← Κύπρος

Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. GRIGORI PLESCA, Αρ. Υπόθ.: 4179/15, 11/2/2016

Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. GRIGORI PLESCA, Αρ. Υπόθ.: 4179/15, 11/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2016:7 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Α. Κονή, Α.Ε.Δ. T. Kατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ.: 4179/15 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. GRIGORI PLESCA από την Μολδαβία Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 11.2.2016 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Ζ. Συμεού Για τον Κατηγορούμενο: κ. Η. Κονναρής (για να ακούσει απόφαση κ. Λ. Κονναρής) Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η O κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία στις πιο κάτω κατηγορίες:

  1. Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371, 282, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 1).
  2. Ληστεία κατά παράβαση των άρθρων 282 και 283 του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 2).
  3. Επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 5). Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου που καταγράφονται με λεπτομέρεια στην απόφαση που εκδόθηκε την 20.1.16, την 19.11.2014 λίγο μετά τις οκτώ το πρωί, κτύπησε η πόρτα της οικίας του Vladimir Kisliak η οποία βρίσκεται στη Μουταγιάκα, στη Λεμεσό. Στην οικία βρισκόταν η παραπονούμενη 1, Liudmila Kutsia, μητέρα της Nana Kisliak, παραπονούμενης 2 και πεθερά του Vladimir Kisliak, παραπονούμενου
  4. Οι παραπονούμενοι 2 και 3 βρισκόντουσαν κατά τον επίδικο χρόνο στο εξωτερικό. Μαζί με την παραπονούμενη 1 διέμενε κατά τον ουσιώδη χρόνο η εγγονή της Tamara. Όταν η παραπονουμένη 1 άνοιξε την πόρτα είδε ένα άντρα να κρατά στα χέρια του ένα φάκελο, που έμοιαζε ταχυδρομικός και αφού της τον έδωσε και τον κράτησε στα χέρια της, είδε ότι στο φάκελο ήταν γραμμένο το όνομα Kisliak, το οποίο είναι το όνομα της οικογένειας της κόρης της. Ακολούθως ο άντρας αυτός ζήτησε από την παραπονούμενη 1 να του παρουσιάσει το διαβατήριο της για να δει σε ποιον θα παρέδιδε το φάκελο. Η παραπονουμένη 1 του επέδειξε το διαβατήριο και τότε ο άντρας αυτός της ζήτησε λίγο νερό. Η παραπονουμένη 1 του έδωσε νερό, συνομίλησαν για λίγο και ακολούθως αυτή έχασε τις αισθήσεις της. Όταν συνήλθε ήταν δεμένη με ταινία σε μία καρέκλα στην κουζίνα και κτυπημένη. Κατάφερε να λυθεί και αφού πήγε στο υπνοδωμάτιο που ήταν το χρηματοκιβώτιο διαπίστωσε ότι το είχαν πάρει. Μετά από έλεγχο διαπιστώθηκε ότι κλάπηκε περιουσία συνολικής αξίας €729.
  5. Την ίδια μέρα, 19.11.14 και περί ώρα 06:30 π.μ. ο Μάρτυρας Κατηγορίας 4, επί του κατηγορητηρίου, Χαράλαμπος Στυλιανού, μετέβηκε στην περιοχή του χωρίου Πεντάκωμο για να πάρει βόλτα τους σκύλους του. Περί ώρα 10.00 π.μ., είδε πλησίον ενός θάμνου δύο πράσινα σακάκια και μια κουβέρτα. Σήκωσε αμέσως την κουβέρτα και αντιλήφθηκε ότι υπήρχε κάτι που έμοιαζε με χρηματοκιβώτιο, είδε μιαν άλλη «κάσια» μέσα στο κουτί και δίπλα υπήρχαν δύο λιβέρια κόκκινου χρώματος. Αμέσως ειδοποίησε την Αστυνομία. Κατά την έρευνα της Αστυνομίας στη σκηνή ανευρέθηκαν και παραλήφθηκαν διάφορα τεκμήρια, μεταξύ των οποίων, εργαλεία, ρουχισμός και βιβλιάρια επιταγών. Από την έρευνα της Αστυνομίας διεπιστώθη ότι τα λιβέρια, το τσεκούρι και το χειροψάλιδο αγοράστηκαν από το κατάστημα υλικών οικοδομής Πανίκου Αδάμου. Από έρευνα που έγινε στο κλειστό σύστημα παρακολούθησης του πιο πάνω καταστήματος διεπιστώθη ότι δύο άντρες, την 17/11/2014, μεταξύ των ωρών 16.20 και 16.30, εισήλθαν στο εν λόγω κατάστημα και αγόρασαν τα εν λόγω εργαλεία. Τα άτομα αυτά αναγνωρίσθηκαν στη συνέχεια από την Aστυνομία, πρόκειται για τους Α και Δ, τους οποίους για τους λόγους που αναφέρουμε στην απόφασή μας δεν κατονομάζουμε. Ο κατηγορούμενος κατά την παραμονή του στην Κύπρο συναναστρεφόταν με τους Α και Δ. Πέραν τούτου το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου εντοπίσθηκε σε αριθμό τεκμηρίων που είχαν ανευρεθεί στη σκηνή. Αποτέλεσε εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος μαζί με άλλα δύο άτομα εισήλθαν εντός της οικίας των παραπονουμένων, επιτέθηκαν και άσκησαν βία εναντίον της παραπονουμένης 1 Liudmila Kutsia, προκάλεσαν σε αυτήν πραγματική σωματική βλάβη και έκλεψαν το χρηματοκιβώτιο που περιείχε το ποσό των €40.000 και τιμαλφή αξίας €689.
  6. Η ληστεία ήταν το αποτέλεσμα ενός επαγγελματικού σχεδίου και ήταν άρτια οργανωμένη. Σε σχέση με τις σωματικές βλάβες που υπέστη η παραπονουμένη 1, Liudmilla Kutsia, ως αναφέρουμε και στην απόφαση μας, αυτοί ήταν εκτενείς και συνίσταντο κυρίως σε εκχυμώσεις στο πρόσωπο, στο μέτωπο, στα χείλη, και στα βλέφαρα. Διαπιστώθηκαν επίσης εκδορές, εξοίδηση της μύτης και ρινορραγία και εκχυμώσεις και εκδορές στα χέρια. Ο συνήγορος υπεράσπισης αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορουμένου και ιδιαίτερα το γεγονός ότι είναι πατέρας ενός μικρού παιδιού, δύο ετών. Εισηγήθηκε επίσης ότι '... δεν έχει συγκεκριμενοποιηθεί, δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία περί του βαθμού συμμετοχής του κατηγορουμένου στο όλο αδίκημα' και ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας, το κενό που δημιουργείται θα πρέπει να ληφθεί υπέρ του κατηγορουμένου. Ζήτησε επίσης να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι δεν υπάρχει μαρτυρία για την είσοδο του κατηγορουμένου στην οικία των παραπονουμένων και ότι αυτός έχει καταδικασθεί ως συνεργός και όχι ως αυτουργός. Αρχίζοντας από την τελευταία εισήγηση, ότι ο κατηγορούμενος δεν εισήλθε εντός της οικίας, θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι αυτή είναι εντελώς ανεδαφική. Είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει μαρτυρία και κατ' επέκταση δεν υπήρξε εύρημα σε σχέση με τις ακριβείς ενέργειες του κατηγορουμένου αποτελεί όμως εύρημα μας ότι αυτός συμμετείχε στην έκνομη επιχείρηση ενεργά, εισήλθε μαζί με δύο άλλα πρόσωπα εντός της οικίας των παραπονουμένων, κτύπησαν τη Liudmilla Kutsia και έκλεψαν το χρηματοκιβώτιο με τα τιμαλφή και τα μετρητά. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο κατηγορούμενος είναι 28 ετών και κατάγεται από τη Μολδαβία. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι απόφοιτος Πανεπιστημίου της χώρας του, του κλάδου Οικονομικών. Εργάστηκε στη χώρα του, ως διευθυντής πωλήσεων, σε εταιρεία τροφίμων. Το 2013 τέλεσε γάμο με κοπέλα ομοεθνή του και απέκτησε ένα παιδί. Το παιδί είναι σήμερα 2 ετών. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία βρέθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής. Το στοιχείο δε αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της[1]. Ιδιαίτερα σοβαρό καθίσταται το αδίκημα της ληστείας όταν ο υπαίτιος είναι οπλισμένος με επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή όργανο ή συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα ή αν κατά ή αμέσως πριν ή αμέσως μετά τη ληστεία τραυματίσει, κτυπήσει, πλήξει ή χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε άλλη μορφή σωματικής βίας εναντίον οποιουδήποτε προσώπου. Κάτω από αυτές τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος ο νομοθέτης δυνάμει του άρθρου 283 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, θέλοντας να επισημάνει την επίταση της σοβαρότητας του εν λόγω αδικήματος, προέβλεψε ποινή φυλάκισης διά βίου αντί της ποινής φυλάκισης των 14 χρόνων που προνοείται στο ίδιο άρθρο για το ίδιο αδίκημα. Από τα γεγονότα δε της παρούσας υπόθεσης είναι πρόδηλο ότι η εφαρμοζόμενη ποινή για το αδίκημα της κατηγορίας 2, στο οποίο βρέθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, είναι η ποινή της δια βίου φυλάκισης. Υπενθυμίζουμε ότι οι δράστες της ληστείας ήταν τρείς και ότι αυτοί προκάλεσαν στην παραπονουμένη 1, Liudmilla Kutsia πραγματική σωματική βλάβη. Σοβαρά κρίνονται και τα αδικήματα της 1ης και 5ης κατηγορίας στα οποία επίσης βρέθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, αφού για μεν το αδίκημα της 1ης κατηγορίας προβλέπεται ποινή φυλάκισης επτά ετών, για δε το αδίκημα της 5ης κατηγορίας προβλέπεται ποινή φυλάκισης τριών ετών. Η σοβαρότητα των αδικημάτων αυτού του είδους, επιτείνεται ακόμη περισσότερο λόγω της έξαρσης που παρουσιάζουν, γεγονός το οποίο δεν μπορεί να παραγνωριστεί από το Δικαστήριο και για το οποίο αντλούμε δικαστική γνώση. Η διάπραξη αυτού του είδους αδικημάτων προσλαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις και ως εκ τούτου παρουσιάζεται επιτακτική ανάγκη αναχαίτισης και αποτροπής διάπραξης τους. Αυτό, από μέρους των δικαστηρίων μπορεί να γίνει με την επιβολή ποινών που να λειτουργούν αποτρεπτικά. Η έξαρση στη διάπραξη του αδικήματος της ληστείας και άλλων ομοειδών αδικημάτων, τονίστηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ενδεικτικά αναφέρουμε τις υποθέσεις Σόλωνας Φανάρας κ.α. ν Δημοκρατίας[2] και Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας[3]. Ενδεικτικό της σοβαρότητας τέτοιας φύσης αδικημάτων είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας (ανωτέρω) : «H σοβαρότητα που αποδίδεται από το νόμο στο έγκλημα της ληστείας με χρήση βίας αντανακλά τις κοινωνικά ζημιογόνες συνέπειες του εγκλήματος και το πλήγμα που μπορεί να επιφέρει στο θύμα του εγκλήματος. ... Διάδοση εγκλημάτων αυτής της μορφής θα επηρέαζε άμεσα την ποιότητα της ζωής στον τόπο με τεράστιες δυσμενείς κοινωνικές συνέπειες. Δικαιολογημένα το Κακουργιοδικείο έκρινε ότι τα εγκλήματα για τα οποία καταδικάστηκε ο εφεσείων ήταν εξαιρετικά σοβαρά, τόσο σοβαρά ώστε να δικαιολογείται η επιβολή σημαντικής ποινή φυλάκισης παρά το νεαρό της ηλικίας του παραβάτη και τις προσωπικές του συνθήκες». Ο προσχεδιασμός, ο βαθμός βίας που χρησιμοποιείται και η έκθεση ή μη σε κίνδυνο ανθρώπινης ζωής, όπως και το ύψος του ποσού ή η αξία της κλαπείσας περιουσίας είναι παράγοντες που, ανάλογα με την περίπτωση, συντείνουν στον καθορισμό της ποινής[4] . Στην υπό κρίση υπόθεση ο κατηγορούμενος μαζί με άλλα πρόσωπα συνωμότησαν για να διαπράξουν τη ληστεία στην οποία κρίθηκε ένοχος. Είναι δε εμφανές ότι η συμπεριφορά του κατηγορουμένου και των συνεργατών του δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί επιπόλαια η στιγμιαία αλλά ενέχει έντονα το στοιχείο της οργάνωσης. Ο τρόπος που ενήργησαν για να ξεγελάσουν την παραπονούμενη 1, Liudmila Kutsia, και να πετύχουν είσοδο στην οικία των παραπονουμένων, με την πρόφαση παράδοσης φακέλου με το όνομα μιας εκ των παραπονουμένων, το χρόνο πού επέλεξαν, όταν οι δύο παραπονούμενοι απουσίαζαν στο εξωτερικό και στο σπίτι βρισκόταν μόνο η Liudmilla Kutsia ως και ο τρόπος που διέπραξαν τη ληστεία, φανερώνουν ότι επρόκειτο για μια άρτια οργανωμένη και επαγγελματικά σχεδιασμένη επιχείρηση. Υπενθυμίζουμε, μεταξύ άλλων, ότι οι δράστες αγόρασαν τα σύνεργα που χρησιμοποίησαν κατά τη ληστεία, λίγες μέρες προηγουμένως, χρησιμοποίησαν κουκούλες για να κρύψουν τα πρόσωπα τους και γάντια για να μην αφήσουν αποτυπώματα και γενετικό υλικό και πέταξαν τα ρούχα που φορούσαν μαζί με άλλα τεκμήρια στην περιοχή του χωριού Πεντάκωμο. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη ότι οι δράστες, μεταξύ των οποίων και ο κατηγορούμενος άσκησαν έντονη βία εναντίον της Liudmila Kutsia, μιας ηλικιωμένης γυναίκας, όπως συνάγεται από τις σωματικές βλάβες που της προκάλεσαν. Ο κατηγορούμενος και οι συνεργάτες του επέδειξαν παντελή αδιαφορία για το θύμα τους. Αφού την κτύπησαν, την έδεσαν και την ακινητοποίησαν σε καρέκλα και στη συνέχεια την εγκατέλειψαν λιπόθυμη και δεμένη, χωρίς ίχνος αναστολής ή προβληματισμού κατά πόσο το θύμα θα ανακτούσε τις αισθήσεις του και θα μπορούσε να απεγκλωβιστεί. Επιβαρυντικός παράγοντας είναι και το γεγονός ότι κλάπησαν μετρητά και τιμαλφή πολύ μεγάλης αξίας[5]. Ουδέν αντικείμενο η χρηματικό ποσό εκτός από ένα σπασμένο κινητό τηλέφωνο, έχει ανευρεθεί από την κλαπείσα περιουσία η οποία όπως αναφέρεται και πιο πάνω είναι συνολικής αξίας €729.
  7. Πρόκειται για περιουσία πολύ μεγάλης αξίας, πιθανόν μια από τις μεγαλύτερες περιουσίες που έχουν κλαπεί στην Κύπρο, τα τελευταία χρόνια. Όσον αφορά το βαθμό συμμετοχής και το ρόλο γενικά των συνενόχων στην τέλεση αδικημάτων τέτοιας φύσεως, οπωσδήποτε διαβαθμίζεται και προσμετρά ανάλογα στον καθορισμό του είδους και του ύψους της ποινής. Σχετική είναι η Hassan ν Αστυνομίας[6] αλλά και η Κάττος ν Αστυνομίας[7] όπου λέχθηκε ότι ο βαθμός συμμετοχής των κατηγορουμένων στο έγκλημα, αποτελεί αποφασιστικό κριτήριο για εφαρμογή της αρχής της διαφοροποίησης των ποινών που θα επιβληθούν. Η ίση μεταχείριση των παραβατών αποτελεί θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, όπου διακρίνεται όμως ο ρόλος των παραβατών στη διάπραξη του εγκλήματος και, γενικά, όπου διαφέρει το στοιχείο εγκληματικότητας, που συνοδεύει τις πράξεις τους, χωρεί διαχωρισμός[8]. Ήταν εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο ρόλος του κατηγορουμένου στη διάπραξη των αδικημάτων δεν ήταν πρωτεύοντας αφού δεν έχει αποδειχθεί, κατά την εισήγηση του, ως τέτοιος. Η θέση αυτή δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Ο ακριβής ρόλος του κατηγορούμενου, μπορεί να μην συνάγεται από τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν εξυπακούεται όμως και ότι αυτός ήταν μικρότερος ή δευτερεύων. Ούτε και γίνεται δεκτή η εισήγηση του συνηγόρου πώς θα πρέπει να εκληφθεί προς όφελος του, ελλείψει ευρήματος ότι ήταν πρωταγωνιστής στην διάπραξη των αδικημάτων, η ευνοϊκότερη για αυτόν εκδοχή. Τούτο διότι μία τέτοια εισήγηση δεν υποστηρίζεται από τα ευρήματα μας στην απόφαση με την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος. Ούτε και γίνεται οποιοσδήποτε διαχωρισμός η διαφοροποίηση στα ευρήματα μας αναφορικά με τον ρόλο πού ένας έκαστος εκ των συνεργών, αλλά και ο κατηγορούμενος διαδραμάτισε. Ούτε και ό ίδιος ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο αφού ως ήταν αναφαίρετο απόλυτο δικαίωμα του, δεν παραδέχτηκε τις κατηγορίες, τοποθετώντας μάλιστα τον εαυτό του εκτός Κύπρου κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων. Συνεπώς η εισήγηση αυτή του συνηγόρου του κατηγορούμενου πουθενά δεν βρίσκει έρεισμα και δεν την αποδεχόμαστε. Συνακόλουθα ο ρόλος που διαδραμάτισε ο κατηγορούμενος, δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ούτε μικρότερος, ούτε λιγότερο ουσιαστικός από το ρόλο των συνεργών του. Βεβαίως, πάρα τα πιο πάνω, η σοβαρότητα των αδικημάτων και η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση τους, δεν μειώνει σε καμία περίπτωση την ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μη συνιστά μόνο τιμωρία αλλά να αρμόζει και στο πρόσωπο και τις συνθήκες του συγκεκριμένου παραβάτη. Η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής όμως δε θα πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα[9] . Εκείνο που προέχει όμως σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, είναι η επιβολή αυστηρής τιμωρίας για την προστασία της κοινωνίας[10]. Προς όφελος του κατηγορουμένου λαμβάνουμε υπόψη εκ των όσων ανέφερε ο συνήγορος του, το λευκό του ποινικό μητρώο, στοιχείο που του δίνει το δικαίωμα να αιτείται την επιείκεια του Δικαστηρίου, τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις όπως αυτές αναφέρονται στις έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα το γεγονός ότι είναι πατέρας ενός παιδιού ηλικίας δύο ετών. Θα αναφερθούμε στη συνέχεια σε προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με ποινές που επεβλήθησαν για το αδίκημα της ληστείας, έχοντας πάντα κατά νου ότι αυτές δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα, καθότι κάθε υπόθεση πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Οι ποινές αυτές είναι ενδεικτικές του μέτρου της τιμωρίας εγκλημάτων παρομοίας φύσης και των παραμέτρων καθορισμού της ποινής[11]. Η όποια αναφορά σε νομολογία γίνεται για να υπάρχει όσο είναι δυνατό κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών[12]. Στην υπόθεση Φανάρας κ.α. ν Δημοκρατίας (ανωτέρω), οι κατηγορούμενοι ηλικίας 19 και 23 ετών, παραδέχθηκαν ενοχή σε δυο κατηγορίες ληστείας. Οι δυο κατηγορούμενοι, κουκουλοφόροι και οπλισμένοι με μαχαίρια, εισέβαλαν σε διαμέρισμα δυο αλλοδαπών γυναικών και υπό την απειλή βίας και αφού τις κτύπησαν, απέσπασαν το ποσό των £
  8. Τα γεγονότα της υπόθεσης κρίθηκαν ως εξαιρετικά σοβαρά. Στους κατηγορούμενους επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως 8 ετών που επικυρώθηκε από το Εφετείο. Σημειώνεται ότι οι κατηγορούμενοι είχαν λευκό ποινικό μητρώο και παραδέχθηκαν ενοχή στο Κακουργιοδικείο μετά από μερική ακρόαση. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας[13] επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, που ήταν ένας από τους δυο δράστες που με την απειλή όπλου απέσπασαν το ποσό των £4.582 από κατάστημα τραπέζης, ποινή φυλάκισης 10 ετών. Ο κατηγορούμενος βαρύνετο με μία προηγούμενη καταδίκη για ένοπλη ληστεία, ήταν πατέρας ενός ανήλικου παιδιού και είχε ψυχολογικά προβλήματα. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην υπόθεση Γρηγορίου ν Δημοκρατίας14 ο κατηγορούμενος μετά από ακροαματική διαδικασία βρέθηκε ένοχος για ένοπλη ληστεία, όπου με τη χρήση όπλου απέσπασε το ποσό των £11.
  9. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης 10 ετών, αφού έλαβε υπόψη ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνετο με προηγούμενες καταδίκες, τις προσωπικές του περιστάσεις και τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετώπιζε. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την ποινή αναφέροντας τα ακόλουθα στη σελ. 593: «..Για το κακούργημα της ληστείας προβλέπεται ποινή ισόβιας φυλάκισης. Αυτό είναι ευθέως προσδιοριστικό της σοβαρότητας του και, περαιτέρω, όπως τόνισε το Κακουργιοδικείο, εδώ έχουμε σαφή προσχεδιασμό και χρήση πυροβόλου όπλου. Ο εφεσείων, αφού τρομοκράτησε τους πάντες, με προφανές και το ενδεχόμενο άλλων εξελίξεων που θα μπορούσε να ήταν τραγικές, απέσπασε σοβαρό ποσό, το οποίο και δεν ανακτήθηκε . . ..». Ποινή δέκα ετών φυλάκιση επιβλήθηκε και στον κατηγορούμενο στην υπόθεση Σταύρου «Φάντη» v Δημοκρατίας (ανωτέρω). Ο κατηγορούμενος, μεταμφιεσμένος και υπό την απειλή όπλου, εξανάγκασε τον υπάλληλο τράπεζας να πέσει στο έδαφος. Ακολούθως τον κλείδωσε στο αποχωρητήριο του υποκαταστήματος και ανενόχλητος πήρε όλα τα χρήματα από το χρηματοκιβώτιο της τράπεζας. Από το ποσό της ληστείας, ένα ποσό πέραν των Λ.Κ.60.000 σε κυπριακές λίρες και ξένα χαρτονομίσματα δεν ανευρέθηκε. Ο κατηγορούμενος βαρύνετο με μια προηγούμενη παρόμοια καταδίκη. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Τέλος στην υπόθεση Asem Ali Ahmed Faraq v Δημοκρατίας[14], το Ανώτατο Δικαστήριο στην πρόσφατη απόφαση του, ημερομηνίας 26 Ιουνίου 2015, απέρριψε την έφεση, τόσο εναντίον της καταδίκης όσο και εναντίον της ποινής φυλάκισης των 10 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα στην κατηγορία της ληστείας. Επισημαίνουμε ότι τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης προσομοιάζουν σε μεγάλο βαθμό με της παρούσας αφού και εκεί οι δράστες ήταν τρείς, συνελήφθη μόνο ο εφεσείων, ασκήθηκε σοβαρής μορφής βία εναντίον των παραπονουμένων με επακόλουθο τον τραυματισμό τους, υπήρχε προσχεδιασμός και οι δράστες όπως και εδώ, είχαν εισέλθει εντός της οικίας των παραπονουμένων για να διαπράξουν τα αδικήματα. Ακόμη στην εν λόγω υπόθεση ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε μετά από ακροαματική διαδικασία όπως επίσης ισχύει στην παρούσα. Εν κατακλείδι θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι η συμπεριφορά του κατηγορουμένου στην υπό κρίση υπόθεση μας προκαλεί έντονη θλίψη και αποτροπιασμό. Επέδειξε έλλειψη σεβασμού και πλήρη περιφρόνηση όχι μόνο για τη ζωή της παραπονούμενης 1, Liudmila Kutsia, αλλά και στους νόμους της χώρας στην οποία επέλεξε να καταφύγει για να εξασφαλίσει εργασία. Για να αποκομίσει δε παράνομα τη ξένη αυτή περιουσία δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε τρόπο και οποιοδήποτε μέσο για πραγμάτωση του σκοπού αυτού. Συνεκτιμώντας όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, ως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή για τον κατηγορούμενο είναι η ποινή φυλάκισης. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο στην κατηγορία 2 ποινή φυλάκισης 10 ετών. Στην κατηγορία 1 δεν επιβάλλουμε ποινή καθότι έχουμε επιβάλει ποινή στην ουσιαστική κατηγορία, στην κατηγορία της ληστείας, ενώ στην κατηγορία 5 δεν επιβάλλουμε οποιαδήποτε ποινή καθότι τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται έχουν ληφθεί υπόψη κατά την επιβολή ποινής στη κατηγορία
  10. Η πιο πάνω επιβληθείσα ποινή μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και δη από τις 20.2.
  11. €245.00 έξοδα να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) ............. Τ. Καρακάνα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Ληστεία [1] βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 Α.Α.Δ 264, Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ 632. [2]
(1999)2 ΑΑΔ 50. [3]
(1989)2 ΑΑΔ 24. [4] (Βλ. μεταξύ άλλων Γενικός Εισαγγελέας ν Τσαπατσάρη κ.α.
(2000)2 Α.Α.Δ. 304 και Σταύρου «Φάντης» ν Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 61). [5] Βλέπετε Ποινικές Εφέσεις 28/05, Μάριος Ποράς ν Αστυνομίας και Σταύρος Λεωνίδου ν Αστυνομίας, που συνεκδικάσθησαν,
(2005)2 Α.Α.Δ. 452. [6]
(2006)2 Α.Α.Δ. 356 [7]
(1997)2 Α.Α.Δ. 195 [8] Ζαχαρίου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 595 [9] (βλ. Ιωάννου κ.ά. ν Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171 και Αστυνομία ν Toorac Fashion Ltd
(1993)2 Α.Α.Δ. 17) [10] Mahmoud Abed ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) [11] Βλέπετε σχετικά Σαμπής ν Δημοκρατίας Π.Ε 124/10 ημερομηνίας 22.02.2012 και Μιχαήλ ν Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123 [12] (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 217) [13]
(1999)2 ΑΑΔ σελ. 411 14
(2001)2 ΑΑΔ 571 [14] Ποινική Έφεση 20/2014 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.