μεριά των παραπονούμενων μέσω του ΜΚ3 διευθυντή τους. Αντίθετα αποτέλεσε θέση του ΜΚ3 ότι οι εργασίες ήταν ημιτελείς και παρέμειναν κατά τον ίδιο τα finishes (τελειώματα) τα οποία όμως ο ίδιος ταύτισε και με την έννοια των κακοτεχνιών. Περαιτέρω τόσο ο ΜΚ2 όσο και ο ΜΚ1 ως τα πρόσωπα που γνώριζαν επακριβώς την πορεία των εργασιών επίσης αναφέρθηκαν σε έλλειψη ολοκλήρωσης των εργασιών με τα τελειώματα. Δεν αμφισβήτησαν επίσης ότι από τις 12/10/2012 μέχρι και την ημέρα που ανακλήθηκε η επιταγή, ήτοι 17 ημέρες μετά δεν μετέβηκαν για να ολοκληρώσουν και/ή επιδιορθώσουν τις εργασίες τους προφασιζόμενοι την αναμονή εκκαθάρισης της επιταγής. Η θέση αυτή όμως δεν βρίσκει έρεισμα στην λογική. Τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα ήταν ότι οι ΜΚ1 και 2 έλαβαν ήδη από την κατηγορούμενη 3 άλλες επιταγές, 2 τον Ιούνιο και Ιούλιο και 1 τον Οκτώβριο μαζί με την επίδικη οι οποίες και τιμήθηκαν, συνολικού ύψους €3.500=. Ουδέν λόγο είχαν ενόψει τούτου να έχουν αμφιβολίες για την φερεγγυότητα της κατηγορούμενης ακόμα και αν αποδεχόμουν ότι περιήλθαν στην γνώση του ψίθυροι για μη πληρωμή άλλων υπεργολάβων. Ενίσχυση για την θέση της κατηγορούμενης αποτελεί και το γεγονός ότι κατά τον χρόνο ανάκλησης της επιταγή ο λογαριασμός επί του οποίου εκδόθηκε είχε πιστωτικό υπόλοιπο, σύμφωνα με την αποδεχτή μαρτυρία του ΜΚ4, περί τις €8.0000= συνεπώς δεν ήταν η ανάκληση ένας λόγος αποφυγής επιστροφής της επιταγή λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων. Περαιτέρω οφείλω να αναφέρω ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια της εξέτασης της εύλογης αιτίας δεν δύναται και δεν έχει εξουσία να αποφανθεί επί της ουσίας της προβαλλόμενης αιτίας ανάκλησης, ήτοι εν προκειμένω, δεν θα αποφασιστεί η ύπαρξη κακοτεχνιών ή όχι, αυτό όμως που εξετάζεται είναι εάν από τα δεδομένα της υπόθεσης, τα περιστατικά και τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου η Κατηγορούμενη είχε εύλογη αιτία, να πιστεύει ότι μπορούσε να ανακαλέσει την επιταγή. Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία της κατηγορούμενης, ότι αυτή μετά την επιθεώρηση των εργασιών, διαπίστωσε κακοτεχνίες, ελαττώματα και σε κάθε περίπτωση ημιτελή εργασία και παρά τις υποσχέσεις του ΜΚ2 ότι θα προέβαινε εντός των επόμενων ημερών για επιδιόρθωση και ολοκλήρωση αυτών, η αναμονή της για 17 ημέρες να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του ο ΜΚ2, και η αποτυχία πλήρωσης των υποσχέσεων αυτών, έχοντας πάντα υπόψη μου την καταβολή ήδη ποσού στους ΜΚ1 και 2 ύψους €3.500=, κρίνω και καταλήγω ότι ήταν γεγονότα που δικαιολογούσαν την ανάκληση και εν πάση περιπτώσει δημιούργησαν στην κατηγορούμενη την πεποίθηση ότι είχε το δικαίωμα να ανακαλέσει την πληρωμή της επιταγής. Περαιτέρω τέθηκε ενώπιον μου μαρτυρία από αμφότερους τους ΜΚ και ΜΥ σύμφωνα με την οποία ακόμα και εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας, οι ΜΚ1 και ΜΚ2 με την βοήθεια του ΜΚ3 προσπαθούσαν να εξεύρουν μια λύση διευθέτησης των διαφορών τους πάντα σε συνάρτηση με τις εργασίες των αλουμινίων. Αυτό ακριβώς δείχνει ότι υφίστατο ζήτημα διαφωνίας αναφορικά με την συμφωνία μεταξύ τους γεγονός που ενισχύει την πιο πάνω κατάληξη μου. Όσον αφορά τώρα την αναγραφή επί του Τεκμηρίου 4 της φράσης παράβαση συμφωνίας, χωρίς άλλες λεπτομέρειες δεν θεωρώ ότι επηρεάζει την υπεράσπιση της Κατηγορουμένης. Το σημαντικό είναι να καταγραφεί ο λόγος, οι λεπτομέρειες και η εξειδίκευση του λόγου μπορούν να δοθούν εκεί και όπου απαιτείται μέσω της μαρτυρίας. Tα πιο πάνω επιβεβαιώνονται και από τα λεχθέντα στην Ποινική Έφεση 246/2009 ημερομηνίας 24/01/2012 Ανδρέου v. Vangel Art Ltd κ.α: «Θα παρατηρήσουμε δε περαιτέρω ότι εν πάση περιπτώσει το κρίσιμο ερώτημα για σκοπούς της υπεράσπισης του άρθρου 305(Α)

(2)δεν αφορά μάλλον στη θετική διαπίστωση του σχετικού όρου της προφορικής συμφωνίας, δεδομένης της εκ διαμέτρου διαφωνίας των διαδίκων ως προς τούτο, παρά στην κρίση του εύλογου της ενέργειας των Εφεσιβλήτων να προκαλέσουν τη μη εξόφληση εν όψει ακριβώς της έντονης διαφωνίας τους με τον Εφεσείοντα ως προς τον κρίσιμο όρο για τον αριθμό των γαϊδουριών που επωλήθησαν. Εξ άλλου, η ποινική διαδικασία, στερούμενη του δικογραφικού πλαισίου της αστικής διαδικασίας, και τοσούτο μάλλον αφού έχει άλλο σκοπό, όχι μόνο δεν προσφέρεται για την επακριβή διάγνωση μιας διαφοράς που έχει στη γένεση και στην ουσία της αστική μορφολογία, αλλά και έχει ως βασική παράμετρο την ένοχη πρόθεση παρά την αντικειμενική ορθότητα της πράξης. Η υπεράσπιση της εύλογης αιτίας φαίνεται ακριβώς να έχει αυτή την κατεύθυνση και να επιδιώκει να αντισταθμίσει την άλλως αυστηρή ευθύνη που διέπει το άρθρο 305(Α)

(2), εισάγοντας, έστω και υπό τη μορφή υπεράσπισης, ένα στοιχείο που ουσιαστικά ανάγεται στο mens rea». Κρίνω επομένως ότι η αιτία που επικαλέστηκε η Κατηγορούμενη για την ανάκληση της πληρωμής της επιταγής, ήταν ειλικρινής και συνιστά εύλογη αιτία μέσα στην έννοια του πιο πάνω άρθρου, με αποτέλεσμα η Κατηγορούμενη να έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που τη βαρύνει. Συνεπώς η κατηγορούμενη απαλλάσσεται και αθωώνεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα που προέκυψαν σε σχέση με την παρούσα υπόθεση επιδικάζονται υπέρ της Κατηγορούμενης και εναντίον του Παραπονούμενου, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο