Διευθυντή Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων ν. NICOS A NICOALOU DEVELOPERS & CONTRACTORS LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5664/13, 26/2/2016

(1), και 20 του περί Προστασίας των Μισθών Νόμου, Ν.35

(1)/2007 (στο εξής ο «Νόμος») και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. Στη δε 5η κατηγορία οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν το αδίκημα της άρνησης παροχής σε αρμόδιο επιθεωρητή κάθε πληροφορίας, βιβλίου, αρχείου πιστοποιητικού ή άλλου εγγράφου η οποιουδήποτε άλλου στοιχείου έχει στην κατοχή του και μη παροχή των απαραίτητων μέσων για την εξέταση, έρευνα ή άλλη άσκηση εξουσίας κατά παράβαση των άρθρων 2, 17 και 20 του Περί Προστασίας των μισθών νόμου του 2007 (Ν.35

(1)/2007) και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Πριν την παρουσίαση μαρτύρων κατηγορίας αμφότεροι οι συνήγοροι κατέθεσαν και δήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα κάτωθι παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ως τέτοια:

1. Η 1η κατηγορούμενη εταιρεία Nicos A. Nicolaou Developers & Contractors Ltd με αρ. εγγραφής: 138113, ήταν και είναι νομότυπα εγγεγραμμένη εταιρεία στο Γραφείο του Εφόρου Εταιρειών στην Κύπρο.
2. Διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης εταιρείας ήταν και παραμένει ο Νίκος Νικολάου, κατηγορούμενος 2, με Α.Δ.Τ.
4. Η 1η κατηγορούμενη εταιρεία ασχολείτο και ασχολείται με οικοδομικές εργασίες σε όλη την Κύπρο εκτός και εντός Βρετανικών Βάσεων επίσης. Προς απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν 3 μάρτυρες, ήτοι η λειτουργός κα. Στέλλα Λουκά (ΜΚ1), ο παραπονούμενος κος. MD Majed Ali (ΜΚ2) και ο κος. Μαρίνος Ανδρέου (ΜΚ3). Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον των κατηγορουμένων και αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, η κατηγορούμενη 1 κάλεσε 3 μάρτυρες υπεράσπισης, ήτοι τον κο. Νίκο Αρέστη (ΜΥ1), τον κο. Σοζώμενο Βενιαμίν (ΜΥ2) και τον κο. Βενιαμίν Γκιουρτζίδη (ΜΥ3), ενώ ο κατηγορούμενος 2 επέλεξε όπως προβεί σε ένορκη κατάθεση. Μαρτυρία - Αξιολόγηση Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( Ζαβρού v.Χαραλάμπους

(1996)1Α Α.Α.Δ 447, και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα. Η ΜΚ1 είναι επιθεωρήτρια του Γραφείου Εργασίας από τον Οκτώβριο του 2007 με καθήκοντα την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας, την επιθεώρηση υποστατικών και την επίλυση παραπόνων. Κατέθεσε το Τεκμ. 1 ήτοι την γραπτή της κατάθεση αναφορικά με το επίδικο υποβληθέν παράπονο και τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Πολύ συνοπτικά η ΜΚ1 αναφέρει ότι στις 5/12/2012 υποβλήθηκαν δύο παράπονα στο τμήμα της από τον παραπονούμενο και άλλο πρόσωπο για την μη καταβολή των μισθών τους από τον πρώην εργοδότη τους κατηγορούμενο 2 ως διευθυντή της κατηγορούμενης εταιρείας

1. Η ίδια επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον κατηγορούμενο 2 στις 7/12/2012 και διευθέτησαν συνάντηση για τις 10/12/
2. Κατά την συνάντηση τους αυτή η ΜΚ1 επέδωσε στον κατηγορούμενο 2 κλήση επιστολή, Τεκμήριο 2 με την οποία τον καλούσε εντός μιας εβδομάδας να παρουσιάσει τα σχετικά έγγραφα, αντικείμενο των κατηγοριών 1, 2 και 4 (5η ως αναφέρεται στο κατηγορητήριο) και την οποία σύμφωνα με την ίδια ο κατηγορούμενος 2 αρνήθηκε να υπογράψει. Σύμφωνα με την ΜΚ1 ο κατηγορούμενος 2 αρνήθηκε ότι εργοδοτούσε τους 2 παραπονούμενους και έθεσε την θέση ότι ο παραπονούμενος MD Manjed Ali εργοδοτείτο από κάποιον Ηρακλή και ο άλλος παραπονούμενος εργοδοτείτο από τον MD Manjed Ali. Σύμφωνα με την ΜΚ1 ο κατηγορούμενος 2 διαφοροποίησε τους ισχυρισμούς του στην συνάντηση από τα όσα της είχε αναφέρει τηλεφωνικώς. Στην τηλεφωνική τους επικοινωνία ο κατηγορούμενος 2, σύμφωνα με την ίδια, της ανέφερε ότι γνώριζε τους παραπονούμενους και προτιμούσε να βρεθούν από κοντά για να τα πούνε. Από έρευνα που διεξήγαγε στο τμήμα κοινωνικών ασφαλίσεων πράγματι ο παραπονούμενος εργαζόταν σε κάποιον Ηρακλή αλλά είχε αποχωρήσει αρκετό διάστημα προηγουμένως. Στις 19/12/2012 αμφότεροι ο ι παραπονούμενοι επισκέφθηκαν την ΜΚ1 όπου της ανέφεραν ότι επικοινώνησε μαζί τους ο κατηγορούμενος 2 και τους ζήτησε να αποσύρουν τα παράπονα τους και να πάνε στο Κολόσσι για αν τους πληρώσει. Η ίδια αφού δέχτηκε και παράπονα για απειλές των παραπονούμενων επικοινώνησε με κάποιον Φρίξο Βακανά, του οποίου το τηλέφωνο της έδωσε ένας εκ των παραπονούμενων, ο οποίος της υποδείχθηκε από τους τελευταίους, ως π ιδιοκτήτης της οικοδομής που εργάζονταν, ο οποίος σύμφωνα με την ΜΚ1 της ανέφερε ότι την οικοδομή του την διεκπεραίωνε ο κατηγορούμενος 2 και σε αυτόν εργάζονταν οι δύο παραπονούμενοι τους οποίους αναγνώρισε. Λόγω της μη ανταπόκρισης μέχρι τις 17/12/2012 από πλευράς κατηγορουμένων προχώρησε με ποινική δίωξη. Πέραν από τα αναφερόμενα στο Τεκμ. 1 η ΜΚ1 αναφέρθηκε στην διαδικασία λήψης παραπόνων από την υπηρεσία της αλλά και στις λεπτομέρειες λήψης και εξέτασης του επίδικου παραπόνου, στις έρευνες και τις ενέργειες της. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ1 αναφέρθηκε στις συνθήκες παραλαβής και καταγραφής των παραπόνων, στην καταγραφή αυτών την επεξήγηση των όσων έγραψε μετά από ερωτήσεις στους παραπονούμενους και την υπογραφή των παραπόνων από τους ίδιους τους παραπονούμενους. Η ΜΚ1 αρνήθηκε τις υποβολές της υπεράσπισης αναφορικά με τα όσα ανέφερε και παρέμεινε σταθερή στις θέσεις και ισχυρισμούς της. Αναφορικά με το κατά πόσο έκανε έρευνα για άλλους εργοδοτούμενος των κατηγορουμένων η ΜΚ1 ανέφερε ότι έκανε έρευνα στο αρχείο των κοινωνικών ασφαλίσεων και ουδείς εκ των παραπονούμενων ήταν εγγεγραμμένος. Η εικόνα που αποκόμισα από τη ΜΚ1 ήταν θετική. Μετέφερε με αντικειμενικότητα και ειλικρίνεια όλα τα γεγονότα που περιήλθαν στη γνώση της ως εκ της ιδιότητας της ως επιθεωρήτρια του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων. Κατά την αντεξέταση της δεν προκλήθηκε οποιοδήποτε ρήγμα στη μαρτυρία της, ούτε και διέκρινα οποιαδήποτε αλλότρια κίνητρα. Δεν αντέχει στην βάσανο της λογικής άλλωστε γιατί μια επιθεωρήτρια να αναφέρει ψέματα, μια επιθεωρήτρια χωρίς κανένα όφελος από τους παραπονούμενους. Όπως ανέφερα και πιο πάνω, η μάρτυρας κατέθεσε την αλήθεια σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβη κατά την εξέταση του παραπόνου που υποβλήθηκε από τον παραπονούμενο. Κατά συνέπεια η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη. Ο παραπονούμενος (MD Manjed Ali - ΜΚ2) στην κυρίως εξέταση του ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι ήρθε στην Κύπρο το 2000 ενώ εργοδοτήθηκε από τους κατηγορούμενους στις 6/9/2012 με εργασία την τοποθέτηση κεραμικών. Η προφορική συμφωνία τους σύμφωνα με τον ΜΚ2 ήταν για πληρωμή κάθε εβδομάδα όμως αυτό δεν τηρήθηκε και καταβάλλονταν τα δεδουλευμένα του σταδιακά από τον κατηγορούμενο
3. Ανέφερε ότι εργάστηκε μεταξύ άλλων, και σε 2 οικοδομές, στην οικία του κου. Χριστάκη στην περιοχή Αγίου Αθανασίου και στο σπίτι του κου. Βακανά το οποίο θυμάται ακριβώς που βρίσκεται. Ανέφερε άλλα πρόσωπα, αλλοδαπούς, με τους οποίους εργάζονταν μαζί και ανέφερε ότι με τον έναν εξ' αυτών πήγαιναν μαζί δουλειά. Λάμβανα οδηγίες από τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος συχνά τον πήγαινε στην δουλειά του στο σπίτι του κου. Βακανά. Αρχικά εργάστηκε στο σπίτι του κου. Χριστάκη και ακολούθως στο σπίτι του κου. Φρίξου. Πάντα πληρωνόταν με μετρητά αλλά ποτέ δεν λάμβανε απόδειξη. Πληρώθηκε δε αρκετές φορές στην παρουσία του κου. Φρίξου. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 ζήτησε αρκετές φορές τα λεφτά του και ο κατηγορούμενος 2 του έλεγε «αύριο». Αναγνώρισε την υπογραφή του στο τεκμήριο 3 και αναγνώρισε ότι τα όσα αναφέρονται στην ελληνική γλώσσα του τα επεξήγησε η ΜΚ
4. Ακόμα και ενώπιον του Δικαστηρίου, μέσω του μεταφραστή, αναγνώστηκε στην αγγλική γλώσσα τα όσα αναφέρονται στο τεκ. 3, τα οποίο ο ΜΚ2 αναγνώρισε ότι ανταποκρίνονται στα όσα ο ίδιος κατήγγειλε στην ΜΚ
5. Μετά την υποβολή του παραπόνου αναφέρθηκε στην επίσκεψη που δέχτηκε από κάποιο πρόσωπο ονόματι Μιχάλη Αεροπόρο ο οποίος του είπε ότι αν δεν αποσύρει το παράπονο του θα του σπάσουν τα κόκκαλα και τα πόδια του. Ουδέν ποσό παρέλαβε μέχρι σήμερα ενώ ο κατηγορούμενος δεν τήρησε την υπόσχεση του να τον πληρώνει λίγα λίγα ως του ανέφερε αφού δεν μπορούσε να τον πληρώσει άμεσα. Αντεξεταζόμενος π ΜΚ2 αναφέρθηκε στις συνθήκες εισόδου του στην Κυπριακή Δημοκρατία, στον γάμο του και στις συνθήκες διαβίωσης του στην Κύπρο. Δεν θα αναφερθώ περαιτέρω στα όσα ανέφερε για τα πιο πάνω καθότι αυτά δεν αφορούν την παρούσα υπόθεση και εν πάση περιπτώσει αναφέρω ότι ακόμα και για σκοπούς κρίσης της αξιοπιστίας του ΜΚ2, θα πρέπει να ζητήματα επί των οποίων αντεξετάζεται να έχουν κάποια σχετικότητα. Δεν δύναται η αξιοπιστία του κάθε μάρτυρα να εξετάζεται επί ασχέτων ζητημάτων που καμία σχέση με τα επίδικα ζητήματα έχουν. Ο ΜΚ2 αναφέρθηκε στον πρώτο του εργοδότη κάποιον Ηρακλή Ηρακλέους στον οποίο εργάστηκε από το 2009 και για περίοδο περίπου 3 - 4 χρόνια. Επανέλαβε την θέση του ότι στους κατηγορούμενους εργάστηκε από τις 6/9/2012 μέχρι τις 21/11/
6. Αναφέρθηκε ο ΜΚ2 στους μισθούς που σύμφωνα με τον ίδιο του οφείλονται, για τις υπερωρίες που εργαζόταν και τις ώρες εργασίας του. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι βρήκε το τηλέφωνο του κατηγορούμενου 2 από ταμπέλλα της εταιρείας του, του τηλεφώνησε και συμφώνησαν αν τον δοκιμάσει σε δουλειά. Αφού πήγε μια μέρα του άρεσε η δουλειά του και συνεχής ένα τον εργοδότη ενώ του είπε ότι θα του κατέβαλλε και κοινωνικές ασφαλίσεις πράγμα που αργότερα αντιλήφθηκε ότι δεν έγινε. Ο ΜΚ2 αναφέρθηκε στα πρόσωπα που εργάζονταν μαζί του, έδωσε δε λεπτομέρειες για το πως αυτοί πήγαιναν στην δουλειά και από ποιό σημείο παραλάμβανε το άλλο πρόσωπο το οποίο μετέφερε ο ίδιος στην εργασία. Σημαντική αναφορά του ΜΚ2 αποτέλεσε η ανάλυση των ποσών που ο ίδιος έλαβε κατ' ισχυρισμό του από τον κατηγορούμενο
7. Με αναφορά σε ημερολόγιο με σημειώσεις που κρατούσε αναφέρθηκε με λεπτομέρεια σε ημερομηνίες και στα ποσά που του καταβάλλονταν καθώς επίσης και στις περιόδους εργασίας αναλύοντας με πράξεις πως κατέληξε στο οφειλόμενο υπόλοιπο των €1430=. Ανέφερε επίσης ότι του οφείλονταν περί τα €530 για βενζίνη για τα οποία η ΜΚ1 του είπε ότι δεν δύναται να τα διεκδικήσει με αυτή την διαδικασία. Αρνήθηκε έντονα την υποβολή ότι ήταν υπεργολάβος στις οικοδομές ενώ αργότερα αρνήθηκε άλλη υποβολή ότι εργαζόταν ως υπάλληλος σε κάποιον υπεργολάβο Μιχάλη. Το περιστατικό με την ισχυριζόμενη απειλή δεν το κατήγγειλε στην αστυνομία καθότι την επομένη του τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος 2 και του είπε ότι θα τον πληρώσει ενώ αναφέρθηκε και σε κάποιον γείτονα του ταξιτζή ο οποίος μπορεί να επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς του. Από τον παραπονούμενο αποκόμισα την εντύπωση ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει την αλήθεια. Απάντησε με ευθύτητα και αμεσότητα τις ερωτήσεις που του τέθηκαν και κατά την αντεξέταση του δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία του. Παρά την κάποια δυσκολία στην χρήση της αγγλικής γλώσσας ο ΜΚ2 ήταν πειστικός στη μαρτυρία του και η θέση του ότι υπήρξε εργοδοτούμενος της κατηγορούμενης 1 γίνεται αποδεκτή. Οι θέσεις του παρέμειναν ακλόνητες κατά το στάδιο της αντεξέτασης και οι όσες πιθανόν αντιφάσεις εις τις οποίες υπέπεσε δεν έχω αμφιβολία ότι οφείλονται στην πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος και στην χρήση της αγγλικής γλώσσας με την οποία ο ΜΚ2 φάνηκε ότι δεν ήταν ιδιαίτερα εξοικειωμένος. Εν πάση περιπτώσει όμως οι όποιες αντιφάσεις και αν υπήρξαν δεν ήταν τέτοιου βαθμού που να μπορούν να επηρεάσουν την αξιοπιστία του ΜΚ
8. Οι λεπτομέρειες των όσων ανέφερε, τα ονόματα, οι περίοδοι και τα ποσά που πληρώθηκε δεν δύναται να αποτελούν προϊόν ενός καλοστημένου σχεδίου με σκοπό να αποκομίσει κέρδος από ένα πρόσωπο που δεν γνώριζε καθόλου. Αυτή η θέση δεν βρίσκει έρεισμα στην λογική, πως ένα πρόσωπο έχοντας ανάγκη χρήματα θα προέβαινε σε μια καταγγελία χωρίς έρεισμα εναντίον ενός αγνώστου προσώπου. Συνεπώς και μέσα από την εικόνα που απεκόμισα από τον ΜΚ2 δεν έχω αμφιβολία ότι αυτός ανέφερε στην μαρτυρία του την αλήθεια. Ως ΜΚ3 παρουσιάστηκε ενώπιον μου ο Μαρίνος Ανδρέου, το πρόσωπο που σύμφωνα με τον ΜΚ2 ήταν μάρτυρας στο περιστατικό με τις απειλές και γείτονας του. Ο ΜΚ3 αναγνώρισε τον παραπονούμενο ΜΚ2 ως το πρόσωπο που διέμενε πίσω από τα γραφεία της εταιρείας ταξί που εργαζόταν και ο οποίος εργαζόταν ως οικοδόμος. Ανέφερε ότι είχε δίκιο του αυτοκίνητο αλλά 2 - 3 φορές που αυτό είχε πρόβλημα τον μετέφερε ο ίδιος στην δουλειά του σε οικοδομές στον Άγιο Αθανάσιο. Μάλιστα έτυχε μια φορά να καθυστερήσει να τελειώσει ο ΜΚ2 την δουλειά του και τον ανέμενε οπότε είδε ότι αυτός εργαζόταν στην τοποθέτηση κεραμικών. Ο ίδιος δεν γνώριζε τον εργοδότη του επιβεβαίωσε όμως ότι μαζί του εργαζόταν ένας Ρουμάνος τον οποίο έπαιρνε στην δουλειά ο ΜΚ2 και ο οποίος ερχόταν με το ποδήλατο του στο σπίτι του ΜΚ
9. Κάποια ημέρα ήρθε στο σπίτι του ΜΚ2 ένας άγνωστος σε αυτόν Κύπριος ο οποίος ανέφερε στον ΜΚ2 ότι ο μάστρος του ο κος. Νίκος ια του δίδει τα λεφτά λίγα λίγα και τον άκουσε επίσης να του λέει ότι αν δεν αποσύρει το παράπονο του θα τον βρουν σε κανένα χωράφι με σπασμένα πόδια και χέρια. Ο ίδιος ο ΜΚ3 είπε στον ΜΚ2 να μην αποσύρει το παράπονο του μέχρι να πάρει τα λεφτά του. Σύμφωνα με τον ΜΚ3 ο ΜΚ2 φοβήθηκε τόσο πολύ που εκείνο το βράδυ δεν έμεινε στο σπίτι του. Λόγω του ότι ο ίδιος έφυγε από το γραφείο ταξί και ο ΜΚ2 μετακόμισε από εκείνο το σπίτι είχε να δει τον ΜΚ2 εδώ και 2 περίπου μήνες. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ3 αναφέρθηκε στην γνωριμία του με τον ΜΚ2, ανέφερε το αυτοκίνητο που αυτός είχε και ανέφερε τις περιοχές που έτυχε να μεταφέρει τον ΜΚ2 στην δουλειά του. Περαιτέρω αναφέρθηκε και στον άλλο παραπονούμενο που ανέφερε η ΜΚ1, τον Ρουμάνο καθότι σύμφωνα με τον ΜΚ3 και οι 2 του ανέφεραν ότι τους χρωστούσαν χρήματα από την εργασία τους. Επέμεινε ότι ο ίδιος είχε ακούσει τον άγνωστο άντρα να απειλεί τον ΜΚ2 λέγοντας του ότι ο μάστρος έκοψε μέσα και θα σε πληρώνει σιγά σιγά ενώ είπε ότι στην αναφορά στον μάστρο ανέφεραν κάποιον Νίκο. Σύμφωνα με τον ΜΚ3 δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να βοηθήσει τον ΜΚ2 αλλά για να πει την αλήθεια καθότι η συνείδηση του δεν του επιτρέπει να μην το κάνει αυτό αφού δεν μπορεί να δεχτεί την αδικία ενώ αντέδρασε έντονα στην υποβολή ότι πληρώθηκε για να μαρτυρήσει ενώ ανέφερε ότι ο ΜΚ2 μπορεί να μην ξέρει καν ότι αυτός κλήθηκε μάρτυρας. Μελετώντας την μαρτυρία του ΜΚ3 και επαναφέροντας στην μνήμη μου τον τρόπο που αυτή δόθηκε δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο ΜΚ3 ανέφερε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια. Μέσα από την μαρτυρία του διαπίστωσα την αλήθεια που κρύβει ένα λαϊκός άνθρωπος ο οποίος με απλότητα θέσεων έθεσε τα όσα γνωρίζει. Καμία αμφιβολία δεν δημιουργήθηκε στο μυαλό μου για τα κίνητρα του ΜΚ3 ο οποίος καταλήγω ότι έθεσε ενώπιον μου με απλότητα, ειλικρίνεια και αμεσότητα τα όσα γνώριζε χωρίς υπερβολές και χωρίς υπεκφυγές. Δήλωσε άλλωστε ότι δεν γνωρίζει ποιός ήταν ο εργοδότης του ΜΚ2 αλλά τα όσα ανέφερε αποτελούν περιστατική μαρτυρία αποδεκτή η οποία σε συνδυασμό με την μαρτυρία του ΜΚ2 και της ΜΚ1 δημιουργούν μια αλυσίδα γεγονότων και θέσεων που βρίσκουν έρεισμα στην λογική και οδηγούν σε εύλογα συμπεράσματα. Συνεπώς η μαρτυρία του ΜΚ3 γίνεται στο σύνολο της αποδεκτή ως πλήρως αξιόπιστη. Ο κατηγορούμενος 2 κατέθεσε μετά την κλήση του σε απολογία ενόρκως ως ανωτέρω ανέφερα. Ο κατηγορούμενος 2 αναφέρθηκε στις επαγγελματικές του δραστηριότητες και στην εταιρεία του κατηγορούμενη
10. Ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε είχε υπαλλήλους η κατηγορούμενη 1 εφόσον εργαζόταν με σύστημα ανάθεσης των εργασιών σε υπεργολάβους ενώ ο κύκλος εργασιών της 1ης κατηγορούμενης ανερχόταν στα 2 εκατομμύρια ευρώ περίπου. Η εταιρεία του εκτελούσε έργα μέχρι το 2012 -
11. Αναφέρθηκε στην ΜΚ1 και στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν αλλά και στην συνάντηση που είχαν στο γραφείο της. Κατά την συνάντηση σύμφωνα με τον κατηγορούμενο 2 του αναφέρθηκαν 2 ονόματα αλλοδαπών οι οποίοι υπέβαλαν παράπονο για μη καταβολή μισθών. Το τεκμήριο 2 ουδέποτε το παρέλαβε αφού σύμφωνα με τον ίδιο ζήτησε από την ΜΚ1 να του το αποστείλει ταχυδρομικώς καθότι εκείνη την ημέρα είχε πολλές υποχρεώσεις. Σε σχέση με την ισχυριζόμενη αναφορά του ιδίου σύμφωνα με την ΜΚ1 για κάποιον κο. Ηρακλή ο ίδιος αναφέρει ότι ουδέποτε ανέφερε στην ΜΚ1 αυτό το όνομα και ο ίδιος δεν γνωρίζει κανένα Ηρακλή και ούτε εάν αυτός εργοδοτεί υπαλλήλους. Σύμφωνα με τον ίδιο όλοι του οι υπεργολάβοι εργοδοτούσαν αλλοδαπούς αλλά όταν λέει αλλοδαπούς εννοεί ευρωπαίους. Τον ΜΚ2 τον είδε πρώτη φορά στο Δικαστήριο. Με αναφορά στον Φρίξο Βακανά αναφέρει ότι αναφέρει ότι ανέλαβε την ανέγερση μιας πολυκατοικίας στην οδό Πανίκου Χαράκη στα Πάνθεα ενώ αναφέρθηκε και σε υπεργολάβους που εργάζονταν εκεί λέγοντας ότι τον ΜΚ2 δεν τον θυμάται να εργάστηκε σε κανένα από αυτούς. Δήλωσε περαιτέρω πλήρη άγνοια για το ισχυριζόμενο από τους ΜΚ2 και ΜΚ3 περιστατικό απειλών από κάποιο Μιχάλη και δήλωσε ότι δεν γνωρίζει το άτομο αυτό ενώ ανέφερε ότι πολλές φορές εργαζόμενοι σε υπεργολάβους εις τους οποίους οφείλονταν χρήματα, τον έπαιρναν τηλέφωνο να τους πληρώσει απευθείας και να τα αποκόψει μετά από την αμοιβή του υπεργολάβου του κάτι που δεν έκανε ποτέ. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος 2 αναφέρθηκε στην κατηγορούμενη 1 και τις εργασίες της αλλά και σε άλλες εταιρείες που είναι διευθυντής. Επέμεινε ότι κατά την συνάντηση του με την ΜΚ1 δεν έλαβε καμία επιστολή κλήση. Αποδέχεται ότι η ΜΚ1 δεν είχε κανένα κίνητρο να πει ψέματα καθότι δεν τον γνώριζε και δεν είχε προηγούμενα μαζί του όμως αυτός λέει την αλήθεια για το τι έλαβε χώρα κατά την συνάντηση τους. Στην αντεξέταση του ο κατηγορούμενος 2 αναφέρθηκε πρώτη φορά στην θέση ότι ζήτησε από την ΜΚ1 να της παρουσιάσει τους παραπονούμενους όμως εκείνη αρνήθηκε και του είπε ότι θα τους δει στο Δικαστήριο. Τον ΜΚ2 δεν τον γνωρίζει ενώ αρνήθηκε την υποβολή ότι ο ίδιος απέστειλε μήνυμα γραπτό στο κινητό του ΜΚ2 για να μεταφέρει στην δουλειά άλλο υπάλληλο του. Ο κατηγορούμενος 2 επέμεινε ότι ήταν πολύ συνεπής στις υποχρεώσεις του προς άτομα με τα οποία είχε συναλλαγές ενώ ανέφερε ότι και από τα 2 έργα που ισχυρίζεται ο ΜΚ2 ότι εργάστηκε έχει να λαμβάνει χρήματα μάλιστα ύψους €20.000 και €40.000 αντίστοιχα, συνεπώς δεν θα παρέλειπε να καταβάλει ένα ποσό αμελητέο μπροστά σε αυτά στον ΜΚ
12. Τους υπαλλήλους που μέχρι σήμερα εργοδοτούσε η εταιρεία του τους δήλωνε στο γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων αυτοβούλως ενώ σε ένα μόνο έλεγχο που εντοπίστηκε ένας εργαζόμενος τους αδήλωτος προέβη αμέσως σε εγγραφή του και ουδέποτε κατηγορήθηκε. Ο κατηγορούμενος 2 κατέθεσε σε κλίμα ηρεμίας όμως η μαρτυρία του δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Οι θέσεις του ως προβλήθηκαν δεν είναι δυνατό να βρουν λογικό έρεισμα και σε αυτή μου την κατάληξη με οδήγησαν μεταξύ άλλων τα κάτωθι ερωτήματα: - Σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία της ΜΚ1 ο κατηγορούμενος 2 της ανέφερε ότι οι παραπονούμενοι εργάζονταν σε κάποιον Ηρακλή Ηρακλέους ενώ μετά αμφισβήτησε ότι ανέφερε την θέση αυτή. Πως όμως είναι δυνατό η ΜΚ1 να γνώριζε ότι για την ύπαρξη αυτού του προσώπου εις το οποίο πράγματι σύμφωνα με την έρευνα στο αρχείο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων όντως εργαζόταν ο παραπονούμενος σε άλλη περίοδο. - Η πιο πάνω θέση ότι δηλαδή ο παραπονούμενος εργαζόταν σε κάποιο Ηρακλή, υποβλήθηκε από τον συνήγορο του κατηγορούμενου 2 και κατά την αντεξέταση του ΜΚ2-παραπονούμενου. Πως είναι δυνατό την υποβληθείσα αυτή θέση του να την αρνείται στην μαρτυρία του και να επιμένει ότι ουδέποτε ανέφερε αυτό το όνομα. - Παράλληλα ενώ επιμένει ότι ουδέποτε μίλησε ή είδε τον παραπονούμενο η θέση του ως αυτή του υποβλήθηκε στον ΜΚ2 από τον συνήγορο του ήταν ότι εργαζόταν σε κάποιον Μιχάλη υπεργολάβο του ίδιου. Οι θέσεις και οι ισχυρισμοί που ο κατηγορούμενος 2 επέλεξε να στηρίξει την υπεράσπιση του δεν συνδέονται μεταξύ τους αλλά παραμένουν ως ισχυρισμοί μετέωροι και ατεκμηρίωτοι ως εκ τούτου ως τέτοιοι απορρίπτονται στην ολότητα τους. - Ενώ αναφέρει ότι όλοι του οι υπεργολάβοι εργοδοτούσαν μόνο αλλοδαπούς και με αυτό εννοεί υπηκόους ευρωπαϊκών χωρών σε άλλο σημείο δεν απορρίπτει ότι ενδεχομένως να εργοδοτούντο και υπήκοοι ξένων - τρίτων κρατών. Όλοι οι πιο πάνω προβληματισμοί σε συνδυασμό με την όλη εικόνα που απεκόμισα από τον κατηγορούμενο 2 κατά την διάρκεια της δια ζώσης μαρτυρίας του μου δημιουργούν την εικόνα ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια αλλά έθεσε διάφορους αστήρικτους τόσο σε γεγονότα όσο και στην λογική ισχυρισμούς με μοναδικό σκοπό να αντικρούσει την εναντίον του ιδίου και της κατηγορούμενης 1 εταιρείας μαρτυρία. Συνεπώς η μαρτυρία του κατηγορούμενου 2 απορρίπτεται στο σύνολο της ως αναξιόπιστη. Ως ΜΥ1 προσήλθε στο Δικαστήριο ο κος. Νίκος Αρέστη, εργολάβος, διευθυντής της εταιρείας Ρ. Αρέστη & Υιός Εργοληπτική Εταιρείας Λτδ η οποία διατηρούσε κοινοπραξία με την 1η κατηγορούμενη για την εκτέλεση διαφόρων έργων. Τον επίδικο χρόνο ήτοι τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2012 με την πιο πάνω κοινοπραξία εκτελούσαν εργασίες σε ένα ξενοδοχείο στον Πρόδρομο. Οι εργασίες της κοινοπραξίας εκτελούνταν με υπηρεσίες υπεργολάβων. Σύμφωνα με τον ΜΥ1 συναντούσε τον κατηγορούμενο 2 σε 1 ή 2 φορές την εβδομάδα στην Λεμεσό σε άλλες οικοδομές που είχε για να συζητούν για την πρόοδο των εργασιών. Αναφέρθηκε στην οικοδομή Βακανά και σε μια άλλη στον Άγιο Αθανάσιο όπου δεν είδε ποτέ ξένους εργάτες καθότι γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος 2 εργάζεται μόνο με υπεργολάβους. Τον δε ΜΚ2 βλέποντας το Τεκμήριο 2 δεν τον είδε ποτέ σε αυτές τις 2 οικοδομές. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 τον επίδικο χρόνο είχε και άλλα έργα αλλά οι συναντήσεις τους έγινα σε αυτά τα 2 και επίσης γνώριζε ότι δεν διατηρούσε μόνιμο προσωπικό θέση βεβαίως που αργότερα τροποποίησε λέγοντας ότι δεν μπορεί να πει κατά 100% ότι δεν είχε προσωπικό αλλά ότι δεν είχε μόνιμο. Δεν μπορεί να ξέρει με βεβαιότητα όλα τα συνεργεία ονομαστικά και δεν μπορεί να γνωρίζει όλες τις δουλειές των κατηγορουμένων όπως επίσης δεν μπορεί να γνωρίζει άλλα άτομα που πιθανόν εργοδοτούντο τις ημέρες που αυτός δεν μετέβαινε στις 2 οικοδομές. Η μαρτυρία του ΜΥ1 δεν θεωρώ ότι προσέφερε οτιδήποτε το ουσιώδες σε σχέση με τα επίδικα θέματα. Ο ΜΥ1 καμία σχέση δεν έχει με αυτά πέραν της συνεργασίας του σε άλλες περιόδους και για άλλα έργα με τους κατηγορούμενους, τους οποίο καταλήγω ότι απλά ήθελε να βοηθήσει με την μαρτυρία του χωρίς να αναφέρει την αλήθεια. Συνεπώς η μαρτυρία του απορρίπτεται στην ολότητα της. Ως ΜΥ 2 προσήλθε ο κος. Σωζόμενος Σεραφείμ εργολάβος οικοδομών, διευθυντής της εταιρείας Circle Constructions Ltd. Με τους κατηγορούμενους είχε συνεργασία στο παρελθόν ενώ κατά την επίδικη περίοδο είχε δανείσει στον κατηγορούμενο 2 σκαλωσιές για ένα έργο στον Άγιο Αθανάσιο που αποτελείτο από 5 - 6 διαμερίσματα. Την εν λόγω οικοδομή την επισκέφθηκε περί τις 15 - 20 φορές με σκοπό να συμβουλευτεί για διάφορα θέματα τον κατηγορούμενο 2 και θυμάται σε αυτές τις επισκέψεις ότι οι εργαζόμενοι εκεί ήταν Ρωσσοπόντιοι και Βούλγαροι ενώ συγκεκριμένα θυμάται 2 αρκετά παχουλά άτομα. Τον ΜΚ2 - παραπονούμενο βλέποντας τον στο Τεκμήριο 5 αναφέρει χαρακτηριστικά «Μα τούτος εν μαύρος σιόρ. Εν μαύρος? Όι». Η μαρτυρία του ΜΥ2 κινήθηκε σε ένα κλίμα υπερβολικής σιγουριάς μάλιστα για γεγονότα που δεν είχαν καμία απολύτως σημασία για τον ίδιο τον ΜΥ2 και μάλιστα πριν από 3 χρόνια. Πως είναι δυνατό να μετέβαινε σε μια οικοδομή με σκοπό να συναντήσει εκεί τον κατηγορούμενο 2 χωρίς ο ίδιος να έχει οιαδήποτε ανάμειξη με την οικοδομή και μετά από 3 χρόνια να θυμάται τα χαρακτηριστικά των εκεί εργαζομένων, τους οποίους κανένα λόγο δεν είχε να προσέξει. Η μαρτυρία του δε χαρακτηρίζεται από υπερβολές σε σημείο μάλιστα προσβλητικό, κατά την αναφορά του στο Τε. 5 και στην φωτογραφία του παραπονούμενου, δίνοντας μου την εικόνα ότι η όλη μαρτυρία του ήταν επιτηδευμένη και αποσκοπούσε μόνο στην υπεράσπιση των κατηγορουμένων. Συνεπώς αυτή απορρίπτεται στην ολότητα της ως πλήρως αναξιόπιστη. Τελευταίος ως ΜΥ3 προσήλθε ο κος. Βενιαμίν Κιουρτζίδης, Πολιτικός Μηχανικός και διευθυντής της εταιρείας Ranicova Ltd. Με τους κατηγορούμενους συνεργάζεται και συγκριμένα αναλάμβανε υπεργολαβίες. Αναφέρθηκε στις 2 οικοδομές που όλοι ανέφεραν και στις οποίες ο ίδιος εργαζόταν ως υπεργολάβος με περίπου 10 εργάτες, Ρωσσοπόντιους, Βούλγαρους και ένα Ρουμάνο. Τον ΜΚ2 παραπονούμενο δεν τον γνωρίζει και ουδέποτε εργάστηκε μαζί του. Δεν είχε ποτέ υπαλλήλους από Ασιατικές χώρες. Δεν γνωρίζει αν ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 είχε υπαλλήλους όμως στις 2 οικοδομές δεν είδε κανένα. Η μαρτυρία του ΜΥ3 επίσης στο ίδιο πνεύμα με των υπολοίπων μαρτύρων κατηγορίας, χαρακτηρίζεται από μια γενικότητα και αοριστία ενώ κοινή αναφορά ότι ουδέποτε είδαν η μίλησαν με τον ΜΚ2 στις οικοδομές των κατηγορουμένων. Στις ερωτήσεις που αφορούσαν λεπτομέρειες της συμφωνίας για τις υπεργολαβίες που ισχυρίστηκε ότι ανέλαβε καμία απάντηση δεν μπόρεσε να δώσει αφήνοντας ουσιαστικά αστήρικτη παντελώς την θέση του περί ύπαρξης συμφωνίας υπεργολαβίας. Συνεπώς και η μαρτυρία του ΜΥ3 απορρίπτεται. Ευρήματα Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν, λαμβάνοντας επίσης υπόψη μου και τα παραδεκτά γεγονότα που αναφέρθηκαν πιο πάνω, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η κατηγορούμενη 1 κατά πάντα ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο ήταν δεόντως εγγεγραμμένη εταιρεία στο μητρώο του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επισήμου Παραλήπτη και ο κατηγορούμενος 2 κατά τον επίδικο χρόνο και μέχρι σήμερα είναι ο διευθυντής της. Η εταιρεία ασχολείτο με εκτέλεση οικοδομικών έργων και προσέλαβε τον παραπονούμενο - ΜΚ2 ως εργάτη σε 2 οικοδομές. Ενώ σταδιακά του κατέβαλλε διάφορα ποσά έναντι των δεδουλευμένων μισθών του, σήμερα παραμένει υπόλοιπο το ποσό που αναγράφεται στο κατηγορητήριο και το οποίο δεν έχει καταβληθεί. Ο κατηγορούμενος 2 ως διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης ενώ κλήθηκε και μετέβηκε στο γραφείο Εργασίας και ενώ η ΜΚ1 του παρέδωσε επιστολή / κλήση για την προσκόμιση διαφόρων στοιχείων, αυτός αρνήθηκε να υπογράψει ότι την παρέλαβε και ουδέποτε συμμορφώθηκε με τις πρόνοιες της κλήσης αυτής, ούτε και μέχρι σήμερα. Νομική Πτυχή Η 1η και 2η κατηγορία εδράζονται στον Νόμο Περί Ενημέρωσης του Εργοδοτουμένου από τον Εργοδότη για τους Όρους που διέπουν την Σύμβαση ή την σχέση Εργασίας που διαλαμβάνει τα ακόλουθα: 4.—

(1)Ο εργοδότης υποχρεούται να γνωστοποιεί στον εργοδοτούμενο τους ουσιώδεις όρους της σύμβασης ή σχέσης εργασίας.

(2)Η πληροφόρηση σύμφωνα με το εδάφιο

(1)περιλαμβάνει τουλάχιστο τα ακόλουθα: (α) Τα στοιχεία ταυτότητας των μερών· (β) τον τόπο παροχής της εργασίας και την εγγεγραμμένη έδρα της επιχείρησης ή τη διεύθυνση κατοικίας του εργοδότη· (γ) τη θέση ή την ειδικότητα του εργοδοτουμένου, το βαθμό του, την κατηγορία της απασχόλησής του, καθώς και το αντικείμενο της εργασίας του· (δ) την ημερομηνία έναρξης της σύμβασης ή της σχέσης εργασίας και την προβλεπόμενη διάρκεια αυτής αν καταρτίζεται για ορισμένο χρόνο· (ε) τη διάρκεια της άδειας μετ' απολαβών που δικαιούται ο εργοδοτούμενος, καθώς και τον τρόπο και χρόνο της χορήγησής της· (στ) τις προθεσμίες που πρέπει να τηρούν ο εργοδότης και ο εργοδοτούμενος σε περίπτωση λύσης της σύμβασης ή σχέσης εργασίας με καταγγελία· (ζ) τις πάσης φύσεως αποδοχές που δικαιούται ο εργοδοτούμενος και την περιοδικότητα καταβολής της αμοιβής του· (η) τη διάρκεια της κανονικής ημερήσιας ή εβδομαδιαίας απασχόλησης του εργοδοτουμένου, και (θ) την αναφορά τυχόν συλλογικών συμβάσεων που διέπουν τους όρους ή και τις συνθήκες εργασίας του εργοδοτουμένου. ... 10ΣΤ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2), όποιος - (α) Παρεμποδίζει επιθεωρητή κατά την άσκηση οποιασδήποτε εξουσίας που παρέχεται σ΄αυτόν από το Νόμο˙ (β) αρνείται να απαντήσει ή απαντά ψευδώς σε οποιαδήποτε έρευνα, για την οποία παρέχεται εξουσία από το Νόμο˙ (γ) παραλείπει να παρουσιάσει οποιοδήποτε αρχείο, πιστοποιητικό, βιβλίο, ή άλλο έγγραφο ή στοιχείο που απαιτείται να παρουσιάσει σύμφωνα με το Νόμο˙ (δ) παρεμποδίζει, ή αποπειράται να παρεμποδίσει οποιοδήποτε πρόσωπο από του να παρουσιαστεί ενώπιον επιθεωρητή ή να εξεταστεί από αυτόν, είναι ένοχος αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τρεις

(3)μήνες ή με χρηματική ποινή μέχρι τρεις χιλιάδες λίρες (ΛΚ 3.000,00) ή και με τις δύο αυτές ποινές.

(2)Αν τα προβλεπόμενα στο εδάφιο

(1)του παρόντος άρθρου αδικήματα διαπράττονται από νομικό πρόσωπο ή οργανισμό, ένοχοι θα είναι ο διευθύνων σύμβουλος, πρόεδρος, διευθυντής, γραμματέας ή άλλος παρόμοιος αξιωματούχος του νομικού προσώπου ή οργανισμού, εφόσον αποδειχθεί ότι το αδίκημα έχει διαπραχθεί με τη συγκατάθεση, σύμπραξη ή ανοχή του, ο οποίος θα τιμωρείται κατά το εδάφιο

(1)του παρόντος άρθρου, καθώς και το νομικό πρόσωπο ή ο οργανισμός που θα τιμωρείται μόνο με τη χρηματική ποινή που προβλέπεται από το εδάφιο αυτό. 12.—

(1)Εργοδότης ο οποίος, χωρίς εύλογη αιτία, παραβαίνει τις διατάξεις του παρόντος Νόμου είναι ένοχος αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες.

(2)Το βάρος απόδειξης για το γεγονός ότι η παράλειψη για πληροφόρηση έγινε με εύλογη αιτία βαρύνει τον εργοδότη. Η 3η και 4η κατηγορία εδράζεται στον Νόμο του Περί Προστασίας των Μισθών του 2007 (35

(1)/2007) ο οποίος διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «9. -

(1)Η συχνότητα της πληρωμής των μισθών πρέπει να είναι τουλάχιστον εβδομαδιαία, εκτός για μηνιαίως αμειβόμενο προσωπικό, οπότε πρέπει να είναι τουλάχιστον μηνιαία.» 17.-

(1)Κάθε εργοδότης ή αντιπρόσωπός του και κάθε εργοδοτούμενος στον εργοδότη αυτό πρέπει, όταν το απαιτεί ο Επιθεωρητής, να δίνει σ' αυτόν κάθε πληροφορία, βιβλίο, αρχείο, πιστοποιητικό ή άλλο έγγραφο ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο έχει στην κατοχή του σχετικά με τα ρυθμιζόμενα στον παρόντα Νόμο θέματα.

(2)Ο εργοδότης, οι αντιπρόσωποί του ή οι εργοδοτούμενοι σ' αυτόν πρέπει γενικά να παρέχουν τα μέσα που απαιτούνται από τον Επιθεωρητή, τα οποία είναι απαραίτητα για την είσοδο, επιθεώρηση, εξέταση, έρευνα, ή άλλη άσκηση εξουσίας δυνάμει του παρόντος Νόμου σχετικά με την επιχείρηση του εργοδότη αυτού. Περαιτέρω, στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου, οι έννοιες «εργοδοτούμενος» και «μισθός» ορίζονται ως εξής: «"εργοδοτούμενος" σημαίνει πρόσωπο που εργάζεται για άλλο πρόσωπο, είτε δυνάμει σύμβασης εργασίας ή μαθητείας, είτε κάτω από τέτοιες περιστάσεις, από τις οποίες μπορεί να συναχθεί η ύπαρξη σχέσης εργοδότη εργοδοτούμενου και ο όρος "εργοδότης" θα ερμηνεύεται ανάλογα και θα περιλαμβάνει την Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας· «μισθός» σημαίνει κάθε χρηματική αντιμισθία που προκύπτει από απασχόληση εργοδοτούμενου και κάθε κέρδος από τέτοια απασχόληση που είναι δεκτικό χρηματικής αποτίμησης, και περιλαμβάνει τις εισφορές ταμείων προνοίας, καθώς επίσης και την εισφορά που πρέπει να καταβάλλεται στο Κεντρικό Ταμείο Αδειών, το οποίο ιδρύθηκε δυνάμει του περί Ετήσιων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου και δεν περιλαμβάνει έκτακτες προμήθειες ή κατά χάριν (ex- gratia) πληρωμές·» Σύμφωνα επομένως με τα πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει ότι μεταξύ των διαδίκων υπήρχε σχέση εργοδότη - εργοδοτουμένου, στα πλαίσια της οποίας ο παραπονούμενος δικαιούτο να λάβει μισθό. Όσον αφορά το βάρος απόδειξης για την καταβολή του μισθού σύμφωνα με το άρθρο 12

(3)του Νόμου, αυτό το φέρει ο εργοδότης. Συγκεκριμένα το πιο πάνω αναφερόμενο άρθρο έχει ως ακολούθως: «

(3)Το βάρος της απόδειξης για την καταβολή του μισθού σε εργοδοτούμενο φέρει ο εργοδότης.» Αναφορικά τώρα με τον κατηγορούμενο 2, αντιμετωπίζει από κοινού με την κατηγορούμενη 1 τα ίδια αδικήματα. Ουσιαστικά όμως κατηγορείται δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, το οποίο έχει ως εξής: «20. Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχτεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) εκείνος που διενεργεί πράγματι την πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα (β) εκείνος που διαπράττει ή παραλείπει να διαπράξει κάτι με σκοπό να καταστήσει δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει βοήθεια για τη διάπραξη τέτοιου αδικήματος από άλλον (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος (δ) εκείνος που συμβουλεύει ή που προάγει άλλον για διάπραξη ποινικού αδικήματος. Στην τέταρτη περίπτωση ο υπαίτιος δύναται να διωχτεί είτε ως αυτουργός του ποινικού αδικήματος είτε σε ποινικό αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη τέτοιου αδικήματος. Καταδίκη για το αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη ποινικού αδικήματος, συνεπάγει ίδιες συνέπειες από κάθε άποψη, καθώς και καταδίκη για διάπραξη τέτοιου αδικήματος. Εκείνος που προάγει άλλο στη διενέργεια πράξης ή παράλειψης τέτοιας φύσης ώστε, αν γινόταν από τον ίδιο θα διενεργείτο από αυτό κάποιο ποινικό αδίκημα, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή, όπως αν είχε διενεργήσει ο ίδιος τέτοια πράξη ή παράλειψη δύναται να διωχτεί δε όπως αν είχε διενεργήσει το ίδιος τέτοια πράξη ή παράλειψη.» Έχει νομολογηθεί πως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών σε αυτό, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός, δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. (βλ. Επίσημος Παραλήπτης και Εκκαθαριστής της Εταιρείας Εταιρείας C.H. Zakakiotis (Disco) Ltd v. Kalavas& Associates Ltd κ.α.

(1999)2 Α.Α.Δ. 523). Στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2000 στη σελίδα 70, παράγραφος Α. 5.2, αναφέρεται πως η ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό εμπεριέχει δύο έννοιες, α) παροχή βοήθειας ή παρακίνηση β) σε αδίκημα, και η ένοχη διάνοια (mens rea) αναμένεται να σχετίζεται με τις δύο αυτές έννοιες. Βάρος απόδειξης Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι ( Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Συμπεράσματα Αναφέροντας όλα τα πιο πάνω και εφαρμόζοντας τα στα δεδομένα της παρούσας απόφασης έχοντας πάντα υπόψη μου την μαρτυρία που έχω κρίνει ως αποδεκτή, τα παραδεκτά γεγονότα, την νομική πτυχή, το βάρος απόδειξης και τα ευρήματα, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλες τις κατηγορίες σε σχέση με την κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Ειδικότερα έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι μεταξύ της κατηγορούμενης 1 και του παραπονούμενου (ΜΚ2) υφίστατο σχέση εργοδότη - εργοδοτούμενου. Προκύπτει δε επίσης στον απαιτούμενο βαθμό ότι το ποσό των €1430= που αφορά υπόλοιπο μισθών για την εργασία του ΜΚ2 για την περίοδο 06/09/2012 μέχρι 21/12/2012 δεν έχει καταβληθεί στον παραπονούμενο και παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο. Αναφορικά με τα υπόλοιπα αδικήματα έχει αποδειχθεί η κλήση της κατηγορούμενης 1 μέσω του διευθυντή της από την αρμόδια επιθεωρήτρια να παρουσιάσει έγγραφα και πληροφορίες και αρχείο και /ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο και η κατηγορούμενη 1 δεν έπραξε τούτο μέχρι και σήμερα. Αναφορικά τώρα με την εξέταση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου 2. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται υπό την ιδιότητα του ως Διευθυντής της κατηγορούμενης 1. Το γεγονός ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της κατηγορούμενης 1 δεν δημιουργεί από μόνο του ποινική ευθύνη για τον κατηγορούμενο 2 (βλ. Ευριβιάδης ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ 600. Ο τρόπος διατύπωσης του κατηγορητηρίου μέσω των λεπτομερειών των αδικημάτων αλλά και η αναφορά στον τίτλο αυτού στον κατηγορούμενο 2 ως τον Διευθυντή σαφέστατα δηλώνουν ότι ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει αυτές τις κατηγορίες με την ιδιότητα του ως Διευθυντής της 1ης κατηγορούμενη εταιρείας. Μέσα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου και τα όσα προέκυψαν η κατάληξη μου είναι ότι εργοδότης του ΜΚ2 ήταν η κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Ο κατηγορούμενος 2 δεν καθίσταται λόγω της ιδιότητας του ως διευθυντής της κατηγορούμενης 1 και εργοδότης του παραπονούμενου. Για τα δε αδικήματα που κατηγορείται απαραίτητο συστατικό στοιχείο είναι η ύπαρξη σχέσης εργοδότη - εργοδοτούμενου (βλ. άρθρο 20 του Νόμου). Σε κάθε περίπτωση επομένως ο κατηγορούμενος 2 δεν θα μπορούσε να είναι συνεργός στο γεγονός πως η κατηγορούμενη 1 έχει την ιδιότητα του εργοδότη. Παρόμοιο ζήτημα εξετάστηκε στην υπόθεση Peppis Company Ltd v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1999)2 Α.Α.Δ 272 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Το πρώτο δηλαδή συστατικό στοιχείο των αδικημάτων που δημιουργούνται από το άρθρο 13 του Νόμου είναι η ιδιότητα του κατηγορούμενου, που είναι αυτή του εργοδότη. Είναι φανερό από την ιδιότητα των εφεσειόντων, όπως αυτή περιγράφεται στο κατηγορητήριο, και τούτο έγινε δεκτό ενώπιον μας από το δικηγόρο της Δημοκρατίας, πως εργοδότης είναι η εφεσείουσα ετιαρεία Peppis Co. Ltd, ενώ ο εφεσείων Πεππής Χριστοφή είναι διευθυντής της, και βεβαίως με αυτή την ιδιότητα δεν είναι εργοδότης. Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας υποστήριξε όμως πως ορθά συγκατηγορήθηκε και ο εφεσείων διευθυντής ως συνεργός στη διάπραξη του αδικήματος γι' αυτό αναφέρεται στο κατηγορητήριο και το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Ακριβώς εδώ έγκειται, στην κρίση μας, το νομικό σφάλμα, που αποδεικνύεται και από το γεγονός πως στο κατηγορητήριο προστέθηκε το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα. Και τούτο γιατί δεν μπορεί να είναι κάποιος συνεργός στο γεγονός πως ένας κατηγορούμενος έχει την ιδιότητα του εργοδότη.» Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, η κατηγορούμενη 1 κρίνεται ένοχη σε όλα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει, ο δε κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.)............. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο